အခန်း ၄၄

အခန်း ၄၄- လီယူမင်၏ အစွမ်း၊ တာဝန်ဆုလာဘ်များ ထုတ်ယူခြင်း

တိမ်တိုက်နှင့် မြူခိုးများ ထလာသည်။

မိုးကြိုးသံကြီး တစ်ခု ကောင်းကင်တွင် ဟိန်းခနဲ မြည်သွား၏။ ဧရာမ ရွှေဓားကြီးများသည် အရပ်မျက်နှာ အနှံ့အပြားတွင် လေထဲ၌ ချိတ်ဆွဲထားသလို ပေါ်လာသည်။ ဧရာမ ရေခဲချွန်ကြီးများ၊ ပူလောင်လှသော အဆိပ်ငွေ့များနှင့် ထက်မြက်လှသော လေဓားအားလုံးသည် တက်လာသော တိမ်တိုက်နှင့် မြူခိုးများကြောင့် တားဆီးခံလိုက်ရပြီး အတွင်းမှ သတ္တုချင်း ထိခိုက်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

လီယူမင်သည် မြေခွေးမိစ္ဆာ၏ အလောင်းကြီးပေါ်တွင် ရပ်နေကာ အဝေးသို့ စိုက်ကြည့်နေသည်။ ထိုနေရာမှ ဧရာမ ဝံပုလွေဆိုးကြီးတစ်ကောင် ပြေးထွက်လာသည်။ ၎င်းသည် ဝံပုလွေတောင်က ဝံပုလွေမိစ္ဆာထက် ပိုမိုမြင့်မားကာ သန်မာလှသည်။ ၎င်း၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် အေးစက်လှသော မြူခိုးများ ဝိုင်းရံနေပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် စိမ်းဖန့်ဖန့် မျက်လုံးများဖြင့် လီယူမင်ကို စိုက်ကြည့်ကာ ဝံပုလွေဟောင်သံကြီး ပြုလိုက်၏။

"ဝူး…"

"လူသားတွေ… သူတို့ သေသင့်တယ်"

၎င်းသည် လက်သည်းများကို ရုတ်တရက် ယမ်းလိုက်ရာ ရေခဲဓားများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု လီယူမင်ထံသို့ ပြေးဝင်သွားတော့သည်။

"လူသားတွေက ငါတို့ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်ကို သဘောရှိ သတ်ဖြတ်နေတာပဲ… သူတို့ကို အသက်ရှင်ခွင့် မပေးနိုင်ဘူး"

လက်ဝဲဘက် တောအုပ်ထဲမှ လေးငါးတာခန့် မြင့်သည့် ဧရာမ တောဝက်နီကြီးတစ်ကောင် ပြေးထွက်လာပြီး ၎င်း၏ ပါးစပ်မှ ပူလောင်လှသော အဆိပ်ငွေ့များကို မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။

"လူသားတွေဆိုတာ ငါတို့အတွက် အစာပဲ… အစာဆိုရင် အစာလိုပဲ ငြိမ်ငြိမ်နေရမှာပေါ့"

"ငါတို့ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်ကို သတ်ရအောင် ဘယ်သူက မင်းကို သတ္တိပေးလိုက်တာလဲ"

လက်ယာဘက်မှ သစ်ပင်ကြီးများ ကျိုးကြေသွားပြီး ဧရာမ ကျားသစ်ဆိုးကြီးတစ်ကောင် လေထဲသို့ ခုန်တက်လာသည်။ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ကြောက်မက်ဖွယ် မိစ္ဆာအရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေကာ လေဓားအများအပြား လီယူမင်ထံသို့ တိုးဝင်သွားသည်။ လေဓားတစ်ခုချင်းစီသည် လေထုကို ခွဲထွက်သွားပြီး အသံလှိုင်းပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်စေသည်။

မင်းတို့ ကြောက်နေတာလား။

"ငါ လီယူမင်က မင်းတို့ရဲ့ စခန်းတွေကို တိုက်ခိုက်ပြီး မင်းတို့ကို ခြေထောက်အောက်မှာ နင်းချေပစ်မှာကို ကြောက်နေတာလား"

လီယူမင်မှ လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်သည်။ သူသည် လက်အင်္ကျီကို အသာအယာ ယမ်းလိုက်ရာ ရုတ်တရက် တိမ်တိုက်နှင့် မြူခိုးများ တက်လာပြီး လီရှို့ဝူနှင့် အခြားသူများကို ပေတစ်ရာခန့် အဝေးသို့ ပို့ဆောင်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် သူ့ထံသို့ ပြေးဝင်လာသော ဧရာမ ဝံပုလွေကြီးထံသို့ ရုတ်တရက် ပြေးဝင်သွားတော့သည်။

