အခန်း ၃၂

အခန်း (၃၂) - ကိုးဆင့်မြောက် မြေစောင့်နတ်မင်း အဖြစ် ရာထူးတိုးခြင်း

သုံးရက်အကြာတွင်။

ဖြူဖျော့ဖျော့ စိမ်းရောင်ရှိသော ကြောက်မက်ဖွယ် တိမ်တိုက်တစ်ခုမှာ ဝေးလံသော နေရာမှ ပျံသန်းလာပြီး ကျားခေါင်းတောင် ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်ရာ ကြီးမားလှသော ပင့်ကူကြီးတစ်ကောင် ပေါ်လာသည်။ ၎င်းမှာ ကိုယ်အထက်ပိုင်းမှာ လှပသော အမျိုးသမီးပုံစံ ရှိပြီး ကိုယ်အောက်ပိုင်းမှာ ပင့်ကူပုံစံ ရှိသော မိစ္ဆာတစ်ကောင် ဖြစ်သည်။ ပင့်ကူကြီးမှာ အရပ်မှာ အလွန် မြင့်မားပြီး ခြေထောက်ရှစ်ချောင်းမှာ မြင့်မားသော သစ်ပင်ကြီးများကဲ့သို့ ထူထဲကာ ထိပ်ဖျားများမှာ နတ်လက်နက်များကဲ့သို့ ထက်မြက်နေပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် အစိမ်းရောင် အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်နေသည်။

"နှုတ်ခွန်းဆက်သပါတယ် အစ်မကြီး"

တောင်ပိုင်ရှင်မှာ တောင်ပေါ်တွင် စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ ပင့်ကူမိစ္ဆာ ပေါ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သူ ချက်ချင်း သွားရောက် ကြိုဆိုလိုက်၏။ သူ၏ အသံမှာ ကြမ်းတမ်းသော်လည်း ရင်းနှီးသည့် ခံစားချက်မျိုးလည်း ပါဝင်နေသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလွန်ကြီးမားပြီး အရပ် လေးကျန်းကျော်ကာ အလျား ဆယ်ကျန်းကျော်ရှိသဖြင့် တောင်ပေါ်တွင် တောင်ကုန်းငယ်တစ်ခုကဲ့သို့ ရှိနေသည်။ သို့သော် ပင့်ကူမိစ္ဆာကို ကြည့်သောအခါတွင်မူ သူသည် အပေါ်သို့ မော့ကြည့်နေရဆဲ ဖြစ်၏။

"မောင်လေးကျား... ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ"

"မင်းက ရွှန်းလင်းမြစ်ထဲက မြွေကြီးကို ရှင်းပစ်ဖို့ အစ်မကို အကူအညီ တောင်းချင်တာလား"

ပင့်ကူမိစ္ဆာမှ အနက်ရောင်ကျားကြီးကို ငုံ့ကြည့်ကာ အသံတိုးတိုးဖြင့် ရက်စက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ သူ့ မျက်လုံးများမှာ ကြောက်မက်ဖွယ် အစိမ်းရောင် အလင်းတန်းများ တောက်ပနေပြီး သူ့နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ သွားရည်များ ရံဖန်ရံခါ ကျလာကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ထိသောအရာများကို လောင်ကျွမ်းသွားစေသည်။ ၎င်းမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ အဆိပ်များမှာ မည်မျှ ပြင်းထန်ကြောင်း သက်သေပြနေခြင်း ဖြစ်သည်။

"အစ်မကြီး... ရှုလင်းမြစ်ထဲက မြွေကြီးကို ကျွန်တော် ကိုင်တွယ်ပါ့မယ်"

"အကယ်၍ အစ်မကြီးသာ လှုပ်ရှားလိုက်ရင် ပိုင်ဖန်းဇီ က မြွေအိုကြီးကို သတိပေးလိုက်သလို ဖြစ်သွားမှာ စိုးရိမ်ရတယ်"

တောင်ပိုင်ရှင်မှ ခေါင်းခါလိုက်ပြီးနောက် ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

"အစ်မကြီး... အထဲကို အရင်ဝင်ပါ… မောင်လေးကျားက အစ်မကြီးအတွက် လတ်ဆတ်ပြီး အရသာရှိတဲ့ ခြေနှစ်ချောင်းပါတဲ့ သိုးမိန်းကလေး ၃၀ ကို အထူး ပြင်ဆင်ထားပါတယ်… အစ်မကြီး ကျေနပ်မှာ သေချာပါတယ်"

