အခန်း ၄၀

အခန်း ၄၀ - မိစ္ဆာဝိညာဉ်များနှင့် ပထမဆုံးအကြိမ် ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံခြင်း၊ စက္ကူလက်မှုဆိုင် ၏ နယ်မြေအတွင်း ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာမှု

"ဖြတ်ပစ်"

လီယူမင်၏ မျက်လုံးများတွင် လူသတ်လိုသည့် အရိပ်အယောင်များ လက်ခနဲ ဖြစ်သွား၏။ အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးမှ ကြီးမားသော ရွှေရောင်ဓားကြီး ငါးလက် ပေါ်ထွက်လာပြီး ကောင်းကင်ယံမှ မိုးကြိုးတစ်စင်း ပစ်ချလိုက်လေသည်။ ဤအကြိမ်တွင် သူရရှိခဲ့သော ကောင်းချီးသည် တိမ်တိုက်အသေးစား အကာအကွယ်အတတ် ကို တိမ်တိုက်အသေးစား မှော်အတတ် အဖြစ် ပြောင်းလဲပေးရုံသာမက အခြားသော မန္တန်တစ်ခုကိုလည်း သင်ယူခွင့် ရစေခဲ့သည်။ ကောင်းကင်ယံ မိုးကြိုးငယ်အတတ်ပင် ဖြစ်၏။

ဝုန်း…

မြွေနက်ကြီးမှာ မိုးကြိုးထိမှန်သဖြင့် ခန္ဓာကိုယ် တောင့်တင်းသွားပြီးနောက် ရွှေရောင်ဓားကြီးငါးလက်၏ ပိုင်းဖြတ်မှုကြောင့် ခြောက်ပိုင်း ပြတ်သွားတော့သည်။ မြွေ၏ သွေးအေးအေးတို့သည် စီးကျလာ၏။ မြွေသေကောင် အပိုင်းအစများသည် တိမ်တိုက်များပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားပြီး အသက်ဝိညာဉ် လုံးဝ ကင်းမဲ့သွားလေပြီ။

တစ်ချိန်က အေးစက်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မျက်လုံးအစုံမှာ ယခုအခါ မျှော်လင့်ချက်မဲ့ခြင်းနှင့် သေခြင်းတရား၏ တိတ်ဆိတ်ခြင်းတို့ဖြင့်သာ ပြည့်နှက်နေတော့သည်။

ရှုလင်မြစ်၏ မြစ်စောင့်နတ်ဘုရားမှာ လီယူမင်၏ လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးသွားလေပြီ။ ခုနစ်တောင်၊ ရှစ်တောင်ခန့်သာ ဝေးသော ဆန်ကူမြို့အတွင်းရှိ မြို့သူမြို့သားအားလုံးမှာ ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီး မျက်လုံးအပြူးသားဖြင့် မှင်တက်နေကြ၏။

သူတို့ ဘာကို မြင်လိုက်ရပါသနည်း။

…မြစ်… မြစ်စောင့်နတ်ဘုရားကြီး… ငါးပိုင်း၊ ခြောက်ပိုင်း ပြတ်သွားခဲ့လေပြီ။

ထိုခဏတွင် သူတို့အားလုံးသည် အိမ်မက်မက်နေသလားဟုပင် သံသယဝင်မိကြသည်။ မဟုတ်လျှင်… ဤကဲ့သို့ မယုံကြည်နိုင်စရာ မြင်ကွင်းမျိုးကို မည်သို့ မြင်တွေ့နိုင်ပါမည်နည်း။

ထိုအရာမှာ မြစ်စောင့်နတ်ဘုရား ဖြစ်သည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း ခြောက်ဆယ်၊ ခုနစ်ဆယ်ခန့်က ဆန်ကူမြို့သို့ ရောက်ရှိလာသော မိစ္ဆာကြီးဖြစ်ပြီး မည်သည့်လူသားကမျှ မခုခံနိုင်ခဲ့ပေ။ ညဘက် ငိုသောကလေးကို ခြောက်လှန့်ရန်ပင် ထိုမြစ်စောင့်နတ်ဘုရား၏ ပုံပြင်ကို အသုံးမပြုဝံ့ကြချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း ခြောက်ဆယ်၊ ခုနစ်ဆယ်အတွင်း ထိုမြစ်စောင့်နတ်ဘုရားသည် ဆန်ကူမြို့မှ လူပေါင်းများစွာကို စားသောက်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"ဘယ်လို… ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ…"

