အခန်း ၅

အခန်း (၅) - နတ်ဘုရား ကိုယ်ထင်ပြခြင်းကြောင့် ရွာသားများ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားခြင်း

မကြာမီတွင် လီယူမင်သည် သူ၏ သားနှစ်ယောက်နှင့်အတူ မြေစောင့်နတ်စင်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။ မြေစောင့်နတ်စင်မှာ ရွာ၏ မြောက်ဘက်ရှိ တောင်ကုန်းငယ်လေးပေါ်တွင် တည်ရှိ၏။ နတ်စင်၏ ဘယ်ဘက်တွင် အလွန်ဟောင်းနွမ်းလှသော မိုးမခပင်ကြီး တစ်ပင် ရှိနေပြီး သစ်ကိုင်းများစွာ အောက်သို့ တွဲကျနေသည်။

"တီရှန်… တီမင်… မြန်မြန်လုပ်… တဲကို အမြန်ဆောက်ကြစမ်း"

လီယူမင်မှ သူ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

သူ့မှာ သားတွေ ရှိနေတာပဲ။ သူလို အဘိုးကြီးက ဘာလို့ ကိုယ်တိုင် လုပ်နေရဦးမှာလဲ။

"အဖေ… အဖေက တကယ်ပဲ မြေစောင့်နတ်စင်ရဲ့ ဂေါပက လုပ်တော့မလို့လား"

လီတီရှန် မျက်နှာပျက်ပျက်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

သူသည် တော်တော်လေး သန်မာပြီး လီယူမင်ထက် ခေါင်းတစ်လုံးခန့် ပိုမြင့်ကာ ကြံ့ခိုင်ပုံရ၏။

သို့သော် သူ၏ သိုင်းပညာ ပါရမီမှာ အလွန် ညံ့ဖျင်းလှသည်။ ယခု အသက် ၂၈ နှစ် ရှိပြီ ဖြစ်ပြီး ကျောက်ဖျာခွဲ လက်ဝါးအတတ် ကို ဆယ်နှစ်ကျော်ကြာ ကျင့်ကြံခဲ့သော်လည်း သူ၏ သွေးသားစွမ်းအင်ကို တစ်ကြိမ်မျှပင် မပြောင်းလဲနိုင်ခဲ့ချေ။ ထို့ကြောင့် သူသည် ခန္ဓာကိုယ် ပြုပြင်ခြင်းအဆင့် သို့ မရောက်ရှိနိုင်ဘဲ သိုင်းပညာရှင် တစ်ယောက် ဖြစ်မလာခဲ့ချေ။

"ဒါက အတုအယောင် ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား”

"အရှင် လီယွဲ့က ငါ့အိမ်မက်ထဲမှာ ကိုယ်ထင်ပြခဲ့တာ… အခုကစပြီး မင်းတို့ အဖေက လူ့လောကမှာ အရှင် လီယွဲ့ရဲ့ ကိုယ်စားလှယ် ဖြစ်လာတော့မှာ"

လီယူမင်မှာ သူ၏ သားအကြီးကို စွေကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ ကုန်းနေသော ကျောကို အတတ်နိုင်ဆုံး ဆန့်လိုက်သည်။

လီတီရှန်နှင့် လီတီမင် တို့ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြ၏။ သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ကူကယ်ရာမဲ့နေသော အမူအရာများကို မြင်တွေ့နိုင်သည်။

အရှင် လီယွဲ့ အိမ်မက်ထဲမှာ ကိုယ်ထင်ပြတယ်ဆိုတာကို သူတို့ လုံးဝ မယုံကြည်ကြချေ။ သူတို့၏ အဖေမှာ ထိုသို့သော အိမ်မက်မျိုးကို မက်နေခြင်းသာ ဖြစ်မည်ဟု အများအားဖြင့် ထင်မြင်ကြသည်။ သို့သော် ညီအစ်ကို နှစ်ယောက်လုံး သူတို့၏ အဖေကို အလွန် ကြောက်ရွံ့ကြသဖြင့် မည်သူမျှ ပြန်မပြောဝံ့ကြချေ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့အဖေ ခိုင်းသမျှကိုသာ သူတို့ လုပ်ကြရမည် ဖြစ်သည်။