"မိုးကြိုး ပစ်စမ်း"

သူ့မျက်လုံးများ ဝင်းလက်သွားပြီး လက်ညှိုးညွှန်လိုက်၏။ ရုတ်တရက် ကောင်းကင်မှ မိုးကြိုးတစ်စင်း ပစ်ချလိုက်ရာ ဧရာမ ဝံပုလွေကြီးကို တည့်တည့်ထိမှန်သွား၏။ လျှပ်စီးများ လက်သွားပြီး ဝံပုလွေကြီး ပတ်ပတ်လည်ရှိ ချုံပုတ်များမှာ မီးသွေးဖြစ်သွားကာ ကျောက်တုံးများမှာလည်း ဖုန်မှုန့်များ ဖြစ်သွားတော့သည်။

"ဝူး…"

ဝံပုလွေကြီးသည် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ တောက်ပလှသော ရွှေဓားသုံးလက်သည် ခုတ်ပိုင်းချလိုက်၏။ ၎င်းသည် မိုးကြိုးထိမှန်ထားသဖြင့် နေရာတွင် တောင့်တင်းနေကာ မရှောင်တိမ်းနိုင်တော့ပေ။ ၎င်း လုပ်နိုင်သည်မှာ ရွှေဓားကို တားဆီးရန် ရေခဲချွန်များ အမြောက်အမြား မှုတ်ထုတ်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ရွှေဓားမှာ အလွန်ထက်မြက်လှသည်။ ဧရာမ ရေခဲချွန်ကြီးများသည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ရွှေဓား၏ ခုတ်ပိုင်းခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။ ရေခဲချွန်များစွာ တိုက်ခိုက်နေသော်လည်း ရွှေဓား၏ ခုတ်ပိုင်းခြင်းကို ဆက်တိုက် ခံနေရဆဲ ဖြစ်သည်။

ဗြုန်း…။

ရွှေဓားသည် ဝံပုလွေကြီးကို ထိမှန်သွားပြီး သွေးများ ချက်ချင်း ပန်းထွက်လာသည်။ သို့သော် စွမ်းအားအများစုမှာ ရေခဲချွန်များကြောင့် လျော့ပါးသွားသဖြင့် တစ်ချက်တည်းနှင့် မသေဆုံးသွားပေ။

"မင်း ငါ့ကို မသတ်နိုင်ရင် ငါ မင်းကို သတ်မယ်"

ဧရာမ ဝံပုလွေကြီးသည် တောင်ငယ်တစ်လုံးလို ရပ်နေကာ ဟိန်းဟောက်ရင်း လီယူမင်ထံသို့ ရေခဲချွန်များ ထပ်မံ မှုတ်ထုတ်လိုက်ပြန်သည်။ ထိုအတောအတွင်း အခြားမိစ္ဆာကြီး နှစ်ကောင်မှာလည်း အနီးသို့ ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်သည်။ ပူလောင်လှသော အခိုးအငွေ့များနှင့် လေဓားများစွာသည် လီယူမင်ကို ဝိုင်းရံထား၏။ မိစ္ဆာကြီး သုံးကောင် ပူးပေါင်းလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

ဒါဟာ ဆန်ကူမြို့နယ်မှာ အနိုင်မတိုက်နိုင်တဲ့ အင်အားစုတစ်ခုပါပဲ။

"မင်းတို့ ဒီလောက်ပဲလား"

လီယူမင်မှ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်သည် ရုတ်တရက် မြေကြီးထဲသို့ နစ်ဝင်သွားပြီး နေရာမှ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ မိစ္ဆာသုံးကောင်၏ တိုက်ခိုက်မှုအားလုံး လွဲချော်သွား၏။

ဤသည်မှာ သူ ရရှိခဲ့တဲ့ ဒုတိယမြောက် မှော်အတတ်ဖြစ်တဲ့ မြေလျှိုးအတတ် ပင် ဖြစ်သည်။

ထိုခဏတွင် ဧရာမ ဝံပုလွေကြီး၊ တောဝက်နီကြီးနှင့် ကျားသစ်ကြီးတို့မှာ အံ့အားသင့်ကာ ရပ်တန့်သွားကြသည်။

