အခန်း ၄၃၂

အခန်း(၄၃၂) အဲဒီအခွင့်အရေးတွေကို အခုချက်ချင်း ချထားလိုက်စမ်း

ဟင်းလင်းပြင်ချောက်နက်။

မက်မွန်ပန်းကျွန်း၏ နောက်ကွယ်တွင် တောင်တစ်တောင်ရှိပြီး ထိုတောင်ထိပ်တွင် ဗုဒ္ဓကျောင်းဆောင်ငယ်တစ်ခု ရှိသော ဘုရားကျောင်းတစ်ခု ရှိသည်။ ဤကျောင်းဆောင်ရှိ ယဇ်ပလ္လင်ရှေ့တွင် ထိုင်နေသည်မှာ ကောင်းကင်ဘုံမှ ဗုဒ္ဓတစ်ပါးမဟုတ်ဘဲ ခြောက်သွေ့နေသော ဘုန်းကြီးအိုတစ်ပါးပင်။

သူ၏ သေးငယ်သော ခန္ဓာကိုယ်က ကလေးငယ်တစ်ဦးနှင့်တူပြီး အရေပြားမှာ သစ်ခေါက်စများကို အတူတကွ ချုပ်ဆက်ထားသကဲ့သို့ အိုမင်းရင့်ရော်နေ၏။ သို့တိုင် သူ၏ကျောပြင်သည် ဖြောင့်မတ်နေဆဲဖြစ်ပြီး ရှေးဟောင်း ခေါင်းလောင်းကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ မလှုပ်မယှက် ထိုင်နေသည်။ သူ၏ လက်ချောင်းများကြားတွင် ဖြည်းညှင်းစွာ လှည့်လည်နေသော ပုတီးစေ့များသာ မရှိပါက သူ့ကို ရုပ်တုတစ်ခုဟုပင် အထင်မှားသွားနိုင်သည်။

မှိုင်းညို့နေသော ကျောင်းဆောင်က တိတ်ဆိတ်နေပြီး ဘုန်းကြီးအိုက မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားဆဲ ဖြစ်သည်။ ရုတ်တရက် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လေဆိုးတစ်ခု တိုက်ခတ်သွားရာ ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်ရှိ ဖယောင်းတိုင် မီးတောက်များကို ရူးသွပ်စွာ တဖျပ်ဖျပ် လှုပ်ခတ်သွားစေသည်။

ဘုန်းကြီး၏ လက်ချောင်းများက ပုတီးစေ့များပေါ်တွင် ခဏတာ ရပ်တန့်သွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးတစ်ဖက်ကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်။ ဖယောင်းတိုင်မီးရောင်အောက်တွင် ဘုန်းကြီးတစ်ပါးနှင့် ခပ်ဆင်ဆင်တူသော ဝေဝါးပြီး ပုံသဏ္ဌာန်ပျက်ယွင်းနေသည့် အရိပ်တစ်ခု ဒူးထောက်နေသည်။ သို့သော် ၎င်း၏ ပုံစံမှာ ဆုတ်ဖြဲခံထားရသော အဝတ်စများကဲ့သို့ စုတ်ပြတ်နေပြီး နေရာအနှံ့မှ အမည်းရောင် အငွေ့အသက်များ ယိုစိမ့်နေ၏။

ကျောင်းဆောင်အတွင်း ကြက်သီးမွေးညင်းထစရာကောင်းသော တိတ်ဆိတ်မှုကြီး လွှမ်းမိုးသွားသည်။

အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် ဘုန်းကြီးအိုက အရင်စကားပြောလိုက်သည်။ "ဖန်ယဲ့၊ မင်းက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလို သနားစရာကောင်းတဲ့ အခြေအနေကို ရောက်သွားရတာလဲ။ ဝိညာဉ် အပိုင်းအစလေး တစ်ခုပဲ ကျန်တော့တယ်။ ငါ ဖန်ကျင်းမြင့်မြတ်နယ်မြေကနေ ဟင်းလင်းပြင်ချောက်နက်ဆီ ထွက်လာတုန်းက၊ ကျန်းယိပိုင်ကလွဲရင် မင်းက လောကမှာ အကြီးမြတ်ဆုံး မဟာတက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူပဲလေ။ ဘယ်သူကများ..."

