အခန်း ၁၀
Vol. 1 Ch. 10
အခန်း (၁၀) - အိမ်နီးချင်းရွာကို သိမ်းပိုက်ခြင်းနှင့် ပုဂ္ဂလိကတာဝန် ပြီးမြောက်ခြင်း
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ဆယ်ရက်တာ အချိန်ကာလ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
လီရွာရှိ အိမ်ထောင်စုတိုင်း၊ လူတိုင်းသည် နံနက်တစ်ကြိမ်၊ ညတစ်ကြိမ် မြေစောင့်နတ်စင်သို့ သွားရောက်ကာ အမွှေးတိုင် တစ်ချောင်းစီ ပူဇော်ကြသည်။ ကလေးငယ်များကိုပင် မိဘများက မြေစောင့်နတ်မင်းထံ အမွှေးတိုင် ပူဇော်ရန် ခေါ်ဆောင်လာကြသည်။ လူတိုင်းသည် အလွန်အမင်း ထက်သန်နေကြ၏။
အကြောင်းမှာ လွန်ခဲ့သော ဆယ်ရက်က အရှင် လီယွဲ့ ကိုယ်ထင်ပြပြီး နတ်စင်ဂေါပက လီယူမင်အား ရာထူးခန့်အပ်ခြင်းနှင့် ရွာလူကြီးတို့အား ကျေးဇူးတော် ပေးသနားခြင်းအပြင် အခြားသော ဖြစ်ရပ်များလည်း ရှိခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဤဆယ်ရက်အတွင်း အရှင် လီယွဲ့သည် နောက်ထပ် လူနှစ်ဦးကို ကျေးဇူးတော်များ ထပ်မံ ပေးသနားခဲ့သေးသည်။ ထိုလူနှစ်ဦးသည် အရှင် လီယွဲ့အပေါ် အလွန်အမင်း ကြည်ညိုသူများ ဖြစ်ကြပြီး နေ့စဉ်ဘဝတွင်လည်း အခြားသူများအပေါ် အမြဲတစေ စိတ်ကောင်းထားတတ်သူများ ဖြစ်ကြောင်း ရွာသားများက လေ့လာတွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။
ဤအချက်ကို လူတိုင်း သိမြင်နားလည်သွားကြသည်မှာ အရှင် လီယွဲ့၏ ကောင်းချီးကို ရရှိရန်အတွက် အခြားသူများအပေါ် စိတ်ကောင်းထားခြင်းနှင့် အလွန်အမင်း ကြည်ညိုကိုးကွယ်ခြင်းတို့ မရှိမဖြစ် လိုအပ်ချက်များ ဖြစ်သည်ဟူ၍ပင်။
လီယူမင်မှ ၎င်းကို အစောကြီးကတည်းက ပြောပြခဲ့သော်လည်း သူတစ်ပါး ပြောပြသည်ကို ကြားရခြင်းနှင့် မိမိဘာသာ သိမြင်သွားခြင်းမှာ ကွာခြားလှသည် မဟုတ်ပါလား။
ဤသိမြင်နားလည်မှုနှင့်အတူ လီရွာ တစ်ရွာလုံး၏ အငွေ့အသက်မှာ ရုတ်တရက် သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။ ရွာသားများသည် အခြားသူများအပေါ် စတင် ကြင်နာလာကြပြီး လူတိုင်းကို ပြုံးရွှင်စွာ နှုတ်ဆက်လာကြသည်။ ထို့အပြင် နတ်စင်ဂေါပက လီယူမင်မှ တိုက်တွန်းနေရန် မလိုဘဲ လူတိုင်း နံနက်၊ ညတိုင်းတွင် တက်ကြွစွာ အမွှေးတိုင် လာရောက် ပူဇော်ကြသည်။ အရှင် လီယွဲ့၏ ကောင်းချီးကို ရရှိပြီး အစွမ်းထက်သော သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး တိုက်ရိုက် မဖြစ်လာချင်သူ မည်သူ ရှိမည်နည်း။
