လက်ဝါးတစ်ချက်
Vol. 9 Ch. 84
ကပ္ပတိန်သည် အချိန်ကို အလွန်တန်ဖိုးထားသူဖြစ်သဖြင့် အစည်းအဝေးများမှာလည်း အချိန်ဆွဲခြင်းမရှိပေ။
မုရွှယ်က သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်မှန်ရှာဖွေရေးအသင်း၏ အတွင်းပိုင်းဖွဲ့စည်းပုံ၊ ငွေကြေးလိမ်လည်မှုအစီအစဉ်များနှင့် ၎င်းတို့၏ တိုက်ခိုက်ရေးဌာနမှ ကျူးလွန်ခဲ့သောပြစ်မှုများကို အစီရင်ခံစာတင်ပြပြီးနောက် ကပ္ပတိန်သည် လူတိုင်းအာရုံစိုက်လာစေရန် စားပွဲကို ခေါက်လိုက်သည်။
“တခြားမိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတွေအကြောင်းကို ဒီမှာဆွေးနွေးမှာ မဟုတ်ဘူး… အဲဒါကို သီးခြားကိုင်တွယ်မယ်။ လူမှုပတ်ဝန်းကျင်တည်ငြိမ်မှုကို ပျက်ပြားအောင်လုပ်တဲ့ ဒီအသင်းလိုအဖွဲ့အစည်းတွေဟာ ဘယ်လောက်ပဲနှိမ်နင်းနှိမ်နင်း အမြဲတမ်းပြန်ပေါ်လာနေဦးမှာပဲ။ အဲဒါကို ငါတို့က စိန်ခေါ်မှုတစ်ရပ်အနေနဲ့ ဆက်ရင်ဆိုင်သွားရမှာပဲ”
“လောလောဆယ်တော့ ဒီကိစ္စကို စံနမူနာတစ်ခုအနေနဲ့ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်မှန်ရှာဖွေရေးအသင်းအပေါ်မှာပဲ အာရုံစိုက်ကြမယ်။ ကျင့်ကြံသူတွေက လူထုလုံခြုံရေးအပေါ် သက်ရောက်မှုရှိတာနဲ့ပတ်သက်ပြီး ပြီးခဲ့တဲ့ ၂နှစ်အတွင်းမှာ ငါတို့ အကြိမ်ကြိမ်ဆွေးနွေးခဲ့ပြီးပြီ။ ဒီအမှုဟာ စံပြအမှုတစ်ခုဖြစ်ပြီး ငါတို့ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းပုံဟာ နောက်နောင်မှာပေါ်ပေါက်လာမယ့် အလားတူအခြေအနေတွေအတွက် ကိုးကားစရာဖြစ်လာလိမ့်မယ်”
*****
နာရီဝက်ခန့် ကြာပြီးနောက်...
ဝမ်ရှန်းနှင့် မုဝမ်ရွှမ်းတို့သည် ရာထူးကြီးအရာရှိများ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက်ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်နေကြသည်။ နောက်ဆုံးတွင် အစည်းအဝေးခန်းထဲ၌ ကပ္ပတိန်နှင့် သူတို့တစ်စုသာ ကျန်ရစ်တော့သည်။
ကပ္ပတိန်က သူတို့ကို နူးညံ့စွာ ပြုံးပြရင်း လှည့်ကြည့်လာသည်။
“မင်းတို့ရဲ့ အကူအညီသာမပါရင် ဒီစုံစမ်းစစ်ဆေးမှုက ဖြစ်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။ ဘယ်လိုကျေးဇူးတင်ရမှန်းတောင် မသိတော့ပါဘူး။ တကယ်လို့ မင်းတို့မှာ တောင်းဆိုစရာ ဒါမှမဟုတ် စဉ်းစားထားတာရှိရင် ငါ့ကို ပြောပါ”
မုဝမ်ရွှမ်းက ဝမ်ရှန်း၏ အင်္ကျီလက်ကို ဆွဲပြီး စကားပြောရန် အချက်ပြလိုက်သည်။
“ကျေးဇူးတင်စရာမလိုပါဘူး ဆရာကတော်”
သူက ပြောလိုက်သည်။
“ကျွန်တော်တို့ ကူညီနိုင်ခဲ့တာကိုပဲ ဝမ်းသာပါတယ်။ ဒါ့အပြင် သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်မှန်ရှာဖွေရေးအသင်းရဲ့ အဓိကအဖွဲ့ဝင်တွေက လွတ်မြောက်နေဆဲပဲဆိုတော့ ကျေးဇူးတင်စကားပြောဖို့က စောလွန်းပါသေးတယ်”
“အင်း... အဲဒါလည်း ဟုတ်တာပါပဲ___”
