အခန်း (၉၈၉-၉၉၀)

အခန်း (၉၈၉) ဆန်းပြားဆန်းကြယ် လွန်အံ့ဖွယ်

ထိုအသံနက်ကြီးထဲတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားများ စီးဆင်းအောငျ့လှိုင်းနေသည်။

ရှေးဟောင်းမြို့ပြပျက်ကြီးထဲက မဟာမိစ္ဆာ သည် ဝေဟန်၏ အားရပါးရ ဆဲဆိုကျိန်ဆဲမှုများကြောင့် အမှန်တကယ်ပင် ဒေါသထွက်ကာ ထွက်လာလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ ထင်မှတ်မထားခဲ့ကြချေ။

ဝေဟန်ကိုယ်တိုင်လည်း ရင်ထဲ တုန်လှုပ်သွားရသည်။ အမြဲတမ်း ပါးစပ်သောင်းကျန်းပြီး လေလုံးထွားနေခဲ့ရာမှ အခုတော့ တစ်ဖက်လူက အစစ်အမှန်ကြီး ကိုယ်ထင်ပြလာသည့်အတွက် အနည်းငယ် လန့်သွားမိခြင်းပင်။

စိမ်းပြာရောင်အလင်းတန်းများ ဝန်းရံအုပ်ဆိုင်းနေသည့် ဝေဝါးသောအလင်းရိပ် လူသားတစ်ဦး ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ သူ၏ ကိုယ်လုံးကိုယ်ထည် ပုံသဏ္ဌာန်ကိုမူ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်ရချေ။

သူသည် လူအများ၏ရှေ့မှောက်သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လှမ်းလာခဲ့ရာ ခြေလှမ်းတိုင်းက ပြင်းထန်လှသော ဖိစီးနှိပ်စက်မှုကို ပေးစွမ်းနေသည်။

ဒုန်း... ဒုန်း... ဒုန်း...

လူတိုင်း၏ နှလုံးသားများသည် ကြီးမားလှသော တူကြီးဖြင့် အဆောင့်ခံလိုက်ရသလိုမျိုး ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး နားထဲတွင်လည်း ရှေးဟောင်းခေါင်းလောင်းကြီး အုန်းအုန်းကျွက်ကျွက် မြည်ဟည်းသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

ဝေဟန်သည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တည်ရှိမှုကြီးတစ်ခု၏ စိုက်ကြည့်ခြင်းကို ခံနေရသည်ဟုသာ ခံစားနေရ၏။

သူသည် မွေးရာပါ ဓားခန္ဓာကိုယ် ပိုင်ရှင်ဖြစ်သော်လည်း ယခုအချိန်တွင်မူ မည်သို့မျှ ပြန်လည်ခုခံလိုစိတ်ပင် မမွေးဖွားနိုင်တော့ချေ။ ဒါသည် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်အတန်း ကွာခြားချက်ကြောင့် လုံးဝနှိမ်နင်းခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင်

လီယန်ချူသည် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်း တက်လိုက်၏။

ထိုတစ်လှမ်းတည်းဖြင့်ပင် လူတိုင်း၏ နောက်ကွယ်ရှိ ထိုပြင်းထန်လှသော ဖိအားလှိုင်းလုံးကြီးကို လုံးဝ ဖြတ်တောက်ပစ်လိုက်သည်။

သူ၏ မျက်ဝန်းအစုံက အေးစက်နေပြီး အမူအရာက တည်တင်းကာ ခန့်ညားလှသည်။ ထို့နောက် တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"ဒီလောက်အကြာကြီး အဆဲခံရပြီးမှ ထွက်လာရဲတယ်ဆိုတော့ စိတ်ရှည်သည်းခံနိုင်စွမ်းကတော့ မဆိုးပါဘူး။"

စိမ်းပြာရောင်အလင်းတန်းများ အုပ်ဆိုင်းနေသော ထိုရိပ်ပုံသဏ္ဌာန်ကြီးသည် ဒေါသအဟုန်များ ပြည့်နှက်သွားပြီး အေးစက်စွာ တုံ့ပြန်ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဒီအရှင်မြတ် က မင်းတို့လို ပုရွက်ဆိတ်တွေနဲ့ ဖက်မပြိုင်ချင်ပါဘူး... ဒါပေမဲ့ မင်းတို့က တကယ်ပဲ သေရမှာကို မကြောက်ဘဲ အသက်ကို လာကစားနေကြတာပဲ။"

စိမ်းပြာရောင်အလင်းတန်းများ အုပ်ဆိုင်းနေသော ထိုဝေဝါးလှသည့် ရိပ်ပုံသဏ္ဌာန်ကို ဗဟိုပြု၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါများ အပြင်ဘက်သို့ ထပ်ဆင့်ကာ ပျံ့လွင့်လာခဲ့သည်။ ထိုအရှိန်အဝါသည် မီးတောင်ပေါက်ကွဲထွက်လာသည့်အလား ပြင်းထန်လှ၏။

လီယန်ချူသည် အစောပိုင်းကတည်းက သူ၏ စိတ်အာရုံကို သုံး၍ အာရုံခံနေခဲ့ပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ပါရှစ်ခွင်မှန် ကို လည်ပတ်စေကာ မဟာမိစ္ဆာ၏ တည်နေရာကို ရှာဖွေနေခဲ့သည်။

သူ့ကို ထိုထင်ယောင်ထင်မှား နယ်ပယ်ထဲသို့ ဆွဲသွင်းနိုင်ခဲ့ပုံအရ ဤမိစ္ဆာဘုရင်သည် မလွဲဧကန် အနီးအနားတွင် ရှိနေရမည် ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ မိစ္ဆာဘုရင် ပေါ်လာပြီဖြစ်ရာ လီယန်ချူသည် ရှေးဟောင်းအငွေ့အသက်များ ပြည့်နှက်နေသည့် နတ်ဘုရားပန်းချီကားတစ်ချပ်ကို တိုက်ရိုက်ထုတ်ယူကာ ထိုသူ့ကို ပန်းချီကားထဲသို့ စုပ်ယူဖမ်းဆီးလိုက်လေသည်။

စိမ်းပြာရောင်အလင်းတန်းများ အုပ်ဆိုင်းနေသော ရိပ်ပုံသဏ္ဌာန်ကြီးသည် တစ်ခဏအတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားရာ လူတိုင်း အံ့အားသင့်သွားကြပြီး အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်ချောက်ချားစွာဖြင့် လီယန်ချူကို မယုံကြည်နိုင်သလို စိုက်ကြည့်နေကြတော့သည်။

လီယန်ချူ၏ ရှေ့မှောက်တွင် ရှိနေသော ဤရှေးဟောင်းပန်းချီကားလိပ်သည် ဖျော့တော့သော နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေပြီး နတ်မိစ္ဆာနတ်သက်အငွေ့အသက်များ ဝန်းရံနေသည်။

လီယန်ချူက လက်တစ်ချက်လှုပ်ရုံဖြင့် မိစ္ဆာဘုရင်ကို ဤပန်းချီကားထဲသို့ ဆွဲသွင်းလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ ထင်မှတ်မထားခဲ့ကြချေ။

လီယန်ချူသည် ခေါင်းလှည့်ကာ လူတိုင်းကို တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"ငါ ပန်းချီကားထဲဝင်ပြီး မိစ္ဆာဘုရင်ကို သတ်ပစ်မယ်၊ မင်းတို့အားလုံး ဂရုစိုက်ကြဦး။"

စကားဆုံးသည်နှင့် ဖွဖွလေး တစ်ချက်ခုန်လိုက်ရာ ပန်းချီကားထဲသို့ ပျံသန်းဝင်ရောက်သွားပြီး ထိုရှေးဟောင်း နတ်ဘုရားပန်းချီကားလိပ်သည်လည်း လေထုထဲ၌ ကွယ်ပျောက်သွားတော့သည်။

ကျယ်ပြောလှသော ကမ္ဘာလောကကြီးထဲတွင် တောင်တန်းများက စိမ်းလန်းစိုပြည်ပြီး ရေပြင်က ကြည်လင်နေကာ ငှက်ကလေးများ မြည်ကြွေးလျက် ပန်းမန်များ မွှေးပျံ့နေသည်။ ခေါင်းပေါ်တွင်မူ နူးညံ့သောအလင်းတန်းများကို ဖြာထွက်စေသည့် နေမင်းကြီးတစ်စင်း ရှိနေသည်။

တောင်စောင်းကျောက်ဆောင်ထက်တွင် စိမ်းပြာရောင်အလင်းတန်းများ ဝန်းရံထားသော ရိပ်ပုံသဏ္ဌာန်သည် လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်ကာ မတ်တတ်ရပ်နေ၏။ သူ ရပ်နေရုံမျှဖြင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါများ လျှံထွက်နေပြီး ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်ကြီးသည် ရေလှိုင်းများကဲ့သို့ တွန့်လိမ်နေသည်။

ရုတ်တရက် ထိုနတ်ဘုရားပန်းချီကားထဲတွင် လူရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာပြီး လီယန်ချူသည် ထိုနေရာသို့ ခုန်ဝင်လာကာ ကိုယ်ထင်ပြလိုက်သည်။

စိမ်းပြာရောင်အလင်းတန်းများ အုပ်ဆိုင်းနေသော ဝေဝါးသည့်ရိပ်ပုံသဏ္ဌာန်သည် တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"ဒါကြောင့်မို့လို့ ဒီလို နတ်လမ်းစဉ်ရဲ့ ရတနာလက်နက် ရှိနေတာကိုး၊ မင်း ဒီလောက်အထိ ရဲတင်းဝံ့ကြွားနေတာ မဆန်းပါဘူး။"

လီယန်ချူက အေးဆေးစွာဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"ဒီပန်းချီကားကို သုံးရတာက ပြဿနာတွေ အပိုမရှုပ်ချင်လို့ပဲ။ မင်း အတိတ်မှာ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ခဲ့ဖြစ်ခဲ့... အခုအချိန်မှာတော့ မင်းကမြေပြင် နတ်ဘုရားအဆင့်ကို မရောက်သေးဘူး၊ ဒါကြောင့် မင်း ငါ့ရဲ့ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ဘူး။"

စိမ်းပြာရောင်အလင်းတန်းများ အုပ်ဆိုင်းနေသော ထိုဝေဝါးသည့်ရိပ်ပုံသဏ္ဌာန်သည် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပုံရပြီး ၎င်း၏ စိမ်းပြာရောင်အလင်းတန်းများကို ကိုယ်တိုင်ရုတ်သိမ်းကာ မူလရုပ်ရည်ကို ဖော်ပြလိုက်သည်။

သူသည် စည်းစိမ်ချမ်းသာ ဂုဏ်သရေရှိပြီး ခန့်ညားထည်ဝါသော သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးဖြစ်ပြီး မျက်ခုံးမွှေးများက ထူထဲကာ မျက်နှာက ပြတ်သား၍ မခက်ထန်သော်လည်း အလိုအလျောက် အရှိန်အဝါ ထွက်ပေါ်နေသည်။

သူ၏ မျက်ဝန်းအစုံက နက်ရှိုင်းလှပြီး ယခုအချိန်တွင်မူ စူးစမ်းလိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေ၏။

"နတ်ဘုရားအောက်မှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းတယ်

ဟုတ်လား။"

"မင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှုလွန်ကဲနေတာတော့ မများလွန်းဘူးလား။"

လီယန်ချူက ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။

"မင်းက မိစ္ဆာဘုရင်လား"

ထိုအမျိုးသားက ခပ်အေးအေးပင် ဖြေကြားခဲ့သည်။

"ဟုတ်တယ်၊ မင်း ဒီအရှင် ကို ဒီလိုပဲ ခေါ်နိုင်ပါတယ်"

လီယန်ချူ မျက်ခုံးပင့်လိုက်မိသည်။

"မင်း တကယ်ပဲ ဘာလုပ်ချင်နေတာလဲ။"

ယခုအခါ မိစ္ဆာဘုရင်သည် နတ်ဘုရားပန်းချီကားထဲသို့ ဆွဲသွင်းခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် မြေပြင် နတ်ဘုရားအဆင့်သို့ မရောက်သေးသဖြင့် ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအား မည်မျှပင် ခက်ထန်ပါစေ တစ်ခဏအတွင်း ရုန်းထွက်နိုင်မည်မဟုတ်ချေ။

ထို့ကြောင့် လီယန်ချူသည် မိစ္ဆာဘုရင်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို အရင်ဆုံး သိရှိလိုခြင်း ဖြစ်သည်။

မိစ္ဆာဘုရင်က အေးအေးဆေးဆေးပင် ပြောလိုက်သည်။

"မင်း အပြင်မှာ အဲဒီကောင်ကို ငါ့ကို နာရီပေါင်းများစွာ ဆဲခိုင်းထားပြီး... အခုတော့ ငါ့ကို ပန်းချီကားထဲ ဆွဲသွင်းပြီး မင်းရဲ့ သံသယတွေကို ရှင်းပြဖို့ မျှော်လင့်နေသေးတာလား။"

လီယန်ချူက ဆိုသည်။

"ဘာသာရေးဂိုဏ်းတစ်ခုရဲ့ အကြီးအကဲဖြစ်ပြီး ဒီလောက်တောင် သဘောထားမကြီးနိုင်ဘူးလား။"

"……..." မိစ္ဆာဘုရင် ဆိတ်ဆိတ်နေသွားပြီး လီယန်ချူကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်းက တာအိုဆရာ နဲ့မတူဘဲ ကွန်ဖြူးရှပ်စာဆို တွေနဲ့ ပိုတူနေတယ်။"

ပါးစပ်သောင်းကျန်းပြီး စကားနိုင်လုကာ လှပစွာ ပြောဆိုနိုင်ခြင်းက အတူတူပင်။

လီယန်ချူက ဆက်မေးသည်။

"အစောပိုင်းက ငါ့ကို ထင်ယောင်ထင်မှား နယ်ပယ်ထဲ ဆွဲသွင်းပြီး အတိတ်က အဖြစ်အပျက်တွေကို ပြန်မြင်စေခဲ့တာ ဘာဖြစ်လို့လဲ။"

မိစ္ဆာဘုရင်သည် မျက်ဝန်းအစုံဖြင့် သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေပြီး ခဏအကြာတွင်မှ လှောင်ရယ်သလို နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။

"ဘာကိုမှ မကြောက်မရွံ့ဘဲ ယုံကြည်မှုရှိနေတာပဲ... မင်း တကယ်ပဲ ငါ့ကို မျက်စိထဲ မထည့်ထားဘူးပေါ့။"

လီယန်ချူကတော့ ဟုတ်သည်မဟုတ်သည်ကို အမူအရာမပြချေ။

မိစ္ဆာဘုရင်က ခပ်အေးအေးပင် ဆိုပြန်သည်။

"ငါက မင်းနဲ့ မတိုက်ခိုက်ချင်လို့ နေရာတကာ ရှောင်ရှားပေးခဲ့တယ်။ မင်းကို အတိတ်က ကပ်ဘေးအန္တရာယ်တွေကို ပြန်လည်ကြုံတွေ့စေခဲ့တာကလည်း စေတနာအမှန်နဲ့ပဲ။ ဒီနေရာက မိစ္ဆာကောင်တွေကြီးပဲ၊ သာမန်လူသား တစ်ယောက်မှ မရှိဘူး။ မင်းနဲ့ငါ ကြားထဲမှာ ပဋိပက္ခဖြစ်စရာ အကြောင်းအရင်း မရှိပါဘူး။"

