အခန်း ၁၄

အခန်း (၁၄) - နတ်ဘုရား ဆင့်ခေါ်ခြင်း - အရှင် လီယွဲ့၏ နတ်ဘုရား တန်ခိုးကို ပင့်ဖိတ်ခြင်း

ဝံပုလွေတောင်။

၎င်းသည် လေးပြင်ကျယ်ရွာ၏ မြောက်ဘက် ကိုးမိုင်ခန့်အကွာတွင် တည်ရှိသည်။ သို့သော် ထိုတောင်တန်းများကြားတွင် ကိုးမိုင်တောင်ပတ်လမ်းမှာ အကွာအဝေး အနည်းငယ်မျှတော့ မဟုတ်ချေ။ သို့သော် ယခုအချိန်တွင်မူ လီယူမင်သည် ခေါင်းဆောင်အဖြစ် ရှိနေပြီး သူ၏ နောက်တွင် လီတီယန်နှင့် လီရှို့ဝူတို့ အပါအဝင် သိုင်းပညာရှင် ဆယ်ဦး လိုက်ပါလာကြသည်။ ဒုရွာလူကြီး ချန်မာကျိမှာမူ ကျန်ရှိသော သိုင်းပညာရှင် လေးဦးနှင့်အတူ လေးပြင်ကျယ်ရွာတွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

ထို့အပြင် သူတို့နဲ့ အလှမ်းဝေးသည့် နေရာ၌ လူငယ်အချို့သည်လည်း သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်၏ နောက်ကွယ်တွင် တိတ်တဆိတ် ပုန်းကွယ်နေကြပြီး မျက်လုံးများ ပြူးကာ ကြည့်နေကြသည်။ ဤလူငယ်များသည် ကျန်းရွာနှင့် လျောင်ရွာတို့မှ ရွာသားများ ဖြစ်ကြပြီး ယခုအချိန်တွင် သူတို့ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်နေကြသည်။ သူတို့၏ ရွာလူကြီးမှ အမိန့်ပေးမထားလျှင် ချက်ချင်းပင် ထွက်ပြေးချင်နေကြပြီ ဖြစ်၏။

ဒီနေရာက ဘယ်နေရာလဲ။

ဒါက ဝံပုလွေတောင်လေ။

သာမန် အခြေအနေမျိုးမှာ ဒီနေရာကို ဘယ်သူက ချဉ်းကပ်ဝံ့မှာလဲ။

မိစ္ဆာဝံပုလွေက တောင်ပေါ်မှာ ရှိနေတယ်… ဒါက ရွာလေးရွာရဲ့ တားမြစ်နယ်မြေပဲ။

"မင်းတို့ အားလုံးလည်း တောင်ပေါ်ကို လိုက်ခဲ့ကြ… အဲဒီ ဝံပုလွေပေါက်စလေးတွေကို အကုန် သတ်ပစ်ကြ"

လီယူမင်မှ ညွှန်ကြားချက် ပေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ"

လီတီယန်နှင့် အခြားသူများ လေးနက်စွာဖြင့် အမိန့်ကို နာခံလိုက်ကြသည်။ သူတို့ တစ်ဦးစီသည် တောက်ပနေသော ဓားမြှောင်များကို ကိုင်ထားကြပြီး သူတို့၏ ကြွက်သားများမှာ ဖောင်းကြွနေကာ မျက်လုံးများမှာလည်း တောက်ပနေကြသည်။ သူ၏ စိတ်ဓာတ်နှင့် စွမ်းအင်များမှာ ယခင်ကနှင့် လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားနေသည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့သည် ခန္ဓာကိုယ် ပြုပြင်ခြင်းအဆင့် သိုင်းပညာရှင်များ ဖြစ်နေကြပြီဖြစ်ပြီး သူတို့၏ သွေးသားစွမ်းအင်များမှာလည်း အသွင်ပြောင်းလဲမှုတစ်ခုကို ပြီးမြောက်ထားကြပြီ မဟုတ်ပါလား ထို့အပြင် သူတို့သည် လေပြင်းဓားသိုင်းကိုလည်း တတ်မြောက်ထားကြသဖြင့် အရင်နှင့် မတူတော့ချေ။ ထက်မြက်သော ဓားကို ကိုင်ထားသဖြင့် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များမှာလည်း အလိုအလျောက် ပေါ်ပေါက်လာတော့သည်။

