အခန်း (၂၂၅-၂၂၆)
Vol. 23 Ch. 225-226
အခန်း (၂၂၅) မိုးကြိုးဖြင့် ကောင်းဝူဖိန်အား သတ်ဖြတ်ခြင်း
"ဝုန်း... ဝုန်း..."
ကျိုးယွမ်၏ နောက်ဘက်ရှိ လိုဏ်ဂူသည် ပြင်းထန်စွာ ပြိုကျလာပြီး ကျယ်လောင်သော အသံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်နေလေ၏။
သို့သော် ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ကျိုးယွမ်၏ အမြန်နှုန်းမှာ အလွန် မြန်ဆန်လှသည်။ သူတို့၏ ထွက်ပြေးမှု အမြန်နှုန်းမှာ ပြိုကျလာသော လိုဏ်ဂူကို အများကြီး နောက်ကောက်ချန်ထားနိုင်ခဲ့သဖြင့် နောက်ဆုံးတွင် ကျိုးယွမ် သက်ပြင်းချလိုက်နိုင်လေ၏။
အချိန်တိုလေးအတွင်းမှာပင် ကျိုးယွမ်သည် လိုဏ်ဂူထဲမှ ပျံသန်းထွက်လာပြီး အဆင့် ၅ မီးတောက်အဆောင် နှစ်ခုနှင့် အဆင့် ၅ မိုးကြိုးပေါက်ကွဲခြင်း ဆေးလုံး တစ်လုံးကို ယူဆောင်လာခဲ့လေ၏။
မိုးချုန်းသံကဲ့သို့ ကျယ်လောင်သော အသံကြီးနှင့်အတူ တောင်တစ်တောင်လုံး ပြိုကျသွားပြီး အပျက်အစီးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေတော့သည်။
သူ၏ ရှေ့ရှိ ရှုပ်ပွနေသော မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း ဤကိစ္စကို လုံးဝ ပေါက်ကြားခံ၍ မဖြစ်ကြောင်း ကျိုးယွမ် ကောင်းစွာ သိရှိထားပေသည်။ မဟုတ်ပါက စုန်းဟူနယ်မြေရှိ အင်အားစု အားလုံးက သူ့ကို လိုက်လံ သတ်ဖြတ်ကြပေလိမ့်မည်။
ကျိုးယွမ်သည် လူအများအပြားကို သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်း ရှိကြောင်း ယုံကြည်မှု ရှိသော်လည်း နယ်မြေတစ်ခုလုံးရှိ လူများကို ရင်ဆိုင်နိုင်စွမ်း ရှိသည်ဟု ထင်ရလောက်အောင် မိုက်မဲခြင်း မရှိချေ။
သူ၏ လက်ရှိ အဓိက အာရုံစိုက်ရမည့်အရာမှာ စုန်းဟူနယ်မြေ၏ အခြေအနေများကို အပ်တစ်ထောင်နယ်မြေဆီ ပြန်လည် ပေးပို့ရန်ဖြစ်ကြောင်း ကျိုးယွမ် ကောင်းစွာ သိရှိထားပေသည်။
စုန်းဟူနယ်မြေအတွင်း ပြည်တွင်းစစ်များ ဖြစ်ပွားစေရန် ဘေးမှနေ၍ သွေးထိုးပေးခြင်းသည် အကောင်းဆုံး ဖြစ်ပေသည်။
ဥပမာအားဖြင့် ကောင်းမိသားစုနှင့် ကြယ်ကိုးလုံးဂိုဏ်းတို့အကြား ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲကြီး ဖြစ်ပွားစေခြင်းကဲ့သို့ပင်။
ကျိုးယွမ်သည် အချိန်ဆွဲမနေဘဲ ကောင်းမိသားစု၏ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သတ္တုတွင်းကြီးဆီသို့ ပျံသန်းသွားလေ၏။
အချိန်တိုလေးအတွင်းမှာပင် ကျိုးယွမ် ပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် တစ်ခုခု မှားယွင်းနေကြောင်း ချက်ချင်း အာရုံခံမိလိုက်လေသည်။
လူအများအပြားသည် အဆိပ်စားထားရသကဲ့သို့ မျက်နှာများမှာ ပြာနှမ်းနေကြလေ၏။
ကျဲ့ယွင်ဇီနှင့် ကျဲ့ချင်းဟယ်တို့သည် ကျိုးယွမ် ပေါ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ တစ်ပြိုင်နက်တည်း သက်ပြင်းချလိုက်နိုင်ကြလေသည်။
"ဘာဖြစ်နေတာလဲ..."
ကျိုးယွမ်သည် တစ်ခုခု မှားယွင်းနေကြောင်း ချက်ချင်း အာရုံခံမိလိုက်ပြီး အလျင်အမြန် မေးမြန်းလိုက်လေ၏။
ဤစကားကို ကြားချိန်၌ ကျဲ့ယွင်ဇီက တည်ကြည်လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် အလျင်အမြန် ပြောဆိုလိုက်လေ၏။
"သခင်လေး... ဘာဖြစ်သွားမှန်း မသိပါဘူး... ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သတ္တုတွင်းကြီးက ပြဿနာ အကြီးအကျယ် တက်သွားတယ်..."
"တူးဖော်ရရှိတဲ့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေက ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လုံးဝ မရှိတော့ဘူး... အနည်းငယ် ညှစ်လိုက်ရုံနဲ့ အမှုန့်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတယ်..."
