← Chapters

အခန်း ၁၆၇

Vol. 17 Ch. 167

အခန်း ၁၆၇

Vol. 17 Ch. 167

အခန်း (၁၆၇) စစ်အင်အားကို လျှို့ဝှက်ထိန်းချုပ်ခြင်း

"လာခဲ့... မင်းကို စနိုက်ပါရိုင်ဖယ် ဘယ်လိုသုံးရမလဲဆိုတာ သင်ပေးမယ်..."

ကျောက်လင်က အနည်းငယ် ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

တန်ထိုက်ပေါင်ပေါင်က အာရုံစိုက်၍ စေ့စေ့ကြည့်နေ၏။

ထို့နောက် ကျောက်လင်က စနိုက်ပါရိုင်ဖယ်ကို ကိုင်ကာ မှန်ပြောင်း၊ ကျည်အိမ်နှင့် ခြေထောက်ခွ စသည့် အစိတ်အပိုင်းများကို ရှင်းပြလိုက်သည်။

ထို့နောက် ကျောက်လင်က လုပ်ဆောင်ပုံ အဆင့်ဆင့်ကို ကိုယ်တိုင် သရုပ်ပြပြသပေးသည်။

ပစ်ခတ်မည့် နေရာကို ရွေးချယ်ခြင်း၊ မှောက်လျက်အနေအထား ပြင်ဆင်ခြင်း၊ မှန်ပြောင်းကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်ရအောင် ချိန်ညှိခြင်း၊ အသက်ရှူနှုန်းကို တည်ငြိမ်အောင် ထားခြင်း၊ ပစ်မှတ်ကို လော့ခ်ချခြင်း၊ ခလုတ်ကို တစ်ဝက်ခန့် ဖိထားပြီးမှ ပစ်ခတ်ခြင်း…

ကျောက်လင်က အဆင့်တစ်ခုချင်းစီကို အသေးစိတ် ရှင်းပြလေသည်။

တန်ထိုက်ပေါင်ပေါင်မှာ သာမန်ကိစ္စများကို စိတ်မဝင်စားသော်လည်း ကျွမ်းကျင်သူများကိုပင် သတ်နိုင်သည့် ဤလက်နက်အပေါ်တွင်မူ ပြင်းပြသော စူးစမ်းလိုစိတ် ရှိနေသည်။

ခဏအကြာတွင် တန်ထိုက်ပေါင်ပေါင်က စနိုက်ပါရိုင်ဖယ်ကို အသုံးပြုတတ်သွား၏။

"ကောင်းပြီ... ပေါင်ပေါင်... အခု တစ်ကီလိုမီတာ အကွာက ကျောက်တုံးကို ပစ်ခွဲကြည့်စမ်း..."

ထိုအခိုက်တွင် ကျောက်လင်က သစ်သားသေတ္တာ တစ်ခုကို ဖွင့်ကာ ကျည်ဆန်တစ်ခု ထုတ်ယူ၍ တန်ထိုက်ပေါင်ပေါင်အား ပေးလိုက်သည်။

တန်ထိုက်ပေါင်ပေါင်က ကျည်ဆန်များကို ကျည်အိမ်ထဲ ထည့်လိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် သူမက မှောက်ချလိုက်ပြီး ကျောက်လင် သင်ပေးသည့်အတိုင်း ချိန်ရွယ်ခြင်း အဆင့်ဆင့်ကို ကျွမ်းကျင်စွာ လုပ်ဆောင်လိုက်သည်။

တစ်ကီလိုမီတာ အကွာရှိ တောင်ထိပ်တွင် ကျောက်တုံးကြီး တစ်ခု ရှိနေသည်။

ဒိုင်း..

ရုတ်တရက် တန်ထိုက်ပေါင်ပေါင်က ခလုတ်ကို ဆွဲလိုက်၏။

ကျည်ဆန်က ပြတ်သားပြီး တိုးညှင်းသော အသံဖြင့် ချက်ချင်း ထွက်သွားသည်။

မှန်ပြောင်းမှတစ်ဆင့် တန်ထိုက်ပေါင်ပေါင် ကြည့်လိုက်ရာ ကျောက်တုံးကြီးမှာ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

နှစ်မီတာခန့်ရှိသော ကျောက်တုံးကြီးမှာ လုံးဝ ပျက်စီးသွား၏။

"ဒီလောက်တောင် အစွမ်းထက်တာလား..."