"တောင်ပေါ် တက်မယ်"

လီယူမင်မှ လက်ကို ဝေ့ယမ်းပြလိုက်ပြီး လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ဝံပုလွေတောင်ပေါ်သို့ လှမ်းတက်လိုက်သည်။ လီတီယန်နှင့် သူ၏ လူဆယ်ဦးတို့သည် အနည်းငယ် လူစုခွဲကာ သူ၏ နောက်မှ လိုက်လာကြသည်။

"သူတို့ အားလုံး အထဲကို ဝင်သွားကြပြီ"

"လီရှို့ဝူကို ကြည့်စမ်း… သူက အရင်ကနဲ့ ယှဉ်ရင် လုံးဝ တခြားလူတစ်ယောက်လို ဖြစ်နေတာပဲ"

"ပြီးတော့ လီယူမင်… အဲဒါ တကယ်ပဲ အဖိုးလီယူမင်လား? သူ ကြည့်ရတာ အသက် သုံးဆယ်ကျော်လောက်ပဲ ရှိတော့တယ်"

ကျန်းရွာနှင့် လျောင်ရွာတို့မှ လူငယ်အချို့သည် အံ့သြတုန်လှုပ်စွာဖြင့် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ဒါက ဖြစ်နိုင်မလား။

လီရွာရဲ့ မြေစောင့်နတ်မင်းက... မဟုတ်ဘူး၊ လေးပြင်ကျယ်ရွာက၊ တကယ်ပဲ ကိုယ်ထင်ပြခဲ့တာလား။

အဘိုးလီယူမင်က ကောင်းချီးကို ရရှိခဲ့ပြီး တကယ်ပဲ ပြန်နုပျိုသွားတာလား။

လီရှို့ဝူနဲ့ တခြားလူတွေလည်း ကောင်းချီးတွေ ရရှိခဲ့ပြီး သိုင်းပညာရှင်တွေ ဖြစ်လာကြတာလား။

ကောလာဟလများ ဘယ်လောက်ပဲ ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် ထွက်နေပါစေ ဒါက ကောလာဟလသာ ရှိပါသေးသည်။ သို့သော် အခုတော့ လေးပြင်ကျယ်ရွာမှာ ဖြစ်ပျက်နေသော ကြီးမားသည့် ပြောင်းလဲမှုများကို သူတို့ ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့လိုက်ရလေပြီ။ ၎င်းက သူတို့ကို သံသယ မဝင်ဘဲ မနေနိုင်အောင် ပြုလုပ်လိုက်ခြင်းပင်။

"စောင့်ကြည့်ရအောင်"

"တကယ်လို့ သူတို့သာ ဝံပုလွေမိစ္ဆာကို တကယ် သတ်နိုင်မယ်ဆိုရင် လေးပြင်ကျယ်ရွာရဲ့ မြေစောင့်နတ်မင်း ကိုယ်ထင်ပြတယ်ဆိုတဲ့ ပုံပြင်ကတော့ တကယ့်ကို အမှန်ပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်"

ကျန်းချီအန်းမှ လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

သူသည် ကျန်းရွာတွင် အတော်ဆုံး လူငယ်တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး သူ၏ သွေးသားစွမ်းအင် အသွင်ပြောင်းလဲမှု၏ အနားသတ်ကိုပင် ထိတွေ့နေပြီ ဖြစ်သည်။ နောက်ထပ် တစ်နှစ် သို့မဟုတ် နှစ်နှစ်အတွင်း သူ၏ သွေးသားစွမ်းအင် အသွင်ပြောင်းလဲမှုကို ပြီးမြောက်နိုင်ပြီး ခန္ဓာကိုယ် ပြုပြင်ခြင်းအဆင့်သို့ တက်လှမ်းကာ သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်လာနိုင်မည်ဟု ခန့်မှန်းရ၏။

"ငါတို့ နည်းနည်း ဝေးဝေးကနေပဲ စောင့်ကြည့်ရအောင်"

"လျောင်မိသားစုက လူငယ် ပြောတဲ့အတိုင်းပဲပေါ့"

အုပ်စုသည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြပြီး အဝေးတစ်နေရာသို့ ချက်ချင်း ဆုတ်ခွာသွားကြတော့သည်။

...