"မနေ့က ကြယ်ကိုးလုံးဂိုဏ်းက လူတွေလည်း ရောက်လာကြပြီး အခု ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သတ္တုတွင်းထဲမှာ ပြဿနာကို စစ်ဆေးဖို့ ဝင်သွားကြတယ်... အခုထိ ပြန်မထွက်လာကြသေးဘူး..."
ဤစကားကို ကြားချိန်၌ ကျိုးယွမ်သည် ဘာတွေဖြစ်နေသလဲ ဆိုတာကို ချက်ချင်း နားလည်သွားပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အနေရခက်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာလေ၏။
စနစ်၏ နည်းလမ်းများက တကယ်ကို ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။
ကျိုးယွမ်က ကျဲ့ယွင်ဇီအား ပြန်လည် ဖြေကြားနေချိန်မှာပင် တတိယအကြီးအကဲ ကောင်းဝူဖိန်နှင့် ကြယ်ကိုးလုံးဂိုဏ်း၏ ဒုတိယအကြီးအကဲ ချီဝေ့တို့ ဦးဆောင်သော ပုံရိပ်များသည် သတ္တုတွင်း အပေါက်မှ ပျံသန်းထွက်လာကြလေ၏။
ပထမဆုံး အကြည့်တွင်ပင် ကောင်းဝူဖိန်သည် ကျိုးယွမ်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် အနည်းငယ် မှင်တက်သွားပြီးနောက် သူ၏ မျက်လုံးများတွင် လူသတ်လိုသော အရောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားလေသည်။
"ကောင်းဖေး... မဟာအကြီးအကဲက မင်းကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သတ္တုတွင်းကို စောင့်ကြပ်ဖို့ လွှတ်လိုက်တာ... မင်းက ခွင့်ပြုချက်မရဘဲ မင်းရဲ့ တာဝန်ကျရာနေရာကနေ ထွက်သွားရဲတယ်ပေါ့လေ..."
"အခု ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သတ္တုတွင်းက ပြဿနာ အကြီးအကျယ် တက်နေပြီ... မင်း ဘာပြောစရာ ရှိသေးလဲ..."
ကောင်းဝူဖိန်သည် တစ်လှမ်းချင်း လျှောက်လာပြီး ကျိုးယွမ်နှင့် မလှမ်းမကမ်းသို့ ရောက်ရှိလာကာ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် အေးစက်ပြီး ကောက်ကျစ်သော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားလေ၏။
ကောင်းဝူဖိန်၏ စကားကို ကြားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ချီဝေ့ မှင်တက်သွားပြီးနောက် သူ၏ မျက်လုံးများတွင် လူသတ်လိုသော အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားလေသည်။
"ကောင်းဖေး... ငါ့ရဲ့ ကြယ်ကိုးလုံးဂိုဏ်းက တပည့် ရာကျော်ကို သတ်ဖို့ အမိန့်ပေးရဲတယ်ပေါ့လေ... ဒီနေ့က မင်းရဲ့ သေနေ့ပဲ..."
ချီဝေ့ စကားပြောပြီးနောက် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်း တက်လာကာ ကောင်းဝူဖိန်နှင့် မလှမ်းမကမ်းသို့ ရောက်ရှိလာပြီး သူ၏ မျက်လုံးများမှာ အလွန်အမင်း အေးစက်နေလေ၏။
ကျဲ့ယွင်ဇီသည် သူတို့နှစ်ဦး၏ စကားကို ကြားချိန်၌ ရင်ထဲ ဒိတ်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် ကျိန်ဆဲလိုက်မိလေသည်။
သို့သော် သူ နောက်လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ကျိုးယွမ်၏ တည်ငြိမ်နေသော အမူအရာကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် သူ၏ စိတ်နှလုံးထဲမှ တင်းမာမှုများ ချက်ချင်း အတော်လေး ပြေလျော့သွားလေ၏။
ကျဲ့ချင်းဟယ်မှာမူ ပို၍ တည်ငြိမ်နေလေသည်။ သူသည် မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို သေရန် အသင့်ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်ရာ သူ၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် မည်သည့် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးမျှ မရှိချေ။
ကျိုးယွမ်သည် ထိုနှစ်ဦးကို အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ကောင်းဝူဖိန်ကို လက်ဖြင့် ညွှန်ပြကာ တိုက်ရိုက် ကျိန်ဆဲလိုက်လေ၏။
"မင်းလို လူအိုကြီး... မင်း ဦးနှောက်ကို မြည်းကန်ထားလို့ မွေးရာပါ အရူးဖြစ်နေတာလား... ဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သတ္တုတွင်းကြီးမှာ ပြဿနာတက်တာကို ငါက တကယ်ပဲ ဆုံးဖြတ်နိုင်တယ်လို့ ထင်နေတာလား..."
"ငါတို့ ကောင်းမိသားစုကို တတိယအကြီးအကဲရာထူးကို ပြန်ပေး... မင်းက ခွေးချေးလောက်တောင် အသုံးမကျဘူး... ရာထူးအဆင့်အတန်းကို အသုံးချဖို့ပဲ သိတယ်..."
"မင်း အဖေကတော့ ရူးသွားပြီဖြစ်မယ်... အစကတည်းက မင်းကို နံရံဆီ ပစ်ပေါက်လိုက်သင့်တာ... မင်းလို ဦးနှောက်မရှိတဲ့ကောင်ကို သူ ဘယ်လိုများ မွေးထုတ်လိုက်တာလဲ..."
