အခန်း ၂၉

အခန်း (၂၉) - တိန်ကျူးအယ်၏ တာဝန်နှင့် မိစ္ဆာကြီး သုံးကောင်၏ တိုက်ခိုက်မှု

ယခုအခါ မတ်လနှောင်းပိုင်းသို့ ရောက်ရှိလာပြီ ဖြစ်သည်။

နွေဦးစိုက်ပျိုးရေးရာသီ ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး လေးပြင်ကျယ်ရွာရှိ မြေယာသစ်များစွာကို ပြုပြင်ကာ စပါးများ စိုက်ပျိုးထားခဲ့သည်။ သိုင်းပညာရှင် အမြောက်အမြား ပေါ်ထွက်လာခြင်းကြောင့် ရွာအတွက် အကောင်းဆုံး လုပ်သားအင်အားကို ရရှိခဲ့သည်။ သူတို့သည် အိမ်ဆောက်ရာတွင်လည်း ကျွမ်းကျင်ကြသလို လယ်ယာစိုက်ပျိုးရေးတွင်လည်း အလွန်တော်ကြသည်။

"အရှင် နတ်စင်ဂေါပက"

"လောလောဆယ် ရွာမှာ လူဦးရေ ၁,၉၉၂ ဦးနဲ့ အသက်ငါးနှစ်အောက် ကလေး ၁၀၆ ဦး ရှိပါတယ်"

"အဲဒီအထဲမှာ ဒုတိယအဆင့် အလယ်အလတ် သိုင်းပညာရှင် တစ်ဦး၊ ပထမအဆင့် အထွတ်အထိပ် သိုင်းပညာရှင် ရှစ်ဦးနဲ့ ပထမအဆင့် အလယ်အလတ် သိုင်းပညာရှင် ၆၈ ဦး ပါဝင်ပါတယ်"

လီတီယန်သည် လီယူမင်၏ အနောက်တွင် ရပ်ကာ တင်ပြလိုက်သည်။

"တိန်ကျူးအယ်ကို သွားခေါ်လိုက်ပါ… ပြီးတော့ ပထမအဆင့် အလယ်အလတ် သိုင်းပညာရှင် အမျိုးသမီး ၁၀ ဦးကိုလည်း ရှာခဲ့ပါ"

လီယူမင်မှ ညွှန်ကြားချက် ပေးလိုက်သည်။ သူ၏ အကြည့်မှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ဖုံးလွှမ်းနေသော ရှေ့မှ ဝိညာဉ်လယ်မြေထံသို့ ရောက်နေပြီး ဒုတိယမြောက်နေ့ ဖြစ်သော်လည်း သူသည် အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားနေဆဲ ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းမှာ မြင့်မြတ်သော လယ်မြေဖြစ်သောကြောင့်ပင်။ ဆန်ကူမြို့နယ်တွင် တစ်ခုမျှ မရှိပေ။ ခရိုင်မြို့နယ်တွင်ပင် တစ်ဧကခွဲသာ ရှိသည်။ ယခု လေးပြင်ကျယ်ရွာတွင် ရှိနေပြီဖြစ်ရာ သူတို့ အကောင်းဆုံး စိုက်ပျိုးကြရမည်ဖြစ်ပြီး မည်သူ့ကိုမျှ ပျက်စီးစေမည် မဟုတ်ပေ။

မကြာမီတွင်… အသက် ၂၁ သို့မဟုတ် ၂၂ နှစ်ခန့်သာ ရှိပုံရသော ခန္ဓာကိုယ် သေးသေးသွယ်သွယ်နှင့် တိန်ကျူးအယ် ပြေးလာပြီး ဦးညွှတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"သခင်ကြီး... ကျွန်မကို ရှာနေတာလား"

သူ့တွင် မျက်လုံးဝိုင်းကြီးများ ရှိပြီး ယခင်က ခြောက်သွေ့နေသော ဆံပင်များမှာ ပထမအဆင့် အထွတ်အထိပ် သိုင်းပညာရှင် ဖြစ်လာပြီးနောက် တောက်ပြောင် ချောမွေ့လာခဲ့သည်။ သူ၏ အသားအရေမှာလည်း ပိုမို ပြည့်ဖြိုးလာပြီး မျက်နှာတွင်လည်း ကျန်းမာသော အလှတရားများ ပေါ်လွင်နေသည်။

