အခန်း ၁၆၈

အခန်း (၁၆၈) ဇနီးသည်၏ ကတိကို ဖြည့်ဆည်းပေးခြင်း

ကျောက်လင် အမှတ် (၃) ဂူထဲမှ ထွက်လာသောအခါ အာကာသတဲ၏ တံခါးကို မှီလျက်သားရှိနေသည့် ချင်းလန်အာကို မြင်လိုက်ရသည်။

ကောင်းပြီ... ဒါက ရင်းနှီးပြီးသား မြင်ကွင်းတစ်ခုပင်။

ကျောက်လင်က ချက်ချင်းပင် ထိုနေရာသို့ ပြေးသွားလိုက်သည်။

"လန်အာ... မင်းရဲ့ အဂ္ဂိရတ်မီးဖိုကို ကိုယ့်မိတ်ဆွေက ပို့ပေးလိုက်ပြီ..."

စိတ်ကောက်နေဟန်ရှိသည့် ချင်းလန်အာမှာ ထိုစကားကို ကြားလိုက်သည်နှင့် ချက်ချင်းပင် မတ်တတ်ထရပ်လိုက်ကာ ကျောက်လင်ကို ဝမ်းသာအားရ ကြည့်လိုက်သည်။

"ခင်ပွန်း... ဘယ်မှာလဲ..."

"မြန်မြန်... မြန်မြန်လုပ်ပါ... ကျွန်မ လိုချင်လှပြီ..."

ချင်းလန်အာက တိုက်တွန်းလိုက်သည်။

ကျောက်လင် ရယ်မောလိုက်ပြီး ချင်းလန်အာကို ဂူထဲသို့ ပြန်ဆွဲခေါ်သွားလိုက်၏။

ခဏအကြာတွင် ကျောက်လင်က ချင်းလန်အာကို ဂူအခန်းတစ်ခုအတွင်းသို့ ခေါ်သွားသည်။

"ဒီမှာ ခဏစောင့်နေ… ကိုယ် အဂ္ဂိရတ်မီးဖိုကို ချက်ချင်း သယ်လာခဲ့မယ်... မကြာခင် မင်းအတွက် အံ့အားသင့်စရာတစ်ခု ပေးမယ်..."

ကျောက်လင် ပြုံးလျက် ပြောသည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ ခင်ပွန်း... အမြန်လုပ်ပါနော်..."

ချင်းလန်အာမှာ အလွန်နာခံပြီး ဘာမှ သံသယမဝင်ပေ။ သူမက အခန်းထဲတွင် စောင့်ဆိုင်းရန် သဘောတူလိုက်သည်။

ကျောက်လင် ချက်ချင်းပင် အနီးရှိ ဂူအခန်းသို့ သွားကာ မီးနဂါးဆေးဖို ငါးလုံးကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး လွင့်ပျံငှက်မွှေးနှင်းရည် ဖော်စပ်ရာတွင် လိုအပ်သည့် ဆေးဖက်ဝင်အပင် လေးမျိုးကို ထုတ်ပေးလိုက်သည်။

"လန်အာ... လာခဲ့တော့..."

ထိုအခိုက်တွင် ကျောက်လင်က လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။

ကြားလိုက်ရသည်နှင့် ချင်းလန်အာက ချက်ချင်း ပြေးလာပြီး အခန်းထဲတွင် ပြည့်နှက်နေသော ပစ္စည်းများကို မြင်လိုက်ရသည်။

"အဂ္ဂိရတ်မီးဖို ငါးလုံး"

ချင်းလန်အာက အံ့အားသင့်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ရွှေနွယ်ပင်၊ သွေးကြောနွယ်၊ ကျောက်စိမ်းလက်ဖက်ညွန့်နှင့် ရွှေဂျင်ဆင်း စသည့် ဆေးဖက်ဝင်အပင် လေးမျိုးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ချင်းလန်အာမှာ ပို၍ပင် တုန်လှုပ်သွားသည်။