ပင့်ကူပုံသဏ္ဍာန်ရှိသော လှပသည့် အမျိုးသမီး၏ မျက်နှာတွင် ကျေနပ်သွားသည့် အရိပ်အယောင် ပေါ်လာသည်။

"မောင်လေးကျားက သူ့အစ်မအကြောင်း တကယ် သိတာပဲ"

"အလှပဆုံး လူသားခန္ဓာကိုယ်ကို ထိန်းသိမ်းချင်ရင် လူသားမိန်းကလေးတွေကို ပိုစားရမယ်"

"လူသားမိန်းကလေးရဲ့ သွေးသားကသာ အစ်မရဲ့ မိစ္ဆာအငွေ့အသက်တွေကို ဖုံးကွယ်ပေးနိုင်မှာ"

ရှူး…

နောက်တစ်ခဏတွင် သူ၏ ကြီးမားသော ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ မိစ္ဆာစွမ်းအင်များ ဆူပွက်လာပြီး ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးမှာ ဆွဲဆောင်မှုရှိပြီး ချစ်စရာကောင်းသော မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦးအဖြစ် ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။ မည်သည့်အဝတ်အစားမျှ ဝတ်ဆင်မထားဘဲ ပြည့်စုံလှပသော ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် ခုန်တက်လိုက်ပြီး တောင်ပိုင်ရှင်၏ ကျောပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်သည်။ တောင်ပိုင်ရှင်မှာ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ပြီး သူ၏ ဂူအတွင်းသို့ လျှောက်သွားတော့သည်။ သူလည်း အနည်းငယ် အားကိုးရာမဲ့သလို ခံစားနေရသည်။ ဤအစ်မကြီးမှာ နည်းလမ်းတိုင်းတွင် ပိုမိုသာလွန်ပြီး အစွမ်းမှာလည်း သူ့ထက် များစွာ သာလွန်လှသည်။

သို့သော် သူသည် အားနည်းသော လူသားများကြားတွင် ရောနှောနေထိုင်ရသည်ကို နှစ်သက်ပြီး လူသားပညာတတ်များနှင့် အချစ်ဂိမ်းကစားရသည်ကို မကြာခဏ ပျော်မွေ့လေ့ရှိသည်။

သူ တကယ် နားမလည်နိုင်ပေ။ သူ၏ အမြင်တွင်မူ အားနည်းသော လူသားများမှာ အစာမှတစ်ပါး အခြားမဟုတ်ပေ။ ဘာများ ပျော်စရာ ရှိလို့လဲ။

ခေတ္တအကြာတွင်။ ကိုယ်လုံးတီးဖြစ်နေသော ပင့်ကူမိစ္ဆာသည် လူသားမိန်းကလေး ၃၀ ကို စားသုံးပြီးနောက် ကျေနပ်သော အမူအရာဖြင့် ကုတင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသည်။ သူ တောင်ပိုင်ရှင်ကို လက်ချောင်းလေးဖြင့် လှမ်းခေါ်ကာ ချွဲနွဲ့စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ကျားလေး... လာပြီးတော့ အစ်မကြီးနဲ့ ကစားကြရအောင်..."

အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့သဖြင့် တောင်ပိုင်ရှင်မှာ ကြွက်သားအမြောင်းမြောင်းနှင့် လူသားတစ်ဦးအဖြစ် အသွင်ပြောင်းကာ ပင့်ကူမိစ္ဆာနှင့် ဂိမ်းကစားတော့သည်။ သူသည် ပင့်ကူမိစ္ဆာအပေါ် မည်သည့် ခံစားချက်မျှ မရှိပေ။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်… သူသည် ကျားမများကိုသာ နှစ်သက်သူ ဖြစ်၏။ ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူတို့ မွေးထားသော ကျားမ သုံးကောင်မှာ အလွန် အားနည်းပြီး သေးငယ်လွန်းနေသည်။

ရက်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်။

ပင့်ကူမိစ္ဆာသည် တောင်ပိုင်ရှင်ကို ပျင်းရိစွာ ဖက်ထားရင်း မေးလိုက်သည်။

"မောင်လေးကျား... ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ"

တောင်ပိုင်ရှင်က အသံလေးနက်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "အစ်မကြီး... ဆန်ကူမြို့နယ်ရဲ့ အနောက်ဘက် မိုင် ၂၀ လောက်မှာ လေးပြင်ကျယ်ရွာဆိုတဲ့ ရွာတစ်ရွာ ရှိတယ်"

