အခန်း ၄၅

အခန်း ၄၅- ကိုးကွယ်ယုံကြည်သူ အရေအတွက် အဆမတန် တိုးလာခြင်းနှင့် ဝိညာဉ်စပါးခင်းများကို စစ်ဆေးခြင်း

"ခုနက…"

"ငါ့ကို လေးပြင်ကျယ်ရွာရဲ့ ဒဏ္ဍာရီလာ မြေစောင့်နတ်မင်း အရှင်လီယွဲ့က စောင့်ကြည့်နေတာလား"

"တကယ်ပဲ နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်နေတာလား"

"ဒါမှမဟုတ် ယှဉ်ဖက်ကင်းတဲ့ မိစ္ဆာကြီးလား"

ကျောက်ကျိုယွမ်သည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး သူ့ဘာသာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

သူသည် တုန်ရင်နေသည့် သူ့နှလုံးသားကို လက်ဖြင့် ဖိထားလိုက်၏။ ပါရမီရှင် တစ်ဦးဖြစ်သည့်အတွက် သူသည် မွေးကတည်းက ထူးခြားသော နှလုံးသားကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး သူ၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းမှာ သာမန်လူများထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်လှသည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် အခြားလူများ မခံစားနိုင်သည့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အကြည့်ကို ခံစားသိရှိနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူ၏ ကိုယ်ခံပညာလမ်းစဉ်ကို အလွန်ချောမွေ့စေခဲ့သည်။ အသက်ငါးဆယ်မပြည့်ခင်မှာပဲ တတိယအဆင့် ယွမ်ဂန်းအဆင့် ကို ရောက်ရှိခဲ့ပြီး အသက်ခြောက်ဆယ့်ငါးနှစ်မှာတော့ တတိယအဆင့် အလယ်အလတ်ကို ထပ်မံ ရောက်ရှိခဲ့သည်။

"တစ်ဖက်လူက တကယ့် နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်တယ်လို့ ကောလာဟလတွေ ထွက်နေတာပဲ"

"ဒါ့အပြင် ဆန်ကူမြို့နယ်က တတိယအဆင့် မိစ္ဆာတွေ အားလုံးကိုလည်း တစ်ဖက်လူရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားတွေက သုတ်သင်လိုက်ပြီပဲ"

"အရှင်မင်းကြီးက ငါ့ကို ဒီကို စေလွှတ်လိုက်တာဆိုတော့ ငါ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူ့ကို တွေ့အောင် တွေ့ရမယ်"

"တကယ်လို့ သူက တကယ့် ဒဏ္ဍာရီလာ နတ်ဘုရားသာ ဆိုရင်…"

သူ့မျက်လုံးထဲတွင် အလင်းတစ်ခု လက်သွားပြီး လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်သည်။ သူသည် တကယ့် နတ်ဘုရား မဟုတ်ဘဲ ယှဉ်ဖက်ကင်းသည့် မိစ္ဆာကြီးသာ ဖြစ်နေပါစေဦး၊ ကျောက်ကျိုယွမ် သေရုံသာ ရှိသည်။

သေရမှာကို ဘာကြောက်စရာ ရှိသလဲ။

နှစ်တိုင်း ငါတို့ရဲ့ ရွှမ်ခရိုင် နယ်မြေမှာ မိစ္ဆာတွေရဲ့ အစားခံနေရတဲ့ လူတွေ ဘယ်လောက်တောင် များလဲ။

ကျောက်ကျိုယွမ်သည်လည်း လူသားတစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။ သူသည် အခြား သာမန်လူများထက် ပို၍ မြင့်မြတ်နေသူ မဟုတ်ပါ။

ထို့ကြောင့် သူ ဘာလို့ မသေနိုင်ရမှာလဲ။

သူသည် ပြတ်သားသည့် အကြည့်များဖြင့် လေးပြင်ကျယ်ရွာရှိရာသို့ ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းသွားတော့သည်။

...