"တစ်ယောက်ယောက်ကို စွပ်စွဲချင်ရင်တောင် ယုတ္တိတန်တဲ့ အကြောင်းပြချက်လေးတစ်ခုတော့ ရှာရမယ်လေ... လူတိုင်းက မင်းလို အရူးလို့များ ထင်နေတာလား... ပြီးတော့ မင်းပြောတဲ့ အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ စကားတွေ အားလုံးကို ယုံလိမ့်မယ် ထင်နေတာလား..."
"သေစမ်း... မင်းရဲ့ သခင်လေးကို ကျပန်း စွပ်စွဲရဲတယ်ပေါ့... တကယ့်ကို အရှက်မရှိတဲ့ အရူးပဲ..."
ကျိုးယွမ်၏ စကားသံများ ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သတ္တုတွင်း ဘက်ရှိ လူတိုင်း လုံးဝ ဆွံ့အသွားကြလေသည်။
တတိယသခင်လေးက ဤမျှလောက် အစွမ်းထက်လိမ့်မည်ဟု သူတို့ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။
လူအများအပြားသည် ကောင်းဝူဖိန်ကို မနှစ်မြို့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။
ကောင်းမိသားစုမှ လူတိုင်းသည် လျှို့ဝှက်စွာ ကျေနပ်မှုကို ဖော်ပြနေကြပြီး တိတ်တဆိတ် ဝမ်းသာနေကြလေ၏။
ကျဲ့ယွင်ဇီ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားလေသည်။ ဤကဲ့သို့ ကျိန်ဆဲသည်ကို သူ ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်တွေ့ရခြင်းဖြစ်ပြီး ကြားရသည်မှာ တကယ်ကို သက်တောင့်သက်သာ ရှိလှပေသည်။
ကောင်းဝူဖိန် လုံးဝ မှင်တက်သွားပြီး သူ၏ မျက်နှာမှာ မည်းမှောင်သွားကာ မျက်လုံးများတွင် လူသတ်လိုသော အရောင်များ ပြည့်နှက်နေလေ၏။
"ကောင်းဖေး... မင်းရဲ့ တာဝန်ကျရာနေရာကနေ ခွင့်ပြုချက်မရဘဲ ထွက်သွားတာက ငါတို့ ကောင်းမိသားစုရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေအရ နေရာမှာတင် သေဒဏ်ပေးလို့ရတယ်... သွားသေလိုက်စမ်း..."
ကောင်းဝူဖိန်၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ ချီစွမ်းအင်များ လျင်မြန်စွာ လိမ့်တက်လာပြီး အနည်းငယ်မျှ တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ဘယ်လက်ကို မြှောက်ကာ ကျိုးယွမ်ကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် ဖမ်းဆုပ်ရန် အသင့်ဖြစ်နေလေ၏။
ကျဲ့ယွင်ဇီ၏ အမူအရာ တင်းမာသွားပြီး သူ လှုပ်ရှားရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ကျိုးယွမ်က သူ့ကို ဆွဲဖမ်းလိုက်လေသည်။
ထို့နောက် ကျိုးယွမ်က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ အမည်းရောင် ဆေးလုံးတစ်လုံး ပျံထွက်လာပြီး ကောင်းဝူဖိန်ဆီသို့ တည့်မတ်စွာ ပြေးဝင်သွားလေ၏။
ကောင်းဝူဖိန် မှင်တက်သွားပြီး တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မရလိုက်ချေ။ သို့သော် ချီဝေ့၏ အမူအရာ အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ လျှင်မြန်စွာ နောက်ဆုတ်သွားလေသည်။
ကျိုးယွမ်တို့ သုံးဦးသည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပေ ၃၀ ခန့် နောက်ဆုတ်သွားပြီး ကောင်းဝူဖိန်နှင့် အကွာအဝေးကို ခွာလိုက်ကြလေ၏။
"ပေါက်ကွဲစမ်း..."
ကျိုးယွမ်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ တိုးညှင်းသော အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပေါက်ကွဲမှုတစ်ခု ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲထွက်လာကာ ကောင်းဝူဖိန်ကို လွှမ်းခြုံသွားလေ၏။
ပေါက်ကွဲမှုအတွင်းမှ စူးရှသော အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
ကြမ်းတမ်းသော စွမ်းအင်များသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို လွှမ်းခြုံသွားပြီး အနီးနားရှိ ပန်းများ၊ သစ်ပင်များကို မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း မြေပြင်နှင့် တစ်ပြေးညီ ဖြစ်သွားစေလေ၏။
ကောင်းဝူဖိန်၏ ဘယ်လက်မောင်း ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ပါးစပ်မှ သွေးများ ပန်းထွက်လာကာ ကြမ်းတမ်းသော စွမ်းအင်များအတွင်းမှ ပစ်ထွက်လာလေသည်။
ရှေ့ရှိ ကျိုးယွမ်ကို ကြည့်နေသော သူ၏ အကြည့်များမှာ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားလေ၏။
"သေစမ်း... ကောင်းချုံးကျင်း ဘယ်လိုသေသွားလဲဆိုတာကို သူ တကယ်တမ်း မေ့သွားတာပဲ..."
