အခန်း ၁၆၅

အခန်း (၁၆၅) ငါ့မိတ်ဆွေမှာ နည်းလမ်းရှိသည်မှာ အမှန်ပင်

မဟာချင်မင်းဆက်၏ မြောက်ဘက်နယ်စပ်၊ နန်ယွဲ့တိုင်းပြည်၏ နယ်နိမိတ်တွင် တည်ရှိသော လျန်ရှီးတောင်တန်းများဆီသို့ ညနေစောင်းအချိန်အခါက ရောက်ရှိလာလေပြီ။ မှောင်ရိပ်တို့က ကောင်းကင်ယံကို ဖြည်းညင်းစွာပင် ဝါးမြိုရန် ပြင်ဆင်နေ၏။

ထိုတောင်ထွတ်တစ်ခုပေါ်တွင် ဟေးလုံစခန်းမှ လူသုံးရာကျော်တို့မှာ လျှို့ဝှက်စွာ ပုန်းအောင်းနေကြသည်။ ဤအချိန်၌ တန်ထိုက်ရှုံ့ရင်၊ တုယွီထောက်၊ ချန်ဖန်ဟိုင်နှင့် တန်ထိုက်ပေါင်ပေါင်တို့မှာ ကျောက်တုံးကြီးတစ်ခု၏ ပတ်လည်တွင် ထိုင်နေကြလေသည်။

"ဒီနေ့မှာ ဓားပြစခန်းတစ်ခုကို အောင်မြင်စွာ တိုက်ခိုက်သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့ပေမဲ့ ငါတို့ သိမ်းယူလာတဲ့ ရိက္ခာတွေက ဟေးလုံစခန်းအတွက် သုံးရက်စာလောက်ပဲ လောက်ငှမှာပါ..."

တန်ထိုက်ရှုံ့ရင်က တည်ငြိမ်စွာပင် ပြောလိုက်၏။

"ဒါတွေအားလုံးက စန်းယွီတောင်ကြားက ကောင်တွေရဲ့ လက်ချက်ပဲ... သူတို့က ပေနင်စီရင်စုမှာရှိတဲ့ ဓားပြဂိုဏ်းအားလုံးကို စုစည်းဖို့ ကြိုးစားနေတာ... အဲ့ဒါကြောင့် ငါတို့ ဟေးလုံစခန်းရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေကို ဖော်ထုတ်လိုက်တာလေ... အဲ့ဒီနောက်မှာတော့ တခြားဓားပြဂိုဏ်းတွေက သတိထားလာကြပြီး ငါတို့ရဲ့ တိတ်တဆိတ် တိုက်ခိုက်မှုတွေကို တားဆီးနိုင်သွားကြတယ်..."

ဒုတိယအကြီးအကဲ တုယွီထောက်က အေးစက်စက် လေသံဖြင့် ဆိုလိုက်၏။

"စန်းယွီတောင်ကြားက လူတွေက မဟာလီမင်းဆက်ရဲ့ တပ်ပျက်စစ်သားတွေပဲ..."

"မဟာလီမင်းဆက်ရဲ့ အိမ်ရှေ့စံမင်းသားက တပ်တစ်ခုကို ဦးဆောင်ပြီး နန်ယွဲ့တိုင်းပြည်ဆီ ထွက်ပြေးလာခဲ့တယ်လို့ ကြားသိရတယ်... သူက အဲ့ဒီအချိန်ကတည်းက ပေနင်စီရင်စုမှာ ပုန်းအောင်းနေတာ..."

"စန်းယွီတောင်ကြားရဲ့ တောင်ကြားရှင် သုံးပါးက ပေနင်စီရင်စုက ဓားပြဂိုဏ်းတွေနဲ့ ပူးပေါင်းကြံစည်နေကြတာ... သူတို့က ဓားပြတပ်ဖွဲ့တစ်ခုကို ရရှိပြီးနောက်မှာ အိမ်ရှေ့စံမင်းသားဆီသွားကာ ရာထူးကြီးကြီး ရယူဖို့ ကြိုးစားနေတာလေ..."

