← Chapters

အခန်း ၁၇၇

Vol. 18 Ch. 177

အခန်း ၁၇၇

Vol. 18 Ch. 177

🍋 Chapter 177

ကျိုးထျန်း၏ မျက်နှာတွင် ခက်ခဲရှုပ်ထွေးသော မျက်နှာထားတစ်ခု ထင်ဟပ်လာခဲ့သည်။

‘ဒါလုံကုမ္ပဏီကလူတွေက အခုဆိုရင် ငါ့ကို တော်တော်လေး သတိထား စိုးရိမ်နေကြပြီပဲ။ ဒါက ကောင်းတဲ့အချက်ပဲ’

ရန်သူက သတိကြီးစွာ ထားနေရပြီဆိုလျှင် မိမိဘက်မှ အောင်မြင်မှုရရှိပြီဟု ဆိုရပေမည်။

ကျိုးထျန်းသည် ၎င်းတို့ ကြောက်ရွံ့နေရသည့် အကြောင်းအရင်းကို အကြမ်းဖျင်းအားဖြင့် ခန့်မှန်းမိသွားသဖြင့် စိတ်ထဲမှနေ၍ လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်မိ၏။

‘ခြင်္သေ့နဲ့ ကျားတွေကသာ မြေခွေးတွေကို မကြောက်ကြတာ။ ငါက အခု ကျားရေခြုံထားတာဆိုတော့... အကယ်၍သာ ငါ့ကိုယ်ထည်က အခွံသက်သက်ပဲဆိုတာ သူတို့ သိသွားရင် ဒေါသတကြီးနဲ့ ချက်ချင်း ပြန်လည်တိုက်ခိုက်လာကြလိမ့်မယ်’

‘ဒါကြောင့်မို့လို့ သူတို့တွေ အခြေအနေမှန်ကို သဘောမပေါက်ခင် ဤအခွင့်အရေးကာလကို အမိအရ ဆုပ်ကိုင်ပြီး ငါ့ကိုယ်ငါ မြန်မြန်ဆန်ဆန် တိုးချဲ့ရမယ်။ ဒါမှ သူတို့တွေ အခြေအနေမှန်ကို သိရှိသွားတဲ့အခါမှာလည်း ငါ့ကို ခြိမ်းခြောက်မှု မပြုနိုင်တော့အောင် လုပ်ရမယ်’

သူတစ်ပါး၏ အရှိန်အဝါကို ချေးငှားခြင်းက ခေတ္တခဏသာ ဖြစ်နိုင်ပြီး မိမိကိုယ်ပိုင် စစ်မှန်သော အင်အားကသာ အစစ်အမှန် ဖြစ်ပေသည်။

သူသည် ဤသဘောတရားကို ကောင်းမွန်စွာ နားလည်ထား၏။

ရက်ပိုင်းအတွင်းမှာပင် မိမိ၏ဝန်ထမ်းအင်အားကို နှစ်ဆခန့်အထိ တိုးမြှင့်နိုင်ခဲ့သလို ထျန်းချိုင်ကုမ္ပဏီ တိုးတက်လာစေရန်အတွက် ထောက်ပံ့ပေးမည့် လုံလောက်သော ရန်ပုံငွေများ ရှိသည့်ပြင်

မိမိကိုယ်စား ကုမ္ပဏီကို စီမံခန့်ခွဲပေးမည့် အလွန်အမင်း စွမ်းဆောင်ရည်ရှိသော အထွေထွေမန်နေဂျာတစ်ဦး ရှိနေပြီဖြစ်သည့်တိုင်အောင်

ဤအရာအားလုံးသည် လုံလောက်မှု မရှိသေးပေ။ လိုအပ်ချက်နှင့် ဝေးကွာနေသေးသည်။

သူသည် ကြီးမားသော လှုပ်ခတ်မှုတစ်ခုကို ဖန်တီးပြီး Despair World ဟူသော ဂိမ်း၏ လူသိများမှုကို ပိုမိုမြင့်တက်လာစေရန် စီစဉ်နေခြင်း ဖြစ်၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် စနစ်က ပေးအပ်ထားသော တာဝန်များကို ပြီးမြောက်အောင် ဆောင်ရွက်ပြီး ထျန်းချိုင်နည်းပညာကို တရုတ်ပြည်တွင်း၌ အကျော်ကြားဆုံး ဂိမ်းကုမ္ပဏီတစ်ခု ဖြစ်လာအောင် ပြုလုပ်ရန် လိုအပ်ပေသည်။