ကောင်းဝူဖိန် သတိမဝင်လာမီမှာပင် ကျိုးယွမ်သည် အေးစက်သော အမူအရာဖြင့် သူ၏ ဘယ်လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ အဆင့် ၅ မီးတောက်အဆောင် ပေါ်လာပြီး ပစ်ပေါက်လိုက်လေ၏။
ကြမ်းတမ်းသော မီးတောက်များသည် ယခုလေးတင် လွတ်မြောက်လာသော ကောင်းဝူဖိန်ကို ချက်ချင်း လွှမ်းခြုံသွားလေ၏။
ကောင်းဝူဖိန်၏ ပုံရိပ်သည် မီးတောက်များအတွင်း လူးလှိမ့်နေပြီး စူးရှကာ နာကျင်သော အော်ဟစ်သံတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေလေသည်။
မီးတောက်များ ငြိမ်းသွားချိန်တွင် မီးလောင်ကျွမ်းနေသော ပုံရိပ်တစ်ခု ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာလေ၏။
ကျိုးယွမ်သည် အေးစက်သော အမူအရာဖြင့် မီးလောင်ကျွမ်းနေသော ခန္ဓာကိုယ်ဆီသို့ ပျံတက်သွားပြီး သူ၏ လက်ထဲတွင် ဓားရှည်တစ်လက် ပေါ်လာကာ တစ်ချက်တည်းဖြင့် ခုတ်ပိုင်းလိုက်လေသည်။
မီးလောင်ကျွမ်းနေသော ပုံရိပ်သည် ဓားရှည်ကြောင့် တိုက်ရိုက် နှစ်ပိုင်း ပြတ်သွားပြီး ကောင်းဝူဖိန်၏ အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်သည် ထိတ်လန့်တကြား ပျံထွက်လာကာ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ပြည့်နှက်နေလေ၏။
သူ မလွတ်မြောက်မီမှာပင် ကျိုးယွမ်သည် ဘယ်လက်ဖြင့် လှမ်းဖမ်းလိုက်ရာ ကောင်းဝူဖိန်၏ အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်ကို သူ၏ လက်ထဲတွင် တိုက်ရိုက် ဖမ်းဆုပ်ထားလိုက်လေသည်။
"တတိယသခင်လေး... ကျွန်တော်က ကောင်းမိသားစုရဲ့ တတိယအကြီးအကဲပါ... တကယ်လို့ ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို သတ်ရဲရင် ကောင်းမိသားစုက ခင်ဗျားကို အလွတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး..."
ကောင်းဝူဖိန်၏ အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်သည် အလွန်အမင်း ကြောက်လန့်နေသော်လည်း ကျိုးယွမ်ကို ခြိမ်းခြောက်ရန် မမေ့သေးချေ။
ကျိုးယွမ်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် ကောက်ကျစ်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီးနောက် သူက အေးစက်စွာ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။
"ငါ အရမ်း ကြောက်သွားပြီ..."
ကောင်းဝူဖိန်၏ အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်သည် ကျိုးယွမ်၏ စကားကို ကြားသောအခါ စိုးရိမ်တကြီး တောင်းပန်လိုက်လေ၏။
"တတိယသခင်လေး... မလုပ်ပါနဲ့... တောင်းပန်ပါတယ်..."
ကောင်းဝူဖိန် စကားဆက်ပြောရန် အချိန်မရလိုက်မီမှာပင် ကျိုးယွမ်၏ ဘယ်ဘက် လက်ဖဝါးတွင် လျှပ်စီးများ လက်သွားလေ၏။
ထို့နောက် သူက လက်ဖဝါးကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်လေသည်။
စူးရှသော အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ကောင်းဝူဖိန်၏ နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ်အာရုံသည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ပျောက်ကွယ်သွားလေတော့သည်။
[ဒင်... ကံကြမ္မာတန်ဖိုး +၁၀၀၈၉၊ သက်တမ်း +၇၉၂၊ ကျင့်စဉ်အမှတ် +၆၇၈၃၂၅...]
စနစ်၏ အသံသည် ကျိုးယွမ်၏ စိတ်ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားလေသည်။ ဤအဘိုးအိုတွင် ဤမျှလောက် များပြားသော သက်တမ်း ရှိနေလိမ့်မည်ဟု ကျိုးယွမ် မထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ။
ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သတ္တုတွင်းမှာ လုံးဝ တိတ်ဆိတ်နေလေသည်။
ကြယ်ကိုးလုံးဂိုဏ်းဖြစ်စေ၊ ကောင်းမိသားစုမှ ဖြစ်စေ လူတိုင်းသည် သူတို့၏ ရှေ့ရှိ မြင်ကွင်းကို အံ့အားသင့်စွာ စိုက်ကြည့်နေကြလေ၏။
ဤကောင်းမိသားစု၏ တတိယသခင်လေးသည် ဤမျှလောက် ရက်စက်ပြီး သူ၏ ကိုယ်ပိုင် မိသားစုမှ တတိယအကြီးအကဲကိုပင် လုံးဝ ဖျက်ဆီးပစ်လိမ့်မည်ဟု မည်သူကမျှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။
ဤကဲ့သို့သော လူများသည် တကယ်ကို ကြောက်စရာ ကောင်းလှပေသည်။
အခန်း (၂၂၆) ကောင်းကင်ကို ချိတ်ပိတ်တားမြစ်ခြင်း ကျင့်စဉ်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းမှု
ကျဲ့ယွင်ဇီနှင့် ကျဲ့ချင်းဟယ်တို့သည် ကောင်းချုံးကျင်း၏ အဖြစ်ဆိုးကို ယခင်က မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသဖြင့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှု အနည်းငယ် ရှိနေခြင်းမှာ ကံကောင်းလှပေသည်။