"ဆရာတော်။ အဲဒါ သူတော်စင်ယွိယောင်ပါ။" ဆရာတော်ဖန်ယဲ့၏အရိပ်မှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်နေသည်။ "သူ လုံးဝကို ရူးသွားပြီ။ သူက ဘယ်ကျင့်ကြံသူရဲ့ စွမ်းအားကိုမဆို စုပ်ယူနိုင်တဲ့ မိစ္ဆာအတတ်တစ်ခုကို ကျင့်ကြံထားတယ်။ သူက အင်မော်တယ်ဖြစ်ဖို့အတွက် ဘာမဆို လုပ်လိမ့်မယ်။"

"ယွိယောင် ဟုတ်လား…" ဖန်ထျန်းဟုခေါ်သော ဘုန်းကြီးအို၏ ကျဉ်းမြောင်းနေသော မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ပြူးကျယ်လိုက်သည်။ "အဲဒီကောင်မလေးက အကျင့်စာရိတ္တကောင်းတယ်ဆိုတာ ငါ မှတ်မိပါတယ်။ မင်း ပြောသလိုမျိုး လုံးဝ မဟုတ်ပါဘူး။ ပြီးတော့ သူ့စွမ်းအားက မင်းကို သတ်နိုင်လောက်တဲ့အထိ မရှိသင့်ဘူး။ ချင်းယွန်ဘုံကို ငါ နောက်ဆုံး သွားခဲ့တာ အခုဆို နှစ်ထောင်ချီ ကြာခဲ့ပြီပဲ။ တစ်ခုခုများ ဖြစ်ခဲ့လို့လား။"

ဆရာတော်ဖန်ယဲ့ တွန့်ဆုတ်သွားသည်။

တစ်ခုခု ဖြစ်ခဲ့လို့လား ဟုတ်လား။ အဲဒါက တော်တော်လေး လျှော့ပြောထားတာပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်။

လူသားဆေးလုံးတွေ သန့်စင်တဲ့အကြောင်း ဖန်ထျန်းကို သူ မည်သို့ ရှင်းပြရမည်နည်း။

သူ၏ဆရာသည် စစ်မှန်သော ဗုဒ္ဓဘာသာ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်၏။ သနားကြင်နာတတ်သူ မဟုတ်သော်လည်း ထိုကဲ့သို့သော ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုများကို ဘယ်သောအခါမျှ ခွင့်လွှတ်မည် မဟုတ်ပေ။

"ဖန်ယဲ့၊ မင်း ငါ့ကို ဖုံးကွယ်မထားသင့်ဘူးနော်။" ဖန်ထျန်း၏ အိုမင်းနေသော အဝါရောင် မျက်လုံးများက ဝိညာဉ်များကိုပင် ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်သကဲ့သို့ ထင်ရသည်။ ဖန်ယဲ့ကို ကိုရင်လေး ဘဝမှ မဟာတက်လှမ်းခြင်း အဆင့် အစွမ်းထက်သူတစ်ဦး ဖြစ်လာသည်အထိ သူ စောင့်ကြည့်ခဲ့ဖူးသည်။ အသေးငယ်ဆုံးသော အမူအရာလေးတွေကပင် ယခု သူ၏တပည့် မည်သည့်အရာများ တွေးနေကြောင်းကို ဖော်ပြနေသည်။

ဖန်ယဲ့ ကြောက်ရွံ့နေသည်။ အပြစ်မကင်းသလို ခံစားနေရ၏။

"မင်း တစ်ခုခု ဖုံးကွယ်နေတယ်။ အမှန်အတိုင်း ပြောစမ်း။" ဖန်ထျန်း၏ အသံသည် မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ဟိန်းထွက်လာပြီး ကျောင်းဆောင်တစ်ခုလုံးကို တုန်လှုပ်သွားစေသည်။ ထိုနောက်ဆုံးစကားလုံးများက ငရဲပြည်ကဲ့သို့သော ဒေါသများ ပါဝင်နေပြီး၊ ဖန်ယဲ့၏ စုတ်ပြတ်နေပြီဖြစ်သော ဝိညာဉ်ကို ပို၍ပင် အားပျော့သွားစေသည်။

"အားလုံးကို ပြောပြပါ့မယ်..."