“ဆရာကတော်” ဝမ်ရှန်းက ကြားဖြတ်ပြောလိုက်သည်။
“ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဂျူနီယာညီမလေးကို ကယ်တင်နိုင်ခဲ့ပြီဆိုတော့ ကျွန်တော်နဲ့ စီနီယာအစ်မက တောင်ပေါ်ပြန်ပြီး ကျင့်ကြံချင်ပါတယ်။ ပြစ်မှုကျူးလွန်တဲ့ အဖွဲ့အစည်းတွေကို ဖမ်းဆီးဖို့ဆိုတာ ရဲတွေရဲ့ တာဝန်ပါ။ ကျင့်ကြံသူတွေအနေနဲ့ ဒီကိစ္စတွေထဲမှာ အများကြီးမပါဝင်သင့်ဘူးလို့ ထင်ပါတယ်”
ကပ္ပတိန်၏ မျက်ခုံးများ အနည်းငယ်တွန့်ချိုးသွားပြီး သူမ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် အကူညီမဲ့သည့် အရိပ်အယောင်များဖြတ်ပြေးသွားသည်။ ဝမ်ရှန်းကမူ တည်ငြိမ်ပြီး ရိုးသားပွင့်လင်းသော အမူအရာဖြင့် သူမ၏ အကြည့်ကို ပြန်လည်ရင်ဆိုင်နေလိုက်သည်။
“ကောင်းပြီလေ။ မင်းရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ငါ လေးစားပါတယ်”
ကပ္ပတိန်က တီးတိုးသက်ပြင်းချလိုက်ပြီး အသံကို နှိမ့်လိုက်သည်၊၊
“ဒါပေမဲ့ အဲဒီမတိုင်ခင် ချီဝမ်ကို သွားတွေ့တဲ့အခါ ငါနဲ့အတူ လိုက်ခဲ့ပေးပါဦး။ ငါ... သူမကို ဘယ်လိုမျက်နှာချင်းဆိုင်ရမလဲဆိုတာ မသိလို့ပါ”
ဝမ်ရှန်းက တိတ်တဆိတ် သက်ပြင်းချမိသည်။ သူတို့၏ ဆရာကတော်သည် ဂျူနီယာညီမလေးကို သူမကိုယ်တိုင် ငါတို့လက်ထဲကို အပ်နှံတော့မှာလား။
ချီဝမ်သည် ကြီးလေးသောအမှားတစ်ခုကို ကျူးလွန်ခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ မည်သူမျှ သူမဘက်မှ ကာကွယ်ပေး၍ မရနိုင်ပေ။ သို့သော်လည်း သူတို့၏ ဆရာဖြစ်သူ တရားထိုင်ရာမှ ပြန်ထွက်လာပြီး ဤအကြောင်းများကိုသိသွားလျှင် မည်သို့တွေးမည်နည်း။
ဝမ်ရှန်းသည် ဘက်မလိုက်သောတရားသူကြီး သို့မဟုတ် သူတော်စင်တစ်ယောက်မဟုတ်ပေ။ သူ တောင်ပေါ်မှ ဆင်းလာခြင်းမှာ ဆရာ၏ သမီးကို ကာကွယ်ရန်ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်တွင်ပင် သူ စဉ်းစားနေမိသည်မှာ သူမကို အကျိုးဆက်များမှ မည်သို့အကာအကွယ်ပေးရမည်နည်းဟူ၍သာဖြစ်သည်။
အကယ်၍ အပြစ်တင်ခံရမည်ဆိုလျှင်လည်း သူတစ်ယောက်တည်းသာခံယူမည်ဟု ဆုံးဖြတ်ထားသည်။
အစည်းအဝေးခန်းမမှ ထွက်လာကြစဉ် ကပ္ပတိန်က သူမ၏ အဖွဲ့ဝင်နှစ်ဦးကို ဝမ်ရှန်းနှင့် မုဝမ်ရွှမ်းတို့၏ ပစ္စည်းများကို သွားရောက်ယူဆောင်ပေးရန် ခိုင်းစေလိုက်သည်။
ဝမ်ရှန်းသည် ချီဝမ်၏ စာသင်ခန်းသို့မသွားမီ တွေဝေနေခဲ့သောကြောင့် အနက်ရှိုင်းဆုံးနားစွင့်သူဓားကို ထားခဲ့မိခြင်းဖြစ်ရာ ၎င်းမှာ သူ၏ ရန်သူကို အထင်သေးခဲ့မိသည့် သက်သေပင်ဖြစ်သည်။
ဖျက်သိမ်းလိုက်ပြီဟု ဆိုသော သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်မှန်ရှာဖွေရေးအသင်း၏ အမြင့်ပိုင်းခေါင်းဆောင်များက ချုံခိုတိုက်ခိုက်ဝံ့မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။ ဝေချီယွဲ့တွင် ဆေးနတ်ဘုရားကျမ်းစာ ၃စောင်ရှိနေမည်ဟုလည်း သူ မတွေးမိခဲ့သလို ထိုအရာက ယင်ယန်ဂိုဏ်းမှ ကျွမ်းကျင်သူနှစ်ဦးကို ဆွဲဆောင်နိုင်လိမ့်မည်ဟုလည်း မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။
