အခန်း ၁၃၇

🍏 Chapter 137

သူမသည် ကျေးလက်အဝတ်အစားများနှင့် ခေါင်းပေါင်းများ ထူထပ်စွာ ဝတ်ထားသဖြင့် အရင်ကလို သွယ်လျသော ပုံစံ မရှိတော့ဘဲ ရောင်စုံ အဝတ်အစားများ ပတ်ထားသော အမေရိကန်ဘောလုံး တစ်လုံး ကန့်လန့်ဖြတ် ရပ်နေသလိုပင်။

သို့သော် သူသည် မျက်လုံးကို လွှဲ၍ မရနိုင်ချေ။

သူမ အသံကို ကြားရသည့်အခါ နှလုံးသားထဲတွင် အလွန်လေးလံသော ခံစားချက်ကိုရရှိစေသော်လည်း၊ သူမ လေသံမှာ အလွန် နူးညံ့ပြီး လွင့်မြောနေသည်။

အရပ်ရှည်ရှည် အမျိုးသားနှင့် အရပ်ပုပုအမျိုးသားတို့မှာ ငြိမ်သက်သွားကြပြီး တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ဆေးလိပ်ကိုသာ ဆက်တိုက် သောက်နေကြတော့သည်။ သူတို့ မတ်တတ်ရပ်ရန်ပင် အားအင် မရှိတော့သလိုမျိုး လမ်းဘေးတွင် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ချလိုက်ကြရာ မြေကြီးပေါ်တွင် ဆေးလိပ်တိုများ တဖြည်းဖြည်း များပြားလာသည်။

ဝမ်ဝေ့ဝေ့သည် နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်ကာ ဝမ်သိုက်နှင့် ရှောင်ဟွေ့တို့၏ဘေးတွင် ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေပြီး ရွှမ်ရွှမ်လေး၏ လက်ကိုလည်း တင်းတင်းဆွဲထားသည်။

သူမ၏ ခြေထောက်များ အနည်းငယ် ညောင်းညာလာသဖြင့် ဝမ်ဝေ့ဝေ့သည် တင်းမာနေသော အခြေအနေကို ကြည့်ကာ တုံ့ဆိုင်းစွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

“အစ်မဝမ်သိုက်... ဒါနဲ့၊ အစ်မက အဲဒီ လူကုန်ကူးသူတွေရဲ့ အိမ်ထဲကို ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး ဝင်သွားတာလဲ၊ ပြီးတော့ ပစ္စည်းတွေ အများကြီးကိုကော ကိုယ်ပေါ်မှာ ဘယ်လို ဖုံးကွယ်ထားတာလဲ”

ဝမ်သိုက်သည် ဝမ်းနည်းစရာ အခြေအနေမှ စိတ်ကို ခွာလိုက်ပြီး ဝမ်ဝေ့ဝေ့ကို လှည့်ကြည့်ကာ ပြုံးပြလိုက်သည်။ ထို့နောက် မြေကြီးပေါ်တွင် ထိုင်နေသော အမျိုးသားနှစ်ဦးကို မသိစိတ်ဖြင့် လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ထိုသူနှစ်ဦးမှာ သူတို့၏အနာဂတ် သံတိုင်နောက်က ဘဝအတွက် စိုးရိမ်ပူပန်နေကြသဖြင့် သူမတို့၏စကားကို နားထောင်ရန် စိတ်ဝင်စားမှု လုံးဝမရှိကြချေ။

“အခြေအနေကို အသုံးချပြီး ပရိယာယ် ဆင်လိုက်တာပေါ့...”

