အခန်း (၂၂၃-၂၂၄)

အခန်း (၂၂၃) ထူးဆန်းသော လိုဏ်ဂူ

ကျိုးယွမ်သည် အတွင်းသို့ ချက်ချင်း ပြေးမဝင်ဘဲ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏မျက်လုံးများတွင် အေးစက်သော အရိပ်အယောင်များ ပြည့်နှက်နေလေ၏။

"ခေါင်းသုံးလုံးဝိညာဉ်မြွေ... သူတို့အားလုံးကို သတ်ပစ်လိုက်စမ်း..."

ကျိုးယွမ်၏ အမိန့်ပေးသံနှင့်အတူ ခေါင်းသုံးလုံးဝိညာဉ်မြွေသည် သူ၏ ရင်ခွင်ထဲမှ ပျံထွက်သွားပြီးနောက် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားလေ၏။

မိုင်ဆယ်ဂဏန်းကျော် အကွာအဝေးမှ စူးရှသော အော်ဟစ်သံများ ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး လူတစ်ယောက်သည် ပျက်စီးနေသော တောအုပ်ထဲမှ ထွက်ပြေးလာကာ လေထဲသို့ ပျံတက်၍ လွတ်မြောက်ရန် ကြိုးစားလေသည်။

သို့သော် ခေါင်းသုံးလုံးဝိညာဉ်မြွေသည် ခေါင်းနှစ်လုံးကို ဟလိုက်ပြီး ပြင်းထန်သော မီးတောက်များနှင့် ရေခဲများကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ ထိုသူမှာ စူးရှသော အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေတော့သည်။

ဤလူများအားလုံးသည် ရွှေရောင်ရေနဂါးပျံ၏ မိုးကြိုးကပ်ဘေးကြောင့် ဆွဲဆောင်ခံခဲ့ရခြင်းဖြစ်ပြီး ကပ်ဘေး ပြီးဆုံးသွားချိန်တွင် ဤနေရာသို့ တဖြည်းဖြည်း ချဉ်းကပ်လာကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ကျိုးယွမ်သည် ဤလူများကို ဂရုမစိုက်ချင်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ချေ။ သူတို့အားလုံးကို သတ်ပစ်ခြင်းကသာ အလုံခြုံဆုံးသော နည်းလမ်း ဖြစ်ပေသည်။

အမွှေးတိုင်တစ်ဝက်ခန့် လောင်ကျွမ်းချိန် ကုန်လွန်ပြီးနောက် လူအားလုံးသည် ခေါင်းသုံးလုံးဝိညာဉ်မြွေ၏ လုံးဝ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး ခေါင်းသုံးလုံးဝိညာဉ်မြွေသည် ကျိုးယွမ်၏ အနီးသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာကာ သိုလှောင်လက်စွပ် နှစ်ဆယ့်တစ်ကွင်းကို သယ်ဆောင်လာခဲ့လေ၏။

ကျိုးယွမ်သည် ဤသိုလှောင်လက်စွပ်များကို စစ်ဆေးရန် အချိန်မရှိခဲ့ချေ။

သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို စစ်ဆေးကြည့်ပြီး မည်သူမျှ မရှိတော့သည်ကို မြင်ချိန်တွင်မှသာ သူ သက်ပြင်းချလိုက်နိုင်လေ၏။

ကျိုးယွမ်သည် အဆင့် ၅ မီးတောက်အဆောင် နှစ်ခုနှင့် အဆင့် ၅ မိုးကြိုးပေါက်ကွဲခြင်း ဆေးလုံး တစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ လိုဏ်ဂူအပေါက်တွင် ထားရှိလိုက်သည်။

အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက် ချဉ်းကပ်လာပါက သေချာပေါက် ပေါက်ကွဲသွားမည် ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် ကျိုးယွမ်သည် အနည်းငယ်မျှ တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ လိုဏ်ဂူအတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်သွားလေတော့သည်။

လိုဏ်ဂူအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ကျိုးယွမ်၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း တောက်ပသွားလေ၏။

ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လှိုင်းတံပိုးများသည် သူ၏ဆီသို့ ဒီရေအလား ရိုက်ခတ်လာပြီး ကျိုးယွမ်ကို ဝိညာဉ်စွမ်းအင် သမုဒ္ဒရာတစ်ခုထဲတွင် ရေချိုးနေရသကဲ့သို့ ခံစားရစေသည်။

ကျိုးယွမ်၏ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားလေ၏။

အကယ်၍ ဤဝိညာဉ်စွမ်းအင်များသာ အပြင်သို့ ပေါက်ကြားသွားပါက စုန်းဟူနယ်မြေ တစ်ခုလုံး အုတ်အော်သောင်းနင်း ဖြစ်သွားနိုင်ပြီး မရေမတွက်နိုင်သော လူများ ဤနေရာသို့ ပြေးလာကြပေလိမ့်မည်။

"မဖြစ်ဘူး... ဒီအရာကို လုံးဝ ပေါက်ကြားခံလို့ မဖြစ်ဘူး..."