လီယန်ချူက အသံလေးနက်စွာဖြင့်

"ပဋိပက္ခဖြစ်စရာ အကြောင်းအရင်း မရှိဘူး ဟုတ်လား" ဟု ဆိုသည်။

မိစ္ဆာဘုရင်က တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"ငါက မိစ္ဆာကောင်တွေကို ကျွန်ပြုပြီး သူတို့ကို အပြင်ထွက်ပြီး ဒုက္ခမပေးနိုင်အောင် ဒီနေရာမှာ ပိတ်လှောင်ထားတယ်။ ဒါဟာ ကောင်းမှုကုသိုလ်လား၊ မကောင်းမှု ဒုစရိုက်လား။"

လီယန်ချူ၏ မျက်ဝန်းအစုံ အေးစက်သွားပြီး သူ့ကို တည်ငြိမ်စွာ တစ်ချက်ကြည့်ကာ ဆိုသည်။

"မင်းက သူတို့ကို ဒီနေရာမှာ ပိတ်လှောင်ထားတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် ဒီနေရာမှာ မူလကတည်းက ကန့်သတ်ချက် တားမြစ်ချက်တွေ ရှိနေတာလား။"

မိစ္ဆာဘုရင်က

"ငါသာ မဟာမိစ္ဆာဂိုဏ်း ကို မတည်ထောင်ဘဲ လူတွေကို ဒီနေရာမှာ ပိတ်မထားခဲ့ရင်၊ ဒီနေရာရဲ့ ကန့်သတ်ချက်တွေက မကြာခင် ပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မယ်။ အဲဒီလိုဆိုရင် ငါလုပ်ခဲ့တာ မှားသလား"

ဟု ဆိုသည်။

လီယန်ချူက

"မင်း ဒါကို ဘာဖြစ်လို့ လုပ်ရတာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

မိစ္ဆာဘုရင်က သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်၏။

"မင်း အဲဒီကောင်လေးကို ငါ့ကို ဆဲခိုင်းတာက တကယ်ပဲ ငါ့ကို ကိုယ်ထင်ပြလာအောင် ဖိအားပေးပြီး မေးမြန်းချင်လို့ပဲကိုး။"

လီယန်ချူ၏ အမူအရာက တည်ငြိမ်နေပြီး မည်သည့်ရှင်းပြချက်မျှ မပေးချေ။

မိစ္ဆာဘုရင်က ပြောသည်။

"ဒီနေရာက တန်ခိုးရှင်ကြီးတစ်ယောက်ရဲ့ လက်ချက်နဲ့ ချိပ်ပိတ်ခံထားရတာ။ သာမန်လူသားတွေအားလုံး ဒီထဲမှာ သေဆုံးသွားခဲ့ကြပြီး... အသက်ရှင်ကျန်ရစ်တဲ့လူတွေကတော့ လူသတ်သမားတွေပဲ။ သူတို့က လူသတ်သမားတင်မကဘူး... ဆေးဝါးလည်း ဟုတ်တယ်။"

လီယန်ချူ မျက်ခုံးပင့်လိုက်မိသည်။

"ဆေးဝါး ဟုတ်လား"

မိစ္ဆာဘုရင်က အေးဆေးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

"ဒီနေရာရဲ့ အမှန်တရားကို သိချင်ရင် ငါ့ကို နိုင်အောင်တိုက်၊ ဒါဆို ပြောပြမယ်။"

သူသည် ရုတ်တရက် လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ ပြင်းထန်စွာ စတင်တိုက်ခိုက်လာခဲ့သည်။

လက်ဝါးတစ်ချက်က လီယန်ချူ၏ ရင်ဘတ်ဆီသို့ တည့်တည့်အုန်းခနဲ ရိုက်သွင်းလာခဲ့ရာ... သူသည် အနီးကပ် တိုက်ခိုက်ရေးဗျူဟာကို အသုံးပြုလာခြင်း ဖြစ်၏။

ဤလက်ဝါးရိုက်ချက်ထဲတွင် များပြားလှသော ထူးခြားဆန်းပြားသည့် နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များ ပါဝင်နေပြီး ကြည့်ရသည်မှာ ရိုးရှင်းလှသော်လည်း လူကို ဆုတ်ခွာစရာ လမ်းကြောင်းအားလုံး ဖြတ်တောက်ခံလိုက်ရသလို ခံစားရစေသည်။

ထို့အပြင် အဆုံးမရှိသော ပြောင်းလဲမှုများ ပါဝင်နေပုံရပြီး အရှိန်အဝါကလည်း နေမင်းကြီးကဲ့သို့ ပြင်းထန်ဆိုးရွားလှသည်။

လီယန်ချူသည် လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် တိုက်ရိုက် ခုခံဆောင့်ကန်လိုက်ရာ လက်သီးနှင့် လက်ဝါး ထိတွေ့သွားသည့် တစ်ခဏချင်းမှာပင် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်ကြီးသည် တစစီ ကွဲကြေပျက်စီးသွားတော့သည်။

ဤနေရာသည် လူ့ပြည်လောက မဟုတ်ဘဲ နတ်ဘုရားပန်းချီကားက ဖန်တီးထားသည့် ထူးခြားသော နယ်ပယ်ငယ်တစ်ခု ဖြစ်သောကြောင့် ဟင်းလင်းပြင်သည် အတော်အတန် အားနည်းလွန်းနေခြင်းပင်။

မိစ္ဆာဘုရင် တိုက်ခိုက်လိုက်သည့် တစ်ခဏချင်းတွင် လီယန်ချူ၏ သန်မာလှသော ရုပ်ခန္ဓာအင်အားကို ရင်ထဲ၌ အံ့အားသင့်သွားရသော်လည်း... နောက်တစ်စက္ကန့်အတွင်းမှာပင် လက်ကိုလှန်ကာ လီယန်ချူ၏ နားထင်ဆီသို့ လက်ဝါးဖြင့် ထပ်မံရိုက်သွင်းလိုက်ပြန်သည်။

အချိန်တိုအတွင်း၌ ပြင်းထန်သော လေပြင်းလှိုင်းများ သောင်းကျန်းလာပြီး လျှပ်စီးမိုးကြိုးများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည့်အလား ဖြစ်သွားရသည်။

လီယန်ချူ မျက်ခုံးပင့်လိုက်မိပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ၎င်းတို့နှစ်ဦးသည် အကွက်ပေါင်း တစ်ဆယ်ကျော်မျှ အပြန်အလှန် လဲလှယ်တိုက်ခိုက်ပြီးသွားပြီ ဖြစ်သည်။

လီယန်ချူသည် လက်နှစ်ဖက်ကို ရတနာအိုးပုံသဏ္ဌာန် ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်ကာ မိစ္ဆာဘုရင်၏ ရင်ဘတ်ဆီသို့ ထိုးနှက်လိုက်ရာ မိစ္ဆာဘုရင်သည် ပေရာချီမျှ လွင့်ထွက်သွားတော့သည်။

ကြီးမားလှသော ရုပ်ခန္ဓာအင်အားနှင့် သိုင်းပညာနတ်ဘုရားစွမ်းရည်တို့ ပေါင်းစပ်ထားသဖြင့် သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်းက အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပြီး ရတနာလက်နက်များကိုပင် ရိုက်ခွဲပစ်နိုင်သည်။

သို့သော် မိစ္ဆာဘုရင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားချိန်တွင်မူ သမုဒ္ဒရာထဲသို့ ရွှံ့ခဲပစ်ချလိုက်သလိုမျိုး ငြိမ်သက်သွားရသည်။

သို့သော်လည်း ဤအင်အားက အမှန်တကယ်ပင် လှိုင်းတံပိုးကဲ့သို့ ပြင်းထန်လှသဖြင့် မိစ္ဆာဘုရင်သည် နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ကို သုံးသော်လည်း အရှိန်ကို လုံးဝ မလျှော့ချနိုင်ခဲ့ချေ။

သူ၏ ပုံသဏ္ဌာန်သည် တစ်ခဏအတွင်း ဝေဝါးသွားပြီးမှသာ ဤအင်အားလှိုင်းကို ခုခံနိုင်လိုက်ပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လက်ကိုဝှေ့ယမ်းကာ ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုကို ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

ဤရွှေရောင်အလင်းတန်းသည် အလွန် ဆန်းပြားလှပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် လီယန်ချူကို တင်းကျပ်စွာ တုတ်နှောင်ပစ်လိုက်လေသည်။

၎င်းမှာ မိစ္ဆာချည်ကြိုး ဖြစ်၏။

ဤရွှေရောင်ကြိုးသည် လီယန်ချူ၏ နတ်ဘုရားချည်ကြိုး နှင့် အလွန် တူညီလှသည်။

သို့သော် ဤ မိစ္ဆာချည်ကြိုးသည် ရုပ်ခန္ဓာအလွန်သန်မာသော မိစ္ဆာကောင်များအပေါ်တွင် ပိုမို၍ နှိမ်နင်းချုပ်တည်းနိုင်စွမ်း ရှိသည်။

၎င်းကို အတိတ်က နတ်ဘုရားများက မိစ္ဆာကြီးများ သို့မဟုတ် ရှေးဟောင်း သားရဲတိရစ္ဆာန်များကို ဖမ်းဆီးရာတွင် အသုံးပြုခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

မိစ္ဆာဘုရင်သည် လျှပ်စီးကဲ့သို့ မြန်ဆန်စွာဖြင့် ချက်ချင်း ပြန်လည်သတ်ဖြတ်ရန် ပြေးဝင်လာခဲ့သည်။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင် သူအသုံးပြုသည်မှာ အစောပိုင်းက လီယန်ချူ သုံးခဲ့သော ကွက်ရပ်အတိုင်း ဖြစ်ပြီး... လက်နှစ်ဖက်ကို ရတနာအိုးပွေ့ပိုက်သလို ပြုလုပ်ကာ တိုက်ခိုက်လိုက်ရာ ကမ္ဘာမြေကြီး တုန်ခါသွားပြီး မိုးကြိုးလေပြင်းများ ထန်သွားတော့သည်။

တောက်ပလှသော နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများသည် သူ့ကို ဗဟိုပြု၍ အပြင်ဘက်သို့ ဖြာထွက်လာခဲ့ရာ အလွန်ပင် စိမ်းစိုတောက်ပလှ၏။

လီယန်ချူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ငါးရောင်ခြယ်အလင်းတန်းများ လင်းထိန်သွားပြီး မိစ္ဆာချည်ကြိုးကို ခါချပစ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ခန္ဓာကိုယ်ကို ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ ပျံတက်စေကာ အထက်မှအောက်သို့ မိစ္ဆာဘုရင်၏ ဦးခေါင်းဆီသို့ လက်ဝါးဖြင့် ရိုက်ချလိုက်တော့သည်။

ဤလက်ဝါးချက်သည် ပြတ်သားဆိုးရွားလှပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအင်လှိုင်းကြီးက မိစ္ဆာဘုရင်၏ ဦးခေါင်းဆီသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။

ဘုန်း...

မိစ္ဆာဘုရင်၏ တုံ့ပြန်မှုက အလွန်မြန်ဆန်လှသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် နောက်သို့ ကွေးညွတ်သွားသလိုမျိုး ဖြစ်သွားပြီး ခြေထောက်တစ်ချက်ကို လွှဲကန်ကာ လီယန်ချူ၏ လက်ဝါးပေါ်သို့ ကန်ချလိုက်ရာ လောကီအဆင့်မြင့် သိုင်းပညာကွက်များအတိုင်းပင် ဖြစ်နေတော့သည်။

သို့သော် ဤကွက်ထဲတွင် ပါဝင်သော စွမ်းအားနှင့် အဟုန်က အလွန်တရာ ကြီးမားလှ၏။

ထို့အပြင် ဤခြေကန်ချက်သည် မိုးကြိုးကဲ့သို့ ပြင်းထန်ပြီး လီယန်ချူ၏ လက်ဝါးပေါ်သို့ ကျရောက်သွားချိန်တွင် သူသည် အရှိန်ကို အသုံးချကာ ဝေးရာသို့ ပျံသန်းဆုတ်ခွာသွားခဲ့သည်။

လီယန်ချူ မျက်ခုံးပင့်လိုက်မိသည်။ အစောပိုင်းက သူ၏ အင်အားသည် မိစ္ဆာဘုရင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ လုံးဝ အပြည့်အဝ မကျရောက်ခဲ့သည်ကို သူ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

သူသည် ခြေတစ်လှမ်း တက်လိုက်ပြီး နတ်ဘုရားခြေလှမ်းအတတ် ‌ကို အသုံးပြုကာ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် မိစ္ဆာဘုရင်၏ နောက်ကျောသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး လက်ဝါးဖြင့် ထပ်မံရိုက်ချလိုက်ပြန်သည်။

မိစ္ဆာဘုရင်သည် ခြေဖျားလေးဖြင့် အသာအယာ တို့ထိလိုက်ရာ ဖျော့တော့သော စွမ်းအင်လှိုင်းဂယက်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး ခန္ဓာကိုယ်က ရှေ့မတိုးဘဲ နောက်ဆုတ်သွားကာ အလွန် ကျွမ်းကျင်လိမ္မာစွာဖြင့် လီယန်ချူ၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ တိုးဝင်လာခဲ့သည်။

ဂျိန်း... ဟူသော ကျယ်လောင်လှသော မြည်ဟီးသံကြီး ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

တောင်ပံတံတောင်ဆစ် လက်သီးတစ်ချက်က လီယန်ချူ၏ ရင်ဘတ်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့နှစ်ဦး ရှိနေသော နေရာ၌ မိုးကြိုးမီးလျှံလှိုင်းတစ်ခု အပြင်ဘက်သို့ ပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွဲပျံ့လွင့်သွားသည်။

လီယန်ချူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကမူ မတုန်မလှုပ် တည်ငြိမ်စွာ ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး လက်ဝါးနှစ်ဖက်ကို ဘီလူးကြီးတစ်ကောင်က နတ်ဘုရားပုဆိန်ကို ကိုင်ဆောင်ကာ မိစ္ဆာများကို ခုတ်သတ်နေသကဲ့သို့ ခုတ်ချလိုက်တော့သည်။

မိစ္ဆာဘုရင်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် နောက်တစ်ကြိမ် ဝေဝါးသွားပြန်ပြီး နောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားသဖြင့် လီယန်ချူ၏ လက်ဝါးချက်သည် လေဟာနယ်ကိုသာ ထိမှန်သွားတော့သည်။

ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း...