ဘာမှ ဆက်မပြောတော့ဘဲ ညီအစ်ကို နှစ်ယောက်မှာ တဲဆောက်ရန် စတင်လိုက်ကြသည်။ သစ်သားအချို့ကို စုစည်းကာ ဆောက်လုပ်ရခြင်း ဖြစ်သဖြင့် သူတို့အတွက် မခက်ခဲလှချေ။ ထိုအချိန်တွင် ရွာထဲရှိ သက်ကြီးရွယ်အို အချို့လည်း သတင်းကြားသဖြင့် ချက်ချင်းပင် ရောက်ရှိလာကြသည်။

"ယူမင်… အရှင် လီယွဲ့က ရှင့်ကို တကယ်ပဲ အိမ်မက်ပေးခဲ့တာလား"

လီယူထန်သည် သူ၏ တောင်ဝှေးကို အားပြုကာ တုန်တုန်ယင်ယင်ဖြင့် ရောက်လာပြီး မျက်လုံးများ ပြူးကာ မေးလိုက်သည်။

သူသည် လီယူမင်ထက် ငါးနှစ်၊ ခြောက်နှစ်ခန့် ပိုကြီးပြီး လီရွာ တစ်ရွာလုံးတွင် အသက်အကြီးဆုံး ပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်သည်။

"ယူမင်… ဒါက အဟုတ်လား… အတုလား"

"အရှင် လီယွဲ့က ရှင့်ကို တကယ်ပဲ နတ်စင်ဂေါပကအဖြစ် ခန့်လိုက်တာလား"

"ရှင်က အရှင် လီယွဲ့ကို ကိုယ်စားပြုပြီး လူ့လောကမှာ လျှောက်လှမ်းတော့မယ်လို့ တီယန်က ပြောနေတယ်"

"ဒါဆိုရင် မနေ့က ခန္ဓာကိုယ် အားဖြည့်မြက် ကလည်း တကယ်ပဲ အရှင် လီယွဲ့က သုံးဆောင်သွားတာပေါ့"

"ယူဖိန်… ခန္ဓာကိုယ် အားဖြည့်မြက် က အရှင် လီယွဲ့ သုံးဆောင်သွားတာ သေချာတာပေါ့… မင်းက မယုံလို့လား"

အဘိုးအို ခုနစ်ယောက်၊ ရှစ်ယောက်ခန့်သည် မြေစောင့်နတ်စင်ရှေ့တွင် စုဝေးနေကြပြီး တစ်ယောက်တစ်ပေါက် ပြောနေကြသည်။

အချို့မှာ အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားနေကြ၏။ လီယူမင်က သူ၏ ကုန်းနေသော ကျောကို အတင်းဆန့်လိုက်ပြီး သူ၏ သူငယ်ချင်းဟောင်းများကို ဂုဏ်ယူစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ငါ လီယူမင်က ဘယ်လို လူစားမျိုးလဲဆိုတာ အားလုံး သိကြမှာပါ"

"မနေ့ညက အရှင် လီယွဲ့က ငါ့ဆီမှာ တကယ်ပဲ ကိုယ်ထင်ပြခဲ့တယ်… သူ့ကိုယ်စား လူ့လောကမှာ လျှောက်လှမ်းဖို့ ငါ့ကို ပြောခဲ့တယ်"

"အခုကစပြီး ငါ့ကို ယူမင်လို့ မခေါ်ကြနဲ့တော့… ငါ့ကို နတ်စင်ဂေါပကလို့ ခေါ်ကြရမယ်"

အနည်းငယ် ဝေးသော နေရာတွင် ရွာလူကြီး လီတီယန်၏ မျက်နှာမှာ ထူးဆန်းနေသည်။

သူသည် လီယူမင်၏ အမူအရာကို ဂရုတစိုက် ကြည့်နေမိ၏။ ဟန်ဆောင်နေပုံတော့ မရချေ။

သို့သော် အရှင် လီယွဲ့ အိမ်မက်ပေးတယ်ဆိုတာက လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တဲ့ ကိစ္စပဲ။

ဦးလေး ယူမင်ကိုယ်တိုင် အရှင် လီယွဲ့အကြောင်း အိမ်မက်မက်နေတာပဲ ဖြစ်ရမယ်။

သူ၏ အမြင်မှာ လီတီရှန် ညီအစ်ကိုတို့နှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူသည် နတ်ဘုရားများ တကယ် ရှိနေတယ်ဆိုတာကို မယုံကြည်ချေ။ သိုင်းပညာကသာလျှင် မှန်ကန်တဲ့ လမ်းစဉ်ပဲ။