စစ်ဆေးရေးခန်းအတွင်း၌ ချီဝမ်သည် တစ်ယောက်တည်း ထိုင်နေပြီး တစ်ခါတစ်ရံ ဆံပင်များကို သပ်တင်လိုက်၊ မျက်ရည်သုတ်လိုက်နှင့် တရှုံ့ရှုံ့ငိုကြွေးနေရှာသည်။
တံခါးပွင့်လာပြီး ကပ္ပတိန်က အေးစက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ဝင်လာသောအခါ ချီဝမ် စိတ်လွတ်သွားပြီး သူမ၏ တစ်ဦးတည်းသော မိသားစုဝင်ထံသို့ ငိုယိုကာ ပြေးဝင်သွားသည်။
သို့သော် သူမကို ကြိုဆိုလိုက်သည်မှာ သူမ မိခင်၏ ဘယ်ဘက်လက်ဝါးပင်ဖြစ်သည်။
ဖြန်း။
ရိုက်ချက်ကြောင့် သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် လက်ချောင်းရာငါးခု ထင်ကျန်ရစ်သွားသည်။
ချီဝမ်သာမက ဝမ်ရှန်းနှင့် မုဝမ်ရွှမ်းတို့ပါ အံ့အားသင့်သွားကြပြီး အခန်းအပြင်ဘက်ရှိ စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးမှူးများလည်း ခဏတိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။
“မေ... မေမေ”
“ခုကျမှ ငါ့ကို အမေလို့ သတိရတာလား။ နင် ဘာတွေလုပ်ခဲ့သလဲဆိုတာ သိရဲ့လား”
ကပ္ပတိန်က ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူမက နောက်ထပ်တစ်ချက် ထပ်ရိုက်ရန် လက်ရွယ်လိုက်သော်လည်း မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ချီဝမ်က ထိုနေရာ၌ မရှိတော့ပေ။
မုဝမ်ရွှမ်းက အမြန်ပြေးဝင်ကာ ချီဝမ်ကို အခန်းထောင့်သို့ ချက်ချင်း ခေါ်ဆောင်သွားခြင်းဖြစ်သည်။
စစ်ဆေးရေးခန်းတံခါးဝတွင် စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးမှူးအချို့က သူတို့၏ ကပ္ပတိန်ကို ကာကွယ်ရန် ပြင်လိုက်ကြသည်။
သို့သော် ဝမ်ရှန်းက ပိုမြန်သည်။ သူက ရှေ့သို့ တက်လိုက်ပြီး ဆရာကတော် နောက်ထပ်မလှုပ်ရှားနိုင်အောင် ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။
“စိတ်အေးအေးထားပါ ဆရာကတော်။ အသက်ကို ဝဝရှူပါ။ ဂျူနီယာညီမလေးက အရည်အချင်းရှိသူတွေရဲ့ လှည့်ဖြားမှုကို ခံလိုက်ရတာပါ”
“လှည့်ဖြားခံရတာဟုတ်လား။ သူက ငါ့ဆီက ပိုက်ဆံတွေကိုယူပြီး အဲဒီရာဇဝတ်ကောင်တွေကို ထောက်ပံ့ပေးခဲ့တာလေ”
သူမ၏ ဒေါသများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်နှင့်အမျှ ဖိနှိပ်ထားသော ခံစားချက်များက ပြိုဆင်းလာသည်။ သူမက မျက်ဝန်းများ နီမြန်းလျက် ချီဝမ်ကို လက်ညှိုးထိုးကာ ပြောလိုက်သည်။
“နင့်ကို ဒီနာမည် မပေးခဲ့သင့်ဘူး။ နင်က တကယ်ပဲ ဒီလောက်အထိ တုံးအတာလား ဒါမှမဟုတ် ဟန်ဆောင်နေတာလား”
သူမ၏ အသံမှာ ဒေါသကြောင့် တုန်ရီနေသည်။