ဤအချိန်တွင် လီရွာနှင့် မြစ်တစ်စင်းသာ ခြားသော ချန်ရွာတွင် လီယူမင်သည် ခန့်ညားထည်ဝါစွာ ထိုင်နေသည်။ ဘေးတွင် ရွာလူကြီး လီတီယန် ထိုင်နေ၏။ သူတို့၏ နောက်တွင် လီရှို့ဝူ၊ လီတီမင်နှင့် အခြား ပထမအဆင့် အလယ်အလတ် သိုင်းပညာရှင် ရှစ်ဦး ရှိနေသည်။ အခြား ပထမအဆင့် အလယ်အလတ် သိုင်းပညာရှင် နှစ်ဦးကိုမူ လီယူမင်မှ မြေစောင့်နတ်စင်၏ လုံခြုံရေးအတွက် တာဝန်ပေးထားခဲ့သည်။ လီယူမင်သည် မြေစောင့်နတ်စင်တွင် မည်သူ့ကိုမျှ ရိုင်းပျစွာ ပြုမူခြင်းကို လုံးဝ ခွင့်ပြုမည် မဟုတ်ပေ။
"မင်းက တကယ်ပဲ လီယူမင်လား"
ချန်ရွာ၏ ရွာလူကြီး ချန်မာကျိက လီယူမင်ကို မယုံကြည်နိုင်စွာ ကြည့်နေသည်။ သူနှင့် လီယူမင်မှာ ရွယ်တူများ ဖြစ်ကြပြီး ငယ်စဉ်က မကြာခဏ ရန်ဖြစ်ဖူးကြသည်။ လွန်ခဲ့သော နှစ်လခန့်ကပင် လီယူမင်ကို သူ တွေ့ခဲ့သေးသည်။ ထိုစဉ်က လီယူမင်မှာ ခါးကုန်းနေပြီး မျက်နှာတွင် အရေးအကြောင်းများ ပြည့်ကာ ဆံပင်များမှာလည်း ဖြူနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုမူ သူသည် အင်အားအပြည့်နှင့် နုပျိုနေကာ အသားအရေမှာလည်း ဝင်းပပြီး ဆံပင်များမှာ နက်မှောင်ပြောင်လက်နေသည်။ သူသည် အမှန်တကယ်ပင် ငယ်ရွယ်နုပျိုသွားခြင်း ဖြစ်၏။
လီရွာမှ ပြောနေကြသော ပုံပြင်များမှာ တကယ်ပဲ အမှန်တွေလား။
လီရွာ၏ မြေစောင့်နတ်မင်းက တကယ်ပဲ ကိုယ်ထင်ပြခဲ့တာလား။
လီယူမင်ကို မြေစောင့်နတ်မင်းက နတ်စင်ဂေါပကအဖြစ် ရာထူးခန့်အပ်လိုက်လို့ သူ၏ ဆံပင်ဖြူတွေက ချက်ချင်း နက်သွားတာလား။
မဖြစ်နိုင်တာ။
ဒီလောကမှာ နတ်ဘုရားတွေဆိုတာ ဘယ်မှာ ရှိမှာလဲ။
လီယူမင်သည် ရှားပါးလှသော ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ရတနာတစ်မျိုးမျိုးကို စားသုံးခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်ဟု သူ တွေးလိုက်မိသည်။
"ချန်မာကျိ၊ မင်းကို ငါ စကားတွေ အရှည်ကြီး မပြောတော့ဘူး"
"အခုကစပြီး မင်းတို့ ချန်ရွာကို ငါတို့ လီရွာထဲ ပေါင်းထည့်လိုက်ပြီဆိုတာကို ကိုယ်တိုင် လာပြောတာ"
"ချန်ရွာရဲ့ မြေစောင့်နတ်စင်မှာ ရှိတဲ့ မူလနတ်ရုပ်ကို ဖယ်ရှားပြီး အခုကစပြီး အရှင် လီယွဲ့ကိုပဲ ကိုးကွယ်ရမယ်"
လီယူမင်မှ တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ နတ်စင်ဂေါပကအဖြစ် ဆယ်ရက်တာ တာဝန်ထမ်းဆောင်ပြီးနောက် သူ၏ထံမှ