ဤအချက်ကို တွေးမိချိန်၌ ကျိုးယွမ်သည် ကောင်းကင်ကို ချိတ်ပိတ်တားမြစ်ခြင်း ကျင့်စဉ်ကို ချက်ချင်း သတိရသွားလေ၏။

ထိုကျင့်စဉ်ကို အသုံးပြုရန် သူ၏ လက်ရှိအခြေအနေဖြင့် အနည်းငယ် ခက်ခဲသော်လည်း အသုံးမပြုနိုင်ဟု မဆိုလိုချေ။

ကျိုးယွမ်သည် ခဏမျှသာ တုံ့ဆိုင်းနေပြီးနောက် နောက်သို့ လှည့်ကာ သူ၏ အနောက်ဘက်ရှိ လေဟာနယ်ဆီသို့ မျက်နှာမူလိုက်လေ၏။

"ကောင်းကင်ကို ချိတ်ပိတ်တားမြစ်ခြင်း ကျင့်စဉ်... လေဟာနယ်ချိတ်ပိတ်ခြင်း..."

ကျိုးယွမ်သည် လက်ဖြင့် မန္တန်တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်ရာ ငွေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု သူ၏ လက်ဖဝါးထဲတွင် ပေါ်လာလေ၏။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များသည် ဒီရေအလား လျှင်မြန်စွာ စီးဆင်းသွားပြီး ထိုငွေရောင်အလင်းတန်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်ကို ကျိုးယွမ် ခံစားလိုက်ရသည်။

သို့သော် ကျိုးယွမ်သည် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားပြီးဖြစ်ရာ သိပ်ဂရုမစိုက်ခဲ့ချေ။

ကျိုးယွမ်၏ ဘေးပတ်လည်ရှိ လေဟာနယ်စွမ်းအားများသည် အထပ်ထပ် စုစည်းလာပြီး စတင်လိမ်ကောက်လာကာ ထူးခြားသော ငွေရောင်မှော်အက္ခရာတစ်ခု ပေါ်လာလေ၏။

ကျိုးယွမ် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်နှင့်အမျှ ငွေရောင်မှော်အက္ခရာသည် ချက်ချင်း ပျံထွက်သွားပြီး ငွေရောင်တံဆိပ်တုံးတစ်ခုအဖြစ် ဖွဲ့စည်းသွားကာ ရှင်းလင်းစွာ ပိုင်းခြားပစ်လိုက်လေတော့သည်။

ကျိုးယွမ်သည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်လေ၏။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များသည် လေးပုံတစ်ပုံခန့် ချက်ချင်း ကျဆင်းသွားပြီး စွမ်းအင်ကုန်ဆုံးမှုမှာ အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။

ထိုငွေရောင်တံဆိပ်တုံးကို ကြည့်ရင်း ကျိုးယွမ်၏ မျက်လုံးများ တောက်ပနေလေ၏။

ယခုအခါ ကောင်းကင်ဖြစ်စဉ်အဆင့်ရှိသူတစ်ဦးက စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံဖြင့် စစ်ဆေးလျှင်ပင် လိုဏ်ဂူ၏ ထူးခြားမှုကို အာရုံခံမိနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

လေဟာနယ်ချိတ်ပိတ်ခြင်းသည် အနောက်ဘက်ရှိ လိုဏ်ဂူနှင့် အရှေ့ဘက်ရှိ လိုဏ်ဂူတို့ကို မတူညီသော လေဟာနယ် နှစ်ခုအဖြစ် လုံးဝ ပိုင်းခြားပေးထားလေသည်။

ကျိုးယွမ် ဖန်တီးထားသော လေဟာနယ်ချိတ်ပိတ်ခြင်းကို ချိုးဖျက်ချင်ပါက လေဟာနယ်စွမ်းအားကို ကျင့်ကြံထားသူများသာ လုပ်ဆောင်နိုင်ပေမည်။ သို့ရာတွင် လွယ်ကူသော ကိစ္စတစ်ရပ် လုံးဝ မဟုတ်ချေ။

လေဟာနယ်ချိတ်ပိတ်ခြင်း ကျရောက်သွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင် တောင်တန်းတစ်ခုလုံးနှင့် ပေါင်းစပ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

ကျိုးယွမ်သည် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းလိုက်ပြီး ဤရလဒ်အပေါ် အလွန် ကျေနပ်သွားလေ၏။

ထို့နောက် သူသည် ကျင့်စဉ်ကို လည်ပတ်စေကာ လိုဏ်ဂူအတွင်းမှ လွှမ်းခြုံနေသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို စုပ်ယူလိုက်သည်။

ကျိုးယွမ်သည် ခဏမျှ အသက်ရှူမှန်အောင် ထိန်းညှိပြီးနောက် အတွင်းသို့ ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းသွားလေသည်။

သူတို့ ပို၍ နက်ရှိုင်းစွာ ဝင်ရောက်သွားလေလေ၊ အတွင်းရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များသည် ပို၍ သိပ်သည်းလာလေလေ ဖြစ်သည်။

လိုဏ်ဂူအတွင်း မြူခိုးများ တဖြည်းဖြည်း ပေါ်လာသော်လည်း ရှေ့သို့ ဆက်သွားသည်နှင့်အမျှ ဤမြူခိုးများသည် အဆက်မပြတ် စုစည်းလာပြီး ရေပေါက်လေးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေ၏။

ထို့နောက် မိုးဖွဲဖွဲလေးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ လိုဏ်ဂူ၏ အရပ်မျက်နှာ အနှံ့အပြားမှ ကျဆင်းနေလေသည်။