"မြစ်စောင့်နတ်ဘုရား… မြစ်စောင့်နတ်ဘုရား အသတ်ခံလိုက်ရပြီ…"

"မင်းလို အဆင့်နိမ့် လူသားတစ်ယောက်က မြစ်စောင့်နတ်ဘုရားကြီးကို ဘယ်လိုလုပ် သတ်နိုင်မှာလဲ…"

နတ်ကတော်မှာ မျက်နှာဖြူလျော့ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားပြီး မယုံကြည်နိုင်စွာ တတွတ်တွတ် ရေရွတ်နေ၏။ အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးမှ မြို့သူမြို့သားများသည် အငြိုးအတေးကြီးစွာဖြင့် ကြည့်လာကြသည်။

"အဲဒီ စုန်းမအိုကြီးကို သတ်ကြ"

ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ လူပေါင်းရာနှင့်ချီ၍ ပြေးဝင်လာကာ နတ်ကတော်ကို ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။ ထိုနတ်ကတော်မှာ ပထမအဆင့် ကိုယ်ခံပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း လူအုပ်ကြီးထဲတွင် ပါလာသော ကိုယ်ခံပညာရှင်အချို့၏ လက်သီးလက်မောင်းများအောက်တွင် လဲကျသွားပြီး လူအုပ်ကြီး၏ ဝိုင်းဝန်းရိုက်နှက်မှုကြောင့် သေဆုံးသွားရရှာသည်။

ဝေမိသားစု အိမ်တော်တွင်မူ။

"မင်း ဘာပြောလိုက်တယ်"

"မြစ်စောင့်နတ်ဘုရား အသတ်ခံလိုက်ရတယ် ဟုတ်လား"

ဝေမိသားစု အကြီးအကဲသည် သတင်းလာပို့သော စိတ်လှုပ်ရှားနေသည့် မိသားစုဝင်ကို ကြည့်ပြီး မိမိမျက်စိကိုပင် မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်နေသည်။

"ဟုတ်ပါတယ်"

"နတ်စင်ဂေါပက လီယူမင်သခင်က သူရဲ့ ရွှေရောင်ဓားနဲ့ မြစ်စောင့်နတ်ဘုရားကို သတ်လိုက်တာပါ"

"မြစ်စောင့်နတ်ဘုရားရဲ့ အလောင်းဟာ ငါးပိုင်း၊ ခြောက်ပိုင်း ပြတ်ပြီး မြို့ပြင်မှာ ရှိနေပါတယ်"

ထိုသူမှာ အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေု၏။

"မင်း… မင်း တကယ်ပြောတာလား"

ဝေမိသားစု အကြီးအကဲ၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း တောက်ပလာပြီး ဝေဝေကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ကြည့်လိုက်သည်။

"လေးပြင်ကျယ်ကျေးရွာက နတ်စင်ဂေါပကက တကယ်ပဲ အဲဒီလောက် စွမ်းတာလား… သူက မြစ်စောင့်နတ်ဘုရားကို တကယ် သတ်လိုက်တာလား"

ဝေဝေမှ ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာဖြင့် ခါးထောက်လျက် ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေါ့"

"နတ်စင်ဂေါပကဆိုတာ နတ်ဘုရားတွေ ခန့်အပ်ထားတဲ့သူ… လူ့လောကမှာ အရှင်လီယွဲ့ရဲ့ ကိုယ်စား လှုပ်ရှားနေတဲ့သူပဲ"

သူကိုယ်တိုင်လည်း အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားနေပါသည်။ နတ်စင်ဂေါပကက တကယ်ကို အံ့ဩစရာကောင်းလှသည်။

"ဒါဆို ဒီလောကမှာ…"

"တကယ်ပဲ နတ်ဘုရားတွေ ရှိနေတာလား"

ဝေမိသားစု အကြီးအကဲသည် မိမိဘာသာ ရေရွတ်ရင်း ဝေမိသားစု အိမ်တော်မှ ပြေးထွက်ကာ ရှုလင်မြစ်ဆီသို့ ဦးတည်သွားတော့သည်။