သူ တစ်ခုကိုပင် စဉ်းစားမိသေးသည်။

ဦးလေး ယူမင်ကပဲ ခန္ဓာကိုယ် အားဖြည့်မြက် ကို လျှို့ဝှက်စွာ ယူလိုက်ပြီး ဒီလို ပြဇာတ်မျိုးကို ကိုယ်တိုင် ကပြနေတာများလား။

အားလုံးက ခန္ဓာကိုယ် အားဖြည့်မြက် ကို အရှင် လီယွဲ့ သုံးဆောင်သွားတယ်လို့ ယုံကြည်အောင် လုပ်နေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။

သူသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး လီတီရှန်နှင့် လီတီမင် ညီအစ်ကို နှစ်ယောက်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ညီအစ်ကို နှစ်ယောက်လုံးမှာ သိုင်းပညာ ပါရမီ မကောင်းကြချေ။ ဦးလေး ယူမင်မှာ ညီအစ်ကို နှစ်ယောက်ထဲက တစ်ယောက်ယောက်ကို သိုင်းပညာရှင် ဖြစ်လာအောင် ကူညီပေးဖို့အတွက် ခန္ဓာကိုယ် အားဖြည့်မြက် ကို ယူလိုက်တာလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲ။

"ကဲ… သူငယ်ချင်းတို့ရေ"

"အခု ချန်အချိန် ရောက်တော့မယ်… ငါ အရှင် လီယွဲ့ကို ဦးခိုက်ပြီး တရားဝင် နတ်စင်ဂေါပကအဖြစ် ခံယူရမယ်"

"အားလုံး တိတ်တိတ်နေကြစမ်း"

သူ၏ သူငယ်ချင်းဟောင်းများနှင့် ခဏကြာ စကားပြောပြီးနောက် လီယူမင် ကောင်းကင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

သူ၏ မျက်နှာမှာ တည်ကြည်သွားပြီး လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်၏။ သူသည် ရွာတွင် သြဇာအရှိဆုံး သူဖြစ်သဖြင့် လေးနက်သော အမူအရာကို မြင်သောအခါ အခြား အဘိုးအိုများ ဆက်မပြောဝံ့ကြတော့ချေ။

သူတို့သည် တစ်ယောက်ချင်းစီ အနောက်သို့ ဆုတ်လိုက်ကြပြီး မျက်တောင်မခတ်ဘဲ စိုက်ကြည့်နေကြသည်။ အပြင်ဘက်တွင်မူ သတင်းကြားသဖြင့် ရောက်လာကြသော ရွာသားများစွာလည်း စုဝေးနေကြပြီး စူးစမ်းစွာ ကြည့်နေကြသည်။

အရှင် လီယွဲ့က အိမ်မက်ပေးတယ် ဟုတ်လား။

ဦးလေး ယူမင်က နတ်စင်ဂေါပက ဖြစ်လာမှာ ဟုတ်လား။

၎င်းမှာ အလွန် ထူးဆန်းသော ကိစ္စ ဖြစ်သည်။ သူတို့ရွာ၏ မြေစောင့်နတ်စင်မှာ တစ်ခါမှ ဂေါပက မရှိခဲ့ဖူးချေ။

"လီရွာက ယုံကြည်သူ လီယူမင်မှ အရှင် လီယွဲ့ကို ဦးခိုက်ပါတယ်ခင်ဗျာ"

"လီယူမင်က အရှင် လီယွဲ့ရဲ့ နတ်စင်ဂေါပကအဖြစ် ခံယူပြီး အရှင် လီယွဲ့ရဲ့ ကိုယ်စား လူ့လောကမှာ လျှောက်လှမ်းဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်ခင်ဗျာ"

လီယူမင်၏ မျက်နှာမှာ တည်ကြည်လေးနက်နေပြီး မြေစောင့်နတ်စင်ရှေ့တွင် ဒူးထောက်ကာ သုံးကြိမ် ဦးချကာ ကိုးကြိမ် ဂါရဝပြုလိုက်သည်။

သူ၏ အသံမှာ ကျယ်လောင်လှသည်။ အသံမှာ တည်ငြိမ်လေးနက်နေပြီး သူ၏ ကြည်ညိုမှုကို လူတိုင်း ခံစားလိုက်ရ၏။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လီရွာသားများ အားလုံးမှာ အသက်ရှူပင် မဝံ့ကြချေ။ မြေစောင့်နတ်စင်ရှေ့ တစ်ဝိုက်လုံးတွင် အပ်ကျသံကိုပင် ကြားရလောက်အောင် တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။