တန်ထိုက်ပေါင်ပေါင်ကိုယ်တိုင်က ငွေရောင်ရိုးတွင်းခြင်ဆီနယ်ပယ် အထွတ်အထိပ်အဆင့် ရှိသူဖြစ်သည်။ ကျည်ဆန်က ကျောက်တုံးကို ဖောက်ခွဲသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ၎င်း၏ အစွမ်းကို သူမ သိလိုက်ပြီဖြစ်သည်။

သာမန် ငွေရောင်ရိုးတွင်းခြင်ဆီနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူဆိုလျှင် လှံတစ်ချက်ထိုးရုံဖြင့် ခန္ဓာကိုယ် ဖောက်ထွက်သွားနိုင်သည်။

အထွတ်အထိပ်အဆင့်ရှိသူတောင် အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရသွားမည်မှာ သေချာသည်။

ဒါဆိုရင် လုံလောက်ပြီ။

ဟေးလုံစခန်းအနေဖြင့် စနိုက်ပါရိုင်ဖယ်များကို အသုံးပြုပြီး ချောင်းမြောင်း တိုက်ခိုက်ကာ ဓားပြဂိုဏ်းအသီးသီးမှ ငွေရောင်ရိုးတွင်းခြင်ဆီနယ်ပယ် ခေါင်းဆောင်များကိုသာ ရည်မှန်း၍ ပစ်ခတ်မည်ဆိုပါက ၎င်းတို့အား ကြောက်ရွံ့သွားအောင် လုပ်နိုင်ပြီး အောင်နိုင်နိုင်သည်။

"ခင်ပွန်း... ကျွန်မ ရှင့်ကို ပိုပြီးတော့တောင် ချစ်လာမိပြီ..."

စနိုက်ပါရိုင်ဖယ်၏ အစွမ်းကို ကိုယ်တိုင် ခံစားလိုက်ရပြီးနောက် တန်ထိုက်ပေါင်ပေါင်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ထရပ်လိုက်ကာ ကျောက်လင်ကို နမ်းလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ... ဂူထဲမှာ သစ်သားသေတ္တာ လေးလုံး ကျန်သေးတယ်..."

"ကျန်တဲ့ ငါးယောက်ကို ခေါ်ပြီး ဒီစနိုက်ပါရိုင်ဖယ်တွေနဲ့ ကျည်ဆန်တွေကို ပြန်သယ်ခိုင်းလိုက်မယ်..."

ကျောက်လင်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပါပြီ..."

တန်ထိုက်ပေါင်ပေါင်က ပျော်ရွှင်စွာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။

မကြာမီပင် ကျောက်လင်က ပထမဆုံး ဂူဆီသို့ ပြေးသွားပြီး ယောင်ဟွဲ့သောက်၊ ရှုံ့တာကျွမ်းနှင့် အခြား ခြောက်ယောက်ကို ခေါ်လိုက်သည်။

သူတို့ ရှစ်ယောက်လုံး မြင်းရိုင်းများကို စီးကာ တတိယဂူဆီသို့ ရောက်လာကြ၏။

ခြောက်ယောက်သား ဂူထဲဝင်ကာ ကျန်ရှိနေသည့် သစ်သားသေတ္တာ လေးလုံးကို ထုတ်ယူပြီးနောက် မြင်းပေါ် ပြန်တက်၍ တောင်ပေါ်သို့ တက်ကာ တန်ထိုက်ပေါင်ပေါင်၏ ရှေ့သို့ ရောက်လာကြသည်။

"ပေါင်ပေါင်... မင်းပဲ လမ်းပြလိုက်..."

"ဟွဲ့သောက်... တာကျွမ်း... မင်းတို့တစ်ယောက်ချင်းစီ သေတ္တာတစ်လုံးစီ ယူပြီး နန်ယွဲ့တိုင်းပြည် နယ်စပ်အထိ ပေါင်ပေါင်နဲ့အတူ လိုက်သွားကြ..."

