အခန်း (၁၉၉၅-၁၉၉၆)

အခန်း (၁၉၉၅) တစ်ပိုင်းတစ်စ ထုတ်ကုန်များ

ဖျင်ရွှီ တစ်ပိုင်းသူတော်စင်နှင့် ကျန်ရှိနေသည့် လူများမှာ လော့ရွှမ်သူတော်စင်၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ... သုံးစက္ကန့်မှ ငါးစက္ကန့်ခန့်အထိ ကြာအောင် ဆွံ့အကာ တိတ်ဆိတ်သွားကြပြီးမှ မျက်နှာတစ်ခုလုံးတွင် အပြုံးများဖြင့် ပြည့်နှက်လျက် ဆိုလိုက်ကြသည်။

"ခုနက ပြောတာတွေက နောက်ပြောင်တဲ့ စကားတွေပါဗျာ... မိတ်ဆွေတို့လည်း စိတ်ထဲ မထားပါနဲ့ဦး"

"ကိစ္စမရှိပါဘူး... ငါတို့ စိတ်ထဲ မထားပါဘူး"

လော့ရွှမ်သူတော်စင်က ခေါင်းကို သာသာလေး ညိတ်ပြလိုက်ရင်း

"ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ အခု လျှောက်လှမ်းနေတဲ့ လမ်းကြောင်းကိုလည်း... ငါတို့ကို မျှဝေပေးနိုင်လိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"

'အိုး...'

ဖန့်ချန် ချက်ချင်းပင် စိတ်ဝင်စားသွားတော့သည်။

ထိုနတ်ဆိုးကျင့်ကြံသူကြီး အနည်းငယ်သည်လည်း တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး... ၎င်းတို့ထဲမှ နားရွက်အနည်းငယ် ကားပြီး နှာခေါင်း အနည်းငယ်ကြီးကာ ခန္ဓာကိုယ် အလွန်တရာ ထွားကျိုင်းလှသည့် တည်ရှိမှုတစ်ခုက အစ်အောက်သော အသံကြီးဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

"အခုဆို ငါတို့အားလုံးက ကြိုးတစ်ချောင်းတည်းမှာ ချည်ထားတဲ့ နှံကောင်တွေပဲ။ အကျိုးရှိရင်လည်း အတူတူ ခံစားရမှာဖြစ်ပြီး၊ ပျက်စီးရင်လည်း အတူတူ ပျက်စီးကြရမှာ"

ဖျင်ရွှီ တစ်ပိုင်းသူတော်စင်က ချက်ချင်းပင် ပြုံးလိုက်ပြီး

"မိတ်ဆွေတို့ ပြောပုံကလည်း... ငါတို့တွေ နှစ်ပေါင်းများစွာ အပင်ပန်းခံ ကြိုးစားအားထုတ်ပြီး မသေမျိုးသန့်စင်ကန် ကို သုံးပြီးမှသာ ဒီလို လမ်းကြောင်းမျိုးကို စမ်းသပ်အောင်မြင်ခဲ့တာလေ။ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး မိတ်ဆွေတို့ကို အလွယ်တကူ လက်ဆင့်ကမ်းနိုင်မှာလဲ။ ဒီစကားကို နောက်ခါ ထပ်မပြောတာ ပိုကောင်းလိမ့်မယ်။

ဟင်းလင်းပြင် အမြင့်ဆုံးမဟာမိတ်အဖွဲ့ရဲ့ ကိစ္စကိုလည်း ငါတို့ ကြားသိထားပြီးသားပါ။ မိတ်ဆွေတို့ အဲဒီဘက်ကို ရောက်သွားတဲ့ အခါကျရင်... သဘာဝအတိုင်းပဲ လျှောက်လှမ်းရမယ့် သူတော်စင်ကျမ်းစာရဲ့ လမ်းစဉ် ရှိနေမှာပဲ မဟုတ်ဘူးလား"

'မသေမျိုးသန့်စင်ကန်ကို သုံးခဲ့တယ် ဟုတ်လား...'

သူတို့ လှည့်စားခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည့် ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများသည် ဤကိစ္စနှင့် ဆက်စပ်မှု ရှိနေနိုင်သည်ဟု ဖန့်ချန် စိတ်ထဲကနေ ခံစားလိုက်ရသည်။

"အကယ်၍ အထွတ်အထိပ်အရိုး မရှိရင်... သူတော်စင်ကျမ်းစာရဲ့ လမ်းစဉ်က အောင်မြင်ဖို့ သိပ်ခက်ခဲလိမ့်မယ်။

ငါတို့တွေကလည်း ကောင်းကင်က ပေးတဲ့ တကယ့် ပါရမီရှင်တွေ မဟုတ်ကြသလို... မျိုးနွယ်စုတစ်ခုစီရဲ့ ပထမဆုံး သူတော်စင်တွေကိုလည်း မမှီနိုင်ကြဘူး။

သူတို့တွေပဲ အရှိကနေ အရှိကို ဖန်တီးပြီး... ဟာလာဟင်းလင်းပြင်ထဲကနေ ကောင်းကင်ကို ထိုးတက်မယ့် လမ်းစဉ်ကြီးတစ်ခုကို အောင်မြင်အောင် လျှောက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ကြတာ"

လော့ရွှမ်သူတော်စင်က ခေါင်းကို သာသာလေး ခါယမ်းလိုက်ရင်း

"ဒါကြောင့် ငါတို့က မင်းတို့ရဲ့ လမ်းကြောင်းကို လိုချင်တယ်။ ဒီအတွက်ကြောင့်လည်း... ငါတို့ဘက်က အချို့သော တန်ဖိုးတွေကို ပေးဆပ်ဖို့ လိုလားပါတယ်"

"တန်ဖိုး ဟုတ်လား... ဘယ်လို တန်ဖိုးမျိုးလဲ"

ဖျင်ရွှီ တစ်ပိုင်းသူတော်စင်က ပြုံးလျက်

"မင်းတို့မှာ ဘာဝှက်ဖဲတွေ ရှိလဲဆိုတာ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပဲ ပြောလိုက်စမ်းပါ။ ငါတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်က ဝါ့ထျန်းဧကရာဇ်ထက် တစ်ဆင့် နိမ့်တယ်ဆိုပေမဲ့... ရှေးယခင်တုန်းကတော့ ငါတို့ တစ်ယောက်ချင်းစီဟာ နတ်ဘုရားလောကရဲ့ မင်းဆက်တစ်ခုကို အုပ်ချုပ်ခဲ့တဲ့ အချုပ်အခြာအာဏာပိုင်တွေချည်းပဲ။

အကယ်၍ မင်းတို့ ပေးမယ့် တန်ဖိုးကို ငါတို့ လက်ခံနိုင်တယ်ဆိုရင်တော့... ဆွေးနွေးဖို့ ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိပါသေးတယ်"

"နတ်ဆိုးအပျက်အစီးနယ်မြေ ရဲ့ အမာခံ စွမ်းအားကို... မင်းတို့ မပိုင်စိုးချင်ဘူးလား"