“နင် ကျောင်းတက်ခဲ့တဲ့နှစ်တွေက အလကားပဲလား။ စာတွေသင်ပြီး ရူးသွားတာလား။ သူတို့သာမရှိရင် နင် အခုချိန်အလောင်းဖြစ်နေလောက်ပြီ… သိရဲ့လား”
ချီဝမ် လုံးဝပြိုလဲသွားပြီး ရှိုက်ကြီးတငင် ငိုကြွေးနေလေသည်။ မုဝမ်ရွှမ်းက သူမကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ်ဖက်ထားသော်လည်း ဘာပြောရမှန်းမသိဘဲ စိုးရိမ်နေရှာသည်။ ဝမ်ရှန်းသည်လည်း ဂျူနီယာညီမလေးကို ဆူပူချင်သော်လည်း ဆရာကတော်၏ ပေါက်ကွဲမှုကို မြင်သောအခါ ကြားထဲမှ ဖြန်ဖြေပေးရန်သာ ကြိုးစားလိုက်သည်။
“သူမက အရင်က သာမန်လူတစ်ယောက်ပါပဲ။ ကျင့်ကြံခြင်းအကြောင်း ဘာမှမသိနားမလည်တာကပဲ သူမကို အသုံးချခံဖြစ်သွားစေတာပါ။ ဆရာကတော်... စိတ်အေးအေးထားပါ”
သူက အပြင်ဘက်ရှိ စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးမှူးများကို မသိမသာအချက်ပြလိုက်သည်။ အဖွဲ့ဝင်ဟောင်းအချို့က အခြေအနေကို ထိန်းသိမ်းရန် အမြန်ဝင်လာကြသည်။
“အစ်မချီ... ဝမ်လေးသာ မရှိရင် ကျွန်တော်တို့ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်မှန်ရှာဖွေရေးအသင်းအကြောင်းကို သိမှာတောင် မဟုတ်ပါဘူး။ နာမည်ရဖို့ဆိုတာ ဝေလာဝေးပေါ့။ သူမမှာလည်း အကောင်းဘက်က လုပ်ဆောင်ချက်တွေ ရှိပါတယ်”
“ကပ္ပတိန်... ကောင်မလေးကို အများကြီး အပြစ်မတင်ပါနဲ့။ သူမလည်း လိမ်လည်ခံရတဲ့ သားကောင်ပါပဲ”
သူတို့က ဖျောင်းဖျနေကြစဉ် တည်ငြိမ်သော အမူအရာရှိသည့် လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးက ပြန်ပြောလိုက်သည်။
“အဲဒါတော့ အားလုံးမမှန်ဘူး။ ချီဝမ်က သားကောင်ဖြစ်တာမှန်ပေမဲ့ သူမဟာ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်မှန်ရှာဖွေရေးအသင်းရဲ့ အဓိကအဖွဲ့ဝင်လည်းဖြစ်နေတယ်။ တကယ်လို့ သူမက စစ်ဆေးမေးမြန်းမှုကို အပြည့်အဝပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မယ်ဆိုရင်တော့ အပြစ်ကို ဆေးကြောနိုင်မှာပါ။ ဒါပေမဲ့ သူမက ဘာမှမပြောဘဲနေမယ်ဆိုရင်တော့...”
“ကျောက်ကျန်း... ချီဝမ်က ဒီအမှုရဲ့ အဓိကသက်သေပဲလေ”
တစ်ယောက်က ချက်ချင်း ကြားဖြတ်ပြောလိုက်သည်။
“ငါတို့က အထူးအာဏာပိုင်ဌာနကလေ”
ကျောက်ကျန်းက ခေါင်းမာစွာ ငြင်းခုံလိုက်သည်။
“အာဏာကို အလွဲသုံးစားလုပ်ရင် ဘာဖြစ်လာမလဲဆိုတာ ငါတို့က အသိဆုံးဖြစ်ရမယ်။ ဒီကိစ္စကို လုပ်ထုံးလုပ်နည်းအတိုင်းပဲ ကိုင်တွယ်ရမယ်။ ကပ္ပတိန်အနေနဲ့ သူမရဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုကို ကြည့်ပြီး ပြစ်ဒဏ်လျှော့ပေါ့ပေးဖို့ တောင်းဆိုနိုင်ပေမဲ့ အဲဒါက နောက်ဆုံးအကန့်အသတ်ပဲ”
အငြင်းပွားမှု မကြီးထွားခင်မှာပင် ကပ္ပတိန်က လက်မြှောက်ပြပြီး တားဆီးလိုက်သည်။ သူမက အေးစက်စွာ အမိန့်ပေးလိုက်သည်၊၊
“ကျောက်ကျန်း... ချီဝမ်ကို စစ်ဆေးဖို့ မင်း တာဝန်ယူလိုက်။ နှစ်နာရီအတွင်း ငါ့ကို အစီရင်ခံစာတင်ပေးရမယ်”
