အခန်း (၁၅၃-၁၅၄)

အခန်း (၁၅၃)

ကုမ္ပဏီဆိုတာ ဥက္ကဋ္ဌ ဒါမှမဟုတ် ရှယ်ယာရှင်တွေတင် သီးသန့်ပိုင်ဆိုင်တာ မဟုတ်ပါဘူး။ အဲဒီမှာ အလုပ်လုပ်နေကြတဲ့ ဝန်ထမ်းတွေကလည်း ကုမ္ပဏီရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုလို့ ပြောလို့ရပါတယ်။

အလုပ်သမားတွေမှာ အလုပ်သမားသမဂ္ဂ ဖွဲ့စည်းခွင့်၊ အဖွဲ့အစည်းအလိုက် ညှိနှိုင်းခွင့်နဲ့ သူတို့ရဲ့ တောင်းဆိုချက်တွေကို လက်မခံရင် သပိတ်မှောက်ခွင့်တွေ ရှိကြပါတယ်။

CarOS က Chrysler ကို သိမ်းပိုက်လိုက်စဉ်တုန်းက ဝန်ထမ်းတွေရဲ့ အလုပ်အကိုင် ဆက်ခံခွင့်ဆိုင်ရာ ပြဋ္ဌာန်းချက်တွေကိုပါ ထည့်သွင်းခဲ့တာပါ။ ဒါကြောင့်မလို့ သိမ်းပိုက်ပြီးတဲ့နောက်မှာ လစာလျှော့ချတာ ဒါမှမဟုတ် ဖွဲ့စည်းပုံ ပြင်ဆင်ပြောင်းလဲတာမျိုးတွေကို ကျွန်တော်တို့ လုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်း မရှိပါဘူး။

ရိုင်ယန် က ပြောလာခဲ့တယ်။

"တကယ်လို့ ထုတ်လုပ်မှုပိုင်းမှာ အနှောင့်အယှက်တွေ ဖြစ်လာမယ်ဆိုရင် ကျန်ရှိနေသေးတဲ့ အရောင်းကွန်ရက်ပါ လုံးဝ ပျက်စီးသွားလိမ့်မယ်"

မော်တော်ကားလုပ်ငန်းရဲ့ သဘာဝကတော့ Conveyor belt လုပ်ငန်းစဉ်တွေအပေါ်မှာ မှီခိုနေရတာ ဖြစ်လို့ အဆင့်တစ်ခုက အလုပ်သမားတွေ အလုပ်ရပ်နားလိုက်တာနဲ့ စက်ရုံတစ်ခုလုံးက ရပ်တန့်သွားမှာ ဖြစ်ပါတယ်။

အလုပ်သမား အရေအတွက်ကလည်း များပြားပြီး သူတို့ရဲ့ အင်အားကလည်း ကြီးမားတာကြောင့် အလုပ်သမားသမဂ္ဂတွေက အစဉ်အလာအရ အားကောင်းခဲ့ကြတာပါ။

အတိတ်တုန်းကဆိုရင် မော်တော်ကား အလုပ်သမားသမဂ္ဂ (UAW) က လစာအများဆုံး တိုးမြှင့်ရရှိဖို့နဲ့ ခံစားခွင့်အမျိုးမျိုးကို ရယူနိုင်ဖို့အတွက် အမေရိကန်ရဲ့ ထိပ်သီးကားကုမ္ပဏီကြီး သုံးခု (GM၊ Ford၊ Chrysler) ထဲမှာ အမြတ်အစွန်းအများဆုံး ရနေတဲ့ ကုမ္ပဏီကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ပစ်မှတ်ထားပြီး သပိတ်မှောက်လေ့ရှိတာကြောင့် နာမည်ဆိုးနဲ့ ကျော်ကြားခဲ့ဖူးတယ်။

ဒါပေမဲ့ လစာတွေ တိုးလာခဲ့သလောက် ကုန်ထုတ်စွမ်းအားကတော့ လိုက်ပါပြီး တိုးတက်မလာခဲ့ပါဘူး။ အဲဒါက ကုန်ကျစရိတ် မြင့်မားပြီး ထိရောက်မှုနည်းတဲ့ ဖွဲ့စည်းပုံမျိုး ဖြစ်လာစေခဲ့ပြီး အမေရိကန် မော်တော်ကားတွေရဲ့ ကမ္ဘာ့ဈေးကွက် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်းကို ကျဆင်းစေခဲ့တာပေါ့။

ဒါပေမဲ့ အလုပ်သမားတွေအတွက် အဲဒီလိုမျိုး အခြေအနေကောင်းတွေက ရေရှည်မခံခဲ့ပါဘူး။

၂၀၀၈ ခုနှစ် ဘဏ္ဍာရေးအကြပ်အတည်း ဆိုက်ရောက်လာတဲ့ အခါမှာတော့ ထိပ်သီးကားကုမ္ပဏီကြီး သုံးခုလုံး ပြိုင်တူ ပြိုလဲသွားခဲ့ရတယ်။ GM ကတော့ ဒီသုံးခုထဲမှာ အကြီးဆုံးဖြစ်တဲ့အတိုင်း အမေရိကန်မှာရှိတဲ့ စက်ရုံ ၄၇ ခုထဲက ၁၇ ခုကို ပိတ်ပစ်ခဲ့ရပြီး ကုန်ထုတ်ဝန်ထမ်းတွေရဲ့ သုံးပုံတစ်ပုံကို အလုပ်ဖြုတ်ပစ်ခဲ့ရတာပါ။

မော်တော်ကား လုပ်ငန်းကတော့ အလုပ်အကိုင် အခွင့်အလမ်း အမြောက်အမြားကို ဖန်တီးပေးနိုင်စွမ်း ရှိတာကြောင့် စီးပွားရေးအပေါ်မှာ အကြီးအကျယ် သက်ရောက်မှု ရှိပါတယ်။

အစိုးရက ငွေကြေးအကူအညီတွေ ပေးခဲ့ပြီး အလုပ်သမားသမဂ္ဂတွေဆီကနေ လိုက်လျောမှုတွေကို တောင်းဆိုခဲ့တာကြောင့် UAW အနေနဲ့ လစာတိုးမြှင့်မှုကို ဆိုင်းငံ့ထားဖို့ သပိတ်မှောက်တာတွေကို ရွှေ့ဆိုင်းဖို့နဲ့ အပိုဆုကြေးတွေအပြင် လူမှုဖူလုံရေး ခံစားခွင့်အမျိုးမျိုးကို စွန့်လွှတ်ဖို့ သဘောတူညီခဲ့ရတာပါ။

နောက်ကျသွားခဲ့ပြီ ဆိုပေမဲ့လည်း ကုမ္ပဏီ ရှင်သန်နိုင်မှ အလုပ်သမားတွေပါ ဆက်ပြီး ရပ်တည်နိုင်မယ်ဆိုတဲ့ အခြေခံအမှန်တရားကို သူတို့ သဘောပေါက်သွားခဲ့ကြတာလေ။

အဲဒီနောက်ပိုင်းမှာတော့ ကုန်ထုတ်စွမ်းအား မြင့်မားလာစေဖို့အတွက် နေရာရွှေ့ပြောင်း တာဝန်ထမ်းဆောင်တာတွေနဲ့ ပြန်လည်လေ့ကျင့် သင်ကြားပေးတာတွေကို အလုပ်သမားတွေဘက်က တက်တက်ကြွကြွ သဘောတူညီခဲ့ကြတယ်။ အဖွဲ့အစည်းအလိုက် သဘောတူညီချက်တွေကိုလည်း နှစ်စဉ်လုပ်ဆောင်ရာကနေ လေးနှစ်တစ်ကြိမ်အဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်တာကြောင့် အမေရိကန် ကားထုတ်လုပ်ရေး ကုမ္ပဏီတွေအနေနဲ့ ပိုပြီး တည်ငြိမ်တဲ့ ရေရှည်စီမံခန့်ခွဲမှု အစီအစဉ်တွေကို ချမှတ်နိုင်ခဲ့ကြတာပါ။

ကုန်ထုတ်စွမ်းအား တိုးတက်လာတာနဲ့အမျှ GM က ပြည်ပမှာ စက်ရုံအသစ်တွေ ဆောက်မယ့်အစား အမေရိကန်ပြည်တွင်းက ကုန်ထုတ်လုပ်မှုကို နှစ်ဆအထိ တိုးမြှင့်ခဲ့ပြီး ဝန်ထမ်းတွေကိုလည်း ပိုပြီး ခန့်အပ်ခဲ့ပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ Chrysler ရဲ့ အခြေအနေကတော့ ထိပ်သီးသုံးခုထဲမှာတောင်မှ အလားအလာ သိပ်မကောင်းခဲ့ဘူးလေ။ အဲဒါကြောင့်မလို့ FCA အုပ်စုက အမြန်ဆုံး ပြန်လည်ရောင်းချဖို့ ကြိုးစားခဲ့ကြတာပေါ့။ စိတ်မကောင်းစရာကတော့ ကျွန်တော်တို့ သိမ်းပိုက်ပြီးတဲ့နောက်မှာ အခြေအနေက ပိုပြီး ဆိုးရွားသွားခဲ့တာပါပဲ။

အကြောင်းရင်းကတော့ အရောင်းကိုယ်စားလှယ်တွေရဲ့ အမြတ်ငွေ တိုးပေးဖို့ တောင်းဆိုချက်ကို ငြင်းပယ်လိုက်ပြီးတဲ့နောက်မှာ အရောင်းပမာဏက ထိုးဆင်းသွားခဲ့လို့ ပါ။

"ကုန်ထုတ်လုပ်မှုလိုင်း တချို့က ရပ်ဆိုင်းသွားခဲ့ပြီး ဝန်ထမ်းတွေကလည်း အလုပ်အကိုင် မရေရာမှုကို ခံစားနေကြရတယ်။ အချိန်ပိုဆင်းတာတွေနဲ့ အထူးအလှည့်ကျ အလုပ်တွေ မရှိတော့လို့ အပိုဆုကြေးတွေ လျော့နည်းသွားတဲ့အပေါ်မှာလည်း မကျေနပ်မှုတွေ အများကြီး ရှိနေကြတယ်"

ကျွန်တော် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်ရင်း ပြောလိုက်တယ်။

"ပြီးခဲ့တဲ့ အခေါက်တုန်းက အရောင်းကိုယ်စားလှယ်တွေရဲ့ ပြဿနာဖြစ်ပြီး အခုတစ်ခေါက်ကတော့ အလုပ်သမားသမဂ္ဂရဲ့ ပြဿနာပေါ့လေ"

မော်တော်ကားလုပ်ငန်းကတော့ ကုန်ထုတ်လုပ်မှု ကဏ္ဍတစ်ခုလုံးမှာရှိတဲ့ ပြဿနာအားလုံးနဲ့ တကယ်ကို ရောထွေးပတ်သက်နေတာပါ။ ဘယ်သူမဆို ပေါ့ပေါ့ဆဆနဲ့ ဝင်ရောက်လုပ်ကိုင်လို့ မရပါဘူး။