လော့ရွှမ်သူတော်စင်က တည်ငြိမ်စွာ ဆိုလိုက်သည်။

ကျဆုံးမသေမျိုး မျိုးနွယ်စုမှ တစ်ပိုင်းသူတော်စင် အနည်းငယ်၏ မျက်နှာအမူအရာ ချက်ချင်းပင် သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

နတ်ဆိုးအပျက်အစီးနယ်မြေ ဆိုသည်မှာ... နတ်ဘုရားလောက၏ အချက်အချာဗဟိုချက်ကို ညွှန်းဆိုခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ယနေ့ထက်တိုင် ၎င်းတို့သည် ထိုနေရာ၏ အမာခံစွမ်းအားကို မပိုင်စိုးနိုင်ခဲ့ကြချေ။

အကယ်၍ နတ်ဆိုးအပျက်အစီးနယ်မြေ၏ အမာခံစွမ်းအားကို ပိုင်စိုးနိုင်မည်ဆိုပါက... ၎င်းတို့၏ အင်အားမှာ သေချာပေါက် အဆမတန် တိုးတက်လာပေလိမ့်မည်။

ထိုအချက်ကို တွေးမိသည်နှင့် ဖျင်ရွှီ တစ်ပိုင်းသူတော်စင်သည် ထိုနားရွက်ကား နှာခေါင်းကြီးသည့် နတ်ဆိုးကျင့်ကြံသူထံသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး

"မိတ်ဆွေ ပိုင်ရှန့် ... မင်းတို့က နတ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းက လာတာ ဖြစ်သလို၊ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်တွေလည်း ဖြစ်တယ်။ နတ်ဆိုးအပျက်အစီးနယ်မြေကိုလည်း အစောဆုံးကတည်းက မင်းတို့ ပိုင်စိုးခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား။ ဘာဖြစ်လို့ အခုကျမှ လူသားမျိုးနွယ်တွေက အဲဒီအရာကို ထုတ်ပြီး ငါတို့နဲ့ အရောင်းအဝယ် လာလုပ်နေရတာလဲ"

"ပြောပြီးပြီပဲ... ငါတို့ အခု ကြိုးတစ်ချောင်းတည်းမှာ ချည်ထားတဲ့ နှံကောင်တွေပါ။ သူတို့ရဲ့ သဘောထားက... ငါတို့ရဲ့ သဘောထားပဲ။ ငါတို့ဟာ နတ်ဆိုးအပျက်အစီးနယ်မြေရဲ့ အမာခံစွမ်းအားကို သုံးပြီး... မင်းတို့ဆီကနေ သူတော်စင်ဖြစ်မယ့် လမ်းစဉ်နဲ့ လဲလှယ်ဖို့ လိုလားတယ်"

ဖျင်ရွှီ တစ်ပိုင်းသူတော်စင်သည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဆက်မပြောတော့ဘဲ... ကျန်ရှိနေသည့် ကျဆုံးမသေမျိုး တစ်ပိုင်းသူတော်စင်များနှင့် အချင်းချင်း တိုင်ပင်ဆွေးနွေးလိုက်ကြသည်။

၎င်းတို့သည် လော့ရွှမ်သူတော်စင်တို့၏ ရှေ့မှောက်တွင် တိုက်ရိုက် အသံလွှင့်ကာ တိုင်ပင်နေကြခြင်း ဖြစ်ရာ... လူတိုင်းသည် ၎င်းတို့၏ လက်ရှိ သဘောထားကို မသိရှိနိုင်ကြချေ။

၎င်းတို့ အဖြေတစ်ခု မထုတ်ရသေးမီမှာပင်... အဝါရောင် အလင်းတန်း အဆောင်တစ်ခုသည် ခန်းမအတွင်းသို့ ပျံသန်းဝင်ရောက်လာခဲ့ပြီး၊ ထိုအဆောင်ထံမှ အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"မင်းတို့ကို သူတော်စင်ဖြစ်မယ့် လမ်းစဉ် ပေးမယ်။ ဒါပေမဲ့ နတ်ဆိုးအပျက်အစီးနယ်မြေလိုမျိုး သေဆုံးသွားတဲ့ အတွင်းနယ်မြေကိုတော့... ငါ ဧကရာဇ်က စိတ်မဝင်စားဘူး။ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ... ငါ ဧကရာဇ်ဟာ မကြာခင် သူတော်စင်အဆင့်ကို တက်လှမ်းတော့မှာ ဖြစ်လို့၊ ငါ သူတော်စင် ဖြစ်ပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ ကျဆုံးမသေမျိုး မျိုးနွယ်စုဟာ ကျွန်စစ်သည်တွေ ဖြစ်မလာတော့ဘူး။ အဲဒီပုဂ္ဂိုလ်ရဲ့ ရှေ့မှာ မင်းတို့တွေ ကောင်းကောင်းမွန်မွန် စကားပြောပေးဖို့ မလိုတော့ဘူး"

ဖျင်ရွှီ တစ်ပိုင်းသူတော်စင်တို့ အနည်းငယ် ကြောင်အမ်းသွားကြပြီး... တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသော်လည်း စကားလုံးတစ်ခွန်းမျှ ထွက်မလာခဲ့ကြချေ။

လော့ရွှမ်သူတော်စင်က မတ်တတ်ထရပ်လိုက်ပြီး လက်အုပ်ချီကာ မေးလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင်... ဝါ့ထျန်းဧကရာဇ်က ဘာကို လိုချင်တာလဲ"

"မင်းတို့အနေနဲ့ ဒီကိစ္စကို စိတ်ထဲ မှတ်ထားရင် ရပြီ။ ဘာလိုချင်လဲဆိုတာကိုတော့... နောင်ကျမှ မင်းတို့ကို ပြောမယ်"

"ဝါ့ထျန်းဧကရာဇ်... မင်း မကြောက်ဘူးလား..."

ဖျင်ရွှီ တစ်ပိုင်းသူတော်စင် စကားပင် မဆုံးသေးမီ... လူတိုင်းသည် အလွန်အမင်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားကြီးတစ်ခု လျှံကျလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ဖျင်ရွှီ တစ်ပိုင်းသူတော်စင်မှာ မျက်တောင်ခတ်ရုံမျှ အချိန်အတွင်း ထိုဖိအားကြီးကြောင့် ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ပြားပြားဝပ် လဲကျသွားပြီး လှုပ်ရှား၍ပင် မရတော့ချေ။

သူ၏ နောက်ကွယ်တွင် အတွင်းနယ်မြေ တစ်ခု ဝိုးတိုးဝါးတား ပေါ်လာသော်လည်း... ထိုသို့ ဖြစ်သည့်တိုင်အောင် ဝါ့ထျန်းဧကရာဇ်၏ စွမ်းအားကို လုံးဝ ခုခံနိုင်ခြင်း မရှိချေ။

လော့ရွှမ်သူတော်စင်တို့၏ မျက်နှာအမူအရာများ ချက်ချင်း ပျက်သွားကြသည်။

၎င်းတို့အားလုံးသည် တစ်ချိန်က သူတော်စင် ဖြစ်ခဲ့ဖူးသူများ ဖြစ်ကြပြီး... ကျန်းဝူ တစ်ပိုင်းသူတော်စင်ပင်လျှင် ယခင်က သူတော်စင်များနှင့် ခဏခဏ စကားပြောဆို ထိတွေ့ဖူးခဲ့သည်။