ခေါင်းသုံးလုံးဝိညာဉ်မြွေနှင့် ရွှေရောင်နတ်နဂါးတို့သည် တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သတိပြုမိသွားကြပြီး ကျိုးယွမ်၏ ရင်ခွင်ထဲမှ ခုန်ထွက်လာကြလေ၏။

ရွှေရောင်နတ်နဂါးသည် မူလက အစစ်အမှန် အသွင်ပြောင်းလဲမှုကို မပြီးမြောက်မီ နှစ်ပေါင်းများစွာ အိပ်စက်ရန် လိုအပ်ပေသည်။

သို့သော် ဤနေရာ၌ လှိုင်းတံပိုးကဲ့သို့သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ပေါ်လာခြင်းက ရွှေရောင်နတ်နဂါးအတွက် အခွင့်အရေးတစ်ခု ဖြစ်လာသကဲ့သို့ ခေါင်းသုံးလုံးဝိညာဉ်မြွေအတွက်လည်း အခွင့်အရေးတစ်ခု ဖြစ်လာလေ၏။

သားရဲကြီးနှစ်ကောင်သည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း သူတို့၏ ပါးစပ်ကြီးများကို ဟလိုက်ပြီး ပြင်းထန်စွာ ရှူသွင်းလိုက်ကြသည်။

မရေမတွက်နိုင်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များသည် သူတို့၏ ပါးစပ်များအတွင်းသို့ လျှင်မြန်စွာ စီးဝင်သွားပြီး သားရဲကြီးနှစ်ကောင်၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ထူးခြားသော အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်လာလေ၏။

ကျိုးယွမ်သည်လည်း ရပ်မနေခဲ့ချေ။ ပို၍ နက်ရှိုင်းစွာ သွားလေလေ၊ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များက ပို၍ သိပ်သည်းလာလေလေဖြစ်ကြောင်း သူ သတိပြုမိလေသည်။

ထိုချိန်တွင် လိုဏ်ဂူ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသဖြင့် ကျိုးယွမ် ခြေလှမ်းများကို မရပ်တန့်ဘဲ မနေနိုင်အောင် ဖြစ်သွားရလေ၏။

သို့သော် ထိုချိန်တွင် ခေါင်းသုံးလုံးဝိညာဉ်မြွေသည် ဧရာမ ဟိန်းဟောက်သံကြီးကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ လိုဏ်ဂူ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာသို့ တည့်မတ်စွာ ထိုးဆင်းသွားပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း အရိပ်အယောင်မျှ မချန်ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားလေတော့သည်။

ခေါင်းသုံးလုံးဝိညာဉ်မြွေ တစ်ခုခု မှားယွင်းသွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ကျိုးယွမ်သည် ပေါ့ဆရန် မရဲဝံ့ဘဲ အရှိန်အပြည့်ဖြင့် ရှေ့သို့ ပြေးဝင်သွားလေ၏။

ကျိုးယွမ်၏ ခြေအောက်ရှိ မြေပြင်သည် ရေများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၍

“ဗွမ်း” ဆိုပြီး ရေများ ဖျန်းခနဲ ပက်စင်သွားသည်။

ဤရေများသည် သာမန်ရေများ မဟုတ်ဘဲ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိလွန်းသဖြင့် ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာသော မိုးရေစက်များမှ ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ရွှေရောင်နတ်နဂါးသည် ပါးစပ်ကို ဟကာ ရှူသွင်းလိုက်ရာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ရေများသည် မြေပြင်မှ ပျံတက်လာပြီး ရေစီးကြောင်းများအဖြစ် ပေါင်းစည်းသွားကာ ရွှေရောင်နတ်နဂါး၏ ပါးစပ်ကြီးထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားလေ၏။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကျိုးယွမ်သည် လိုဏ်ဂူ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာမှ ခေါင်းသုံးလုံးဝိညာဉ်မြွေ၏ ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ ပြင်းထန်သော ရိုက်ခတ်သံများကို ကြားလိုက်ရလေသည်။

ကျိုးယွမ်သည် သူ၏ ခြေလှမ်းများကို ထပ်မံ အရှိန်မြှင့်လိုက်ရာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အလင်းတန်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး လိုဏ်ဂူအတွင်း လျင်မြန်စွာ ဖြတ်သန်းသွားလေ၏။

အမွှေးတိုင်တစ်ဝက်ခန့် လောင်ကျွမ်းချိန် ကုန်လွန်ပြီးနောက် ကျိုးယွမ်သည် နောက်ဆုံးတွင် ရပ်တန့်သွားလေသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူ ရပ်နေသောနေရာမှာ တကယ်တမ်းတွင် ဧရာမ သဘာဝလိုဏ်ဂူကြီးတစ်ခု ဖြစ်နေပေသည်။

လိုဏ်ဂူတစ်ခုလုံး၏ အောက်ခြေတွင် ဧရာမ ရေကန်ကြီးတစ်ခု ရှိနေပြီး ခေါင်းသုံးလုံးဝိညာဉ်မြွေသည် ထိုရေကန်ထဲတွင် ရေနဂါးတစ်ကောင်နှင့် ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲကို ဆင်နွှဲနေလေ၏။