ကျွန်တော် စားပွဲပေါ်က စာရွက်စာတမ်းတစ်ခုကို ကောက်ကိုင်လိုက်တယ်။ အဲဒီထဲမှာ အလုပ်သမားသမဂ္ဂရဲ့ တောင်းဆိုချက်တွေ ပါဝင်နေပါတယ်။ ဒီကိုမလာခင်တုန်းက ဒါကို အကြိမ်ကြိမ် ဖတ်ခဲ့ဖူးပေမဲ့ နောက်တစ်ခေါက် ထပ်ပြီး အပေါ်ယံ ကျော်ဖြတ်ကြည့်လိုက်မိတယ်။

"လစာ ၆.၈ ရာခိုင်နှုန်း တိုးပေးဖို့ နောက်ထပ် ဆယ်နှစ်အတွင်း ဝန်ထမ်းအလုပ်ဖြုတ်တာတွေကို ပိတ်ပင်ပေးဖို့ အငြိမ်းစားယူမယ့် အသက်အရွယ်ကို တိုးမြှင့်ပေးဖို့ ကုန်ထုတ်လုပ်မှုပိုင်းတွေကို ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်လည်ပတ်ပေးဖို့… ဒီအချက်တွေအထိကတော့ ကျွန်တော် နားလည်ပေးလို့ ရပါသေးတယ်"

ဒါပေမဲ့ အောက်က တောင်းဆိုချက်တွေကတော့ အဓိပ္ပာယ်မရှိလွန်းလှဘူး။

အလုပ်သမားသမဂ္ဂ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးချင်းစီကို ဒေါ်လာ ၃ သောင်း တန်ဖိုးရှိတဲ့ ကုမ္ပဏီရှယ်ယာတွေ ခွဲဝေပေးဖို့ ကုမ္ပဏီ အမြတ်ထွက်လာတဲ့အခါမှာ အသားတင်အမြတ်ရဲ့ ၃၀ ရာခိုင်နှုန်းကို ခွဲဝေပေးဖို့ ကုမ္ပဏီ စီမံခန့်ခွဲမှုပိုင်းမှာ အလုပ်သမားသမဂ္ဂ ကိုယ်စားလှယ်တွေကို ထည့်သွင်းပေးဖို့ ကုန်ထုတ်လုပ်မှုပိုင်း နေရာရွှေ့ပြောင်းမယ့် ကိစ္စတွေမှာ သမဂ္ဂရဲ့ သဘောတူညီချက် ရယူဖို့နဲ့ စက်ရုံအသစ်တွေမှာ ကုန်ထုတ်လုပ်မှု ပမာဏ ခွဲဝေမယ့် ကိစ္စတွေမှာ သမဂ္ဂရဲ့ သဘောတူညီချက် ရယူဖို့ စတဲ့ အချက်တွေ ပါဝင်နေတာပါ။

ဒီတောင်းဆိုချက်တွေကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်လိုက်ရတုန်းက တစ်နေရာရာမှာ မြင်ဖူးသလိုမျိုး ကျွန်တော် ခံစားခဲ့ရတယ်။

"သူတို့ အွန်ဆောင်း မော်တာ ရဲ့ အလုပ်သမားသမဂ္ဂဆီကနေ အတုယူနေကြတဲ့ ပုံပဲ"

ကမ္ဘာတစ်ဝန်းမှာ မော်တော်ကား အလုပ်သမားသမဂ္ဂတွေက အားကောင်းကြတယ် ဆိုပေမဲ့လည်း အွန်ဆောင်း မော်တာ ရဲ့ အလုပ်သမားသမဂ္ဂ (ကိုရီးယားပြည်တွင်းမှာတင် ကန့်သတ်ထားတာပါ) ကိုတော့ လုံးဝ ယှဉ်လို့မရပါဘူး။

အွန်ဆောင်း မော်တာ ရဲ့ အလုပ်သမားသမဂ္ဂကတော့ နှစ်စဉ် သပိတ်မှောက်လေ့ရှိတာကြောင့် ကမ္ဘာတစ်ဝန်းမှာ သတင်းကြီးပြီး နာမည်ကျော်ကြားလှပါတယ်။ သူတို့ကို တားဆီးဖို့က တကယ့်ကို ခက်ခဲတာပါ။ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းတွေကို အလေးပေးတဲ့ ပတ်ဆီဟျွန်း အစိုးရရဲ့ မူဝါဒတွေတောင်မှ သူတို့ကို မထိရဲခဲ့ဘူး။

အွန်ဆောင်း အလုပ်သမားတွေ နှစ်စဉ် တင်ပြလေ့ရှိတဲ့ အခြေအနေတွေကို ကြည့်လိုက်ရုံနဲ့တင် တကယ့်ကို တုန်လှုပ်စရာ ကောင်းလှပါတယ်။

အခြေခံလစာ တိုးမြှင့်ပေးဖို့၊ အသားတင်အမြတ်ရဲ့ ၃၀ ရာခိုင်နှုန်းကို စွမ်းဆောင်ရည် အပိုဆုကြေးအဖြစ် ပေးဖို့၊ အပိုဆုကြေးတွေ တိုးပေးဖို့၊ အငြိမ်းစားယူရင် ပေးမယ့် ငွေကြေးတွေကို တိုးပေးဖို့၊ အငြိမ်းစားယူမယ့် အသက်အရွယ်ကို တိုးမြှင့်ပေးဖို့၊ ရေရှည်လုပ်သက်ရှိတဲ့ ဝန်ထမ်းတွေကို ဦးစားပေးဖို့၊ ဝန်ထမ်းတွေရဲ့ သားသမီးတွေအတွက် ကျောင်းဝင်ခွင့်နဲ့ ကျောင်းလခ ကုန်ကျစရိတ်အားလုံးကို အပြည့်အဝ ထောက်ပံ့ပေးဖို့၊ ဝန်ထမ်းအသစ် ခန့်အပ်တဲ့အခါမှာ သမဂ္ဂနဲ့ ညှိနှိုင်းဖို့၊ ပြည်ပမှာ စက်ရုံအသစ်တွေ ဆောက်မယ့်ကိစ္စကို သမဂ္ဂနဲ့ ဆွေးနွေးဖို့၊ မော်ဒယ်အသစ် မိတ်ဆက်တာနဲ့ ကုန်ထုတ်လုပ်မှု ပမာဏ ခွဲဝေမယ့် ကိစ္စတွေမှာ သမဂ္ဂနဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ဖို့၊ ကုန်ထုတ်လုပ်မှုပိုင်း နေရာရွှေ့ပြောင်းမယ့် ကိစ္စကို သမဂ္ဂနဲ့ ညှိနှိုင်းဖို့နဲ့ လုပ်သက်ရင့် ဝန်ထမ်းတွေရဲ့ သားသမီးတွေကို အလုပ်ခန့်အပ်တဲ့ နေရာမှာ ဦးစားပေးဖို့ စတဲ့ အချက်တွေ အများကြီး ပါဝင်နေတာပါ။

ဒီအဆင့်အထိ ရောက်လာတဲ့အခါမှာတော့ သူတို့က အလုပ်သမားတွေလား ဒါမှမဟုတ် စီမံခန့်ခွဲသူတွေလားဆိုတာကို ခွဲခြားဖို့တောင် ခက်ခဲသွားပါပြီ။

သမဂ္ဂဘက်ကတော့ ဒီတောင်းဆိုချက်တွေက လစာနည်းပါးတာနဲ့ ဆိုးရွားတဲ့ လုပ်ငန်းခွင် အခြေအနေတွေကို မြှင့်တင်ဖို့အတွက် သဘာဝကျတဲ့ အစီအမံတွေ ဖြစ်တယ်လို့ အခိုင်အမာ ပြောဆိုနေကြပေမဲ့ တောင်းဆိုချက်တွေထဲက တစ်ခုကတော့ လုပ်သက်ရင့် ဝန်ထမ်းတွေရဲ့ သားသမီးတွေကို အလုပ်ခန့်အပ်တဲ့နေရာမှာ ဦးစားပေးဖို့ ဖြစ်နေတာပါ။

မိဘကသာ အွန်ဆောင်း မော်တာ ရဲ့ အလုပ်သမားသမဂ္ဂ အဖွဲ့ဝင် ဖြစ်နေမယ်ဆိုရင် သူတို့ရဲ့ သားသမီး မြေးမြစ်တွေကိုပါ အဲဒီနေရာမှာ အလုပ်လုပ်ခွင့် ရစေချင်ကြတာပေါ့။

ဒါက ခေတ်သစ် ဆွေစဉ်မျိုးဆက် အလုပ်ဆက်ခံတဲ့ စနစ်မျိုး ဖြစ်နေတာကြောင့် ဝေဖန်မှုတွေ အများကြီး ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပေမဲ့လည်း အွန်ဆောင်း မော်တာ ရဲ့ အလုပ်သမားသမဂ္ဂကတော့ ဂရုမစိုက်ဘဲ တည်ငြိမ်နေခဲ့ပါတယ်။

မူလ အလုပ်သမားသမဂ္ဂ ဆိုတာကတော့ မိမိအဖွဲ့ဝင်တွေရဲ့ အကျိုးစီးပွားကို အမြင့်ဆုံး ရရှိစေဖို့ ရည်ရွယ်တဲ့ အဖွဲ့အစည်းတစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါကြောင့်မလို့ အွန်ဆောင်း ကားသမဂ္ဂကတော့ သူတို့ရမယ့် ဝေစုကိုပဲ အဓိက အာရုံစိုက်ပြီး လူထုရဲ့ ထင်မြင်ချက်တွေကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားဖို့ မလိုအပ်ပါဘူး။

ပြဿနာကတော့ မိတ်ဖက်ကုမ္ပဏီတွေက မရေမတွက်နိုင်တဲ့ အလုပ်သမားတွေရဲ့ စားဝတ်နေရေးက အွန်ဆောင်း ကားအပေါ်မှာ မှီခိုနေရတာပါ။

အွန်ဆောင်း ကားသမဂ္ဂက သပိတ်မှောက်ပြီး ကုန်ထုတ်လုပ်မှုကို ရပ်ဆိုင်းလိုက်တာနဲ့ ပထမအဆင့်၊ ဒုတိယအဆင့်နဲ့ တတိယအဆင့် ရှိတဲ့ ပစ္စည်းထောက်ပံ့တဲ့ ကုမ္ပဏီတွေရဲ့ စက်ရုံတွေပါ လုံးဝ ရပ်တန့်သွားမှာပါ။

အွန်ဆောင်း ကားက ချောင်းဆိုးလိုက်တာနဲ့ ပစ္စည်းထောက်ပံ့တဲ့ ကုမ္ပဏီတွေက နမိုးနီးယား အဆုတ်ရောင်ရောဂါ ဖြစ်ရတယ်လို့တောင် ပြောစမှတ် ရှိကြတယ်။