ဝါ့ထျန်းဧကရာဇ် လက်ရှိ ပြသလိုက်သည့် စွမ်းအားအရ ကြည့်မည်ဆိုလျှင်... သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာ သူတော်စင်အဆင့် သို့ ရောက်ရှိရန် အလွန်တရာ နီးစပ်နေပြီ ဖြစ်ပေသည်။

ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြသည့် တစ်ချိန်တည်းမှာပင်... ၎င်းတို့၏ စိတ်ထဲ၌ ဝါ့ထျန်းဧကရာဇ် ကိုယ်တိုင် တီထွင်ဖန်တီးထားသည့် လမ်းကြောင်းအပေါ် ပိုမို၍ စိတ်လှုပ်ရှားကာ သိချင်စိတ် ပြင်းပြလာခဲ့ကြသည်။

"ဝါ့ထျန်းဧကရာဇ်... ကျုပ် မှားသွားပါပြီ"

ဖျင်ရွှီ တစ်ပိုင်းသူတော်စင်သည် နောက်ဆုံးတွင် ထိုကဲ့သို့သော ဖိအားကြီးကို မခံနိုင်တော့ဘဲ... သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ သွေးသားများကြားမှ သွေးစိမ်းရှင်ရှင်များ စီးကျလာပြီး၊ စိမ်းဖန့်ဖန့် မျက်နှာနှင့် အစွယ်တပြူးပြူး ရှိနေသည့် ကျဆုံးမသေမျိုး ရုပ်ကောင်ကြီးပင် လူတိုင်း၏ ရှေ့မှောက်တွင် ပေါ်ထွက်လာလုမတတ် ဖြစ်သွားသဖြင့် အလျင်အမြန်ပင် အသနားခံ တောင်းပန်လိုက်ရတော့သည်။

ကျန်ရှိနေသည့် ကျဆုံးမသေမျိုး တစ်ပိုင်းသူတော်စင်အချို့ကတော့ မျက်လုံးကို အောက်ချကာ ဖြောင့်ဖြောင့်ကြီး ထိုင်နေကြပြီး စကားတစ်ခွန်းမျှ မဟဝံ့ကြချေ။

စက္ကန့်အနည်းငယ်ခန့် ကြာပြီးနောက်မှသာ... အဝါရောင် ဆောင်က ထိုဖိအားကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး၊ အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ခန်းမကြီးအပြင်ဘက်သို့ ပျံသန်းကွယ်ပျောက်သွားတော့သည်။

ဤတိုတောင်းလှသော အချိန်အတွင်းမှာပင် ဖျင်ရွှီ တစ်ပိုင်းသူတော်စင်၏ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ချွေးစေးများဖြင့် ရွှဲနစ်သွားပြီး... ရေထဲသို့ ခုန်ဆင်းပြီး တစ်ခေါက် ရေချိုးလာခဲ့ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားကာ အတန်ကြာအောင် မတ်တတ်ပင် မထရပ်နိုင်တော့ချေ။

ဖန့်ချန်သည် ဘေးမှနေ၍ ဤမြင်ကွင်းကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်ရှုပြီးနောက်... ဝါ့ထျန်းဧကရာဇ်သည် တစ်ပိုင်းသူတော်စင်အဖြစ် ရောက်ရှိခဲ့သည့် အချိန်ကာလမှာ ကျန်ရှိနေသည့် ကျဆုံးမသေမျိုး တစ်ပိုင်းသူတော်စင်များထက် အများကြီး ပိုမိုစောစီးခဲ့ကြောင်း အသေအချာ ကောက်ချက်ချနိုင်ခဲ့သည်။

ထိုနှစ်ဦးကြားက ကွာဟချက်မှာ အနည်းငယ်မျှ မဟုတ်ချေ။

"မိတ်ဆွေတို့ကို အရှက်ရစေမိပြီ... ဒါဆို ငါတို့ ဝါ့ထျန်းဧကရာဇ် ပြောတဲ့အတိုင်းပဲ လုပ်ကြတာပေါ့၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ငါတို့နောက်ကို လိုက်ခဲ့ကြပါ"

ဆယ်စက္ကန့်ခန့် ကြာပြီးနောက်တွင်တော့ ဖျင်ရွှီ တစ်ပိုင်းသူတော်စင်သည် ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည် သန့်စင်ပြီးသွားပြီ ဖြစ်ရာ၊ ယခင်ပုံစံအတိုင်း ပြန်လည် နာလန်ထူလာခဲ့ပြီး ရှေ့က ပျာပျာသလဲ ဖြစ်ခဲ့သည့် ပုံစံမျိုး လုံးဝ မပေါ်တော့ချေ။

သူက လော့ရွှမ်သူတော်စင်တို့ တစ်သိုက်ကို ပြုံးရယ်လျက် နှုတ်ဆက်လိုက်ပြီးနောက် တံခါးအပြင်ဘက်သို့ ဦးဆောင်၍ လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့သည်။

ဖန့်ချန်သည် ပုံမှန်အတိုင်းဆိုလျှင် တိုက်ရိုက် နောက်ကနေ လိုက်သွားရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း... တစ်စုံတစ်ဦးက သူ၏ အစစ်အမှန် ခန္ဓာကိုယ် ကို စကားလှမ်းပြောနေသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သဖြင့်... ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ခေတ္တမျှ ရုပ်ကောင်အတွင်းသို့ ပြန်လည် ထည့်သွင်းလိုက်သည်။

"မိတ်ဆွေဝမ်... ဒီနေရာမှာ အလွန် အင်အားကြီးတဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေ အများကြီး ရှိနေပုံရတယ်။ သူတို့ ငါတို့ကို ဘာလုပ်ခိုင်းဖို့ လိုလဲဆိုတာ မသိရသေးပေမဲ့... ငါတို့တွေ ပိုမို မြင့်မားနက်နဲတဲ့ ကျင့်စဉ်တွေကို ထိတွေ့ခွင့် ရနိုင်မလား မသိဘူး"

ဝူယဲ့တီသည် ပတ်ပတ်လည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကဲခတ်ကြည့်ရှုရင်း တိုးတက်တိတ်တိတ် အသံလွှင့်ကာ လှမ်းပြောလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ထိုကျင့်ကြံသူ မောင်နှံနှစ်ဦးသည် လူတိုင်းကို အိမ်ရာဝင်းတစ်ခုအတွင်းသို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

အဘိုးအိုတစ်ဦးက ရှေ့သို့ ကြိုဆိုထွက်လာပြီး ထိုလူနှစ်ဦးနှင့် အတန်ကြာ စကားပြောဆိုလိုက်ပြီးနောက်... အေးစက်စက် အကြည့်ဖြင့် ဖန့်ချန်တို့ လူအုပ်ကြီးကို တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်ကာ ခေါင်းကို သာသာလေး ညိတ်ပြလိုက်သည်။