နတ်ဘုရားပန်းချီကား တစ်ခုလုံး တုန်ခါချောက်ချားသွားရသည်။

အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် ၎င်းတို့နှစ်ဦး၏ တိုက်ခိုက်မှုသည် အလွန် အန္တရာယ်ကြီးမားလှသည်။ လီယန်ချူ၏ အမူအရာက တည်တင်းနေပြီး မျက်ဝန်းထဲတွင် တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

မိစ္ဆာဘုရင်၏ ရင်ထဲတွင်မူ လှိုင်းတံပိုးများ ထန်နေတော့သည်။

"ဒီလို သိုင်းသမား ရူးသွပ်ကောင်တွေက အနီးကပ်တိုက်ရင် တကယ်ပဲ ကိုင်တွယ်ရခက်တာပဲ။ ရုပ်ခန္ဓာရဲ့ ကြံ့ခိုင်မှုက နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ် နဲ့တောင် တူနေပြီ "

ခဏမျှ ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် ၎င်းတို့နှစ်ဦး ထပ်မံ တိုက်ခိုက်ကြပြန်သည်။

လီယန်ချူသည် ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်ရာ နဂါးဟိန်းသံကဲ့သို့ ကျယ်လောင်လှသော မြည်ဟည်းသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ကျန့်ကျောင်း ဓား သည် အဖြူရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ပြေးထွက်သွားပြီး သတ်ဖြတ်ခြင်းအငွေ့အသက်များ ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားတော့သည်။

၎င်းသည် မိစ္ဆာဘုရင်၏ နောက်ကျောဘက်သို့ ရောက်ရှိကာ တစ်ချက် ဝေ့ယမ်းလိုက်သော်လည်း မိစ္ဆာဘုရင်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် တစ်ခဏအတွင်း ဝေဝါးသွားပြန်သည်။

ကျန့်ကျောင်း ဓားသည် ပစ်မှတ် ပျောက်ဆုံးသွားသဖြင့် လေထုထဲတွင် ဆိုင်းငံ့ကာ အနည်းငယ် ဝေခွဲမရဖြစ်နေရှာသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မိစ္ဆာဘုရင်၏ လက်ထဲ၌ ရွှေရောင်ကြိုး ပေါ်လာပြန်သည်။

၎င်းမှာ မိစ္ဆာချည်ကြိုး ဖြစ်၏။

မိစ္ဆာချည်ကြိုးသည် အစောပိုင်းက လီယန်ချူ၏ ခါချခြင်းကို ခံခဲ့ရသဖြင့် လီယန်ချူအနေဖြင့် အဝေးမှ ပစ္စည်းယူခြင်းအတတ် ကို သုံး၍ဖြစ်စေ၊ လက်ဖြင့်ဖြစ်စေ ဖမ်းဆီးထားသင့်သော်လည်း... မိစ္ဆာဘုရင်၏ သတ်ဖြတ်ခြင်း နတ်ဘုရားစွမ်းရည်က အလွန် လျင်မြန်ဆိုးရွားလှသဖြင့် တစ်ခဏအတွင်း မသိမ်းဆည်းနိုင်ခဲ့ဘဲ မိစ္ဆာဘုရင်က နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ကို သုံးကာ ပြန်လည်လုယူသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

ကြိုးကို တစ်ချက် ခါလိုက်ရာ ဖျန်း... ဟူသော အသံနှင့်အတူ လေထုထဲ၌ မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ကျယ်လောင်စွာ မြည်ဟည်းသွားတော့သည်။

သူသည် လူ၏ လှုပ်ရှားမှုကို ကန့်သတ်သည့် ဤအစွမ်းထက်လှသော ရတနာလက်နက်ကို တိုက်ခိုက်ရေးလက်နက်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲအသုံးပြုလာခြင်း ဖြစ်၏။

ဤတစ်ချက် ခါလိုက်မှုကြောင့် မိစ္ဆာချည်ကြိုးသည် ဓားပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်သွားပြီး ဓားသည်လည်း ဆန်းကြယ်သော တုန်ခါမှုလှိုင်းများကို ထုတ်လွှတ်ကာ ခုခံလိုက်သည်။

ဂျိန်း... ဂျိန်း... ဂျိန်း...

ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာအားလုံးသည် မှုန့်မှုန့်ညက်ညက် ကြေမွသွားတော့သည်။

မိစ္ဆာဘုရင်သည် ဤအင်အားကို အသုံးချကာ လီယန်ချူဆီသို့ သတ်ဖြတ်ရန် ပြေးဝင်လာခဲ့ပြီး လက်ဝါးထဲတွင် ရွှေရောင်နဂါးတစ်ကောင် ပေါ်ထွက်လာကာ နတ်ဘုရားအရှိန်အဝါများ ပြင်းထန်လှပြီး ဖျော့တော့သော ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ဝန်းရံနေသည်။

ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း...

ကမ္ဘာပျက်မတတ် ပြင်းထန်လှ၏။

လီယန်ချူသည် မဆုတ်ခွာဘဲ ရှေ့သို့ တိုးဝင်ကာ လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် ဤရွှေရောင်နဂါးကို တိုက်ရိုက် ရိုက်ခွဲပစ်လိုက်သည်။

ကျန့်ကျောင်း ဓားသည် သူ၏ လက်ထဲသို့ ပျံသန်းဝင်ရောက်လာပြီး ဓားကို အလျားလိုက် တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းခုတ်ချလိုက်ရာ...

ချွင်...

တောက်ပလှသော ဓားအရှိန်အဝါတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်ယံရှိ တိမ်တိုက်ပင်လယ်ကြီးကို တိုက်ရိုက် မွှေနှောက်ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။

လီယန်ချူသာ အင်အားကို မထိန်းချုပ်ထားခဲ့လျှင် ဤဓားချက်သည် နတ်ဘုရားပန်းချီကားကိုပင် အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခု ဖြစ်သွားစေနိုင်စွမ်း ရှိသည်။

ဓားအလင်းတန်း၏ လျင်မြန်ပြတ်သားလှသော အင်အားသည် အရာအားလုံးကို ဝါးမြိုဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သော်လည်း...

မိစ္ဆာဘုရင်ကမူ တိုက်ရိုက် ရှောင်တိမ်းသွားခဲ့ပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို လေထုထဲ၌ အကြိမ်အနည်းငယ် ဖျတ်ခနဲ ပျောက်ကွယ်စေကာ အလွန် မြန်ဆန်လှသည်။

သူ၏ ပုံသဏ္ဌာန်ကို ဖမ်းဆွဲရန် ခက်ခဲလှပြီး နဂါးဖြတ်ဓား၏ ပစ်မှတ်သတ်မှတ်မှုကိုလည်း ဖျောက်ဖျက်ထားခဲ့သည်။

လီယန်ချူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အရှိန်အဝါသည် တစ်ခဏအတွင်း မြင့်တက်လာပြီး တစ်ကိုယ်လုံး ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ လင်းထိန်သွားကာ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးသည် ရွှေရည်ပူဖြင့် သွန်းလုပ်ထားသည့်အလား ပြောင်းလဲသွားပြီး သတ်ဖြတ်ခြင်းအရှိန်အဝါများ ပြင်းထန်ကာ သူရဲကောင်းရနံ့များ ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။

၎င်းမှာ မပျက်စီးနိုင်သော ရွှေကိုယ်ထည်ဖြစ်၏။

အင်အားသည် ဆယ်ဆထက်မက မြင့်တက်သွားပြီး သူ ရပ်နေရုံမျှဖြင့် နတ်ဘုရားပန်းချီကားတစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားရသည်။ ပြင်ပကမ္ဘာတွင်သာဆိုလျှင် သူရှိနေသော ဧရိယာတစ်ခုလုံးသည် ပြိုကျပျက်စီးကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တွင်းနက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်သွားလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

မျက်ဝန်းအစုံထဲကနေ နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေပြီး၊ မိစ္ဆာဘုရင်သည် လေထုထဲ၌ ရှိနေစဉ် ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အင်အားကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် မျက်ခုံးပင့်ကာ မနေနိုင်တော့ချေ။

"မပျက်စီးနိုင်တဲ့ ရွှေကိုယ်ထည်လား"

သူက မိမိ၏ ကျင့်စဉ်ကို သိနေသဖြင့် လီယန်ချူ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားမိသည်။

ဤသူသည် နောက်ခံအကြောင်းအရင်း ဆန်းကြယ်လှပြီး ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအားကလည်း ထူးကဲလှသည်။ လီယန်ချူသည်လည်း အများကြီး ထပ်မတွေးတော့ဘဲ ကျန့်ကျောင်း ဓားကို ဆုပ်ကိုင်ကာ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် မိစ္ဆာဘုရင်၏ ရှေ့မှောက်သို့ သတ်ဖြတ်ရန် ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

ဤဓားသည် အလွန်တရာ မြန်ဆန်လှသဖြင့် ပန်းချီကားထဲက ကမ္ဘာလောကကြီးတွင် အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်သွားရသည်။

ထို့တင်မကသေးဘဲ လီယန်ချူသည် ပန်းချီကားကမ္ဘာ၏ စွမ်းပကားကို သုံးကာ မိစ္ဆာဘုရင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို တုတ်နှောင်ပစ်လိုက်သည်။

မိစ္ဆာဘုရင်၏ ထိုဆန်းကြယ်လှသော မြန်နှုန်းခုန်ပျံခြင်းအတတ်သည်လည်း ဆက်လက်အသုံးမပြုနိုင်တော့ချေ။

ဓားသွားသည် မိစ္ဆာဘုရင်၏ ဦးခေါင်းကို ဖြတ်တော့မည့် ဆဲဆဲတွင်မှ မိစ္ဆာဘုရင်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် နောက်တစ်ကြိမ် ဝေဝါးသွားပြန်သည်။

လီယန်ချူသည် နောက်ထပ် တစ်လှမ်း တက်လိုက်ပြီး လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် မိစ္ဆာဘုရင်၏ ရင်ဘတ်ဆီသို့ ထိုးနှက်လိုက်ပြန်သည်။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင် မိစ္ဆာဘုရင်၏ ခန္ဓာကိုယ် ပေါ်ထွက်လာရုံမျှရှိသေး၊ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကမ္ဘာလောကကြီးသည် ထပ်မံ တုတ်နှောင်ခြင်းခံလိုက်ရသဖြင့် လီယန်ချူ၏ လက်သီးချက်သည် ရင်ဘတ်ပေါ်သို့ တည့်တည့်ကျရောက်သွားတော့သည်။

မိစ္ဆာဘုရင်သည် ချက်ချင်း မျက်နှာဖြူဆော်သွားပြီး သွေးတစ်လုပ်ကို မအောင့်နိုင်ဘဲ အန်ထုတ်လိုက်ရသည်။

မျက်နှာပြင်က ဝေဝါးသွားပြီး တုန်ခါနေကာ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် အရှိန်အဝါလှိုင်း တစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့သည်။

သို့သော် ဤ အရှိန်အဝါသည် လီယန်ချူ၏ ရွှေခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ရိုက်ခတ်သွားသော်လည်း မည်သည့်အကျိုးသက်ရောက်မှုမျှ မရှိခဲ့ချေ။

လီယန်ချူသည် နောက်ထပ် ဓားတစ်ချက်ဖြင့် သူ၏ ဦးခေါင်းဆီသို့ ထပ်မံခုတ်ချလိုက်ပြန်သည်။

"မြန်စေ"

မိစ္ဆာဘုရင်က အေးစက်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ရာ... ရုတ်တရက် ခေါင်းသုံးလုံးနှင့် လက်ခြောက်ဖက် ရှိသော နတ်ဘုရားရုပ်ထုအသွင် ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ အရှိန်အဝါက ခန့်ညားထည်ဝါကာ ပြတ်သားခက်ထန်လှသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ပန်းချီကားကမ္ဘာ၏ တုတ်နှောင်မှုကို ရိုက်ခွဲပစ်လိုက်ပြီး လီယန်ချူ၏ ဤဓားအလင်းတန်းကို တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်လိုက်တော့သည်။

ရှေးဟောင်းခေါင်းလောင်းကြီး မြည်ဟည်းသွားသကဲ့သို့ အသံထွက်ပေါ်လာပြီး မီးပွားများ ဘေးပတ်ပတ်လည်သို့ လွင့်စင်သွားရသည်။

သူ၏ လက်မောင်းနှစ်ဖက်သည် ကျန့်ကျောင်း ဓား၏ ခုတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသော်လည်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးသည် အခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ ရှောင်တိမ်းသွားနိုင်ခဲ့သည်။

ခေါင်းသုံးလုံးနှင့် လက်ခြောက်ဖက် ရှိသော နတ်ဘုရားရုပ်ထုအသွင်သည် တစ်ခဏအတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အစောပိုင်းက ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အင်အားကိုလည်း သူက ချေဖျက်ပစ်လိုက်သည်။

လီယန်ချူသည် ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် သတ်ဖြတ်ရန် တိုးဝင်လာခဲ့ပြီး အရာအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်သော အရှိန်အဝါများ ရှိနေကာ တစ်ကိုယ်လုံး ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ တောက်ပနေပြီး ကောင်းကင်ဘုံက စစ်နတ်ဘုရားတစ်ပါးအလား ဖြစ်နေတော့သည်။

ဝုန်း...

ဝုန်း...

ဝုန်း...

၎င်းတို့နှစ်ဦး ထပ်မံ တိုက်ခိုက်ကြပြန်ရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ပန်းချီကားကမ္ဘာထဲရှိ နီရှန်းနတ်သမီးသည် ကိုယ်ထင်ပြလာခဲ့သည်။

ယခုအခါ သူမသည် ပန်းချီကား၏ ဝိညာဉ်ကဲ့သို့ တည်ရှိမှုတစ်ခု ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

တည်ငြိမ်အေးဆေးသော အရှိန်အဝါရှိသည့် နီရှန်းနတ်သမီးသည် ၎င်းတို့နှစ်ဦး တိုက်ခိုက်နေကြသည်ကို မြင်သောအခါ စိတ်လှုပ်ရှားသွားရကာ မနေနိုင်တော့ချေ။

"သူတို့နှစ်ယောက်က ဒီပန်းချီကားကို ဖျက်ဆီးပစ်တော့မလို့လား "

ပန်းချီကားကမ္ဘာထဲတွင် ကောင်းကင်မိုးကြိုးများနှင့် မြေပြင်မီးလျှံများ အဆက်မပြတ် ပေါ်ထွက်နေပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအင်လှိုင်းများက အရာအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်နေကာ ကောင်းကင်ကြီးတွင်လည်း အက်ကွဲကြောင်းများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပေါ်နေတော့သည်။

ဤနတ်ဘုရားပန်းချီကားသည် အစွမ်းထက်သော တည်ရှိမှုများကို ပိတ်လှောင်နိုင်ပြီး၊ မြေပြင် နတ်ဘုရားအဆင့်သို့ မရောက်မချင်း ရုန်းထွက်နိုင်ခြင်း သို့မဟုတ် ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်ခြင်း မရှိချေ။

သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ အလွန် ပြင်းထန်လှသော တုန်ခါမှုကြီး ဖြစ်ပေါ်နေပြီး ကမ္ဘာပျက်ကိန်း ဆိုက်ရောက်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ပြင်ပကမ္ဘာတွင်မူ ရွှီထျန်းနန်နှင့် အခြားလူများသည် ဤနေရာ၌ အမြဲ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ကြရာ... ရုတ်တရက် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအင်အရှိန်အဝါတစ်ခုကို အာရုံခံမိလိုက်ကြသည်။

လူတိုင်းသည် မိမိတို့၏ ရတနာလက်နက်များကို ထုတ်ယူကာ သို့မဟုတ် နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များကို လည်ပတ်စေကာ ခုခံလိုက်ကြသည်။

ဆန်းကြယ်လှသော ရှေးဟောင်းပန်းချီကားလိပ်ကြီး ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

သို့သော် ဤနတ်ဘုရားပန်းချီကားပေါ်မှနေ၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါများ ရုတ်တရက် လျှံထွက်လာခဲ့သည်။

တောက်ပလှသော မိုးကြိုးလျှပ်စီးများ၊ မြင့်မားသောအပူချိန်ရှိသည့် မီးလျှံများနှင့် အရာအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်သော လေပြင်းလှိုင်းများ ထွက်ပေါ်လာရာ...