ထိုအချိန်မှာပင် လီယူမင်သည် ဝံပုလွေကြီး၏ နောက်ကျောတွင် ပေါ်လာသည်။ ရွှေဓား ထပ်မံ ပေါ်လာပြန်သည်။ ဧရာမ ဝံပုလွေကြီးမှာ ချက်ချင်း အသတ်ခံလိုက်ရပြီး သွေးများ နေရာအနှံ့ စင်သွားတော့သည်။

ထို့နောက် တောဝက်နီကြီးနှင့် ကျားသစ်ကြီးတို့ တုံ့ပြန်ရုံရှိသေး၊ လီယူမင်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ မြေကြီးထဲ ထပ်မံ နစ်ဝင် ပျောက်ကွယ်သွားပြန်သည်။

သောက်ကျိုးနည်း။

"ဒီလူသားက မြေလျှိုးအတတ်ကို သိနေတာလား" "ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ"

"လူသားတွေက ကိုယ်ခံပညာပဲ တတ်ကြတာ မဟုတ်ဘူးလား"

"ငါတို့ရှေ့က လူသားက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး မိုးကြိုး၊ ရွှေဓား၊ တိမ်တိုက်မြူခိုးနဲ့ မြေလျှိုးအတတ် ဆိုတဲ့ စွမ်းအားလေးမျိုးလုံးကို ပိုင်ဆိုင်နေရတာလဲ"

ကျားသစ်ကြီးသည် ထိတ်လန့်တကြား ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ မိစ္ဆာများအနေဖြင့် သူတို့တွင် ပင်ကိုယ်စွမ်းရည်များ ရှိတတ်ကြသည်။ ဒါပေမဲ့ တစ်မျိုးတည်းသာ ဖြစ်သည်။ သွေးမျိုးဆက်ရှိသည့် မိစ္ဆာများသာ နည်းလမ်းများစွာ တတ်မြောက်နိုင်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ဒါပေမဲ့ သူတို့ကတော့ အဲဒီလို မဟုတ်တာ သိသာပါသည်။

ဝုန်း…။

မိုးကြိုးသံ မြည်သွားပြီး ရွှေဓား ထပ်မံ ပေါ်လာပြန်သည်။

ခဏအကြာတွင် သူ့ရှေ့ရှိ မိစ္ဆာအလောင်း သုံးလောင်းကို ကြည့်ရင်း လီယူမင်၏ နှုတ်ခမ်းဖျားတွင် ကျေနပ်သည့် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူသည် ဆန်ကူမြို့နယ်ရှိ မိစ္ဆာကြီးအားလုံးကို သုတ်သင်နိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

"ဟား ဟား ဟား…"

"ငါ လီယူမင်က ဒီကနေ့ မိစ္ဆာတွေကို ဒီနေရာမှာ သုတ်သင်လိုက်ပြီ"

"ငါတို့ လူသား ကျင့်ကြံသူတွေဟာ ဒီလိုပဲ အတားအဆီးမရှိ မိစ္ဆာတွေကို သတ်ဖြတ်ပြီး မကောင်းမှုကို ဖယ်ရှားရမှာပဲ"

သူသည် ဝမ်းမြောက်ခြင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ဒါဟာ တကယ်ကို ခံစားလို့ကောင်းတဲ့ ကိစ္စပဲ။

မိစ္ဆာဖြစ်နေတော့ ဘာဖြစ်လဲ။

သူတို့က လူသားတွေကို အစာလို သဘောထားခဲ့ကြတာ။ ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့တော့ လီယူမင်ရဲ့ လက်ချက်နဲ့ သေကုန်ကြပြီ။

သူသည် ရှေ့ရှိ ကျောက်ကမ်းပါးကို ကြည့်လိုက်သည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ရွှေဓားတစ်လက် ပေါ်လာပြီး

"လေးပြင်ကျယ်ရွာရဲ့ နတ်စင်ဂေါပက လီယူမင်သည် မြေစောင့်နတ်မင်း အရှင်လီယွဲ့၏ အမိန့်တော်အရ ဆန်ကူမြို့နယ်မှ မိစ္ဆာကြီး လေးကောင်ကို ဤနေရာ၌ သုတ်သင်ခဲ့သည်"

ကျောက်ကမ်းပါးပေါ်တွင် စာသားများ ထွင်းထုလိုက်သည်။

ထို့နောက် လီရှို့ဝူနှင့် သူနှင့်အတူ လိုက်လာသော စစ်သည်တော် ဆယ်ဦးတို့၏ မျက်လုံးများတွင် လေးစားအားကျမှုများ ပြည့်နှက်နေ၏။

နတ်စင်ဂေါပကက တကယ်ကို အံ့သြဖို့ကောင်းတာပဲ။ နတ်စင်ဂေါပကက တကယ်ကို စွမ်းတာပဲ။

...