"မင်းတို့ လောလောဆယ် ဒီနေရာမှာပဲ ခေတ္တ တည်းခိုကြပါ... ပြဿနာ မရှာကြနဲ့ဦး"

ထိုလူနှစ်ဦးက လူတိုင်းကို သတိပေး စကားဆိုပြီးနောက် လှည့်ထွက်သွားကြသည်။

ထိုအဘိုးအိုကတော့ လူတိုင်းကို တည်းခိုမည့် အခန်းများ စီစဉ်ပေးရန် တာဝန်ယူလိုက်သည်။

အခန်းတစ်ခန်းတွင် လူဆယ်ယောက် အတူတူ အိပ်ရမည်ကို သိရှိသွားကြသောအခါ... လူအချို့က တိုးတက်တိတ်တိတ် ညည်းညူ ဆဲဆိုကြတော့သည်။

၎င်းတို့သည် ယုရှုဖန် တွင် ရှိစဉ်က အကုန်လုံး အရှိန်အဝါကြီးမားပြီး စည်းစိမ်ချမ်းသာရှိသူများ ဖြစ်ကြရာ... အခန်းတစ်ခန်းထဲတွင် လူဆယ်ယောက် စုပြုံနေထိုင်ရသည့် အတွေ့အကြုံမျိုး ဘယ်တုန်းက ရှိခဲ့ဖူးပါမည်နည်း။

ဖန့်ချန်ကတော့ ချက်ချင်းပင် အဆုံးက အိပ်ရာနေရာကို ရွေးချယ်လိုက်ပြီး... ခြေတင်ပလ္လင်ခွေ ထိုင်ကာ မျက်လုံးကို မှိတ်လိုက်ပြီး ကျင့်စဉ် ပြန်လည်ညှိနှိုင်းနေသည့် ပုံစံ ဖမ်းလိုက်ရင်း... သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ခန္ဓာကိုယ်အပြင်ဘက်သို့ ပြန်လည် စေလွှတ်ကာ ဖျင်ရွှီ တစ်ပိုင်းသူတော်စင်တို့ နောက်သို့ ထပ်မံ၍ လိုက်ပါသွားခဲ့သည်။

ထိုမြို့တော်ကြီး၏ အလယ်ဗဟိုဗဟိုချက်တွင် မြေအောက်သို့ ဦးတည်နေသည့် မြေအောက်လမ်းကြောင်းတစ်ခု ရှိနေသည်။

ဖန့်ချန်သည် ၎င်းတို့နောက်သို့ လိုက်ပါကာ မြေအောက်အောက်ခြေသို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ... ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဖြင့် မြင်တွေ့လိုက်ရသည့် မြင်ကွင်းမှာ ကြီးမားလှသော ကျောက်လိုဏ်ဂူကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပြီး၊ မြို့တော်ကြီးတစ်ခုလုံး၏ မြေအောက်ခြေကို လှိုဏ်ခေါင်းကြီးအဖြစ် တူးဆွထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ထိုကျောက်လိုဏ်ဂူကြီး၏ ပတ်ပတ်လည် ကျောက်နံရံများထက်တွင်လည်း အပေါက်ငယ် တစ်ခုပြီးတစ်ခု တူးဆွထားပြီး... အပေါက်ငယ် တစ်ခုချင်းစီတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ကျင့်ကြံနေကြသည့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးစီ ထိုင်နေကြသည်ကို မြင်တွေ့ရသည်။

ဤကျင့်ကြံသူများ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာ အဆင့် ၁ မှသည် အဆင့် ၉ အထိ မတူညီကြချေ။

အတွင်းထဲတွင် ကျဆုံးမသေမျိုး အရေအတွက် အလွန် နည်းပါးလှပြီး... အများစုမှာတော့ ပုံမှန် မသေမျိုးအဆင့် ရှိသည့် ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ကြသည်။

သို့သော်လည်း ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် တူညီသော အချက်တစ်ခု ရှိနေသည်မှာ... လက်ရှိတွင် တစ်စုံတစ်ဦး၏ တားမြစ်ချက် အစီအရင်ဖြင့် ချုပ်နှောင်ခြင်း ခံထားရပုံရပြီး၊ ပြင်ပကမ္ဘာ၏ အခြေအနေကို လုံးဝ မသိရှိကြချေ။

"သူတို့တွေက ဘယ်သူတွေလဲ"

လော့ရွှမ်သူတော်စင်တို့၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် သံသယ အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

"ဒါတွေက အကုန်လုံး တစ်ပိုင်းတစ်စ ထုတ်ကုန်တွေ ပါပဲ... ငါတို့တွေ နောက်ထပ် အောက်ခြေကို ဆက်သွားရဦးမယ်"

ဖျင်ရွှီ တစ်ပိုင်းသူတော်စင်က ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။

ပြောပြီးသည်နှင့် သူက လူတိုင်းကို ခေါ်ဆောင်ကာ ကျောက်လိုဏ်ဂူကြီး၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး အရပ်ဆီသို့ ဆက်လက်၍ လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့တော့သည်။

အခန်း (၁၉၉၆) နတ်ဘုရားစွန့်လွှတ်ခြင်းကျင့်စဉ်

ကျောက်လိုဏ်ဂူကြီး၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး အရပ်သည် အထက်ပိုင်း ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် ဆင်တူလှပြီး၊ အရပ်မျက်နှာ အနှံ့အပြားတွင် မျက်လုံးများကို တင်းတင်းပိတ်ကာ တိတ်ဆိတ်စွာ အားထုတ်ကျင့်ကြံနေကြသည့် လူများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

သို့သော်လည်း ၎င်းတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာ အများစုသည် 'အကန့်အသတ်ကျော်လွန်ခြင်းအဆင့်' သို့ ရောက်ရှိနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုမျှမက... အကန့်အသတ်ကျော်လွန်ခြင်း ဒုတိယအဆင့်နှင့် တတိယအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသည့် တည်ရှိမှုများပင် အနည်းငယ်မျှ မဟုတ်ချေ。

ဖန့်ချန်၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် အံ့အားသင့်သွားသည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သည်၊ အကြောင်းမှာ ဤလူများ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် မသေမျိုးလမ်းစဉ် ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းကြောင်း၏ အငွေ့အသက်မျိုး လုံးဝ ရှိမနေခြင်းကြောင့်ပင်။

"ဒါတွေက..."

