အခန်း (၁၉၉၁-၁၉၉၂)
Vol. 200 Ch. 1991-1992
အခန်း (၁၉၉၁) မသေမျိုးသန့်စင်တောင်တန်း
စည်ကားလှသော ဈေးတန်းတစ်ခုအတွင်း၌၊ နေရာအနှံ့ ရောင်းဝယ်ဖောက်ကား အော်ဟစ်နေကြသည့် အသံများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
လမ်းဘေးဈေးဆိုင်လေးများ ပေါ်တွင်တော့ အဆင့်နိမ့် ဆေးလုံးများ၊ ကျင့်ကြံခြင်းကုန်ကြမ်းများနှင့် မှော်ရတနာ အနည်းငယ်ကိုသာ ခင်းကျင်းရောင်းချနေကြသည်။ ဤအရာအားလုံးသည် ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများသာ အသုံးပြုနိုင်မည့် ပစ္စည်းများ ဖြစ်ကြသည်။
ဤနေရာသည် နတ်ဘုရားလောက ကြီး ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ ယုံကြည်နိုင်ရန် ခဲယဉ်းလှပေသည်။
"ဝမ်အိုကြီး... ရောင်းဖို့ ပြန်လာပြန်ပြီလား။ မင်းရောင်းတဲ့ ဒီကျင့်ကြံခြင်းကုန်ကြမ်းတွေက အရည်အသွေး မကောင်းဘူးကွ၊ ဘယ်သူမှ ဝယ်မှာမဟုတ်ဘူး၊ မင်း အချိန်ဖြုန်းနေတာပဲ"
ဘေးချင်းကပ် ဆိုင်ပိုင်ရှင်ဖြစ်သူက ဖန့်ချန်ကို မြင်သောအခါ မျက်မှောင်ကုတ်ရင်း လှမ်းပြောလိုက်သည်။
ဖန့်ချန်က ပြုံးရွှင်စွာဖြင့်
"ကိစ္စမရှိပါဘူးဗျာ၊ ကျွန်တော်က ကံစမ်းရုံ သက်သက်ပါ" ဟု ဆိုလိုက်သည်။
တစ်ဖက်လူက နှုတ်ခမ်းကို မဲ့လိုက်ပြီး၊ အချိန်ကိုက်ပင် ဝယ်သူတစ်ယောက် ရောက်လာသဖြင့် ဖန့်ချန်ကို ဆက်ပြီး ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ သူ၏ ဆိုင်ပေါ်မှ ရတနာ များကို ဝယ်သူအား တက်ကြွလှုပ်ရှားစွာဖြင့် မိတ်ဆက်ပေးနေတော့သည်။
ဖန့်ချန် ထိုနေရာသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်မှာ နှစ်အနည်းငယ်မျှ ရှိနေပြီဖြစ်ရာ၊ ဤဈေးတန်းအတွင်းသို့ တဖြည်းဖြည်းချင်း ဝင်ဆံ့ အသားကျနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
နတ်ဘုရားလောကကြီးကို ကျဆုံးမသေမျိုးနွယ်စု က သိမ်းပိုက်ထိန်းချုပ်ထားခဲ့သည်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်နေပြီ ဖြစ်သော်လည်း... ထိုမျိုးနွယ်စုသည် မိမိတို့ မျိုးနွယ်စုအဆက်အနွယ်ကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းရန်အလို့ငှာ၊ ဤနေရာရှိ ကျင့်ကြံသူများကို ၎င်းတို့နှင့် တစ်သားတည်းဖြစ်အောင် အသွင်ပြောင်းလဲခြင်းကိစ္စရပ်များနှင့် ပတ်သက်ပြီး အလွန်တင်းကျပ်သော စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းများကို သတ်မှတ်ထားသည်။
ထို့ကြောင့် နတ်ဘုရားလောကတစ်ခုလုံးတွင် သာမန်ကျင့်ကြံသူများက ကိုးဆယ့်ကိုးရာခိုင်နှုန်း အထိ နေရာယူထားဆဲ ဖြစ်သည်။ ပြီးတော့ ဤကျင့်ကြံသူ အများစုသည် မိမိတို့ ရောက်ရှိနေသည့်နေရာမှာ နယ်မြေကိုးခုက ကျင့်ကြံသူများ၏ မျက်စိထဲက 'နတ်ဘုရားလောက' ဖြစ်နေသည်ကို မသိကြသလို၊ နယ်မြေကိုးခု တည်ရှိနေခြင်းကိုပင် မသိကြပေ။
၎င်းအပြင်... ကျဆုံးမသေမျိုးနွယ်စု တည်ရှိနေခြင်းကိုလည်း လုံးဝ မသိရှိကြချေ။
ကျင့်ကြံသူအချို့၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာ ၎င်းတို့ ဝါးမြိုစုပ်ယူရန် ထိုက်တန်သည့် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားသည့် အခါမှသာ၊ ကျဆုံးမသေမျိုးများက ကိုယ်ထင်ပြလာမည်ဖြစ်ပြီး ထိုအချိန်ကျမှသာ ထိုကျင့်ကြံသူများသည် အမှန်တရားအချို့ကို သိရှိခွင့် ရကြမည် ဖြစ်သည်။
ထိုစဉ် ဒဏ်ရာကိုယ်စီ ရရှိထားသည့် ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ အနည်းငယ်က တရွေ့ရွေ့ လျှောက်လှမ်းလာကြပြီး၊ ဖန့်ချန်၏ ရှေ့တွင် ရပ်တန့်လိုက်ကြသည်။
"မိတ်ဆွေ ဝမ်... ကျွန်တော့်ကို ဒဏ်ရာကုသတဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းကုန်ကြမ်း အနည်းငယ်လောက် ပေးစမ်းပါဦး"
ထိုကျင့်ကြံသူများထဲမှ တစ်ယောက်က ဖန့်ချန်ထံသို့ အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အနည်းငယ် လှမ်းပစ်ပေးလိုက်သည်။
ဖန့်ချန် ၎င်းတို့ကို လက်ခံရရှိပြီးနောက်၊ ဆိုင်ပေါ်မှ ဒဏ်ရာကုသနိုင်သည့် ကျင့်ကြံခြင်းကုန်ကြမ်း အနည်းငယ်ကို ရွေးချယ်ကာ တစ်ဖက်လူထံသို့ လှမ်းပေးလိုက်သည်။
"မိတ်ဆွေ ဝူ... မင်းတို့တွေ မသေမျိုးသန့်စင်တောင်တန်း ဆီကို ကံစမ်းဖို့ ပြန်သွားကြပြန်ပြီလား"
ဖန့်ချန်က ပြုံးရင်း မေးလိုက်သည်။
"မပြောပါနဲ့တော့ဗျာ၊ နှမြောစရာကောင်းတာက ဒီတစ်ခေါက်လည်း အထဲကို အဝေးကြီး မဝင်ရသေးဘူး၊ မိစ္ဆာသားရဲ တွေရဲ့ တိုက်ခိုက်တာကို ခံရလို့ ဒဏ်ရာရလာတာ။ ဟူး... ဒဏ္ဍာရီထဲက မသေမျိုးသန့်စင်ခြင်းကန် ကို ရှာဖွေဖို့ဆိုတာ တကယ်ပဲ ကောင်းကင်ဘုံကို တက်ရသလို ခက်ခဲလွန်းပါတယ်"