ကျောက်လင်က အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ..."

ယောင်ဟွဲ့သောက်၊ ရှုံ့တာကျွမ်းနှင့် အခြားသူတို့မှာ ကျောက်လင်၏ စကားကို မေးခွန်းထုတ်စရာမလိုဘဲ အမိန့်ကို နာခံလိုက်ကြသည်။

တန်ထိုက်ပေါင်ပေါင်က မြင်းပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်သည်။

"ခင်ပွန်း... ကျွန်မ ပေနင်စီရင်စုက ဓားပြတွေကို အကုန်လုံး ထိန်းချုပ်လိုက်ချင်တယ်… ရှင် သဘောတူလား..."

ရုတ်တရက် တန်ထိုက်ပေါင်ပေါင်က ပြုံးလျက် မေးလိုက်၏။

အရင်ကဆိုလျှင် တန်ထိုက်ပေါင်ပေါင်မှာ ဟေးလုံစခန်းကို အသက်ဆက်နိုင်ဖို့သာ တွေးနေမိလိမ့်မည်။

သို့သော် စနိုက်ပါရိုင်ဖယ်၏ အစွမ်းကို ကိုယ်တိုင် ခံစားလိုက်ရပြီးနောက် သူမ၏ အမြင်က ပြောင်းလဲသွားသည်။

စနိုက်ပါရိုင်ဖယ်၏ အစွမ်းဖြင့်ဆိုလျှင် ဟေးလုံစခန်းက မည်သည့် ဓားပြဂိုဏ်းကိုမဆို အလွယ်တကူ ချေမှုန်းနိုင်ပေသည်။

"သဘောတူတယ်..."

"ကျည်ဆန် ကုန်သွားရင်လည်း ကိုယ့်မိတ်ဆွေဆီကနေ ထပ်ပို့ခိုင်းလိုက်မယ်..."

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ကျောက်လင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး ချက်ချင်း သဘောတူလိုက်သည်။

ကျောက်လင်က ဆေးပင်ဥယျာဉ်၊ လက်ဝတ်ရတနာ၊ အနာဂတ် တိရစ္ဆာန်မွေးမြူရေးခြံများနှင့် မွေးမြူရေးအခြေစိုက်စခန်းများ အပါအဝင် လုပ်ငန်းများစွာကို တည်ထောင်ထားပြီး အားလုံးမှာ အမြတ်အစွန်းများစွာ ရရှိနေသည်။

ထင်းရှူးနက်ကျေးရွာက နန်ယွဲ့တိုင်းပြည် နယ်စပ်နှင့် ဆယ်လီခန့်သာ ဝေးသည်။ နန်ယွဲ့တိုင်းပြည်မှ မည်သည့်အင်အားစုကမဆို ကျောက်လင်ကို ပစ်မှတ်ထားမည်ဆိုလျှင် အလွယ်တကူ ရောက်လာနိုင်သည်။

တန်ထိုက်ပေါင်ပေါင်က ပေနင်စီရင်စုမှ ဓားပြအင်အားစုများကို ထိန်းချုပ်ထားမည်ဆိုပါက ကျောက်လင်ကို ဒုက္ခပေးလိုသည့် နန်ယွဲ့တိုင်းပြည်၏ အင်အားစုများကို တန်ထိုက်ပေါင်ပေါင်က ကြိုတင်၍ ဖြေရှင်းပေးနိုင်ပေသည်။

ကိုယ်ပိုင်လျှို့ဝှက်စစ်အင်အား ရှိထားခြင်းဖြင့် ကျောက်လင်အနေဖြင့် အနာဂတ်တွင် ရှေ့တိုး နောက်ဆုတ် လုပ်ဆောင်ရာ၌ ပို၍ သက်သောင့်သက်သာ ရှိသွားပေမည်။

အရန်အစီအစဉ်တစ်ခု ရှိထားခြင်းက ဘယ်တော့မှ မမှားနိုင်ပေ။

ယောင်ဟွဲ့သောက်၊ ရှုံ့တာကျွမ်းနှင့် အခြားသူတို့မှာ ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားကြပြီး ကျောက်လင်ကို အားကျသည့် အကြည့်များဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။