"အဲဒီမှာ နတ်ဘုရားအယောင်ဆောင်ထားတဲ့ မိစ္ဆာတစ်ကောင် မကြာခင်က ပေါ်လာပြီး လူသားသွေးသားတွေကို လာခိုးစားတယ်… ငါ့လက်အောက်က မိစ္ဆာငယ် ခုနစ်ကောင်ကိုလည်း သတ်ပစ်လိုက်တယ်"

"ငါက သူတို့ကို နှိမ်နင်းဖို့ ဝက်ဝံ၊ ခွေးနက်နဲ့ မြင်းဖြူ ဆိုတဲ့ မိစ္ဆာသုံးကောင်ကို လွှတ်လိုက်တယ်"

"ဒါပေမဲ့ အဲဒီမိစ္ဆာသုံးကောင်လုံး ပြန်မလာတော့ဘူး… လေးပြင်ကျယ်ရွာက မိစ္ဆာက တတိယအဆင့် အစွမ်းရှိရမယ်"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ပင့်ကူမိစ္ဆာ ချက်ချင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဝက်ဝံမိစ္ဆာတို့ သုံးကောင်ကို သတ်နိုင်တဲ့သူဆိုရင် တတိယအဆင့် မိစ္ဆာ ဖြစ်ရမယ်"

"မင်းက ငါ့အတွက် လူသားမိန်းကလေးတွေကို ပြင်ပေးထားပြီး ငါ့ကို အခုလို ကျေနပ်အောင် လုပ်ပေးထားတာဆိုတော့ ငါ မင်းနဲ့အတူ လိုက်ခဲ့ပေးရမှာပေါ့”

တောင်ပိုင်ရှင်မှာ အလွန်ဝမ်းသာသွားပြီး သူ၏ အစ်မနှင့်အတူ ဂိမ်းများကို ချက်ချင်း ပြန်လည် ကစားတော့သည်။ ပင့်ကူမိစ္ဆာမှာ ကြည်လင်လှသော ရယ်မောသံများသာ ထွက်နေ၏။

...

နတ်ဘုရားနယ်မြေ အတွင်း၌။

လီယွဲ့သည် သူ၏ မျက်လုံးများကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖွင့်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်ကို ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်လောက်သော ပြင်းထန်သည့် အလင်းတန်းများ တောက်ပနေသည်။

"အလွန် အစွမ်းထက်တဲ့ ခံစားချက်မျိုးပဲ..."

"နတ်ရာထူးကိုးဆင့်တုန်းကထက် အများကြီး ပိုသာလွန်တယ်"

သူသည် ယခင်ကထက် အနည်းဆုံး ၅ဆခန့် ပိုမို အစွမ်းထက်လာသော သူ၏ နတ်ကိုယ်ထည်ကို ခံစားရင်း ကျေနပ်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

ဒါဟာ ကိုးဆင့်မြောက် နတ်ရာထူးပဲ။

နတ်ရာထူး ဆိုတဲ့ စာလုံးလေး ပြောင်းလဲသွားတာ ဖြစ်ပေမဲ့… သူတို့၏ အစွမ်းမှာမူ ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်ကဲ့သို့ ကွာခြားသွားပြီ ဖြစ်သည်။

သူသည် နတ်ဘုရားနယ်မြေ ကို ကြည့်လိုက်ရာ မူလက ပတ်လည် ဆယ်ကျန်း ရှိရာမှ ပတ်လည် ၅၀ ကျန်းသို့ တိုးချဲ့သွားသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။ အချင်းဝက်မှာ ယခင်ကထက် ၅ဆ ပိုကြီးလာသော်လည်း ဧရိယာမှာမူ ၂၅ ဆ ပိုကြီးလာခြင်း ဖြစ်သည်။

"လုပ်ပိုင်ခွင့်နယ်မြေ ကလည်း သိသိသာသာ တိုးချဲ့သွားပြီပဲ..."