"စိတ်ဝင်စားစရာပဲ"

"ထူးခြားတဲ့ ပါရမီပါလာတဲ့ လူသားတစ်ယောက်ပါလား"

"သူက မွေးကတည်းက ထူးခြားတဲ့ နှလုံးသားကို ပိုင်ဆိုင်ထားတာပဲ"

"နှလုံးသားက မီးဓာတ်နဲ့ ဆက်နွယ်နေတာ… ဒီလူရဲ့ နှလုံးသားက အလွန်ကို ပူလောင်ပြင်းပြနေတာပဲ… သူဟာ သဘာဝအတိုင်း ကြွယ်ဝတဲ့ သွေးနဲ့ အင်အားတွေကို ရရှိထားပြီး သူ့ရဲ့ ကိုယ်ခံပညာ ပါရမီက သာမန် ပါရမီရှင်တွေထက် အများကြီး သာလွန်တယ်"

နတ်ဘုရားနယ်မြေ အတွင်း။

လီယွဲ့ ပြုံးလိုက်သည်။

လွန်ခဲ့သည့် နှစ်ပတ်အတွင်းမှာပင် လေးပြင်ကျယ်ရွာ၏ လူဦးရေမှာ တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ တိုးပွားလာသည်။ နေ့တိုင်း ဆန်ကူမြို့နယ် အရပ်ရပ်မှ လူများစွာသည် သူတို့၏ မိသားစုများနှင့်အတူ ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။ ဒီကို ရောက်လာကြသူများမှာ လီယူမင်၏ စကားကို ယုံကြည်ကြသူများဖြစ်ပြီး သူဟာ မိစ္ဆာမဟုတ်ဘဲ တကယ့် နတ်ဘုရားဖြစ်သည်ဟု ယူဆကြသူများ ဖြစ်တာ သိသာပါသည်။

သို့သော်လည်း ဆန်ကူမြို့နယ်အတွင်းမှာ ရှိနေသေးသော လူအများအပြားမှာတော့ အန္တရာယ်တစ်ခုကနေ လွတ်မြောက်ပြီး နောက်ထပ် အန္တရာယ်တစ်ခုထဲ ကျရောက်သွားမည်ကို ကြောက်နေကြဆဲ ဖြစ်ပါသည်။ လီယွဲ့သည် ထိုအရာများကို ဂရုမစိုက်ပေ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူ နောက်ထပ် အဆင့်တက်ပြီး သူ့ရဲ့ စီရင်ပိုင်ခွင့်နယ်မြေ ကျယ်ပြန့်လာတာနဲ့အမျှ ဒီလူတွေဟာလည်း သူ့ရဲ့ ကိုးကွယ်ယုံကြည်သူတွေ ဖြစ်လာကြမှာပါပဲ။ ဒါဟာ အချိန်တစ်ခုပဲ လိုတာပါ။

ရှူး…

စိတ်ကူးတစ်ခုနှင့်အတူ သူသည် ကိုးကွယ်ယုံကြည်သူ အချက်အလက် ကဏ္ဍကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ ကိုးကွယ်သူ အရေအတွက်ကို ကြည့်ပြီး ကျေနပ်သည့် အမူအရာ ပေါ်လာသည်။

...

[နေ့စဉ် အမွှေးတိုင် ပူဇော်မှု]: ၁၀,၁၇၃

[တာအိုအဆင့် ကိုးကွယ်သူ]: ၀

[နေ့စဉ် အမွှေးတိုင် ပူဇော်မှု ၁၀၀,၀၀၀ ရရှိသည်]

[ကောင်းကင်အဆင့် ကိုးကွယ်သူ]: ၀

[နေ့စဉ် အမွှေးတိုင် ပူဇော်မှု ၁၀,၀၀၀ ရရှိသည်]

[သန့်ရှင်းသောအဆင့် ကိုးကွယ်သူ]: ၀

[နေ့စဉ် အမွှေးတိုင် ပူဇော်မှု ၁,၀၀၀ ရရှိသည်]