ဒုန်း... ဒုန်း... ဒုန်း...

လူတိုင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် နတ်ဘုရားစွမ်းအားဖြင့် တည်ဆောက်ထားသည့် အကာအကွယ်တံတိုင်းများသည် တစ်ခဏအတွင်း ကြေမွသွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကာကွယ်ရေး ရတနာလက်နက်များလည်း အန္တရာယ်ရှိသော အခြေအနေသို့ ဆိုက်ရောက်သွားတော့သည်။

ရွှီထျန်းနန်၏ အသံက မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ကျယ်လောင်စွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"အမြန်ဆုတ်ကြ... မဟုတ်ရင် အသက်အန္တရာယ် ရှိလိမ့်မယ်။"

စကားဆုံးသည်နှင့် ကျွမ်းကျင်သူ အနည်းငယ်သည် လျှပ်စီးကဲ့သို့ မြန်ဆန်စွာဖြင့် ဝေးရာသို့ ပျံသန်းဆုတ်ခွာသွားကြတော့သည်။

မျက်ခုံးရှည် ဘုန်းတော်ကြီးအိုက ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် ဆိုသည်။

"ပန်းချီကားထဲမှာ တကယ်ပဲ ဘာတွေဖြစ်ပျက်နေတာလဲ၊ ဘာဖြစ်လို့ လျှံထွက်လာတဲ့ အင်အားက ဒီလောက်တောင် ကြောက်ဖို့ကောင်းနေရတာလဲ "

နတ်ဘုရားပန်းချီကားကို ဗဟိုပြု၍ မိုးကြိုးမီးလျှံများ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့ရာ ၎င်းတို့ရှိနေသော ဤနေရာသည် မှုန့်မှုန့်ညက်ညက် ကြေမွသွားတော့သည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ဤနေရာတွင် သာမန်လူသားတစ်ဦးမျှ မရှိချေ။

ဤရှေးဟောင်းမြို့ပြပျက် တည်ရှိရာနေရာသည် အလွန်ပင် ဝေးလံခေါင်သီလှသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ပတ်ဝန်းကျင် မိုင်အနည်းငယ်ရှိသော မြေပြင်သည် ဤကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အင်အားလှိုင်းများ၏ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး၊ မိုးကြိုးအလင်းတန်းများ သောင်းကျန်းကာ ထူးခြားဆန်းပြားသော နိမိတ်အမျိုးမျိုး ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ဒါသည် အင်အားက အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ပြင်းထန်လွန်းနေခြင်း၏ သက်သေပင် ဖြစ်သည်။

သက်လတ်ပိုင်း ဓားသမား ရန်ဆန်သည် လေကို ပြင်းထန်စွာ ရှူသွင်းလိုက်ပြီး မျက်ဝန်းထဲတွင် အံ့အားသင့်ရိပ်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"လျှံထွက်လာတဲ့ အင်အားတင် ဒီလောက်ဖြစ်နေရင်... ပန်းချီကားထဲက တိုက်ပွဲကတော့ စိတ်ကူးကြည့်ဖို့တောင် ခက်ခဲလိမ့်မယ်။"

လူတိုင်း၏ အမူအရာက လေးနက်နေပြီး စိုးရိမ်ပူပန်စိတ်များလည်း မကင်းကြချေ။

"လီတာအိုဆရာက တကယ်ပဲ မိစ္ဆာဘုရင်ကို ရင်ဆိုင်နိုင်ပါ့မလား "

ဤအတွေးသည် သူတို့၏ ရင်ထဲတွင် မအောင့်နိုင်ဘဲ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ရွှီထျန်းနန်၏ အမူအရာက တည်တင်းနေသည်။

ကျောက်တာအိုဆရာ သည် ဤနေရာကို တွက်ချက်ဖော်ထုတ်ခဲ့သော်လည်း မျက်ဝန်းအစုံ၏ ခြောက်လှန့်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။ ရုပ်ခန္ဓာအလွန်သန်မာပြီး သတ်ဖြတ်ရာတွင် ပြတ်သားလှသော ဤလီတာအိုဆရာသည်... မိစ္ဆာဘုရင်ဟုခေါ်သည့် ဤဆန်းကြယ်သော ကျွမ်းကျင်သူကြီးကို ရင်ဆိုင်နိုင်မနိုင် သူတို့ မသေချာချေ။

ရုတ်တရက်

ကောင်းကင်ယံထက်မှ အလင်းတန်းတစ်ခု ပျံသန်းရောက်ရှိလာပြီး အဖြူရောင်ဝတ်စုံဝတ် ဆယ်ကျော်သက်လူငယ်တစ်ဦး ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းအစုံက အလွန် တည်ငြိမ်အေးစက်နေပြီး အရှိန်အဝါက ထူထဲလှသည်။

လီယန်ချူသာ ဤနေရာ၌ ရှိနေလျှင် သူ့ကို မှတ်မိနိုင်လိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

ဤသူသည် အစောပိုင်းက ဟော့ထုံတောင် ေနယ်မြေ ထဲတွင် နတ်ဘုရားလက်နက်ကို လုယူခဲ့ကြသည့် ကျွမ်းကျင်သူများထဲက တစ်ဦးပင် ဖြစ်၏။

ထိုစဉ်က ဤလူငယ်သည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းရည်များကို ပြသခဲ့သည်။

သူသည် မဟာရှ အင်ပါယာ၏ အလွန် အစွမ်းထက်လှသော လေကျင့်ကြံသူကြီးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

ဤကဲ့သို့သော ကျွမ်းကျင်သူကြီးတစ်ဦး ဤနေရာတွင် ပေါ်လာသဖြင့် လူတိုင်း၏ ရင်ထဲတွင် ထိတ်လန့်သွားရပြီး ရန်သူကြီးနှင့် ရင်ဆိုင်ရသလိုမျိုး ဖြစ်သွားကြတော့သည်။

သို့သော် ရွှီထျန်းနန်ကမူ ရှေ့သို့ ကြိုဆိုလျက် ပြောလိုက်၏။

"မင်ဘိုးဘိုး ... မင်း နောက်ဆုံးတော့ ရောက်လာပြီပဲ။ ဒီနေရာက အင်အားတွေ လျှံထွက်နေလို့... မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်တွေ ပြာကျသွားမှာကို ငါ စိုးရိမ်နေတာ "

ထိုတည်ငြိမ်အေးစက်ပြီး ရှေးဟောင်းအငွေ့အသက်ရှိသော လူငယ်သည် ကြားရသောအခါ တည်ငြိမ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

သူသည် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ အေးဆေးစွာဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"ဒီရှေးဟောင်းမြို့ပြပျက် တည်ရှိရာ နယ်ပယ်တစ်ခုလုံး ပျက်စီးသွားရင်လည်း ပျက်စီးပါစေ... သန့်သန့်ရှင်းရှင်း ပြတ်ပြတ်သားသား ဖြစ်သွားတာပေါ့ "

ထို့နောက် လက်ကို ဖြန့်လိုက်ရာ... သူ၏ လက်ဝါးထဲတွင် ရွှေရောင်ခေါင်းလောင်းလေးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။

ခေါင်းလောင်းလေးသည် ဝီဝီနှင့် မြည်ဟည်းသွားပြီးနောက် ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်သွားကာ ပေရာချီကြီးမားလှသော ခေါင်းလောင်းကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ ဝန်းရံထားပြီး၊ ခေါင်းလောင်းနံရံပေါ်တွင် တောင်တန်းများ၊ မြစ်ချောင်းများ၊ ပန်းမန်များနှင့် ငှက်တိရစ္ဆာန်များ ရှိနေကာ... ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်ရသော ဆန်းပြားလှသည့် မန္တန်အက္ခရာများလည်း ရှိနေသည်။ အရှိန်အဝါက အလွန်တရာ ထူထဲခန့်ညားလှပြီး ရွှေခေါင်းလောင်းကြီးသည်လည်း ဆက်တိုက် ကြီးမားလာနေသည်။

ရှေးဟောင်းမြို့ပြပျက် တည်ရှိရာ ဧရိယာတစ်ခုလုံးကို ဤခေါင်းလောင်းကြီးက လုံးဝ လွှမ်းခြုံပိတ်ဆို့လိုက်တော့သည်။

ဂျိန်း...

ကောင်းကင်ကြီးတစ်ခုလုံး လုံးဝ ဖြတ်တောက်ပိတ်ဆို့ခံလိုက်ရသလိုမျိုး ဖြစ်သွားပြီး၊ ကျွမ်းကျင်သူ အနည်းငယ်သည် ဤရွှေရောင်ခေါင်းလောင်းနံရံကို ကြည့်ကာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားရပြီး မအောင့်နိုင်ဘဲ အေးစက်သော လေကို ပြင်းထန်စွာ ရှူသွင်းလိုက်မိကြကာ...

အလွန် အံ့အားသင့်လှစွာဖြင့် ဤလူငယ်ကို စိုက်ကြည့်နေကြတော့သည်။

လူငယ်သည် လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်ကာ မတ်တတ်ရပ်လျက် တည်ငြိမ်စွာ မေးလိုက်၏။

"ဒီပန်းချီကားထဲမှာ ဘယ်သူရှိနေတာလဲ"

ရွှီထျန်းနန်က "လီယန်ချူ... လီတာအိုဆရာပါ" ဟု ဖြေကြားခဲ့သည်။

လူငယ်က အသာအယာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"မဆန်းပါဘူး"

ထို့နောက်တွင်မူ သူသည် စကား ထပ်မပြောတော့ဘဲ ငြိမ်သက်စွာဖြင့် စောင့်ဆိုင်းနေတော့သည်။

ဤကဲ့သို့သော အရှိန်အဝါလေယူလေသိမ်းဟန်ပန် မျှဖြင့်ပင် လူကို ကြည်ညိုလေးစားစိတ်များ ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

ရွှီထျန်းနန်သည် ဖြည်းညှင်းစွာ ဆုတ်ခွာလာခဲ့ရာ လူတိုင်းက သူ့ကို ဝန်းရံလိုက်ကြပြီး ဝေဟန်က မအောင့်နိုင်ဘဲ မေးလိုက်သည်။

"အရာရှိရွှီ... ဒီလူက ဘယ်သူလဲ။ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်က တော်တော်မြင့်တာပဲ "

ရွှီထျန်းနန်က အသံကို နှိမ့်ကာ တိုးတိုးလေး ပြောပြလိုက်၏။

"မင်ဘိုးဘိုးလေ... ငါတို့ကို ကူညီဖို့အတွက် နန်းတော်က ဖိတ်ခေါ်ထားတဲ့ ကျွမ်းကျင်သူကြီးပဲ။ ပုံမှန်ဆိုရင် နဂါးတစ်ကောင်လို ခေါင်းပဲမြင်ရပြီး အမြီးမမြင်ရတဲ့ တည်ရှိမှုမျိုးမို့... မင်း အများကြီး ထပ်မမေးနဲ့တော့ "

ဝေဟန် ကြားရသောအခါ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ရင်ထဲ၌ တွေးမိသည်။

"နန်းတော်က တကယ်ပဲ ဒီလို ကျွမ်းကျင်သူကြီးတစ်ယောက်ကို ဖိတ်ခေါ်နိုင်ခဲ့တာကိုး။"

ဤလူငယ်၏ ဘေးတွင် ရပ်နေကြသဖြင့် ဤနေရာရှိ မိုးကြိုးလျှပ်စီးများနှင့် မီးလျှံများ မည်မျှပင် ပြင်းထန်ဆိုးရွားပါစေ... ၎င်းတို့၏ အနီးနားသို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင်မူ အလိုအလျောက် ရပ်တန့်သွားကြရသည်။ ပုံရိပ်မထင်သော အင်အားတစ်ခုက တားဆီးပိတ်ဆို့ထားသည့်အလား ဖြစ်နေခြင်းပင်။

……...

နတ်ဘုရားပန်းချီကားထဲတွင်မူ

ပုံရိပ်နှစ်ခု ဆုံစည်းသွားကြပြီး

ဂျိန်း... ဟူသော ကျယ်လောင်လှသော မြည်ဟီးသံကြီး ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

တစ်ပိုင်းပွင့်‌ေနသော စွမ်းအင်လှိုင်းဂယက်တစ်ခုသည် အပြင်ဘက်သို့ ပြင်းထန်စွာ ပျံ့လွင့်သွားပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ပန်းချီကားကမ္ဘာတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားတော့သည်။

လီယန်ချူနှင့် ထိုသူတို့နှစ်ဦး၏ မြန်နှုန်းကို သာမန်မျက်စိဖြင့် ဖမ်းဆွဲရန် မဖြစ်နိုင်တော့ချေ။ အားလုံးက အနီးကပ် တိုက်ခိုက်ရေးကွက်များကြီးပဲဖြစ်ပြီး အလွန်တရာ ဆန်းပြားလှသည်။

ဘုန်း...

ကျယ်လောင်လှသော အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။

လီယန်ချူသည် တောင်ပံတံတောင်ဆစ် လက်သီးတစ်ချက်ကို ထပ်မံအသုံးပြုကာ မိစ္ဆာဘုရင်ကို ပေရာချီမျှ နောက်သို့ ရိုက်လွှတ်ပစ်လိုက်ပြန်သည်။

ပန်းချီကားကမ္ဘာကြီးသည် အလွန်တရာ ကျယ်ပြောလှသဖြင့်၊ မိစ္ဆာဘုရင်သည် ခြေတစ်လှမ်း တက်လိုက်ရာ နောက်ကျန်ရိပ်များ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး လီယန်ချူ၏ ရှေ့မှောက်တွင် မတ်တတ်ရပ်ကာ ခန္ဓာကိုယ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းချုပ်လိုက်တော့သည်။

အခန်း (၉၉၀) အရိပ်မဲ့ကိုယ်ထင်

မိစ္ဆာချည်ကြိုးကို သူ ပြန်သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီဖြစ်ရာ ယခုအခါ သူ၏လက်ထဲတွင် ကိုင်ဆောင်ထားသည်မှာ ဓားတစ်လက် ဖြစ်သည်။ တစ်ကိုယ်လုံး နက်မှောင်နေပြီး အေးစက်သော အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေ၏။

သူ အသုံးပြုသည့် ဓားသိုင်းအတတ်သည်လည်း အလွန်ပင် ဆန်းပြားလှပြီး ဓားတစ်ချက်ထက်တစ်ချက် ပိုမိုမြန်ဆန်လာကာ စွမ်းအင်အရှိန်အဝါက မြစ်ကြီးတစ်စင်း အရှိန်အဟုန်ဖြင့် စီးဆင်းနေသည့်အလား ဖြစ်နေတော့သည်။

လီယန်ချူ၏ ရုပ်ခန္ဓာသာ အလွန်အမင်း သန်မာကြံ့ခိုင်ခြင်း မရှိပါက ဤသူ၏ ဓားချက်အောက်တွင် အမှန်တကယ်ပင် ဒဏ်ရာရရှိသွားလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

အစောပိုင်းက တောင်ပံတံတောင်ဆစ် လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် မိစ္ဆာဘုရင်ကို နောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားစေခဲ့သော်လည်း မိစ္ဆာဘုရင်သည် ဒဏ်ရာရရှိသွားပုံ မပေါ်ချေ။

ဂျိန်း...