ဝူယဲ့တီက ဖန့်ချန်၏ ဘေးတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်ပြီး၊ သူနှင့်အတူ ပါလာသည့် ကျင့်ကြံသူ အနည်းငယ်ကလည်း အနီးအနားတွင် ဝင်ထိုင်ကာ... လက်ထဲမှ ကျင့်ကြံခြင်းကုန်ကြမ်းများကို ဝါးစားရင်း စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ခေါင်းခါယမ်းနေကြသည်။
"ဒီ မသေမျိုးသန့်စင်ကန် ဆိုတာ ဒဏ္ဍာရီလာ အရာတစ်ခု ဖြစ်နေတာဆိုတော့ ရှာဖွေဖို့ကလည်း အဲဒီလောက် မလွယ်ကူတာ သဘာဝပါပဲ။ တစ်ခါတလေကျရင် ဒီဒဏ္ဍာရီက အမှန်အမှား ရောထွေးနေတာမျိုးလည်း ဖြစ်နိုင်တာမို့၊ အရမ်းကြီး ယုံကြည်ဖို့တော့ မတန်ဘူးပေါ့"
ဖန့်ချန်က ပြုံး၍ ဆိုလိုက်သည်။
"မင်း ဒီနေရာကို ရောက်တာ နှစ်အနည်းငယ်ပဲ ရှိသေးတာဆိုတော့၊ ဒီဒဏ္ဍာရီကို မယုံကြည်တာကလည်း သဘာဝကျပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ကတော့ ဒီနေရာမှာပဲ မွေးဖွားပြီး၊ ဒီနေရာမှာပဲ ကြီးပြင်းလာခဲ့ကြတာ။ ငယ်ငယ်ကတည်းက မသေမျိုးသန့်စင်ကန် တည်ရှိနေတာကို သိခဲ့ကြတာဗျ။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်အနည်းငယ်က ပြန်လာခဲ့ဖူးတဲ့ စီနီယာ မုရုံ ကို မင်း သိတယ်မလား"
"သူက တစ်ခါတုန်းက ကံကောင်းခဲ့ပြီး၊ မသေမျိုးသန့်စင်တောင်တန်း ထဲမှာ စစ်မှန်တဲ့ မသေမျိုးတစ်ပါးနဲ့ ဆုံတွေ့ခဲ့ရတယ်လို့ ပြောတယ်။ ပြီးတော့ မသေမျိုးသန့်စင်ကန်ရဲ့ အနီးအနားဆီ အခေါ်ခံရပြီး တစ်ခေါက်လောက် သွားရောက်ခွင့် ရခဲ့တာကြောင့် စစ်မှန်တဲ့ မသေမျိုးသန့်စင်ကန်ကြီးကို မြင်တွေ့ခဲ့ရတာတဲ့ဗျာ။ အဲဒီအထဲကို ခုန်ချလိုက်ရုံနဲ့ တင် မသေမျိုး ဖြစ်နိုင်တယ်တဲ့"
ဝူယဲ့တီ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် အားကျအတုယူဖွယ် အရိပ်အယောင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေကာ
"စီနီယာ မုရုံက အဲဒီလို ကံတရားမျိုး မရရှိခဲ့ပေမဲ့၊ အကျိုးကျေးဇူး အများကြီး ရရှိခဲ့တာကြောင့်... မကြာသေးမီ နှစ်တွေအတွင်းမှာ ကျွန်တော်တို့ ယုရှို့ဖန် ဈေးတန်းထဲကနေ အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း အဆင့်ကို တစ်ဦးတည်းသော တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သူ ဖြစ်လာခဲ့တာပေါ့"
ဖန့်ချန်၏ မျက်နှာပေါ်တွင်လည်း အားကျဟန် အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာပြီး
"ဒါကတော့ တကယ့်ကို မသေမျိုး ကံတရားပဲဗျာ"
အကယ်၍ တစ်ဖက်လူသာ မသေမျိုးသန့်စင်ကန်၏ စစ်မှန်သော အသုံးဝင်ပုံကို သိရှိသွားခဲ့မည်ဆိုလျှင်... အမှန်တရားကို လက်ခံနိုင်ရန် အလွန်ခက်ခဲသွားလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။
လွန်ခဲ့သည့် နှစ်အနည်းငယ်က သူ ယုရှို့ဖန် ဈေးတန်းသို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင်၊ ဝိညာဉ်အပြင်ထွက်ခြင်း စွမ်းအားကို အသုံးပြုကာ မသေမျိုးသန့်စင်တောင်တန်း ဆီသို့ သွားရောက်ခဲ့ဖူးသည်။ ပြီးတော့ ထိုတောင်တန်း၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာတွင် မသေမျိုးသန့်စင်ကန် တည်ရှိနေသည်ကို အာရုံခံမိခဲ့သည်။ ထိုမသေမျိုးသန့်စင်ကန်ကို လက်ရှိတွင် ဝါ့ထျန်းဧကရာဇ် က လူလွှတ်ကာ အလွန်တင်းကျပ်စွာ စောင့်ကြပ်ခိုင်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။
သူသည် ထိုနေရာတွင် အဆင့် ၉ ကျဆုံးမသေမျိုး အများအပြား၏ အငွေ့အသက်များကို ခံစားမိခဲ့သည်။ ၎င်းအပြင် မသေမျိုးသန့်စင်ကန်၏ ဘေးပတ်ပတ်လည်တွင် ထပ်ဆင့်တားမြစ်ချက် မှော်အစီအရင် အများအပြား ရှိနေသေးသည်။
သူသည် ရိပ်ခြေဗုဒ္ဓကျင့်စဉ် နှင့် ရှေးဦးနတ်ဘုရားမျက်လုံး ကို အသုံးပြုကာ ထိုတားမြစ်ချက် မှော်အစီအရင်များကို တိတ်တဆိတ် ဖြတ်ကျော်ပြီး မသေမျိုးသန့်စင်ကန် ရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားနိုင်လျှင်ပင်... ထိုနေရာတွင် ကန့်သတ်ချက်ကျော်လွန်ခြင်းနည်းလမ်း ကို တိတ်တဆိတ် အသုံးချနိုင်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။
အကယ်၍ ထိုလုပ်ငန်းစဉ်အတွင်း ထိုအဆင့် ၉ ကျဆုံးမသေမျိုးများ၏ နှောင့်ယှက်ခြင်းကို ခံရမည်ဆိုလျှင်၊ ကန့်သတ်ချက်ကျော်လွန်ခြင်းနည်းလမ်းက ကျရှုံးသွားမည်ဖြစ်ပြီး... သူကိုယ်တိုင်လည်း ဤနေရာတွင် အသက်ပျောက်သွားရလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် စိတ်ချရသော နည်းလမ်းကို မရှာဖွေနိုင်သေးမီ ကာလအတွင်း၊ သူသည် ယုရှို့ဖန် ဈေးတန်းတွင် ခေတ္တမျှ နေထိုင်ကာ အခွင့်အရေးကို စောင့်ဆိုင်းနေရခြင်း ဖြစ်သည်။
ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူ ကြားသိထားရသည်မှာ... ယုရှို့ဖန် ဈေးတန်းတွင် နှစ်အနည်းငယ် ကြာတိုင်း၊ ကံကောင်းသော ကျင့်ကြံသူအချို့သည် မသေမျိုးသန့်စင်တောင်တန်း ထဲတွင် 'မသေမျိုး' များနှင့် ဆုံတွေ့ခွင့် ရလေ့ရှိပြီး၊ ထို့နောက် မသေမျိုးသန့်စင်ကန် အနီးအနားသို့ ခေါ်ဆောင်ခြင်း ခံရလေ့ရှိသည် ဟူ၍ ဖြစ်သည်။
ဘာအတွက်ကြောင့် ခေါ်သွားသည်ကိုမူ... အပြင်ပန်းက ကောလာဟလ သတင်းအချက်အလက်အချို့မှာ မှားယွင်းနေနိုင်ပြီး၊ ထိုကျင့်ကြံသူကိုယ်တိုင်သာ အမှန်တရားကို သိနိုင်လိမ့်မည် ဖြစ်သည်။
"မိတ်ဆွေဝမ်... ကျွန်တော်တို့ နောက်ထပ် ရက်အနည်းငယ်ကြာရင် မသေမျိုးသန့်စင်တောင်တန်းထဲကို ပြန်သွားဖို့ ရည်ရွယ်ထားတယ်။ မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်ကလည်း မနိမ့်ပါဘူး၊ ဘာဖြစ်လို့ ကျွန်တော်တို့နဲ့အတူ လိုက်ပြီး မစွန့်စားတာလဲဗျာ။
ဒီနေရာမှာ ပျင်းရိပျင်းတွဲနဲ့ အချိန်ဖြုန်းနေမယ့်အစား၊ အဲဒီလို မရေရာမသေချာတဲ့ မသေမျိုးကံတရားကို သွားရောက်စွန့်စား ရှာဖွေတာက ပိုပြီး စိတ်လှုပ်ရှားဖို့ ကောင်းတာပေါ့"
ဝူယဲ့တီက ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်။
သူနှင့်အတူ ပါလာသည့် ကျင့်ကြံသူ အနည်းငယ်ကလည်း ဖန့်ချန်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး၊ ၎င်းတို့၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် မျှော်လင့်ချက် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာကြသည်။
လွန်ခဲ့သည့် နှစ်အနည်းငယ်က ဤပုဂ္ဂိုလ် ယုရှို့ဖန် ဈေးတန်းသို့ စတင်ရောက်ရှိလာချိန်တွင်၊ ဒေသခံ လူမိုက်တစ်ယောက်က သူ့ကို လာရောက် ပြဿနာရှာခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော် သူ၏ ဆန်းပြားလှသော ဓာတ်ကြီးငါးပါး ထိန်းချုပ်ခြင်း ပညာရပ်ဖြင့် ထိုလူမိုက်ကို တစ်ကွက်တည်းဖြင့် တိုက်ရိုက် နှိမ်နင်းပစ်ခဲ့သည်။
အဆင့်တူ ကျင့်ကြံခြင်းဖြစ်သော်လည်း မှော်ပညာရပ်မှာ အလွန် ဆန်းကြားလွန်းလှရာ... ထိုကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်မျိုး ၎င်းတို့နှင့်အတူ မသေမျိုးသန့်စင်တောင်တန်းထဲသို့ လိုက်ပါလာမည်ဆိုလျှင် ၎င်းတို့အတွက် ပိုမိုဘေးကင်းလုံခြုံနိုင်မည် ဖြစ်သည်။
ထိုစဉ် ဘေးချင်းကပ် ဆိုင်ပိုင်ရှင်ဖြစ်သူသည် ယနေ့အတွက် သူ၏ ပထမဆုံး အရောင်းအဝယ်ကို ပြုလုပ်ပြီးသွားသဖြင့် စိတ်ခံစားချက် အလွန်ကောင်းမွန်နေကာ၊ ဝူယဲ့တီက ဖန့်ချန်ကို ဖိတ်ခေါ်နေသည်ကို ကြားသောအခါ ပြုံးရင်း မြှောက်ပေးလိုက်သည်။
"ဟုတ်တယ် ဝမ်အိုကြီး... မင်း သူတို့နဲ့အတူ လိုက်ပြီး စွန့်စားကြည့်လိုက်ပါလား။ မင်း ဒီမှာ ဆိုင်ဖွင့်နေတာ တစ်လနေမှ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အနည်းငယ်ပဲ ရတာကို"
သူသည် မိမိဆိုင်ပေါ်ရှိ အမျိုးအစားစုံလင်လှသော ကျင့်ကြံခြင်းကုန်ကြမ်းများကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ၊ မျက်ဝန်းထဲတွင် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားဟန် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။
"ကျွန်တော်ကတော့ အေးအေးဆေးဆေးနဲ့ လွတ်လပ်တဲ့ ဘဝကိုပဲ သဘောကျပါတယ်ဗျာ။ မသေမျိုးသန့်စင်တောင်တန်းထဲ သွားပြီး စွန့်စားရမယ့်အလုပ်က ကျွန်တော့်ရဲ့ စရိုက်နဲ့ မကိုက်ညီပါဘူး"
ဖန့်ချန်က ပြုံး၍ လက်ခါယမ်းလိုက်သည်။
ဝူယဲ့တီက စိတ်ပျက်သွားသည့် အမူအရာ ပေါ်လာပြီးနောက်၊ ဖန့်ချန်နှင့် စကားအနည်းငယ် ထပ်မံ ပြောဆိုကာ မတ်တတ်ရပ်၍ ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်စဉ်... အဝေးဆီမှ ကျင့်ကြံသူများ တိုးတိုးတိတ်တိတ် စကားပြောဆိုနေကြသံကို ကြားလိုက်ရသည်။
"မုရုံမိသားစုက သခင်မလေးက မသေမျိုးသန့်စင်တောင်တန်းထဲကို သွားရောက်စွန့်စားဖို့အတွက် ကျင့်ကြံသူတွေကို စုဆောင်းနေတယ်ဟေ့။ ကြားရသလောက်တော့ ဘိုးဘေးရဲ့ လမ်းညွှန်မှုကို ရရှိထားတာမို့၊ ဒီတစ်ခေါက် မသေမျိုးကံတရားနဲ့ ဆုံတွေ့ဖို့ အခွင့်အရေး အလွန်များတယ်တဲ့"
"အဲဒီလို ကိစ္စမျိုး ရှိတာလား... မသေမျိုးကံတရားဆိုတာ ရဖို့ ဘယ်လောက် ခက်ခဲလိုက်သလဲ။ ဒါပေမဲ့ မုရုံဘိုးဘေးက တကယ့်ကို ကံတရားအလွန်ကောင်းတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးမို့၊ သူ လမ်းညွှန်တာဆိုရင်တော့ အခွင့်အရေး အနည်းငယ် ရှိနိုင်တာပေါ့"