…

နတ်ဘုရားနယ်မြေအတွင်းတွင် လီယွဲ့သည် မြေစောင့်နတ်စင်ရှေ့တွင် ဒူးထောက်နေသော လီယူမင်ကို တည်ငြိမ်သော မျက်နှာထားဖြင့် ကြည့်နေသည်။ သူသည် ညာဘက်လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ ချက်ချင်းပင် နတ်ဘုရားစွမ်းအား ဆယ်ခုမှာ စုစည်းသွားပြီး တောက်ပသော အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်နေသည့် နတ်ဘုရား လက်ဖွဲ့တစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ထိုနတ်ဘုရား လက်ဖွဲ့ပေါ်တွင် ရှုပ်ထွေးဆန်းကြယ်လှသော စာလုံးများ ရှိနေပြီး ကြီးကျယ်ခမ်းနားလှသော အရှိန်အဝါများ ပါရှိသည်။ ၎င်းမှာ နတ်စင်ဂေါပက နတ်ဘုရားလက်ဖွဲ့ ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ နတ်စင်ဂေါပက ရာထူး ခန့်အပ်ရန်အတွက် အထူး အသုံးပြုသော နတ်ဘုရား လက်ဖွဲ့ပင်။

ဤနတ်ဘုရား လက်ဖွဲ့မှာ လူတစ်ဦး၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားသည်နှင့် ထိုသူသည် နတ်ဘုရားတစ်ပါး၏ အရှိန်အဝါ အနည်းငယ်ကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ဝုန်း—

မြေစောင့်နတ်ဘုရား တံဆိပ်တုံး မှာ ပျံတက်လာပြီး ဤ နတ်စင်ဂေါပက နတ်ဘုရားလက်ဖွဲ့ ပေါ်တွင် အမှတ်အသား တစ်ခု ပြုလုပ်လိုက်သည်။

ထိုအခါ မူလက အဖြူရောင်ဖြစ်သော လက်ဖွဲ့မှာ ချက်ချင်းပင် ခရမ်းရောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

"ယနေ့မှစ၍ လီယူမင်ဟာ ငါ့ရဲ့ နတ်စင်ဂေါပက ဖြစ်တယ်"

"သူက ငါ့ကိုယ်စား လူ့လောကမှာ လျှောက်လှမ်းလိမ့်မယ်"

ထိုအချိန်မှာပင် သူ၏ လက်ထဲရှိ နတ်စင်ဂေါပက နတ်ဘုရားလက်ဖွဲ့ မှာ ခရမ်းရောင် အလင်းတန်း တစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး နတ်ဘုရားနယ်မြေအတွင်းမှ အပြင်သို့ ပျံထွက်သွားတော့သည်။

…

"ယနေ့မှစ၍ လီယူမင်ဟာ ငါ့ရဲ့နတ်စင်ဂေါပက ဖြစ်တယ်"

"သူက ငါ့ကိုယ်စား လူ့လောကမှာ လျှောက်လှမ်းလိမ့်မယ်"

အတိုင်းအဆမရှိ မြင့်မြတ်ပြီး ခန့်ညားထည်ဝါလှသော အသံကြီး တစ်သံမှာ မြေစောင့်နတ်စင်၏ အပေါ်ဘက် ကောင်းကင်ယံမှ ရုတ်တရက် ပဲ့တင်ထပ် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဤအသံမှာ အလွန် မြင့်မြတ်လှပြီး လောကကြီးကို ငုံ့ကြည့်နေသကဲ့သို့ပင်။

ထိုအသံကို ကြားလိုက်ရသော ရွာသားတိုင်းမှာ ကောင်းကင်ယံထက်တွင် ရပ်နေသော နတ်ဘုရားတစ်ပါးကို မြင်တွေ့လိုက်ရသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ မျက်နှာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်ရသော်လည်း ထိုမျက်လုံးများမှာ အတိုင်းအဆမရှိ ခန့်ညားထည်ဝါမှုများနှင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ခရမ်းရောင် အလင်းတန်း တစ်ခုမှာ မြေစောင့်နတ်ရုပ်အတွင်းမှ ပျံထွက်လာပြီး လီယူမင်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် စီးဝင်သွားသည်။