ထျန်းချိုင်နည်းပညာ၏ ရည်မှန်းချက်မှာ ရှန်ဟိုင်းရှိ မိုဘိုင်းဂိမ်းကုမ္ပဏီတစ်ခု ဖြစ်ရုံသက်သက် မဟုတ်ဘဲ ဂိမ်းလောက၏ ထိပ်တန်းအဆင့်အထိ ရောက်ရှိရန်ဖြစ်သည်။

Despair World ကို နောက်တစ်ပတ်အတွင်း အခြေအနေတစ်ခုအရ တရားဝင် မိတ်ဆက်သွားမည်ဖြစ်ရာ ထိုအချိန်တွင် ထျန်းချိုင်နည်းပညာ၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို ထုတ်ဖော်ပြသရတော့မည် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ဤ "စာမေးပွဲ" မတိုင်မီ အကြိုကာလတွင် ကျိုးထျန်းသည် မိမိ၏ စွမ်းဆောင်ရည်အားလုံးကို ထုတ်သုံးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့သည်။

သူသည် စာလုံးရေ ရာဂဏန်းခန့်ရှိသော ကြော်ငြာစာသားကို ရေးသားလိုက်ပြီး အတတ်နိုင်ဆုံး လိုရင်းတိုရှင်း ဖြစ်အောင် ချုံ့လိုက်ကာ သေသေချာချာ စဉ်းစားတွေးတောပြီးနောက် နောက်ဆုံး၌ လျိုထျန်းအန်ထံသို့ ပေးပို့လိုက်၏။

သူ အလုပ်ကို အာရုံစိုက်နေသည့် ပုံစံကြောင့် မိန်းကလေးနှစ်ယောက်စလုံး အံ့အားသင့်သွားကြရသည်။

"မုယန်... ကျိုးထျန်းက အလုပ်လုပ်နေတာလား"

"ငါတော့ သူ အလုပ်လုပ်နေတာကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးသလိုပဲ"

ကျောက်ရှင်းသည် သစ်သီးများကို စားရင်း သူ့ကို မယုံကြည်နိုင်သော မျက်နှာထားဖြင့် စိုက်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ငါလည်း မသိဘူးလေ။ သူ ဘယ်ကနေ ဒီလောက် ပိုက်ဆံတွေ အများကြီးရနေလဲဆိုတာ မသိတော့ပါဘူး"

လျိုမုယန် ပခုံးတွန့်ရင်း ပြောလိုက်၏။

"နင်ကတော့ ကြွားနေတာပဲ။ သူက ပိုက်ဆံတွေ ဒီလောက်အများကြီး ရှိတာကို နင့်အတွက်ပဲ အကုန် သုံးပေးနေတာ မဟုတ်ဘူးလား"

"နင်တို့နှစ်ယောက်ကတော့ ငါ့ရှေ့မှာတင် အမြဲတမ်း အချစ်တွေပြပြီး ကြည်နူးပြနေကြတာ။ ငါတော့ တကယ် အားကျတယ် သိလား"

ကျောက်ရှင်း ခါးကို လက်ထောက်ရင်း ထိုနှစ်ယောက်ကို မကျေမနပ် ကြည့်ကာ ပြောဆိုလိုက်တော့သည်။

ကျိုးထျန်းသည် လျိုထျန်းအန်ထံသို့ စာတိုပေးပို့ခြင်းကို ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ခေါင်းမော့၍ သူမကို ကြည့်လိုက်၏။

"မင်းလည်း ငါ့ဆီကနေ အကျိုးအမြတ်တွေ ရနေတာပဲလေ၊ နေ့တိုင်း ငါ့အစားအသောက်တွေကို လာစားနေတာပဲဥစ္စာ၊ နောက်ရက်ကျရင် တစ်ခုခု ပြန်ပေးရမယ်၊ အကောင့် ရှင်းကြတာပေါ့"

"ငါက လူနာတစ်ယောက်ပဲဟာကို နင်က လူနာတစ်ယောက်ဆီကနေ ပိုက်ဆံ တောင်းရက်တယ်လား"