"ယုရှို့ဖန် ဈေးတန်းက ကျင့်ကြံသူ အများအပြားက မုရုံမိသားစုဆီကို သွားပြီး အင်တာဗျူး နေကြပြီလို့ ကြားတယ်။ မုရုံသခင်မလေးရဲ့ မျက်စိကျခြင်းကို ခံရပြီး မသေမျိုးသန့်စင်တောင်တန်းဆီ အတူတူ လိုက်ပါသွားခွင့်ရဖို့ မျှော်လင့်နေကြတာပေါ့"
"ငါတို့လည်း မြန်မြန်သွားကြရအောင်"
ဝူယဲ့တီ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ မျက်ဝန်းထဲတွင် အလွန်အမင်း ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားသည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာကာ... ဘေးနားရှိ ကျင့်ကြံသူများကို ချက်ချင်း အချက်ပြပြီး မုရုံမိသားစုအိမ်တော်ဘက်သို့ အပြေးအလွှား သွားကြတော့သည်။
ဖန့်ချန်လည်း ချက်ချင်းပင် ဆိုင်ပိတ်ရန် ပြင်လိုက်သည်။
ဘေးချင်းကပ် ဆိုင်ပိုင်ရှင်က ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ မပြုံးဘဲ မနေနိုင်တော့ဘဲ
"ဝမ်အိုကြီး... မင်းလည်း ကံစမ်းဖို့ သွားမလို့လား။ မင်းက စွန့်စားရမယ့် ဘဝကို မသဘောကျဘူးလို့ ပြောခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား"
"မသေမျိုးကံတရား ရှိနေတာကိုမှ သွားပြီး မယူတဲ့လူဟာ လူအ ပါပဲဗျာ"
ဖန့်ချန်က ပြုံးလိုက်ပြီး၊ ဝူယဲ့တီတို့ နောက်သို့ အမြန် လိုက်ပါသွားကာ လမ်းမကြီး၏ အဆုံးတွင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
ဘေးချင်းကပ် ဆိုင်ပိုင်ရှင်သည် ထိုစကားကို ခေတ္တမျှ တွေးတောနေပြီးနောက်၊ မကျေမနပ်ဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။
"ဒီ ဝမ်အိုကြီး... ငါ့ကို လူအ လို့ စောင်းမြောင်း ဆဲသွားတာပဲ"
မုရုံအိမ်တော်သည် ယုရှို့ဖန် ဈေးတန်း၏ အစည်ကားဆုံးသော လမ်းမကြီးပေါ်တွင် တည်ရှိပြီး၊ အကျယ်အဝန်းအားဖြင့် မြေကွက်အတော်များများ ကျယ်ဝန်းကာ... အိမ်တော်တစ်ခုလုံးကို တားမြစ်ချက် အစီအရင် တစ်ခုဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသည်။
ဖန့်ချန်တို့ အုပ်စု အိမ်တော်ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင်၊ ထိုနေရာ၌ ကျင့်ကြံသူ ရာပေါင်းများစွာ စုဝေးရောက်ရှိနေကြပြီ ဖြစ်သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းတို့ထဲမှ ကျင့်ကြံသူအချို့သည် ဖန့်ချန်ကို မြင်သောအခါ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ပျက်သွားကြပြီး၊ မှောင်မည်းသော အရိပ်အယောင်များဖြင့် သူ့ကို တိတ်တဆိတ် စိန်းစိန်းဝါးဝါး ကြည့်နေကြသည်။
ထိုစဉ် မုရုံအိမ်တော်အတွင်းမှ သက်ကြီးရွယ်အို အမျိုးသားတစ်ဦး လျှောက်လှမ်းလာခဲ့ရာ၊ ဆူညံနေသည့် အိမ်တော်ရှေ့မျက်နှာစာတစ်ခုလုံး ချက်ချင်းပင် တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။
"သခင်မလေးက ပြောတယ်... ဒီတစ်ခေါက် မင်းတို့ထဲကနေ လူပေါင်း တစ်ရာ ပဲ ရွေးချယ်မယ်တဲ့"
"မိတ်ဆွေဝမ်... မင်းနဲ့ ငါ့ရဲ့ အင်အားက ဒီယုရှို့ဖန် ဈေးတန်းရဲ့ ချီသန့်စင်ခြင်းကျင့်ကြံသူတွေထဲမှာ အနည်းဆုံး ထိပ်တန်း အယောက် သုံးဆယ် အတွင်းမှာ ရှိတယ်။ ဒီတစ်ခေါက် ငါတို့ သေချာပေါက် အရွေးခံရလိမ့်မယ်"
ဝူယဲ့တီက အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် တိုးတိုးလေး ဆိုလိုက်သည်။
အခန်း (၁၉၉၂) ငါ ဝမ်ချုံစန်း က ဘာကိုမှ မကြောက်ဘူးကွ
လူတိုင်းသည် ထိုသက်ကြီးရွယ်အို အမျိုးသား၏ နောက်သို့ လိုက်ပါကာ မုရုံအိမ်တော်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ကြပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် တိုက်ပွဲစင်မြင့် ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။
ဤနေရာသည် မုရုံမိသားစုမှ ကျင့်ကြံသူများ နေ့စဉ်ရက်ဆက် တိုက်ပွဲပညာရပ်များ လေ့ကျင့်ရာ နေရာဖြစ်သည်။
လူတိုင်း ထိုနေရာသို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင်၊ မလှမ်းမကမ်း၌ ထိုင်နေကြသည့် လူအုပ်စုတစ်စုကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုလူအုပ်စု၏ အလယ်ဗဟိုတွင်တော့ ခရမ်းရောင် မျက်နှာဖုံးပုဝါ ပါးပါးလေးကို ဆင်မြန်းထားသဖြင့် ရုပ်ရည်ကို သဲသဲကွဲကွဲ မမြင်ရသည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦး ရှိနေသည်။
သူမကတော့ မုရုံမိသားစု၏ သခင်မလေး ဖြစ်ပြီး၊ မုရုံဘိုးဘေး၏ လမ်းညွှန်မှုကို ရရှိထားသူ ဖြစ်ပေသည်။
လူတိုင်း၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားကြသည်။