ဂျိန်း...

လီယန်ချူ၏ အင်အားသည် အဆုံးမရှိဘဲ လျှံထွက်နေသည့်အလား ရှိနေပြီး မျက်ဝန်းအစုံက အေးစက်သော လျှပ်စီးများကဲ့သို့ စူးရှကာ အရှိန်အဝါက ခန့်ညားထည်ဝါ၍ ထောက်ထားညှာတာမှု ကင်းမဲ့လှသည်။

မိစ္ဆာဘုရင်သည် နောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားပြီးနောက် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်ကာ

"နတ်ဘုရားအောက်မှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းတယ်ဆိုတာ တကယ်ပဲ မဆန်းပါဘူး... ဆက်ပြီး တိုက်ခိုက်နေဖို့ မလိုတော့ဘူး။"

ဟု ဆိုသည်။ ရုပ်ခန္ဓာက သန်မာရုံတင်မကဘဲ အစွမ်းထက်လှသော ကျင့်စဉ်အတတ်ပညာများကိုပါ ကျွမ်းကျင်လိမ္မာလှသဖြင့် သူသည် လီယန်ချူ၏ အကာအကွယ်အတားအဆီးကို မည်သို့မျှ ဖောက်ထွက်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

ဤအတိုင်း ဆက်လက်တိုက်ခိုက်နေပါက လီယန်ချူ၏ လက်ချက်ဖြင့် ဒဏ်ရာပြင်းထန်စွာ ရရှိသွားလိမ့်မည်ဟု မိစ္ဆာဘုရင် ရင်ထဲ၌ ကြိုတင်ခံစားမိနေခြင်းပင်။

လီယန်ချူက အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး

"မင်းက တိုက်ချင်ရင် တိုက်ပြီး... ရပ်ချင်ရင် ရပ်ရအောင် မင်းပြောတာကိုပဲ ငါက နားထောင်ရမှာလား"

ဟု ဆိုသည်။ မိစ္ဆာဘုရင် မျက်ခုံးပင့်လိုက်မိပြီး မခက်ထန်သော်လည်း အလိုအလျောက် အရှိန်အဝါ ထွက်ပေါ်နေဆဲဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် လီယန်ချူသည် ရုတ်တရက် အပြာရောင်တစ်လှိုင်းနှင့် အလင်းရောင်တစ်လှိုင်း၊ အလင်းတန်းနှစ်ခုကို ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီး လက်ထဲတွင် ချိတ်နှစ်ချောင်းကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်တော့သည်။

၎င်းမှာ လဲ့ချွဲချိတ် ဖြစ်၏။

ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားများ ချန်ထားခဲ့သော လက်နက်ဖြစ်ပြီး... မည်သည့်အရာကိုမဆို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။

မိစ္ဆာဘုရင်၏ အမူအရာက ပြောင်းလဲခြင်းမရှိဘဲ အံ့အားသင့်စွာဖြင့်

"နတ်ဘုရားလက်နက်ပဲ"

ဟု ဆိုလိုက်မိသည်။ ဤသူသည် တာအိုရတနာလက်နက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားရုံတင်မကဘဲ နတ်ဘုရားလက်နက်ကိုပါ ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

လီယန်ချူသည် လဲ့ချွဲ ချိတ်ကို မြှောက်ကာ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ခုတ်ချလိုက်တော့သည်။

မိစ္ဆာဘုရင် မျက်နှာပျက်သွားပြီး ချက်ချင်းပင် ဝေဝါးသော ပုံရိပ်အသွင်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ 'အရိပ်မဲ့ကိုယ်ထင်' ဟုခေါ်သော အလွန်ဆန်းပြားသည့် နတ်ဘုရားကျင့်စဉ်တစ်ခုဖြစ်ပြီး တိုက်ခိုက်မှုအားလုံးကို အလိုအလျောက် ရှောင်တိမ်းစေနိုင်သည်။

သို့သော် လဲ့ချွဲချိတ်၏ စွမ်းပကားက ပြင်းထန်လွန်းလှသဖြင့် သူ ဤကျင့်စဉ်ကို အသုံးပြုလိုက်သော်လည်း နတ်ဘုရားအလင်းတန်း၏ ထိမှန်မှုကို ခံလိုက်ရဆဲပင်။

သူ၏ မျက်နှာပြင်က အနည်းငယ် ဖြူလျော်သွားပြီး ရင်ဘတ်ပေါ်ရှိ အဝတ်အစားများ စုတ်ပြဲသွားကာ သွေးများ အဆက်မပြတ် စီးကျလာတော့သည်။

မိစ္ဆာဘုရင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် အလင်းတန်းတစ်ခု ဖျတ်ခနဲ လင်းထိန်သွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အရှိန်အဝါသည် သမုဒ္ဒရာကြီးကဲ့သို့ ထူထဲသိပ်သည်းလာကာ စီးကျနေသော သွေးများလည်း တစ်ခဏအတွင်း ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။

သို့သော် သူသည် လီယန်ချူ၏ လက်ထဲရှိ ထိုနတ်ဘုရားလက်နက်ကို ကြည့်ကာ မျက်ခုံးပင့်လိုက်မိခြင်းကိုမူ မတတ်နိုင်ခဲ့ချေ။

သူသည် တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ လက်ထဲရှိ ဓားရှည်မှနေ၍ တောက်ပလှသော အလင်းတန်းများကို ပေါက်ကွဲထွက်လာစေရာ ဓားသွားပေါ်တွင် မြောက်ဘက်ခုနစ်စင် ကြယ်စုပုံသဏ္ဌာန် ပေါ်ထွက်လာပြီး အလွန်ပင် ဆန်းကြယ်လှသည်။

မိစ္ဆာဘုရင် ဓားကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ သူ၏ နောက်ကျောဘက်တွင်လည်း ကြယ်တာရာပင်လယ်ကြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး မြောက်ဘက်ခုနစ်စင်သည် အလွန်ပင် ထင်ရှားလင်းထိန်နေတော့သည်။

ခြေအောက်တွင်လည်း ကောင်းကင်ဘုံ ကြယ်တာရာပတ်လမ်းပုံသဏ္ဌာန်များ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

သူ ဓားတစ်ချက် ထိုးနှက်လိုက်ရာ မူလကတည်းက လှုပ်ခတ်တွန့်လိမ်နေသော ဟင်းလင်းပြင်ကြီးသည် တစ်ခဏအတွင်း တစစီ ကွဲအက်ပျက်စီးသွားတော့သည်။

မိစ္ဆာဘုရင်သည် ခန္ဓာကိုယ်ကို မြှောက်ကာ ဖျတ်ခနဲ ခုန်လိုက်ပြီးနောက် ခြေရာလက်ရာမရှိ ကွယ်ပျောက်သွားတော့သည်။

လီယန်ချူသည် လဲ့ချွဲချိတ်ကို ထပ်မံ အသုံးပြုလိုက်သော်လည်း သူ့ကို ဖမ်းဆွဲနိုင်ခြင်း မရှိတော့ချေ။

သူသည် ဖွဖွလေး တစ်ချက်ခုန်လိုက်ပြီး ပန်းချီကားထဲမှ ပြန်လည် ထွက်ခွာလာခဲ့ရာ... နားထဲတွင် ကမ္ဘာပျက်မတတ် ပြင်းထန်လှသော ပေါက်ကွဲသံကြီးတစ်သံကို ကြားလိုက်ရသည်။

ဘုန်း... ဟူသော ကျယ်လောင်လှသော မြည်ဟည်းသံနှင့်အတူ...

ပြင်းထန်လှသော ရွှေရောင်လက်ဝါးရိုက်ချက်ကြီးတစ်ခုသည် မိစ္ဆာဘုရင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ အုန်းခနဲ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။

ဤလက်ဝါးချက်သည် မျက်ဝန်းအစုံက အေးစက်လှသော လူငယ်ထံမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်ပြီး အရှိန်အဝါက အလွန်ပင် ရှေးဟောင်းဆန်းပြားလှ၏။

မိစ္ဆာဘုရင်သည် ဤနတ်ဘုရားပန်းချီကားထဲက ထွက်လာရုံမျှရှိသေး၊ ဤလူ၏ လုပ်ကြံတိုက်ခိုက်မှုကို ခံလိုက်ရသဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်သည် နောက်တစ်ကြိမ် ဝေဝါးသွားပြန်သည်။

သူသည် လူငယ်ကို စိုက်ကြည့်ကာ အေးစက်စွာ လှောင်ရယ်လိုက်ပြီး

"ဒီလို ဂုဏ်သရေရှိတဲ့ တည်ရှိမှုမျိုးက... တကယ်ပဲ ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် လုပ်ကြံတိုက်ခိုက်တယ်ပေါ့ "

ဟု ဆိုသည်။ ထိုလူငယ်ကို ဒေါသတကြီး ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင်...

လီယန်ချူသည်လည်း ပန်းချီကားထဲမှ သတ်ဖြတ်ရန် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

မိစ္ဆာဘုရင်သည် ခြေတစ်ချက်စောင့်လိုက်ပြီး လက်ထဲရှိ ဓားရှည်ကို လျှပ်စီးအလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲစေကာ ထိုရွှေရောင်ခေါင်းလောင်းကြီးဆီသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်တော့သည်။

ဒုန်း... ခေါင်းလောင်းကြီးသည် မည်သည့် ထိခိုက်ဒဏ်ရာမျှ မရရှိခဲ့ချေ။

ရှူး...

မိစ္ဆာဘုရင်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ကြယ်ပျံတစ်စင်းအလား မြန်ဆန်စွာဖြင့် ရှေ့သို့ ပြေးဝင်သွားပြီး၊ လူနှင့်ဓား တစ်သားတည်းကျကာ ထိုဓားရှည်ပေါ်သို့ အရှိန်ပြင်းစွာ ဆောင့်တိုက်လိုက်တော့သည်။

၎င်းသည် မည်သည့်အရာမဆို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်စွမ်းရှိသော ရွှေရောင်ခေါင်းလောင်းနံရံကြီးပေါ်တွင် အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားစေခဲ့ပြီးနောက်... သူသည် ဟင်းလင်းပြင်ခုန်ပျံခြင်းအတတ်ကို အသုံးပြုကာ ဝေးရာသို့ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားတော့သည်။

လီယန်ချူ ခြေတစ်လှမ်း တက်လိုက်ပြီး ဟင်းလင်းပြင်အတားအဆီးကို ဖောက်ထွက်နိုင်သော နတ်ဘုရားခြေလှမ်းအတတ်ကို အသုံးပြုကာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ကန့်သတ်ချက်တားမြစ်ချက်များ ရှိနေသည့် ဧရိယာအပြင်ဘက်သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။

မြို့တော်က ရောက်လာသော ထိုလူငယ်သည် ဤအခြင်းအရာကို အံ့အားသင့်ပုံမရချေ။

အစောပိုင်းက ဟော့ထုံတောင် နယ်မြေထဲတွင် လီယန်ချူသည် မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအားဖြင့်သာ နတ်နန်းတော်ထဲက နတ်သမီးကို ပြန်လည်ခုခံ တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်ဖြစ်ရာ သူ၏ အစွမ်းအစကို ခန့်မှန်း၍ ရနိုင်ခြင်းပင်။

လီယန်ချူသည် နောက်ကွယ်မှနေ၍ ကပ်လျက် လိုက်ပါသတ်ဖြတ်ခဲ့သော်လည်း မိစ္ဆာဘုရင်၏ ပုံသဏ္ဌာန်ကို မတွေ့ရတော့ချေ။ ထိုသူသည် ကမ္ဘာလောကကြီးထဲကနေ ခြေရာလက်ရာမရှိ ကွယ်ပျောက်သွားသည့်အလား ဖြစ်နေတော့သည်။

ချက်ချင်းပင် သူ၏ စိတ်အာရုံကို ဖြန့်ကျက်၍ ဘေးပတ်ဝန်းကျင် ကမ္ဘာမြေကြီးကို ရှာဖွေလိုက်ပြီး၊ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရှစ်ခွင်မှန်ကို လည်ပတ်စေခဲ့သော်လည်း မည်သည့် သတင်းအစအနမျှ မရရှိခဲ့ချေ။

ထိုသူသည် ဤရွှေရောင်ခေါင်းလောင်းကြီး၏ အကာအကွယ်အပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်နှင့် တစ်ကိုယ်လုံး ပျောက်ကွယ်သွားသည့်အလား ဖြစ်နေသည်။

လီယန်ချူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် စူးစမ်းဆင်ခြင်ရိပ်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး

"ဒီလူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှာ သတ်ဖြတ်ခြင်းအငွေ့အသက်တွေနဲ့ နာကျည်းနေတဲ့ ဝိညာဉ်အငွေ့အသက်တွေ မရှိဘူး... သူက အလွန်မြင့်မားလှတဲ့ ဖုံးကွယ်ခြင်းအတတ်ပညာကို သုံးထားတာလား"

ဟု တွေးမိသည်။ အစောပိုင်းက သူသည် မိစ္ဆာမျိုးနွယ်ဝင် အမျိုးသားဖြစ်သော ချင်ယဲ နှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့ရာ ချင်ယဲ သည် ရတနာဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး နတ်ဘုရားလက်နက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားကာ ရုပ်ခန္ဓာက သန်မာလှသည်။ အကယ်၍ ယခုအချိန်တွင် ထပ်မံ ဆုံတွေ့ပါက လီယန်ချူအနေဖြင့် အလွန်မြန်ဆန်သော နှုန်းဖြင့် သူ့ကို ဖမ်းဆီးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤမိစ္ဆာဘုရင်ကမူ မတူညီချေ။ သူသည် နတ်ဘုရားလက်နက်ဖြစ်သော လဲ့ချွဲချိတ်ကို အသုံးပြုခဲ့သော်လည်း ထိုသူ့ကို ချုပ်နှောင်ထားနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

ထို့အပြင် ဤမိစ္ဆာဘုရင်၏ လက်ရုံးရည်က အလွန်တရာ သန်မာလှပြီး... အနီးကပ်တိုက်ခိုက်ရေးဗျူဟာ ဖြစ်စေ၊ နတ်ဘုရားစွမ်းရည် ပြောင်းလဲမှုများဖြစ်စေ အလွန် မြင့်မားလှသော အဆင့်သို့ ကျင့်ကြံထားပြီး ဖြစ်သည်။

"မိစ္ဆာဘုရင်... ရှေးဟောင်းမြို့ပြပျက်... ဒါတွေရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ ဘယ်လို လျှို့ဝှက်ချက်တွေ ရှိနေတာလဲ။"

လီယန်ချူ မျက်ခုံးပင့်လိုက်မိသည်။

မိစ္ဆာဘုရင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ဖျော့တော့သော အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ဝေဝါးခြင်းနှင့် အစစ်အမှန်ကြားတွင် ရှိနေသည်။

သူသည် လျှပ်စီးကဲ့သို့ မြန်ဆန်သော နှုန်းဖြင့် ပြေးလွှားလာခဲ့ရာ မြင့်မားလှသော တောင်ကြီးတစ်လုံးဆီသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

သူ၏ မြန်နှုန်းက အလွန်တရာ မြန်ဆန်လှသော်လည်း မိမိ၏ အရှိန်အဝါများကို လုံးဝ ပိတ်ဆို့ထားနိုင်ပြီး အဆက်အသွယ်အားလုံးကို ဖြတ်တောက်ပစ်နိုင်သဖြင့် မည်သည့် ကောင်းကင်ဆန္ဒ တွက်ချက်ခြင်းအတတ်ဖြင့်မဆို တွက်ချက်၍ မရနိုင်ချေ။

ဤမြင့်မားလှသော တောင်ခြေသို့ ရောက်ရှိချိန်မှသာ မိစ္ဆာဘုရင်သည် ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်လိုက်တော့သည်။

သူသည် ခေါင်းငုံ့ကာ မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ထိုဒဏ်ရာကို ကြည့်လိုက်ရာ... သွေးများ စီးကျလာခြင်း မရှိသော်လည်း ယခုအချိန်အထိ ပြန်လည် စေ့စပ်သွားခြင်း မရှိသေးချေ။

"ပေါ့ဆသွားတယ်... ဒီကောင်လေးရဲ့ လက်ထဲမှာ နတ်ဘုရားလက်နက် ရှိနေလိမ့်မယ်လို့ ထင်မထားခဲ့ဘူး၊ မဟုတ်ရင် ဒီလဲ့ချွဲ ချိတ်ရဲ့ ဒဏ်ရာကို ရစရာအကြောင်း မရှိဘူး။"

မိစ္ဆာဘုရင် ခေါင်းခါလိုက်မိသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် အလင်းတန်းတစ်ခု ဖျတ်ခနဲ လင်းထိန်သွားပြီး၊ ကိုယ်ခန္ဓာကို တစ်ချက် လှုပ်ခါလိုက်ရာ...