သူသည် နတ်ဘုရား ဥပဒေသများ လွှမ်းမိုးထားသော နယ်မြေကို ခံစားလိုက်သည်။ မူလက ဟက်တာ ၅၀ ရှိသော လုပ်ပိုင်ခွင့်နယ်မြေမှာ ယခုအခါ ဟက်တာ တစ်ထောင် သို့ ရောက်ရှိသွားပြီ ဖြစ်၏။

ဟက်တာ တစ်ထောင်ဆိုသည်မှာ မည်မျှ ကြီးမားသနည်း။

၎င်းမှာ မူးပေါင်း ၁၀၀,၀၀၀ (မူး - တရုတ်တိုင်းတာမှု) ဖြစ်သည်။

ဆိုလိုသည်မှာ ၆၆.၆၇ စတုရန်းကီလိုမီတာ ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ အလျား ၁၆ မိုင်ကျော်နှင့် အနံ ၁၆ မိုင်ကျော်ရှိသော ဧရိယာပင်။

အသစ် ပြုပြင်ထားသော လယ်မြေများ အပါအဝင် လေးပြင်ကျယ်ရွာ တစ်ခုလုံးသည် ဟက်တာ ၈၀ ခန့်သာ ရှိသည်။

"ယခင်က ဝံပုလွေတောင် အပါအဝင် လေးပြင်ကျယ်ရွာ ပတ်ဝန်းကျင်က တောင်တန်း အမြောက်အမြားဟာ အခု ငါ့ရဲ့ လုပ်ပိုင်ခွင့်နယ်မြေထဲကို ရောက်လာပြီ"

"ဝံပုလွေတောင်က တကယ်တော့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေရှိတဲ့ ကိုးဆင့်မြောက် တောင်ထိပ် တစ်ခုပဲ… ကိုးဆင့်မြောက် တောင်ပိုင်ရှင် နတ်ရာထူးကို ပေးသနားနိုင်စွမ်း ရှိတယ်"

လီယွဲ့၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားသည်။

သူသည် ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ပြီး နတ်ဘုရားနယ်မြေ မှ ထွက်ခွာလိုက်သည်။ နောက်တစ်လှမ်းတွင် ဝံပုလွေတောင်၏ ထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွား၏။

ဝံပုလွေတောင်မှာ အရမ်း မမြင့်လှပေ။

၂၇၀ သို့မဟုတ် ၂၈၀ ကျန်းခန့်သာ ရှိသည်။ သို့သော် တောအုပ်မှာ အလွန် ထူထပ်ပြီး သူ ဝံပုလွေမိစ္ဆာကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သလို လေးပြင်ကျယ်ရွာမှ သိုင်းပညာရှင်များကလည်း တောဝံပုလွေ အမြောက်အမြားကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ကြသဖြင့် အခြားသော တိရစ္ဆာန်များမှာ တောင်ပေါ်တွင် တဖြည်းဖြည်း ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်… ယခင်က ဝံပုလွေမိစ္ဆာ ရှိနေစဉ်တွင် သာမန်တိရစ္ဆာန်များမှာ ဝံပုလွေတောင်ပေါ်တွင် မနေရဲကြပေ။ သို့သော် ယခု ဝံပုလွေမိစ္ဆာ သေဆုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ဝံပုလွေတောင်ပေါ်ရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များမှာ အခြားတောင်ထိပ်များထက် ပိုမိုပြင်းထန်နေသဖြင့် တိရစ္ဆာန်များမှာ ဤနေရာသို့ သဘာဝကျကျပင် ပြန်လည် ရောက်ရှိလာကြခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့ ဘာမှ နားမလည်ကြသော်လည်း ထိုတိရစ္ဆာန်များသည်လည်း အခွင့်အလမ်းများကို သဘာဝအသိဖြင့် ရှာဖွေတတ်ကြသည်။

"စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ရှိတဲ့ တောင်တန်းတွေက ကျင့်ကြံဖို့အတွက် သဘာဝကျကျ သင့်တော်တာပေါ့"

"မိစ္ဆာအဖြစ် ပြောင်းလဲဖို့အတွက်လည်း သင့်တော်တယ်"

လီယွဲ့၏ အမူအရာမှာ တည်ငြိမ်နေပြီး သူ၏ အကြည့်မှာ ဝံပုလွေတောင် တစ်ခုလုံးကို ဖောက်ထွင်းကာ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ထိုနေရာ၌ အလွန်ထူထပ်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ရှိနေပြီး တောင်ထိပ်၏ အောက်ပေပေါင်း တစ်သောင်းကျော်တွင် တည်ရှိသည်။

ထိုဝိညာဉ်စွမ်းအင်များမှာ သက်ရှိတစ်ဦး၏ နှလုံးသားကဲ့သို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း ကျုံ့ကာ ပွကာ ဖြစ်နေသည်။