ဝမ်ရှန်း မျက်မှောင်အနည်းငယ်ကြုတ်သွားသော်လည်း ဆရာကတော်က တံခါးဆီသို့ ဦးတည်သွားနေပြီဖြစ်သည်။ မထွက်ခွာမီ သူမက ချီဝမ်ကို နောက်ဆုံးတစ်ချက် လှည့်ကြည့်သည်။ သူမ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် နာကျင်မှုများပြည့်နှက်နေသော်လည်း လှည့်ထွက်သွားခဲ့သည်။
တာဝန်နှင့် မိသားစုကြားတွင် သူမသည် တာဝန်ကိုသာ ရွေးချယ်ခဲ့သည်။
ဝမ်ရှန်း အနည်းငယ်စိတ်ပျက်သွားမိသည်။ သူမသည် သူထင်ထားသကဲ့သို့မဟုတ်သည်ကို ယခုမှ သိလိုက်ရသည်။ သူမသည် လုပ်ထုံးလုပ်နည်းအတိုင်း ကိုင်တွယ်နေသယောင်ရှိသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင်မူ သူမရှိနေခြင်းကပင် ချီဝမ် အတွက် ပြင်းထန်သောအကျိုးဆက်များ မခံစားရစေရန် အာမခံချက်ပေးထားခြင်းဖြစ်သည်။
ဆရာကတော်သည် မိခင်တစ်ယောက်အနေဖြင့် တာဝန်ကျေပွန်ရန်ထက် သူမ၏ အာဏာကို စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးအဖွဲ့အတွင်း ခိုင်မာအောင်လုပ်ရန်နှင့် အထက်လူကြီးများကို သူမ၏ သဘောထားပြသရန် ပိုပြီး အလေးထားနေပုံရသည်။ အကယ်၍ သူမသာ ချီဝမ် စစ်ဆေးမေးမြန်းခံရသည်ကို အသံတိတ်စောင့်ကြည့်ပေးဖို့ ကျန်ခဲ့မည်ဆိုလျှင်တောင်...
သူမ ထွက်ပြေးသကဲ့သို့ အလောတကြီးထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်ရင်း ဝမ်ရှန်းလည်း ဤကိစ္စများမှ ပို၍ ဝေးဝေးနေချင်စိတ်ပေါက်လာသည်။
အကြောင်းရင်းမရှိဘဲ သူ၏ ဆရာက ခြံစည်းရုံးပေါ်တွင် ရပ်လျက် အဝေးသို့ မျှော်ကြည့်နေသော ပုံရိပ်ကို သတိရမိသည်။ ကလေးကို ကောင်းမွန်စွာမဆုံးမခဲ့လျှင် မိဘတွင် အပြစ်ရှိသည်။ ချီဝမ်က အလိမ်ခံခဲ့ရသော်လည်း ဆရာကတော်တွင်လည်း အပြစ်မကင်းပေ။ ထို့အတူ ဆရာဖြစ်သူတွင်လည်း တာဝန်ရှိသည်။ တပည့်တစ်ယောက်အနေဖြင့် ဆရာ့ကိုယ်စား အဖတ်ဆယ်ပေးနိုင်မည်ဆိုလျှင် သူ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာလုပ်ဆောင်ပေးမည်ဖြစ်သည်။
စစ်ဆေးရေးခန်းအပြင်ဘက်တွင် စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးမှူးများက တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်နေကြသည်။
“ငါက အရှိကို အရှိအတိုင်းပြောတာပါ”
ကျောက်ကျန်းက သက်ပြင်းကို ဖြည်းဖြည်းချင်းချရင်း အနည်းငယ် အပြစ်ရှိသလို ရေရွတ်လိုက်သည်။
“ဟေ့လူ”
“သူမက အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ရဲ့ တစ်ဦးတည်းသော သမီးလေ ကျောက်ကျန်းရဲ့။ မင်းပြဿနာ မင်းရှင်းပေတော့”
“လူကြီးမင်းတို့”
ဝမ်ရှန်းက တံခါးဝတွင် ရပ်လျက် တိုးညင်းသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“ချီဝမ်နဲ့ ဆယ်မိနစ်လောက် နှစ်ယောက်တည်း စကားပြောခွင့်ပေးလို့ ရမလား။ အဲဒါက အမှုအတွက် အကူအညီဖြစ်နိုင်လို့ပါ”