[အဆင့်အေ ကိုးကွယ်သူ]: ၁၂

[နေ့စဉ် အမွှေးတိုင် ပူဇော်မှု ၁၀၀ ရရှိသည်]

[အဆင့်ဘီ ကိုးကွယ်သူ]: ၆၅၂

[နေ့စဉ် အမွှေးတိုင် ပူဇော်မှု ၁၀ ခု ရရှိသည်]

[အဆင့်စီ ကိုးကွယ်သူ]: ၂၃၀၈

[နေ့စဉ် အမွှေးတိုင် ပူဇော်မှု ၁ ခု ရရှိသည်]

[အဆင့်ဒီ ကိုးကွယ်သူ]: ၁၄၅၅

[ဆယ်ရက်လျှင် အမွှေးတိုင် ပူဇော်မှု ၁ ခု ရရှိသည်]

...

"ကိုးကွယ်သူ စုစုပေါင်း အရေအတွက်က ၄,၄၂၇ ရောက်သွားပြီ"

"အခုဆိုရင် ငါဟာ နေ့တိုင်း နတ်ဘုရားစွမ်းအား ဆယ်ခုနှုန်း ရနေပြီပေါ့"

"အဲဒီထဲမှာ အဆင့်အေ ကိုးကွယ်သူ နှစ်ယောက်တောင် ထပ်တိုးလာတာပဲ"

ထိုအဆင့်အေ ကိုးကွယ်သူ နှစ်ဦး၏ ဘဝနောက်ခံသမိုင်းကြောင်းများ လီယွဲ့၏ မျက်စိရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။ သူတို့အနက် တစ်ဦးမှာ လီရှို့တောက် ဟု အမည်ရပြီး အသက် တစ်ဆယ့်ရှစ်နှစ်သာ ရှိသေးသည်။ လီရှို့ဝူကဲ့သို့ပင် သူသည်လည်း ငယ်စဉ်ကတည်းက ရွာရှိ လူအများ၏ အကျွေးအမွေးဖြင့် ကြီးပြင်းလာရသည့် မိဘမဲ့တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူ၏ မိဘများမှာ သူငယ်စဉ်က ဝံပုလွေတောင်မှ ဝံပုလွေမိစ္ဆာများ၏ အစားခံခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

အခြားတစ်ဦးမှာ လီရှို့ချီ ဟု အမည်ရပြီး အသက် ၂၃ နှစ် ရှိပြီဖြစ်ကာ အိမ်ထောင်ကျပြီး သားတစ်ဦးနှင့် သမီးတစ်ဦး ရှိ၏။ သူ၏ မိဘများမှာလည်း အသက်ရှင်လျက် ရှိကြသေးသည်။

"အရင်က လီမိသားစုရွာမှာ ရှို့မျိုးဆက်ရဲ့ အဆင့်အေ ကိုးကွယ်သူ လေးယောက် ရှိခဲ့တာပဲ"

"လီယူမင်နဲ့ လီတီယန် အပါအဝင်ဆိုရင် လီမိသားစုရွာက အဲဒီတုန်းက အဆင့်အေ ကိုးကွယ်သူတွေရဲ့ ထက်ဝက်လောက် ရှိခဲ့တာပေါ့"

လီယွဲ့ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ယခုမှာ ညနေစောင်းနေပြီဖြစ်သည်။ ရွာသားအများအပြားသည် အမွှေးတိုင် ပူဇော်ရန် မြေစောင့်နတ်ကျောင်း ရှေ့တွင် စုရုံးနေကြသည်။ မနက်တစ်ကြိမ်၊ ညနေတစ်ကြိမ် အမွှေးတိုင် နှစ်ကြိမ် ထွန်းကြသည်။ လီယူမင်က သီးခြား အချိန်သတ်မှတ်မထားသော်လည်း ယေဘုယျအားဖြင့် နေထွက်ချိန်နှင့် နေဝင်ချိန်များ ဖြစ်ကြသည်။