ချက်ချင်းပင် လီယူမင်၏ ဖြူဆွတ်နေသော ဆံပင်များမှာ နက်မှောင်သွားသည်။ သူ၏ ကုန်းနေသော ကျောမှာလည်း လုံးဝ ဆန့်ထွက်သွားသည်။ သူ၏ မျက်နှာပေါ်မှ နက်ရှိုင်းလှသော အရေးအကြောင်းများစွာမှာလည်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ သူ၏ မှုန်ဝါးနေသော မျက်လုံးများမှာလည်း ပြန်လည် ကြည်လင်လာသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှလည်း အမွှေးတိုင်နံ့ သင်းသင်းလေး ထွက်ပေါ်လာပြီး သူသည် ရုတ်တရက် အသက် နှစ်ဆယ်ခန့် ပို၍ ငယ်သွားသလိုပင်။ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံး အရှိန်အဝါမှာလည်း ယခင်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် လုံးဝ ခြားနားသွားတော့သည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ရွာသားများ အားလုံးမှာ ကြောင်အသွားကြသည်။ သူတို့သည် နတ်ဘုရားတစ်ပါး၏ ခန့်ညားထည်ဝါလှသော အသံကြီးကို ကြားလိုက်ရ၏။ လီယူမင်၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသော အံ့ဖွယ် ဖြစ်ရပ်ကိုလည်း မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

"အရှင်… အရှင် လီယွဲ့က ကိုယ်ထင်ပြလိုက်ပြီ”

"အရှင် လီယွဲ့က တကယ်ပဲ ယူမင်ကို အိမ်မက်ပေးခဲ့တာပဲ”

"ငါ အခုလေးတင်ပဲ အရှင် လီယွဲ့ရဲ့ အသံကို ကြားလိုက်ရတာ… ငါ အိမ်မက်မက်နေတာလား"

"ယူ… ယူမင်က ပိုငယ်သွားပြီ… အရှင် လီယွဲ့က ကိုယ်ထင်ပြလိုက်ပြီ"

အဘိုးအိုများ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ဒူးထောက်လိုက်ကြပြီး မြေစောင့်နတ်စင်ဘက်သို့ အလွန် ကြည်ညိုစွာဖြင့် ဦးချလိုက်ကြသည်။ အချို့မှာ ဝမ်းသာလွန်း၍ မျက်ရည်ပင် ကျနေကြ၏။ ကျန်ရှိနေသော ရွာသားများလည်း တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ဒူးထောက်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ မျက်နှာများမှာ အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်။

သူတို့ ဘာကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသနည်း။ သူတို့သည် အရှင် လီယွဲ့၏ ကိုယ်ထင်ပြခြင်းကို မြင်တွေ့ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

သူတို့ လီရွာမှာ တကယ်ပင် နတ်ဘုရားတစ်ပါး၏ စောင့်ရှောက်မှုကို ရရှိနေပြီ။ ထိုအချိန်တွင်— ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ရွာသားအားလုံးမှာ ယခင်ကထက် ပို၍ ကြည်ညိုကိုးကွယ်လာကြသည်။ ရွာသားများစွာမှာလည်း အခုကစပြီး နေ့တိုင်း မနက်၊ ည အရှင် လီယွဲ့ကို အမွှေးတိုင် ထွန်းပြီး ပူဇော်မည်ဟု စိတ်ထဲမှ ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။ အရှင် လီယွဲ့မှ သူတို့၏ မိသားစုများကို ပို၍ စောင့်ရှောက်ပေးလိမ့်မည်ဟု သူတို့ မျှော်လင့်နေကြသည်။

"တကယ်ပဲ… တကယ်ပဲ နတ်ဘုရား ရှိနေတာလား"

"အရှင် လီယွဲ့က ကိုယ်ထင်ပြလိုက်တာလား"

ရွာလူကြီး လီတီယန်မှာ တုန်လှုပ်သွားပြီး သူလည်း အမြန်ပင် မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်လိုက်သည်။ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ကြောင်အသွားမိ၏။

ဒီလောကမှာ တကယ်ပဲ နတ်ဘုရား ရှိနေတာလား။

သူတို့ လီရွာမှာ နတ်ဘုရားတစ်ပါးရဲ့ စောင့်ရှောက်မှုကို ရနေတာလား။

သူသည် စောစောက အရှင် လီယွဲ့၏ အတိုင်းအဆမရှိ ခန့်ညားထည်ဝါလှသော အသံကြီးကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ကြားလိုက်ရသည်။

ဦးလေး ယူမင်၏ ပြောင်းလဲမှုများကိုလည်း သူ၏ မျက်စိရှေ့တွင်ပင် မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။

အရှင် လီယွဲ့က တကယ် ရှိနေတာပဲ။