ဝံပုလွေတောင်၏ သစ်တောများသည် အလွန် ထူထပ်လှပြီး နေရာအနှံ့တွင် မြင့်မားသော သစ်ပင်များနှင့် နိမ့်ပါးသော ချုံနွယ်ပိတ်ပေါင်းများ ရှိနေသည်။ ထို့အပြင် ဆီးနှင်းများနှင့် ရေခဲများမှာလည်း အများအပြား ရှိနေသဖြင့် ဖွေးဖွေးလှုပ်နေသည်။ လူ ၁၁ ဦးသည် သူတို့၏ ပါးစပ်နှင့် နှာခေါင်းများမှ အငွေ့ဖြူများ ထွက်လာအောင် ရှူထုတ်ရင်း တောင်ပေါ်သို့ လှမ်းတက်လာကြ၏။

"အူး—"

ရုတ်တရက် အနီးအနားမှ ဝံပုလွေတစ်ကောင် အူသံ ထွက်ပေါ်လာပြီး စိမ်းဖန့်ဖန့် မျက်လုံးများရှိသော ဝံပုလွေတစ်ကောင် ထွက်ပေါ်လာကာ သူ၏ ပါးစပ်မှ သွားရည်များ ကျနေရင်း လီယူမင်နှင့် သူ၏ အဖွဲ့ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ ထို့နောက် အနောက်မှ ဝံပုလွေများ တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် ထွက်ပေါ်လာကြသည်၊ ၎င်းတို့ တစ်ကောင်စီသည် သာမန် ဝံပုလွေများထက် ခေါင်းတစ်လုံးခန့် ပိုမို မြင့်မားကြပြီး အလွန် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော ပုံစံ ရှိကြသည်။

"သူတို့ကို အကုန် သတ်ပစ်"

လီယူမင်သည် မည်သည့် ခံစားချက်မျှ မပြဘဲ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"သတ်ကြဟေ့"

လီတီယန် အေးစက်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ပထမဦးဆုံး ပြေးထွက်သွားသည်။ သူသည် ပထမအဆင့် အထွတ်အထိပ်မှာ ရှိသော သိုင်းပညာရှင် ဖြစ်၏။ ထိုအချိန်တွင် သူသည် ရွာရှိ တစ်ခုတည်းသော ဓားမကြီးကို ကိုင်ထားသည်။ သူသည် ဝံပုလွေတစ်ကောင်ထံသို့ လျင်မြန်သော ခြေလှမ်း သုံးလှမ်းဖြင့် ပြေးသွားပြီး ဓားမကြီးဖြင့် ခုတ်ချလိုက်၏။ လျှပ်စီးကဲ့သို့ လျင်မြန်လှသည်။

၎င်းသည် လေပြင်းဓားသိုင်းပင် ဖြစ်လေသည်။ ဓားမကြီးတွင် သွေးသားစွမ်းအင်များ ပါဝင်နေသဖြင့် အနီနုရောင် အလင်းတန်းလေးများ တောက်ပနေ၏။ လေထုမှာ ဆွဲဖြဲခံလိုက်ရပြီး ဝံပုလွေ မတုံ့ပြန်နိုင်ခင်မှာပင် သူ၏ ခေါင်းမှာ ပြတ်တောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ ဝံပုလွေသွေးများ နေရာအနှံ့ စင်ထွက်သွားတော့သည်။

"အူး—"

ကျန်ရှိနေသော ဝံပုလွေများ ဟိန်းဟောက်လိုက်ကြပြီး အုပ်စုပေါ်သို့ ခုန်အုပ်လိုက်ကြသည်။

"သတ်ကြ—"