ကျောက်ရှင်း ခြေထောက်များကို လွှဲယမ်းလိုက်သည်။

"ပိုက်ဆံအကြောင်း ပြောပြီဆိုရင် အမြဲတမ်း ဒုက္ခိတလိုမျိုးဟန်ဆောင်တော့တာပဲ"

ကျိုးထျန်း သူမကို ဂရုမစိုက်တော့ပေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူမအတွက် ကုန်ကျစရိတ် အများကြီးရှိလှသည်မဟုတ်ပေ။

ထို့ပြင် နောက်ပိုင်းတွင်လည်း ထျန်းချိုင်နည်းပညာ၏ကြော်ငြာဗီဒီယိုများနှင့် အရောင်းမြှင့်တင်ရေး ကြော်ငြာများအတွက် သူမကို ရေရှည်ရိုက်ကူးခိုင်းသွားမည်ဖြစ်ပြီး လစာလည်း ပေးမည်မဟုတ်ချေ။

ထို့ကြောင့် ဤလူအမလေးသာလျှင် တကယ်တမ်းနစ်နာမည့်သူ ဖြစ်ပေသည်။

ယခုအချိန်တွင် အလုပ်ဆင်းချိန်ကို ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ကျိုးထျန်း၏ ညွှန်ကြားချက်အရ ထျန်းချိုင်နည်းပညာ၏မန်နေဂျာများသည် ကိစ္စရပ်အမျိုးမျိုးကို ကူညီဆောင်ရွက်ပေးရန် စောစောစီးစီးလာရောက်ခဲ့ကြသဖြင့် အလုပ်မှစောစော ပြန်သွားခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် လျိုထျန်းအန်မှာမူ အလုပ်စတင်သည့် ပထမဆုံးနေ့ ဖြစ်သဖြင့် ရုံးခန်းထဲတွင် ရှိနေဆဲပင်။

သူသည် ကျိုးထျန်း၏ရုံးခန်းကို အသုံးပြုနေခြင်းဖြစ်ပြီး ထိုရုံးခန်းကို ထောက်ပံ့ရေးဝန်ထမ်းများက ကြိုတင်ပြင်ဆင်ပေးထားခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်၏။

၎င်းသည် ထျန်းချိုင်နည်းပညာ တစ်ခုလုံးတွင် အကောင်းဆုံးနေရာနှင့် အကြီးမားဆုံးသော ရုံးခန်းဖြစ်ပြီး ဒါလုံကုမ္ပဏီတွင် သူ အသုံးပြုခဲ့သည့် ရုံးခန်းထက်ပင် ပိုမိုကြီးမားပေသည်။

ကျိုးထျန်းသည် ထျန်းချိုင်ကို လွှဲပြောင်းယူပြီးကတည်းက ဤရုံးခန်းကို နှစ်ကြိမ်မျှသာ အသုံးပြုခဲ့ဖူးသဖြင့် ၎င်းသည် ကြီးမားသော ဖြုန်းတီးမှုတစ်ခုဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် လျိုထျန်းအန်ကို အသုံးပြုခွင့်ပေးလိုက်ခြင်းက ပိုမိုကောင်းမွန်ပေလိမ့်မည်။

သူကိုယ်တိုင် ကုမ္ပဏီသို့ လာရောက်သည့်အခါတွင်မူ ဧည့်ကြိုခန်းမတွင်သာ ထိုင်နေလျှင် ရပေသည်။

သူက ကုမ္ပဏီသို့ ခဏခဏလာမည့်သူမဟုတ်သဖြင့် ကိစ္စမရှိချေ။

သို့သော် လျိုထျန်းအန်တွင်မူ တခြားသော အတွေးများရှိနေခဲ့သည်။

သူသည် ကျိုးထျန်း၏လုပ်ရပ်များကြောင့် အလွန်အမင်း မျက်နှာပွင့်သည်ဟု ခံစားခဲ့ရသည်။

သူသည် ထျန်းချိုင်နည်းပညာတွင် ရရှိထားသော မိမိ၏ရာထူးအဆင့်အတန်းမှာ ကိုယ်ပိုင်စွမ်းဆောင်ရည်ကြောင့်လား သို့မဟုတ် သမီးဖြစ်သူ၏အဆက်အသွယ်ကြောင့်လားဆိုသည်ကိုပင် အတိအကျ မသိတော့ချေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူသည် မိမိဇနီး၏ပြန်လည်သန်စွမ်းရေး ကုထုံးများအတွက် ကြီးမားသော ကုန်ကျစရိတ်များ လိုအပ်နေသဖြင့် ငွေကြေးကိုလိုအပ်ပေသည်။