အချိန်ကို ပြန်လှည့်ကြည့်လျှင် ထမင်းစားရန် အတင်းအဓမ္မ တိုက်တွန်းခံရပြီး ရေသောက်ရန် စောင့်ကြည့်ခံရသည့် အချိန်တွင် ဝမ်သိုက်သည် အစက သတိမထားမိခဲ့ပေ။ သို့သော် သူတို့က ထမင်းစားရန် ထပ်တလဲလဲ ဇွတ်အတင်း ပြောနေကြသဖြင့် သူမ စိတ်ထဲတွင် သံသယ ဝင်လာခဲ့သည်။

သူမသည် စားပွဲပေါ်က ဟင်းပန်းကန်များကို ကြည့်ပြီး ထမင်းပန်းကန်ထဲက ဆန်စေ့များမှာလည်း တမင် မွှေနှောက်ထားသလို ဖြစ်နေသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ သူတို့၏ စူးစိုက်နေသော အကြည့်များကို လျစ်လျူရှု၍ မရနိုင်ချေ။ သူမ၏ အစောင့်အရှောက်များက သတိမပေးလျှင်တောင် ထိုထမင်းဟင်းထဲတွင် ဆေးခတ်ထားကြောင်း သူမ ခန့်မှန်းမိသည်။

ကျားနဲ့ ဝံပုလွေကြား ညပ်နေသော ခံစားချက်မှာ ဤသို့ပင် ဖြစ်လိမ့်မည်။ ဝမ်သိုက်သည် စိတ်ထဲတွင် သူမ၏ ဗိုက်ကို အသံမထွက်စေရန် ဆုတောင်းနေမိသည်။ အကယ်၍ ဗိုက်ဆာသံ ထွက်သွားပါက သူတို့က ဆေးကို ပါးစပ်ထဲ အတင်းလောင်းထည့်ကြလိမ့်မည် မဟုတ်ပါလား။

အဘိုးအိုက မီးဖိုချောင်ထဲသို့ ရေသွားယူသည့် အချိန်တွင် ဝမ်သိုက်သည် သူမ၏ အကြားအာရုံနှင့် အာရုံခံစားမှု ကို အသုံးပြု၍ သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများကို ခိုးကြည့်လိုက်ရာ သူမ ထင်ထားသလိုပင် ဖြစ်နေသည်။

လမ်းလျှောက်လျှင် တုတ်ကောက်ကိုင်ရသော ထိုအဘိုးအိုသည် ရေခွက်ထဲသို့ ဆေးထည့်သည့်အခါ လက်များ တုန်ယင်နေသဖြင့် ဆေးထုပ်တစ်ဝက်ခန့် ဝင်သွားပြီး ဆေးမှုန့်အချို့မှာ ခွက်နှုတ်ခမ်းတွင် ကပ်ကျန်နေခဲ့သည်။

ရေခွက်ကို ရရှိသည့်အခါ ဝမ်သိုက်သည် ခွက်နှုတ်ခမ်းပေါ်က အဖြူရောင် ဆေးမှုန့်များကို မမြင်ချင်ယောင်ဆောင်ကာ ဆေးမှုန့်မရှိသော အခြမ်းသို့ ခေါင်းမော့၍ ရေသောက်ပြလိုက်သည်။ သို့သော် ရေမှာ သူမ၏ နှုတ်ခမ်းကို ထိရုံသာ ရှိပြီး လည်ချောင်းလှုပ်ရှားသွားခြင်းမှာ တံတွေးကို အခြောက် မျိုချလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

အခြေအနေ စိတ်ချရစေရန် အခန်းထဲသို့ ပြန်ဝင်ပြီးနောက် သူမသည် အပြင်ခန်းရှိ လက်ဆေးကန်တွင် နှုတ်ခမ်းကို ရေဖြင့် အမြန် ဆေးကြောလိုက်သည်။ ရေအသံကို တတ်နိုင်သမျှ တိုးတိုးလေး ဖွင့်ခဲ့သည်။