ဤအချိန်မှာ ရွာသားများ ကြာမြင့်စွာ ညှိနှိုင်းပြီးနောက် အလိုအလျောက် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် အချိန်ဖြစ်သည်။

သေချာတာကတော့ အချို့ရွာသားများမှာ နေ့ခင်းဘက် ဒါမှမဟုတ် မွန်းတည့်ချိန်မှာတောင် လာတတ်ကြပေမဲ့ လီယူမင်ကတော့ ထိုအရာများကို လျစ်လျူရှုထားပါသည်။

သူက လေးပြင်ကျယ်ရွာသားအားလုံးကို မနက်နှင့် ညနေများ၌ အမွှေးတိုင် နှစ်ကြိမ် ပူဇော်ရန်သာ တောင်းဆိုထားသည်။ တခြားအချိန်တွေမှာတော့ သူတို့ ပူဇော်ချင်သလောက် ပူဇော်နိုင်ပါတယ်။ နူးညံ့သည့် ရနံ့များ လေထဲတွင် ပျံ့လွင့်နေသည်။ မီးခိုးငွေ့များ ဝေ့ဝဲနေ၏။ မြေစောင့်နတ်ကျောင်းတစ်ခုလုံးသည် ပို၍ ထူးခြားဆန်းပြားနေသလို ခံစားရသည်။

"အဖြူရောင်ကျောက်စိမ်း ဝိညာဉ်စပါးတွေက အညှောက်ပေါက်လာပြီပဲ… ဝိညာဉ်စပါး အဆီအနှစ် ကို သုံးပြီး ကြီးထွားမှုကို မြန်ဆန်အောင် လုပ်လို့ရပြီ..."

"ဒါ့အပြင် ငါ့မှာ ပထမအဆင့် ကောင်းချီးပေးလက်ဖွဲ့ ဆယ်ခုနဲ့ ဒုတိယအဆင့် ကောင်းချီးပေးလက်ဖွဲ့ သုံးခုလည်း ရှိသေးတာပဲ"

"အဲဒီ သံချပ်ကာတွေကိုလည်း မခွဲဝေရသေးဘူး"

"ဒါဆို ဒီကနေ့ပဲ အဲဒါအားလုံးကို ချီးမြှင့်ပေးလိုက်တော့မယ်"

လီယွဲ့ တည်ငြိမ်နေသည်။ သူသည် နတ်ဘုရားနယ်မြေ အတွင်း လွင့်မျောနေသည့် ဝိညာဉ်စပါး အဆီအနှစ် ကို ကြည့်လိုက်၏။ ရုတ်တရက် ဝိညာဉ်စပါး အဆီအနှစ် သည် နတ်ဘုရားနယ်မြေ ထဲမှ ပျံထွက်သွားတော့သည်။

...

တိန်ကျိုးအယ်သည် ဝိညာဉ်စပါးခင်းများကို စစ်ဆေးနေသည်။ သူ နေ့တိုင်း အဖြူရောင်ကျောက်စိမ်း ဝိညာဉ်စပါးပင် တစ်ခုချင်းစီကို ဂရုတစိုက် စစ်ဆေးတတ်သည်။ အဖြူရောင်ကျောက်စိမ်း စပါးပင်လေးများမှာ ယခုအခါ အညှောက်ပေါက်လာပြီး စိမ်းလန်းစိုပြည်နေသည့် မြင်ကွင်းကြောင့် သူ အလွန်ဝမ်းမြောက်နေမိသည်။

ဒါတွေက… ဒါတွေအားလုံးက အနာဂတ်မှာ ဝိညာဉ်စပါးတွေ ဖြစ်လာမှာပဲ။

အရင်က ဝိညာဉ်စပါးက ဘယ်လောက်တန်ဖိုးရှိသလဲဆိုတာ သူ မသိခဲ့သော်လည်း ရွာသူကြီးက အကြိမ်ကြိမ် လာကြည့်ပြီး ဒါတွေဟာ ဘယ်လောက်တန်ဖိုးရှိကြောင်း ပြောပြခဲ့သည်။