ကျဲ့ယွင်ဇီသည် စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် ရေတွက်ကြည့်လိုက်ရာ တစ်လပင် မပြည့်သေးမီ ကောင်းမိသားစုသည် နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းလဲခြင်း အထွတ်အထိပ်အဆင့်ရှိ အကြီးအကဲ တစ်ဦးနှင့် အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့်ရှိ အကြီးအကဲ တစ်ဦး ဆုံးရှုံးခဲ့ရပြီး ကောင်းမိသားစု၏ အင်အားကို ကြီးမားစွာ အားနည်းသွားစေခဲ့လေ၏။
ဤအခိုက်အတန့်တွင် ချီဝေ့၏ မျက်နှာသည် မည်းမှောင်နေပြီး ကျောက်ဆောင်နှင့် သစ်မာကြား ညပ်နေသကဲ့သို့ အနည်းငယ် အနေရခက်နေလေသည်။
ဤကောင်းမိသားစု၏ တတိယသခင်လေးသည် ဤမျှလောက် ရက်စက်ပြီး ပြတ်သားလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။
ကိုယ်ပိုင် လူများကိုပင် သတ်ဖြတ်ရာတွင် ညှာတာမှုမရှိဘဲ သတ်ဖြတ်နိုင်သည်ဆိုလျှင် ကြယ်ကိုးလုံးဂိုဏ်းမှ သူ့ကို သတ်ရသည်မှာလည်း မည်သည့် ဖိအားမှ ရှိမည် မဟုတ်ချေ။
ယနေ့အခြေအနေကို မည်သို့ ကိုင်တွယ်ရမည်ကို ချီဝေ့ တွေးတောနေချိန်မှာပင် ကျိုးယွမ်၏ အကြည့်များက ချီဝေ့အပေါ် ကျရောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။
"အဘိုးကြီး... မင်း အခုလေးတင်က ဒီနေ့က ငါ့ရဲ့ သေနေ့လို့ ပြောခဲ့တာကို ငါ မှတ်မိတယ်နော်..."
ကျိုးယွမ်၏ စကားများ ပျံ့နှံ့သွားသည်နှင့်အမျှ ချီဝေ့၏ နှလုံးသား လှုပ်ခတ်သွားပြီးနောက် အေးစက်စွာ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။
"ကောင်းဖေး... မင်းက ငါ့ရဲ့ ကြယ်ကိုးလုံးဂိုဏ်းက လူရာကျော်ကို သတ်ခဲ့တယ်... ဒီနေ့ မင်း ငါ့ရဲ့ ကြယ်ကိုးလုံးဂိုဏ်းကို ရှင်းပြချက် တစ်ခု ပေးရမယ်..."
ချီဝေ့၏ စကားများသည် ယခင်ကထက် များစွာ ပျော့ပျောင်းသွားပြီး သူ့အတွက် ဆင်ခြေတစ်ခု ရှာနေကြောင်း ထင်ရှားပေသည်ကို ထိုနေရာရှိ လူတိုင်း သိမြင်နိုင်ပေသည်။
သို့သော် ကျိုးယွမ်သည် သူ့အတွက် ထွက်ပေါက်တစ်ခု ပေးရန် ကြိုးစားနေခြင်း မဟုတ်ချေ။ သူ လိုချင်သည်မှာ ကောင်းမိသားစုနှင့် ကြယ်ကိုးလုံးဂိုဏ်းတို့အကြား စစ်ပွဲ စတင်ရန်ပင် ဖြစ်သည်။
ကျိုးယွမ်သည် ချီဝေ့ကို အေးစက်သော အမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အေးစက်စွာ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။
"မင်းတို့ အားလုံးကို သတ်ပစ်တာက မင်းတို့ရဲ့ ကြယ်ကိုးလုံးဂိုဏ်းကို ငါပေးမယ့် အကောင်းဆုံး ရှင်းပြချက်ပဲ…”
"မောက်မာလိုက်တာ... ကောင်းဖေး... မင်းကို ငါ တကယ်ကြောက်နေတယ်လို့ ထင်နေတာလား... မင်းက ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲတဲ့ နည်းလမ်းတွေအပေါ် အားကိုးနေရုံပဲ ရှိတာပါ..."
"အခု ငါက သတိထားနေပြီဆိုတော့ မင်း ငါ့ကို ဘာလုပ်နိုင်မလဲ ဆိုတာ ကြည့်ကြသေးတာပေါ့..."
ချီဝေ့၏ မျက်နှာအရောင် အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ အရှိန်အဝါသည် တစ်ဆင့်ချင်း မြင့်တက်လာကာ နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းလဲခြင်း အထွတ်အထိပ်အဆင့်၏ ဖိအားတစ်ခု အရပ်မျက်နှာ အနှံ့အပြားသို့ လွှမ်းခြုံသွားလေ၏။
ဤဖိအား မြင့်တက်လာသည်နှင့်အမျှ ထိုနေရာရှိ လူတိုင်းသည် သူတို့၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် တောင်ကြီးတစ်လုံး ဖိချထားသကဲ့သို့ အသက်ရှူကျပ်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရလေသည်။
ကြယ်ကိုးလုံးဂိုဏ်းမှ လူတစ်ဦးစီတိုင်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် တင်းမာမှုများ ပေါ်လွင်နေသည်။ ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က ဤနေရာ၌ ကြယ်ကိုးလုံးဂိုဏ်းမှ လူတစ်ရာကျော် အကြောင်းမရှိဘဲ သေဆုံးခဲ့ရသည်ကို သူတို့အားလုံး သိရှိထားကြပေသည်။
ကျိုးယွမ်သည် ချီဝေ့ကို အေးစက်စွာ ကြည့်နေပြီး သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် ကောက်ကျစ်သော အပြုံးတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာလေ၏။
"ကောင်းမိသားစုက လူတွေ အားလုံး အမိန့်ကို နာခံပြီး ကြယ်ကိုးလုံးဂိုဏ်းက လူတိုင်းကို သတ်ပစ်လိုက်စမ်း... အမိန့်ကို မနာခံတဲ့သူ ဘယ်သူမဆို သေဒဏ်ပေးမယ်..."