"အားလုံး သိကြတဲ့အတိုင်း... မသေမျိုးသန့်စင်တောင်တန်း က အလွန်အန္တရာယ်များလှပါတယ်။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော်တို့ သခင်မလေးဟာ မုရုံမိသားစုက ကျင့်ကြံသူတွေကို ခေါ်ဆောင်သွားမယ့်အပြင်၊ ယုရှို့ဖန် ဈေးတန်းထဲက ပါရမီရှင် အချို့ကိုလည်း ရွေးချယ်ပြီး အတူတူ သွားချင်တာ ဖြစ်ပါတယ်"
ထိုသက်ကြီးရွယ်အိုက လူတိုင်း၏ ရှေ့တွင် ရပ်ကာ ကျယ်လောင်စွာဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။
"ဒါပေမဲ့ ဒီထဲမှာ စည်းကမ်းချက်တစ်ခု ရှိပါတယ်။ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်က ချီသန့်စင်ခြင်း နောက်ဆုံးအဆင့် အောက် ရောက်နေတဲ့သူတွေအနေနဲ့ မိမိအသိစိတ်နဲ့မိမိ ပြန်လှည့်ထွက်သွားကြပါ"
လူအုပ်ကြီးမှာ ချက်ချင်းပင် ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်သွားကြတော့သည်။
ဝူယဲ့တီ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာလည်း အနည်းငယ် ပျက်သွားပြီး၊ လိုက်၍ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
"ကျွန်တော်နဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ ညီအစ်ကိုတွေက အတူတူစား အတူတူနေလာခဲ့ကြတာ။ ဒါက မသေမျိုးကံတရား ဖြစ်နေမှတော့၊ သူတို့မှာလည်း အခွင့်အရေး ရှိသင့်တာပေါ့"
ဝူယဲ့တီ၏ ဘေးနားရှိ ကျင့်ကြံသူ အနည်းငယ်က တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး၊ ၎င်းတို့၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှား အမူအရာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
"မုရုံသခင်မလေး... ကျွန်တော့်အမြင်အရတော့ ဒီလို စမ်းသပ်စစ်ဆေးနေဖို့ မလိုတော့ပါဘူး။ ကျွန်တော်တို့ ဆွန်းလုံအဖွဲ့ က ကျင့်ကြံသူတွေဟာ မသေမျိုးသန့်စင်တောင်တန်းထဲမှာ နှစ်ရှည်လများ သွားလာနေကြတာမို့၊ ဒီကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး အတွေ့အကြုံ အလွန်ရင့်ကျက်ပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ ညီအစ်ကို နှစ်ယောက်က ညီအစ်ကိုပေါင်း တစ်ရာကျော်ကို ရွေးချယ်ပြီး သခင်မလေးနဲ့အတူ လိုက်ပါလာခဲ့ရင်... မသေမျိုးသန့်စင်တောင်တန်းထဲမှာ သခင်မလေး ဘယ်တော့မှ အန္တရာယ်ကြုံရမှာ မဟုတ်ပါဘူး"
ထိုစဉ် သန်မာထွားကျိုင်းသော အမျိုးသား နှစ်ဦးက ရှေ့နောက်တစ်ဖွဲ့တည်း ထွက်လာကြသည်။
ဤနေရာတွင် ရှိနေကြသည့်အထဲ၌ ၎င်းတို့ ယူဆောင်လာသည့် ကျင့်ကြံသူ အရေအတွက်က အများဆုံး ဖြစ်ပြီး၊ မည်သူမဆို၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ခက်ထန်သော အငွေ့အသက်များ ရှိနေကြသည်။
ထိုလူနှစ်ဦး၏ စကားကို ကြားသောအခါ၊ များစွာသော ကျင့်ကြံသူများ၏ မျက်နှာအမူအရာများ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားပြီး ဝိုင်းဝန်း ဆဲဆိုကျိန်ဆဲကြတော့သည်။
ထိုနေရာတစ်ခုလုံး ဝရုန်းသုန်းကား ဖြစ်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ၊ မုရုံသခင်မလေးက မျက်မှောင်ကို အနည်းငယ် ကုတ်လိုက်ပြီး... ထိုသက်ကြီးရွယ်အို အမျိုးသားကို လှမ်းခေါ်ကာ တိုးတိုးတိတ်တိတ် စကားအနည်းငယ် မှာကြားလိုက်သည်။
ထို့နောက် သက်ကြီးရွယ်အိုက ရှေ့သို့ လျှောက်လှမ်းလာပြီး ချောင်းဆိုးဟန်ပြုကာ၊ လူတိုင်းကို ငြိမ်သက်ရန် အချက်ပြလိုက်သည်။
"အားလုံးပဲ... သခင်မလေးက မင်းတို့အားလုံးရဲ့ အခက်အခဲကို စာနာထောက်ထားတဲ့အတွက် စည်းကမ်းကို ပြောင်းလဲပေးလိုက်ပါတယ်။ မင်းတို့တစ်ယောက်ချင်းစီအနေနဲ့ မိမိရဲ့ ညီအစ်ကို ငါးယောက်အထိ ခေါ်ဆောင်ခွင့် ပြုလိုက်မယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီထက် ပိုလို့တော့ မရဘူး။ ဒါ့အပြင်... မိမိရဲ့ ညီအစ်ကို ငါးယောက်ကို ခေါ်ဆောင်ချင်တယ်ဆိုရင်တော့ မိမိရဲ့ အရည်အချင်းကို သက်သေပြရလိမ့်မယ်"
လူတိုင်း ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက်၊ တစ်ယောက်က ထိုအရာက အလွန်တရားမျှတကြောင်း အော်ပြောလိုက်သည်။
ဆွန်းလုံအဖွဲ့မှ ခေါင်းဆောင်နှစ်ဦးက တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး၊ စိတ်တိုင်းမကျသည့် အမူအရာ ရှိနေကြသော်လည်း... ဘာမှ ထပ်မံ မပြောတော့ချေ။
၎င်းတို့ထဲမှ ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးက တိုက်ပွဲစင်မြင့်ပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် တက်လှမ်းသွားပြီး၊ မျက်ဝန်းထဲတွင် အေးစက်သော အရိပ်အယောင်များဖြင့် ဤနေရာရှိ လူအုပ်ကြီးကို တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။