*သူမကလည်း မင်းရဲ့ ဇနီးလား…*

တန်ထိုက်ပေါင်ပေါင်က စကားပင် မဆိုတော့ဘဲ မြင်းဇက်ကြိုးကို ဆွဲကာ ချက်ချင်း ထွက်ခွာသွားသည်။

ယောင်ဟွဲ့သောက်နှင့် အခြားသူတို့ကလည်း သစ်သားသေတ္တာများကို ဆွဲယူကာ မြင်းစီး၍ လိုက်သွားကြသည်။

မကြာမီပင် ကျောက်လင်က တောင်အောက်သို့ ဆင်းလာခဲ့သည်။

ယွီဝမ်ချန်က အာကာသတဲ၏ တံခါးဝတွင် ရပ်ကာ ကျောက်လင်ကို ဝမ်းနည်းစွာ ကြည့်နေပြီး စကားမပြောဘဲ ရှိနေ၏။

သူမ ဘာတွေးနေသည်ကို ကျောက်လင် နားလည်သည်။

မနေ့က ကျောက်လင်က သူ့ဇနီးတစ်ယောက်အတွက် လုပ်ငန်းတစ်ခုစီ စီစဉ်ပေးခဲ့သဖြင့် အလုပ်များနေသည်။

ယွီဝမ်ချန်က ကျောက်လင်နှင့် မလက်ထပ်ရသေးသော်လည်း ရှေးမင်းဆက်၏ မင်းသမီးတစ်ပါး ဖြစ်သည့်အတိုင်း စိတ်ဓာတ်မာကျောသူဖြစ်ကာ ကျောက်လင်၏ ဘက်လိုက်မှုကို မခံနိုင်ပေ။

ကျောက်လင်က ယွီဝမ်ချန်ဆီသို့ ချဉ်းကပ်လာပြီး ဘာမှ မပြောဘဲ သူမ၏ လက်ချောင်းသွယ်သွယ်လေးကို ဆွဲကာ အနီးရှိ အမှတ် (၃) ဂူထဲသို့ ခေါ်ဆောင်သွားလိုက်သည်။

“ဘာလုပ်မလို့လဲ…”

"ကျွန်မက ရှင့်ရဲ့ ဇနီး မဟုတ်သေးဘူးနော်... မကောင်းတာလုပ်ဖို့ မတွေးနဲ့..."

ယွီဝမ်ချန်မှာ အနည်းငယ် တုန်လှုပ်နေသည်။

"မင်း စိတ်စွမ်းအား နိုးထစေတဲ့ အသီးကို လိုချင်လား..."

ကျောက်လင်က ယွီဝမ်ချန်ကို ဂူ၏ အနက်ဆုံးနေရာ၊ တောင်ကြားထဲမှ စီးဆင်းနေသော မြေအောက်ရေစီးကြောင်းရှိရာသို့ ခေါ်သွားပြီး ရပ်လိုက်ကာ ချက်ချင်း ပြောလိုက်သည်။

“အာ…”

"ရှင် တကယ်ပဲ စိတ်စွမ်းအား နိုးထစေတဲ့ အသီးကို ရှာတွေ့တာလား..."

ယွီဝမ်ချန်မှာ ရုန်းကန်ခြင်းကို ရပ်လိုက်ပြီး ကျောက်လင်ကို မျက်လုံးလေး တောက်ပြောင်လျက် ကြည့်လိုက်သည်။

၎င်းက သူမ၏ စွမ်းအားကို ပြန်လည်ရရှိရေးအတွက် အလွန်အရေးကြီးသည်။

“သေချာပေါက်ပေါ့…”

"စိတ်စွမ်းအား နိုးထစေတဲ့ အသီးကို ရှာပေးမယ်လို့ ကတိပေးထားပြီးသားပဲ... ဘယ်လိုလုပ် စကားကို ပြန်ရုပ်သိမ်းမှာလဲ..."