အရှိန်အဝါ ထူထဲခန့်ညားလှသော သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးအသွင်မှ အမျိုးသမီးတစ်ဦးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

ရှည်လျားလှသော ဆံနွယ်များက လေထဲတွင် ဝဲပျံနေပြီး မျက်ဝန်းအစုံက ရေပြင်ကဲ့သို့ ကြည်လင်တောက်ပနေကာ နှာတံက ပေါ်လွင်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်က သွယ်လျလျဖြင့် ကောက်ကြောင်းအလှများက ထင်ရှားနေသည်။

ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အဆင်တန်ဆာများက ဆန်းပြားလှပပြီး ရတနာအလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေသော်လည်း ရိုးအိခြင်းမရှိဘဲ တစ်ကိုယ်လုံးကို ပိုမို၍ မြင့်မြတ်ပြီး ပြိုင်ဘက်ကင်းလှပသော အသွင်ကို ဆောင်စေသည်။

မိစ္ဆာဘုရင်သည် ဖြည်းညှင်းစွာဖြင့် တောင်ပေါ်သို့ တက်လာခဲ့ရာ... လှေကားထစ်များအတိုင်း လျှောက်လှမ်းပြီးနောက် တာအိုကျောင်းဆောင်ငယ်တစ်ခု၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ကျောင်းဆောင်ကို အလွန်ပင် ရိုးရှင်းစွာ တည်ဆောက်ထားသဖြင့် လေပြင်းတစ်ချက် တိုက်ခိုက်လိုက်ရုံမျှဖြင့် ပြိုကျပျက်စီးသွားမည့်အလား ရှိနေသည်။

သို့သော် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် မြင့်မားလှသော တန်ခိုးရှင်ကြီးများသာ ဤနေရာ၌ ရှိနေပါက ဤနေရာသည် နတ်အငွေ့အသက်များ ဝန်းရံနေပြီး တိမ်ပင်လယ်ကြီးများ ထန်နေသည်ကို မြင်တွေ့နိုင်လိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

မိစ္ဆာဘုရင် အနားသို့ မချဉ်းကပ်ရသေးမီမှာပင် အမူအရာက တည်တင်းကာ ခန့်ညားလှသော သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးသည် တံခါးကို တွန်းကာ ထွက်လာခဲ့သည်။

ဤအမျိုးသားသည် ကိုယ်လုံးကိုယ်ထည် ထွားကျိုင်းလှပြီး မျက်ဝန်းအစုံက စူးရှကာ မခက်ထန်သော်လည်း အလိုအလျောက် အရှိန်အဝါ ထွက်ပေါ်နေသဖြင့် လူကို ကြောက်ရွံ့လေးစားစိတ် ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ သူသည် မိစ္ဆာဘုရင်ကို မြင်သောအခါ မျက်နှာပေါ်တွင် ပြုံးရယ်ရိပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး

"ဘယ်နေရာမှာ သွားပြီး ဆိုးသွမ်းနေတာလဲ... ဘာဖြစ်လို့ ဒီလောက်မြန်မြန် ပြန်လာရတာလဲ"

ဟု မေးလိုက်သည်။ မိစ္ဆာဘုရင် ကြားရသောအခါ သွားလေးပေါ်ရုံ ဖွဖွလေး ပြုံးလိုက်ရာ အလွန်ပင် စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းလှပြီး

"အဖေကလည်း... အမြဲတမ်း လျှောက်ပြောနေတာပဲ၊ သမီးက ဆိုးသွမ်းရတာကို မကြိုက်ပါဘူး "

ဟု ဆိုသည်။ အမူအရာ ခန့်ညားလှသော ဤသက်လတ်ပိုင်းအမျိုးသား၏ ရုပ်ရည်သည် မိစ္ဆာဘုရင် အစောပိုင်းက ပြောင်းလဲထားသော ရုပ်ရည်နှင့် တစ်ထေရာတည်း တူညီနေခြင်းပင်။

ထိုအမျိုးသားက ခပ်အေးအေးပင်

"ငါ ယုံပါတယ်... ဒါပေမဲ့ နောက်တစ်ခါ အပြင်ထွက်ရင် ငါ့ရဲ့ ရုပ်ရည်ကို အသုံးမပြုပါနဲ့၊ အလကားနေရင်း ကံကြမ္မာအကျိုးဆက်တွေကို သွားပြီး မဖိတ်ခေါ်နဲ့ဦး။"

ဟု ဆိုသည်။ မိစ္ဆာဘုရင် မျက်လုံးလေး ကလည်ကလည်ဖြင့်

"သမီး မလုပ်ပါဘူး" ဟု ဆိုသည်။

သက်လတ်ပိုင်းအမျိုးသားက အေးဆေးစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး

"မလုပ်ရင် အကောင်းဆုံးပေါ့" ဟု ဆိုသည်။

သို့သော် ရုတ်တရက် သူ၏ အသံက အနည်းငယ် လေးနက်သွားပြီး

"တစ်ယောက်ယောက်ရဲ့ လက်ချက်နဲ့ ဒဏ်ရာရလာတာလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

မိစ္ဆာဘုရင်က ခပ်အေးအေးပင်

"ဘယ်သူက သမီးကို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်နိုင်မှာလဲ... အဖေ တကယ်ပဲ မျက်စိမှားတာ နေမှာပါ။"

ဟု ဆိုသည်။ သက်လတ်ပိုင်းအမျိုးသားက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ မိစ္ဆာဘုရင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှနေ၍ နတ်ဘုရားအလင်းတန်းတစ်ခု ပျံသန်းထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး လေထုထဲ၌ ရှည်လျားလှသော ချိတ်နှစ်ချောင်းအသွင် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

"လဲ့ချွဲချိတ်... ဒီပစ္စည်းက ကမ္ဘာလောကထဲကို ထပ်ပြီး ပေါ်လာပြန်ပြီပေါ့ "

မိစ္ဆာဘုရင်က စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့်

"အဖေ... အဖေက ဒီနတ်ဘုရားလက်နက်ကို သိတာလား"

ဟု မေးလိုက်သည်။

သက်လတ်ပိုင်းအမျိုးသားက အသာအယာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး

"လဲ့ချွဲချိတ်က ဘယ်အရာကိုမဆို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်စွမ်း ရှိတယ်လို့ ကျော်ကြားတယ်... ဒါက ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားတစ်ပါး ချန်ထားခဲ့တာပဲ၊ မင်း ဒီလူ့ရဲ့ လက်ထဲမှာ ဒဏ်ရာရလာတာက ဆန်းကြယ်တဲ့ ကိစ္စတော့ မဟုတ်ပါဘူး။"

ဟု ဆိုသည်။ မိစ္ဆာဘုရင် မျက်ခုံးပင့်လိုက်မိသည်။

သက်လတ်ပိုင်းအမျိုးသားက ဆက်လက်၍

"ငါ ပြောသားပဲ... မင်းကို တောင်ပေါ်ကနေ ဆင်းပြီး လျှောက်မသွားပါနဲ့ဆိုတာကို မင်းက ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် ကိစ္စတွေ သွားလုပ်ချင်နေတာ၊ အခုတော့ ဘယ်လိုလဲ... ကမ္ဘာလောကကြီးထဲမှာ ကျွမ်းကျင်သူတွေ အများကြီး ရှိနေတာပဲ၊ အခု လဲ့ခွဲဲချိတ်ရဲ့ လက်အောက်မှာ ဒဏ်ရာရလာပြီ မဟုတ်လား"

ဟု ဆိုသည်။ မိစ္ဆာဘုရင် စိတ်မရှည်တော့ဘဲ

"ဒါကလည်း အဖေက သမီးကို နတ်ဘုရားလက်နက် မပေးလို့ပေါ့... မဟုတ်ရင် သမီး ဘာဖြစ်လို့ ဒီလို အခြေအနေမျိုး ကြုံရမှာလဲ"

ဟု ဆိုသည်။ သက်လတ်ပိုင်းအမျိုးသားက

"မင်းကို နတ်ဘုရားလက်နက် ထပ်ပေးရင်... မင်း ဒီကမ္ဘာကြီးကို မှောက်လှန်ပစ်မှာ စိုးရတယ်"

ဟု ဆိုသည်။ ထိုအမျိုးသားသည် အရှိန်အဝါ ခန့်ညားထည်ဝါလှသော်လည်း မိစ္ဆာဘုရင်နှင့် စကားပြောဆိုချိန်တွင်မူ အလွန်ပင် စိတ်ရှည်သည်းခံမှု ရှိလှသည်။

"ပြောပါဦး... ဒါက ဘာဖြစ်တာလဲ... ဘာဖြစ်လို့ ဒီရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားရဲ့ ဆက်ခံသူနဲ့ သွားပြီး ထိပ်တိုက်တွေ့ရတာလဲ။"

မိစ္ဆာဘုရင် မျက်လုံးလေး ကလည်ကလည်ဖြင့်

"တကယ်ပဲ ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး" ဟု ဆိုသည်။

သက်လတ်ပိုင်းအမျိုးသား ကြားရသောအခါ အတင်းအကျပ် မမေးတော့ဘဲ ပြုံးလျက်

"အကယ်၍ မင်း ပြောတာက သင့်တော်မယ်ဆိုရင်... ငါ မင်းကို နတ်ဘုရားလက်နက် တစ်ခု ပေးပြီး မင်းကို ကလဲ့စားချေခိုင်းလို့ ရတာပေါ့"

ဟု ဆိုသည်။ မိစ္ဆာဘုရင် မျက်ဝန်းအစုံ လင်းထိန်သွားပြီး

"တကယ်လား" ဟု မေးလိုက်သည်။

သက်လတ်ပိုင်းအမျိုးသားက ပြုံးလျက်

"အဖေက မင်းကို ဘယ်တုန်းက လိမ်ဖူးလို့လဲ" ဟု ဆိုသည်။

မိစ္ဆာဘုရင် မျက်လုံးလေး ကလည်ကလည်ဖြင့်

"သမီး အိမ်ကနေ မထွက်ခင်တုန်းကလေ" ဟု ဆိုလိုက်ရာ...

သက်လတ်ပိုင်းအမျိုးသားမှာ "………………"

ဆိတ်ဆိတ်နေသွားတော့သည်။

မိစ္ဆာဘုရင် ဖွဖွလေး ပြုံးလိုက်ပြီးနောက်... ထိုရှေးဟောင်းမြို့ပြပျက်ထဲတွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးကို အသေးစိတ် ထုတ်ဖော်ပြောကြားလိုက်တော့သည်။

သက်လတ်ပိုင်းအမျိုးသား ကြားရသောအခါ ခပ်အေးအေးပင်

"တစ်ပါးသူက နှစ်ပေါင်းထောင်ချီကြာအောင် စိတ်စွမ်းအား အမြောက်အမြား သုံးပြီး... လူတွေကို ဆေးဝါးအဖြစ် သွန်းလုပ်နေတာကို၊ မင်းက သွားပြီး အခွင့်အရေး နှိုက်ချင်တာပေါ့"

ဟု ဆိုသည်။ မိစ္ဆာဘုရင်က ခပ်အေးအေးပင်

"သမီးက အဲဒီလို လူသားဆေးဝါးမျိုးကို မလိုချင်ပါဘူး... သမီးက ကြီးကျယ်ခမ်းနားလှတဲ့ မိစ္ဆာဂိုဏ်းကြီးတစ်ခုကို တည်ထောင်ပြီး၊ မိစ္ဆာဂိုဏ်းကို ဒီကမ္ဘာကြီးရဲ့ မဏ္ဍိုင် ဖြစ်စေချင်လို့ပါ"

ဟု ဆိုသည်။ သက်လတ်ပိုင်းအမျိုးသားမှာ အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ရယ်မောလိုက်မိတော့သည်။

မိစ္ဆာဘုရင်က ပြုံးလျက်

"ကိစ္စတွေကို သမီး အဖေ့ကို ပြောပြပြီးပြီ... အဖေ သမီးကို ပေးမယ်လို့ ကတိပြုထားတဲ့ နတ်ဘုရားလက်နက်ကော"

ဟု မေးလိုက်သည်။

သို့သော် သက်လတ်ပိုင်းအမျိုးသားက ရုတ်တရက်

"မင်း ပြောတဲ့ အဲဒီ တာအိုဆရာငယ်လေး သုံးတာက မပျက်စီးနိုင်တဲ့ ရွှေကိုယ်ထည် ဟုတ်လား"

ဟု မေးလိုက်သည်။ မိစ္ဆာဘုရင် အံ့အားသင့်သွားပြီး ခေါင်းညိတ်ပြကာ

"ဟုတ်တယ်... လုံးဝ မလွဲဧကန်ပဲ" ဟု ဆိုသည်။

သက်လတ်ပိုင်းအမျိုးသားက ခပ်အေးအေးပင်

"ငါ တကယ်ပဲ သူ့ကို တွေ့ချင်မိတယ်... ပိယွန်းနတ်သမီး ပျောက်ကွယ်သွားပြီးကတည်းက၊ မပျက်စီးနိုင်တဲ့ ရွှေကိုယ်ထည်က ကမ္ဘာပေါ်ကနေ ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့တာ... သူက ဘယ်ကနေ သင်ယူခဲ့တာလဲ"

ဟု ဆိုသည်။ ခဏမျှ စဉ်းစားဆင်ခြင်ပြီးနောက် ထိုအမျိုးသား ခေါင်းခါလိုက်ပြီး

"ထားလိုက်ပါတော့... ဒီကိစ္စကို သွားပြီး စိတ်ဝင်စားနေလို့ ဘာလုပ်မှာလဲ"

ဟု ဆိုကာ သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်ပြီး စိတ်ပါလက်ပါ မရှိတော့သည့်အလား ခန္ဓာကိုယ်ကို လှည့်၍ ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်သည်။

မိစ္ဆာဘုရင်သည် သက်လတ်ပိုင်းအမျိုးသားကို ကြည့်ကာ ညင်သာစွာဖြင့်

"ကိစ္စတွေကို သမီး ပြောပြပြီးပြီ... သမီးရဲ့ နတ်ဘုရားလက်နက်ကော" ဟု မေးလိုက်သည်။

သက်လတ်ပိုင်းအမျိုးသား ခေါင်းလှည့်လာပြီး အံ့အားသင့်စွာဖြင့်

"ဘာ နတ်ဘုရားလက်နက်လဲ" ဟု ဆိုလိုက်ရာ...