ဒါကြောင့်မလို့ အွန်ဆောင်း ကားမှာ လစာညှိနှိုင်းရမယ့် ရာသီကို ရောက်တိုင်း မိတ်ဖက်ကုမ္ပဏီတွေရဲ့ စီအီးအိုတွေနဲ့ အလုပ်သမားတွေက သမဂ္ဂအနေနဲ့ သပိတ်မမှောက်ပါစေနဲ့လို့ အသည်းအသန် ဆုတောင်းလေ့ ရှိကြတာပေါ့။

ဒါပေမဲ့လည်း အွန်ဆောင်း ကားသမဂ္ဂကတော့ နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း သေချာပေါက် တစိုက်မတ်မတ် သပိတ်မှောက်ခဲ့တာပါပဲ။

ဒီလိုမျိုး လုပ်ဆောင်နိုင်တဲ့ အကြောင်းရင်းကတော့ အွန်ဆောင်း ကားက ကိုရီးယားပြည်တွင်းမှာ လက်ဝါးကြီးအုပ် စနစ်တစ်ခုကို အခိုင်အမာ ထူထောင်ထားနိုင်ခဲ့လို့ပါ။ စီမံခန့်ခွဲသူတွေကော အလုပ်သမားတွေပါ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကုမ္ပဏီကတော့ လုံးဝ ဒေဝါလီခံသွားမှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာကို သိထားကြလို့ပါပဲ။

ကားတွေ ထုတ်လုပ်နေသရွေ့တော့ ရောင်းနေရမှာ ဖြစ်လို့ ဘဏ္ဍာရေး အကြပ်အတည်းလိုမျိုး ပြင်ပ သက်ရောက်မှုတွေကြောင့် ထိခိုက်မှုမရှိဘဲ ဘာဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးမှမရှိဘဲ သပိတ်မှောက်နိုင်ကြတာ ဖြစ်ပါတယ်။

အဲဒီလိုမျိုး ခဏခဏ သပိတ်မှောက်နေခဲ့တာတောင်မှ အွန်ဆောင်း ကားက ဘယ်လိုမျိုး ကြီးထွားလာနိုင်ခဲ့တာလဲ။

အဖြေကတော့ ပြည်ပမှာရှိတဲ့ စက်ရုံတွေကြောင့်ပါပဲ။ တကယ်လို့ သူတို့က ကိုရီးယား ပြည်တွင်းမှာတင် လည်ပတ်နေခဲ့မယ်ဆိုရင်တော့ ဟိုးအရင်ကတည်းက ကျရှုံးသွားခဲ့မှာ သေချာပါတယ်။

အွန်ဆောင်း ကားရဲ့ စီမံခန့်ခွဲရေးပိုင်းကတော့ သမဂ္ဂရဲ့ တောင်းဆိုချက် အများစုကို လိုက်လျောပေးခဲ့တယ်။ အဲဒီအစား သူတို့က ကိုရီးယားပြည်တွင်းမှာ စက်ရုံအသစ်တွေ ထပ်မဆောက်တော့ဘဲ မက္ကဆီကို၊ ဘရာဇီး၊ ရုရှား၊ ချက်သမ္မတနိုင်ငံ Thread၊ တူရကီ Tables၊ အိန္ဒိယ၊ တရုတ်၊ စလိုဗက်ကီးယားနဲ့ တခြားနိုင်ငံတွေမှာပဲ စက်ရုံတွေကို ဆက်တိုက် တိုးချဲ့ တည်ဆောက်ခဲ့ကြတယ်။

ဒါက အွန်ဆောင်း ကား တစ်ခုထဲတင် မဟုတ်ပါဘူး။

ကိုရီးယားရဲ့ မော်တော်ကား အလုပ်သမားသမဂ္ဂတွေက အားကောင်းကြတယ်ဆိုတာ ကမ္ဘာတစ်ဝန်းမှာ သိထားကြတာ ဖြစ်လို့ တခြားကားကုမ္ပဏီတွေကလည်း ကိုရီးယားမှာ စက်ရုံဆောက်ဖို့ ဝန်လေးနေကြတာပါ။

၁၉၉၇ ခုနှစ်တုန်းက GM Daewoo က ဂွန်ဆန်မှာ စက်ရုံဆောက်ခဲ့ပြီးတဲ့နောက်ပိုင်း ကိုရီးယားပြည်တွင်းမှာ မော်တော်ကား စက်ရုံအသစ် ထပ်မံပေါ်ပေါက်လာခြင်း မရှိတော့ပါဘူး။

သဘာဝကျကျပဲ ပြည်တွင်း ကုန်ထုတ်လုပ်မှုက တုံ့ဆိုင်းသွားခဲ့ရတာပေါ့။ ကိုရီးယားက မော်တော်ကား လုပ်ငန်းမှာ အင်အားကြီးနိုင်ငံ ဖြစ်နေပါစေဦးတော့ မကြာသေးခင်ကတင် အိန္ဒိယရဲ့ ကျော်တက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး အဆင့်ခြောက်နေရာကို ရောက်သွားခဲ့ရသလို မကြာခင်မှာလည်း မက္ကဆီကိုရဲ့ ကျော်တက်ခြင်းကို ခံရတော့မယ့် အခြေအနေမျိုး ရှိနေပါတယ်။

သမဂ္ဂနဲ့ ဆွေးနွေးမှုတွေကို စစ်မှန်တဲ့ စိတ်ရင်းနဲ့ လုပ်ဆောင်ပြီး သင့်တော်တဲ့ တောင်းဆိုချက်တွေကို လိုက်လျောပေးတာကတော့ မှန်ကန်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ တစ်ခါလောက် သူတို့ရဲ့ ဆွဲခေါ်ရာကို ပါသွားခဲ့ပြီဆိုရင်တော့ ဘာဖြေရှင်းချက်မှ ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူးလေ။

"ပထမဆုံး ညှိနှိုင်းမှုက နောက်သုံးရက်နေရင် စတော့မယ်"

ကျွန်တော် ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်တယ်။

"ကျွန်တော် သမဂ္ဂကိုယ်စားလှယ်တွေနဲ့ တိုက်ရိုက် တွေ့ဆုံမယ်။ အဲဒီအချိန်အထိတော့ ညှိနှိုင်းမယ့် အဆိုပြုချက်ကို အတူတူ စဉ်းစားထားကြတာပေါ့"

ညှိနှိုင်းဖို့အတွက် အချိန်က နီးကပ်လာတာကြောင့် အစည်းအဝေးတွေကို နားချိန်မရှိဘဲ ဆက်တိုက် လုပ်ဆောင်ခဲ့ကြရတယ်။

ကျွန်တော် ဝှိုက်ဘုတ်ပေါ်မှာ စကားလုံး သုံးလုံး ရေးလိုက်တယ်။

– သုတေသနနှင့် တီထွင်ဆန်းသစ်မှု (Research and Development)

– ကုန်ထုတ်လုပ်မှု (Production)

– အရောင်း (Sales)

မော်တော်ကား ထုတ်လုပ်ရေးရဲ့ အဆင့်တွေကတော့ အဓိကအားဖြင့် ဒီသုံးဆင့်နဲ့ ဖွဲ့စည်းထားတာပါ။ ပထမဆုံး ကားအသစ်တွေကို သုတေသနပြုပြီး တီထွင်တယ်၊ အဲဒီနောက် စက်ရုံတွေမှာ ထုတ်လုပ်ပြီး နောက်ဆုံးမှာတော့ စားသုံးသူတွေဆီကို ရောင်းချတာပါ။

ကျွန်တော် နောက်ပြောင်ပြီး ပြောလိုက်တယ်။

"ကျွန်တော်တို့ လက်ရှိ အရောင်းပိုင်းကတော့ ကျရှုံးနေတယ်လို့ ပြောရမှာပဲ"

ကျွန်တော့်ရဲ့ စကားကြောင့် အစည်းအဝေးခန်းထဲက လူတွေက ခပ်ဖွဖွလေး ပြုံးလိုက်ကြတယ်။

ကားဆိုတာကတော့ အိမ်ပြီးရင် ဒုတိယအကြီးမားဆုံး ပိုင်ဆိုင်မှု ဖြစ်ပါတယ်။ ငွေသားအပြည့် ပေးချေမယ့်အစား ဘဏ္ဍာရေး အစီအစဉ် ဒါမှမဟုတ် အရစ်ကျစနစ်တွေကတစ်ဆင့် ဝယ်ယူလေ့ ရှိကြတာ ဖြစ်လို့ အရောင်းပိုင်းမှာ ငွေရေးကြေးရေး အဖွဲ့အစည်းတွေက မလွဲမသွေ ပါဝင်ပတ်သက်နေရတာပါ။ ဒါ့အပြင် စားသုံးသူတွေရဲ့ နှစ်သက်မှုနဲ့ ဝယ်လိုအားတွေကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားပြီး စတော့တွေနဲ့ ထောက်ပံ့မှုတွေကိုလည်း ကျွမ်းကျင်စွာ စီမံခန့်ခွဲရမှာ ဖြစ်ပါတယ်။

ဒီအခန်းကဏ္ဍကိုတော့ အရောင်းကိုယ်စားလှယ်တွေက လုပ်ဆောင်ပေးတာပေါ့။

ကမ္ဘာတစ်ဝန်းမှာရှိတဲ့ အရောင်းကိုယ်စားလှယ်တွေက ဒေသတွင်း စားသုံးသူတွေဆီကို ကားတွေကို အပ်နှံရောင်းချတာ ဒါမှမဟုတ် တိုက်ရိုက်ဝယ်ယူပြီး ပြန်လည်ရောင်းချတာ အစရှိတဲ့ နည်းလမ်းတွေနဲ့ လုပ်ဆောင်ကြပါတယ်။ (တစ်ခုထဲသော ခြွင်းချက်ကတော့ အရောင်းကိုယ်စားလှယ်တွေ ဆီကနေမသွားဘဲ ဝဘ်ဆိုက်ကနေ တိုက်ရိုက်ရောင်းချတဲ့ Nikolaပေါ့လေ။)

"ပြဿနာက ကုန်ထုတ်လုပ်မှုပိုင်းပဲ..."