ယခုကဲ့သို့ လုပ်စရာအလုပ် ရှိနေခြင်းကလည်း ဇနီးဖြစ်သူကို ပြုစုစောင့်ရှောက်ရာမှ ရရှိလာသော စိတ်ဖိစီးမှုများကို လျော့ပါးစေနိုင်ပေသည်။

သူသည် ထျန်းချိုင်နည်းပညာ၏လွန်ခဲ့သော နှစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှ အစီရင်ခံစာများနှင့် ဝန်ထမ်းရေးရာ ဖိုင်တွဲများကို တစ်ညလုံး မအိပ်ဘဲ စစ်ဆေးရန်ပင် စီစဉ်ထားပြီး နောက်ပိုင်းတွင် ရှေ့ဆက်လုပ်ဆောင်မည့် လုပ်ငန်းစဉ်များအတွက် အစည်းအဝေးကို အမြန်ဆုံး ပြုလုပ်သွားရန် ရည်ရွယ်ထား၏။

သူသည် ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော်အတွင်း တစ်ညလုံး မအိပ်ဘဲအလုပ်မလုပ်ခဲ့ဖူးသော်လည်း ယခုမူ ထျန်းချိုင်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ မိမိ၏စွမ်းဆောင်ရည်အားလုံးကို ထုတ်သုံးရမည် ဖြစ်သည်။

အစီရင်ခံစာများကို စစ်ဆေးနေစဉ်အတွင်း သူသည် အချိန်ပိုဆင်းနေကြသော တခြားလုပ်ဖော် ကိုင်ဖက်များကို မိမိအတွက် စားစရာတစ်ခုခု မှာယူပေးရန်တောင်းဆိုခဲ့သည်။

ဝန်ထမ်းအားလုံးသည် အထွေထွေမန်နေဂျာအသစ် လျိုအပေါ်တွင် အလွန်အမင်း စပ်စုချင်နေကြသော်လည်း တစ်ဖက်တွင်မူ သူ့ကို အနည်းငယ်လန့်လည်း လန့်နေကြပေသည်။

ယနေ့မွန်းလွဲပိုင်းမှ ကုမ္ပဏီ၏ခေါင်းဆောင်ပိုင်းများဆီမှတစ်ဆင့် ကိစ္စရပ်အချို့ကို ကြားသိခဲ့ရခြင်းပင်။

ပထမအချက်မှာ ယနေ့မွန်းလွဲပိုင်းက အစည်းအဝေးခန်းမသို့ ခေါ်ယူခြင်း ခံခဲ့ရသော လုပ်ဖော်ကိုင် ဖက်များအားလုံး အလုပ်ထုတ်ပယ်ခြင်းခံလိုက်ရပြီဖြစ်သည်။

ဒုတိယအချက်မှာ ဤအထွေထွေမန်နေဂျာလျိုသည် သူဌေးကိုယ်တိုင် ခန့်အပ်ထားသူဖြစ်သဖြင့် လူတိုင်း သတိထားကြရမည် ဖြစ်သည်။

တတိယအချက်မှာ သူဌေးတွင် နေရာတိုင်း၌ အဆက်အသွယ်များ ရှိနေသဖြင့် လူတိုင်း သတိရှိရှိဖြင့် နေထိုင်ကြရမည်ဖြစ်ပြီး ကုမ္ပဏီ၏အချက်အလက်များနှင့် သတင်းအချက်အလက်များကို မည်သူ့ကိုမျှ ပေါက်ကြားခြင်း မရှိစေရချေ။

မဟုတ်ပါက အကျိုးဆက်က အလွန် ဆိုးရွားလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

အသစ်ခန့်အပ်လိုက်သော အထွေထွေမန်နေဂျာသည် ရောက်ရှိသည့် ပထမဆုံးနေ့မှာတင် အချိန်ပိုဆင်းနေသည်ကို မြင်ရသောအခါ ဝန်ထမ်းများသည် ရှေ့ဆက်ရမည့် နေ့ရက်များမှာ ခက်ခဲတော့မည်ဟု ခံစားလိုက်ကြရ၏။