"ဘယ်သူက အရင်ဆုံး တက်လာပြီး ငါနဲ့ တစ်ပွဲလောက် ယှဉ်ပြိုင်မလဲ"
လူအုပ်ကြီးထဲမှ မည်သူမျှ စကားမဟကြချေ။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယုရှို့ဖန် ဈေးတန်းထဲက ကျင့်ကြံသူ အများစုသည် ကောင်းစွာ သိရှိထားကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဆွန်းလုံအဖွဲ့မှ ညီအစ်ကိုနှစ်ယောက်သည် ယခင်က မသေမျိုးသန့်စင်တောင်တန်းထဲတွင် ကံတရားတစ်ခုကို ရရှိခဲ့ဖူးပြီး၊ ၎င်းတို့၏ ဓားပျံထိန်းချုပ်ခြင်းပညာ မှာ တစ်ဦးတည်းသော အတုမရှိ ပညာရပ် ဖြစ်ကာ... ယုရှို့ဖန် ဈေးတန်းအတွင်းရှိ အဆင့်တူ ကျင့်ကြံသူများထဲတွင် ပြိုင်ဘက်ကင်းသလောက် ဖြစ်နေသည်။
ထိုကဲ့သို့ တက်ရောက် ယှဉ်ပြိုင်မည်ဆိုလျှင်၊ ရာခိုင်နှုန်း အလွန်များစွာဖြင့် စင်မြင့်ပေါ်တွင် ချက်ချင်း ရှုံးနိမ့်သွားရလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။
ခေတ္တမျှ စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက် ထိုပုဂ္ဂိုလ်နှင့် တိုက်ခိုက်ယှဉ်ပြိုင်လိုသူ မရှိသည်ကို မြင်သောအခါ၊ သက်ကြီးရွယ်အိုက ထိုပုဂ္ဂိုလ် စမ်းသပ်ချက် အောင်မြင်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း တိုက်ရိုက် ကြေညာလိုက်သည်။
ထို့နောက် ဆွန်းလုံအဖွဲ့မှ အခြားခေါင်းဆောင်တစ်ဦးကလည်း တိုက်ပွဲစင်မြင့်ပေါ်သို့ တက်လှမ်းသွားပြီး တူညီသော အခြေအနေမျိုးနှင့်ပင် ကြုံတွေ့ရကာ စမ်းသပ်ချက် တိုက်ရိုက် အောင်မြင်သွားခဲ့သည်။
ဤသည်မှာ နေရာ ဆယ့်နှစ်နေရာစာကို ဆွန်းလုံအဖွဲ့က ကြိုတင် သိမ်းပိုက်လိုက်ခြင်းနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။
ထိုလူနှစ်ဦး အောင်မြင်သွားပြီးနောက်မှသာ၊ တိုက်ပွဲစင်မြင့်ပေါ်တွင် ကျင့်ကြံသူအချို့ စတင်ကာ တိုက်ပွဲဝင် ယှဉ်ပြိုင်ကြတော့သည်။
အချို့လူများက တစ်ပွဲတည်းဖြင့် ရှုံးနိမ့်သွားကြပြီး၊ အချို့လူများကတော့ စိတ်ဓာတ်တက်ကြွစွာဖြင့် ဆက်တိုက် နိုင်ပွဲများ ရရှိနေကြသည်။
ဝူယဲ့တီသည်လည်း ချီသန့်စင်ခြင်း မဟာပြီးပြည့်စုံခြင်း အဆင့်သို့ ရောက်ခါနီး ဖြစ်နေသဖြင့်၊ သူသည် တိုက်ပွဲစင်မြင့်ပေါ်တွင် သုံးပွဲဆက်တိုက် အနိုင်ရရှိခဲ့ပြီး... မုရုံသခင်မလေးနှင့်အတူ မသေမျိုးသန့်စင်တောင်တန်းသို့ လိုက်ပါခွင့်ရမည့် အရည်အချင်းကို အခြေခံအားဖြင့် သေချာသွားစေခဲ့သည်။
သူ စင်မြင့်ပေါ်ကနေ ဆင်းရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင်... လူတစ်ယောက်က စင်မြင့်ပေါ်သို့ တက်လာပြီး သူ့ကို စိန်ခေါ်လိုက်သည်။
ဝူယဲ့တီသည် သူ့ကို စိန်ခေါ်သည့် ကျင့်ကြံသူ၏ ရုပ်ရည်ကို သဲသဲကွဲကွဲ မြင်လိုက်ရသောအခါ မပြုံးဘဲ မနေနိုင်တော့ဘဲ ဆိုလိုက်သည်။
"မိတ်ဆွေကျန်းနင်... မင်း ငါနဲ့ လက်ရည်ယှဉ်ပြိုင်တုန်းက ဘယ်လိုမျိုး အသက်ချမ်းသာပေးဖို့ တောင်းပန်ခဲ့ရလဲဆိုတာ မမှတ်မိတော့ဘူးလား"
ပြောပြီးသည်နှင့် သူက ဖန့်ချန်ကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ၊ မျက်ဝန်းထဲက အပြုံးများက ပိုမို တောက်ပလာသည်။
ဝူယဲ့တီ၏ ပြိုင်ဘက်ကတော့ လူငယ်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး၊ သူ၏ မျက်ဝန်းများသည် ဝူယဲ့တီ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် တစ်ချက် ဝေ့ဝဲသွားပြီးနောက် စင်အောက်က ဖန့်ချန်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ... မျက်ဝန်းထဲတွင် အေးစက်လှသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။
"အဲဒီတုန်းက အဲဒီတုန်းကပေါ့၊ အခုက အခုပဲ"
ကျန်းနင်က စကားပြောပြီးသည်နှင့်၊ ချက်ချင်းပင် နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေသည့် ဓားပျံတစ်စင်းကို ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီး ဝူယဲ့တီထံသို့ တိုက်ရိုက် တိုက်ခိုက်လိုက်တော့သည်။
ထိုဓားပျံ၏ အငွေ့အသက်မှာ အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှရာ... ၎င်းသည် ဟွမ်အဆင့်အနိမ့် မှော်ရတနာ မဟုတ်တော့ဘဲ၊ ဟွမ်အဆင့်အလယ် ဖြစ်နေပုံရသည်။
ဤဓားပျံကို လှုံ့ဆော်နေစဉ်အတွင်း၊ ကျန်းနင်က ဆေးလုံးအချို့ကို ထုတ်ယူကာ ပါးစပ်ထဲသို့ ပစ်ထည့်လိုက်ရာ... သူ၏ မျက်နှာမှာ နီမြန်းသွားပြီး၊ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်း စွမ်းအားများကို အလွန်အမင်း အားစိုက်ထုတ် အသုံးပြုနေသည်မှာ ထင်ရှားလှပေသည်။