ကောင်းမိသားစုမှ လူများသည် ကျိုးယွမ် အမိန့်ပေးလိုက်သည်ကို ကြားသောအခါ ခဏမျှ မှင်တက်သွားကြပြီးနောက် လူတိုင်း တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကျယ်လောင်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ကြကာ အနည်းငယ်မျှ တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ကြယ်ကိုးလုံးဂိုဏ်းဆီသို့ ရှေ့သို့ ပြေးဝင်သွားကြလေ၏။
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူတို့သည် ကြယ်ကိုးလုံးဂိုဏ်းနှင့် အတူတကွ ရောနှောသွားပြီး လူအုပ်ကြီးထဲတွင် သတ်ဖြတ်နေကြလေတော့သည်။
"ကောင်းဖေး... မင်းက တကယ့်ကို အရူးပဲ..."
ချီဝေ့၏ မျက်နှာသည် အလွန်အမင်း မှုန်ကုပ်သွားပြီး သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်တစ်ခု သူ့ထံမှ ထွက်ပေါ်လာလေ၏။
ရှည်လျားသော ဓားတစ်လက် သူ၏ လက်ထဲတွင် ပေါ်လာပြီး ကျိုးယွမ်ကို သတ်ရန် ပြေးဝင်လာရန် အသင့်ဖြစ်နေလေသည်။
ကျိုးယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် တဖျပ်ဖျပ် လက်သွားပြီး သူ ရပ်နေသော နေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားလေ၏။
ချီဝေ့ ဘာဖြစ်သွားမှန်း မသိမီမှာပင် တိုးညှင်းသော အော်ဟစ်သံတစ်ခု သူ၏ နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားလေသည်။
"လေဟာနယ် ချိတ်ပိတ်ခြင်း..."
ကျိုးယွမ်သည် လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် မန္တန်ဖန်တီးလိုက်ရာ ငွေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ချီဝေ့ဆီသို့ တောက်ပသွားပြီး ပျံထွက်သွားလေ၏။
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ချီဝေ့၏ မျက်နှာအရောင် အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ လျင်မြန်စွာ နောက်ဆုတ်သွားလေသည်။
ကျယ်လောင်သော "ဝုန်း" ခနဲ အသံနှင့်အတူ ချီဝေ့သည် မျက်မြင်မရသော နံရံတစ်ခုကို ဝင်တိုက်မိသကဲ့သို့ သူ၏ ကျောပြင်တွင် စူးရှသော နာကျင်မှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရပြီး သွေးနှင့်ချီများ လိမ့်တက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရလေ၏။
ချီဝေ့၏ နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ်အာရုံ ပွင့်ထွက်သွားပြီး သူ၏ မျက်နှာသည် ချက်ချင်း အရောင်ပြောင်းသွားလေ၏။
သူ တကယ်တမ်း ကျဉ်းမြောင်းသော လေဟာနယ်တစ်ခုထဲတွင် ပိတ်မိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ဤအခိုက်အတန့်တွင် ချီဝေ့သည် သူ၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် ပြန့်နှံ့နေသော သေစေနိုင်သည့် အန္တရာယ်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ကြောက်ရွံ့သည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာလေ၏။
ကျိုးယွမ်၏ မျက်နှာ အနည်းငယ် ဖြူဖျော့သွားလေသည်။
ဤ ကောင်းကင်ကို ချိတ်ပိတ်တားမြစ်ခြင်း ကျင့်စဉ်ကို အသုံးပြုရခြင်းက ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို တကယ်ကို အများကြီး ကုန်ဆုံးစေပေသည်။
သို့သော် အဆင့် ၅ မိုးကြိုးမီးတောက် အဆောင်၏ စွမ်းအားကိုလည်း သူ စမ်းသပ်ကြည့်သင့်ပေသည်။
ဤအချက်ကို တွေးမိချိန်၌ ကျိုးယွမ်၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း တောက်ပသွားပြီး အနည်းငယ်မျှ တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ အဆင့် ၅ မိုးကြိုးမီးတောက် အဆောင်ကို ပစ်ပေါက်လိုက်ရာ ချီဝေ့ဆီသို့ တည့်မတ်စွာ ပြေးဝင်သွားလေ၏။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းလဲခြင်း အထွတ်အထိပ်အဆင့်ကို ရင်ဆိုင်ရမည်ဖြစ်ရာ အဆင့် ၅ သတ္တုနှင့် သစ်သား အဆောင်ကိုပါ ထပ်မံ စမ်းသပ်ကြည့်လိုက်သည်။
ထို့နောက် ကျိုးယွမ်သည် ဤအဆင့် ၅ သတ္တုနှင့် သစ်သား အဆောင်ကိုပါ ပစ်ပေါက်လိုက်ပြီး ချီဝေ့ဆီသို့ တည့်မတ်စွာ ဦးတည်သွားလေ၏။
ချီဝေ့၏ မျက်လုံးများတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ဖြတ်ပြေးသွားပြီး သူ၏ ရှည်လျားသော ဓားသည် လေဟာနယ် ချိတ်ပိတ်ခြင်းဖြင့် ပိတ်လှောင်ထားသော ကျဉ်းမြောင်းသည့် လေဟာနယ်ကို ဆုတ်ဖြဲရန် ကြိုးစားလျက် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ရူးသွပ်စွာ တိုက်ခိုက်နေလေ၏။
"ဝုန်း..."