အကယ်၍ အထက်လူကြီးက အချိန်ပိုဆင်းနေလျှင် လက်အောက်ငယ်သားများဖြစ်ကြသော သူတို့သည်လည်း လိုက်ပါလုပ်ဆောင်ကြရမည် မဟုတ်ပါလား။

အဆိုးရွားဆုံးသော ခေါင်းဆောင်အမျိုးအစားမှာ ဤကဲ့သို့သော အလုပ်ကြိုးစားလွန်းသည့် လူစားမျိုး ဖြစ်ပြီး လက်အောက်ငယ်သားများအားလုံးကို အလုပ်ထဲတွင် နစ်မြုပ်သွားအောင် ဖိအားပေးတတ်ကြပေသည်။

ဧည့်ကြိုဝန်ထမ်းမလေးသည်လည်း အနည်းငယ်ကြောက်ရွံ့နေခဲ့သည်။

လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များ၏ ခြောက်လှန့်ပြောဆိုနေသော ကောလဟာလများကို သူမ ကြားသိထားခဲ့ရခြင်းပင်။

၎င်းတို့၏ ပြောပြချက်အရဆိုလျှင် အလွန်ခန့်ညားသော သူဌေးသည် မိစ္ဆာတစ်ကောင်ဖြစ်ပြီး ဤအထွေထွေမန်နေဂျာအသစ် လျိုကမူ တရားသူကြီးတစ်ဦးဖြစ်ပေသည်။

သူတို့အားလုံးသည် ရက်စက်တတ်သူများ ဖြစ်ကြ၏။

ဧည့်ကြိုဝန်ထမ်းမလေးသည် ယနေ့ လူအယောက် ၂၀ ကျော် အလုပ်ထုတ်ခံလိုက်ရသည်ကို ကြားသိထားရသဖြင့် မွန်းလွဲပိုင်းတစ်ခုလုံး မိမိ၏ တာဝန်ကျရာနေရာမှ ထွက်ခွာရန်ပင် အလွန်ကြောက်ရွံ့နေခဲ့ပြီး ရေသွားသောက်ရန် သို့မဟုတ် သန့်စင်ခန်းသွားရန်ပင် မဝံ့မရဲဖြစ်နေခဲ့သည်။

သူမသည် လေးလံသော စိတ်နှလုံးဖြင့် လျိုထျန်းအန် မှာယူထားသော ညစာကို ရုံးခန်းတံခါးဝသို့ ယူဆောင်လာခဲ့ပြီး လက်ချောင်းများကို မခေါက်ဘဲ တံခါးကို ဖြည်းညှင်းစွာ နှစ်ချက်မျှ ပုတ်လိုက်၏။

"မစ္စတာလျို... မှာထားတဲ့ အစားအသောက် ရပါပြီရှင်"

လျိုထျန်းအန်သည် တံခါးကို သေသေချာချာပိတ်မထားခဲ့မိပုံရပေသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဝန်ထမ်းမလေး၏တံခါးပုတ်လိုက်သံကြောင့် တံခါးက ပွင့်ဟသွားခဲ့ရခြင်းပင်။

တံခါးသည် အနည်းငယ် ပွင့်ဟသွားခဲ့ပြီး အက်ကြောင်းတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

သူဌေးအသစ်ကို မိစ္ဆာတစ်ကောင်အဖြစ် သတ်မှတ်ထားပြီးဖြစ်သော ဝန်ထမ်းမလေးသည် မှောင်မိုက်နေသော အခန်းတွင်းသို့ စူးစမ်းကြည့်ရှုလိုက်မိ၏။

ထိုတံခါးအက်ကြောင်းမှတစ်ဆင့် သူမသည် ကွန်ပျူတာစခရင်၏ ရှေ့မှောက်ရှိ လျိုထျန်းအန်၏ မျက်နှာကို မရေမရာ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

"အမလေး..."