သူမသည် လက်ဆေးကန်ကိုပါ သေသေချာချာ ပြန်သုတ်ခဲ့ပြီး ရေပိတ်ဆို့မှုကိုလည်း ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်လုပ်ထားခဲ့ပြီးမှ အတွင်းခန်းသို့ ဝင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် ကျောပိုးအိတ်ထဲက အရေးကြီးသော ပစ္စည်းများကို အဝတ်အစားများအောက်တွင် အကုန်နှိုက်ထည့်ကာ ဆေးမိပြီး သတိလစ်သွားသည့် ပုံစံဖြင့် ကုတင်ပေါ်တွင် မှောက်လျက်လဲနေခဲ့တော့သည်။

ဖုန်းကို လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားဆဲဖြစ်ပြီး သူမသည် ချန်စစ်ကျယ်နှင့် စကားပြောသော Chat Box ကို ဖွင့်ကာ လက်ချောင်းများကို အရှိန်ပြင်းစွာ လှုပ်ရှား၍ စာရိုက်လိုက်သည်။

[ကျွန်မ ကျားဂူထဲကို ဝင်တော့မယ်။ ဦးလေးကြီးနဲ့ အန်တီကြီးက တကယ်ကိုယုံကြည်လို့ မရဘူး၊ သူတို့က စိတ်ပြောင်းသွားမယ်လို့ ကျွန်မ ထင်ထားပေမဲ့၊ ဒီလောက်အထိ မြန်မြန်ဆန်ဆန်သစ္စာဖောက်လိမ့်မယ်လို့ မထင်ခဲ့ဘူး...]

[သူတို့ ကျွန်မကို ဆေးခတ်လိုက်တယ်၊ အခု ကျွန်မ ဆေးမိသွားတဲ့ ပုံစံဟန်ဆောင်နေတာ၊ ခဏနေရင် သူတို့ ကျွန်မကို လူကုန်ကူးခံရသူတွေ ထားတဲ့နေရာကို ပို့ကြလိမ့်မယ်၊ အဲဒီကျရင် ကျွန်မ လွတ်မြောက်ဖို့ နည်းလမ်း ရှာကြည့်မယ်၊ အဆင်ပြေရင် ကလေးတွေကိုပါ တစ်ခါတည်း ကယ်ထုတ်ခဲ့မယ်]

[ရှင် ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် အမြန်ဆုံး လာခဲ့နော်၊ မဟုတ်ရင် ရှင့်ရဲ့ ပါတနာဟာ လူကုန်ကူးခံရတဲ့ အမျိုးသမီးတွေထဲက တစ်ယောက်ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်]

ချန်စစ်ကျယ်က ချက်ချင်းမကျေမနပ်ဖြစ်နေသော စာများကို ပြန်ပို့လာသည်။

[ချန်စစ်ကျယ် : ?]

[ချန်စစ်ကျယ် : ကိုယ်တိုင် ကျားဂူထဲ ဝင်တာလား၊ သေချာမှုမရှိတဲ့ အလုပ်ကို မင်း လုပ်ရဲတယ်ပေါ့၊ မင်းရဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှုတွေကို နည်းနည်းလောက် လျှော့လို့ မရဘူးလား၊ မင်းအတွက် အရေးကြီးဆုံးက စွန့်စားဖို့ မဟုတ်ဘဲ ကိုယ့်ကိုကိုယ် ကာကွယ်ဖို့ပဲ]

[ချန်စစ်ကျယ် : မင်း ရူးနေပြီ]

[ချန်စစ်ကျယ် : ငါ အမြန်ဆုံး လာခဲ့မယ်]

အသုံးတည့်သွားသော ဖုန်းကို အဝတ်အစားများအောက်တွင် ပြန်ဝှက်လိုက်ပြီးနောက်၊ ဝမ်သိုက်သည် မျက်လုံးကို မှိတ်ကာ အော်စကာဆုရ မင်းသမီးကြီးပမာ အိပ်ပျော်နေသော မင်းသမီးလေးအဖြစ် သရုပ်ဆောင်ခဲ့တော့သည်။