အရှိန်အဝါတစ်ခု စတင် ထွက်ပေါ်လာနေပြီ ဖြစ်သည်။
"မင်း ဘာပြောလိုက်တာလဲ"
ချန်မာကျိ ဆွံ့အသွားပြီး သူ နားကြားမှားသလားဟုပင် သံသယ ဝင်သွားသည်။
သိမ်းပိုက်ပေါင်းစပ်တာလား။
လီရွာက သူတို့ ချန်ရွာကို သိမ်းပိုက်ချင်နေတာလား။
ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ချန်ရွာသားများလည်း ဆူညံသွားကြပြီး ချက်ချင်းပင် ဒေါသထွက်လာကြသည်။
အသက်ကြီးသူအချို့မှ တားဆီးမထားလျှင် သူတို့ ချက်ချင်းပင် ရှေ့သို့ တိုးလာပြီး ရန်ပွဲ စတင်ကြတော့မည် ဖြစ်သည်။
"နားမလည်ဘူးလား"
"တီယန်… သူ့ကို နားလည်အောင် လုပ်ပေးလိုက်စမ်း"
လီယူမင်မှ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာ မပျက်ဘဲ အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။
လီတီယန် မတ်တတ်ထရပ်လိုက်၏။ သူ၏ မျက်နှာတွင် မည်သည့် ခံစားချက်မျှ မရှိဘဲ ချန်မာကျိထံသို့ ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်သွားသည်။
"ဦးလေးချန်… ကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်ရမယ်ဆိုရင် ဦးလေးက လူကြီးတစ်ယောက် ဖြစ်နေတော့ ကျွန်တော်က လက်မပါသင့်ဘူး"
"ဒါပေမဲ့ နတ်စင်ဂေါပကဆိုတာ လူသားတွေကြားမှာ အရှင် လီယွဲ့ကို ကိုယ်စားပြုတဲ့သူပဲ… နတ်စင်ဂေါပကရဲ့ အမိန့်က အရှင် လီယွဲ့ရဲ့ အမိန့်ပဲ"
"ခွင့်လွှတ်ပါ ဦးလေး"
သူ၏ အသံက တည်ငြိမ်နေသည်။
"လီတီယန်"
"မင်းက ငါ့ကို တိုက်ချင်တာလား”
ချန်ရွာ၏ ရွာလူကြီး ချန်မာကျိသည် ဒေါသအလွန်အမင်း ထွက်ကာ ရယ်မောလိုက်ပြီး ဘေးနားရှိ သစ်သားတုတ်ကို ဆွဲယူကာ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။
"ငါက အိုနေပြီဆိုတော့ မင်းကို မနိုင်ဘူးလို့ ထင်နေတာလား… ဟမ်"
"လာစမ်း"
"ဒီအဖိုးကြီးက မင်းကို သင်ခန်းစာ ပေးရသေးတာပေါ့"
သူ၏ အသံအဆုံးတွင် လီတီယန်ထံသို့ တုတ်ဖြင့် လွှဲရိုက်လိုက်တော့သည်။
ချန်ရွာ၏ ရွာလူကြီးတစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည်လည်း သွေးသားစွမ်းအင် ပြောင်းလဲမှု နှစ်ကြိမ် ပြီးမြောက်ထားသော ပထမအဆင့် အလယ်အလတ် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူသည် အသက်ကြီးသော်လည်း အတွေ့အကြုံ ပိုများသူ ဖြစ်၏။
ဘုန်း—
လီတီယန်၏ မျက်နှာထားမှာ တည်ငြိမ်နေသည်။