မြို့အတွင်း၌လည်း မြို့သူမြို့သားများမှာ တစ်ယောက်စကား တစ်ယောက်နားဖြင့် သတင်းကြားပြီးနောက် အစပိုင်းတွင် မယုံကြည်နိုင်သော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် အလွန်အမင်း ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်ခဲ့ကြသည်။

လူအုပ်ကြီးသည် ရှုလင်မြစ်ဆီသို့ ချက်ချင်း ပြေးသွားကြ၏။ သူတို့သည် မြစ်စောင့်နတ်ဘုရား၏ အလောင်းကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ မြင်တွေ့လိုကြသည်။

လူပေါင်းများစွာမှာ မျက်ရည်များ စီးကျလျက် မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်ကာ အတိတ်က အစားခံခဲ့ရသော ဆွေမျိုးသားချင်းများကို ရည်စူး၍ ဤသတင်းကောင်းကို တိုင်တည်ပြောကြားနေကြတော့သည်။

…

နတ်ဘုရားနယ်မြေအတွင်း၌။

လီယွဲ့သည် ကိုယ်ပိုင်တာဝန်အပိုင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုနေရာတွင် တတိယအဆင့် မိစ္ဆာတစ်ကောင်ကို သတ်ဖြတ်ပြီးကြောင်း ပြသနေ၏။

"လီယူမင်က အလုပ်လုပ်တာ တော်တော်မြန်တာပဲ"

သူ့မျက်နှာတွင် အပြုံးငယ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ နတ်ဘုရားအမိန့်ကို မနေ့ကမှ ထုတ်ပြန်ခဲ့ပြီး ယနေ့တွင် မိစ္ဆာမှာ အသတ်ခံလိုက်ရလေပြီ။ သူရွေးချယ်ထားသော နတ်စင်ဂေါပကအပေါ် သူအတော်လေး ကျေနပ်မိသည်။ ပြတ်သားပြီး သတ္တိရှိပေသည်။ သူ၏ အကြည့်မှာ နတ်ဘုရားနယ်မြေ၏ အပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိသွား၏။ မိစ္ဆာနယ်မြေမှ လူသားများစွာကို ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။

"မနေ့ညက လီယူမင်ဟာ မိစ္ဆာနယ်မြေကို သွားပြီး အဲဒီမှာရှိတဲ့ မိစ္ဆာအားလုံးကို သတ်ပစ်ခဲ့တယ်"

"ဒီနေ့မှာတော့ အမဲလိုက်အဖွဲ့က လူတွေကို သွားခေါ်နေချိန်မှာ သူကိုယ်တိုင်က တတိယအဆင့် မိစ္ဆာကို သွားသတ်နေခဲ့တာပေါ့"

"လေးပြင်ကျယ်ကျေးရွာရဲ့ လူဦးရေက တိုးပွားလာနေပြီ"

"ဒုတိယအကြိမ်မြောက် ခမ်းနားတဲ့ ပူဇော်ပွဲ ကျင်းပပြီးရင် လေးပြင်ကျယ်ကျေးရွာဟာ မြို့တစ်မြို့အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မယ်"

"ပြီးတော့ ငါလည်း အဋ္ဌမအဆင့် နတ်ဘုရားအဖြစ် တိုးမြှင့်ခံရဖို့…"

လီယွဲ့၏ မျက်လုံးများ ဝင်းလက်သွား၏။ ကိုယ်ရေးအချက်အလက် ကဏ္ဍတွင် အဋ္ဌမအဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် နတ်ဘုရားစွမ်းအား ယူနစ် ၁၅,၀၀၀ လိုအပ်ကြောင်း ပြသနေသည်။

အမှန်စင်စစ် အဋ္ဌမအဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် အခြားသော ဖုံးကွယ်ထားသည့် အခြေအနေတစ်ခု ရှိသေးသည်။

"မင်း အဋ္ဌမအဆင့်ကို ရောက်သွားတာနဲ့ မင်းဟာ ကျေးရွာစောင့်နတ်တင် မဟုတ်တော့ဘူး"

"အဲဒါက မြို့တစ်မြို့ရဲ့ မြေစောင့်နတ်ဘုရား ဖြစ်လာတာပဲ"

"မြို့စောင့်နတ် ဖြစ်လာဖို့ဆိုရင် လေးပြင်ကျယ်ကျေးရွာဟာ အရင်ဆုံး လေးပြင်ကျယ်မြို့ ဖြစ်လာဖို့ လိုအပ်တယ်"