*ဒါတွေကို သူ ဘယ်လိုများ စီစဉ်ပေးလိုက်တာလဲ*

မနေ့ညကပဲ ချင်းလန်အာက လွင့်ပျံငှက်မွှေးနှင်းရည်အကြောင်း ပြောပြခဲ့တာလေ၊ အခုတော့ ဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းတွေက အဆင်သင့် ဖြစ်နေပြီ။ ကျောက်လင်၏ စွမ်းဆောင်နိုင်ရည်ကို သူမ အလွန် အံ့အားသင့်နေမိသည်။

"လန်အာ... လွင့်ပျံငှက်မွှေးနှင်းရည်အတွက် ဒီလောက်များတဲ့ ပစ္စည်းတွေ ရှိနေပြီဆိုတော့ မင်းလည်း အလုပ်စဉ်ကို ကျွမ်းကျင်အောင် လေ့ကျင့်လို့ ရပြီပေါ့..."

"ဒီအချိန်ကစပြီး ဒီဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းတွေကို သုံးပြီး ကိုယ့်အတွက် လွင့်ပျံငှက်မွှေးနှင်းရည်တွေကို အများကြီး ဖော်စပ်ပေးဖို့ မျှော်လင့်တယ်..."

ကျောက်လင်က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

ကြက်၊ ဘဲ၊ ယုန် မွေးမြူသည်ဖြစ်စေ၊ စားကျက်တွင် တောဝက်၊ တောဆိတ်၊ တောကျွဲ၊ စာမရီ၊ သမင်နှင့် မြင်းရိုင်းများ မွေးမြူသည်ဖြစ်စေ ဤလွင့်ပျံငှက်မွှေးနှင်းရည် များမှာ အကြီးစား မွေးမြူရေးလုပ်ငန်းအတွက် လိုအပ်သည့် အရေးကြီးသော ဆေးရည်များပင် ဖြစ်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ ခင်ပွန်း... ကျွန်မကို ယုံကြည်ထားလိုက်ပါ..."

ချင်းလန်အာမှာ အဂ္ဂိရတ်ပညာနှင့် ပတ်သက်ပြီး သီအိုရီ အသိပညာများစွာ ရှိသော်လည်း အခုမှ ကိုယ်တိုင် လက်တွေ့ ဖော်စပ်ခွင့်ရမည်ဖြစ်၍ အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသော ကျောက်လင်က ဘာမှထပ်မပြောတော့ဘဲ သူမကိုသာ ယုံကြည်ကြောင်း မှာကြားလိုက်သည်။

ထို့နောက် ကျောက်လင် ဂူထဲမှ ပြန်ထွက်လာသည်။

ဂူဝသို့ ရောက်သည်နှင့် အဘိုးမြေးဖြစ်သူ မိုချန်းချွမ်းနှင့် မိုဟုန်လျန်တို့က အာကာသတဲ တံခါးဝတွင် ရပ်နေကာ ကျောက်လင်ကို ပြုံးရွှင်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

*ပြန်စပြီ*

*မနက်စောစောကမှ တန်ထိုက်ပေါင်ပေါင်၊ ယွီဝမ်ချန်နှင့် ချင်းလန်အာတို့က အာကာသတဲရှေ့တွင် စောင့်နေကြတာ*

*အခုတော့ ဒီအဂ္ဂိရတ်ဆရာနှစ်ယောက်ကလည်း အလားတူပင် လုပ်နေပြန်ပြီ*

ကျောက်လင်မှာ စကားပင် မဆိုနိုင်တော့ပေ။

ကောင်းပြီ... ဤအဂ္ဂိရတ်ဆရာ နှစ်ယောက်ကို ဆက်ထိန်းထားနိုင်ဖို့ ကျောက်လင်မှာ အလျှော့ပေးလိုက်ရတော့မည်။ သူက ပြုံးလျက် ချက်ချင်း ပြေးသွားလိုက်သည်။

"ခင်ဗျားတို့ နှစ်ယောက်... ကြီးမားတဲ့ အမိုးအကာအောက်မှာ နံနက်စာ မစားကြဘူးလား..."