ဝူယဲ့တီ၏ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ပျက်သွားပြီး၊ ရင်ဆိုင်ရန်အတွက် မှော်ရတနာကို ထုတ်ဖော်ရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း... အကယ်၍ သူ၏ မှော်ရတနာသာ တစ်ဖက်လူကြောင့် ပျက်စီးသွားခဲ့မည်ဆိုလျှင် အလွန် ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှု ဖြစ်ပေါ်လိမ့်မည်ဟု တွေးမိကာ ထိုစိတ်ကူးကို လက်လျှော့လိုက်သည်။
ထို့နောက် သုံးလေးကွက် ဖြတ်သန်းသွားပြီးနောက်၊ သူသည် ထိုဓားပျံကို မယှဉ်နိုင်တော့ဘဲ တိုက်ပွဲစင်မြင့်အောက်သို့ တိုက်ရိုက် လွင့်စင်ကျသွားတော့သည်။
ဝူယဲ့တီ၏ သွေးလေများ ပွက်ပွက်ဆူသွားပြီး၊ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်ပတ်လည်ရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များမှာ အလွန်အမင်း နည်းပါးသွားခဲ့သည်။ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အလွန် လေးနက်နေပြီး... တိုက်ကွက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာတင် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို ဤမျှအထိ ကုန်ခမ်းစေခဲ့ရာ၊ တစ်ဖက်လူ၏ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းမှာ ယခင်ကထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမို သန်မာလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ယုရှို့ဖန် ဈေးတန်းက ကျင့်ကြံသူများလည်း ကျန်းနင်၏ လက်ရှိ စွမ်းဆောင်ရည်ကြောင့် ထိတ်လန့် အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ ၎င်းတို့၏ အကြည့်များမှာ ထိုဓားပျံပေါ်သို့ စုပြုံကျရောက်သွားကြပြီး၊ မျက်ဝန်းထဲတွင် လောဘရိပ်များ ယှက်သန်းနေကြသည်။
ဟွမ်အဆင့်အလယ် မှော်ရတနာဆိုသည်မှာ ယုရှို့ဖန် ဈေးတန်းအတွင်း၌ အလွန် မြင်တွေ့ရခဲလှပေသည်။
တစ်ဖက်လူသည် မည်သည့်နေရာက ကံတရားကို ရရှိခဲ့သည်မသိဘဲ ဤရတနာကို ရရှိထားရာ... နောင်တွင် ယုရှို့ဖန် ဈေးတန်းအတွင်းရှိ ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများထဲတွင် ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည်လည်း နေရာတစ်ခုကို သိမ်းပိုက်နိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။
မလှမ်းမကမ်းရှိ မုရုံသခင်မလေးသည်လည်း ဤကိစ္စကြောင့် ကျန်းနင်ကို ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်ပြရင်း အကဲခတ်ကြည့်လိုက်သည်။
ထိုစဉ် ကျန်းနင်က ဝူယဲ့တီကို အေးစက်စွာဖြင့် တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက်၊ ရုတ်တရက် လူအုပ်ကြီးထဲက ဖန့်ချန်ကို လှမ်းကြည့်ကာ တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။
"ဝမ်ချုံစန်း... မင်း စင်ပေါ်တက်လာပြီး ငါနဲ့ တိုက်ခိုက်ရဲလား"
ပြောပြီးသည်နှင့် သူက ဆေးလုံးအနည်းငယ်ကို ထပ်မံထုတ်ယူကာ ပါးစပ်ထဲသို့ ပစ်ထည့်လိုက်ပြီး၊ သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို အဆက်မပြတ် ပြန်လည်ဖြည့်တင်းနေတော့သည်။
"မှတ်မိပြီ... အဲဒီတုန်းက ကျန်းနင်က ဒီမိတ်ဆွေဝမ် အသစ်ရောက်ခါစတုန်းက နှိပ်စက်ပြီး ပစ္စည်းတွေကို အတင်းအဓမ္မ ဝယ်ခိုင်းဖို့ လုပ်တာ၊ အဆုံးမှာတော့ တစ်ဖက်လူရဲ့ ဆုံးမတာကို အကောင်းဆုံး ခံလိုက်ရတာလေ"
"အခုပုံစံအတိုင်းဆိုရင်တော့ အဲဒီတုန်းက ကိစ္စကို ကလဲ့စားချေချင်နေတာပဲ..."
လူတိုင်းက တိုးတိုးတိတ်တိတ် ပြောဆိုနေကြသည်။
ဝူယဲ့တီက ဖန့်ချန်၏ ဘေးသို့ လျှောက်လှမ်းလာပြီး၊ လေးနက်သော အမူအရာဖြင့်
"မိတ်ဆွေဝမ်... မင်း သူ့ရဲ့ အကွက်ထဲကို မဝင်နဲ့။ သူက ဟွမ်အဆင့်အလယ် မှော်ရတနာကို အားကိုးပြီးတော့မှ ဒီလို စွမ်းဆောင်နိုင်တာ။ မင်း အခုအချိန်မှာ စင်ပေါ်တက်ဖို့ မလိုဘူး၊ သူ စင်ပေါ်က ဆင်းသွားတဲ့အထိ စောင့်ပြီးမှ မင်း တက်သွားရင်လည်း မနှောင်းပါဘူး"
ဟု တားမြစ်လိုက်သည်။
ဒီတစ်ခေါက် ကိစ္စက တိုက်ပွဲ အရှုံးအနိုင် ယှဉ်ပြိုင်ခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ စမ်းသပ်စစ်ဆေးခြင်း သက်သက်သာ ဖြစ်ရာ... လုံလောက်သော အင်အား ရှိကြောင်း ပြသနိုင်လျှင်ပင် ထိုမုရုံသခင်မလေး၏ မျက်စိကျခြင်းကို ခံရမည်ဖြစ်ပြီး၊ မသေမျိုးသန့်စင်တောင်တန်းသို့ အတူတူ သွားရောက်ကာ မသေမျိုးကံတရားကို ရှာဖွေနိုင်မည် ဖြစ်သည်။
"ဝမ်ချုံစန်း... မင်း ကြောက်နေတာလား"
ကျန်းနင်သည် ဖန့်ချန်ဘက်က ဘာမှ မလှုပ်ရှားသည်ကို မြင်သောအခါ၊ စကားလုံးများဖြင့် စူးစူးဝါးဝါး လှုံ့ဆော်လိုက်သည်။