သုတေသနနဲ့ တီထွင်မှုကိုတော့ ရုံးချုပ်မှာ လုပ်ဆောင်ပြီး အရောင်းပိုင်းကိုတော့ အရောင်းကိုယ်စားလှယ်တွေက တာဝန်ယူကြပါတယ်။ သဘာဝကျကျပဲ ကုန်ထုတ်လုပ်မှုကတော့ စက်ရုံတွေရဲ့ တာဝန်ပဲ ဖြစ်တာပါ။

အတိတ်တုန်းကတော့ ရုံးချုပ်ရှိတဲ့ နိုင်ငံမှာပဲ စက်ရုံတွေကို ထားရှိတာက ပုံမှန်လိုမျိုး ဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။ GM က အမေရိကမှာ၊ Toyota က ဂျပန်မှာ၊ Volkswagon က ဂျာမနီမှာ၊ ပြီးတော့ Hyundai က ကိုရီးယားမှာ ရှိနေခဲ့သလိုမျိုးပေါ့။

ဒါပေမဲ့ ကမ္ဘာကြီးက ရွာကြီးတစ်ရွာလို ဖြစ်လာတာနဲ့အမျှ ကားကုမ္ပဏီတွေက နိုင်ငံအသီးသီးမှာ စက်ရုံတွေကို တည်ဆောက်ခဲ့ကြတယ်။

ဥပမာအနေနဲ့ ပြောရရင်တော့ GM က အမေရိကန် စက်ရုံတွေကနေ ထုတ်လုပ်တဲ့ ကားတွေကို ကိုရီးယားဆီ တင်ပို့ပြီး ကိုရီးယား စက်ရုံတွေကနေ ထုတ်လုပ်တဲ့ ကားတွေကိုတော့ အမေရိကဆီ ပြန်လည် တင်ပို့တာမျိုးပေါ့။

ထိရောက်မှု ရှိနေသရွေ့တော့ ကုန်ထုတ်လုပ်မယ့် နေရာက အရေးမကြီးပါဘူး။ ကမ္ဘာ့အဆင့်မီ ကားအမှတ်တံဆိပ် အသစ်အဆန်း မရှိတဲ့ မက္ကဆီကိုနိုင်ငံ က ကမ္ဘာပေါ်မှာ သတ္တမမြောက် အကြီးမားဆုံး ကားထုတ်လုပ်မှုနိုင်ငံ ဖြစ်နေတာကလည်း ဒါကြောင့်မလို့ပါပဲ။

ကုန်ထုတ်စွမ်းအား နည်းပါးတဲ့ စက်ရုံတွေကိုတော့ ဘယ်အချိန်မဆို ပိတ်ပစ်လို့ ရပါတယ်။ မကြာသေးခင်ကတင် GM က ဩစတြေးလျမှာရှိတဲ့ Holdenစက်ရုံကို ပိတ်ပစ်ခဲ့တာမျိုးပေါ့။

ဒါပေမဲ့ သူတို့က ဩစတြေးလျ ဈေးကွက်ထဲကနေ ထွက်ခွာသွားခဲ့တာတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ Holden အမှတ်တံဆိပ်ကို ဆက်လက် ရောင်းချနေဆဲ ဖြစ်ပေမဲ့ အရင်က ဩစတြေးလျမှာ ထုတ်လုပ်ခဲ့တဲ့ ပမာဏတွေကိုတော့ အခုချိန်မှာ တခြားနိုင်ငံတွေကနေ ထုတ်လုပ်ပြီး တင်ပို့နေတာပါ။

အရောင်းပိုင်းကတော့ မတူညီတဲ့ ကားအမှတ်တံဆိပ်တွေကြားထဲမှာ ပြိုင်ဆိုင်ရတာ ဖြစ်ပြီး ကုန်ထုတ်လုပ်မှုပိုင်းကတော့ ဒေသအသီးသီးမှာရှိတဲ့ စက်ရုံတွေကြားထဲမှာ ပြိုင်ဆိုင်ရတာပေါ့။

တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရရင်တော့ GM ရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်နေတဲ့ အမေရိကန် စက်ရုံနဲ့ ကိုရီးယား စက်ရုံတို့က တကယ်တော့ ကုန်ထုတ်လုပ်မှု ပမာဏ ရရှိဖို့အတွက် အချင်းချင်း ပြိုင်ဆိုင်နေကြတာ ဖြစ်ပါတယ်။ တကယ်လို့ ကိုရီးယား စက်ရုံရဲ့ ကုန်ထုတ်စွမ်းအားက နည်းပါးတယ်လို့ သတ်မှတ်ခံရမယ်ဆိုရင်တော့ ဩစတြေးလျ အခြေအနေမျိုးလိုပဲ ဘယ်အချိန်မဆို ပိတ်ပစ်ခြင်း ခံရနိုင်ပြီး ကုန်ထုတ်လုပ်မှုကို တခြားဒေသဆီ ရွှေ့ပြောင်းသွားနိုင်ပါတယ်။

"CarOS ရဲ့ အကြီးမားဆုံး အားသာချက်ကတော့ ကုန်ထုတ်လုပ်မှု ဒါမှမဟုတ် အရောင်းပိုင်းမှာ မဟုတ်ဘဲ သုတေသနနဲ့ တီထွင်ဆန်းသစ်မှုပိုင်းမှာပဲ "

ကျွန်တော်တို့က ပြိုင်ဘက်တွေနဲ့ ယှဉ်ရင် အဆင့်အမြင့်ဆုံး အလိုအလျောက် မောင်းနှင်မှုနည်းပညာကို ပိုင်ဆိုင်ထားတာ ဖြစ်လို့ပါပဲ။ ကျွန်တော်တို့က အဆင့်အမြင့်ဆုံးနည်းပညာ ထည့်သွင်းထားတဲ့ ကားအသစ်ကို ထုတ်လုပ်ဖို့ စီစဉ်နေတာပါ။

ငွေကြေးအရ ပြောရရင်တော့ ကားအသစ် မိတ်မဆက်ခင်အထိ ရန်ပုံငွေက ကြပ်တည်းနေဆဲ ဖြစ်နေတာပေါ့။ တကယ်လို့ ပိုက်ဆံ ပြတ်လပ်သွားမယ်ဆိုရင်တော့ OTK Company ကနေ နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် ကူညီပေးရမယ့် အခြေအနေမျိုး ရှိနေပါတယ်။

ပြဿနာကတော့ OTK Company မှာလည်း ဆိုဆောင်းSB ရဲ့ ရှယ်ယာတွေကို ဝယ်ယူပြီးတဲ့နောက်နဲ့ TS Company စက်ရုံကို တည်ဆောက်ပြီးတဲ့နောက်မှာ ကျန်ရှိတဲ့ ရန်ပုံငွေက ကန့်သတ်ချက် ရှိနေခဲ့တာပါပဲ။

တကယ်လို့ ကုန်ထုတ်လုပ်မှုမှာပါ အနှောင့်အယှက်တွေ ဖြစ်လာမယ်ဆိုရင် အကောင်းဆုံး လုပ်ဆောင်ရမယ့် လမ်းစဉ်က ဘာဖြစ်မလဲ။

ပထမဆုံး ညှိနှိုင်းမှုကိုတော့ ဒီထရိုက် စက်ရုံမှာရှိတဲ့ အစည်းအဝေးခန်းတစ်ခုမှာ လုပ်ဆောင်ခဲ့တယ်။

ကျွန်တော်တို့ စောစောရောက်ရှိပြီး စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ကြတာပါ။ ခဏကြာတော့ တံခါးပွင့်လာပြီး လူတွေ ဝင်လာခဲ့ကြတယ်။ ပထမဆုံး ဝင်လာတဲ့ လူကို မြင်လိုက်ရတဲ့ အချိန်မှာတော့ ကျွန်တော် တော်တော်လေး လန့်သွားခဲ့တယ်။

သူက ထိပ်ပြောင်ပြီး နှုတ်ခမ်းမွှေး မုတ်ဆိတ်မွှေး ထူထူထဲထဲနဲ့ သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားကြီး တစ်ယောက်ပါ။ အရပ်ကတော့ ၂ မီတာ နီးပါးလောက် ရှိတာပေါ့။ မဟုတ်ဘူး... ၂ မီတာ နီးပါးတင် မဟုတ်ပါဘူး၊ သေချာပေါက် ၂ မီတာကျော်မှာပါ။

၂.၂ မီတာလောက်တောင် ရှိမလားမသိဘူး။

ဗိုက်ကတော့ ပူပူလေး ဖြစ်နေပေမဲ့ သူ့ရဲ့ ကြီးမားတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကြောင့် ဝနေတယ်လို့တော့ မခံစားရပါဘူး။ အင်္ကျီလက်အောက်ကနေ ထွက်နေတဲ့ လက်မောင်းကဆိုရင် ကျွန်တော့်ရဲ့ ပေါင်ထက်တောင် ပိုပြီး တုတ်နေဦးမယ်။

မီးရောင်အောက်မှာ ပြောင်လက်နေတဲ့ ထိပ်ပြောင်ကြီးက တကယ်ကို ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခုလို ခံစားရစေတာလေ။

ကျွန်တော်ကတော့ ကျွန်တော့်ရဲ့ စီနီယာဖြစ်တဲ့ ဆန်းယော့ ကို ဝက်ဝံတစ်ကောင်နဲ့ တူတယ်လို့ ထင်ခဲ့ဖူးပေမဲ့ ဒီလူနဲ့ ယှဉ်လိုက်ရင်တော့ သူက ဝက်ဝံရုပ်လေးတစ်ရုပ်လိုပဲ ဖြစ်သွားမှာပါ။

ဒီလူက ဘယ်သူလဲမသိဘူး။

စီမံခန့်ခွဲရေးပိုင်းကို အနိုင်ကျင့်ဖို့အတွက် လွှတ်လိုက်တဲ့ ပရော်ဖက်ရှင်နယ် နပန်းသမားတစ်ယောက်လား။

"ငါကတော့ အလုပ်သမားသမဂ္ဂ ဥက္ကဋ္ဌ ဒန်းနစ် ဘလော့ခ် ပါ"

"ဪ... ဟုတ်ကဲ့ပါ"

သူက သမဂ္ဂဥက္ကဋ္ဌပေါ့။ ကျွန်တော်တော့ မှားပြီး ထင်မိတော့မလို့။ သူ့ကြည့်ရတာ နပမ်းသမားကြီး Big Show နဲ့ တောင် တူသလိုပဲ။

ဒါတင် ပြီးသွားတာ မဟုတ်သေးပါဘူး။ နောက်ထပ် The Rock နဲ့ တူတဲ့ လူမည်းအမျိုးသားတစ်ယောက်နဲ့ Brock Lesnar နဲ့ တူတဲ့ လူဖြူအမျိုးသားတစ်ယောက် ထပ်ဝင်လာပြီး သူ့ရဲ့ ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်စီမှာ ရပ်လိုက်ကြတယ်။

ဒီမှာတော့ သမဂ္ဂကိုယ်စားလှယ်တွေကို ပရော်ဖက်ရှင်နယ် နပန်းသမားတွေထဲကပဲ ရွေးချယ်ကြတာလား။

အမေရိကန် အလုပ်သမားတွေရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် တည်ဆောက်ပုံကို မြင်လိုက်ရတဲ့ အခါမှာတော့ ကျွန်တော့်မှာ ကိုရီးယားကို ရုတ်တရက် သတိရသွားမိခဲ့တယ်။

ဒန်းနစ် က ကျွန်တော့်ဘေးမှာ ရပ်နေတဲ့ အယ်လီ ကို ကြည့်ပြီး ပြောလာခဲ့တယ်။

"ဒီလိုမျိုး နေရာအထိ မင်းရဲ့ ရည်းစားကိုပါ ခေါ်လာတာလား"

"အဲဒါကတော့..."

