အခန်း ၁၂

အခန်း (၁၂) - ကမ္ဘာဂြိုဟ်သား နတ်ဘုရားများ၏ အကဲဖြတ်ချက်၊ နတ်ဘုရား ဆင့်ခေါ်ခြင်း အတတ်ပညာ

တစ်နာရီ ကြာပြီးနောက် လီယွဲ့ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

သတင်း ဘာမှ ထပ်မလာတော့ဘူးလား။

သေသွားတာများလား။

နယ်မြေအလိုက် စကားပြောခန်းထဲမှာတော့ သတင်းအမျိုးမျိုး ဆက်တိုက် တက်နေတုန်းပင်။

[ဟိုလူ ဘာဖြစ်သွားတာလဲ… ငါ စောင့်နေတုန်းပဲ။]

[ငါလည်း စောင့်နေတာ ငါ့ရဲ့ အခြေအနေကလည်း ဟိုလူနဲ့ ဆင်တူတယ်… တကယ်လို့ သူ အောင်မြင်ရင် ငါလည်း ငါ့ရဲ့ နတ်စင်ဂေါပကကို တာဝန်ရဲ့ ပစ်မှတ်ကို မျှားခေါ်လာခိုင်းတော့မှာ]

[သေသွားတာများလား?]

[မဖြစ်နိုင်တာ… ဒီ တတိယ တာဝန်က တကယ်ပဲ အဲဒီလောက်အထိ ခက်ခဲနေတာလား?]

[ကြည့်ရတာတော့ ဟိုလူ တကယ်ပဲ သေသွားပြီ ထင်တယ်… ဒီတာဝန်က ငါတို့ နဝမအဆင့်အထိ ရောက်မှပဲ ပြီးနိုင်မယ့် တာဝန် ဖြစ်နိုင်တယ်။]

[ဒါပါပဲ… အားလုံး လူစုခွဲလိုက်ကြတော့… ငါ့ရဲ့ ညီအစ်ကို သေသွားပြီ… တကယ်လို့ တစ်ခုခု လိုအပ်ရင် သူ့အတွက် စက္ကူပိုက်ဆံလေးတွေ မီးရှို့ပေးလိုက်ကြပါဦး။]

[ဒီကမ္ဘာမှာ ငရဲပြည်မှ မရှိတာ… စက္ကူပိုက်ဆံတွေကို ဘယ်မှာ သွားရှို့ရမှာလဲ?]

[တော်စမ်းပါ… ငါတို့ ကိုယ်တိုင်က နတ်ဘုရားတွေပဲလေ… အနာဂတ်မှာ မြို့စောင့်နတ်မင်းတွေ ဖြစ်လာကြဦးမှာ… စက္ကူပိုက်ဆံ ရှို့ပေးဖို့ ဘာလို့ စိတ်ပူနေတာလဲ?]

[ညီအစ်ကို… ငါတို့က အခုမှ တောရိုင်းနတ်ဘုရားတွေပဲ ရှိသေးတာ… မြို့စောင့်နတ်မင်း ဖြစ်ဖို့ ဘယ်လောက်တောင် ဝေးသေးသလဲဆိုတာ ငါတို့ မသိသေးဘူး။]

ခဏမျှ ကြာပြီးနောက် လီယွဲ့သည် နယ်မြေအလိုက် စကားပြောခန်း မျက်နှာပြင်ကို ပိတ်ပြီး နတ်ဘုရားနယ်မြေမှ ထွက်ကာ လေးပြင်ကျယ်ရွာ ဘေးပတ်လည်သို့ လှည့်လည်ကြည့်ရှုရန် ပြင်လိုက်သည်။ လေးပြင်ကျယ်ရွာ၏ ဧရိယာမှာ နှစ်ဆနီးပါး တိုးလာခဲ့လေပြီ။ သူ၏ စီရင်ပိုင်ခွင့်နယ်မြေ ဧရိယာမှာလည်း ထိုနည်းတူစွာပင် ပြောင်းလဲသွားခဲ့၏။

တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရလျှင် ကျန်ရှိနေသော ရွာများကို လေးပြင်ကျယ်ရွာအတွင်းသို့ ပေါင်းစည်းလိုက်ခြင်းကို နတ်ဘုရားများ၏ စည်းမျဉ်းများက အသိအမှတ်ပြုလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤနည်းအားဖြင့် သူသည် သူ၏ စီရင်ပိုင်ခွင့်နယ်မြေ ဧရိယာကို စဉ်ဆက်မပြတ် တိုးချဲ့နိုင်မည် မဟုတ်ပါလား။

သူ ထိုအကြောင်းကိုပင် စဉ်းစားနေခဲ့သည်။ အကယ်၍ နေရာအမျိုးမျိုးမှာ လူတွေကို စေလွှတ်ပြီး ရွာများ တည်ခိုင်း၊ ပြီးလျှင် ထိုရွာများကို လေးပြင်ကျယ်ရွာထဲ ပေါင်းထည့်မည်ဆိုလျှင် ဒါဟာ သူ၏ စီရင်ပိုင်ခွင့်နယ်မြေကို အကန့်အသတ်မရှိ တိုးချဲ့နိုင်သည်ဟု ဆိုလိုခြင်းလား။

သို့သော် ဤသည်မှာ စိတ်ကူးယဉ်မှုသက်သက်သာ ဖြစ်နိုင်ပါသည်။ နတ်ဘုရားလမ်းစဉ်၏ တင်းကျပ်လှသော စည်းမျဉ်းများမှာ ဒီလိုမျိုး လှည့်ဖြားတာကို ဘယ်တော့မှ ခွင့်ပြုမည် မဟုတ်ဘူးဟု သူ ခံစားရသည်။

[ညီအစ်ကို မောင်နှမတို့… ငါ ပြန်လာပြီ… ငါ မသေပါဘူး… ဒါပေမဲ့ တတိယ တာဝန်ကိုလည်း မပြီးသေးဘူး။]

ဤသတင်းက နယ်မြေအလိုက် စကားပြောခန်းထဲတွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။ နယ်မြေအလိုက် စကားပြောခန်းထဲတွင် လူတိုင်းမှာ ကိုယ်ပိုင် ပုံရိပ်များ ရှိကြပြီး ထိုပုံရိပ်မှာ ထိုသူကိုယ်တိုင် ဖြစ်သဖြင့် အခြားသူတစ်ဦးအနေဖြင့် အယောင်ဆောင်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ချေ။

ထို့ကြောင့် လီယွဲ့သည် ထိုသူကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် မှတ်မိလိုက်သည်။ ဤသူသည် မိစ္ဆာကို သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် စမ်းသပ်ခဲ့သူပင် ဖြစ်သည်။ သူ ချက်ချင်းပင် စိတ်ဝင်တစားဖြင့် ထိုသူ၏ ပြောဆိုချက်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

[တတိယ တာဝန်ရဲ့ ပစ်မှတ်ဖြစ်တဲ့ မိစ္ဆာက ဒုတိယအဆင့် အထွတ်အထိပ်မှာ ရှိနေပြီး ငါတို့ရဲ့ အစွမ်းနဲ့ အတူတူပဲဆိုတာကို ငါ ယုံကြည်ချက်ရှိရှိ ပြောနိုင်တယ်]

[ငါ အဲဒီ တောဝက်မိစ္ဆာနဲ့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် တိုက်ခိုက်ခဲ့တယ်… ရွှေဓားသိုင်း ကို စုစုပေါင်း ဆယ်ကြိမ် အသုံးပြုပြီး တောဝက်မိစ္ဆာကို နှစ်ပိုင်းပြတ်သွားအောင် လုပ်လိုက်နိုင်လို့ သူ သွေးတွေ အများကြီး ထွက်သွားတယ်။]

[ဒါပေမဲ့ ဒီတောဝက်မိစ္ဆာက အရေခွံ တော်တော် ထူတာပဲ… ငါ သူ့ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့ပေမဲ့ သူက ငါ့ရဲ့ စီရင်ပိုင်ခွင့်နယ်မြေထဲကနေ ထွက်ပြေးသွားနိုင်ခဲ့တယ်… တာဝန် မပြီးသွားတာကတော့ တကယ့်ကို နှမြောစရာပဲ]