သူ၏ မျက်လုံးများ တောက်ပနေသည်။

သူ၏ မြေစောင့်နတ်ဘုရားကျောင်းမှာ လေးပြင်ကျယ်ကျေးရွာတွင် တည်ရှိသည်။ လေးပြင်ကျယ်ကျေးရွာသည် သူ၏ အခြေခံအုတ်မြစ် ဖြစ်၏။ လေးပြင်ကျယ်ကျေးရွာသည် လေးပြင်ကျယ်မြို့ ဖြစ်လာမှသာ သူသည် အဋ္ဌမအဆင့်သို့ တိုးမြှင့်ခံရပြီး မြို့စောင့်နတ်ဘုရား စစ်စစ် ဖြစ်လာနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

သေချာသည်မှာ ထိုသို့ပြောရန်မှာ စောလွန်းသေးသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် နတ်ဘုရားစွမ်းအား ၁၅,၀၀၀ ဆိုသည်မှာ ကြီးမားသော အတားအဆီးတစ်ခု ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။ ယခုအချိန်တွင် သူ၌ နတ်ဘုရားစွမ်းအား များများစားစား မရှိသေးပေ။ ထို့ကြောင့် သူသည် ဒုတိယအကြိမ်မြောက် ပူဇော်ပွဲကို မျှော်လင့်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ တိုးပွားလာသော လှူဒါန်းမှုများက သူ့ကို အဋ္ဌမအဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် လုံလောက်သော နတ်ဘုရားစွမ်းအားများ ပေးစွမ်းနိုင်လိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်မိသည်။

"နှမြောစရာကောင်းတာက ဒီဘက်ခေတ် မြေစောင့်နတ်ဘုရားတွေက သိပ်ပြီး ချမ်းသာကြတာ မဟုတ်ဘူး"

"တတိယအဆင့် ယင်လက်နက် တွေက သေချာပေါက် အရောင်းသွက်မှာ မဟုတ်ဘူး…"

သူ ခေါင်းခါလိုက်သည်။

နဝမအဆင့် မြေစောင့်နတ်ဘုရားများထဲတွင်ပင် ထိုလက်နက်မျိုး ပိုင်ဆိုင်သူ များများစားစား မရှိပေ။ တတိယအဆင့် ယင်စစ်သည်တော် လက်နက် တစ်ခု၏ ကုန်ကျစရိတ်မှာ နတ်ဘုရားစွမ်းအား ၅၀ အထိ ရှိသည်။ သူက အနည်းဆုံး နတ်ဘုရားစွမ်းအား ၁၀၀ ဖြင့် ရောင်းချရမည် မဟုတ်ပါလား။

လက်ရှိအချိန်တွင် ဘယ်သူက နတ်ဘုရားစွမ်းအား ၁၀၀ ပေးပြီး ဝိညာဉ်လက်နက် တစ်ခုကို ဝယ်ယူနိုင်မည်နည်း။ အခြား နဝမအဆင့် နတ်ဘုရားတွေကို ထားလိုက်ပါဦး။ သူကိုယ်တိုင်တောင် ထိုမျှအထိ အကုန်အကျ မခံနိုင်ပေ။ ထိုစဉ် သူ၏ အုပ်ချုပ်မှုနယ်မြေအတွင်းရှိ နေရာတစ်ခုမှ ထူးခြားသော ခံစားမှုတစ်ခုကို သူ ချက်ချင်း သိရှိလိုက်ရသည်။

"ဟင်"

သူ၏ အကြည့်မှာ ထိုဘက်သို့ ချက်ချင်း ရောက်သွား၏။ ထိုနေရာမှာ လေးပြင်ကျယ်ကျေးရွာမှ ဆန်ကူမြို့သို့ သွားသော တောင်ပတ်လမ်းဘေးရှိ နေရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ မူလက ချုံပုတ်များသာ ရှိသော ထူးထူးခြားခြား မရှိသည့် နေရာတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအခါမူ ထိုနေရာတွင် စက္ကူလက်မှုဆိုင် တစ်ဆိုင် ရှိနေလေပြီ။ ဆိုင်ရှေ့တွင် ထူးဆန်းသော အပြုံးများရှိပြီး ပါးနီခြယ်ထားသည့် စက္ကူရုပ် ခုနစ်ရုပ်ကို ပြသထားသည်။ တံခါးနက်ကြီး ပွင့်နေပြီး အတွင်းထဲမှ ပျော်ရွှင်စွာ ရယ်မောသံမျိုးစုံ ကြားနေရသလို ခံစားရသည်။ နဝမအဆင့် မြေစောင့်နတ်ဘုရားဖြစ်ပြီး ဤနယ်မြေ၏ အရှင်သခင် ဖြစ်လင့်ကစား စက္ကူဆိုင်အတွင်းမှ မြင်ကွင်းကို သူ ရှင်းလင်းစွာ မမြင်ရပေ။