ထိုရေနဂါးသည် တကယ့် အဆင့် ၆ မိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင် ဖြစ်ပြီး ခေါင်းသုံးလုံးဝိညာဉ်မြွေနှင့် တိုက်ပွဲမှာ အလွန် ပြင်းထန်ကာ အကြိတ်အနယ် ရှိလှပြီး ကြီးမားသော ရေလုံးကြီးများသည် အရပ်မျက်နှာ အနှံ့အပြားသို့ လွင့်စင်နေလေသည်။

ထူးဆန်းသည်မှာ ထို အဆင့် ၆ မိစ္ဆာသားရဲ နှစ်ကောင်၏ ကြမ်းတမ်းသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များသည် ဒီရေအလား လိမ့်တက်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဒီရေလှိုင်းများကဲ့သို့ တိုက်ခတ်နေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

လိုဏ်ဂူတစ်ခုကို မဆိုထားနှင့် တောင်ထိပ်တစ်ခုလုံးပင်လျှင် သူတို့ကြောင့် မြေပြင်နှင့် တစ်ပြေးညီ ဖြစ်သွားနိုင်ပေသည်။

သို့သော် ဤကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အကာအကွယ် အရှိန်အဝါများသည် ပတ်ဝန်းကျင်သို့ တိုက်ခတ်သွားပြီး နံရံများနှင့် ထိတွေ့လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် အလိုအလျောက် နောက်သို့ ပြန်လည် ကန်ထွက်လာသဖြင့် ကျိုးယွမ်ကို လွန်စွာ အံ့အားသင့်သွားစေလေ၏။

ထိုချိန်တွင် ကျိုးယွမ်၏ ဘေးရှိ ရွှေရောင်နတ်နဂါးသည် ကျယ်လောင်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး တိုက်ပွဲထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားကာ ခေါင်းသုံးလုံးဝိညာဉ်မြွေနှင့် ပူးပေါင်း၍ ထိုရေနဂါးနှင့် ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲကို ဆင်နွှဲလေတော့သည်။

ရွှေရောင်နတ်နဂါး ပါဝင်လာခြင်းကြောင့် ထိုရေနဂါးသည် ချက်ချင်း နောက်ကောက်ကျသွားပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ဒဏ်ရာများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားလေ၏။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကျိုးယွမ်သည် စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံဖြင့် သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ကို စစ်ဆေးနေစဉ် ရုတ်တရက် သူ၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားကာ သူ နားလည်သွားလေပြီ။

ဤဧရာမ လိုဏ်ဂူကြီးတွင် သဘာဝ အတားအဆီးတစ်ခု ရှိနေပြီး အတားအဆီးကပင် လိုဏ်ဂူသို့ ပြန့်နှံ့လာသော စွမ်းအားအားလုံးကို ချေဖျက်ပေးနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျိုးယွမ်သည် သေချာစွာ စစ်ဆေးပြီးနောက် သက်ပြင်းချလိုက်နိုင်ပြီး ရှေ့သို့ တစ်လှမ်း မတက်ဘဲ မနေနိုင်အောင် ဖြစ်သွားရလေ၏။

ရုတ်တရက် ကျိုးယွမ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး သူ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ထူးခြားသော ဖိအားတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရလေသည်။

သို့သော် ထိုချိန်တွင် ကျိုးယွမ်၏ တာအိုတားမြစ်ခြင်းဝိညာဉ်သွေးကြောသည် အလိုအလျောက် လည်ပတ်လာပြီး ဤဖိအားသည် အရိပ်အယောင်မျှ မချန်ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားလေ၏။

"ဒါက မြေဆွဲအား အတားအဆီးပဲ..."

ကျိုးယွမ် အတော်လေး အံ့အားသင့်သွားရလေသည်။

ယခင်က ကောင်းကင်ကို ချိတ်ပိတ်တားမြစ်ခြင်း ကျင့်စဉ်ကို သူ ဖတ်ရှုခဲ့စဉ်က မြေဆွဲအား အတားအဆီးများကို အထပ်ထပ် စုစည်းနိုင်ပြီး အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းကြောင်း ဖော်ပြထားသည်ကို သူ တွေ့မြင်ခဲ့ဖူးသည်။

ယခုလေးတင် ဤနေရာ၌ ခံစားလိုက်ရသော ဖိအားမှာ အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ် အထွတ်အထိပ်အဆင့်မှ ဖန်တီးသော ဖိအားနှင့် ခန့်မှန်းခြေ ညီမျှပေသည်။

ကျိုးယွမ်၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ မွေးရာပါ အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ် အထွတ်အထိပ်အဆင့်တွင် ရှိနေပြီး တာအိုတားမြစ်ခြင်းဝိညာဉ်သွေးကြောလည်း ရှိနေသဖြင့် သဘာဝကျကျပင် ဤဖိအားက သူ့အပေါ် သက်ရောက်မှု မရှိနိုင်ချေ။

သို့သော် ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကျိုးယွမ်သည် ဤလိုဏ်ဂူအပေါ် သိချင်စိတ် ပိုမို ပြင်းပြလာပြီး ဤနေရာ၌ သူ ရှာဖွေနေသော အရာတစ်ခု တကယ်ပဲ ရှိနေနိုင်သည်ဟု ခံစားလိုက်ရလေ၏။

အခန်း (၂၂၄) ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ခြောက်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းကို ယူဆောင်သွားခြင်း