[ဒါဆိုရင် ညီအစ်ကို… မင်းက နတ်ဘုရားစွမ်းအား ဆယ်ခုကို ဒီအတိုင်း ဖြုန်းလိုက်တာပေါ့ (အံ့သြသွားတဲ့ ပုံစံ.jpg)]

[ဒီကောင်လေးကတော့ တကယ်ပဲ အလွယ်တကူ ဆော့လို့ရတဲ့သူ မဟုတ်ဘူး (ဒေါသထွက်နေတဲ့ ပုံစံ.jpg)]

[...ညီအစ်ကို၊ မင်းက ငါတို့အတွက် မိစ္ဆာရဲ့ အစွမ်းကို စမ်းသပ်ပေးနေတာပဲ… ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်အထိ စိတ်နှလုံး ရက်စက်နိုင်ရတာလဲ]

ဒုတိယအဆင့် အထွတ်အထိပ်... လီယွဲ့၏ မျက်လုံးများ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။ ကြည့်ရသည်မှာ ဒီတာဝန်က ကမ္ဘာဂြိုဟ်သား တောရိုင်းနတ်ဘုရားတွေအတွက်တော့ တော်တော်လေး ခက်ခဲပုံရသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အဆင့်နိမ့် တောရိုင်းနတ်ဘုရား တစ်ပါး၏ အစွမ်းမှာ ဒုတိယအဆင့် အထွတ်အထိပ်မှာပဲ ရှိနေပြီး တာဝန်၏ ပစ်မှတ်နှင့် အတူတူပင် မဟုတ်ပါလား။

သို့သော် အဆင့်နိမ့် တောရိုင်းနတ်ဘုရား ဖြစ်နေရင်တောင်မှ သူက နတ်ဘုရားတစ်ပါးပဲလေ။ နတ်ဘုရားများ၏ စွမ်းအားက ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးကြားက နတ်ဘုရား နိယာမတွေရဲ့ စွမ်းအား ဖြစ်သဖြင့် မိစ္ဆာတွေနဲ့ မကောင်းဆိုးဝါးတွေကို နှိမ်နင်းရာမှာ အလွန် ထိရောက်သည်။ သေချာ ဂရုတစိုက် စီစဉ်မည်ဆိုလျှင် အဆင့်နိမ့် တောရိုင်းနတ်ဘုရား တစ်ပါးတောင်မှ ဒုတိယအဆင့် အထွတ်အထိပ် မိစ္ဆာတစ်ကောင်ကို သတ်နိုင်ဖို့ အခွင့်အရေး ရှိပါသည်။

"ဒုတိယအဆင့် အထွတ်အထိပ် မိစ္ဆာတစ်ကောင်ပဲဟာ..." "ငါ ကိုယ်တိုင်တောင် လက်ဖျားနဲ့ ထိစရာ မလိုပါဘူး… လီယူမင်က သူ့ကို သတ်နိုင်ပါတယ်"

လီယွဲ့ တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ လီယူမင်၏ အစွမ်းမှာ ဒုတိယအဆင့် အလယ်အလတ် မိစ္ဆာတစ်ကောင်နှင့်သာ ယှဉ်နိုင်သဖြင့် ဒုတိယအဆင့် အထွတ်အထိပ် မိစ္ဆာတစ်ကောင်ကို သတ်ရန်မှာ သဘာဝကျစွာပင် မဖြစ်နိုင်ချေ။