တတိယအကြီးအကဲ ချန်ဖန်ဟိုင်က အခြေအနေကို အေးဆေးစွာ ပိုင်းခြားစိတ်ဖြာပြလိုက်သည်။ တန်ထိုက်ပေါင်ပေါင်ကမူ ငြိမ်သက်စွာပင် ထိုင်နေ၏။ သူမက ဤကိစ္စရပ်များတွင် စိတ်ဝင်စားမှုမရှိသဖြင့် ကြားဝင်ပြောဆိုခြင်း မပြုခဲ့ပေ။

"အခု စန်းယွီတောင်ကြားကြောင့် ငါတို့ရဲ့ ရှရွှယ်ချန်တောင်မှာရှိတဲ့ ဓားပြဂိုဏ်းအချို့ကို ပေနင်စီရင်စုက ဓားပြတွေက နှင်ထုတ်ပြီး လိုက်လံတိုက်ခိုက်နေကြတယ်..."

"ငါတို့ ဟေးလုံစခန်းရဲ့ အင်အားနဲ့ဆိုရင် ပေနင်စီရင်စုရဲ့ ဓားပြမဟာမိတ်တွေကို တောင့်ခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး..."

"ငါတို့ ဒီလိုမျိုး ထာဝရ ပုန်းအောင်းနေလို့ မရဘူး..."

တန်ထိုက်ရှုံ့ရင်က ဒေါသတကြီးဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"စန်းယွီတောင်ကြားကတော့ သေသင့်တဲ့ ကောင်တွေပဲ..."

တုယွီထောက်မှာ ဒေါသထွက်ရုံမှလွဲ၍ မည်သည့်နည်းလမ်းကိုမျှ မစဉ်းစားနိုင်ပေ။

"ငါတို့ ပိုပြီး ဝေးလံတဲ့ တောင်တန်းဒေသတွေကို ပြောင်းရွှေ့ကြမလား..."

ချန်ဖန်ဟိုင်က သက်ပြင်းချရင်း မည်သို့လုပ်ဆောင်ရမည်ကို မသိတော့သည့်ပုံစံဖြင့် မေးလိုက်သည်။ တန်ထိုက်ရှုံ့ရင်၊ တုယွီထောက်နှင့် ချန်ဖန်ဟိုင်တို့မှာ တိတ်ဆိတ်သွားကြ၏။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် ထိုသူသုံးယောက်၏ စိတ်ပျက်အားငယ်နေသော အမူအရာကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် တန်ထိုက်ပေါင်ပေါင်မှာ မနေနိုင်တော့ပေ။

"ကျွန်မ တစ်နည်းနည်းနဲ့ တွေးကြည့်လို့ရမလား..."

"ကျွန်မရဲ့ မိတ်ဆွေတစ်ယောက်ဆီ သွားပြီး သူကောင်းတဲ့ အကြံဉာဏ်များ ပေးနိုင်မလားလို့ မေးကြည့်မယ်..."

တန်ထိုက်ပေါင်ပေါင်က ဆိုလိုက်သည်။ ဤအချိန်၌ သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် ကျောက်လင်ကို ပြေးမြင်မိ၏။ သူမသည် ကျောက်လင်နှင့် အနည်းငယ်သာ တွေ့ဆုံဖူးသော်လည်း ကျောက်လင်၏ နောက်ကွယ်တွင် နက်နဲသော စွမ်းအားတစ်ခု ရှိနေသည်ဟု အမြဲခံစားခဲ့ရသည်။ ထိုညက ကျောက်လင်သည် တန်ထိုက်ပေါင်ပေါင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိတွေ့ခဲ့ပြီးနောက် သူမ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။ လွန်ခဲ့သည့် နှစ်ရက်ကလည်း ကျောက်လင်သည် ဗာမီလီယံကြယ်သစ်သီးကို အသုံးပြု၍ သူမအား ငွေရောင်ရိုးတွင်းခြင်ဆီနယ်ပယ်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိအောင် ကူညီပေးခဲ့သေးသည်။

ကျောက်လင်မှာ နယ်ခြားစောင့်တပ်သားငယ်တစ်ဦးမျှသာ ဖြစ်ပါလျက် မည်သို့ဆိုလျှင် ဤမျှ ထူးခြားသော စွမ်းရည်များကို ပိုင်ဆိုင်ထားပါသနည်း။ တန်ထိုက်ပေါင်ပေါင်က လူတို့၏ စိတ်ကို ဖတ်ရှုရသည်ကို မနှစ်သက်သော်လည်း သူမမှာ အရူးတစ်ယောက်မဟုတ်ပေ။ သူမသည် ကျောက်လင်၌ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော စွမ်းအားတစ်ခုရှိသည်ဟုသာ ယုံကြည်နေ၏။