ထိုသို့ဖြင့် ဆရာတော်ဖန်ယဲ့က အားလုံးကို ဝန်ခံလိုက်သည်။ သူတော်စင်ယွိယောင်နှင့် သူ၏ အကြံအစည်များ၊ ကျန်းယိပိုင်အပေါ် သူတို့၏ သစ္စာဖောက်မှု၊ ကျန့်ဝူမြင့်မြတ်နယ်မြေ၏ အရင်းအမြစ်များကို သူတို့ ခွဲဝေယူခဲ့ကြပုံ၊ သူတို့၏ အပြစ်များ အားလုံးကို အတည့်အလင်း ဖွင့်ဟလိုက်၏။

အကြောင်းအရာ တစ်ခုစီ ဖွင့်ဟလိုက်တိုင်း၊ ဖန်ထျန်း၏အမူအရာမှာ ပိုမို မှောင်မိုက်လာသည်။ သူ၏ သစ်ခေါက် ကဲ့သို့သော မျက်နှာမှာ ဒေါသကြောင့် နီရဲလာသည်။ ဝန်ခံချက် ပြီးဆုံးသွားသောအခါ သူက ဖယောင်းတိုင်ခုံ တစ်ခုကို ရုတ်တရက် ဆွဲယူပြီး ဖန်ယဲ့ထံသို့ ပစ်ပေါက်လိုက်သည်။

မီးတောက်များက ဖန်ယဲ့၏ဝိညာဉ်ကို သန့်စင်သော မီးလျှံများဖြင့် ချက်ချင်း ဝါးမျိုသွားသည်။

"မင်းလို တပည့်မျိုး ငါ့မှာ မရှိဘူး။ မင်းက မိစ္ဆာတွေနဲ့ ဘာမှမကွာဘူး။" ဖန်ထျန်းက ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ "ငါ ဘယ်နှစ်ခါလောက် ပြောရမလဲ။ မကောင်းမှုက ပျက်စီးခြင်းကို ဆောင်ကြဉ်းတယ်လို့။ ကောင်းကင်တာအိုရဲ့ အသိအမှတ်ပြုမှုကို မရဘဲနဲ့တောင် ဘဝပေါင်းများစွာ ပါရမီဖြည့်ဆည်းခဲ့ရတာ။ မင်းနဲ့ အဲဒီယွိယောင်ဆိုတဲ့ မိန်းမယုတ်ကကျတော့ ကောင်းကင်အတိဒုက္ခကို ဖိတ်ခေါ်တဲ့ ရက်စက်ယုတ်မာမှုတွေကို လုပ်ကြတယ်ပေါ့။"

"ကောင်းကင် ပြစ်ဒဏ်ခတ် မိုးကြိုးအောက်မှာ ဘယ်ကျင့်ကြံမှုကမှ မင်းကို မကယ်တင်နိုင်ဘူး။"

မျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ ဖန်ထျန်းက အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရှူလိုက်သည်။ အဆုံးတွင်တော့ သူ့တပည့်ကို ပြာကျသွားသည်အထိ သူ မလောင်ကျွမ်းရက်ပေ။ လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်နှင့် ဖန်ယဲ့ကို ညှဉ်းပန်းနေသော သန့်စင်သည့်မီးတောက်များ ပျောက်ကွယ်သွား၏။

"ဒီကိစ္စကို ငါ ဖြေရှင်းမယ်။ မင်းရဲ့ လက်ရှိ အခြေအနေနဲ့တော့ အင်မော်တယ်ဖြစ်ဖို့ မဖြစ်နိုင်တော့လောက်ဘူး။ ငါနဲ့အတူ ဟင်းလင်းပြင်ချောက်နက်ထဲမှာ နေပြီး ဗုဒ္ဓတရားတော်တွေကို လေ့လာပါ။ မင်းရဲ့ ကျန်ရှိနေတဲ့ ဘဝကို အပြစ်ဖြေဖို့အတွက်ပဲ သုံးရလိမ့်မယ်။"