သို့သော် လီယူမင်မှာ သူ၏ နတ်စင်ဂေါပကအနေဖြင့် နတ်ဘုရား ဆင့်ခေါ်ခြင်း အတတ်ပညာကို အသုံးပြုနိုင်သည်။ နတ်စင်ဂေါပကသည် နတ်ဘုရား ဆင့်ခေါ်ခြင်း ထုံးတမ်းကို ဆောင်ရွက်၏။ ထိုအခါ သူက လက်ခံမည် သို့မဟုတ် ငြင်းပယ်မည်ကို ရွေးချယ်နိုင်သည်။ အကယ်၍ သူ လက်ခံလိုက်မည်ဆိုလျှင် ထိုသူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အသုံးပြုကာ နတ်ဘုရား အတတ်ပညာများကို အသုံးပြုနိုင်သည်။ သို့သော် နတ်စင်ဂေါပက၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အသုံးပြုကာ ဆောင်ရွက်သော နတ်ဘုရား အတတ်ပညာများ၏ အစွမ်းမှာ သူ ကိုယ်တိုင် အသုံးပြုနိုင်သော အစွမ်း၏ သုံးပုံတစ်ပုံသာ ရှိလိမ့်မည်။ သို့သော် ကုန်ကျမည့် နတ်ဘုရားစွမ်းအားမှာတော့ လုံးဝ နည်းသွားမည် မဟုတ်ပေ။

သို့ရာတွင် ဤသည်ကို စီရင်ပိုင်ခွင့်နယ်မြေ၏ အပြင်ဘက်မှာ လုပ်လို့ရပါသည်။

ဘာလို့ နတ်စင်ဂေါပကတွေက နတ်ဘုရားတွေရဲ့ ကိုယ်စား လူ့လောကမှာ သွားလာနိုင်ကြတာလဲ။

ဒါဟာ နတ်ဘုရား ဆင့်ခေါ်ခြင်း ထုံးတမ်းကြောင့်ပဲ မဟုတ်ပါလား။

"သူ့ရဲ့ အစွမ်းရဲ့ သုံးပုံတစ်ပုံပဲ ရှိတဲ့ နတ်ဘုရား အတတ်ပညာ တစ်ခုဆိုရင်တောင်မှ ဒုတိယအဆင့် မိစ္ဆာတစ်ကောင်ကို ချက်ချင်း သတ်ပစ်ဖို့ လုံလောက်နေပါပြီ"

သူ တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏ အကြည့်မှာ နတ်ဘုရားနယ်မြေ၏ အပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိသွား၏။

...

မြေစောင့်နတ်စင်အတွင်းတွင် နတ်စင်ဂေါပက လီယူမင်သည် ယခင် ချန်ရွာမှ လာရောက်ပြီး အရှင် လီယွဲ့ကို ကိုးကွယ်ကြသော ရွာသားများကို စည်းရုံးဟောပြောနေသည်။

မဟုတ်ဘူး။

လူတွေကို ဘယ်လို စိတ်ကောင်းထားရမလဲဆိုတာကို သင်ကြားပေးနေခြင်း ဖြစ်သည်။

"သုံးနှစ် သက်တမ်းက ပြည့်တော့မယ်… ဝံပုလွေတောင်က ဝံပုလွေမိစ္ဆာတွေက လူတွေကို ဖမ်းစားဖို့အတွက် တောင်ပေါ်ကနေ ထပ်ပြီး ဆင်းလာကြတော့မယ်"

"ဒါပေမဲ့ အခု မင်းတို့က လေးပြင်ကျယ်ရွာရဲ့ ရွာသားတွေ ဖြစ်နေကြပြီ"

"ငါတို့ လေးပြင်ကျယ်ရွာကို အရှင် လီယွဲ့က ကောင်းချီးပေးထားတာ"

"မင်းတို့သာ အရှင် လီယွဲ့ကို ကြည်ညိုစွာ ယုံကြည်ပြီး နံနက်၊ ညတိုင်း အမွှေးတိုင် နှစ်ကြိမ် ပူဇော်မယ်ဆိုရင် ဝံပုလွေမိစ္ဆာတွေရဲ့ ဖမ်းစားစားသောက်ခြင်းကို ခံရမှာကို စိုးရိမ်နေစရာ မလိုတော့ဘူး"

"အရှင် လီယွဲ့ရဲ့ နတ်ဘုရား စွမ်းအားက လေးပြင်ကျယ်ရွာ တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံထားတယ်… ဒီနေရာဟာ မိစ္ဆာတွေအတွက် တားမြစ်နယ်မြေပဲ"