သူက ကျွန်တော့်ရဲ့ ရည်းစားဖြစ်နေတာကတော့ အမှန်ပါပဲ။

အယ်လီ ကတော့ ဘာမှမဖြစ်သလိုမျိုး ပြုံးပြလိုက်ရင်း သူ့ကိုယ်သူ မိတ်ဆက်ခဲ့တာ။

"တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်၊ ကျွန်မက ရှေ့နေ အယ်လီကင် ပါ"

သူကလည်း ဒီလောက်အထိ လှပတဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်က ရှေ့နေတစ်ယောက် ဖြစ်နေလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့တဲ့အတွက် အံ့ဩသွားတဲ့ အမူအရာ ဖြစ်သွားခဲ့တာပေါ့။

"ဟင်း... တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်"

အယ်လီ ကြောင့်ပဲ ကျွန်တော်လည်း စိတ်ကို ပြန်ပြီး တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းနိုင်ခဲ့ပါတယ်။ ညှိနှိုင်းမှုတွေ အဆင်မပြေရုံနဲ့တော့ သူတို့ ကျွန်တော့်ကို လာပြီး ထိုးကြမှာ မဟုတ်ဘူးမလား။

ဒါပေမဲ့ တကယ်လို့ အထိုးခံရမယ်ဆိုရင်တော့ ကျွန်တော် သေတောင် သေသွားနိုင်လောက်တယ်။

"ငါကတော့ OTK Company ရဲ့ စီအီးအို ကန်ဂျင်ဟူ ပါ။ တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်"

သမဂ္ဂကိုယ်စားလှယ်တွေက ကျွန်တော့်ကို စိတ်ဝင်တစားနဲ့ စိုက်ကြည့်နေခဲ့ကြတယ်။ ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင် လူကိုယ်တိုင် လာခဲ့တာ ဖြစ်လို့ သူတို့လည်း အံ့ဩနေကြတဲ့ ပုံပဲ။

ကျွန်တော်တို့ အချင်းချင်း နှုတ်ဆက်လိုက်ကြပြီး နေရာမှာ ဝင်ထိုင်လိုက်ကြတာပေါ့။

ပထမဆုံးအနေနဲ့ CarOS ရဲ့ စီအီးအို ဖြစ်တဲ့ ဒါရီလ် က စကားစပြောတယ်။

" အလုပ်သမားသမဂ္ဂရဲ့ တောင်းဆိုချက်တွေကို သေသေချာချာ ဖတ်ရှုပြီးပါပြီ။ စီမံခန့်ခွဲရေးပိုင်း အနေနဲ့တော့ အဲဒီတောင်းဆိုချက် အားလုံးကို လက်ခံဖို့ဆိုတာ ဘယ်လိုမှ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး"

ဒါကို ကြားတော့ ဒန်းနစ် က မျက်ခုံးပင့်လိုက်ရင်း ပြောလာတယ်။

"တကယ်လို့ ငါတို့ရဲ့ တောင်းဆိုချက်တွေကို လက်မခံဘူးဆိုရင်တော့ ငါတို့တွေဟာ သပိတ်မှောက်ဖို့ကလွဲလို့ တခြား လမ်းရွေးစရာ မရှိဘူး"

သပိတ်မှောက်ဖို့ဆိုရင်တော့ သမဂ္ဂအဖွဲ့ဝင်တွေရဲ့ သုံးပုံနှစ်ပုံကျော်က ထောက်ခံမဲ ပေးရမှာပါ။ လက်ရှိ အခြေအနေအရဆိုရင်တော့ ထောက်ခံချက် ရရှိဖို့ အလားအလာက တော်တော်လေး မြင့်မားနေတာပေါ့။

ကျွန်တော် ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်တယ်။

"ကောင်းပါပြီ၊ အဲဒါဆိုရင်လည်း မင်းတို့ လုပ်ချင်သလိုလုပ်ပါ"

သမဂ္ဂကိုယ်စားလှယ်တွေရဲ့ မျက်လုံးတွေက ပြိုင်တူ ကျွန်တော့်ဆီကို ရောက်ရှိလာကြပါတော့တယ်။

ကျွန်တော် သူတို့ကို စိုက်ကြည့်ရင်းနဲ့ပဲ စကားကို ဆက်ပြောလိုက်တယ်။

" အလုပ်သမားအားလုံးရဲ့ ရပိုင်ခွင့်တွေကို ငါလေးစားပါတယ်။ မင်းတို့ သပိတ်မှောက်မယ်ဆိုရင်တောင်မှ လုပ်ငန်းခွင် ပိတ်သိမ်းတာ ဒါမှမဟုတ် ဝန်ထမ်းအလုပ်ဖြုတ်တာမျိုးတွေ ရှိလာမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ လစာတွေကိုလည်း ဆက်ပြီး ပေးသွားမှာပါ။ ဒါကြောင့်မလို့ လစာကို ရယူရင်းနဲ့ ဆက်ပြီး အလုပ်လုပ်မလား ဒါမှမဟုတ် သပိတ်ပဲ မှောက်မလားဆိုတာကတော့ မင်းတို့ရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်အပေါ်မှာပဲ မူတည်ပါလိမ့်မယ်"

အခန်း (၁၅၄)

၂၀၀၈ ခုနှစ်မှာ အမေရိကန်ကနေ စတင်ခဲ့တဲ့ ငွေကြေးအကြပ်အတည်းက အမေရိကန် စီးပွားရေးကို အပြင်းအထန် ရိုက်ခတ်ခဲ့တယ်။

စီးပွားရေး ပြန်လည်ဦးမော့လာတဲ့ ဖြစ်စဉ်မှာ ငွေကြေးအဖွဲ့အစည်းတွေနဲ့ အိုင်တီကုမ္ပဏီတွေက သိသိသာသာ တိုးတက်လာခဲ့ပေမဲ့ ကုန်ထုတ်လုပ်မှု ကဏ္ဍကတော့ အကျိုးအမြတ် သိပ်မရခဲ့ပါဘူး။

ဒါက လူဖြူအလုပ်သမားတွေကြားမှာ မကျေနပ်မှုတွေကို မြင့်တက်စေခဲ့ပြီး ရိုနယ် ရွေးကောက်ပွဲနိုင်ဖို့ အထောက်အကူ ဖြစ်စေခဲ့တာပါ။

သမ္မတလောင်း ဘဝကတည်းက အမေရိကန် အလုပ်သမားတွေကို ဦးစားပေးမယ်လို့ ရိုနယ်က ကြွေးကြော်ခဲ့တာဖြစ်ပြီး ကျွန်တော်တို့က ရိုနယ်ရဲ့ ကတိတွေကို ဖြည့်ဆည်းပေးဖို့အတွက် ရတ်စ်ဘဲမှာ စက်ရုံတွေ ဆောက်ခဲ့တာပါ။

ရိုနယ်က "သတင်းတု" လို့ တံဆိပ်ကပ်ထားတဲ့ CNN နဲ့ NBC တို့က ရိုနယ်ရဲ့ အမှားတွေကို ရှာဖို့ စိတ်အားထက်သန်နေကြပြီး မကြာသေးခင်က ဖြစ်ပွားခဲ့တဲ့ CarOS ရဲ့ အလုပ်သမား အငြင်းပွားမှု ညှိနှိုင်းရေးအပေါ်ကိုလည်း အတော်လေး စိတ်ဝင်စားနေကြပါတယ်။

ရိုနယ်နဲ့ ကျွန်တော်က တစ်လှေထဲစီး တစ်ခရီးတည်း သွားနေကြတာပါ။ တကယ်လို့ ကျွန်တော်တို့က အလုပ်သမားသမဂ္ဂအပေါ် တစ်ခုခု ဖိအားပေးလိုက်ရင် သူတို့က ပြင်းထန်တဲ့ ဆောင်းပါးတွေကို ချက်ချင်း ထုတ်ဝေကြပါလိမ့်မယ်။

အမေရိကန် အလုပ်သမားတွေအတွက် အလုပ်အကိုင်တွေ ဖန်တီးပေးမယ်လို့ ကြွေးကြော်ပြီး ရိုနယ်ကို ထောက်ခံထားတဲ့ ကုမ္ပဏီတွေက နောက်ဆုံးမှာ အဲဒီအလုပ်သမားတွေကိုပဲ ဖိနှိပ်နေတယ်လို့ပဲ ပုံဖော်ကြမှာပါ။။

ဒါကြောင့် အလုပ်သမားသမဂ္ဂကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် တုံ့ပြန်ဖို့ ကျွန်တော်တို့အတွက် ခက်ခဲနေခဲ့တယ်။ သမဂ္ဂကလည်း ဒါကို သိနေလို့ ကျွန်တော်တို့ကို ဖိအားပေးဖို့ အထွေထွေ သပိတ်မှောက်မယ်လို့ ခြိမ်းခြောက်နေတာပါ။

ကျွန်တော်တို့က သမဂ္ဂကို ဖိနှိပ်ဖို့ ရည်ရွယ်ချက် မရှိပေမဲ့ မပြတ်သားတဲ့ တောင်းဆိုမှုတွေကိုတော့ လိုက်လျောမှာ မဟုတ်ပါဘူး။

အလုပ်သမားသမဂ္ဂရဲ့ ဆွဲခေါ်ရာကို ကျွန်တော်တို့ စပြီး လိုက်ပါသွားတာနဲ့ အွန်ဆောင်း မော်တာလိုမျိုး အဆုံးသတ်သွားနိုင်ပါတယ်။ အွန်ဆောင်းမှာက ပြည်ပစက်ရုံတွေ ရှိပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့မှာက စက်ရုံအားလုံး အမေရိကန်မှာပဲ ရှိတာပါ။ ဒါကြောင့် ချက်ချင်းရမယ့် အမြတ်အစွန်းထက် မူဝါဒတွေကိုပဲ အဓိကထားပြီး ညှိနှိုင်းရပါမယ်။

တစ်နည်းအားဖြင့် ဒါက ကံကောင်းတာတောင် ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ ကားအသစ် ထွက်ရှိပြီး အရောင်းသွက်နေတဲ့ အချိန်မှ ပြဿနာတက်ရင် တုံ့ပြန်ဖို့ ပိုတောင် ခက်လောက်မှာလေ။

အပြန်အလှန်အနေနဲ့ အခုလို အရောင်းကွန်ရက်တွေ ပြိုလဲပြီး အရောင်းအဆမတန် ကျဆင်းနေတဲ့ အချိန်က သမဂ္ဂနဲ့ ညှိနှိုင်းဖို့ အကောင်းဆုံး အချိန်ပါပဲ။