ပြင်းထန်သော တုန်ခါသံများ လျှင်မြန်စွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး ချီဝေ့၏ လက်ထဲရှိ ရှည်လျားသော ဓားသည် အနောက်ဘက်သို့ ဓားအလင်းတန်း ထောင်ပေါင်းများစွာ ခုတ်ပိုင်းလိုက်ကာ အရပ်မျက်နှာ အနှံ့အပြားသို့ ပျံသန်းသွားလေ၏။
သို့သော် ဓားအလင်းတန်း အားလုံးသည် မျက်မြင်မရသော နံရံတစ်ခုကို ဝင်တိုက်မိသကဲ့သို့ တိုက်ရိုက် ပြန်ကန်ထွက်လာသဖြင့် ချီဝေ့ကို ထိတ်လန့်သွားစေလေသည်။
ထိုချိန်တွင် မှော်အက္ခရာ နှစ်ခုသည် ချီဝေ့၏ ရှေ့တွင် ပေါ်လာပြီး သူ၏ ထိတ်လန့်နေသော အကြည့်များအောက်တွင် ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲသွားလေ၏။
ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လျှပ်စီးများ၊ ဒီရေအလား မီးတောက်များ၊ ရွှေရောင် ဓားချီများနှင့် ဧရာမ သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်သည် ဤကျဉ်းမြောင်းသော လေဟာနယ်အတွင်း သောင်းကျန်းနေလေ၏။
စူးရှပြီး ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာသော အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားလေ၏။
[ဒင်... ကံကြမ္မာတန်ဖိုး +၂၂၃၁၇၊ သက်တမ်း +၅၇၉၊ ကျင့်စဉ်အမှတ် +၁၆၅၃၃၂၁...]
ကျိုးယွမ်၏ စိတ်ထဲတွင် စနစ်၏ အသိပေးသံ ပဲ့တင်ထပ်သွားလေသည်။
ကျိုးယွမ်၏ မျက်လုံးများ တောက်ပနေလေ၏။
လေဟာနယ်အတွင်း၌ မိုးကြိုး၊ မီးတောက်များ၊ ဓားချီများနှင့် ဧရာမ သစ်ပင်ကြီးများ အချင်းချင်း ရောယှက်ကာ သောင်းကျန်းနေသည်ကို သူ မြင်တွေ့နေရဆဲပင်။
သို့သော် ထို လေဟာနယ် ချိတ်ပိတ်ခြင်းဖြင့် ပိတ်လှောင်ထားသော လေဟာနယ်ငယ်လေးမှာမူ လုံးဝ အန္တရာယ်ကင်းနေသဖြင့် ကျိုးယွမ်၏ မျက်လုံးများမှာ ထူးထူးခြားခြား တောက်ပနေလေ၏။
ကောင်းကင်ကို ချိတ်ပိတ်တားမြစ်ခြင်း ကျင့်စဉ်သည် ကောင်းကင်ကို အာခံလွန်းလှပေသည်။
သူသည် အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ် အထွတ်အထိပ်အဆင့် ကျင့်ကြံမှုမျှသာ ရှိသော်လည်း လေဟာနယ် ချိတ်ပိတ်ခြင်းကို အသုံးပြုလိုက်ချိန်တွင် နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းလဲခြင်း အထွတ်အထိပ်အဆင့်ကပင် သူ့ကိာ အနည်းငယ်မျှ လှုပ်ခတ်အောင် မလုပ်နိုင်ခဲ့သည်မှာ အံ့အားသင့်စရာ ဖြစ်သည်။
အဆင့် ၅ မိုးကြိုးနှင့် မီးတောက် အဆောင်အပြင် အဆင့် ၅ သတ္တုနှင့် သစ်သား အဆောင် ထပ်ပေါင်းထည့်လိုက်လျှင်ပင် ကောင်းကင်တံခါး အစောပိုင်းအဆင့် ရှိသူများပင် သတိထား၍ တုံ့ပြန်ရပေမည်။
သို့သော် ဤအခြေအနေတွင် လေဟာနယ် ချိတ်ပိတ်ခြင်းသည် ဤကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားကို လုံးဝ ပိတ်ဆို့ထားနိုင်ပေသည်။
ဤအချက်ကို ထောက်ရှုခြင်းအားဖြင့် လေဟာနယ် ချိတ်ပိတ်ခြင်းသည် ကြီးမားသော နယ်ပယ်တစ်ခုကို ပိတ်ဆို့နိုင်သည်ဆိုလျှင် ပို၍ပင် ရှင်းလင်းလှပေသည်။
သေချာသည်မှာ ဤကောက်ချက်ချမှုသည် တိကျမှု မရှိသေးချေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ အဆင့်မြင့်လေလေ စွမ်းအားက ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလာလေလေ ဖြစ်ရာ ကျိုးယွမ် အနေဖြင့် စမ်းသပ်မှုများ ပိုမို ပြုလုပ်ရန် လိုအပ်ပေသည်။
ချီဝေ့ သေဆုံးသွားသဖြင့် ကြယ်ကိုးလုံးဂိုဏ်း တစ်ခုလုံး လုံးဝ ဆွံ့အသွားကြပြီး ကြယ်ကိုးလုံးဂိုဏ်းမှ လူများသည် တိုက်ခိုက်လိုစိတ် လုံးဝ ဆုံးရှုံးသွားကာ အရပ်မျက်နှာ အနှံ့အပြားသို့ လူစုခွဲထွက်ပြေးကြလေသည်။