လီယူမင်၏ အသံမှာ ထက်သန်ပြီး စိတ်အားတက်ကြွဖွယ် ကောင်းလှသဖြင့် ရွာသားများ၏ သွေးများကို ဆူပွက်လာစေသည်။

အရှင် လီယွဲ့က မင်းတို့ကို ကာကွယ်ပေးပါစေ။

ဝံပုလွေမိစ္ဆာတွေရဲ့ ဖမ်းစားစားသောက်ခြင်းကို ခံရမှာကို စိုးရိမ်နေစရာ မလိုတော့ဘူး။

လေးပြင်ကျယ်ရွာက မိစ္ဆာတွေအတွက် တားမြစ်နယ်မြေတဲ့။

ဒီလို ထိတ်လန့်စရာကောင်းသည့် ခေတ်ကြီးမှာ ထိုစကားတွေကို ကြားရသည့်သူတိုင်း စိတ်လှုပ်ရှားကြမည်ပင်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် လက်ရှိ ကမ္ဘာကြီး၏ အခြေအနေအရ မိစ္ဆာများနှင့် မကောင်းဆိုးဝါးများ မရှိသော နေရာတစ်ခုကို ရှာဖို့ဆိုသည်မှာ တကယ့်ကို ခက်ခဲလှသည်။ သူတို့ ကြားဖူးကြတာပင် ရှိသေး၏။ ရွာတွေ၊ မြို့တွေနဲ့ ခရိုင်မြို့တွေတောင်မှ မိစ္ဆာတွေရဲ့ ဝါးမျိုခြင်းကို လုံးဝ ခံလိုက်ရတယ်ဆိုတဲ့ ကောလာဟလတွေ ရှိနေတယ်လေ။

ချက်ချင်းပင် လူတိုင်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြပြီး မြေစောင့်နတ်စင်ရှေ့တွင် အလွန် ကြည်ညိုစွာဖြင့် ဒူးထောက်ကာ အရှင် လီယွဲ့ထံ အမွှေးတိုင် ပူဇော်ပြီး ဆုတောင်းကြတော့သည်။

လီယူမင်မှ ကျေနပ်စွာဖြင့် ထိုင်လိုက်သည်။ သူ၏ သားကြီး လီတီရှန်မှ လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက်ကို ချက်ချင်း ယူလာပြီး သူ့ကို ပေးလိုက်၏။

"တီရှန်… မင်းလည်း အရှင် လီယွဲ့ရဲ့ ကောင်းချီးကို ရပြီး သိုင်းပညာရှင် တစ်ယောက် ဖြစ်ချင်နေတာကို ငါ သိပါတယ်"

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းရဲ့ ညီက သိုင်းပညာရှင် တစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီဆိုတော့ မင်းလည်း သူ့ကို မရှုံးချင်ဘူး မဟုတ်လား"

"ဒါပေမဲ့ မင်း သိထားရမှာက အရှင် လီယွဲ့ကို အကြည်ညိုဆုံးသော ယုံကြည်သူတွေသာလျှင် သူ၏ ကောင်းချီးကို ရရှိနိုင်တာ"

"မင်းရဲ့ ယုံကြည်မှုက မထက်သန်သေးဘူး"

လီယူမင်မှာ လက်ဖက်ရည်ကို တစ်ငုံ သောက်လိုက်ပြီး အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သည့် အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"အဖေ… ကျွန်တော် တကယ်ပဲ ကြည်ညိုပါတယ်ဗျာ"

"အဖေက အရှင် လီယွဲ့ကို ကူညီပေးဖို့ ဘာလို့ မတောင်းဆိုပေးတာလဲ"

လီတီရှန့် မျက်နှာငယ်လေးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

သူ တကယ်ပဲ ကြည်ညိုကိုးကွယ်ပါသည်။

နံနက်၊ ညတိုင်း အမွှေးတိုင် နှစ်ကြိမ် ပူဇော်သည်မှာလည်း အလွန် ဝီရိယရှိလှ၏။ ယုံကြည်မှုဆိုတာ မင်း ဘာလုပ်သလဲဆိုတာနဲ့ မဆုံးဖြတ်ချေ။ မင်းရဲ့ စိတ်ထဲမှာ ဘာရှိသလဲဆိုတာနှင့် ဆုံးဖြတ်တာပါ။