"မိစ္ဆာဝိညာဉ်တွေ…"

လီယွဲ့၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း ကျဉ်းမြောင်းသွား၏။ ဤစက္ကူလက်မှုဆိုင်မှာ သူ၏ နယ်မြေအတွင်းသို့ မည်သို့ ရောက်လာသည်ကို သူပင် သတိမထားမိခဲ့ပေ။ ထိုနေရာမှာ သူ၏ အုပ်ချုပ်မှုနယ်မြေ အစွန်အဖျားတွင် ရှိသော်လည်း လုံးဝ သူ၏ နယ်မြေအတွင်း၌သာ ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။

အုပ်ချုပ်မှုနယ်မြေ။

သူ၏ နတ်ဘုရားဥပဒေများ လွှမ်းခြုံထားသော နေရာ ဖြစ်သည်။ ယခုမူ စက္ကူလက်မှုဆိုင် တစ်ဆိုင်က သူ၏ နယ်မြေအတွင်းသို့ သူ မသိလိုက်ဘဲ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

"ဒါက နတ်ဘုရားဥပဒေတွေကို ဖယ်ရှားပစ်တာပဲ…"

"ဒါက မိစ္ဆာဝိညာဉ်လား"

"ငါ ဘယ်လို ခံစားနေရလဲဆိုရင်…"

လီယွဲ့ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

သေချာသည်မှာ ထိုစက္ကူဆိုင်၏ စွမ်းအားမှာ မမြင့်မားလှဘဲ အများဆုံး စတုတ္ထအဆင့် အဆောက်အအုံတစ်ခုသာ ဖြစ်ကြောင်း သူ ခံစားမိသည်။ သို့သော် အလွန် ထူးဆန်းလှပြီး နတ်ဘုရားဥပဒေ၏ စွမ်းအား အကြွင်းအကျန်အချို့လည်း ပါဝင်နေ၏။ ထို့အပြင် ၎င်းသည် နတ်ဘုရားလမ်းစဉ်၏ ဥပဒေများနှင့်လည်း ဆင်တူနေသည်။

ရှူး…

သူသည် နတ်ဘုရားနယ်မြေမှ ထွက်ခွာပြီး စက္ကူဆိုင်ရှေ့တွင် ရပ်လိုက်သည်။

ထိုခဏ၌ သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မြင်ကွင်းမှာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွား၏။ တောင်လမ်း မဟုတ်တော့ဘဲ ကျောက်တုံးများ ပြန့်ကျဲနေသော မြေပြန့်တစ်ခု ဖြစ်သွားသည်။ ကျောက်ခဲပုံများရှေ့တွင် မည်းနက်နေသော စက္ကူဆိုင်မှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဖုံးလွှမ်းသွားနိုင်သည့် ထူထပ်သော အငွေ့အသက်အမည်းများကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ရင်ဖုံးအင်္ကျီဝတ်ထားပြီး အလောင်းကဲ့သို့ မျက်နှာဖြူလျော့နေသော၊ လက်ထဲတွင် ကလေးကစားစရာ တစ်ခုကို ကိုင်ထားသည့် မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦး ထွက်လာသည်။ မိန်းကလေးငယ်မှာ ခေါင်းကို စောင်းပြီး ချိုသာစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

"အစ်ကိုကြီး… သမီးတို့တွေ တူတူပုန်းတမ်း ကစားရအောင်"

"အကယ်လို့ အာယင်က အစ်ကိုကြီးကို ရှာတွေ့သွားရင် အစ်ကိုကြီးက အာယင်နဲ့အတူ ဒီမှာ ထာဝရ နေရမယ်နော်…"