ဒန်းနစ်က လက်ပိုက်ပြီး ကျွန်တော့်ကို ခြိမ်းခြောက်တဲ့ အကြည့်နဲ့ စိုက်ကြည့်နေတယ်။ သူရဲ့ ပြောင်ချောနေတဲ့ ကတုံးပေါ်ကနေ ချွေးစက်တွေ စီးကျနေတာကို ကျွန်တော် မြင်လိုက်ရတယ်။

သူ တုန်လှုပ်သွားတာ နေမှာပါ။ သူတို့ သပိတ်မှောက်ချင်ရင် မှောက်နိုင်တယ်ဆိုတဲ့ ပုံစံမျိုးနဲ့ ကျွန်တော် ပြန်ပြောလိမ့်မယ်လို့ သူ လုံးဝ မျှော်လင့်မထားတာ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။

ဒန်းနစ်ရဲ့ ဘယ်ဘက်မှာ ထိုင်နေပြီး The Rock နဲ့ တူတဲ့ သမဂ္ဂကိုယ်စားလှယ် မိုက်ကယ်က စကားစပြောလာတယ်။

"မင်း တကယ်ပဲ သပိတ်မှောက်တာကို အိုကေတာလား"

ကျွန်တော်က ပခုံးတွန့်ပြလိုက်တယ်။

"ဒါပေါ့... ဒါက ထင်သလောက်တော့ မရိုးရှင်းပါဘူး။ အရောင်းကျနေတဲ့ အချိန်မှာ ထုတ်လုပ်မှုပါ ရပ်ဆိုင်းသွားရင် ကုမ္ပဏီက ဒေဝါလီခံရနိုင်တယ်"

ကုမ္ပဏီက လက်ရှိမှာ အရှုံးပေါ်နေတာကို သူတို့လည်း ကောင်းကောင်း သိကြပါတယ်။

အွန်ဆောင်း မော်တာက သပိတ်မှောက်တာကို တစ်နှစ်လောက် တောင့်ခံနိုင်ပေမဲ့ CarOS ကတော့ ပုံစံချင်း မတူဘူး။ အရှုံးတွေ ပိုများလာပြီး ရန်ပုံငွေ ထပ်မဝင်လာရင် ကျွန်တော်တို့ တကယ်ပဲ ပြိုလဲသွားနိုင်ပါတယ်။

ဒန်းနစ်က ဒေါသတကြီး အော်ပြောတယ်။

"ဒါက စီမံခန့်ခွဲသူတွေရဲ့ ကျရှုံးမှုကြောင့် ဖြစ်ရတာ မဟုတ်ဘူးလား။ စီမံခန့်ခွဲမှု အားနည်းချက်ကြောင့် အလုပ်သမားတွေ ဘယ်လောက်တောင် ဒုက္ခရောက်နေရလဲဆိုတာ မင်း နားလည်ရဲ့လား"

အဲဒီ ခံစားချက်ကို ကျွန်တော် စာနာပါတယ်။

ရိုနယ်က လွတ်လပ်သော ကုန်သွယ်မှု သဘောတူညီချက် အမျိုးမျိုးကို ပြင်ဆင်တာ အပါအဝင် ကုန်ထုတ်လုပ်မှု မြှင့်တင်ရေး မူဝါဒတွေကို အကောင်အထည်ဖော်နေပေမဲ့ အရည်အသွေးပြည့်ဝတဲ့ ကုန်ထုတ်လုပ်မှု အလုပ်အကိုင်တွေက လိုအပ်ချက် အများကြီး ရှိနေသေးတာပါ။

တကယ်လို့ ကုမ္ပဏီ ပြိုလဲသွားရင် CarOS ရဲ့ အလုပ်သမားတွေအတွက် အခုထက် ပိုကောင်းတဲ့ အလုပ်အကိုင် ရှာဖို့က ဘယ်လိုမှ မဖြစ်နိုင်တော့ပါဘူး။

ကျွန်တော်က ရှေ့ကို ကိုင်းလိုက်ပြီး ပြောလိုက်တယ်။

"ငါ တစ်ခုတော့ အာမခံရဲတယ်... ကုမ္ပဏီ ဒေဝါလီခံရရင်တောင် အဲဒီလို မဖြစ်မချင်း အလုပ်သမား တစ်ယောက်ကိုတောင် ငါ အလုပ်ဖြုတ်မှာ မဟုတ်ဘူး"

အလုပ်သမားတွေရဲ့ စားဝတ်နေရေးက သူတို့ရဲ့ လုပ်ခလစာအပေါ်မှာ မူတည်နေတာပါ။ အလုပ်ပြုတ်သွားတာက တချို့သူတွေအတွက် သေဒဏ်ပေးလိုက်တာနဲ့ အတူတူပါပဲ။ ဒါကြောင့်လည်း ချောင်လျောင် မော်တော်ကား အလုပ်ဖြုတ်တုန်းက အလုပ်သမားတွေက စက်ရုံကို သိမ်းပိုက်ပြီး ဆန္ဒပြခဲ့ကြတာပါ။

အတိတ်ကိုပြန်လှည့်ကြည့်ရင် အွန်ဆောင်း မော်တာ သမဂ္ဂ အပါအဝင် ကိုရီးယား မော်တော်ကား သမဂ္ဂတွေက အရင်တုန်းက အခုလောက်အထိ အစွန်းမရောက်ခဲ့ကြဘူး။ ဒါပေမဲ့ ၁၉၉၇ IMF အကြပ်အတည်းက အလုပ်သမား ဆက်ဆံရေးကို လုံးဝ ပြောင်းလဲပစ်ခဲ့တယ်။

အဲဒီတုန်းက ကုမ္ပဏီတွေက ကုမ္ပဏီအတွက် ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ ပေးဆပ်ခဲ့တဲ့ အလုပ်သမားတွေကို ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းခြင်း ခေါင်းစဉ်အောက်မှာ လမ်းဘေး ရောက်အောင် တွန်းပို့ခဲ့ကြတယ်။

အနည်းငယ်မျှသော အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတွေက သူတို့ရဲ့ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေနဲ့ စီနီယာတွေ အလုပ်ဖြုတ်ခံရတာကို မျက်မြင်တွေ့ခဲ့ကြရတယ်။ အဲဒီအချိန်ကစပြီး မော်တော်ကား သမဂ္ဂတွေက ကုမ္ပဏီရဲ့ စီမံခန့်ခွဲမှု အခြေအနေကို ထည့်မတွက်တော့ဘဲ သူတို့ရဲ့ ချက်ချင်းရမယ့် အကျိုးအမြတ်တွေအတွက်ပဲ တိုက်ပွဲဝင်လာကြတာပါ။

အဓိကကတော့ ပြဿနာအားလုံးက အလုပ်ဖြုတ်တာကနေ စတင်ခဲ့တာပါပဲ။

"ငါ့အဖေက မော်တော်ကား အပိုပစ္စည်း ကုမ္ပဏီတစ်ခုကို လုပ်ခဲ့တယ်။ ဝန်ထမ်းနည်းနည်းပဲရှိတဲ့ လုပ်ငန်းအသေးလေး ဖြစ်ပေမဲ့ ကုမ္ပဏီ မပိတ်မချင်း အလုပ်သမား တစ်ယောက်ကိုမှ မဖြုတ်ခဲ့ဘူး။ ဒါက သူရဲ့ အကြီးမားဆုံး ဂုဏ်ယူမှုပဲ။ ဘယ်လောက်ပဲ ခက်ခဲပါစေ... ကိုယ့်မိသားစုကိုတော့ စွန့်ပစ်လို့ မရဘူး မဟုတ်လား"

ကျွန်တော့်စကားတွေက သမဂ္ဂကိုယ်စားလှယ်တွေရဲ့ မျက်နှာအမူအရာကို နည်းနည်း ပျော့ပျောင်းသွားစေတယ်။

ဒါရီလ်က တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်နဲ့ ဖျောင်းဖျတဲ့ လေသံနဲ့ ပြောလာတယ်။

"ဒါက ခက်ခဲတဲ့ အချိန်တွေပါ။ အရောင်းကျဆင်းမှုကြောင့် ကုမ္ပဏီရဲ့ အနာဂတ်အတွက် စိုးရိမ်မှုတွေ အများကြီး ရှိနေလိမ့်မယ်လို့ ငါ ယုံကြည်တယ်။ ငါတို့က ကားအသစ်တွေ ထုတ်လုပ်နိုင်ဖို့ အကောင်းဆုံး ကြိုးစားနေပြီး နှစ်ကုန်ပိုင်းမတိုင်ခင် မိတ်ဆက်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားတယ်။ အဲဒီအချိန်ကျရင် အရောင်းပြန်တက်လာမှာပါ"

"အရောင်းကိုယ်စားလှယ်တွေက ကျောခိုင်းသွားပြီး အရောင်းကွန်ရက် ပျက်စီးနေတဲ့ အချိန်မှာ အရောင်းကို ဘယ်လို ပြန်ဆွဲတင်မလဲ"

ကျွန်တော်က သူ့ကို စိန်ခေါ်လိုက်တယ်။

"အရောင်းကွန်ရက် ကောင်းနေတုန်းကရော ကားတွေ ကောင်းကောင်း ရောင်းခဲ့ရလို့လား"

ဒန်းနစ်က ပြန်ဖြေဖို့ ရုန်းကန်နေရတယ်။ မကြာသေးခင်အထိ ကားမော်ဒယ် အမျိုးအစားတွေကို လျှော့ချပြီး အရောင်းကိုယ်စားလှယ်တွေအတွက် အမြတ်ဝေစုကို တိုးပေးကာ အရှုံးမပေါ်အောင် မနည်း ထိန်းထားခဲ့ရတာပါ။

ဒါက ဘယ်လောက်အထိ တောင့်ခံနိုင်မှာလဲ။

"အခုထက်တော့ ပိုကောင်းတာပေါ့။ လက်ရှိမှာ ထုတ်လုပ်မှုပိုင်း ဘယ်နှပိုင်းတောင် ရပ်တန့်နေလဲဆိုတာ မင်း သိလား"

"သိတာပေါ့... ဒီကိုမလာခင် ငါ စစ်ဆေးခဲ့တယ်လေ"

ထုတ်လုပ်မှုပိုင်း ရပ်တန့်သွားတဲ့အခါ အလုပ်သမားတွေမှာ လုပ်စရာ မရှိတော့ပါဘူး။ လက်ရှိမှာ သူတို့က ကုမ္ပဏီက ပေးတဲ့ သက်မွေးဝမ်းကျောင်း သင်တန်းတွေကို တက်နေကြရတာပါ။

အလုပ်မလုပ်ဘဲ သင်တန်းတက်နေရတာ ကောင်းတယ်လို့ ထင်ကောင်းထင်နိုင်ပေမဲ့ ဘယ်အချိန်မှာ အလုပ်ဖြုတ်ခံရမလဲဆိုတဲ့ စိုးရိမ်စိတ်ကတော့ ရှိနေမှာ အသေအချာပါပဲ။