ဆရာတော်ဖန်ယဲ့က အကြိမ်ကြိမ် ဦးခေါင်းတိုက် အရိုအသေပေးလိုက်သည်။ "ဒီတပည့် နာခံပါ့မယ်။ ပြီးတော့ ကျွန်တော့်အတွက် လက်စားချေပေးမယ့် ဆရာတော့်ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။"

ဖန်ထျန်းက နှာမှုတ်လိုက်သည်။ "မှားတယ်။ ငါက မင်းအတွက် လက်စားချေပေးဖို့ မဟုတ်ဘူး။ အဲဒီယွိယောင်က ချင်းယွန်ဘုံရဲ့ ကပ်ဘေးကြီး ဖြစ်လာနေပြီ။ သူ လောကကို ဖျက်ဆီးနေတာ ဒီအတိုင်း ရပ်ကြည့်မနေနိုင်လို့ပဲ။"

"ဒီလိုကရုဏာတရားမျိုးနဲ့ဆိုရင် ဆရာတော်က သေချာပေါက် ဗုဒ္ဓအဖြစ်ကို ရရှိမှာပါ။" ဖန်ယဲ့က အကျွမ်းတဝင် ရှိသော မြှောက်ပင့်မှုများဖြင့် ပြန်လည် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

မည်သို့ဆိုစေ ယွိယောင်က ဒုက္ခရောက်ရတော့မည်ဖြစ်ပြီး သူ၏ဝိညာဉ်က ရှင်သန်နေဆဲပင်။ ၎င်းက သူ ရထိုက်သည်ထက် ပိုနေပြီဖြစ်သည်။

"ဒါက ငါ ခရီးသွားရင်း ရလာခဲ့တဲ့ ရတနာတစ်ခု၊ ဝိညာဉ်ပျိုးထောင်ရေး မီးအိမ်ပဲ။" ဖန်ထျန်း၏ ဒေါသများသက သနားကရုဏာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး အပြာနုရောင် မီးတောက်များ တောက်ပနေသော မီးအိမ်တစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ "အဲဒီအထဲမှာနေ။"

မီးအိမ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်နှင့် ဖန်ယဲ့သည် သူ၏ ပျောက်ကွယ်လုနီးပါး ဝိညာဉ် တည်ငြိမ်သွားသည်ကို ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

"ငါက မဟာတက်လှမ်းခြင်းအဆင့် တတိယမြောက်အတိဒုက္ခရဲ့ ထိပ်ဆုံးကို ရောက်နေပြီ။ ဟင်းလင်းပြင် ချောက်နက်ထဲက ထွက်သွားတာနဲ့ ကောင်းကင်အတိဒုက္ခကို ချက်ချင်း ဆွဲဆောင်မိလိမ့်မယ်။ ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို အရင်ဖိနှိပ်ထားဖို့ လိုတယ်။"

"ဒါပေမဲ့ ဖိနှိပ်ထားတာက အတိဒုက္ခကို မတားနိုင်ဘူး မဟုတ်ဘူးလား။" ဖန်ယဲ့က မေးလိုက်သည်။

"မှန်တယ်။" ဖန်ထျန်းက လက်ယှက်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့လည်း အချိန်တော့ ဆွဲလို့ရတယ်လေ... အော်မီတော်ဖော်။"

ထိုရွတ်ဆိုသံတွင် နက်ရှိုင်းသော ခါးသီးမှုများ ပါဝင်နေသည်။ ကောင်းကင်ကို ဘယ်တော့မှ အနိုင်မယူနိုင်ဘူး ဆိုသည်ကို နားလည်သွားသူ တစ်ဦး၏ လက်မြှောက် အရှုံးပေးမှုပင်။

...