ထိုကြောင့် ထိုသူသုံးယောက်၏ စိုးရိမ်နေသော အမူအရာကို မြင်ရသည့်အခါ တန်ထိုက်ပေါင်ပေါင်သည် ကျောက်လင်၏ အကူအညီကို ရယူရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ တန်ထိုက်ရှုံ့ရင်၊ တုယွီထောက်နှင့် ချန်ဖန်ဟိုင်တို့မှာ တန်ထိုက်ပေါင်ပေါင်အား အံ့သြသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။

"သမီးလေး... သမီးက အဲ့ဒီလို မိတ်ဆွေတွေကို ဘယ်ကနေ သိလာတာလဲ..."

တန်ထိုက်ရှုံ့ရင်က သူ၏သမီးမှာ အလိမ်ခံရမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် စိုးရိမ်တကြီး မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ကျွန်မမှာ မိတ်ဆွေမရှိရဘူးလို့ ဘယ်သူပြောလဲ..."

"ဒီမီးမလို အမဲသားဟော့ပေါ့တွေက ကျွန်မရဲ့ မိတ်ဆွေဆီက ရလာတဲ့ လက်ဆောင်တွေပဲ..."

တန်ထိုက်ပေါင်ပေါင်က တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။ ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် သူတို့သုံးယောက်စလုံးမှာ အံ့အားသင့်သွားကြ၏။

"ပေါင်ပေါင်... သမီးမှာ တကယ်ပဲ အဲ့ဒီလောက် နက်နဲဆန်းကြယ်တဲ့ မိတ်ဆွေမျိုး ရှိတာလား..."

"ဒီဟော့ပေါ့တွေရဲ့ အရသာက တကယ့်ကို ထူးခြားတာပဲ... သမီးရဲ့ မိတ်ဆွေက တော်တော်လေး စွမ်းဆောင်နိုင်တဲ့လူပဲ..."

တုယွီထောက်က ရယ်မောလိုက်သည်။

"သမီးလေး... သုံးယောက်မြောက် ဦးလေးရဲ့ အသက်ရှည်ရေးက သမီးအပေါ်မှာပဲ မူတည်နေပြီ..."

"ကောင်းပြီ... သမီး သွားပြီး သမီးရဲ့ မိတ်ဆွေကို ပြောပြလိုက်ပါဦး... သူတို့ကို လာကူညီပေးဖို့ တောင်းဆိုလိုက်ပါ..."

ချန်ဖန်ဟိုင်ကလည်း မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။ ဟေးလုံစခန်းမှာ ယခုအခါ ပေနင်စီရင်စု၏ ဓားပြမဟာမိတ်ကို တောင့်ခံနိုင်စွမ်းမရှိတော့ဘဲ ရှရွှယ်ချန်တောင်သို့ နောက်ဆုတ်ရန်လည်း မဖြစ်နိုင်သည့် အကျပ်အတည်းနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသည်။ ယခုအခါ တန်ထိုက်ပေါင်ပေါင်၏ ထူးဆန်းသော မိတ်ဆွေတစ်ဦး ရှိနေသဖြင့် ခေါင်းဆောင်သုံးဦးစလုံးမှာ သူမအပေါ်တွင်သာ မျှော်လင့်ချက်ထားလိုက်ကြသည်။

"ကောင်းပါပြီ... ကျွန်မ အခုချက်ချင်း ထွက်သွားလိုက်မယ်..."

"ဦးတို့တွေ ဒီရက်ပိုင်းအတွင်းမှာ လျှို့ဝှက်စွာ ပုန်းအောင်းနေကြပါ... ကျွန်မရဲ့ မိတ်ဆွေက သူတို့ကို သေချာပေါက် ကူညီနိုင်မှာပါ..."

တန်ထိုက်ပေါင်ပေါင်က ထရပ်လိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုကာ မြင်းပေါ်သို့ အမြန်တက်၍ ထွက်ခွာသွားလေသည်။

"ပေါင်ပေါင်ရဲ့ မိတ်ဆွေက ဘယ်သူတွေ ဖြစ်မလဲဆိုတာ စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတယ်..."

တန်ထိုက်ရှုံ့ရင်မှာ ညအချိန်၌ သူ၏သမီး ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်ရင်း စိုးရိမ်နေမိ၏။

"အကြီးအကဲ... မင်း သတိမထားမိဘူးလား..."