သူ လက်ကို အသာအယာ မြှောက်လိုက်ရုံဖြင့် ဝင်လာသော သစ်သားတုတ်ကို ဖမ်းကိုင်လိုက်၏။ ချန်မာကျိမှ မည်မျှပင် အားစိုက်ပါစေ သူ၏ မျက်နှာမှာ နီရဲနေသော်လည်း သစ်သားတုတ်မှာ လုံးဝ မလှုပ်မယှက် ရှိနေသည်။
"ငါ့အဖေကို အနိုင်မကျင့်နဲ့"
ဘေးနားမှ ဒေါသတကြီး ဟိန်းသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
ချန်မာကျိ၏ သားကြီးဖြစ်သူသည်လည်း သစ်သားတုတ်တစ်ချောင်းကို ကောက်ကိုင်ကာ ပြင်းထန်စွာ လွှဲရိုက်လိုက်သည်။ ချန်ရွာတွင်လည်း ခန္ဓာကိုယ် ပြုပြင်ခြင်းအဆင့် သိုင်းပညာရှင် နှစ်ဦး ရှိသည်။ တစ်ဦးမှာ ရွာလူကြီး ချန်မာကျိ ဖြစ်ပြီး အခြားတစ်ဦးမှာ သူ၏ သားကြီး ချန်အာကုံ ဖြစ်သည်။ ချန်အာကုံမှာ ကိုယ်လုံးကိုယ်ထည် ကြီးမားပြီး အလွန် သန်မာသည်။ သို့သော် လီတီယန်မှ လက်ကို ထပ်မံ ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး ထိုနည်းတူစွာပင် ဝင်လာသော သစ်သားတုတ်ကို ဖမ်းကိုင်လိုက်ရာ ၎င်းမှာလည်း လုံးဝ မလှုပ်မယှက် ဖြစ်သွားပြန်သည်။
"လွှတ်လိုက်တော့"
လီတီယန် ပြုံးလိုက်သည်။
ချန်မာကျိနှင့် ချန်အာကုံ သားအဖနှစ်ဦးသည် သစ်သားတုတ်ဆီမှ ကြီးမားသော အားအင်တစ်ခု သက်ရောက်လာသည်ကို ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရပြီး လက်ထဲမှ တုတ်ကို ဆက်မကိုင်ထားနိုင်တော့ဘဲ နောက်သို့ ဟန်ချက်ပျက်ကာ လွင့်ထွက်သွားကြတော့သည်။
သူတို့၏ လက်ဖဝါးများမှာ ကွဲအက်သွားပြီး သွေးများ ထွက်လာ၏။
"မင်း... မင်း..."
ချန်မာကျိမှာ သရဲသဘက်ကို မြင်လိုက်ရသလို လီတီယန်ကို ကြည့်ကာ မယုံနိုင်စွာ ပြောလိုက်သည်။
"ပထမအဆင့်... အထွတ်အထိပ်လား"
"မင်းက တကယ်ပဲ ပထမအဆင့် အထွတ်အထိပ် သိုင်းပညာရှင် ဖြစ်နေတာပဲ"
"ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ"
"မကြာခင်ကတင်ပဲ မင်းက ငါ့သားလိုပဲ သွေးသားစွမ်းအင် ပြောင်းလဲမှု နှစ်ကြိမ်ပဲ ပြီးမြောက်ထားတဲ့ ပထမအဆင့် အလယ်အလတ် သိုင်းပညာရှင် တစ်ယောက် ဖြစ်နေခဲ့တာလေ”
သူ၏ အသံများ တုန်ရီနေသည်။ သူသည် လီယူမင်ကို ကြည့်လိုက် ထို့နောက် လီတီယန်ကို ကြည့်လိုက်နှင့် ဖြစ်နေ၏။ ပုံပြင်တွေက တကယ်ပဲ အမှန်တွေ ဖြစ်နိုင်မလား။
လီရွာ၏ မြေစောင့်နတ်မင်းက တကယ်ပဲ ကိုယ်ထင်ပြခဲ့တာလား။
"ချန်မာကျိ"
လီယူမင် မတ်တတ်ထရပ်လိုက်သည်။
"ငါ့နောက်မှာ အရှင် လီယွဲ့ ကိုယ်ထင်ပြပြီး ပေးသနားထားတဲ့ ပထမအဆင့် အလယ်အလတ် သိုင်းပညာရှင် ရှစ်ယောက် ရှိသေးတယ်"