"အများကြီး စိတ်မပူပါနဲ့။ ငါတို့က နောက်ပိုင်းကျရင် ကားအသစ်တွေကို တိုက်ရိုက်ရောင်းချဖို့ စီစဉ်ထားတယ်"

"ဘယ်လိုမျိုးလဲ"

"အွန်လိုင်းကနေပေါ့။ အရာအားလုံးကို အွန်လိုင်းကနေ ဝယ်နေကြတဲ့ ကမ္ဘာကြီးမှာ ကားတွေကိုရော ဘာလို့ အွန်လိုင်းကနေ မရောင်းနိုင်ရမှာလဲ"

ဒန်းနစ်က အံ့အားသင့်သွားတဲ့ ပုံစံနဲ့ ကြည့်လာတယ်။

"ဒါက ပြောသလောက် လွယ်တယ်လို့ မင်း ထင်နေတာလား"

"Nikola တောင် လုပ်နိုင်ရင် ငါတို့ မလုပ်နိုင်စရာ အကြောင်းမရှိဘူး"

Nikola က လျှပ်စစ်ကားတွေရဲ့ ထူးခြားတဲ့ အရောင်းမှတ်တမ်းကောင်း ရှိနေလို့ အစကတည်းက အရောင်းကိုယ်စားလှယ်တွေဆီ မသွားဘဲ တိုက်ရိုက် ရောင်းချနိုင်ခဲ့တာပါ။ ကျွန်တော်တို့မှာလည်း ထူးခြားတဲ့ အရောင်းမှတ်တမ်းကောင်း ရှိပါတယ်။

"မင်းတို့ သိတဲ့အတိုင်း CarOS က အလိုအလျောက် မောင်းနှင်မယ့် ဆော့ဖ်ဝဲလ်ကို တီထွင်တဲ့ ကုမ္ပဏီအနေနဲ့ စတင်ခဲ့တာ။ ငါတို့က အဲဒီနည်းပညာ ပါဝင်တဲ့ ကားအသစ်တွေကို မိတ်ဆက်မှာလေ။ ငါတို့က Level 4 အလိုအလျောက် မောင်းနှင်နိုင်တဲ့ ဗဟိုပြုကားတွေကို ထုတ်လုပ်တဲ့ တစ်ခုထဲသော ကုမ္ပဏီပဲ။ တကယ်လို့ ငါတို့က သုံးစွဲသူတွေကို လုံလောက်တဲ့ တန်ဖိုးတစ်ခု ပေးနိုင်ရင် အရောင်းကိုယ်စားလှယ်တွေမလိုဘဲ ရောင်းချနိုင် လိမ့်မယ်"

ဒါက ပုံမှန်အားဖြင့် အရောင်းကိုယ်စားလှယ်တွေ ယူလေ့ရှိတဲ့ အမြတ်ဝေစုကို ကျွန်တော်တို့ဆီ ရောက်လာစေမှာမလို့ အမြတ်ကို ပိုတိုးစေလိမ့်မယ်။

"ငါ့ရဲ့ ရည်မှန်းချက်က ရိုးရှင်းပါတယ်။ ကောင်းမွန်တဲ့ ကားတွေကို တီထွင်မယ်၊ အမေရိကန်မှာ ထုတ်လုပ်မယ်၊ ပြီးတော့ တစ်ကမ္ဘာလုံးကို ရောင်းချမယ်။ မော်တော်ကား လုပ်ငန်းက အရှိန်အဟုန်နဲ့ ပြောင်းလဲနေတယ်။ နော်ဒစ်နိုင်ငံတွေက နောက်ထပ် ဆယ်နှစ်အတွင်း စက်သုံးဆီသုံး ကားတွေ ရောင်းချတာကို ပိတ်ပင်ဖို့ ပြင်ဆင်နေကြပြီး ကုမ္ပဏီအားလုံးကလည်း အနာဂတ် ကားတွေကို တီထွင်ဖို့ အရှိန်မြှင့်နေကြတာလေ။ ငါတို့က အဲဒီထက် စောပြီး လှုပ်ရှားရမယ်"

မိတ်ဆက်မယ့် ကားအသစ်က CarOS ရဲ့ ပထမဆုံးနဲ့ နောက်ဆုံး စက်သုံးဆီသုံး ကားပဲ ဖြစ်သွားမှာပါ။

အခု ဆောက်လုပ်ဆဲ ဖြစ်တဲ့ စက်ရုံအသစ်တွေ အားလုံးက လျှပ်စစ်ကား စက်ရုံတွေ ဖြစ်ပြီး လက်ရှိ စက်ရုံတွေကိုလည်း ရေရှည်မှာ လျှပ်စစ်ကား ထုတ်လုပ်မှုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားမှာလေ။

မော်တော်ကား အတူတူပဲ ဖြစ်နေရင်တောင် စက်သုံးဆီသုံး ကားနဲ့ လျှပ်စစ်ကားရဲ့ ထုတ်လုပ်မှု ပုံစံချင်းက အများကြီး ကွာခြားပါတယ်။

"စက်သုံးဆီသုံး ကားတစ်စီးရဲ့ အစိတ်အပိုင်း အရေအတွက်က ၃၀,၀၀၀ အထိ ရှိပေမဲ့ လျှပ်စစ်ကားမှာတော့ အဲဒီပမာဏရဲ့ သုံးပုံတစ်ပုံပဲ ရှိတယ်။ အင်ဂျင် ဒါမှမဟုတ် ဂီယာလည်း မပါဘူး။ အစိတ်အပိုင်း နည်းသွားတဲ့အတွက် တပ်ဆင်မှု ဖြစ်စဉ်ကလည်း လျော့နည်းသွားမှာ ဖြစ်ပြီး ဒါက စက်ရုံက အလုပ်သမား အရေအတွက်ကို သိသိသာသာ လျော့ကျသွားစေလိမ့်မယ်"

ဒါက မော်တော်ကား စက်ရုံတွေရဲ့ ပြဿနာတင် မဟုတ်ဘူး။ စတုတ္ထအကြိမ်မြောက် စက်မှုတော်လှန်ရေးနဲ့ နည်းပညာ တိုးတက်လာတာနဲ့အမျှ ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းမှာ အရည်အသွေးပြည့်ဝတဲ့ ကုန်ထုတ်လုပ်မှု အလုပ်အကိုင်တွေက လျော့နည်းလာနေတာပါ။

"လက်ရှိ အလုပ်အကိုင်တွေကို ဆက်ထိန်းထားဖို့ဆိုရင် ငါတို့ ကားတွေ ပိုထုတ်ဖို့ လိုတယ်။ ဒါအတွက် ငါတို့မှာ သမဂ္ဂရဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု ရှိရမယ်"

Brock Lesnar နဲ့ တူတဲ့ သမဂ္ဂကိုယ်စားလှယ် ရော့စ်က ပြောလာတယ်။

"အလုပ်သမားတွေရဲ့ လုပ်ခလစာနဲ့ အလုပ်အကိုင်တွေက မင်းအတွက် အရေးမပါပါဘူး။ မင်းက ပိုက်ဆံရှာဖို့ပဲ တွေးနေတာ မဟုတ်ဘူးလား"

"တော်တော့။ ရော့စ်"

ဒန်းနစ်က အဲဒီစကားက ပြင်းထန်လွန်းတယ်လို့ ထင်ပြီး ကြားဖြတ်တားလိုက်တယ်။

ကျွန်တော်က ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်တယ်။

"ဒါ မှန်ပါတယ်။ ငါက ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူ တစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး ပိုက်ဆံကို ကြိုက်တယ်။ ငါ CarOS မှာ ငွေအမြောက်အမြား ရင်းနှီးမြှုပ်နှံခဲ့တာက ပရဟိတ လုပ်ဖို့ မဟုတ်ဘဲ အမြတ်အစွန်းအတွက်ပဲ။ ဒါပေမဲ့ ကားအသစ်ကနေ ရတဲ့ ပိုက်ဆံတွေကို OTK Company ဆီ လွှဲပြောင်းဖို့ ရည်ရွယ်ချက် မရှိပါဘူး။ ကားအသစ်ကနေ ရသမျှ ပိုက်ဆံအားလုံးကို လျှပ်စစ်ကားတွေမှာပဲ ပြန်ပြီး ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသွားမှာ။ ဒီလိုနည်းနဲ့ ငါက စက်ရုံတွေ ပိုဆောက်ပြီး အမေရိကန်လူမျိုးတွေကို ပိုပြီး အလုပ်ခန့်သွားမယ်။ အကျိုးကျေးဇူးတွေကို မင်းတို့ကြားထဲမှာတင် မကဘဲ ငါတို့ရဲ့ မိတ်ဖက်လုပ်ငန်းက အလုပ်သမားတွေကိုပါ ခွဲဝေပေးသွားမှာ။ ရွေးကောက်ပွဲတုန်းက သမ္မတ ရိုနယ် ဒီထရိုက်မှာ ပြောခဲ့တဲ့ မိန့်ခွန်းကို အားလုံး မှတ်မိကြဦးမှာပါ။ ငါက အမေရိကန်မှာ အလုပ်အကိုင်တွေ တိုးပွားလာဖို့အတွက် ပါဝင်ကူညီချင်ရုံပါ"

သမဂ္ဂအဖွဲ့ဝင်တွေက ကျွန်တော့်စကားတွေအပေါ် သိမ်မွေ့တဲ့ မျက်နှာအမူအရာတွေ ပြလာကြတယ်။

သမဂ္ဂဆိုတာ အဲဒီအဖွဲ့အစည်းတွေမှာ ပါဝင်တဲ့ အလုပ်သမားတွေရဲ့ အကျိုးစီးပွား အဖွဲ့အစည်းပါပဲ။ ကုမ္ပဏီက ဝန်ထမ်းတွေ ပိုခန့်ပြီး မိတ်ဖက်အလုပ်သမားတွေကို ဂရုစိုက်ပေးရင်တောင် လက်ရှိ သမဂ္ဂမှာ ပါဝင်နေသူတွေအတွက် ဘာမှ အကျိုးမရှိပါဘူး။

ဒါပေမဲ့ တခြားအလုပ်သမားတွေကို လျစ်လျူရှုပြီး သူတို့ရဲ့ လုပ်ခလစာကိုပဲ တိုးပေးဖို့ တောင်းဆိုဖို့ကျတော့လည်း သူတို့အတွက် မလွယ်ကူဘူးလေ။

အများပြည်သူက အွန်ဆောင်း ကားသမဂ္ဂကို ဝေဖန်နေကြတဲ့ အကြောင်းအရင်းက သူတို့တွေဟာ လစာအများကြီး ရနေလို့ မဟုတ်ပါဘူး။

အိုင်တီနဲ့ ဘဏ္ဍာရေးလိုမျိုး အလုပ်အကိုင်တွေက ဒီထက်မက ပိုရကြတာပါ။ မော်တော်ကား ထုတ်လုပ်ရေး အလုပ်သမားတွေက အဲဒီလုပ်ငန်းတွေထက် လစာနည်းရမယ်ဆိုတဲ့ ဥပဒေ မရှိပါဘူး။