အတိတ်က အကြောင်းအရာများကို ဝမ်သိုက်က စိတ်ရှည်လက်ရှည် ရှင်းပြလိုက်သည်။

သူမသည် ရှောင်ဟွေ့၏ ကျောပြင်ကို ဆက်လက် ပုတ်ပေးနေရင်း မေးစေ့ကို အနည်းငယ် မော့ကာ ပြုံး၍ ဆိုသည်။

“အစ်မရဲ့ နည်းလမ်းက လူတိုင်း သုံးလို့မရဘူးနော်၊ အကယ်၍ ဟိုလူတွေက ဇွတ်အတင်း အကြမ်းဖက်လာရင်၊ ဟန်ဆောင်တာမျိုး လုပ်လို့ရမှာ မဟုတ်ဘဲ အစ်မလည်း သေပြီပေါ့၊ အကယ်၍ သူတို့က အစ်မရဲ့ ဂျာကင်တွေ၊ အဝတ်အစားတွေကို သေသေချာချာ ရှာဖွေခဲ့ရင်လည်း အစ်မ ဘာမှ လုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး၊ တကယ်တော့ ဒါက ကံစမ်းလိုက်တာပဲ ”

“ကျွန်မကတော့ အစ်မဝမ်သိုက်က အရမ်းသတ္တိရှိပြီး တော်တယ်လို့ ထင်တယ်၊ ကျွန်မ ကြီးလာရင်လည်း အစ်မလိုမျိုး ဖြစ်ချင်တယ်”

ဝမ်ဝေ့ဝေ့က သူမကို စူးစိုက်ကြည့်ရင်း ပြောရှာသည်။

အပြင်ပန်းအရ ကြည့်လျှင် အခုအချိန်တွင် ဝမ်သိုက်၏ ရုပ်သွင်မှာ လှပခြင်းနှင့် ဝေးကွာလှသော်လည်း ဝမ်ဝေ့ဝေ့ကတော့ သူမ၏ သံမဏိကဲ့သို့ ကြံ့ခိုင်သော အလှတရားက မိမိကို ဆွဲဆောင်နေသည်ဟု ခံစားရသည်။

“အဲဒီ ခံစားချက်ကို ဘယ်လို ဖော်ပြရမှန်း မသိဘူး... ဒါပေမဲ့... အစ်မက အရမ်းကြံ့ခိုင်တယ်လို့ ခံစားရတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်လို မာကြောတဲ့ ကြံ့ခိုင်မှုမျိုး မဟုတ်ဘူး၊ အစ်မ ရှောင်ဟွေ့ကို စကားပြောတဲ့အခါ နူးညံ့တဲ့ ခံစားချက်မျိုး ရှိနေတယ်”

ကလေးမလေးက မိမိကို ဤမျှအထိ အထင်ကြီး လေးစားသော မျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသဖြင့် ဝမ်သိုက်ပင်လျှင် အနည်းငယ် အနေခက်သွားသည်။

သူမသည် နှုတ်ခမ်းကို ကွေးကာ ပြုံးလိုက်ပြီး တိုးတိုးလေး ဆိုသည်။

“မင်း ‘ရု’ ဆိုတဲ့ စကားလုံးကို သိလား၊ ‘ရုမောင်ယင်ရွှယ်’ ထဲက ရု ပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ‘ရု’ ရဲ့ မူလ အဓိပ္ပာယ်က အလွန် ကြွယ်ဝတယ်၊ သူ့ရဲ့ အဓိပ္ပာယ်တစ်ခုကတော့ ‘နူးညံ့ပျော့ပျောင်းပြီး စားသုံးလို့ရတဲ့ အပင်ငယ်လေး’ လို့ အဓိပ္ပာယ်ရတယ်”