"ချန်ရွာက ရွာသားတို့… မင်းတို့လည်း ငါတို့ လီရွာရဲ့ မြေစောင့်နတ်မင်း ကိုယ်ထင်ပြတဲ့အကြောင်းကို အနည်းနဲ့အများ ကြားဖူးကြမှာပါ"
"မင်းတို့ထဲက တချို့ဆိုရင် အရှင် လီယွဲ့ကို ကိုးကွယ်ဖို့ ငါတို့ လီရွာရဲ့ မြေစောင့်နတ်စင်ဆီကိုတောင် ရောက်ဖူးကြတယ်"
"ဒါပေမဲ့ မင်းတို့က ချန်ရွာသားတွေ ဖြစ်နေပြီး အရှင် လီယွဲ့က ငါတို့ လီရွာရဲ့ မြေစောင့်နတ်မင်း ဖြစ်နေတယ်"
"မင်းတို့ ရွာကျော်ပြီး ကိုးကွယ်နေတာက သိပ်ပြီးတော့ ထိရောက်မှာ မဟုတ်ဘူး"
"အခုကစပြီး ငါတို့ လီရွာထဲကို တိုက်ရိုက် ပေါင်းလိုက်ကြပါလား… အဲဒါဆိုရင် မင်းတို့ အားလုံးကို အရှင် လီယွဲ့က ကာကွယ်ပေးမှာ ဖြစ်သလို မိစ္ဆာတွေနဲ့ မကောင်းဆိုးဝါးတွေကိုလည်း ကြောက်နေစရာ မလိုတော့ဘူး”
"မင်းတို့လည်း အရှင် လီယွဲ့ရဲ့ ကောင်းချီးတွေကို ရရှိပြီး ချက်ချင်း သိုင်းပညာရှင်တွေ ဖြစ်လာနိုင်တာပေါ့"
"ဒီလူ ရှစ်ယောက်က အရင်က ဘယ်လိုလူတွေလဲဆိုတာ မင်းတို့ အများကြီး သိကြမှာပါ"
"ဒါပေမဲ့ အခုတော့…"
"သူတို့က နတ်ဘုရားပေးထားတဲ့ သိုင်းပညာရှင်တွေ ဖြစ်နေကြပြီ”
သူ၏ စကားအဆုံးတွင် လီရှို့ဝူ၊ လီတီမင်နှင့် အခြား ရှစ်ယောက်တို့ ရှေ့သို့ လှမ်းလာပြီး ခါးကြားရှိ ပုဆိန်တိုများကို ဆွဲထုတ်လိုက်ကြရာ သူတို့၏ သွေးသားစွမ်းအင်များ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာသည်။ ချက်ချင်းပင် သွေးနီရောင် စွမ်းအင်များက သူတို့၏ ပုဆိန်တိုများကို လွှမ်းခြုံသွားတော့၏။
ရွှမ်း—
ထိုရှစ်ယောက်က ပုဆိန်တိုများကို လွှဲခုတ်လိုက်ရာ လေထုကို ဖြတ်သန်းသွားသော စူးရှသည့် အသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။
"သူတို့ အားလုံးက ပထမအဆင့် အလယ်အလတ် သိုင်းပညာရှင်တွေပဲ"
ချန်မာကျိနှင့် ချန်အာကုံတို့ ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။ ချန်ရွာ တစ်ရွာလုံးမှ စုရုံးလာကြသော ရွာသားများမှာလည်း ဆူညံပွက်လောရိုက်သွားကြသည်။
သိုင်းပညာရှင်တွေ ဒီလောက်တောင် များတာလား။
အားလုံးက လီရွာ၏ မြေစောင့်နတ်မင်း ပေးသနားထားတာတဲ့လား။
လူအများအပြား၏ မျက်လုံးများမှာ ထက်သန်မှုများဖြင့် တောက်ပနေကြသည်။ မိစ္ဆာများနှင့် မကောင်းဆိုးဝါးများ သောင်းကျန်းနေသော ဤခေတ်ကြီးတွင် သိုင်းပညာရှင်များကသာ အယုံကြည်ရဆုံး ဖြစ်သည်။