ထိုချိန်တွင် ရေနဂါး၏ အော်ဟစ်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဝမ်းဗိုက်သည် ရွှေရောင်နတ်နဂါး၏ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် မီတာအနည်းငယ် ရှည်လျားသော ဒဏ်ရာကြီးတစ်ခု ဖြစ်သွားကာ သွေးများ ပန်းထွက်လာလေ၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ခေါင်းသုံးလုံးဝိညာဉ်မြွေ၏ အလယ်ရှိ ပါးစပ်သည် ပွင့်လာပြီး မွေးရာပါ သဘာဝလွန်စွမ်းရည်ဖြစ်သော လေဟာနယ်ကို ဖျက်ဆီးခြင်း ကို ထပ်မံ အသုံးပြုလိုက်လေသည်။

အသံလှိုင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်အမျှ ရေနဂါး၏ ဝမ်းဗိုက်သည် ပေါက်ကွဲထွက်သွားကာ သွေးမြူများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်သည် နှစ်ပိုင်း ပြတ်သွားလေ၏။

ရွှေရောင်နတ်နဂါးနှင့် ခေါင်းသုံးလုံးဝိညာဉ်မြွေတို့သည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပါးစပ်များကို ဟကာ အသီးသီး ပြင်းထန်စွာ ရှူသွင်းလိုက်ကြသည်။

ရေနဂါး၏ ကိုယ်အင်္ဂါ နှစ်ပိုင်းစလုံးသည် သူတို့၏ ဝါးမျိုခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး သူတို့၏ အာဟာရဓာတ်များ ဖြစ်သွားလေတော့သည်။

ထိုမိစ္ဆာသားရဲကြီးများကြားမှ တိုက်ပွဲသည် သွေးထွက်သံယိုများကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှပေသည်။

ရှုံးနိမ့်သူများသည် အရာအားလုံး ဆုံးရှုံးရမည်ဖြစ်ပြီး ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်ကိုပင် ထိန်းသိမ်းထားနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

အဆင့် ၆ ရေနဂါး၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဝါးမျိုပြီးနောက် ခေါင်းသုံးလုံးဝိညာဉ်မြွေနှင့် ရွှေရောင်နတ်နဂါးတို့သည် အောက်ဘက်ရှိ ဝိညာဉ်ရေကန်ထဲသို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဆင်းသက်သွားကြပြီး သူတို့၏ မျက်နှာများတွင် သာယာကျေနပ်သည့် အမူအရာများ ပြည့်နှက်နေလေ၏။

အထူးသဖြင့် ရွှေရောင်နတ်နဂါးထံမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စုပ်ယူအားတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များသည် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ လျှင်မြန်စွာ စီးဝင်သွားကြသည်။

ဤအရာက ရွှေရောင်နတ်နဂါးအတွက် အခွင့်အရေးတစ်ခုနှင့် မခြားနားချေ။

ရွှေရောင်နတ်နဂါးသည် ယခုလေးတင်မှ အဆင့်တက်ထားခြင်းဖြစ်ပြီး မူလက အိပ်စက်ခြင်းမှတစ်ဆင့် လေထဲရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို ဖြည်းညင်းစွာ စုပ်ယူကာ ပိုမို အစွမ်းထက်လာစေရန် လုပ်ဆောင်ရမည်ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါ ထိုသို့ လုပ်ဆောင်ရန် လုံးဝ မလိုအပ်တော့ချေ။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကျိုးယွမ်သည် ရွှေရောင်နတ်နဂါးနှင့် ခေါင်းသုံးလုံးဝိညာဉ်မြွေတို့ကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ ရှေ့သို့ ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်သွားကာ ကျယ်ပြန့်သော ဝိညာဉ်ရေကန်ကြီးကို ပတ်၍ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဖြည်းညင်းစွာ စူးစမ်းလေ့လာနေလေ၏။

ကျိုးယွမ်သည် သူ၏ လက်ဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နံရံများကို ထိတွေ့လိုက်ရာ နံရံမှာ အနည်းငယ် ထူးဆန်းနေကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

ကျိုးယွမ် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်နှင့်အမျှ ရွှမ်ထျန်းဓားသည် ပျံထွက်သွားပြီး မလှမ်းမကမ်းရှိ ထိုးထွက်နေသော ကျောက်တုံးတစ်ခုကို ဖောက်ထွင်းသွားလေ၏။

ကျောက်တုံးသည် နှစ်ပိုင်း ပြတ်သွားပြီး ကျိုးယွမ် ထိုကျိုးပဲ့နေသော ကျောက်တုံးထံသို့ ရောက်ရှိသွားချိန်တွင် သူ၏ မျက်လုံးများ ရုတ်တရက် ပြူးကျယ်သွားကာ သူ၏ ရှေ့ရှိ ကျောက်တုံးကို မယုံနိုင်စွာ စိုက်ကြည့်နေမိလေတော့သည်။

"ဒါက ဘာကျောက်တုံးမှ မဟုတ်ဘူး... ရှင်းရှင်းလင်းလင်းကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ဖြစ်နေတာပဲ..."