နတ်ဘုရားနယ်မြေ အတွင်း။

လီယွဲ့၏ မျက်နှာပေါ်တွင်လည်း အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ လီယူမင်၏ တိုက်ပွဲမှာ သူ့အာရုံကို လုံးဝ ဖမ်းစားသွားခဲ့သည်။ လီယူမင်၏ တိုက်ခိုက်ရေး အရည်အချင်းကိုလည်း သူ အသိအမှတ်ပြုလိုက်သည်။ တတိယအဆင့် အလယ်အလတ် ကျင့်ကြံမှုဖြင့် တတိယအဆင့် အောက်ခြေ မိစ္ဆာသုံးကောင်ကို တစ်ပြိုင်နက် သတ်နိုင်ခြင်းမှာ တကယ်ကို အထင်ကြီးစရာ ကောင်းလှသည်။

တကယ်လို့ တတိယအဆင့် အလယ်အလတ် ကိုယ်ခံပညာရှင်သာ ဆိုလျှင် ဒီမိစ္ဆာသုံးကောင်ရဲ့ လက်ချက်နဲ့ သေသွားလောက်ပြီ။

"လီယူမင်က မှော်အတတ်တွေကို အသုံးချရာမှာ တော်တော်လေး လုပ်နိုင်တာပဲ"

"အားနည်းချက်တွေ အများကြီး ရှိနေသေးပေမဲ့ သူ့ရဲ့ အားသာချက်တွေက အားနည်းချက်တွေကို ဖုံးလွှမ်းသွားနိုင်ပါတယ်"

လီယွဲ့ ကျေနပ်သွားသည်။

စိတ်ကူးတစ်ခုနှင့်အတူ သူသည် ကိုယ်ပိုင်တာဝန် အပိုင်းကို ဖွင့်လိုက်၏။

ထိုအချိန်တွင် ကိုယ်ပိုင်တာဝန် - ၆ မှာ ပြီးမြောက်သွားပြီ ဖြစ်သည်။ လီယူမင်သည် ဆန်ကူမြို့နယ်အတွင်းရှိ တတိယအဆင့် မိစ္ဆာအားလုံးကို သုတ်သင်ခဲ့ရာ စုစုပေါင်း မိစ္ဆာခြောက်ကောင် သတ်နိုင်ခဲ့သည်။

ရှူး…

သူသည် တာဝန်ဆုလာဘ်ကို လက်ခံလိုက်သည်။ ရုတ်တရက် သူ့ရှေ့တွင် ပထမအဆင့် သံချပ်ကာ အစုံနှစ်ဆယ်၊ ဒုတိယအဆင့် သံချပ်ကာ ငါးစုံနှင့် ဒုတိယအဆင့် ကောင်းချီးပေးလက်ဖွဲ့ သုံးခု ပေါ်လာသည်။ ပထမအဆင့် သံချပ်ကာမှာ အဖြူရောင်ဖြစ်ပြီး ဒုတိယအဆင့်မှာ အပြာနုရောင် ဖြစ်သည်။ နှစ်မျိုးလုံးမှာ ခန္ဓာကိုယ်အပြည့် ဝတ်ဆင်နိုင်ပြီး ဦးထုပ်များလည်း ပါရှိ၏။

သံချပ်ကာပေါ်တွင် ထူးဆန်းသော သင်္ကေတများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး ထိုအရာများတွင် တာအိုနိယာမများ ပါရှိသည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းတွင်လည်း နတ်ဘုရားစွမ်းအား ခုနစ်ဆယ်မှာ ဘယ်ကမှန်းမသိ ပေါ်လာသည်။ ယခုအချိန်တွင် သူ့တွင် နတ်ဘုရားစွမ်းအား ငါးရာ့ရှစ်ဆယ် ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ လွန်ခဲ့သည့် ရက်အနည်းငယ်အတွင်း လီယူမင် မိစ္ဆာသတ်ခဲ့သဖြင့် ရရှိလာသည့် မိစ္ဆာအလောင်းများကို ရောင်းချခြင်းဖြင့် နတ်ဘုရားစွမ်းအား နှစ်ရာကျော် ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဒီသံချပ်ကာက သိပ်မလေးဘူးပဲ"