လော့ရွှမ်သူတော်စင်တို့တစ်သိုက်၏ မျက်နှာအမူအရာများမှာလည်း တစ်ခဏချင်းအတွင်း လေးနက်တည်ကြည်သွားကြတော့သည်။

၎င်းတို့သည် ယခင်က ကျဆုံးမသေမျိုး မျိုးနွယ်စုမှာ ယခုမှသာ လမ်းကြောင်းအသစ်တစ်ခုကို စမ်းတဝါးဝါး ရှာဖွေတွေ့ရှိထားခြင်း ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း လက်ရှိ မြင်ကွင်းအရ ကြည့်မည်ဆိုလျှင် ဤနေရာတွင် ရှိနေသည့် အကန့်အသတ်ကျော်လွန်သူ အရေအတွက်မှာ ထောင်ဂဏန်းမက ရှိနေပြီး... ၎င်းတို့သည် ဤလမ်းကြောင်းပေါ်တွင် အလွန်တရာ ဝေးကွာလှသော ခရီးတစ်ခုအဖြစ် လျှောက်လှမ်းပြီးစီးနေခဲ့ကြပြီ ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။

"ဒီအရာအားလုံးအကြောင်းကို ပြောရမယ်ဆိုရင်တော့... ဝါ့ထျန်းဧကရာဇ်ကို မချီးကျူးဘဲ မနေနိုင်ဘူးပဲ"

ဖျင်ရွှီ တစ်ပိုင်းသူတော်စင်၏ မျက်နှာတွင် လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ မချိတင်ကဲ ဖြစ်ရသည့် ခံစားချက်များ ပေါ်လွင်လာခဲ့သည်၊ သူ၏ ပုံစံမှာ ယခင်က ဝါ့ထျန်းဧကရာဇ်၏ အရှက်ခွဲ နှိမ်နှင်းခြင်းကို ခံခဲ့ရသည့် ဒေါသအာဃာတမျိုး အစအနမျှ မရှိတော့ဘဲ... မျက်နှာတစ်ခုလုံးတွင် ကြည်ညိုလေးစားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်လျက် ဆိုလိုက်သည်။

"ဝါ့ထျန်းဧကရာဇ်က မွေးဖွားလာကတည်းက ကျင့်ကြံခြင်းအတွက် သက်သက် မွေးဖွားလာခဲ့တာ ဖြစ်ပြီး... မိတ်ဆွေတို့ ပါးစပ်က ခဏခဏ ပြောလေ့ရှိတဲ့ 'မျိုးနွယ်စုရဲ့ ပထမဆုံးသော သူတော်စင်' ဆိုတာမျိုးပါပဲ"

ကျန်းဝူ တစ်ပိုင်းသူတော်စင်သည် စိတ်ထဲကနေ အလိုလိုပင် တုံ့ပြန်ငြင်းဆန်ချင်စိတ် ပေါက်သွားခဲ့သည်၊ အကြောင်းမှာ ကျဆုံးမသေမျိုး မျိုးနွယ်စု တည်ရှိခဲ့သည့် သမိုင်းကြောင်းမှာ ၎င်းတို့နှင့် ယှဉ်လျှင် မမည်သို့မျှ မရှည်လျားနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့က ဘာအရည်အချင်း ရှိလို့ ဤကဲ့သို့သော တည်ရှိမှုမျိုးကို မွေးထုတ်ပေးနိုင်ရမည်နည်း။

သို့သော်လည်း ဝါ့ထျန်းဧကရာဇ် လက်ရှိ ပိုင်ဆိုင်ထားသည့်၊ အမှန်တကယ်ပင် သူတော်စင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် လက်တစ်ကမ်းအလို နီးစပ်နေသည့် ခွန်အားကြီးကို ပြန်တွေးမိသောအခါ... သူ ဘာမှ ဆက်မပြောနိုင်တော့ချေ။

"မဟုတ်သေးဘူး... ဝါ့ထျန်းဧကရာဇ်က မိတ်ဆွေတို့ ပြောတဲ့ မျိုးနွယ်စုရဲ့ ပထမဆုံးသူတော်စင်တွေထက် အများကြီး ပိုမို အစွမ်းထက်ပါတယ်။ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ ငါတို့တွေက အဲဒီ သူတော်စင်ကျမ်းစာရဲ့ လမ်းစဉ်ဆိုတာကို လုံးဝ မသိရှိခဲ့ကြလို့ပဲ။

ဝါ့ထျန်းဧကရာဇ်က သူ့ဘာသာသူ အကန့်အသတ်ကျော်လွန်တဲ့ လမ်းစဉ်အသစ်တစ်ခုကို သီးသန့် လမ်းဖောက် တီထွင်ခဲ့တာ ဖြစ်ပြီး... ငါတို့က အဲဒီကျင့်စဉ်ကို နတ်ဘုရားစွန့်လွှတ်ခြင်း ကျင့်စဥ် လို့ ခေါ်ဆိုကြတယ်"

ဖျင်ရွှီ တစ်ပိုင်းသူတော်စင်က ခေါင်းကို မော့ကာ ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

"ဒီလမ်းစဉ်ကို စတင် တီထွင်ဖန်တီးတဲ့ အချိန်တုန်းက... ဝါ့ထျန်းဧကရာဇ်ဟာလည်း အဆို့ရှင် ပိတ်ဆို့မှု အခက်အခဲပေါင်းများစွာနဲ့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသလို၊ အကြိမ်ကြိမ် အခါခါ လဲပြို ရှုံးနိမ့်ခဲ့ဖူးတယ်။ ဒါပေမဲ့ ရှုံးနိမ့်မှု တိုင်းက ဝါ့ထျန်းဧကရာဇ်အတွက် အတွေးအခေါ်သစ်တွေနဲ့ လမ်းစသစ်တွေကို ပေးစွမ်းနိုင်ခဲ့တယ်... ဒါပေမဲ့လည်း..."

သူက ပတ်ဝန်းကျင်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ကျင့်ကြံနေကြသည့် တည်ရှိမှုများကို တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်ရင်း -

"ဒါပေမဲ့လည်း ရှုံးနိမ့်မှု တိုင်းက ဝါ့ထျန်းဧကရာဇ်ရဲ့ မူလဝိညာဉ်ဇစ်မြစ်ကို ထိခိုက်ပျက်စီးစေခဲ့တယ်။ အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ... လမ်းစဉ်အသစ်ကို စမ်းသပ် အောင်မြင်သွားခဲ့ပေမဲ့လည်း ဝါ့ထျန်းဧကရာဇ်ကိုယ်တိုင်ကတော့ အဆင့်တက်လှမ်းမယ့် လမ်းကြောင်း ပြတ်တောက်သွားခဲ့ရတယ်။

ဒါကြောင့် ဝါ့ထျန်းဧကရာဇ်က နည်းလမ်းတစ်ခုကို စဉ်းစားမိသွားပြီး... ချီသန့်စင်ခြင်း ကျင့်ကြံသူတွေကို ဒီ နတ်ဘုရားစွန့်လွှတ်ခြင်း ကျင့်စဥ် ကို စတင် ကျင့်ကြံခိုင်းခဲ့တာပဲ"

"နတ်ဘုရားစွန့်လွှတ်ခြင်း ကျင့်စဥ် ကို ကျင့်ကြံတဲ့နေရာမှာ... စိတ်နှလုံးထဲမှာ အာရုံနောက်စရာ လုံးဝ မရှိဘဲ စိတ်အာရုံ တစ်ခုတည်း သန့်စင်နေဖို့ လိုအပ်သလို၊ စိတ်နှစ်ခွဖြစ်တာ ဒါမှမဟုတ် ရင်ထဲမှာ စိုးရိမ်တွန့်ဆုတ်တာမျိုး လုံးဝ မရှိရဘူး။