ကျိုးယွမ်သည် စကားပင် မပြောနိုင်လောက်အောင် အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် ခေါင်းကို ခက်ခဲစွာ မော့ကာ သူ့ပတ်လည်ရှိ ဧရာမ ကျောက်နံရံကြီးများကို လှမ်းကြည့်လိုက်လေ၏။

‘အဲ့ဒါက ဘယ်လောက်တောင် ကြီးမားတဲ့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးကြီး ဖြစ်နေမလဲ။’

ကျိုးယွမ်မှာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ မပြတ်လပ်သကဲ့သို့ အလွန် ပေါများနေသူ ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူ၏ ရှေ့ရှိ တောင်ငယ်လေးအရွယ် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးကြီးကို ကြည့်ရင်း မည်သူက ငြင်းဆန်နိုင်မည်နည်း။

ထိုကဲ့သို့သော စိတ်ဓာတ်ခိုင်မာမှုမျိုး မိမိတွင် မရှိကြောင်း ကျိုးယွမ် ဝန်ခံရပေမည်။

"စနစ်... ငါတို့ ဒါကို လုယက်လို့ ရမလား..."

မစဉ်းစားတော့ဘဲ ကျိုးယွမ်သည် စနစ်ကို ချက်ချင်း သတိရသွားလေ၏။ ဤကဲ့သို့သော အရာမျိုးကို စနစ်ကသာ လုပ်ဆောင်နိုင်ပေမည်။

[ပိုင်ရှင်... လုယက်လို့ ရပါတယ်... ဒါပေမဲ့ သက်တမ်း အနှစ်တစ်ရာ ကုန်ကျပါမယ်... ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သတ္တုတွင်း တစ်ခုလုံးမှာရှိတဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ၁၀ ရာခိုင်နှုန်းကို လုယက်နိုင်ပါတယ်...]

[သက်တမ်း အနှစ်တစ်ထောင် ကုန်ကျပါက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သတ္တုတွင်း တစ်ခုလုံးမှာရှိတဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ၃၀ ရာခိုင်နှုန်းကို လုယက်နိုင်ပါတယ်...]

[သက်တမ်း အနှစ်ငါးထောင် ကုန်ကျပါက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သတ္တုတွင်း တစ်ခုလုံးမှာရှိတဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ၆၀ ရာခိုင်နှုန်းကို လုယက်နိုင်ပါတယ်...]

[လုယက်ရရှိတဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေက စနစ်သိုလှောင်နယ်မြေထဲကို အလိုအလျောက် ဝင်ရောက်သွားပြီး ဝိညာဉ်ရေကန်တစ်ခုအဖြစ် ဖွဲ့စည်းသွားပါမယ်... ပိုင်ရှင်က အချိန်မရွေး အသုံးပြုလို့ ရပါတယ်]

ကျိုးယွမ်၏ စကားသံ အဆုံးတွင် စနစ်၏ အသံသည် တိုက်ရိုက် ထွက်ပေါ်လာသဖြင့် ကျိုးယွမ်ကို နေရာတွင်ပင် မှင်တက်သွားစေလေ၏။

"စနစ်... မင်း ငါ့ကို လှည့်စားဖို့ ကြိုးစားနေတာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်... ဘာလို့ ဒီလောက်များတဲ့ သက်တမ်းကို တောင်းနေရတာလဲ..."

[ပိုင်ရှင်... ကောယာတောင်ရဲ့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သတ္တုတွင်းက ဘယ်လောက်ကြီးလဲဆိုတာကို သိလား... မိုင်ထောင်ပေါင်းများစွာ ရှည်လျားတယ်လေ]

[ဒီနေရာမှာရှိတဲ့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သတ္တုတွင်းရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ၆၀ ရာခိုင်နှုန်းကို ထုတ်ယူလိုက်ရင် ကောယာတောင် တစ်ခုလုံးက ကြီးမားတဲ့ အသွင်ပြောင်းလဲမှုတစ်ခုကို ကြုံတွေ့ရလိမ့်မယ်...]

[ပိုင်ရှင်... စနစ်သိုလှောင်နယ်မြေထဲမှာ မိုင်ရာပေါင်းများစွာ ကျယ်ဝန်းတဲ့ ဝိညာဉ်ရေကန်ကြီးတစ်ခု ဖွဲ့စည်းသွားနိုင်တယ်...]

ဤစကားကို ကြားချိန်၌ ကျိုးယွမ်၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း တောက်ပသွားလေ၏။

သူက သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ၆၀ ရာခိုင်နှုန်းကို ယူဆောင်သွားခဲ့လျှင် စုန်းဟူနယ်မြေနှင့် အပ်တစ်ထောင်နယ်မြေတို့ ဘာများ တိုက်ခိုက်စရာ ကျန်တော့မည်နည်း။

ဤအချက်ကို တွေးမိချိန်၌ ကျိုးယွမ်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် ကောက်ကျစ်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာလေ၏။

"စနစ်... သက်တမ်း အနှစ်ငါးထောင် စတေးပြီး လုယက်လိုက်စမ်း..."

သက်တမ်း အနှစ်ငါးထောင်ဆိုသည်မှာ သူ တတ်နိုင်သော ပမာဏဖြစ်ပြီး၊ သူ အနည်းဆုံး လိုအပ်နေသောအရာမှာလည်း ထိုသက်တမ်းပင် ဖြစ်သည်။

[ဒင်... ပိုင်ရှင်... စနစ် လုယက်နေစဉ်အတွင်း လုယက်မှုက သုံးရက်ကြာမြင့်ပါမယ်... ပိုင်ရှင်အနေနဲ့ လက်တစ်လုံးစာလေးတောင် မလှုပ်ရှားရပါဘူး... မဟုတ်ရင် လုယက်မှုက အလိုအလျောက် ရပ်တန့်သွားပြီး သက်တမ်းတွေကို ပြန်အမ်းပေးမှာ မဟုတ်ပါဘူး...]