ကျောက်လင်က ပြုံးလိုက်သည်။

ထို့နောက် ကျောက်လင်က သူ့ဝတ်ရုံထဲသို့ ညာလက်ကို ထည့်ကာ ကြယ်တာရာများကဲ့သို့ ဖြူဖွေးသော အလင်းရောင် တောက်ပနေသည့် အသီးတစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

၎င်းမှာ စိတ်စွမ်းအား နိုးထစေတဲ့ အသီး ဖြစ်သည်။

“တကယ်ပဲ စိတ်စွမ်းအား နိုးထစေတဲ့ အသီးပဲ…”

ယွီဝမ်ချန်က ထိုဝိညာဉ်သစ်သီးကို ကိုယ်တိုင် မြင်လိုက်ရသောအခါ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ခုန်ပေါက်လိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်ဝန်းများမှာ မရည်ရွယ်ဘဲ စိုစွတ်လာသည်။

၎င်းတို့မှာ ဝမ်းသာလွန်း၍ ကျလာသော မျက်ရည်များဖြစ်သည်။

"ကိုယ့်ကို နမ်းပါဦး... ပြီးရင် ဒီစိတ်စွမ်းအား နိုးထစေတဲ့ အသီးက မင်းရဲ့ ဥစ္စာဖြစ်သွားပြီ..."

ကျောက်လင်က ရုတ်တရက် ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည်။

သူမက ရွှေခန္ဓာနယ်ပယ်သို့ ပြန်ရောက်မှ လက်ထပ်မည်ဟု ပြောထားသော်လည်း အနည်းငယ် ကြိုတင်ပြီး အတိုးယူခြင်းမှာ လုံးဝ တရားမျှတသည်။

ရွှတ်…

ယွီဝမ်ချန်က ရုတ်တရက် ရှေ့သို့ တိုးလာပြီး သူ့ကို နမ်းလိုက်သည်။

သူမ၏ အစ်ကိုဖြစ်သူ၏ သစ္စာဖောက်မှုကြောင့် စွမ်းအားအားလုံး ဆုံးရှုံးခဲ့ရပြီးနောက် ယွီဝမ်ချန်မှာ ကြာရှည်စွာ စိတ်ဆင်းရဲခဲ့ရပြီး စိတ်ဓာတ်များ ကျဆင်းနေခဲ့သည်။

အခုတော့ ကျောက်လင်က သူမ၏ စွမ်းအားကို ပြန်ရနိုင်မည့် မျှော်လင့်ချက်ကို ပေးလိုက်သဖြင့် ယွီဝမ်ချန်မှာ အလွန်တုန်လှုပ် ချမ်းမြေ့သွားရသည်။

ယွီဝမ်ချန်က ထိုအနမ်းအတွက် တကယ့်ကို ကျေးဇူးတင်မိသည်။

"ကောင်းပြီ... ဒီမှာ မြေအောက်ရေစီးကြောင်း ရှိတယ်... ဒီစိတ်စွမ်းအား နိုးထစေတဲ့ အသီးကို စားလိုက်ရင် မင်းခန္ဓာကိုယ်ထဲက အဆိပ်အတောက်တွေ ကင်းစင်သွားလိမ့်မယ်... ဒီမှာပဲ သန့်စင်လိုက်တော့..."

ကျောက်လင်က ပြုံးလျက် ပြောသည်။

“ဟုတ်ကဲ့... ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... ခင်ပွန်း…”

ယွီဝမ်ချန်၏ ကျေးဇူးတင်စကားများမှာ မဆုံးသေး။ ဤအချိန်တွင် သူမက ကျောက်လင်ကို နှလုံးသားထဲမှ အပြည့်အဝ လက်ခံလိုက်ပြီ ဖြစ်သောကြောင့် ရှက်ရွံ့မနေတော့ဘဲ "ခင်ပွန်း" ဟု ခေါ်လိုက်တော့သည်။

ကျောက်လင်က ပြုံးလျက် ထွက်သွားသည်။

ကျောက်လင် ထွက်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ ယွီဝမ်ချန်က မစောင့်ဆိုင်းတော့ဘဲ အပြင်ဝတ်ရုံကို ချွတ်လိုက်ပြီး တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်ချကာ စိတ်စွမ်းအား နိုးထစေတဲ့ အသီးကို တစ်ခါတည်း မျိုချလိုက်လေသည်။

All Chapters