"ဒါ့အပြင် ကာကွယ်ရေး စွမ်းရည်ကလည်း တော်တော်ကောင်းတယ်… ပထမအဆင့် သံချပ်ကာကို ဖောက်ထွင်းဖို့ဆိုရင် ပထမအဆင့် အမြင့်ဆုံး တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအား လိုအပ်လိမ့်မယ်"

လီယွဲ့သည် သူ့ဘာသာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

ဒုတိယအဆင့် သံချပ်ကာအတွက်လည်း ထိုနည်းအတိုင်းပင်၊ ဒုတိယအဆင့် တိုက်ခိုက်သူတစ်ဦး၏ အမြင့်ဆုံး တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအား ရှိမှသာ ဖောက်ထွင်းနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ဒါဟာ သံချပ်ကာ ဝတ်ဆင်ထားတဲ့ စစ်သည်တော်တွေရဲ့ အင်အားကို အဆမတန် တိုးတက်စေမှာ အမှန်ပဲ။

"လက်နက်တွေတော့ လိုနေသေးတယ်"

"တကယ်လို့ ပထမအဆင့် ဓားရှည်နဲ့ ဒုတိယအဆင့် ဓားရှည်တွေသာ ထပ်ပေါင်းလိုက်ရင် တကယ့်ကို ကောင်းမွန်တဲ့ ကိုယ်ခံပညာ စစ်သည်အဖွဲ့ ဖြစ်လာမှာပဲ"

လီယွဲ့ ပြုံးလိုက်သည်။

ဤကမ္ဘာတွင် သံချပ်ကာနှင့် လက်နက်များကဲ့သို့သော ပစ္စည်းများလည်း သဘာဝကျကျ ရှိနေသည်။ လီယူမင်အနေနဲ့ ဒီတစ်ခါ ဆန်ကူမြို့နယ်မှ တတိယအဆင့် မိစ္ဆာအားလုံးကို သတ်ပြီးရင် အကျိုးအမြတ်များ အများကြီး ရလာလိမ့်မည်ဟု သူယုံကြည်သည်။ နောက်ဆုံးတော့ ပစ္စည်းတစ်ခု ရလာပြီဆိုရင် မိစ္ဆာတွေက သူတို့ကိုယ်တိုင် သုံးတာဖြစ်ဖြစ်၊ လက်အောက်ငယ်သားတွေကို ဆုချတာဖြစ်ဖြစ်၊ ဒါမှမဟုတ် သိမ်းဆည်းထားတာဖြစ်ဖြစ် လုပ်တတ်ကြတာပဲ မဟုတ်လား။

သူသည် ထိုအရာများကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ဒုတိယအဆင့် ယင်စစ်သည်တော် မှော်လက်နက် ကို ဆက်လက် သန့်စင်နေတော့သည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ရက်ဝက်ခန့် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။

ဒီနေ့မှာတော့ လီယွဲ့သည် တတိယအဆင့် ယွမ်ဂန်းအဆင့် ကိုယ်ခံပညာ ဆရာကြီးတစ်ဦး သူ၏ စီရင်ပိုင်ခွင့်နယ်မြေ အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။ သူသည် ဆံပင်ဖြူဖြူနှင့် အဘိုးအိုတစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း ဒေါသမပါဘဲ အလိုအလျောက် ရှိန်ရလောက်သည့် အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေသည်။ သိသာသည်မှာ သူသည် ရာထူးအာဏာကို ကြာမြင့်စွာ ကိုင်တွယ်ခဲ့သူ တစ်ဦးဖြစ်၏။

"တတိယအဆင့် ကိုယ်ခံပညာ ဆရာကြီး..."

လီယွဲ့ အသာအယာ ကြည့်လိုက်၏။ ထိုသို့ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံမျှဖြင့် ဆံပင်ဖြူနှင့် တတိယအဆင့် ကိုယ်ခံပညာ ဆရာကြီးမှာ နေရာတွင် တောင့်တင်းသွားပြီး အတိုင်းအဆမရှိသော ကြောက်ရွံ့မှုများက သူ့ကို လွှမ်းမိုးသွားသည်။

သူသည် ယှဉ်ဖက်ကင်းသော မိစ္ဆာကြီးတစ်ကောင်၏ အကြည့်ကို ခံနေရသလို ခံစားလိုက်ရပြီး ဦးရေပြားများပင် စိမ့်တက်သွားတော့သည်။

သူသည် ရှေ့သို့ ဆက်သွားသင့်၊ မသွားသင့်ကို မဝေခွဲနိုင်ဘဲ ငေးကြည့်နေမိသည်။ .