ကျောက်လင်က လျှောက်သွားရင်း ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။

"မလိုသေးပါဘူး..."

မိုချန်းချွမ်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ကျောက်လင်... ငါတို့ ဒီကိစ္စကို တစ်ညလုံး တွေးနေတာ... မင်းပြောတဲ့ သံမဏိကို ဝက်သံရိုင်းကနေ သန့်စင်တယ်ဆိုပေမဲ့ ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲဆိုတာ မတွေးတတ်ဘူး..."

“ဘယ်လို လုပ်ရမလဲဆိုတာ အရိပ်အမြွက်လောက် ပြောပြလို့ မရဘူးလား…”

မိုဟုန်လျန်က တိုက်ရိုက် မေးလိုက်သည်။

မနေ့ညက သူတို့နှစ်ယောက်က သံမဏိဖန်လုံအိမ်အကြောင်း မေးမြန်းခဲ့ပြီး သံမဏိတွေ ဘယ်ကရသလဲဆိုတာကို အဓိကထား စုံစမ်းခဲ့သည်။

ကျောက်လင်က သံမဏိအားလုံးကို ဝက်သံရိုင်းမှ သန့်စင်သည်ဟုသာ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ဖြေခဲ့သည်။

ထိုအဂ္ဂိရတ်ဆရာ နှစ်ယောက်က ဇွဲကောင်းလွန်းသဖြင့် တစ်ညလုံး အဖြေရှာနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"အရိပ်အမြွက် ပြောစရာ မရှိပါဘူး..."

"ကျွန်တော်လည်း မိတ်ဆွေတစ်ယောက်ဆီက ကြားဖူးတာပါ... သီးသန့် ထုတ်ယူတဲ့နည်းလမ်းကိုတော့ မသိဘူး..."

ကျောက်လင်က ချက်ချင်း ငြင်းပယ်လိုက်သည်။

ဤကိစ္စသာ ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင်ဆိုလျှင် အထက်တန်းကျောင်းသားတစ်ယောက်ပင် သံနှင့် သံမဏိ၏ ကွာခြားချက်မှာ ကာဗွန်ပါဝင်မှု ပမာဏဖြစ်ကြောင်း သိကြလိမ့်မည်။

သို့သော် ဤကမ္ဘာတွင် သံမဏိချက်ဖိုများ၊ လျှပ်စစ်ဖိုများ၊ သံမဏိမှ အညစ်အကြေးများကို ဖယ်ရှားရန် လိုအပ်သည့် ဓာတုပစ္စည်းများ မရှိကြပေ။

ကျောက်လင်က အမှန်တရားကို မဖော်ပြလိုပါ၊ ထိုသို့ဆိုလျှင် သူ့အတွက် ဒုက္ခများလာလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် တိုက်ရိုက်ငြင်းပယ်ခြင်းက အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းပင် ဖြစ်သည်။

"အာ"

မိုချန်းချွမ်းမှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် စိတ်ပျက်ဟန်များ ပေါ်လာသည်။

"ရှင့်ရဲ့ မိတ်ဆွေက တကယ့်ကို လူဆိုးပဲ... သံမဏိချက်နည်းကို ကျွမ်းကျင်နေပြီး လောကကို မျှဝေဖို့ ငြင်းဆန်နေတာ... သူက တကယ့်ကို နှလုံးသား ကျဉ်းမြောင်းလွန်းတယ်..."

မိုဟုန်လျန်ကတော့ တိုက်ရိုက်ဆန်လွန်း၏။ သူမမှာ လူမှုရေး အပြောအဆိုကို နားမလည်ဘဲ ချက်ချင်းပင် ဆဲဆိုတော့သည်။

သူတို့၏ စိတ်ပျက်နေသော မျက်နှာများကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကျောက်လင်၏ စိတ်ထဲတွင် အကြံတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"ခင်ဗျားတို့ နှစ်ယောက် မနေ့ညက ပြောတယ်နော်... ခင်ဗျားတို့က အဂ္ဂိရတ်ဆရာတွေလေ..."