ဒါကြောင့် ငါတို့ဟာ ဒီနှစ်တွေအတွင်းမှာ မသေမျိုးကံတရား ဆိုတဲ့ နည်းလမ်းကို သုံးပြီး နေရာအနှံ့အပြားမှာ နတ်ဘုရားစွန့်လွှတ်ခြင်း ကျင့်စဥ် ကို ဖြန့်ဝေခဲ့ကြတယ်။

နတ်ဘုရားစွန့်လွှတ်ခြင်း ကျင့်စဥ်ကို ကျင့်ကြံပြီးနောက် အကယ်၍ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် အောင်မြင်မှု ရလာပြီဆိုရင်... ငါတို့က သူတို့ကို ပိုမိုကြီးမားတဲ့ စင်မြင့်တစ်ခုကို ပေးအပ်ပြီး နတ်ဘုရားလောကထဲမှာ ပိုမိုမြင့်မားတဲ့ အဆင့်အတန်းတွေကို ချီးမြှင့်ပေးခဲ့တယ်။

နတ်ဘုရားစွန့်လွှတ်ခြင်း ကျင့်စဥ်မှာ အဓိက အတားဆီး အခက်အခဲကြီး နှစ်ခု ရှိတယ်... ပထမတစ်ခုက မသေမျိုးအဆင့်သို့ တက်လှမ်းခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ ဒုတိယတစ်ခုကတော့ အကန့်အသတ်ကျော်လွန်ခြင်း ဖြစ်တယ်။

အကယ်၍ ၎င်းတို့ထဲက တစ်စုံတစ်ဦးက မသေမျိုးအဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ရင်... ငါတို့က လူလွှတ်ပြီး လာရောက် ခေါ်ယူတယ်။ ပြီးရင်တော့ တော်ရှင်း နည်းလမ်းကို သုံးပြီး သူတို့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က ကံကမ္မအကြောင်းတရားတွေနဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းကလွဲလို့ ကျန်တဲ့ အတိတ်မှတ်ဉာဏ် အားလုံးကို ဆေးကြောဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ကြတယ်... သူတို့ကို တကယ့် စိတ်အာရုံ စင်ကြယ်သန့်စင်တဲ့သူတွေ ဖြစ်လာအောင် လုပ်လိုက်တာပဲ"

ပြောရင်းနှင့် ဖျင်ရွှီ တစ်ပိုင်းသူတော်စင်၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဂုဏ်ယူကျေနပ်နေသည့် အရုံးရိပ်တစ်ခု ပေါ်လွင်လာခဲ့သည်။

"ဒီနည်းလမ်းက... အဲဒီတုန်းက ငါကိုယ်တိုင် စတင် အကြံပြု တင်ပြခဲ့တာ ဖြစ်တယ်။ ဒီနည်းလမ်းကို သုံးပြီးတဲ့နောက်မှာတော့... နတ်ဘုရားစွန့်လွှတ်ခြင်း ကျင့်စဥ် ကို သုံးပြီး မသေမျိုးအဆင့် ရောက်လာတဲ့သူတွေကို ငါတို့က ဒီနေရာကို ခေါ်ဆောင်လာပြီး နေ့ညမပြတ် ကျင့်ကြံခြင်းတစ်ခုတည်းကိုပဲ အားထုတ်ခိုင်းထားတော့တယ်။

သူတို့တွေ အကန့်အသတ်ကျော်လွန်သွားတဲ့ အခါကျရင်... ဒီနေရာကို ရောက်လာပြီး ဆက်လက် ကျင့်ကြံကြရပြန်တယ်။

သူတို့ရဲ့ ဒီတစ်သက်တာမှာ... ကျင့်ကြံခြင်းကလွဲလို့ ကျန်တဲ့ ဘယ်အလုပ်ကိုမှ ထပ်ပြီး လုပ်စရာ မလိုတော့ဘူး။

အကယ်၍ ကျင့်ကြံခြင်း လမ်းခုလတ်မှာ အမှားအယွင်း တစ်စုံတစ်ရာ ဖြစ်သွားခဲ့ရင်တော့... သူတို့ကို မသေမျိုးသန့်စင်ကန်ထဲ ပစ်ချပြီး တစ်ကိုယ်လုံးက ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်တွေကို ကုန်စင်အောင် ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပြီးမှ အစကနေ ပြန်စခိုင်းတာပဲ"

ဤစကားများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လော့ရွှမ်သူတော်စင်တို့တစ်သိုက်၏ မျက်နှာတွင် နိုးကြားသတိထားမှုများ သိသိသာသာ ပေါ်လာခဲ့ရုံမျှမက... ဘေးမှ ခိုးနားထောင်နေသည့် ဖန့်ချန်ပင်လျှင် ရင်ထဲ၌ အတော်လေး ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားခဲ့ရသည်။

"မင်းတို့တွေ... ငါတို့ရဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေကိုလည်း အခုလိုမျိုး ဆေးကြောဖျက်ဆီးပစ်ဖို့ ရည်ရွယ်မထားဘူး မဟုတ်လား"

ချန်ရှန်း သူတော်စင်က သံသယစိတ်ဖြင့် စိုးရိမ်တကြီး မေးမြန်းလိုက်သည်။

"အဲဒါကတော့ သေချာပေါက် မဟုတ်ရပါဘူးဗျာ"

ဖျင်ရွှီ တစ်ပိုင်းသူတော်စင်က ပြုံးရယ်လျက် -

"မိတ်ဆွေတို့က ငါတို့ရဲ့ ဒီလမ်းစဉ်ကို လျှောက်လှမ်းချင်တာ မဟုတ်ဘူးလား။ အကယ်၍ မိတ်ဆွေတို့ကို မသေမျိုးသန့်စင်ကန်ထဲ ခုန်ဆင်းခိုင်းလိုက်ရင်... အသက်ရှင်လျက် ပြန်ထွက်လာနိုင်ပါ့မလားဆိုတာ အသာထားဦး၊ အစကနေ ပြန်ကျင့်ဖို့ဆိုရင်လည်း အချိန်က လုံလောက်တော့မှာ မဟုတ်ဘူးမလား"

"အဲဒါလည်း ဟုတ်တာပဲ"

လူအနည်းငယ်က တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး... ၎င်းတို့အားလုံး မသေမျိုးသန့်စင်ကန်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ရန် လုံးဝ စိတ်ကူးမရှိကြချေ။

အကယ်၍ နတ်ဘုရားစွန့်လွှတ်ခြင်း ကျင့်စဥ် ဟုခေါ်သည့် ကျင့်စဉ်ကို ကျင့်ကြံရန်အတွက် မိမိတို့၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်များကို အကုန်အစင် ဖျက်ဆီးပစ်ရမည်ဆိုပါက... ၎င်းတို့ ဘယ်လိုနည်းနဲ့မျှ လက်ခံနိုင်ကြမည် မဟုတ်ချေ။

"ငါတို့လည်း အဲဒီလိုပဲ တွေးခဲ့တာ... ဒါကြောင့် ငါတို့အနေနဲ့ ခန္ဓာကိုယ်လုယူခြင်းနည်းလမ်း ကို ရွေးချယ်လို့ ရပါတယ်"