ယောင်ချီမြင့်မြတ်နယ်မြေ။

ပန်းသောင်းချီနန်းတော်၏ ဘဏ္ဍာတိုက်ရှေ့တွင် စုရုံးနေသော တပည့်များက ဖွင့်ထားသော တံခါးများမှတစ်ဆင့် အလုအယက် ချောင်းကြည့်နေကြသည်။

"ငါတို့ရဲ့ သူတော်စင်က ဒီလိုဘီလူးကြီး ဖြစ်နေမယ်လို့ ဘယ်သူ ထင်မှာလဲ။"

"ဟုတ်ပါ့။ သူက အပြင်လူတွေကိုပဲ သူတို့ရဲ့ ပါရမီတွေ ခိုးယူဖို့ လူသားဆေးလုံးအဖြစ် သန့်စင်တယ်လို့ ငါတို့ ထင်ခဲ့တာ။ ငါတို့ရဲ့ အကြီးအကဲတွေတောင် မချန်ဘူးပဲ..."

"နားထောင်ကြ။ ယွိယောင်က ရွှေဗုဒ္ဓပင်လယ်ကို ထွက်သွားပြီဆိုတော့ ဒါက ငါတို့အတွက် အခွင့်အရေးပဲ။ မြင့်မြတ်နယ်မြေရဲ့ အရင်းအမြစ်တွေက အကန့်အသတ်ရှိတယ်။ ဒါတွေကို ငါတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်အလိုက် ခွဲယူပြီး ကိုယ့်လမ်းကိုယ် သွားကြရအောင်။"

ထိုလှုံ့ဆော်သံကို အားပေးသံများဖြင့် တုံ့ပြန်ကြသည်။ ကျန်ရှိနေသော အရင်းအမြစ်များမှာ အမှန်တကယ်ပင် အလွန်များပြားလှသည်။ ယွိယောင်သည် သူ၏ သားကောင်များထံမှ ဝိညာဉ်များကိုသာ စုပ်ယူခဲ့ပြီး သူတို့၏ ရတနာများကို မထိမတို့ဘဲ ချန်ထားခဲ့သည်။ ယခုအခါ လွတ်လပ်စွာ ယူငင်နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

အထူးသဖြင့် အခြေတည်ဝိညာဉ်အဆင့် တပည့်များအတွက် ဖြစ်သည်။ နတ်အသွင်ပြောင်းခြင်း၊ ပေါင်းစည်းခြင်း နှင့် ဟင်းလင်းပြင်ပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများကိုသာ ပစ်မှတ်ထားခြင်းဖြင့် ယွိယောင်သည် မသိမသာပင် သူတို့ကို အကျိုးပြုခဲ့သည်။

"ဝိညာဉ်ပုံဆောင်ခဲတွေ အများကြီးပဲ။"

"အဟား။ အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်အသုံးအဆောင်တွေလား။ ငါ တစ်ခါမှတောင် မမြင်ဖူးဘူး။"

"ဘုရားရေ။ ဒါတွေက အန္တိမအဆင့် ဆေးလုံးတွေပဲ။ အများကြီးပဲ။"

တောက်ပနေသောရတနာများက စိတ်အားထက်သန်နေသော တပည့်များ၏ မျက်စိကို ခဏတာ ကန်းသွားစေ၏။ သို့သော် သူတို့ အထဲသို့ အလုအယက် ပြေးဝင်ရန် ပြင်နေချိန်မှာပင်...

ရွှီး။ ရွှီး။ ရွှီး။

မရေမတွက်နိုင်သော ဓားအလင်းတန်းများက ယောင်ချီမြင့်မြတ်နယ်မြေ၏ အထက်ရှိ ကောင်းကင်ယံတွင် ကျိုင်းကောင်များကဲ့သို့ ပြည့်နှက်သွားသည်။ သူတို့၏ အရှေ့ဆုံးတွင် အလွန်ခန့်ညားသော ဝတ်ရုံနက်၊ ဆံပင်ဖြူ ဓားသမားတစ်ဦး ပျံသန်းလာသည်။

သူ မဆင်းသက်ခင်မှာပင် သူ၏ မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့သော အသံကြီးက ဘဏ္ဍာတိုက်ကို တုန်လှုပ်သွားစေ၏။

"ဂျူနီယာတို့။ အဲဒီအခွင့်အရေးတွေကို အခုချက်ချင်း ချထားလိုက်စမ်း။”

…