"ကျွန်တော့် မိတ်ဆွေက ကျွန်တော့်ကို ဆပ်ပြာလုပ်တဲ့ နည်းလမ်းကို တီထွင်ထားတယ်လို့ ပြောဖူးတယ်... အပြင်လူတွေကိုလည်း မျှဝေပေးလို့ရတယ်တဲ့..."

ကျောက်လင်က ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။

"ဆပ်ပြာ"

"ဒါက ဘာလဲ..."

မိုချန်းချွမ်းက ကျောက်လင်ကို နားမလည်ဟန်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"မြန်မြန်ပြောစမ်း... ဆပ်ပြာဆိုတာ ဘာလဲ... ဘာအတွက် သုံးတာလဲ..."

"ကျွန်မ စိတ်မရှည်တော့ဘူး"

မိုဟုန်လျန်မှာ အလွန်စိတ်မရှည်ဖြစ်နေသည်။

အဂ္ဂိရတ်ဆရာနှစ်ယောက်၏ စိတ်အားထက်သန်နေသော မျက်နှာများကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ကျောက်လင်က အလွန် ဝမ်းသာသွားပြီး သူတို့၏ စူးစမ်းလိုစိတ်ကို နောက်တစ်ကြိမ် အောင်မြင်စွာ နှိုးဆွနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"ဆပ်ပြာဆိုတာ ရေချိုးတဲ့အခါ သုံးတဲ့ ပစ္စည်းလေ... ဆပ်ပြာက ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က ချွေးနဲ့ အညစ်အကြေးတွေကို သန့်စင်ပေးရုံတင်မကဘဲ အရေပြားပေါ်မှာ မွှေးပျံ့တဲ့ ရနံ့ကိုလည်း ကျန်ရစ်စေတယ်..."

"ဒါပေမဲ့ မိတ်ဆွေက ကျွန်တော့်ကို ပြောတုန်းက ကျွန်တော် သိပ်အာရုံမစိုက်မိဘဲ ထုတ်လုပ်တဲ့ နည်းလမ်းကို မမေးမိလိုက်ဘူး..."

"ဒါကြောင့် ဒီနေ့ ကျွန်တော် မိတ်ဆွေဆီ သွားပြီး ဆပ်ပြာ ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲဆိုတာ မေးကြည့်ဦးမယ်..."

"အမှတ်တမဲ့ပဲ ကျွန်တော့်ဆီမှာ ငွေနည်းနည်းပါးပါး ရှိနေတာနဲ့ ဆပ်ပြာစက်ရုံလေး တစ်ရုံလောက် တည်ထောင်မလားလို့ စဉ်းစားနေတာ..."

"ခင်ဗျားတို့ နှစ်ယောက် စဉ်းစားကြည့်... လူတိုင်း ရေချိုးရမှာပဲ မဟုတ်လား... ဒီဆပ်ပြာလုပ်ငန်းက သေချာပေါက် ကြီးကျယ်တဲ့ လုပ်ငန်းဖြစ်လာမှာ... အနာဂတ်မှာ ငွေအများကြီး ရနိုင်တယ်..."

ကျောက်လင်က ပြုံးလျက် ရှင်းပြလိုက်သည်။

မိုချန်းချွမ်းနှင့် မိုဟုန်လျန်တို့မှာ အဂ္ဂိရတ်လုပ်ငန်းသစ်တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည့်အလား စိတ်ဝင်တစား ဖြစ်သွားကြသည်။

"မိတ်ဆွေလေးကျောက်... ဒီအဘိုးအိုကို မလိမ်ဖို့တော့ သတိထားနော်..."