ဖျင်ရွှီ တစ်ပိုင်းသူတော်စင်သည် စကားပြောရင်း လိုဏ်ဂူအနက်ပိုင်းသို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့သည်၊ သူ၏ ရှေ့မှောက်တွင် လူရိပ်ပေါင်း တစ်ရာခန့် ရှိနေပြီး... တစ်ယောက်ချင်းစီ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ အငွေ့အသက်များမှာ အကန့်အသတ်ကျော်လွန်ခြင်း တတိယအဆင့်သို့ အပြည့်အဝ ရောက်ရှိနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

"မရေမတွက်နိုင်တဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်းမှာ... ငါတို့တွေ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားအားထုတ်ခဲ့လို့သာ ဒီလို အကန့်အသတ်ကျော်လွန်ခြင်း တတိယအဆင့် ရှိတဲ့လူ အနည်းငယ်လောက်ပဲ ပြိုးထောင်ပေးနိုင်ခဲ့တာ။ မိတ်ဆွေတို့အနေနဲ့ မိမိတို့ စိတ်ကြိုက် တစ်ယောက်စီကို ရွေးချယ်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်လုယူလို့ ရပါတယ်။

ခန္ဓာကိုယ် လုယူပြီးသွားတဲ့နောက်မှာတော့... မိတ်ဆွေတို့ဟာ နတ်ဘုရားစွန့်လွှတ်ခြင်း ကျင့်စဥ် ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း နည်းစနစ်တွေကို အလိုလို သိမြင်နားလည်သွားမှာ ဖြစ်သလို၊ အဲဒီမှတစ်ဆင့် အတွင်းနယ်မြေကို စုစည်းတည်ဆောက်နိုင်မှာ ဖြစ်တယ်"

ခန္ဓာကိုယ်လုယူခြင်း ဟုတ်လား...

လော့ရွှမ်သူတော်စင်တို့၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ဆွံ့အမှင်တက်သွားသည့် အမူအရာများ တဖြည်းဖြည်းချင်း ပေါ်လွင်လာခဲ့သည်။

"ဘာများ အံ့သြနေဖို့ လိုလို့လဲ။ ကျဆုံးမသေမျိုးတွေက မူလကတည်းက ကန့်သတ်ချက် ရှိပြီးသားမို့လို့... ဘယ်လိုနည်းနဲ့မျှ အကန့်အသတ်ကို ကိုယ်တိုင် မကျော်လွန်နိုင်ကြဘူး၊ ဒါက ငါတို့ နှစ်ပေါင်းများစွာ စမ်းသပ်ခဲ့လို့ ထွက်လာတဲ့ ရလဒ်ပဲ။

ဒါကြောင့် ငါတို့တွေ ခန္ဓာကိုယ်လုယူဖို့ လိုအပ်တာပဲ"

ဖျင်ရွှီ တစ်ပိုင်းသူတော်စင်က ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင်... မိတ်ဆွေတို့ လက်ရှိ ပုံစံကတော့..."

လူတိုင်းက ထိုကျဆုံးမသေမျိုး တစ်ပိုင်းသူတော်စင်များကို သံသယစိတ်ဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

တစ်ဖက်လူများ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ ကျဆုံးမသေမျိုး အငွေ့အသက်များမှာ အလွန်တရာ ထူထပ်ပြင်းထန်လှသည်ဖြစ်ရာ... အကယ်၍ ၎င်းတို့သာ တကယ်ပဲ ခန္ဓာကိုယ် လုယူခဲ့ကြမည်ဆိုပါက ၎င်းတို့သည် ပုံမှန် လူသားမျိုးနွယ်များ ဖြစ်နေသင့်သည် မဟုတ်ပါလား။

"ငါတို့တွေက ခန္ဓာကိုယ် လုယူပြီးတဲ့နောက်...နတ်ဘုရားစွန့်လွှတ်ခြင်း ကျင့်စဥ် ကို အခြေခံအုတ်မြစ်အဖြစ် သုံးပြီး အတွင်းနယ်မြေကို စုစည်းတည်ဆောက်ခဲ့တာ ဖြစ်လို့၊ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှာ ကျဆုံးမသေမျိုးရဲ့ အငွေ့အသက်တွေ ဆက်ရှိနေဦးမှာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ကတော့ အစစ်မှန်ကျဆုံးမသေမျိုးတွေလိုမျိုး... အဆိုးမြင်စိတ်နဲ့ ယုတ်မာရိုင်းစိုင်းတဲ့ စရိုက်လက္ခဏာမျိုးတွေ လုံးဝ မရှိတော့ဘူး"

ဖျင်ရွှီ တစ်ပိုင်းသူတော်စင်က ရယ်မောလိုက်ရင်း -

"အရင်ပုံစံအတိုင်းသာ ဆိုရင်... ငါတို့တွေက ဘာဖြစ်လို့ ဝါ့ထျန်းဧကရာဇ်ရဲ့ အမိန့်ကို နာခံနေဦးမှာလဲ။ မိတ်ဆွေတို့ကို မြင်တဲ့အချိန်တုန်းကလည်း...ဒီလို အရသာရှိလှတဲ့ အစားအစာမျိုးကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အလွယ်တကူ လက်လွှတ်ခံပါ့မလဲ"

လော့ရွှမ်သူတော်စင်တို့၏ အကြည့်များမှာ ပိုမို၍ လေးနက် အုံ့မှိုင်းသွားခဲ့ရသည်။

ဤအချိန်ကျမှသာ ၎င်းတို့သည် ကျဆုံးမသေမျိုး မျိုးနွယ်စုမှာ ၎င်းတို့ ယခင်က သိရှိနားလည်ထားခဲ့သည့် ကျဆုံးမသေမျိုးမျိုးနွယ်စု မဟုတ်တော့ကြောင်းကို သဘောပေါက်သွားခဲ့ကြသည်။

အကယ်၍ ကျဆုံးမသေမျိုးများသာ ၎င်းတို့၏ စရိုက်လက္ခဏာပိုင်းဆိုင်ရာ အားနည်းချက် ချို့ယွင်းချက်များကို ဖြည့်ဆည်း ပြင်ဆင်နိုင်ခဲ့ကြမည်ဆိုလျှင်... ၎င်းတို့၏ စစ်မှန်သော ခွန်အားမှာ သေချာပေါက် ဆောက်တည်ရာမရအောင် အဆမတန် တိုးတက်လာပေလိမ့်မည်။

"ငါတို့အနေနဲ့ ခန္ဓာကိုယ် လုယူပြီးတာနဲ့... နတ်ဘုရားစွန့်လွှတ်ခြင်း ကျင့်စဥ်ကို တိုက်ရိုက် ကျင့်ကြံလို့ ရပြီပေါ့။ ဒါအပြင်... တခြား ဘာအတားအဆီးတွေ ရှိသေးလဲ"