ဝန်ထမ်းမလေးသည် ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်မိပြီး လက်ထဲမှ အစားအသောက်ဗူးကိုပင် လွတ်ကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့ရ၏။

သူမ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်မှာ အပြာရောင်အလင်းတန်းများ အောက်တွင် ပုံပျက်ပန်းပျက် ဖြစ်နေသော မျက်နှာတစ်ခု ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

သူမ၏ အော်ဟစ်သံကြောင့် အပြင်ဘက်ရှိ လူအုပ်စုကြီး ဝိုင်းအုံလာကြတော့သည်။

လျိုထျန်းအန်ကိုယ်တိုင်ပင် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ရ၏။

အမှန်စင်စစ်မူ ထိုအပြာရောင်အလင်းတန်းမှာ ကွန်ပျူတာစခရင်မှ ထွက်ပေါ်လာသော အလင်းပြန်မှုသက်သက်သာ ဖြစ်ပြီး လျိုထျန်းအန်က အခန်းတွင်း မီးများကို မဖွင့်ထားခဲ့မိသဖြင့် အခန်းတွင်းမှာ အလွန် မှောင်မိုက်နေခဲ့ခြင်းဖြစ်ပေသည်။

သူ့မျက်နှာ ပုံပျက်ပန်းပျက် ဖြစ်နေရသည့် အကြောင်းအရင်းမှာမူ... ကျိုးထျန်း ပေးပို့ထားသော စာရွက်စာတမ်းကို သူ ဖတ်ရှုနေခဲ့ရသောကြောင့်ပင်။

ထိုစာရွက်စာတမ်းတွင်းရှိ အကြောင်းအရာများကြောင့် သူ၏ မျက်နှာကြွက်သားများ တုန်ခါသွားခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုစာရွက်စာတမ်းတွင် ကုမ္ပဏီ၏ ရှေ့ဆက်လုပ်ဆောင်မည့် အစီအစဉ်များနှင့် အသေးစိတ်အချက်အလက်များ ပါဝင်နေပြီး အချို့သောအရာများမှာ အလွန် ဆန်းကြယ်လွန်းနေသဖြင့် သူ့မျက်နှာကို ရှုံ့တွသွားစေခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

ထိုတင်မကသေးဘဲ ကျိုးထျန်း၏တောင်းဆိုချက်အရ လျိုထျန်းအန်သည် ဤအရာကို ပြန်လည်ပြင်ဆင်ပြီး ထျန်းချိုင်နည်းပညာ၏ တရားဝင် Weibo အကောင့်တွင် တင်ပေးရန် လိုအပ်ပေသည်။

၎င်းသည် သူ့ကို ပိုမို၍စကားမဲ့သွားစေခဲ့သည်။

‘ဒီကလေးက ဘာတွေ လျှောက်လုပ်ဖို့ကြံစည်နေတာလဲ...’

သို့သော် ကျိုးထျန်းမှာ သူဌေးဖြစ်ပြီး မိမိက ဝန်ထမ်းဖြစ်သဖြင့် သူဌေးပေးအပ်ထားသော တာဝန်ကို လုပ်ဆောင်ရမည် ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် ယနေ့သည် မိမိ၏အလုပ်စတင်သည့် ပထမဆုံးနေ့ ဖြစ်သဖြင့် မလုပ်ဘဲ နေရန်မှာလည်း မသင့်တော်ချေ။

သူသည် အံသွားကို ကြိတ်လိုက်ရုံသာတတ်နိုင်ပြီး ကျိုးထျန်းထံသို့ ဤအရာသည် သူကိုယ်တိုင် ချမှတ်ထားသော အစီအစဉ်အမှန်ဖြစ်ပြီး ဤအတိုင်း ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ရမည် ဟုတ်မဟုတ် အတည်ပြုချက်ရယူရန် စာတိုတစ်စောင် ပေးပို့လိုက်တော့သည်။

အတည်ပြုချက် ပြန်လည်ရရှိပြီးနောက်တွင်မူ သူသည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို ပြင်းထန်စွာ ချလိုက်မိ၏။

‘ငါလည်း အသက်ကြီးသွားပြီ ထင်တယ်၊ လူငယ်တွေရဲ့ အတွေးအခေါ်ကို မမှီတော့ပါဘူး။ နောက်ဆို သူတို့နဲ့ စကားတွေ အများကြီး ပိုပြောရမယ်၊ ဖြစ်နိုင်ရင် သူတို့ရဲ့ ချဉ်းကပ်ပုံက မှန်ကန်နေတာလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲ’

သူသည် စာကြောင်းများကို ပြန်လည်ပြုပြင်ပြီး အရာအားလုံး မှန်ကန်ကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် ထျန်းချိုင်နည်းပညာ၏ Weibo အကောင့်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။

All Chapters