လီရှို့ဝူမှ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေသည်။ သူသည် လေပြင်းဓားသိုင်းကို အသုံးပြုကာ ဝံပုလွေ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်တိမ်းလိုက်ပြီး သူ၏ ဓားကို လျင်မြန်သော လှုပ်ရှားမှုဖြင့် ခုတ်ချလိုက်သည်။

ဖတ်—

ဝံပုလွေ၏ ခေါင်းမှာ လွင့်ထွက်သွားတော့သည်။ ကျန်ရှိနေသော ရွာသားများမှာလည်း စိတ်ဓာတ်များ တက်ကြွနေကြသည်။ ၎င်းသည် သူတို့၏ ပထမဦးဆုံး တိုက်ပွဲ ဖြစ်သော်လည်း စိတ်ထဲတွင် ကောင်းချီးလက်ဖွဲ့မှတစ်ဆင့် သူတို့ထံ အပ်နှင်းထားသော လေပြင်းဓားသိုင်း၏ သိမြင်နားလည်မှုများမှာ အစစ်အမှန်များ ဖြစ်သည်။ သူတို့ တစ်ဦးစီသည် လေပြင်းဓားသိုင်းကို နှစ်ပေါင်းများစွာ လေ့ကျင့်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေကြပြီး ဝံပုလွေ ၁၅ ကောင်စလုံးကို ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် သတ်ဖြတ်လိုက်ကြ၏။

ပူနွေးနေသော ဝံပုလွေသွေးများမှာ ဆီးနှင်းများပေါ်တွင် စင်ထွက်သွားသဖြင့် နှင်းများပေါ်တွင် သွေးနီရောင် ဇီးပွင့်များ ပေါ်လာသကဲ့သို့ပင်။

"ဆက်သွားမယ်"

လီယူမင် တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ သူသည် လူဆယ်ဦးကို ဦးဆောင်ကာ တောင်ပေါ်သို့ ဆက်လက် တက်လှမ်းခဲ့သည်။ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ဝံပုလွေအုပ်များ တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသော်လည်း ၎င်းတို့အားလုံးမှာ အသတ်ခံခဲ့ရသည်။

အဖွဲ့မှာ ပထမအဆင့် အလယ်အလတ် သို့မဟုတ် အထက်တန်းနှင့် ယှဉ်နိုင်သော ဝံပုလွေခေါင်းဆောင်တစ်ကောင်နှင့်ပင် တွေ့ခဲ့သေးသည်။ သို့သော် လီတီယန်မှ သူ့ကို ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် သတ်ဖြတ်လိုက်သည်။ တစ်နာရီမပြည့်မီ အချိန်အတွင်းမှာပင် လူအုပ်ကြီးသည် အဝေးမှ ကြီးမားသော ဂူတစ်ခုကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

"ငါတို့ ဝံပုလွေမိစ္ဆာရဲ့ ဂူကို ရောက်ပြီ"

"မင်းတို့ အားလုံး နည်းနည်း နောက်ဆုတ်နေကြ"

လီယူမင်မှ လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ လီတီယန်နှင့် အခြားသူများ ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြပြီး ပေပေါင်း ဒါဇင်အနည်းငယ်ခန့် ချက်ချင်း နောက်ဆုတ်သွားကြကာ သစ်ပင်ကြီးများ၏ နောက်ကွယ်တွင် ပုန်းကွယ်နေကြသည်။ "လေးပြင်ကျယ်ရွာရဲ့ နတ်စင်ဂေါပကဟာ မြေစောင့်နတ်မင်း အရှင် လီယွဲ့ရဲ့ နတ်ဘုရား အမိန့်တော်အရ ဝံပုလွေမိစ္ဆာကို သတ်ဖို့ လာခဲ့ပြီ"

လီယူမင် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ထိုဟိန်းဟောက်သံမှာ နားကွဲမတတ် ကျယ်လောင်လှပြီး ဆီးနှင်းများကိုပင် လွင့်စင်သွားစေသည် ထိုဟိန်းဟောက်သံမှာ ဝံပုလွေတောင်၏ အပြင်ဘက်အထိပင် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး တောင်တန်းတစ်ခုလုံးတွင် ဟိန်းထွက်သွားတော့သည်။