ဟေးဖော် သူတော်စင်က ရုတ်တရက် ပါးစပ်ဟ၍ မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ခန္ဓာကိုယ် မလုယူခင်မှာ... မိတ်ဆွေတို့က အရင်ဆုံး မသေမျိုးသန့်စင်ကန်ထဲကို ဆင်းရမယ်။

မိတ်ဆွေတို့ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်တွေကို ဖျက်ဆီးပစ်ရမှာဖြစ်သလို၊ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က ကံကမ္မအကြောင်းတရားတွေကိုပါ ကုန်စင်အောင် ဖျက်ဆီးပစ်ရမယ်။ အဲဒီအခါကျမှပဲ စင်စင်ကြယ်ကြယ်နဲ့ ခန္ဓာကိုယ် လုယူနိုင်မှာ ဖြစ်ပြီး... ခန္ဓာကိုယ်အသစ်ကို အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်ပြီး တစ်သားတည်း ပေါင်းစပ်သွားနိုင်မှာ ဖြစ်တယ်"

ဖျင်ရွှီ တစ်ပိုင်းသူတော်စင်က ပြုံးရယ်လျက် -

"မိတ်ဆွေတို့ကို ဒီနေရာကို အရင်ဆုံး ခေါ်လာရတဲ့ အကြောင်းရင်းကတော့... မိတ်ဆွေတို့ ငါတို့ကို မယုံကြည်မှာ စိုးလို့ပါ။ အကယ်၍ ငါတို့က မိတ်ဆွေတို့ကို ထောင်ချောက်ဆင် နှိမ်နှင်းဖို့ ကြံစည်တယ်ဆိုရင်လည်း... မိတ်ဆွေတို့ဘက်မှာ ရွေးချယ်စရာ တခြားလမ်း ရှိနေမှာ မဟုတ်ပါဘူး။

ငါ တစ်ယောက်တည်းတင်... မိတ်ဆွေတို့ အားလုံးကို အလွယ်တကူ အနိုင်ယူနိုင်စွမ်း ရှိတယ်"

ဤစကားမှာ အမှန်တရားပင် ဖြစ်သည်။

ဝန်ခံရန် တွန့်ဆုတ်နေကြသော်လည်း... လော့ရွှမ်သူတော်စင်တို့အနေဖြင့် ၎င်းတို့၏ အတွင်းနယ်မြေ စွမ်းအားကို အလွယ်တကူ ထုတ်မသုံးနိုင်သည့် လက်ရှိ အခြေအနေမျိုးတွင်၊ ရှေ့တွင် ရှိနေသည့် ဖျင်ရွှီ တစ်ပိုင်းသူတော်စင်သည် ၎င်းတို့ကို အမှန်တကယ်ပင် အမှုန့်ခြေပစ်နိုင်စွမ်း ရှိကြောင်း ကောင်းကောင်း သိရှိကြသည်။

"ငါ အရင်ဆုံး စမ်းကြည့်မယ်"

ကျန်းဝူ တစ်ပိုင်းသူတော်စင်က ရုတ်တရက် ဆိုလိုက်သည်။

"အကယ်၍ ကျုပ် ခန္ဓာကိုယ် အောင်အောင်မြင်မြင် လုယူနိုင်ခဲ့ရင်... စီနီယာတို့လည်း မသေမျိုးသန့်စင်ကန်ထဲကို ဆက်ပြီး ဆင်းကြတာပေါ့"

"...ဒါလည်း ကောင်းတာပဲ"

လော့ရွှမ်သူတော်စင်တို့တစ်သိုက် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက်၊ ဤအစီအစဉ်ကို ချက်ချင်းပင် သဘောတူလိုက်ကြသည်။

ဖျင်ရွှီ တစ်ပိုင်းသူတော်စင်ကလည်း ကန့်ကွက်ခြင်း မရှိချေ။

"ဒါလည်း ကောင်းတဲ့ ကိစ္စပါပဲ၊ မိတ်ဆွေတို့ ရင်ထဲက သံသယတွေကို ဖယ်ရှားပစ်နိုင်မှသာ... နောက်ထပ် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုတွေက ပိုပြီး အဆင်ပြေ ချောမွေ့နိုင်မှာ ဖြစ်တယ်"

"ဒီနေရာမှာ အကန့်အသတ်ကျော်လွန်သူတွေ ဒီလောက်အများကြီး ရှိနေတာကို... ဘာဖြစ်လို့ တခြား ကျဆုံးမသေမျိုးတွေကို ခန္ဓာကိုယ် လာမလုယူခိုင်းတာလဲ"

လော့ရွှမ်သူတော်စင်က ဤနေရာရှိ အကန့်အသတ်ကျော်လွန်သူ ကျင့်ကြံသူများကို ထပ်မံ၍ တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်ရင်း၊ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ရှိနေသည့် နောက်ဆုံး သံသယမေးခွန်းကို မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဒီအကန့်အသတ်ကျော်လွန်သူ တစ်ယောက်ချင်းစီက... အလွန်တရာ အဖိုးတန်ပြီး မြင့်မြတ်လွန်းလို့၊ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး တခြားသူတွေကို အလွယ်တကူ ပေးပြီး ခန္ဓာကိုယ် လုယူခိုင်းပါ့မလဲ။ ငါတို့ အသိအမှတ်ပြုတဲ့ တည်ရှိမှုမျိုးမှသာ... ဒီလမ်းကြောင်းပေါ်ကို လျှောက်လှမ်းဖို့ အရည်အချင်း ရှိတာ။

အမှန်အတိုင်း ပြောရရင်... အကယ်၍ ဝါ့ထျန်းဧကရာဇ်က ကိုယ်တိုင် ပါးစပ်ဟပြီး ခွင့်မပြုခဲ့ဘူးဆိုရင်၊ ငါတို့တွေက မိတ်ဆွေတို့ကို ဒီနေရာကို လုံးဝ ခေါ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး"

ဖျင်ရွှီ တစ်ပိုင်းသူတော်စင်က အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ ပြုံးလိုက်ရင်း -

"လက်ရှိ သုံးလောကရဲ့ အခြေအနေအရ... ဝါ့ထျန်းဧကရာဇ်နဲ့ ငါတို့ တစ်ပိုင်းသူတော်စင် အနည်းငယ် ရှိနေရုံနဲ့တင်... သုံးလောကနဲ့ နယ်မြေကိုးခုတစ်ခုလုံးကို အပိုင်ချုပ်ကိုင် စိုးမိုးထားဖို့ လုံလောက်နေပြီ"

'အိုး... ဒါဆိုရင် သူတို့က သူတို့ရဲ့ အင်အားက လုံလောက်နေပြီလို့ ခံစားနေရလို့... အင်အားစုအသစ်တွေကို ထပ်ပြီး ပြိုးထောင်ပေးပြီး အရင်းအမြစ်တွေကို အခွဲမခံချင်ကြတာပဲပေါ့...'

လူတိုင်း သဘောပေါက် နားလည်သွားကြတော့သည်။

ဖန့်ချန်သည်လည်း ဖျင်ရွှီ တစ်ပိုင်းသူတော်စင်တို့၏ အတွေးအခေါ်ကို ကောင်းစွာ နားလည်နိုင်ပေသည်။