"မင်း အရှင် လီယွဲ့ကို တကယ်ပဲ ကြည်ညိုစွာ ယုံကြည်သလားဆိုတာကို မင်းကိုယ်တိုင်ပဲ သိလိမ့်မယ်"

"အရှင် လီယွဲ့ကို ကောင်းချီးတောင်းပေးဖို့လား"

"ဒါကိုတော့ စဉ်းစားတောင် မစဉ်းစားနဲ့"

လီယူမင် လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ချလိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ သူ နတ်စင်ဂေါပက ဖြစ်လာကတည်းက သူ တစ်ခုကို သိမြင်နားလည်သွားခဲ့သည်။

အရည်အချင်းရှိတဲ့ နတ်စင်ဂေါပကတစ်ယောက် ဖြစ်လာဖို့ဆိုရင် အရှင် လီယွဲ့အတွက် ဘယ်တော့မှ ပြဿနာတွေ မဖန်တီးပေးရဘူး။ တကယ့်ကို အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စမျိုး မဟုတ်ရင် အရှင် လီယွဲ့ကို အရင်ဆုံး သွားပြီး စကားမပြောရဘူး။

အရှင် လီယွဲ့က နတ်ဘုရားတစ်ပါးပဲ။

အချိန်ဆိုတာ အလွန် တန်ဖိုးရှိလှပါတယ်။

အရှင် လီယွဲ့ရဲ့ အချိန်တွေကို သူ ဘယ်လိုလုပ် ဖြုန်းတီးပစ်ရမှာလဲ။

ထိုအချိန်တွင် သူ အိပ်ငိုက်လာသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ ၎င်းက သူ့ကို ချက်ချင်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားစေပြီး အရှင် လီယွဲ့ထံမှ နောက်ထပ် နတ်ဘုရား အမိန့်တော် တစ်ရပ် လာတော့မည်ကို သူ သိလိုက်၏။

"မင်း အခု ထွက်သွားလို့ ရပြီ"

သူ လက်ကို ဝေ့ယမ်းပြလိုက်ပြီး သူ၏ သားကြီးကို ထွက်သွားခိုင်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ တံခါးကို ပိတ်ကာ ခေါင်းကို လက်ဖြင့် ထောက်ပြီး အိပ်ပျော်သွားတော့သည်။ ဆယ်ရက်ကျော် ကြာပြီးနောက် ထိုယာယီ တဲလေးမှာ အနည်းငယ် အဆင့်အတန်းရှိလာပြီး အနည်းဆုံးတော့ အခန်းတစ်ခန်း ရှိလာခဲ့ပြီ။ မြေစောင့်နတ်စင် ဘေးပတ်လည်တွင် သိုင်းပညာရှင် လေးဦး အမြဲ ကင်းလှည့်နေသဖြင့် သူ အိပ်ပျော်နေလျှင်ပင် မည်သည့် အန္တရာယ်မှ ရှိလိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။

ဒါ့အပြင် ဒါဟာ မြေစောင့်နတ်စင်ရဲ့ ရှေ့မှာလေ။

အရှင် လီယွဲ့ရဲ့ မျက်စိအောက်မှာပဲ။

ဒီမှာ သူ့ကို ဘယ်သူက ရန်ပြုဝံ့မှာလဲ။

အိပ်ပျော်သွားသည်နှင့် ကောင်းကင်ယံတွင် ခန့်ညားထည်ဝါလှသော အရှင် လီယွဲ့ ပေါ်လာပြီး သူ့ကို တည်ငြိမ်စွာ ငုံ့ကြည့်နေသည်ကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။ မည်သည့် တုံ့ဆိုင်းမှုမျှ မရှိဘဲ သူ ချက်ချင်းပင် မြေပြင်ပေါ်တွင် ရိုသေစွာ ဒူးထောက်လိုက်ပြီး အော်ဟစ်လိုက်တော့၏။

"လီယူမင်က အရှင် လီယွဲ့ကို အရိုအသေ ပေးပါတယ်ခင်ဗျာ"