[လေးပြင်ကျယ်ရွာရဲ့ နတ်စင်ဂေါပကဟာ မြေစောင့်နတ်မင်း အရှင် လီယွဲ့ရဲ့ နတ်ဘုရား အမိန့်တော်အရ ဝံပုလွေမိစ္ဆာကို သတ်ဖို့ လာခဲ့ပြီ]

[...မြေစောင့်နတ်မင်း အရှင် လီယွဲ့ရဲ့ နတ်ဘုရား အမိန့်တော်အရ၊ ဝံပုလွေမိစ္ဆာကို သတ်ဖို့ လာခဲ့ပြီ]

[...ဝံပုလွေမိစ္ဆာကို သတ်ဖို့ လာခဲ့ပြီ]

[...ဝံပုလွေမိစ္ဆာ—]

တောင်ခြေရှိ ကျန်းရွာနှင့် လျောင်ရွာတို့မှ ရွာသားများသည် ထိုပဲ့တင်သံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ အားလုံး ထိတ်လန့်သွားကြသည်။

အဲဒါ အဘိုးလီယူမင်ရဲ့ အသံလား။

ဒါက ဝံပုလွေတောင်ပေါ်ကနေ ပျံ့နှံ့လာတာလား။

အရင်က အိုမင်းမစွမ်းဖြစ်နေတဲ့ အဘိုးလီယူမင်က ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်အထိ အံ့သြစရာကောင်းသွားရတာလဲ။

သူတို့တွေ တကယ်ပဲ မြေစောင့်နတ်မင်းဆီက ကောင်းချီးကို ရခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်သည်။

...

ဘုန်း—

ဝံပုလွေမိစ္ဆာဂူထဲမှ မြည်ဟည်းသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး မြေပြင်မှာ အနည်းငယ် တုန်ခါသွားသည်။ ဝံပုလွေမိစ္ဆာဂူ အနီးရှိ ဆီးနှင်းများမှာ ခါချခြင်း ခံလိုက်ရသည်။ အနီးနားရှိ သစ်ပင်ကြီးများပေါ်မှ နှင်းပွင့်များမှာလည်း လွင့်ပျံနေကြသည်။

"မြေစောင့်နတ်မင်းလား"

နက်ရှိုင်းပြီး အေးစက်သော အသံတစ်သံမှာ ဝံပုလွေမိစ္ဆာဂူထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ "ဒီလောကမှာ စစ်မှန်တဲ့ နတ်ဘုရားဆိုတာ မရှိဘူး"

"တကယ်လို့ စစ်မှန်တဲ့ နတ်ဘုရားတွေ ရှိနေတယ်ဆိုရင် နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်ရတာ ဘယ်လိုမျိုးလဲဆိုတာ ငါ သိချင်မိတယ်"

"မင်းတို့ အားလုံးကို အရင် စားပစ်မယ်… ပြီးရင် မင်းတို့ရဲ့ မြေစောင့်နတ်စင်ကို ရိုက်ခွဲပစ်ပြီး မင်းတို့ မိသားစု တစ်စုလုံးကို စားပစ်မယ်"

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် အမြင့် ပေ ၂၀ ကျော်ရှိသော ဧရာမ ဝံပုလွေတစ်ကောင်သည် ဝံပုလွေမိစ္ဆာဂူထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူ၏ အေးစက်သော မျက်လုံးများမှာ သွေးရောင် လွှမ်းနေပြီး သူ၏ အမွေးများမှာ မည်းနက်နေကာ သူ၏ ပတ်လည်တွင် မည်းနက်သော မိစ္ဆာအငွေ့အသက်များ ဝန်းရံထားသည်။ သူ လီယူမင်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် အထင်အမြင်သေးမှုများ ပေါ်လွင်နေသည်။