ပြဿနာက အွန်ဆောင်း ကားသမဂ္ဂက အွန်ဆောင်းရဲ့ အမြဲတမ်း ဝန်ထမ်းတွေရဲ့ အကျိုးအမြတ်အတွက်ပဲ တိုက်ပွဲဝင်နေကြတာ။ လုပ်ခလစာတွေနဲ့ ခံစားခွင့်တွေ တိုးလာတာနဲ့အမျှ ကုမ္ပဏီက အမြဲတမ်း ဝန်ထမ်းအသစ်တွေ ခန့်ဖို့အတွက် အကြီးအကျယ် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး ဖြစ်လာခဲ့တယ်။

ရလဒ်အနေနဲ့ အွန်ဆောင်းက ကိုရီးယားမှာ စက်ရုံတွေ ထပ်မဆောက်တော့ဘဲ အမြဲတမ်း ဝန်ထမ်းခန့်တာကို မတိုးတော့ဘူး။ အဲဒီအစား သူတို့က ပြည်ပမှာ စက်ရုံတွေဆောက်ပြီး ယာယီဝန်ထမ်းတွေနဲ့ စေလွှတ်ဝန်ထမ်းတွေကိုပဲ ခန့်အပ်ခဲ့တယ်။

ယာယီဝန်ထမ်းတွေနဲ့ စေလွှတ်ဝန်ထမ်းတွေကို အလုပ်တူတူ လုပ်နေကြရပေမဲ့ အမြဲတမ်း ဝန်ထမ်းတွေရဲ့ လစာ သုံးပုံတစ်ပုံပဲ ရကြတာပါ။ မိတ်ဖက်အလုပ်သမားတွေနဲ့ လစာကွာဟချက်ကလည်း ဆက်ပြီး ကျယ်ပြန့်လာခဲ့တယ်။ အခြားရှုထောင့်ကနေ ကြည့်ရင် သမဂ္ဂက သူတို့အဖွဲ့ဝင်တွေအတွက် လစာတိုးပေးဖို့ ကြိုးစားနေတာက အခြားအလုပ်သမားတွေရဲ့ လစာကို ညှစ်ထုတ်နေသလို ဖြစ်နေတာလေ။

ဒန်းနစ်က ခေါင်းခါလိုက်တယ်။

"ကုမ္ပဏီက အဲဒီအချိန်အထိ တောင့်ခံနိုင်ပါ့မလား။ တကယ်လို့ အစီအစဉ်အတိုင်း ဖြစ်မလာရင် စက်ရုံပိတ်မှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတဲ့ အာမခံချက်က ဘယ်မှာလဲ"

ကျွန်တော်က ပြတ်ပြတ်သားသား ပြောလိုက်တယ်။

"ငါ အာမခံတယ်"

သမဂ္ဂအဖွဲ့ဝင်တွေရဲ့ အကြည့်တွေက ကျွန်တော့်ဆီကို တစ်ပြိုင်ထဲ ရောက်လာကြတယ်။

"လိုအပ်ရင် OTK Company ကနေ ငွေတိုက်စာချုပ်တွေ ထုတ်ပေးပြီး ရန်ပုံငွေ ရှာပေးမယ်။ ကုမ္ပဏီကို ကာကွယ်ဖို့အတွက်ဆိုရင် ငါ ဘာမဆို လုပ်ဖို့ အသင့်ပဲ"

အတိအကျ ပြောရရင် ကျွန်တော်က CarOS ရဲ့ စီမံခန့်ခွဲသူ အပိုင်း မဟုတ်ဘဲ အစုရှယ်ယာ ၉၆ ရာခိုင်နှုန်း ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ အဓိက ရှယ်ယာရှင်ကြီးပါ။ ဒါ့အပြင် CarOS နဲ့ ချိတ်ဆက်ထားတဲ့ ဘတ္ထရီ ကုမ္ပဏီတွေနဲ့ သုတေသန အဖွဲ့အစည်းတွေကို ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ မိတ်ဖက်တစ်ယောက်လည်း ဖြစ်သလို ရန်ပုံငွေတွေ သယ်ဆောင်လာပေးတဲ့ ငွေထုတ်ချေးသူလည်း ဖြစ်ပါတယ်။

ကျွန်တော့်ရဲ့ ပြတ်သားတဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ပြလိုက်တဲ့အခါ သမဂ္ဂအဖွဲ့ဝင်တွေက ဒီကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဘာမှ ထပ်မပြောနိုင်ကြတော့ဘူး။

"ကဲ... အခု တောင်းဆိုချက်တွေကို စပြီး ဆွေးနွေးကြရအောင်"

ရိုင်ယန်က ပြောလိုက်တယ်။

"တောင်းဆိုချက် ၂၁ ခုထဲမှာ စီမံခန့်ခွဲမှုနဲ့ သက်ဆိုင်တဲ့ အချက်တွေကို ငါတို့ လက်မခံနိုင်ဘူး။ ပြီးတော့ ကုမ္ပဏီရဲ့ လက်ရှိ ဘဏ္ဍာရေး အခြေအနေအရ လုပ်ခလစာ တိုးပေးဖို့ကလည်း ခက်ခဲပါတယ်"

ဒါကို ဒန်းနစ်က ချက်ချင်း တုံ့ပြန်လာတယ်။ စီမံခန့်ခွဲသူတွေနဲ့ သမဂ္ဂကြား အပြန်အလှန် အငြင်းပွားမှုတွေက ဆက်ဖြစ်နေခဲ့တယ်။ သဘောတူညီချက် ရနိုင်မယ့် အချက်တွေ သိပ်မရှိဘဲ အများစုက ကွာဟချက်ကို မကျဉ်းမြောင်းနိုင်ဘဲ လမ်းပိတ်နေဆဲပါ။

လေးနာရီကျော်ကြာ ညှိနှိုင်းပြီးတဲ့နောက် အားလုံးဟာ စပြီး ပင်ပန်းလာကြတယ်။

ကျွန်တော်တို့ ခဏလောက် အနားယူပြီး ပြန်စလို့ ရပေမဲ့...

"အသေးစိတ် အချက်အလက်တွေကို နောက်တစ်ကြိမ်ကျမှ ဆွေးနွေးရင် ပိုကောင်းမယ် ထင်တယ်။ ဒါမှ ငါ အမေရိကန်ကို လာရတာ တကယ်ပဲ ကိစ္စတစ်ခုခု ပြီးမြောက်အောင်မြင်ခဲ့တဲ့ ပုံစံမျိုး ပေါက်မှာလေ"

ကျွန်တော့်စကားကြောင့် တချို့လူတွေက တိုးတိုးတိတ်တိတ် ရယ်ကြတယ်။

ဒါက သမဂ္ဂကိုယ်စားလှယ်တွေကို ရည်ရွယ်ပြီး ပြောတာလည်း ဖြစ်ပါတယ်။ ရှည်လျားပြီး ဆွဲဆန့်ထားတဲ့ ညှိနှိုင်းမှုတွေက ဇာတ်ရှိန်တက်ပြီး ပြီးဆုံးသွားတဲ့အခါ ပိုပြီး သဘောကျစရာ ကောင်းလေ့ရှိတယ်။

ခက်ခက်ခဲခဲ ရရှိထားတဲ့ အရာတွေက လွယ်လွယ်ကူကူ ရတာတွေထက် ပိုပြီး တန်ဖိုးရှိသလို ထင်ရတတ်တာကိုး။

သူတို့ရဲ့ ရှုထောင့်ကနေ ကြည့်ရင်လည်း "စီမံခန့်ခွဲသူတွေက လွယ်လွယ်ကူကူ လိုက်လျောခဲ့ကြတယ်" ဆိုတဲ့ ဇာတ်ကြောင်းထက် "ငါတို့ ဒါကို ရဖို့အတွက် အပြင်းအထန် တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့ရတယ်" ဆိုတာက ပိုပြီး ဂုဏ်သိက္ခာ ရှိစေမှာပါ။

ကျွန်တော့်ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို ရိပ်မိသွားပြီး ဒန်းနစ်နဲ့ သမဂ္ဂအဖွဲ့ဝင်တွေက မတ်တတ်ရပ်လိုက်ကြတယ်။

"ဒုတိယအကြိမ် ညှိနှိုင်းမှုမှာ ပြန်တွေ့ကြတာပေါ့"

သူတို့ ထွက်သွားပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ ကျွန်တော် အောင့်ထားရတဲ့ အသက်ကို ဝဝရှူလိုက်နိုင်တော့တယ်။

"ဟူး"

ညှိနှိုင်းနေစဉ်အတွင်းမှာတော့ ဘာမှမဖြစ်သလို ဟန်ဆောင်ထားခဲ့ရပေမဲ့ ဖိအားက တော်တော်လေး ပြင်းထန်ခဲ့တာပါ။

ညှိနှိုင်းမှု မအောင်မြင်လို့ ကုမ္ပဏီ ပြိုလဲသွားမှာကို စိုးရိမ်တာထက် တစ်ချက်လေး မှားသွားတာနဲ့ အသက်အန္တရာယ် ဖြစ်သွားနိုင်တဲ့ အကြောက်တရားက ပိုပြီး ကြီးစိုးနေခဲ့တယ်။

သူတို့က အဲဒီလို ထွားကြိုင်းတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အချိုးအစားတွေနဲ့ ညှိနှိုင်းမှု စားပွဲဝိုင်းကို လာကြတာက နည်းနည်းတော့ မတရားဘူး မဟုတ်လား။

ကျွန်တော့်လက်နဲ့ နဖူးက ချွေးတွေကို သုတ်ဖို့ ကြိုးစားလိုက်ချိန်မှာ လက်ဖဝါးတစ်ခုလုံး ချွေးတွေနဲ့ စိုရွှဲနေတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။

အယ်လီက ပြုံးပြီး ပြောလာတယ်။

"နင် တော်တော် လုပ်နိုင်တာပဲ။ နင် ညှိနှိုင်းတာကို ကြည့်ပြီးတောင် တွေးမိတယ်။ နင်က တကယ်ပဲ ရှေ့နေတစ်ယောက်တောင် လုပ်လို့ရတယ်ဟ"

ဒါရီလ်ကတော့ ပူပန်နေတဲ့ ပုံစံနဲ့ သူ့ရဲ့ ပုဝါနဲ့ ချွေးတွေကို သုတ်ရင်း ပြောတယ်။

"မင်းရဲ့လုပ်ပုံကိုင်ပုံက တကယ်ကို ပြောင်မြောက်ပါပေတယ်"

ကျွန်တော်က သူ့ပခုံးကို ပုတ်ပေးလိုက်တယ်။

"အဲဒီလို မှတ်ချက်မျိုးက ညှိနှိုင်းမှုတွေ အားလုံး ပြီးမြောက်သွားတဲ့ အခါမှ ပြောရမှာပါ"