"သမီးလေးက ငွေရောင်ရိုးတွင်းခြင်ဆီနယ်ပယ် အစောပိုင်းအဆင့်ကနေ အထွတ်အထိပ်အဆင့်အထိ ရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပဲ တိုးတက်သွားခဲ့တာ... ဒါဟာ သူမရဲ့ မိတ်ဆွေရဲ့ အကူအညီကြောင့်ပဲ ဖြစ်ရမယ်..."

"သူမရဲ့ မိတ်ဆွေက ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ အနှစ်သာရကို သိမ်းပိုက်နိုင်တဲ့ စွမ်းအားမျိုးရှိတာ... သူက ကျွန်တော်တို့ကို ကူညီနိုင်မှာ သေချာပါတယ်..."

တုယွီထောက်က အနည်းငယ် ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်၏။ ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ တန်ထိုက်ရှုံ့ရင်မှာ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာဖြင့် ခုန်ပေါက်လိုက်သည်။ လွန်ခဲ့သည့် ရက်များအတွင်း သူမှာ အလုပ်များလွန်းသဖြင့် တန်ထိုက်ပေါင်ပေါင်၏ ပြောင်းလဲမှုများကို သတိမထားမိခဲ့ပေ။ တုယွီထောက်က သတိပေးမှသာလျှင် သူ၏သမီးမှာ ငွေရောင်ရိုးတွင်းခြင်ဆီနယ်ပယ်၏ အထွတ်အထိပ်အဆင့် ပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်နေပြီဆိုသည်ကို သိလိုက်ရသည်။

"ကောင်းပြီ... ကောင်းပြီ... သမီးလေးရဲ့ မိတ်ဆွေ လာရောက်မည့်အချိန်ကိုပဲ စောင့်ဆိုင်းတော့မယ်... သူတို့တွေက ဘယ်သူတွေလဲဆိုတာ ငါ တကယ်ပဲ တွေ့ချင်နေပြီ..."

တန်ထိုက်ရှုံ့ရင်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ အခြားတစ်ဖက်တွင် တန်ထိုက်ပေါင်ပေါင်မှာ မြင်းကို နာရီဝက်ခန့် စီးနင်းလာခဲ့ပြီးနောက် ညအမှောင်ကို အကာအကွယ်ယူကာ ထင်းရှူးနက်တောင်သို့ ရောက်ရှိလာလေသည်။ အာကာသတဲ ရှိနေသည့် ကွင်းပြင်တွင် ဖယောင်းတိုင်တစ်ဒါဇင်ကျော်တို့ကို ထွန်းညှိထား၏။ ထိုနေရာတွင် သစ်သားလှေကား နှစ်ခုရှိပြီး ဒုက္ခသည်နှစ်ဦးက လှေကားပေါ်တွင် ရပ်ကာ လျှပ်စစ်ကြိုးများကို နေရောင်ခြည်စွမ်းအင်သုံးပြားဆီသို့ ချိတ်ဆက်နေကြသည်။

ကျောက်လင်က လှေကားအောက်တွင် ရပ်နေပြီး ဒုက္ခသည်နှစ်ဦးအား လျှပ်စစ်ကြိုးများ ချိတ်ဆက်ပုံကို သင်ပြပေးနေလေသည်။ နေ့အချိန်တွင် နေရောင်ခြည်စွမ်းအင်သုံးပြားအားလုံးကို ဖန်လုံအိမ်ပေါ်တွင် တပ်ဆင်ပြီးဖြစ်သော်လည်း ဒုက္ခသည်များက မည်သို့ ချိတ်ဆက်ရမည်ကို မသိကြသဖြင့် ညစာစားပြီးနောက် ကျောက်လင်က ကိုယ်တိုင် သင်ပြပေးခြင်းဖြစ်သည်။ နေရောင်ခြည်စွမ်းအင်သုံးပြားများ၏ လျှပ်စစ်ကြိုးများကို စီးရီးဆက်သွယ်နည်းဖြင့် ဆက်သွယ်ကာ စွမ်းအင်သိုလှောင်သည့် ဘက်ထရီသို့ ချိတ်ဆက်လိုက်ရုံပင် ဖြစ်သည်။ နေ့အချိန်၌ နေရောင်ခြည်စွမ်းအင်သုံးပြားတို့က နေရောင်ခြည်ကို လျှပ်စစ်စွမ်းအင်အဖြစ် ပြောင်းလဲပေးပြီး ဘက်ထရီတွင် သိမ်းဆည်းပေးမည်ဖြစ်ရာ နောင်တွင် လျှပ်စစ်မီးကို လိုအပ်သလို အသုံးပြုနိုင်တော့မည်ဖြစ်သည်။

"မိတ်ဆွေလေးကျောက်... ဒီအပြားတွေက တောက်ပလာမယ်လို့ ပြောတာ အမှန်ပဲလား..."