ဤစကားကို ကြားချိန်၌ ကျိုးယွမ်သည် အလျင်အမြန် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်လိုက်ပြီးနောက် လှိုင်းတံပိုးကဲ့သို့သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခု သူ၏ဆီသို့ ရိုက်ခတ်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရလေသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကျိုးယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ တွင်းနက်ကြီးတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး ဤဝိညာဉ်စွမ်းအင် လှိုင်းလုံးကြီးကို အတွင်းသို့ ဆွဲသွင်းသွားလေ၏။

ကျိုးယွမ် အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်သွားရလေသည်။ ဤကဲ့သို့သော လုယက်မှုမျိုးက ရိုးရှင်းစွာပင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။

သုံးရက်တိုင်တိုင် တောင့်ခံထားရမည်ကို တွေးမိရုံဖြင့် ကျိုးယွမ်သည် သူ၏ မျက်လုံးများကို ဖြည်းညင်းစွာ မှိတ်မထားဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ချေ။

ထိုအချိန်ကို အခွင့်ကောင်းယူကာ ဆဋ္ဌမအဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် ရည်ရွယ်လျက် အရှိန်အဝါဖုံးကွယ်ခြင်းကျင့်စဉ်ကို ကျင့်ကြံလိုက်လေ၏။

အရှိန်အဝါဖုံးကွယ်ခြင်းကျင့်စဉ်တွင် စုစုပေါင်း အဆင့် ခြောက်ဆင့်သာ ရှိသည်။

ကျိုးယွမ်သည် အနည်းငယ် နှမြောသကဲ့သို့ ခံစားရသော်လည်း သူသာ ဆဋ္ဌမအဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီး ပြီးပြည့်စုံသွားပါက ယခုမှစ၍ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို မြင်နိုင်မည့်သူများမှာ ကောင်းကင်လှိုဏ်ဂူအဆင့်ရှိ မိစ္ဆာအိုကြီးများသာ ရှိတော့မည် ဖြစ်သည်။

အချိန်များ လျင်မြန်စွာ ကုန်လွန်သွားပြီး သုံးရက် ကုန်လွန်သွားခဲ့လေပြီ။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ခေါင်းသုံးလုံးဝိညာဉ်မြွေနှင့် ရွှေရောင်နတ်နဂါးတို့ အားလုံးသည် လုံးဝ မယုံနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်နေကြလေ၏။

ဤသုံးရက်အတွင်း သူတို့၏ အောက်ဘက်ရှိ ဧရာမ ဝိညာဉ်ရေကန်ကြီး တဖြည်းဖြည်း ခန်းခြောက်သွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ အဆက်မပြတ် ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို သူတို့ မြင်တွေ့ခဲ့ကြရသည်။

ဤဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ အားလုံးသည် ကျိုးယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ တွင်းနက်ကြီးထဲသို့ ဘာမှမချန်ထားဘဲ ဝင်ရောက်သွားခဲ့ကြသည်။

သို့သော် ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ဤအခိုက်အတန့်တွင် ခေါင်းသုံးလုံးဝိညာဉ်မြွေနှင့် ရွှေရောင်နတ်နဂါးတို့သည်လည်း လုံလောက်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို စုပ်ယူနိုင်ခဲ့ကြသည်။

မဟုတ်ပါက သူတို့သည် အလွန်အမင်း နာကြည်းနေကြပေလိမ့်မည်။

ကျိုးယွမ် မသိခဲ့သည်မှာ ဤသုံးရက်အတွင်း ကောယာတောင် တစ်ခုလုံးသည် ကြီးမားသော အပြောင်းအလဲတစ်ခုကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ကျယ်ပြောလှသော သစ်တောအုပ်ကြီးများသည် တောက်ပမှုကို ဆုံးရှုံးသွားပြီး ခြောက်သွေ့ကာ ညှိုးနွမ်းသွားကြသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပေသည်။

ကောင်းမိသားစု၏ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သတ္တုတွင်းကြီးသည် ပြိုကျသွားပြီး အတွင်းရှိ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများသည် အနည်းငယ် ထိတွေ့လိုက်ရုံဖြင့် အမှုန့်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ မည်သည့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်မျှ လုံးဝ မကျန်ရှိတော့ချေ။

တတိယအကြီးအကဲ ကောင်းဝူဖိန်သည် ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး ကောင်းဖေး ဤနေရာတွင် မရှိသည်ကို သိရှိသွားချိန်တွင် သူမ မျက်မှောင်မကြုတ်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ချေ။

မူလက သူသည် ကျဲ့ယွင်ဇီနှင့် ကျဲ့ချင်းဟယ်တို့ကို တိုက်ခိုက်ရန် ရည်ရွယ်ထားသော်လည်း သတ္တုတွင်း ပြဿနာတက်သွားသဖြင့် ကောင်းဝူဖိန်သည် စိတ်ဝင်စားမှု ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားကာ သတ္တုတွင်းအတွင်းသို့ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ဝင်ရောက်သွားလေ၏။