“တကယ်တော့ အစ်မက ပန်းကလေးတွေ၊ မြက်ပင်ကလေးတွေဟာ သစ်ပင်ကြီးတွေထက် နိမ့်ကျတယ်လို့ လုံးဝ မထင်ပါဘူး၊ တစ်ခုစီမှာ အားသာချက် ကိုယ်စီ ရှိကြတာပဲ၊ အစ်မကတော့ သာမန် မြက်ပင်လေးတစ်ပင်လို့ပဲ သတ်မှတ်ထားတယ်၊ အစ်မပုံစံကို အစ်မ သဘောကျတယ်၊ အစ်မရဲ့ သာမန်ဖြစ်ခြင်းကို သဘောကျတယ်၊ ပြီးတော့ အစ်မရဲ့ သာမန်ဖြစ်ခြင်းထဲက ထူးခြားတဲ့ အချက်လေးတစ်ခုကိုလည်း သဘောကျတယ်”

ဝမ်သိုက်၏ ရင်ခွင်ထဲက ရှောင်ဟွေ့သည် ခေါင်းကို မော့ကာ ဖြည်းဖြည်းချင်း မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။ သူမသည် ဝမ်သိုက်၏ မျက်လုံးများကို ကြည့်ရင်း နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်ကာ သူမသည် သတ္တိမွေး၍ ပါးစပ်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။

“ကျွန်မလည်း အစ်မကို အရမ်းသဘောကျတယ်၊ သမီးတို့တွေက ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့တာဖြစ်ပြီး အချိန်အကြာကြီး မရှိသေးပေမဲ့... အဆင်ပြေရင်... သမီးလည်း ကြီးလာရင် အစ်မလိုလူမျိုး ဖြစ်ချင်တယ်”

ရှောင်ဟွေ့ကျောပေါ်က လက်ကို ဝမ်သိုက်က ရွှေ့လိုက်ပြီး သူမ မျက်နှာလေးကို အသာအယာ ကိုင်လိုက်သည်။

မျက်လုံးချင်း ဆုံနေသည့် အချိန်တွင် သူမက ပြုံးလျက် နူးညံ့စွာ ဆိုသည်။

“မင်းက အခုကတည်းက အဲဒီလိုလူ ဖြစ်နေပါပြီ၊ မင်းက အရမ်းသတ္တိရှိပြီး နူးညံ့တဲ့သူပဲလေ၊ တခြားဘယ်သူ့လိုမှ ဖြစ်အောင် လုပ်စရာ မလိုပါဘူး၊ မင်း ဖြစ်လာမယ့်သူက အမြဲတမ်း မင်းကိုယ်တိုင်ပဲ၊ မင်းကိုယ် မင်းပဲ ဖြစ်အောင် နေပါ”

ထိုအချိန်တွင် ရဲကားများ ထပ်မံရောက်ရှိလာသော အသံများကြောင့် အားလုံး၏ အာရုံစိုက်မှုက လမ်းမပေါ်သို့ ရောက်သွားကြသည်။ ရဲကားနှစ်စီးနှင့်အတူ ဘတ်စ်ကားကြီး တစ်စီးပါ ရောက်ရှိလာသည်။

ကားပေါ်မှ ဆင်းလာသော ရဲအရာရှိများမှာ ဤမြို့နယ်က ဖြစ်ပုံရပြီး သူတို့၏မျက်နှာထားများမှာ အလွန်မကောင်းချေ။ ရဲများကြားထဲတွင် ပါလာသော ဝဖြိုးဖြိုးအမျိုးသားတစ်ဦးသည် လမ်းဘေးတွင် ထိုင်နေသော အမျိုးသားနှစ်ဦးကို အေးစက်စွာစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

မသိစိတ်ဖြင့် မော့ကြည့်လိုက်သော အရပ်ရှည်ရှည်အမျိုးသားသည် ထိုအကြည့်နှင့် ကွက်တိတိုးသွားသဖြင့် ပါးစပ်ထဲသို့ ဆေးလိပ်ထည့်ရန်ပြင်နေသော လက်မှာ လေထဲတွင် တန့်သွားပြီး သူသည် ခေါင်းကို ချက်ချင်းပြန်ငုံ့ကာ ရဲများ၏အကြည့်ကို အမြန်ရှောင်လွှဲလိုက်တော့သည်။