ဒီလိုလူမျိုးက ဘယ်လိုလုပ် ပြဿနာ လာရှာဝံ့ရတာလဲ။

သူသည် ပါးစပ်ကို ဟလိုက်ပြီး လီယူမင်ကို ကိုက်စားရန် ပြင်လိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ မိစ္ဆာစွမ်းအင်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဧရာမ ဝံပုလွေလက်သည်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ လီယူမင်ကို အရင်ဆုံး ဖမ်းဆီးပြီးမှ တစ်ကိုက်တည်း ဝါးမျိုပစ်ရန် ကြံစည်နေသည်။

အနောက်ဘက်တွင်။

ဧရာမ မိစ္ဆာဝံပုလွေတစ်ကောင်သည် သူတို့၏ ရှေ့တည့်တည့်တွင် ပေါ်လာ၏။

လီတီယန်၊ လီရှို့ဝူနှင့် အခြားသူများမှာ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်နေကြပြီး သူတို့၏ နဖူးနှင့် ကျောပြင်များတွင် ချွေးများ စိုရွှဲနေသည်။

ဒါက နာမည်ဆိုးဖြင့် ကျော်ကြားလှသော ထိတ်လန့်စရာ ဝံပုလွေမိစ္ဆာပဲ။

ကြည့်လိုက်ရုံနဲ့တင် သူတို့သည် ကျောပေါ်တွင် ကြီးမားသော တောင်ကြီးတစ်လုံးကို ထမ်းထားရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ ဖိအားမှာ ထိတ်လန့်စရာကောင်းလှပြီး သူတို့၏ မျက်နှာများမှာ ဖြူလျော်သွားတော့၏။

"မင်းလို ယုတ်မာတဲ့ သတ္တဝါက စစ်မှန်တဲ့ နတ်ဘုရားကို ဘယ်လိုတောင် စော်ကားဝံ့ရတာလဲ"

"အရှင် လီယွဲ့ရဲ့ နတ်ဘုရား တန်ခိုးကို ပင့်ဖိတ်ပါတယ်ခင်ဗျာ"

ယခုလို ကြီးမားပြီး ထိတ်လန့်စရာကောင်းသော မိစ္ဆာဝံပုလွေနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်မှာပင် လီယူမင်မှာ တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်ပြီး ကြည်ညိုစွာ ပြောလိုက်သည်။ မည်သည့် တုံ့ဆိုင်းမှုမျှ မရှိဘဲ သူ နတ်ဘုရား ဆင့်ခေါ်ခြင်း အတတ်ကို ချက်ချင်း အသုံးပြုလိုက်၏။

ဤဝံပုလွေမိစ္ဆာ၏ စွမ်းအားမှာ သူ၏ ကန့်သတ်ချက်ကို ကျော်လွန်နေပြီ ဖြစ်သည်။ သူ တစ်ယောက်တည်းဆိုလျှင် သူ့ကို ယှဉ်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

အရှင် လီယွဲ့၏ နတ်ဘုရား စွမ်းအားကို ပင့်ဖိတ်မှသာ ဝံပုလွေမိစ္ဆာကို သတ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ဘုန်း—

သူ၏ စကားအဆုံးတွင် လေးပြင်ကျယ်ရွာ၏ မြေစောင့်နတ်စင်ထံမှ တောက်ပသော ရွှေရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက် ၎င်းသည် ကျန်းရွာနှင့် လျောင်ရွာတို့ကို ဖြတ်သန်းကာ ဝံပုလွေတောင်ရှိ လီယူမင်ပေါ်သို့ လှပသော သက်တန့်တစ်ခုကဲ့သို့ ကျရောက်သွားတော့၏။

ရွှေရောင် တောက်ပမှုများကြားတွင် နတ်ဘုရား တန်ခိုးများ ပြည့်နှက်နေသည်။ ထိတ်လန့်စရာကောင်းသော ဖိအားတစ်ခုလည်း လှိမ့်ဝင်လာ၏။

ဤအချိန်တွင် ဧရာမ ဝံပုလွေမိစ္ဆာမှာ လုံးဝ မလှုပ်မယှက် ဖြစ်သွားပြီး သူ၏ မျက်နှာတွင် ထိတ်လန့်မှုနှင့် အကန့်အသတ်မဲ့သော ကြောက်ရွံ့မှုများ ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။