ကျုံ့သွားသည့် အကြိမ်တိုင်းတွင် အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးမှ မြေကမ္ဘာ၏ စွမ်းအားများကို ဆွဲယူသည်။ ပွလာသည့် အကြိမ်တိုင်းတွင် သန့်စင်သော ဝိညာဉ်အလင်းတန်းများကို ထုတ်လွှတ်ပြီး ဝံပုလွေတောင်အတွင်းသို့ ရောနှောကာ အရာအားလုံးကို အားဖြည့်ပေးသည်။

"နှမြောစရာပဲ…"

"ငါ့မှာ နတ်ဘုရား ဥပဒေသ အပိုင်းအစတွေ မရှိသေးဘူး… ဒါကြောင့် ဝံပုလွေတောင်ကို တောင်ပိုင်ရှင် နတ်ရာထူး မပေးသနားနိုင်သေးဘူး"

သူ၏ မျက်နှာတွင် နှမြောတသဖြစ်သည့် အရိပ်အယောင် အနည်းငယ် ပေါ်လာသည်။ နတ်ရာထူး ကိုးဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီ ဖြစ်သဖြင့် သူသည် ကိုးဆင့်မြောက် အဆင့်ရှိသော လက်အောက်ခံ နတ်ဘုရား နှစ်ပါးကို ရာထူး ပေးသနားနိုင်စွမ်း ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူ၏ နတ်ရာထူးမှာ ကိုးဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီ ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ နတ်ဘုရား တည်နေရာမှာမူ လေးပြင်ကျယ်ရွာ၏ မြေစောင့်နတ်မင်း သာ ရှိသေးသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် မြေစောင့်နတ်မင်း ရာထူးကို မပေးသနားနိုင်ဘဲ တောင်ပိုင်ရှင် နတ်ရာထူးကိုသာ ပေးသနားနိုင်သည်။ လေးပြင်ကျယ်ရွာတွင် မြေစောင့်နတ်မင်း တစ်ပါးသာ ရှိနိုင်သည်။

"နတ်ဘုရား အဆင့်အတန်း နောက်တစ်ဆင့်သို့ ရောက်ရှိမှသာ မြေစောင့်နတ်မင်း ရာထူးကို ပေးသနားနိုင်မှာ ဖြစ်တယ်"

"ဒါပေမဲ့ နတ်ရာထူးတွေ ပေးသနားဖို့အတွက် နတ်ဘုရား ဥပဒေသ အပိုင်းအစတွေ လိုအပ်တယ်"

လီယွဲ့ သူ့ဘာသာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

နတ်ဘုရား ဥပဒေသ အပိုင်းအစများကို မည်သို့ ရရှိနိုင်သနည်း။

ယခု သူ သိထားသော တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းမှာ နတ်ဘုရားများ စစ်ပွဲ မှတစ်ဆင့် ဖြစ်သည်။ နတ်ဘုရားများ တိုက်ပွဲကို စတင်လိုက်ပြီး အနိုင်ရရှိပါက နတ်ဘုရား ဥပဒေသ အပိုင်းအစများကို ရရှိမည်ဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့ကို လက်အောက်ခံ နတ်ဘုရားများအား ရာထူးပေးရန် အသုံးပြုနိုင်သည်။ ထို့အပြင် နတ်ဘုရားများ၏ အစွမ်းမှာလည်း နတ်ဘုရားစစ်ပွဲ၏ ရလဒ်နှင့် သက်ဆိုင်နေသည်။

"တစ်နှစ် ကုန်လွန်သွားတာနဲ့ မြေစောင့်နတ်မင်း များစွာက နတ်ဘုရားစစ်ပွဲ တွေကို ချက်ချင်း စတင်ကြလိမ့်မယ်..."

သူ၏ မျက်လုံးများမှာ တည်ငြိမ်နေသည်။

သို့သော် သူ့အတွက်မူ နတ်ဘုရားစစ်ပွဲ ကို မကြောက်ရုံသာမက မျှော်လင့်နေမိသည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်… သူ၏ လက်ရှိ အစွမ်းဖြင့်ဆိုလျှင် သူသည် ကြယ်တာရာပြာ နတ်ဘုရားများ အားလုံး၏ ထိပ်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိနေပြီဟု သူ ယုံကြည်သည်။

ရှူး…

သူ စိတ်အာရုံဖြင့် စေခိုင်းကာ ကိုးဆင့်မြောက် နတ်ရာထူးသို့ တက်လှမ်းပြီးနောက် ပြောင်းလဲမှုများကို စစ်ဆေးရန် ကိုယ်ပိုင်အချက်အလက် ကို ဖွင့်လိုက်သည်။