သို့သော် ရလဒ်များမှာ သဘာဝကျကျပင် စိတ်ပျက်စရာကောင်းလှရာ ကောင်းဝူဖိန်၏ မျက်နှာမှာ ရေကန်နက်ကဲ့သို့ မည်းမှောင်နေလေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကြယ်ကိုးလုံးဂိုဏ်းမှ လူများသည်လည်း ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တူးဖော်ရာ နေရာသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ကြယ်ကိုးလုံးဂိုဏ်းက အကြီးအကဲ နှစ်ဦးကို စေလွှတ်လိုက်ပြီး ဤသူတို့၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းလဲခြင်း အထွတ်အထိပ်အဆင့်တွင် ရှိကြလေသည်။

မူလက ကောင်းမိသားစုကို ချက်ချင်း အရေးယူရန် ရည်ရွယ်ထားသော်လည်း လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ကောယာတောင်၏ ယုတ္တိမတန်သော အဖြစ်အပျက် အမျိုးမျိုးကို မြင်တွေ့ရပြီးနောက် သူတို့သည် ယာယီ သည်းခံထားလိုက်ကြလေ၏။

ထို့ပြင် အဓိက တရားခံဖြစ်သော ကောင်းဖေးလည်း မရှိသဖြင့် စစ်ပွဲသည် လုံးဝ မဖြစ်ပွားခဲ့ချေ။

ကောယာတောင်၏ ဧရာမ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သတ္တုတွင်းကြီးမှ ၆၀ ရာခိုင်နှုန်းသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို ကျိုးယွမ် ယူဆောင်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း မည်သူကမျှ မသိကြချေ။

ဤကဲ့သို့သော အရာမျိုးကို ကျိုးယွမ် ကိုယ်တိုင် ပြောပြလျှင်တောင်မှ ယုံကြည်မည့်သူ အလွန် နည်းပါးပေလိမ့်မည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကျိုးယွမ်သည် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံဖြင့် စနစ်သိုလှောင်နယ်မြေ အကြောင်း အရာအားလုံးကို ခံစားနေလေ၏။

စနစ်သိုလှောင်နယ်မြေမှာ နယ်နိမိတ်တစ်ခုခုကို ချိုးဖောက်သွားသကဲ့သို့ အလွန် ကြီးမားလှပေသည်။

မိုင်တစ်ရာခန့် ကျယ်ဝန်းသော ရေကန်ကြီးတစ်ခု ပေါ်လာလေ၏။ ဤသည်မှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ရေကန်ကြီးပင် ဖြစ်သည်။

ကောယာတောင်၏ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သတ္တုတွင်းမှ ၆၀ ရာခိုင်နှုန်းသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များသည် သူ၏ ရှေ့ရှိ ရေကန်ကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျိုးယွမ်၏ မျက်လုံးများသည် ယခင်ကထက် ပို၍ တောက်ပနေလေ၏။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် သက်တမ်း အနှစ်ငါးထောင်နှင့် ဤအရာကို လဲလှယ်ရခြင်းမှာ လုံးဝ တန်ဖိုးရှိကြောင်း သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

"စနစ်က အမိုက်စားပဲ..."

ကျိုးယွမ်က စနစ်ကို လက်မထောင်ပြလိုက်လေ၏။ ကောင်းကင်ကို လုယက်၊ မြေကြီးကို လုယက်ပြီး သက်ရှိအားလုံးကို လုယက်သည်ဆိုခြင်းမှာ တကယ်ကို ချဲ့ကားပြောဆိုခြင်း မဟုတ်ချေ။

ယခုအချိန်တွင် ဤခရီးစဉ်မှ ရရှိသောအမြတ်မှာ တကယ်ကို ကြီးမားလှကြောင်း ကျိုးယွမ် ခံစားလိုက်ရသည်။

သို့သော် သူကိုယ်တိုင်အနေဖြင့် ကောင်းမိသားစု၏ တတိယသခင်လေးအဖြစ် ဤမျှလောက် ကြီးမားသော အကျိုးအမြတ်ကို ရရှိထားပြီးဖြစ်ရာ အလုပ်စလုပ်ရန် အချိန်ရောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ကျိုးယွမ် မမှားပါက ကြယ်ကိုးလုံးဂိုဏ်းမှ လူများ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူက ဤကြယ်ကိုးလုံးဂိုဏ်းမှ လူများကို သတ်ပစ်လိုက်ပါက ကြယ်ကိုးလုံးဂိုဏ်းနှင့် ကောင်းမိသားစုကြားမှ ကြီးမားသော စစ်ပွဲကြီးတစ်ခုကို နတ်ဘုရား ရောက်လာလျှင်ပင် တားဆီးနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

ဤအချက်ကို တွေးမိချိန်၌ ကျိုးယွမ်၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူ မတ်တပ်ရပ်လိုက်လေ၏။

"ကလက်..."

ရုတ်တရက် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တောင်နံရံများပေါ်တွင် အက်ကွဲကြောင်းများ ပေါ်လာလေ၏။

ကျိုးယွမ် ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်လိုက်ရချိန်တွင် သူ၏ ဦးရေပြား ထုံကျဉ်သွားပြီး ထပ်မံ တွေးတောရန် အချိန်မရှိတော့ဘဲ ခေါင်းသုံးလုံးဝိညာဉ်မြွေနှင့် ရွှေရောင်နတ်နဂါးတို့နှင့်အတူ အပြင်သို့ လျှင်မြန်စွာ ပြေးထွက်သွားလေတော့သည်။