မိစ္ဆာဘုရင်မှာ "………………"

ဆိတ်ဆိတ်နေသွားရပြန်သည်။

မိစ္ဆာဘုရင်သည် သူမ၏ အဖေကို စိုက်ကြည့်နေပြီး... ဒေါသထွက်ကာ ပါးစပ်လေး ဖောင်းသွားတော့သည်။

ဤသူသည် ရှေးဟောင်းမြို့ပြပျက်ထဲက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မိစ္ဆာဂိုဏ်းချုပ်ကြီး ဖြစ်သည်ဟု မည်သူမျှ စိတ်ကူးကြည့်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

သက်လတ်ပိုင်းအမျိုးသားသည် အရှုံးပေးလိုက်ရသလိုမျိုး ပြုံးလိုက်ပြီး

"အဲဒီ နယ်ပယ်ထဲမှာတော့ အဖိုးတန်ရတနာတစ်ခု မလွဲဧကန် ရှိနေရမယ်... မင်း သွားပြီး ရှာဖွေထုတ်ယူလိုက်ပေါ့"

ဟု ဆိုသည်။ မိစ္ဆာဘုရင်က စိတ်ပျက်စွာဖြင့်

"သမီး အဲဒီနေရာမှာ အကြာကြီး ရှာဖွေခဲ့ပြီးပြီ... ဒါပေမဲ့ ဘာမှ မတွေ့ခဲ့ဘူး" ဟု ဆိုသည်။

သက်လတ်ပိုင်းအမျိုးသား ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး

"ဒါဆိုရင်တော့ နည်းလမ်းမရှိတော့ဘူး... အစောပိုင်းက ငါပြောတာက မင်း ပြောပြတာက ကောင်းမွန်ရင် နတ်ဘုရားလက်နက် ပေးမယ်လို့ ပြောတာ၊ အခု နားထောင်ပြီးသွားတော့... ဒီတိုင်း သာမန်ကိစ္စတစ်ခုပဲလို့ ခံစားရတယ်"

ဟု ဆိုသည်။ မိစ္ဆာဘုရင်က ချက်ချင်းပင် ဖော်ထုတ်လိုက်ပြီး

"အစောပိုင်းက အဖေ ကိုယ်တိုင် ပိယွန်းနတ်သမီးကို သွားရှာမယ်လို့ ပြောခဲ့သေးတယ် မဟုတ်လား"

ဟု ဆိုသည်။ အရှိန်အဝါ ခန့်ညားလှသော သက်လတ်ပိုင်းအမျိုးသားက အံ့အားသင့်စွာဖြင့်

"ဟုတ်လို့လား... ငါ ဘာဖြစ်လို့ မမှတ်မိရတာလဲ"

ဟု ဆိုလိုက်ရာ မိစ္ဆာဘုရင်မှာ ဒေါသထွက်ကာ သွားကြိတ်မိတော့သည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ... လီယန်ချူသည် နတ်ဘုရားပန်းချီကားထဲမှ ထွက်လာခဲ့ပြီးနောက် မျက်ဝန်းအစုံက ရှေးဟောင်းဆန်းပြားလှသော ထိုလူငယ်ကို စိုက်ကြည့်ကာ...

"အခုခေတ် ကျင့်ကြံခြင်း ကျွမ်းကျင်သူတွေက... ဘာဖြစ်လို့ အားလုံး လူငယ်အသွင်ပဲ ပြောင်းလဲထားကြတာလဲ"

ဟု လီယန်ချူ ရင်ထဲ၌ တွေးမိသည်။

ဤလူကို သူ ယခင်က တွေ့ဖူးခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ ဟော့ထုံတောင် နယ်မြေထဲတွင် ရှိနေခဲ့သော ဆန်းကြယ်လှသည့် ကျွမ်းကျင်သူကြီးများထဲက တစ်ဦးပင် ဖြစ်၏။

လူငယ်သည် လီယန်ချူနှင့် မျက်ဝန်းချင်း ဆုံစည်းလိုက်ပြီး အကြည့်များက တည်ငြိမ်နေသည်။

လီယန်ချူ ခပ်အေးအေးပင် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ... ယခုအချိန်တွင် အခြေအနေက အနည်းငယ် ဆန်းကြယ်နေသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ ဤသူသည် ရန်သူလား၊ မိတ်ဆွေလား။

ရွှီထျန်းနန် ရှေ့သို့ တက်လာပြီး ရှင်းပြလိုက်၏။

"လီတာအိုဆရာ... ဒါက မြို့တော်ကနေ ငါတို့ကို ကူညီဖို့ ရောက်လာတဲ့ ကျွမ်းကျင်သူကြီး မင်ဘိုးဘိုး ပါ။"

မင်ဘိုးဘိုး... လီယန်ချူ မျက်ခုံးပင့်လိုက်မိသည်။

လူငယ်က ခပ်အေးအေးပင်

"ထပ်ပြီး ဆုံကြပြန်ပြီပေါ့ မိတ်ဆွေ" ဟု ဆိုသည်။

လီယန်ချူ ပြုံးလိုက်ပြီး

"ဟုတ်ပါတယ်... အစောပိုင်း ဟော့ထုံတောင် နယ်မြေထဲတုန်းက၊ မိတ်ဆွေကို ရန်သူလား မိတ်ဆွေလားလို့ ငါ ထင်နေခဲ့တာ၊ မထင်မှတ်ဘဲ ဒီလို ပတ်သက်မှုမျိုး ရှိနေတာကိုး"

ဟု ဆိုသည်။ မင်ဘိုးဘိုး ပြုံးလျက်

"မင်ဟော် က မင်းရဲ့အကြောင်းကို ငါ့ကို ပြောပြဖူးပါတယ်... မင်းရဲ့ ကျေးဇူးကြောင့်လည်း မင်ဟော် က အတားအဆီးတွေကို စောစောစီးစီး ဖောက်ထွက်ပြီး တတိယအဆင့်ကို ရောက်ရှိသွားခဲ့တာ"

ဟု ဆိုသည်။ မင်ဟော် ... မင်ဘိုးဘိုး... လီယန်ချူ အံ့အားသင့်စွာဖြင့်

"မင်းက မင်မိသားစုရဲ့ ဘိုးဘေး ‌လား" ဟု မေးလိုက်သည်။

မင်ဘိုးဘိုး အသာအယာ ပြုံးလိုက်ပြီး

"မဟုတ်ရင် ရွှီမိတ်ဆွေက ငါ့ကို ဘာဖြစ်လို့ ဒီလိုခေါ်မှာလဲ" ဟု ဆိုသည်။

လီယန်ချူ အံ့အားသင့်သွားရသည်။

မင်‌ေဟာ်သည် မြို့တော် မင်ဝမ်နန်းတော်၏ သမီးတော်ဖြစ်ရာ... ထိုအချက်အရ ဤမင်မိသားစု၏ ဘိုးဘိုးသည် မလွဲဧကန် အဆင့်မြင့်လှသော မင်းသားတစ်ပါး ဖြစ်ရမည်။

မင်မိသားစု ဘိုးဘိုး၏ အဆင့်အတန်းနှင့် ဝါစဉ်က အလွန်မြင့်မားလှသဖြင့် ရွှီထျန်းနန်သည်ပင် သူ၏ ရှေ့မှောက်တွင် မျိုးဆက်သစ်လူငယ်တစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။

အစောပိုင်းက ကမ္ဘာလောကကြီးနှင့် သီးသန့်ခွဲထွက်နေသည့်အလား လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်ကာ မတ်တတ်ရပ်နေသဖြင့် လူကို ကြောက်ရွံ့လေးစားစိတ် ဖြစ်ပေါ်စေသော်လည်း... လီယန်ချူနှင့် ဆုံတွေ့ချိန်မှသာ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးရယ်ရိပ်များ ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

မင်ဘိုးဘိုး၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါကြောင့်... လူတိုင်းသည် သူ၏ ရှေ့မှောက်တွင် လီယန်ချူကဲ့သို့ လွတ်လပ်ပေါ့ပါးစွာ မနေရဲကြချေ။

လီယန်ချူက ပြုံးလျက်

"ဒီကိစ္စကို ငါ တကယ်ပဲ ထင်မှတ်မထားခဲ့ဘူး... မင်ဟော် အဆင်ပြေရဲ့လား" ဟု မေးလိုက်သည်။

မင်ဘိုးဘိုးက ခပ်အေးအေးပင်

"အဆင်ပြေပါတယ်... မင်‌ေဟာ်က ငါ့ကို မင်းရဲ့အကြောင်း ခဏခဏ ပြောပြတတ်တယ်၊ မင်းရဲ့ ဟန်ပန်က ကမ္ဘာပေါ်မှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းပြီး ထူးကဲလှတယ်လို့ ပြောတယ်"

"ပြီးတော့ မင်းက သတ်ဖြတ်ရာမှာ ပြတ်သားပြီး ဒဏ္ဍာရီဆန်တယ်လို့လည်း ပြောသေးတယ်"

ဟု ဆိုသည်။ လီယန်ချူ အံ့အားသင့်သွားပြီး ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားကာမှ ပြုံးလျက်

"မင်ဟော် က ဒီလို ပြောတာလား... ဒါက ငါ့ကို မြှောက်ပင့် ပေးနေတာပဲ နေမှာပါ "

ဟု ဆိုသည်။ မင်ဘိုးဘိုး ခေါင်းခါလိုက်ပြီး

"ဟော့ထုံတောင် နယ်မြေထဲမှာ... မိမိရဲ့ ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအားနဲ့ နတ်သမီးကို ပြန်လည်ခုခံ တားဆီးနိုင်ခဲ့ပုံအရ၊ မိတ်ဆွေငယ်လေးရဲ့ ပါရမီက တကယ်ပဲ ထူးကဲလှပါတယ်"

ဟု ဆိုသည်။ ဤစကားကို ကြားရသောအခါ လူတိုင်း၏ အမူအရာ အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး လီယန်ချူကို စိုက်ကြည့်လိုက်ကြတော့သည်။

ဤမင်ဘိုးဘိုးသည် လူကို အလွန်အမင်း ဖိအားပေးနိုင်စွမ်းရှိပြီး ဆန်းကြယ်လှသော်လည်း... သူသည် လီယန်ချူအပေါ်တွင်မူ အလွန်ပင် အထင်ကြီး လေးစားလျက် ရှိနေသည်။

"မိမိရဲ့ ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအားနဲ့ နတ်သမီးကို ခုခံနိုင်ခဲ့တယ် ဟုတ်လား"

ရှောင်စဲ့ နှင့် ဝေဟန် တို့နှစ်ဦး မျက်ဝန်းချင်း ဆုံစည်းလိုက်ကြပြီး... မိမိတို့နှင့် လီယန်ချူ ကြားထဲက ကွာခြားချက်သည် ပိုမို၍ ကြီးမားလာပြီဖြစ်ကြောင်း ရင်ထဲ၌ ခံစားလိုက်ရတော့သည်။

မင်ဘိုးဘိုးသည် ဤနေရာ၌ အကြာကြီး မနေခဲ့ချေ။ အနည်းငယ် နှုတ်ဆက်စကား ပြောဆိုပြီးနောက် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံသန်းထွက်ခွာသွားတော့သည်။

မထွက်ခွာမီတွင်လည်း

"မိတ်ဆွေငယ်လေး အခွင့်အရေးရရင် မြို့တော်ကို လာရောက်လည်ပတ်ဖို့ ဖိတ်ခေါ်ပါတယ်"

ဟု ပြောကြားခဲ့သည်။

သူ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် လူတိုင်း၏ စိတ်နှလုံးသည် များစွာ ပေါ့ပါးသွားရတော့သည်။

လီယန်ချူသည် သတ်ဖြတ်ရာတွင် ပြတ်သားပြီး ရုပ်ခန္ဓာက သန်မာလှသော်လည်း၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ထိုကဲ့သို့သော ကျင့်ကြံသူကြီးများ၏ ဖိစီးနှိပ်စက်မှုကို ပေးစွမ်းသော အရှိန်အဝါမျိုး မရှိချေ။

အနည်းဆုံးတော့ ပုံမှန်အချိန်များတွင် အလွန်ပင် နူးညံ့သိမ်မွေ့ကာ အေးချမ်းလှသည်။

ရွှီထျန်းနန်က ရင်တထိတ်ထိတ်ဖြင့်

"ယခုတစ်ကြိမ်တော့ ဒီရှေးဟောင်းမြို့ပြပျက်ထဲမှာ မိစ္ဆာကောင်တွေ ထပ်ပြီး ထွက်မလာတော့ဘူး မဟုတ်လား" ဟု မေးလိုက်သည်။

လီယန်ချူက ခပ်အေးအေးပင်

"မသေချာဘူး" ဟု ဆိုသည်။

ရွှီထျန်းနန်၏ မူလက လျော့ပါးသွားသော စိတ်နှလုံးသည် နောက်တစ်ကြိမ် တင်းကျပ်သွားပြန်ပြီး မျက်ခုံးပုတ်ကာ

"ဒါက ဘာဖြစ်လို့လဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

လီယန်ချူက စကား စလိုက်၏။

"မိစ္ဆာဘုရင်ရဲ့ နောက်ခံက အနည်းငယ် ဆန်းကြယ်တယ်... သူ ပြောဆိုပုံအရ၊ သူက အတိတ်က ဒီထဲမှာ ပိတ်လှောင်ခံထားရတဲ့ ကျွမ်းကျင်သူကြီးတစ်ဦးနဲ့ မတူဘူး။"

ရွှီထျန်းနန်နှင့် အခြားလူများသည် လီယန်ချူ၏ စကားကို ငြိမ်သက်စွာ နားထောင်နေကြသည်။

လီယန်ချူက ဆက်လက်၍

"ငါတို့ ယူဆချက်တစ်ခု လုပ်ကြည့်ရအောင်... အကယ်၍ မိစ္ဆာဘုရင်က ဒီကမ္ဘာမြေကြီးကို ချိပ်ပိတ်ခဲ့တဲ့ တရားခံ မဟုတ်ဘူးဆိုရင်၊ အဲဒီ တရားခံက ဒီနေရာကို ချိပ်ပိတ်ခဲ့တာ ဘာရည်ရွယ်ချက် ရှိလို့လဲ"

"လူတွေကို သက်သက် ပိတ်လှောင်ထားတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် တခြား ရည်ရွယ်ချက် ရှိနေတာလား... ဒါက ဆက်ပြီး စဉ်းစားရဦးမယ့် ကိစ္စပဲ။"