သူ့ အနောက်တွင် ပထမအဆင့် အလယ်အလတ် သိုင်းပညာရှင် အမျိုးသမီး ၁၀ ဦး ပါလာသည်။ သူတို့ထဲတွင် လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသမီးများနှင့် မိန်းကလေးငယ်များ ပါဝင်၏။ အမျိုးသား ၁၀ ဦးမှာလည်း လီယူမင်ကို ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်ကြပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင် လေးစားမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

အရှင် လီယွဲ့၏ ကောင်းချီးကို ရရှိပြီး သိုင်းပညာရှင် ဖြစ်လာပြီးနောက်… ရွာအတွင်း သူတို့၏ အဆင့်အတန်းမှာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

မိသားစုရှိ အမျိုးသားများကို အလုပ်အကျွေး ပြုခဲ့ရသော လယ်သူမများပင်လျှင် ယခုအခါ အိမ်၏ အဓိက ထောက်တိုင်များ ဖြစ်လာကြပြီး အမျိုးသားများက သူတို့ကို ပြန်လည် ပြုစုနေကြရသည်။

အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိပေ။

သူတို့၏ ခွန်အားမှာ ပိုမိုသာလွန်နေသည် မဟုတ်ပါလား။

ထို့အပြင် သူတို့တွင် နတ်စင်ဂေါပကနှင့် ရွာလူကြီးများ၏ ထောက်ခံမှုလည်း ရှိနေသည်။

"တိန်ကျူးအယ်... ဒီနေ့ကစပြီး ဒီဝိညာဉ်လယ်မြေ တစ်ဧကကို မင်း တာဝန်ယူရမယ်"

"စိုက်ပျိုးတာ၊ ပိုးမွှားနှိမ်နင်းတာ၊ ပေါင်းနှုတ်တာ၊ ကာကွယ်တာ... မင်းနဲ့ ဒီလူ ၁၀ ယောက်က အဲဒီအလုပ်တွေကို လုပ်ရမယ်"

"ငါ့ရဲ့ တစ်ခုတည်းသော တောင်းဆိုချက်က…"

"ဝိညာဉ်လယ်မြေကို အနည်းငယ်မျှ မထိခိုက်စေရဘူး… ပြီးတော့ အသီးအနှံတွေ ရိတ်သိမ်းနိုင်ဖို့ အာမခံရမယ်"

လီယူမင်မှ တိန်ကျူးအယ်ကို ကြည့်ကာ လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ရှင်… ကျွန်မလား"

တိန်ကျူးအယ်သည် ရှေ့မှ ဝိညာဉ်လယ်မြေကို ကြည့်ကာ ထိတ်လန့်သွားပြီး လက်ကို အမြန်ဝှေ့ယမ်းကာ ပြောလိုက်သည်။

"နတ်စင်ဂေါပကကြီး... ကျွန်မ မလုပ်နိုင်ပါဘူး"

"ကျွန်မမှာ အတွေ့အကြုံ သိပ်မရှိဘူး… အကောင်းဆုံး မလုပ်နိုင်မှာ စိုးရိမ်ပါတယ်"

သူသည် လေးပြင်ကျယ်ရွာသို့ မလာမီက မိစ္ဆာနယ်မြေမှ သာမန်ရွာသားတစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။ သူ တစ်နေ့တွင် မိစ္ဆာများ၏ စားသုံးခြင်းကို ခံရမည်ကိုသာ အမြဲ ကြောက်လန့်နေခဲ့သူ ဖြစ်၏။

သူ့လို လူတစ်ယောက်က ဤမျှ အရေးကြီးသော အလုပ်ကို မည်သို့ လုပ်နိုင်မည်နည်း။

ဤမြင့်မြတ်သော လယ်မြေမှာ အရှင် လီယွဲ့မှ ပေးသနားသော နတ်ဘုရား လက်ဆောင် ဖြစ်သည် မဟုတ်ပါလား။

သူ မလုပ်နိုင်ဘဲ အရှင် လီယွဲ့ ပေးသနားသော အရာများကို အလဟဿ ဖြစ်စေမှာကို သူမ စိုးရိမ်နေသလို နတ်စင်ဂေါပက၏ မျှော်လင့်ချက်များကိုလည်း မဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်မှာကို ကြောက်နေမိသည်။

"ငါက မင်း လုပ်နိုင်တယ်လို့ ပြောရင် မင်း လုပ်နိုင်တာပဲ"