စင်အောက်ရှိ သူနှင့် ရင်းနှီးသော ကျင့်ကြံသူအချို့ကလည်း လိုက်လံ၍ အော်ဟစ် အားပေးကြတော့သည်။
"ငါ ဝမ်ချုံစန်း က ဘာကိုမှ မကြောက်ဘူးကွ၊ မင်းရဲ့ သောက်သုံးမကျတဲ့ ဟွမ်အဆင့်အလယ် မှော်ရတနာလေးကို ကြောက်နေရမှာလား"
ဖန့်ချန်က ချက်ချင်းပင် ရယ်မောလိုက်သည်။
"ဟူး... မိတ်ဆွေဝမ် က အရမ်း စိတ်လိုက်မာန်ပါ လုပ်တာပဲ"
ဝူယဲ့တီက သက်ပြင်း သာသာ ချလိုက်သည်။
ကျန်းနင်သည် ဖန့်ချန် အကွက်ထဲ ဝင်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ချက်ချင်းပင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
ဖန့်ချန် တိုက်ပွဲစင်မြင့်ပေါ်သို့ တက်လှမ်းလာသည့် ထိုအချိန်တွင်၊ သူက ချက်ချင်းပင် ထိုဓားပျံကို လှုံ့ဆော်လိုက်ပြီး... ဝူယဲ့တီကို တိုက်ခိုက်ခဲ့သည့် ပုံစံအတိုင်း ဖန့်ချန်ကို ရင်ဆိုင်ရန် အသုံးပြုလိုက်သည်။
ဖန့်ချန်ဘက်ကလည်း ပိုလျှံသော လှုပ်ရှားမှုများ မရှိဘဲ၊ မည်သူမဆို တတ်ကျွမ်းသည့် ဓာတ်ကြီးငါးပါး ထိန်းချုပ်ခြင်း ပညာရပ်ကိုသာ အသုံးပြုကာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဖြင့် ရင်ဆိုင်လိုက်ပြီး မည်သည့် မှော်ရတနာကိုမျှ ထုတ်ဖော်ခြင်း မရှိချေ။
ကျန်းနင် ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ၊ မျက်ဝန်းထဲတွင် ချက်ချင်းပင် အထင်သေးသည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ တစ်ဖက်လူသည် သူ၏ မှော်ရတနာကို ထုတ်ဖော်လိုက်လျှင် မိမိ၏ ဓားပျံကြောင့် ပျက်စီးသွားမည်ကို ကြောက်ရွံ့နေခြင်း ဖြစ်ရမည်။
ကျန်းနင်က အရှိန်အဟုန်မြှင့်ကာ ဖန့်ချန်ကို အကောင်းဆုံး သင်ခန်းစာ ပေးရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင်... သူ၏ ဓားပျံသည် ဓာတ်ကြီးငါးပါး စွမ်းအားများကြောင့် ပတ်ချာလည် ပိတ်မိသွားခဲ့သည်။
"ဒါ... ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ"
ကျန်းနင် ဆွံ့အသွားသည်။
ထို့နောက် ဓားပျံသည် သူ၏ မျက်စိရှေ့တွင်တင် တဆတ်ဆတ် တုန်ခါကာ ကွဲအက်သွားပြီး၊ မြေပြင်ပေါ်သို့ တဒေါင်ဒေါင် တချင်ချင် မြည်ကာ အပိုင်းပိုင်းပြတ်ကျသွားတော့သည်။
"မင်းရဲ့ ဓားပျံအဆင့်က မြင့်မားတယ်ဆိုပေမဲ့၊ သူတစ်ပါးဆီမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ အသုံးပြုခံခဲ့ရပုံရပြီး အထဲမှာ ပျက်စီးနေခဲ့တာ ကြာပြီပဲ။ ဒီလို တိုက်ပွဲမျိုးကို မခံနိုင်တော့ဘူး"
ဖန့်ချန်က သာသာလေး ပြုံးလိုက်ပြီး၊ အင်္ကျီလက်ကို ဝေ့ယမ်းလိုက်ရာ... ကြီးမားလှသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လက်ဝါးရိပ်ကြီးက ကျန်းနင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ဖျန်းခနဲ ကျရောက်သွားပြီး၊ သူ့ကို တိုက်ပွဲစင်မြင့်အောက်သို့ တိုက်ရိုက် ရိုက်ချပစ်လိုက်သဖြင့် အတော်ကြာအောင်ပင် ပြန်လည် မတ်တတ်မရပ်နိုင်တော့ချေ။
လူတိုင်း ဆွံ့အ ငေးမောသွားကြသည်။ ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်က၊ ဟွမ်အဆင့်အလယ် မှော်ရတနာတစ်ခုကို ရိုက်ခွဲပစ်လိုက်တာလား။
မုရုံသခင်မလေးသည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့ရသောအခါ၊ မျက်ဝန်းထဲတွင် အလားတူပင် အံ့အားသင့်သွားသည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာပြီးနောက် ခေါင်းကို သာသာလေး ညိတ်ပြလိုက်သည်။
ဖန့်ချန်က စင်မြင့်ပေါ်တွင် ခေတ္တမျှ စောင့်ဆိုင်းနေပြီးနောက်၊ မည်သူမျှ တက်ရောက် စိန်ခေါ်ခြင်း မရှိတော့သည်ကို မြင်မှသာ တိုက်ပွဲစင်မြင့်အောက်သို့ ဆင်းလာခဲ့သည်။
စမ်းသပ်စစ်ဆေးခြင်းမှာ မကြာမီမှာတင် ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် ဖန့်ချန်၊ ဝူယဲ့တီ၊ ဆွန်းလုံအဖွဲ့မှ ခေါင်းဆောင်နှစ်ဦး၊ ကျန်းနင် နှင့် အခြား ဒေသတွင်း၌ အမည်ကျော်ကြားသည့် ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူအချို့ကို မုရုံသခင်မလေးက ရွေးချယ်လိုက်သည်။
ကျန်းနင်ကိုယ်တိုင်ပင် သူ၏ ဓားပျံကို ဖန့်ချန်က ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့သော်လည်း မုရုံသခင်မလေးက သူ့ကို ဆက်လက် ရွေးချယ်ခဲ့လိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။
ထိတ်လန့် အံ့အားသင့်ရသည့်အပြင် စိတ်ထဲတွင် ကျေးဇူးတင်ရှိမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားပြီး... ဖန့်ချန်ကို မနာလို မုန်းတီးစိတ်အပြည့်ဖြင့် စိန်းစိန်းဝါးဝါး စိုက်ကြည့်ရန် မမေ့လျော့ခဲ့ချေ။
၎င်း၏ မျက်ဝန်းများက ပိုမို၍ မရဏရိပ် သန်းလာတော့သည်။