လူတိုင်း သိုင်းပညာရှင် ဖြစ်ချင်ကြပြီး သိုင်းပညာရှင် ဖြစ်လာမှသာ မိစ္ဆာများကို ပြန်လည် ခုခံနိုင်မည် မဟုတ်ပါလား။
အခုတော့… သူတို့ရှေ့မှာ လမ်းစတစ်ခု ရှိနေပြီ။ ချန်မာကျိနှင့် ချန်အာကုံတို့၏ မျက်လုံးများမှာလည်း အံ့သြမှုမှတစ်ဆင့် ထက်သန်မှုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။ သူတို့လည်း အစွမ်းတွေ ပိုပြီး တိုးတက်ချင်ကြသည်။
ငါးရက်မျှ ကြာပြီးနောက် ချန်ရွာသည် လီရွာအတွင်းသို့ တရားဝင် ပေါင်းစည်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ လီရွာကိုလည်း လေးပြင်ကျယ်ရွာ ဟု အမည်ပြောင်းလဲလိုက်သည်။
၎င်းသည် မြစ်ရေအားလုံး ပင်လယ်ထဲ စီးဝင်သည် နှင့် သည်းခံခြင်းမှာ မွန်မြတ်သော ဂုဏ်ရည်ဖြစ်သည် ဟူသော အဓိပ္ပာယ်ကို ယူထားခြင်း ဖြစ်သည်။ နတ်စင်ဂေါပကတစ်ဦးအနေဖြင့် သူ၏ အရေးကြီးဆုံး တာဝန်မှာ အရှင် လီယွဲ့အတွက် ယုံကြည်သူများ ပိုမို ရှာဖွေပေးရန် ဖြစ်သည်ကို လီယူမင် နားလည်သွားခဲ့ပြီ။ လီရွာ ဟူသော အမည်မှာ မိသားစု တစ်စုတည်း၏ ပိုင်ဆိုင်မှုကို ဆိုလိုသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသဖြင့် မသင့်တော်ချေ။ ထို့ကြောင့် သူ ပြတ်သားစွာ ဆုံးဖြတ်ပြီး အမည်ကို တိုက်ရိုက် ပြောင်းလဲလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
...
နတ်ဘုရားနယ်မြေအတွင်းတွင်။
လီယွဲ့သည် ပြီးမြောက်သွားသော ပုဂ္ဂလိကတာဝန် (၂) ကို ကြည့်ရင်း သူ၏ မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
လီယူမင်က တကယ်ပင် တော်သည်။ အလွန် သတ္တိရှိသည်။ သူသည် အိမ်နီးချင်းရွာကို တိုက်ရိုက် သိမ်းပိုက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်၏။ ချန်ရွာကို သိမ်းပိုက်ပြီးကတည်းက ခုနစ်ရက် ကြာမြင့်ခဲ့ပြီ ဖြစ်ပြီး သူ နတ်ဘုရား အမိန့်တော် ထုတ်ပြန်ခဲ့သည်မှာ ၂၂ ရက်သာ ရှိသေးသည်။ လီယူမင်သည် ဤနတ်ဘုရား အမိန့်တော်ကို ပြီးမြောက်အောင် ဆောင်ရွက်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
"တောင်ဖြို နတ်ဘုရားလက်ဖွဲ့..."
"ဒါက ဘယ်လို အစွမ်းမျိုး ရှိမလဲဆိုတာ ငါ သိချင်မိတယ်"
"တောင်တွေကို ဖြိုချပြီး ပင်လယ်တွေကို ဖို့ပစ်တာမျိုးလား”
သူသည် ဆုလာဘ်ကို ရယူပြီးနောက် သူ၏ ရှေ့တွင် လေထဲမှ ပေါ်ထွက်လာသော တောင်ဖြို နတ်ဘုရားလက်ဖွဲ့ ကို ကြည့်လိုက်သည်။