"မင်းက အရှင် လီယွဲ့ဆီကနေ နတ်ဘုရား ကောင်းချီး နှစ်ကြိမ်တောင် ရရှိထားတဲ့လူ ဖြစ်လို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှု ရှိစမ်းပါ"

လီယူမင်မှ တိန်ကျူးအယ်၏ ပုခုံးကို ပုတ်ကာ ငြင်းဆို၍ မရသော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏ အကြည့်မှာ အမျိုးသမီး သိုင်းပညာရှင် ၁၀ ဦးထံသို့ ကျရောက်သွားသည်။

"မင်းတို့အားလုံးက တိန်ကျူးအယ်ရဲ့ စီစဉ်မှုတိုင်းကို လိုက်နာရမယ်… အကယ်၍ မနာခံတာ တစ်ခုခုရှိရင် ငါ့ကို အပြစ်မတင်နဲ့"

"ငါတို့ လေးပြင်ကျယ်ရွာမှာ ရွာသားတွေကို နှင်ထုတ်တဲ့ ထုံးစံ မရှိခဲ့ဘူး"

"ဒါပေမဲ့ မင်းတို့က ပထမဆုံးလူတွေ ဖြစ်မလာပါစေနဲ့"

သူ၏ အသံမှာ ပြင်းထန်ခြင်း မရှိသော်လည်း အမျိုးသမီး သိုင်းပညာရှင် ၁၀ ဦး၏ ကျောရိုးကို စိမ့်သွားစေခဲ့ပြီး သူတို့ အမြန် ပြန်ဖြေလိုက်ကြသည်။

"စိတ်ချပါ နတ်စင်ဂေါပကကြီး... ကျွန်မတို့ သခင်မလေး တိန်ရဲ့ စီစဉ်မှုတွေကို လုံးဝ လိုက်နာပါ့မယ်"

ရယ်စရာပင်… အကယ်၍ သူတို့သာ ရွာမှ နှင်ထုတ်ခံရလျှင် သူတို့၏ မိသားစုကို မည်သို့ မျက်နှာပြရမည်နည်း။

ထို့အပြင် ရွာမှ နှင်ထုတ်ခံရခြင်းမှာ အရှင် လီယွဲ့၏ အကာအကွယ်ကို ဆုံးရှုံးရခြင်း ဖြစ်သည်။

မိစ္ဆာများနှင့် ဝိညာဉ်ဆိုးများ ပြည့်နှက်နေသော ဤကမ္ဘာတွင် သူတို့ မည်မျှကြာအောင် အသက်ရှင်နိုင်မည်နည်း။

"ဒါတွေက ကျောက်စိမ်းဖြူ ဝိညာဉ်စပါး မျိုးစေ့တွေပဲ… ဒါတွေကို အလွန် ဂရုစိုက်ပြီး စိုက်ပျိုးရမယ်"

"ဒီမျိုးစေ့တွေကိုလည်း အရှင် လီယွဲ့က ပေးသနားထားတာ ဖြစ်လို့ အလွန် တန်ဖိုးရှိပါတယ်"

လီယူမင်မှ ကျောက်စိမ်းဖြူ ဝိညာဉ်စပါး မျိုးစေ့ အိတ်ကို တိန်ကျူးအယ်ထံသို့ လေးနက်စွာ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

တိန်ကျူးအယ်သည် ငေးငိုင်စွာဖြင့် လှမ်းယူလိုက်၏။ သူသည် နတ်ဘုရား၏ ကောင်းချီးကို ရရှိရုံသာမက နတ်စင်ဂေါပက၏ ယုံကြည်မှုကိုလည်း ဤမျှ ရရှိနေသည်လား။

နတ်ဘုရား ပေးသနားသော အရာနှစ်ခုလုံးကို သူမထံသို့ ပေးအပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ့ အမူအရာ တည်ကြည်သွားပြီး ခေါင်းကို ပြတ်သားစွာ ညိတ်လိုက်သည်။

"စိတ်ချပါ နတ်စင်ဂေါပကကြီး... ကျွန်မ သခင်ကြီးကို လုံးဝ စိတ်မပျက်စေရပါဘူး"

လီယူမင်လည်း ပြုံးကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

...