မိုချန်းချွမ်းမှာ နေ့အချိန်ကတည်းက နေရောင်ခြည်စွမ်းအင်သုံးပြားများကို ကြာရှည်စွာ လေ့လာခဲ့သော်လည်း မည်သို့လုပ်ဆောင်ရမည်ကို မသိရှိခဲ့ပေ။ သို့သော်လည်း နေရောင်ခြည်စွမ်းအင်သုံးပြားများဖြင့် မီးလင်းရေးအတွက် အသုံးပြုနိုင်မည်ဟု ကျောက်လင် ပြောသောအခါ ပို၍ပင် နားမလည်နိုင် ဖြစ်သွားသည်။

"ကျောက်လင်... ကျွန်မကို မလိမ်ပါနဲ့..."

အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင် မိုဟုန်လျန်ပင်လျှင် ၎င်း၏ သဘောတရားကို နားမလည်နိုင်သဖြင့် ကျောက်လင်အား လိမ်ညာနေသူတစ်ဦးအဖြစ် သတ်မှတ်ထားလေသည်။

"ခင်ဗျားတို့ နှစ်ဦးစလုံး... ဒီလောက်တောင် အလျင်စလို မလုပ်ကြပါနဲ့ဦး..."

"မနက်ဖြန်ကျရင် အဖြေကို သိသွားလိမ့်မယ်..."

ကျောက်လင်က လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် အငွေ့အသက်ကို ဆက်လက် ဖန်တီးနေ၏။ ကျောက်လင်၏ တည်ငြိမ်သောအမူအရာကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် မိုချန်းချွမ်းနှင့် မိုဟုန်လျန်တို့မှာ ကျောက်လင်က သူတို့အား လိမ်ညာရမည့် အကြောင်းအရင်းမရှိဟု သဘာဝအတိုင်း ခံစားလိုက်ရသည်။ သို့သော်လည်း အပြာရောင်အပြားများ မည်သို့ တောက်ပလာမည်ကိုမူ နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေကြဆဲဖြစ်သည်။

လျှပ်စစ်ကြိုးများအားလုံးကို ချိတ်ဆက်ရန် နာရီဝက်ခန့် အချိန်ယူလိုက်ရ၏။ ထိုအတောအတွင်း၌ ကျောက်လင်က လျှပ်စစ်ကြိုးများအားလုံးကို မြေပြင်ပေါ်ရှိ စွမ်းအင်သိုလှောင်မှုစနစ်သို့ ချိတ်ဆက်ပြီးဖြစ်သဖြင့် အရာအားလုံးမှာ အဆင်သင့် ဖြစ်နေလေသည်။

"ကောင်းပြီ... အချိန်နှောင်းနေပြီ... လူတိုင်း ရေချိုးပြီး အိပ်စက်ကြပါဦး..."

ကျောက်လင်က စွမ်းအင်သိုလှောင်မှုစနစ်ကို တပ်ဆင်ပြီးစီးသောအခါ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သူတို့အား ကြည့်ရှုနေသူများကို ပြောလိုက်သည်။ ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် စုယောင်၊ ရှန်ချန်းရွှယ်နှင့် အခြားဇနီးသည်များမှာ မည်သည့်အတွက်ကြောင့်မှန်း မသိဘဲ ရှက်ရွံ့သွားကြလေသည်။

လူတိုင်းမှာ ရေချိုးရန် ထွက်ခွာသွားကြသည်။ ကျောက်လင်မှာ အနီးအနားရှိ ဂူထဲသို့ ရေချိုးရန် ဝင်ရောက်ရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် ရင်းနှီးသော အငွေ့အသက်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

"ပေါင်ပေါင်... ဘာလို့ ညအချိန်ကြီး ရောက်လာရတာလဲ..."

ကျောက်လင်မှာ အနည်းငယ် အံ့သြသွားသော်လည်း သူမရှိရာဆီသို့ အမြန်ပြေးသွားလေသည်။