ကောင်းမိသားစုသည် ဤအခိုက်အတန့်တွင် သွေးဆာနေပြီဖြစ်ပြီး အရပ်မျက်နှာ အနှံ့အပြားသို့ လိုက်လံ ဖမ်းဆီးနေကြလေ၏။
ကျိုးယွမ် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခြင်း မပြုဘဲ ချီဝေ့ ကျဆုံးသွားသော နေရာသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ အတွင်းရှိ မိုးကြိုး၊ မီးတောက်၊ သတ္တုနှင့် သစ်သား စွမ်းအင်များ ငြိမ်သက်သွားပြီးနောက် အတွင်းရှိ သိုလှောင်လက်စွပ်ကို သူ သိမ်းဆည်းလိုက်လေ၏။
အကယ်၍ ယခုလေးတင် ကျိုးယွမ်သာ အချိန်မီ စဉ်းစားမိပြီး ဤသိုလှောင်လက်စွပ်ကို မကာကွယ်ထားခဲ့ပါက ယခုအချိန်တွင် အပိုင်းပိုင်း အစစ ဆုတ်ဖြဲခံရလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။
ကျိုးယွမ်၏ နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ်အာရုံသည် သိုလှောင်လက်စွပ်ကို ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်သွားပြီး သိုလှောင်လက်စွပ်အတွင်းရှိ ပစ္စည်းများကို ခံစားလိုက်ရချိန်တွင် သူ၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားလေ၏။
သူ တကယ့်ကိုမှန်ကန်သည့်အရာ လုပ်ခဲ့သည်။
အမွှေးတိုင်တစ်တိုင်ခန့် အချိန်ကုန်လွန်ပြီးနောက် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သတ္တုတွင်း ဘက်ရှိ တိုက်ပွဲ ရပ်တန့်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် အလောင်းများ ထပ်မံ ပေါ်လာလေ၏။
ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ကောင်းမိသားစုမှ လူများသည် ကျိုးယွမ် ထပ်မံပြောဆိုစရာ မလိုဘဲ အလောင်းများကို ဖျက်ဆီးကာ စစ်မြေပြင်ကို ရှင်းလင်းရန် စတင်လိုက်ကြလေသည်။
ကျိုးယွမ်သည် ဝိညာဉ်ဖမ်း ဝင်္ကပါကို ထပ်မံ အသုံးပြုလိုက်ပြီး ကြယ်ကိုးလုံးဂိုဏ်းမှ လူတိုင်း၏ အကြွင်းအကျန် ဝိညာဉ်များကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်လေ၏။
ကောင်းမိသားစုမှ လူများသည် မလှမ်းမကမ်းရှိ ခံစားချက်ကင်းမဲ့နေသော တတိယသခင်လေးကို ကြည့်လိုက်ကြပြီး သူတို့ တစ်ဦးစီတိုင်း၏ မျက်လုံးများတွင် လေးစားအားကျသည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လွင်နေလေသည်။
ဤတတိယသခင်လေး၏ နောက်သို့ လိုက်ရသည်မှာ တကယ်ကို နားလည်ရခက်လွန်းလှသည်ဟု သူတို့ ခံစားနေကြရသည်။
အကယ်၍ သူသာ သဘောမတူပါက သူတို့ကို ဖိနှိပ်ပစ်မည် ဖြစ်သည်။
ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကောင်းမိသားစုမှ လူများအားလုံးထဲ၌ ခံစားချက် အရှုပ်ထွေးဆုံးသူမှာ စုဟွာပင် ဖြစ်သည်။
သူသည် ကောင်းမိသားစု၏ အပြင်စည်း အကြီးအကဲ တစ်ဦးအဖြစ် ဆောင်ရွက်နေသူဖြစ်ရာ အခြေအနေ၏ ကြီးလေးသော အကျိုးဆက်များကို သဘာဝကျကျ သိရှိထားပေသည်။
ကောင်းမိသားစု၏ တတိယအကြီးအကဲသည် ဤကဲ့သို့ သေဆုံးသွားလျှင်တောင်မှ စုဟွာက လျစ်လျူရှုထားခဲ့သည်။
ဤတတိယသခင်လေးမှာ ရက်စက်လွန်းကြောင်း ထင်ရှားပေသည်။
သို့သော် ယနေ့ကိစ္စ ဒီအတိုင်း အဆုံးသတ်လိမ့်မည်ကို စုဟွာ မယုံကြည်ချေ။
"စုဟွာ... မင်း ကောင်းမိသားစု ဌာနချုပ်ကို ကိုယ်တိုင်သွားပြီး ဒီမှာဖြစ်ပျက်ခဲ့တာတွေကို မဟာအကြီးအကဲဆီ သတင်းပို့လိုက်..."
စုဟွာ စဉ်းစားခန်း ဝင်နေချိန်မှာပင် ကျိုးယွမ်၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာလေ၏။
ဤစကားကို ကြားချိန်၌ စုဟွာ၏ ရင်ထဲတွင် အေးစိမ့်သွားပြီး အလျင်အမြန် ပြောဆိုလိုက်လေ၏။
"တတိယသခင်လေး... ကျွန်တော် ဘယ်လို သတင်းပို့ရမလဲ…”