နှစ်ပတ်ခန့် ကြာပြီးနောက်။

ညဉ့်နက်သောအချိန်။

လီယူမင်သည် ကျင့်ကြံခြင်းတွင် နှစ်မြှုပ်နေခဲ့သည်။ ရုတ်တရက်ပင် ကမ္ဘာမြေကို တုန်ဟိန်းစေသော အော်ဟစ်သံ သုံးခုမှာ ဝေးလံသော နေရာမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး တောင်တန်းများကိုပင် တုန်ခါသွားစေခဲ့သည်။

"မိစ္ဆာလား"

သူ ချက်ချင်း နိုးလာပြီး အခန်းပြင်သို့ ထွက်ကာ အသံလာရာဘက်သို့ ကြည့်လိုက်၏။ ညဉ့်နက်သောအချိန် ဖြစ်သော်လည်း အားနည်းသော ကြယ်ရောင်အောက်တွင် တောင်ထိပ်ပေါ်၌ ရပ်နေပြီး လေးပြင်ကျယ်ရွာဘက်သို့ ကြည့်ကာ ဟိန်းဟောက်နေသော ကြီးမားလှသည့် မိစ္ဆာသုံးကောင်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

"မိစ္ဆာနယ်မြေထဲက ခေါင်းဆောင် မိစ္ဆာ သုံးကောင်ပဲ"

လီယူမင်၏ အကြည့်မှာ အေးစက်သွားသည်။ မိစ္ဆာနယ်မြေတွင် မိစ္ဆာများစွာ ရှိသော်လည်း အများစုမှာ အစွမ်းမထက်ကြဘဲ ဒုတိယအဆင့် အောက်တန်းအဆင့်သာ ရှိကြပြီး အနည်းငယ်သာ အလယ်အလတ် သို့မဟုတ် အထက်တန်းအဆင့် ရှိကြသည်။ သို့သော် ထိုမိစ္ဆာများအကြားတွင် ဒုတိယအဆင့် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိထားသော ခေါင်းဆောင် မိစ္ဆာသုံးကောင် ရှိပြီး သူတို့၏ အစွမ်းမှာ ဝံပုလွေတောင်ရှိ ဝံပုလွေမိစ္ဆာထက် မနိမ့်ပေ။ ထိုခေါင်းဆောင် သုံးကောင်၏ အထက်တွင်လည်း မိစ္ဆာကြီးတစ်ကောင် ရှိနေသေးသည်။

သူ သိထားသည်။

ထိုမိစ္ဆာခေါင်းဆောင် သုံးကောင် ရောက်လာခြင်းမှာ သူ ယခင်က မိစ္ဆာခုနစ်ကောင်ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီး လူအများအပြားကို ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ခြင်းနှင့် သက်ဆိုင်ပေလိမ့်မည်။ သို့သော် သူ လုံးဝ မစိုးရိမ်ပေ။

ဤနေရာမှာ ဘယ်နေရာလဲ။

ဤနေရာမှာ လေးပြင်ကျယ်ရွာ ဖြစ်သည်။

ဤနေရာမှာ အရှင် လီယွဲ့၏ နယ်မြေ ဖြစ်သည်။

ဝံပုလွေတောင်တွင် အရှင် လီယွဲ့မှ သူ၏ နတ်ဘုရား စွမ်းအားကို ပြသပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်မှ မိုးကြိုးများကို အသုံးပြုကာ ဝံပုလွေမိစ္ဆာကို တစ်ချက်တည်းနှင့် သတ်ဖြတ်ခဲ့သော မြင်ကွင်းကို သူ မှတ်မိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

အရှင် လီယွဲ့နှင့် ယှဉ်လျှင် ဤမိစ္ဆာခေါင်းဆောင် သုံးကောင်မှာ ဘာများဖြစ်သနည်း။

သူတို့မှာ သေဖို့ လာကြခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင်… လေးပြင်ကျယ်ရွာရှိ အိမ်တိုင်းမှ လူများ ထွက်လာကြသည်။ ထိုမိသားစုများစွာတွင် သိုင်းပညာရှင်များ ပါဝင်ပြီး သူတို့အားလုံးမှာ အမြင်အာရုံ အလွန်ကောင်းမွန်ကြသဖြင့် ဝေးလံသော တောင်ထိပ်ပေါ်ရှိ မိစ္ဆာသုံးကောင်ကို ကြည့်ကာ မျက်နှာတွင် မည်သည့် ကြောက်ရွံ့မှုမျှ မရှိဘဲ ရှိနေကြသည်။

အရှင် လီယွဲ့၏ ကာကွယ်မှုအောက်ရှိ ဤမြေတွင် မည်သည့် မိစ္ဆာက လာရောက် ရမ်းကားဝံ့သနည်း။