ရွှီထျန်းနန် ခဏမျှ စဉ်းစားဆင်ခြင်ပြီးနောက် အသံလေးနက်စွာဖြင့်

"အစောပိုင်းက ထိုသူက သူတို့က မဟာရှ အင်ပါယာနှောင်းပိုင်းကတည်းက ဒီထဲမှာ ပိတ်လှောင်ခံထားရတာလို့ ပြောတယ်... ဒါပေမဲ့ လီတာအိုဆရာက သူတို့က လူလည်းမဟုတ်ဘူး ဘီလူးလည်းမဟုတ်ဘူးလို့ ပြောခဲ့တယ်၊ ဒါက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ"

ဟု မေးလိုက်သည်။ လီယန်ချူသည် အစောပိုင်းက ဝိညာဥ်မျက်စိကျင့်စဉ်ကို သုံး၍ ဤနေရာ၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကို ထိုးထွင်းသိမြင်ခဲ့သော်လည်း ရွှီထျန်းနန်နှင့် အခြားလူများသည် မသိရှိကြချေ။ ထို့အပြင် လီယန်ချူ ပြောဆိုခဲ့သော 'အတုအယောင် တတိယအဆင့်' ဆိုသည်မှာလည်း ဘာလဲဆိုသည်ကို မသိကြချေ။

လီယန်ချူက ရှင်းပြလိုက်၏။

"ဒီလူတွေက အစောကြီးကတည်းက သေဆုံးသွားခဲ့ကြတာ... ဒါပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ ဝိညာဉ်တွေကိုတော့ အလောင်းတွေထဲမှာ ချိပ်ပိတ်ထားပြီး၊ ထူးခြားတဲ့ တည်ရှိမှုတစ်ခု ဖြစ်လာအောင် ပြုလုပ်ထားခြင်း ဖြစ်တယ်။"

"သူတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်အတန်းက တကယ်တော့ အလွန် မတည်ငြိမ်ဘူး... သာမန် တတိယအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတွေနဲ့ မတူဘဲ အတင်းအကျပ် မြှင့်တင်ထားသလိုမျိုးပဲ၊ ဒါပေမဲ့ သွန်းလောင်းထားတဲ့ စွမ်းအားက အလွန် ထူးဆန်းတယ်... လူတိုင်း မြင့်တက်သွားတဲ့ အဆင့်ချင်း မတူသလို အောင်မြင်မှုချင်းလည်း မတူကြဘူး၊ ကြည့်ရတာ သူတို့ရဲ့ မူလကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်အပေါ် မူတည်ပြီး အတင်းအကျပ် မြှင့်တင်ပေးထားတာနဲ့ ပိုတူတယ်။"

လီယန်ချူ စကားဆုံးသည်နှင့် ရွှီထျန်းနန် ဆိတ်ဆိတ်နေသွားတော့သည်။ သူတင်မကဘဲ လူတိုင်း ဆိတ်ဆိတ်နေသွားကြပြီး မျက်ဝန်းထဲတွင် စူးစမ်းဆင်ခြင်ရိပ်များ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"ဝိညာဉ်ကို အလောင်းထဲမှာ ချိပ်ပိတ်ထားပြီး... ဒီလူတွေကို မိမိတို့ မသေသေးဘူးလို့ ထင်ယောင်ထင်မှား ဖြစ်စေတာပေါ့။"

"အကြောင်းအရင်းမရှိဘဲ ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအားကို မြှင့်တင်ပေးပြီး... တတိယအဆင့်နဲ့ ရင်ဘောင်တန်းနိုင်တဲ့ အခြေအနေကို ရောက်စေခဲ့တာလား "

ရွှီထျန်းနန် အေးစက်သော လေကို ပြင်းထန်စွာ ရှူသွင်းလိုက်မိသည်။

မဟာမိစ္ဆာဂိုဏ်းချုပ် မိစ္ဆာဘုရင် ဆုတ်ခွာသွားသဖြင့် ဤကိစ္စ ပြီးဆုံးသွားပြီဟု ထင်မှတ်ခဲ့သော်လည်း... ယခုကြည့်ရသည်မှာ ဤကိစ္စသည် ထင်သလောက် မရိုးရှင်းချေ။

အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တည်ရှိမှုကြီးတစ်ခုနှင့် ဆက်စပ်ပတ်သက်နေနိုင်စွမ်း ရှိသည်။

ရွှီထျန်းနန်သည် အရာရှိအာဏာကို သုံး၍... ဤရှေးဟောင်းမြို့ပြပျက် တည်ရှိရာ ဧရိယာတစ်ခုလုံးကို တားမြစ်နယ်မြေအဖြစ် ချက်ချင်း သတ်မှတ်လိုက်တော့သည်။

ထို့ပြင် အစစ်အမှန် ဧရိယာထက် ပိုမို၍ ကြီးမားသော ပတ်ဝန်းကျင်နယ်မြေများကိုပါ လွှမ်းခြုံထားစေပြီး၊ လမ်းသွားလမ်းလာများ ဝင်ရောက်ခြင်းကို တားမြစ်ကာ နေရာအနှံ့တွင် စစ်ဆေးရေးဂိတ်များ တည်ဆောက်လိုက်သည်။ ဒါသည် ဤနေရာ၌ ထူးခြားဆန်းပြားသော အရာများ ထပ်မံ ဖြစ်ပွားလာမည်ကို ကာကွယ်ရန် ဖြစ်၏။

ကိစ္စရပ်များ ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် ရွှီထျန်းနန်သည် ကျန်းနန်ခရိုင်၏ အကြီးမားဆုံးသော ဆိုင်ကြီးတွင် အောင်ပွဲခံစားသောက်ပွဲ ကျင်းပကာ လီယန်ချူကို ဧည့်ခံကျွေးမွေးခဲ့သည်။

ထိုပွဲသို့ တက်ရောက်လာကြသူများထဲတွင် မျက်ခုံးရှည် ဘုန်းတော်ကြီးအို၊ သက်လတ်ပိုင်း ဓားသမား ရန်ဆန်၊ တရားရုံးတော်က ဓားကျင့်ကြံသူ ဝေဟန် နှင့် ရှောင်စဲ့ တို့ ပါဝင်သည်။

ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်အတန်းတွင် လီယန်ချူက အမြင့်မားဆုံးဖြစ်သော်လည်း... အရက်သောက်သည့်နေရာတွင်မူ သက်လတ်ပိုင်း ဓားသမား ရန်ဆန်က အတော်ဆုံး ဖြစ်သည်။

အရက်သောက်ပြီးနောက် အချင်းချင်း ဆက်ဆံရေးက များစွာ ရင်းနှီးသွားကြတော့သည်။

ရန်ဆန်သည် ဓားကပြနိုင်သလို ကဗျာလည်း သီကုံးနိုင်သဖြင့် အလွန်ပင် လွတ်လပ်ပေါ့ပါးပြီး ဖော်ရွေလှကာ ရှားပါးလှသော လူရည်ချွန်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် သူ လျှောက်လှမ်းသည်မှာ မိစ္ဆာများကို နှိမ်နင်းသည့် ရှေးဟောင်းဓားနတ်ဘုရား လမ်းစဉ်ဖြစ်သဖြင့် လီယန်ချူသည်လည်း ဤကဲ့သို့သော လူအပေါ်တွင် လေးစားမှု ပြည့်နှက်နေသည်။

အရက်သောက်ပွဲ အစပိုင်းတွင် အနည်းငယ် စိမ်းနေကြသေးသော်လည်း... နောက်ပိုင်းတွင်မူ တစ်ယောက်ပုခုံးတစ်ယောက်ဖက်ကာ ရင်းနှီးသွားကြတော့သည်။

မျက်ခုံးရှည် ဘုန်းတော်ကြီးအိုသည် အရက်မသောက်တတ်သဖြင့်... လူငယ်အုပ်စုကြားတွင် အနည်းငယ် သီးသန့်ဖြစ်နေရှာသည်။

ဤဆိုင်ငယ်လေးထဲတွင် ရှိနေကြသော လူစုသည် အားလုံး တတိယအဆင့် ကျင့်ကြံသူကြီးများ ဖြစ်နေကြလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ ထင်မှတ်ထားကြမည် မဟုတ်ချေ။

ရန်ဆန်က ဟာဟာသတ်သတ်ဖြင့် အားရပါးရ ရယ်မောကာ

"အပြင်းဆုံးအရက်ကို သောက်ပြီး... အဆိုးဆုံး မိစ္ဆာကောင်တွေကို သတ်မယ်၊ ယောက်ျားကောင်းတစ်ယောက်ရဲ့ လက်ထဲက ဓားဟာ... ဒီလိုပဲ ဖြစ်သင့်တာပေါ့။"

ဟု ဆိုသည်။ ဝေဟန်သည် စားပွဲကို ရိုက်ကာ မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး

"ပြောတာ ကောင်းတယ်... ငါတို့ ဓားကျင့်ကြံသူတွေဟာ မိစ္ဆာတွေကို နှိမ်နင်းဖို့ မိမိတို့ရဲ့ တာဝန်အဖြစ် သတ်မှတ်ရမယ်၊ ယခု ကမ္ဘာလောကကြီး ကမောက်ကမ ဖြစ်တော့မယ့် အချိန်ဟာ... ငါတို့ လိုအပ်နေတဲ့ အချိန်ပဲ"

ဟု ဆိုသည်။ လူငယ်တို့၏ သွေးသည် အမြဲတမ်း ပူနွေးလှသည်။

ရွှီထျန်းနန်၏ စိတ်ဓာတ်က မီးတောက်ကဲ့သို့ ပြင်းထန်ပြီး ရန်ဆန်က မကောင်းမှုကို အလွန် မုန်းတီးလှသဖြင့်... လူငယ်အချို့နှင့် အလွန်ပင် သဟဇာတ ဖြစ်နေတော့သည်။

အရက်ပွဲသည် အလွန်ပင် မြိန်လှပြီး မည်သူမျှ မိမိတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအားကို သုံး၍ အရက်ရှိန်ကို မချေဖျက်ကြချေ။ အရက်သောက်ခြင်း၏ အနှစ်သာရကို ခံစားကာ... မူးမှ ပြန်ကြစတမ်းပင်။

စားသောက်ပွဲ ပြီးဆုံးပြီးနောက်...

လီယန်ချူသည် တိမ်စီးကာ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။

အစောပိုင်းက သူသည် ထိုရှေးဟောင်းမြို့ပြပျက်ထဲတွင် မိမိ၏ စိတ်အာရုံကို သုံး၍ မြေပြင်ကို သုံးပေမက တူးဆွရှာဖွေခဲ့သော်လည်း မည်သည့်အရာမျှ မတွေ့ရှိခဲ့ချေ။

ယခုအချိန်တွင် ထွက်ခွာတော့မည့် ဆဲဆဲ... လီယန်ချူသည် အရက်ရှိန်ဝေဝေဖြင့် ထိုရှေးဟောင်းမြို့ပြပျက် တည်ရှိရာ နေရာသို့ နောက်တစ်ကြိမ် သွားရောက်ခဲ့ပြန်သည်။

မြေလျှိုးအတတ်ကို အသုံးပြု၍ ရှာဖွေခဲ့သော်လည်း မည်သည့် ရလဒ်မျှ မထွက်ပေါ်ခဲ့ချေ။

"မိစ္ဆာတွေကို သတ်ပြီးတဲ့နောက် ကုသိုလ်မှတ်ရောက်မလာဘူး... အစောပိုင်းက ကျောက်စိမ်းရေတွင်းရွာနဲ့ လုံးဝ မတူဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ရွာရဲ့ ပုံသဏ္ဌာန်ကတော့ အလွန် ဆင်တူနေတယ်... ပြဿနာက ဘယ်နေရာမှာ ရှိနေတာလဲ "

လီယန်ချူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် စူးစမ်းဆင်ခြင်ရိပ်များ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

အစောပိုင်းက သူ ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် ထိုလူများသည် လူလည်းမဟုတ်ဘူး ဘီလူးလည်းမဟုတ်ဘူးဟု ခံစားခဲ့ရပြီး... လူသေဆုံးပြီးနောက် ဝိညာဉ်ကို အလောင်းထဲမှာ ချိပ်ပိတ်ထားသည့် ထူးခြားသော တည်ရှိမှုမျိုးနှင့် တူနေသည်။

လီယန်ချူ၏ ယခု ဝိညာဥ်မျက်စိဖြင့် ကြည့်ပါက သဘာဝအတိုင်း ထိုးထွင်းသိမြင်နိုင်သော်လည်း သူသည် စူးစမ်းလိုစိတ် ပြည့်နှက်နေဆဲပင်။

"အစောပိုင်းက အခြေအနေအရ... ဒီလူက အသက်ရှင်နေတဲ့ လူနဲ့မတူဘဲ... ရတနာဝိညာဉ် နဲ့ ပိုတူနေတယ် "

"ဒါပေမဲ့ ရတနာဝိညာဉ်ဆိုရင် ဝိညာဉ်တစ်ခုတည်း ချန်ထားခဲ့ရင် ရတာကို... ဘာဖြစ်လို့ ရုပ်ခန္ဓာကိုပါ ချန်ထားရတာလဲ၊ ဒီပစ္စည်းက စားလို့ရတာလည်း မဟုတ်ဘဲနဲ့။"

လီယန်ချူ ခေါင်းခါလိုက်မိသည်။

သို့သော် ရုတ်တရက်... မိစ္ဆာဘုရင် ပြောဆိုခဲ့သော 'ဆေးဝါး' ဆိုသည့် စကားကို တွေးမိလိုက်ရာ၊ သူ၏ မျက်ဝန်းအစုံက ချက်ချင်း စူးရှသွားပြီး မျက်နှာက အေးစက်သွားတော့သည်။

သူသည် ဤပျက်စီးနေသော မြေပြင်ကို နောက်တစ်ကြိမ် စိုက်ကြည့်ကာ...

"ဒီနေရာက တစ်စုံတစ်ယောက်ရဲ့ မွေးမြူခြင်းကို ခံထားရတာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော် "

ဟု တွေးမိသည်။ အင်းစက် တွေကို မွေးမြူသလိုမျိုး... အစွမ်းထက်ဆုံး အင်းစက်အချို့ကို မွေးမြူပြီး အချင်းချင်း ဝါးမြိုစေကာ၊ နောက်ဆုံးတွင်မှ ဤ အင်းစက်များကို ပြန်လည်ဝါးမြိုပစ်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝိညာဉ်များကိုပင် ရတနာဝိညာဉ်အဖြစ် အသုံးပြုနိုင်စွမ်း ရှိသည်။

လီယန်ချူ၏ မျက်နှာက အေးစက်သွားပြီး... ကိုယ်ပေါ်ရှိ အရက်ရှိန်များလည်း လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ရုတ်တရက်... သူသည် တုတ်ကောက်တစ်ချောင်းကို အားပြုကာ ရှေ့မှောက်ရှိ ပျက်စီးနေသော မြေပြင်ပေါ်တွင် အော်ဟစ်ငိုကြွေးနေသည့် အဖိုးအိုတစ်ဦးကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

ကြည့်ရသည်မှာ အလွန်ပင် ဝမ်းနည်းပူဆွေးနေပုံရ၏။