"ဆပ်ပြာလုပ်နည်းကိုသာ သိအောင် လုပ်ပေးနိုင်ရင် မင်းရဲ့ ဆပ်ပြာစက်ရုံကို တည်ဆောက်ဖို့ ငါ တကယ် ကူညီပေးမယ်လို့ အာမခံတယ်..."

မိုချန်းချွမ်းက အရေးတကြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်... ကျွန်မလည်း အဘိုးနဲ့အတူ ရှင့်အတွက် ဆပ်ပြာစက်ရုံ ဆောက်ဖို့ ကူညီပေးမယ်..."

မိုဟုန်လျန်လည်း အလွန် စိတ်ဝင်စားသွားသည်။

ကျောက်လင်က ကျေးဇူးတင်ကြောင်း လက်သီးဆုပ်လိုက်သည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့... ကျွန်တော် ဒီနေ့ အချိန်ရရင် မိတ်ဆွေတွေကို သွားမေးပေးမယ်..."

ကျောက်လင် ပြုံးလိုက်သည်။

ရည်မှန်းချက်အသစ် ရသွားကြသဖြင့် မိုချန်းချွမ်းနှင့် မိုဟုန်လျန်တို့မှာ အစားအသောက်သွားစားရန် ကြီးမားသော အမိုးအကာဆီသို့ ထွက်သွားကြသည်။

ကျောက်လင်က နှုတ်ခမ်းကို ကွေးလိုက်ပြီး မြင်းရိုင်းကို ခေါ်လိုက်သည်။

"ဒီနေ့တော့ အလုပ်တွေကို မြန်မြန်လုပ်မှ ဖြစ်မယ်... ပရိဘောဂ အလုပ်ရုံ၊ လက်ဝတ်ရတနာအလုပ်ရုံနဲ့ ရေမွှေး အလုပ်ရုံတွေကို အရင်တည်ဆောက်ရမယ်..."

"မနက်ဖြန်ကျရင် ယွီရွှေခရိုင်ကို သွားပြီး သမုဒ္ဒရာနှလုံးသားကို ချင်းပေါင်စံအိမ်မှာ လေလံတင်ဖို့ အပ်ရမယ်... ပြီးတော့ စိန်လက်စွပ်ကို ရွှမ်ယွမ်ဇီဆီ မိတ်ဆက်ပေးရဦးမယ်..."

ကျောက်လင်က တည်ငြိမ်စွာ တွေးတောပြီး မြင်းစီးကာ ထင်းရှူးနက်တောင်ကို ကျော်ဖြတ်သွားလိုက်သည်။

မကြာမီပင် ကျောက်လင်က ဝိညာဉ်စိုက်ခင်းသို့ ရောက်လာသည်။

အသူရာအာကာသ ခမ်းနားသောအစီအရင်က ဝိညာဉ်စိုက်ခင်းတစ်ခုလုံးကို ဖုံးအုပ်ထားပြီး ကောင်းကင်ထက်တွင် ဝိညာဉ်မြူခိုးများ ပါးပါးလေး ပေါ်လာနေပြီ ဖြစ်သည်။

လက်ရှိ အခြေအနေအရ ဝိညာဉ်မြူခိုးများ တည်ငြိမ်သွားပြီး ဝိညာဉ်ဆေးပင်မျိုးစေ့များ မစိုက်ပျိုးမီ နောက်ထပ် ရက်အနည်းငယ် လိုဦးမည် ဖြစ်သည်။

"အရင်ဆုံး အနီးနားက ကျောက်တောင်ဆီ သွားပြီး လက်ဝတ်ရတနာ အလုပ်ရုံကို ဆောက်လိုက်ဦးမယ်..."

ဝိညာဉ်စိုက်ခင်း အောင်မြင်စွာ တည်ဆောက်နိုင်တော့မည်ကို မြင်ရသဖြင့် ကျောက်လင် စိတ်သက်သာရာ ရသွားပြီး မြင်းကို စီးကာ အနီးရှိ ကျောက်တောင်ဆီသို့ ဦးတည်သွားလိုက်သည်။