ဝေးလံသော တောင်ထိပ်ပေါ်တွင်။

အရပ် အလွန် မြင့်မားသော၊ သွေးနီရောင် မျက်လုံးများနှင့် လက်မောင်းပေါ်တွင် သံအပ်များကဲ့သို့ ထောင်နေသော အနက်ရောင် အမွေးအမျှင်များ ရှိသည့် ဝက်ဝံမိစ္ဆာသည် လေးပြင်ကျယ်ရွာသို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။

မီးရောင်များ တဖြည်းဖြည်း ပိုမိုလင်းထိန်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သူ ဟိန်းဟောက်လိုက်၏။

"ဘယ်သူက ငါ့ရဲ့ မိစ္ဆာနယ်မြေထဲကို ကျူးကျော်ပြီး ငါ့လက်အောက်က မိစ္ဆာတွေကို သတ်ရဲတာလဲ"

"အခုချက်ချင်း ထွက်လာပြီး အသေခံစမ်း"

ဘေးတွင်မူ… ဝက်ဝံမိစ္ဆာထက် ပိုမိုမြင့်မားသော မတ်တတ်ရပ်နေသည့် ခွေးမိစ္ဆာ ရှိနေသည်။ သူသည် လေးပြင်ကျယ်ရွာကို ကြည့်ကာ လျှာဖြင့် နှုတ်ခမ်းကို လျက်လိုက်ပြီး သွားရည်များ ကျလာ၏။ ဤရွာမှာ သူ အလိုရှိသလို စားသုံးနိုင်သော ရွာတစ်ရွာ ဖြစ်သည် မဟုတ်ပါလား။

ဒီနေ့တော့ လူ ၁၀၀ လောက် စားရတော့မည်။ အသားနုနုနှင့် လူတွေကို ရွေးစားရမည်။ တတိယမြောက် မိစ္ဆာမှာမူ ခေါင်းကို မော့ထားသော ကြီးမားလှသည့် နှင်းဖြူရောင် မြင်းကြီးတစ်ကောင် ဖြစ်ပြီး သူသည် စကားပြောရန်ပင် စက်ဆုပ်နေပုံရသည်။

"ဒီနေရာက စစ်မှန်တဲ့ နတ်ဘုရားရဲ့ ကာကွယ်မှုအောက်မှာ ရှိတဲ့နေရာပဲ… မင်းတို့လို မိစ္ဆာတွေက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး လာရောက် ရမ်းကားရဲတာလဲ"

လီယူမင်သည် မြေစောင့်နတ်မင်း နတ်စင်ရှေ့တွင် ရပ်ကာ မိစ္ဆာခေါင်းဆောင် သုံးကောင်ကို လှမ်းအော်လိုက်သည်။ သူ၏ အသံမှာ ညကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်သန်းကာ ငါးမိုင် သို့မဟုတ် ခြောက်မိုင်ခန့် ဝေးကွာသော နေရာရှိ မိစ္ဆာခေါင်းဆောင် သုံးကောင်၏ နားထဲသို့ ရောက်သွားသည်။

"ဟားဟားဟား…!"

"ဘယ်လို စစ်မှန်တဲ့ နတ်ဘုရားလဲ"

"ဒီကမ္ဘာမှာ နတ်ဘုရားဆိုတာ မရှိဘူး"

"မင်းတို့ လေးပြင်ကျယ်ရွာက ဘယ်လို နတ်ဘုရားအယောင်ဆောင်ထားသလဲဆိုတာ ငါ ကြည့်ပါရစေဦး"

"ဒီနေ့တော့ မင်းတို့ရဲ့ နတ်ဘုရားကိုပါ ငါ ဝါးမျိုပစ်မယ်"

ဝက်ဝံမိစ္ဆာမှာ အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ ကြီးမားသော ခန္ဓာကိုယ်မှာ တောင်ထိပ်ပေါ်မှ ခုန်ချကာ လေးပြင်ကျယ်ရွာဘက်သို့ ပြေးဝင်လာတော့သည်။ ခွေးမိစ္ဆာနှင့် နှင်းဖြူရောင် မြင်းကြီးတို့လည်း လိုက်ပါလာကြ၏။

ခေတ္တအကြာတွင် သူတို့သည် လေးပြင်ကျယ်ရွာ၏ နယ်မြေအတွင်းသို့ ပြေးဝင်လာခဲ့ကြသည်။