"ဒါတွေအားလုံးက အနာဂတ်မှာ ရွာကို ပိုပြီး အင်အားတောင့်တင်းစေမယ့် အရာတွေပဲ"

"အရှင်လီယွဲ့က ငါတို့ကို ဒီလို မြင့်မြတ်တဲ့အရာကို ချီးမြှင့်ပေးထားတာဆိုတော့ ငါတို့ ဒါတွေကို အလဟဿ အဖြစ်မခံနိုင်ဘူး"

တိန်ကျိုးအယ်သည် တစ်ကိုယ်တည်း ရေရွတ်လိုက်သည်။

ရုတ်တရက် အတောင်ပံပါသည့် ပြာလဲ့လဲ့ ပိုးကောင်တစ်ကောင်မှာ အဖြူရောင်ကျောက်စိမ်း ဝိညာဉ်စပါး၏ နုနယ်သော အရွက်များကို ကိုက်စားနေသည်ကို သူ တွေ့လိုက်ရ၏။ သူ၏ အကြည့်မှာ ချက်ချင်း ထက်မြက်သွားပြီး စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ ဓားကိုဆွဲကာ ခုတ်ချလိုက်၏။

အလင်းတစ်ချက် လက်သွားပြီးနောက် ပြာလဲ့လဲ့ ပိုးကောင်မှာ ချက်ချင်း နှစ်ပိုင်းပြတ်သွားကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျသွားတော့သည်။ ဝိညာဉ်စပါး၏ အရွက်နုလေးများမှာမူ လုံးဝ ထိခိုက်မှု မရှိပေ။

သိသာသည်မှာ သူ လေပြင်းဓားသိုင်း ကို အလွန်မြင့်မားသည့် အဆင့်အထိ တတ်မြောက်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

"တော်သေးတာပေါ့… နတ်စင်ဂေါပကက ပထမအဆင့် ဝိညာဉ်ဓားတစ်လက် ယူလာပေးလို့… မဟုတ်ရင် ဒီပထမအဆင့် ဝိညာဉ်စားပိုးကောင် ကို တစ်ချက်တည်းနဲ့ သတ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

တိန်ကျိုးအယ်၏ ချောမောသည့် မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ထိုကဲ့သို့ ဝိညာဉ်စားပိုးကောင် များမှာ အခွံအရမ်းမာ၍ တစ်ချက်တည်းနှင့် မသတ်နိုင်လျှင် သူတို့ ချက်ချင်း ပျံပြေးသွားတတ်ကြ၏။ ဤသည်မှာ သူ့ စစ်ဆေးမှု၏ အဓိက ရည်ရွယ်ချက်လည်း ဖြစ်ပါသည်။ အဓိကမှာ ပိုးမွှားများကို နှိမ်နင်းရန်ပင်။

သူ ငုံ့လိုက်ပြီး နှစ်ပိုင်းပြတ်နေသည့် ဝိညာဉ်စားပိုးကောင် အလောင်းကို ကောက်ကာ ခါးရှိ အိတ်ငယ်လေးထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။ အိတ်ထဲတွင် ဝိညာဉ်စားပိုးကောင် အလောင်း လေးငါးခု ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

"ငါ နေ့တိုင်း ဝိညာဉ်စားပိုးကောင် လေးငါးကောင်လောက် သတ်နိုင်တာပဲ"

"ဒီပိုးကောင် အလောင်းတွေကို အခြောက်လှမ်းပြီးရင် တစ်ကောင်ကို ငွေပြား တစ်ဆယ်ကျော်နဲ့ ရောင်းလို့ရတယ်လို့ နတ်စင်ဂေါပကဆီက ကြားထားတယ်"

တိန်ကျိုးအယ် ထိုအကြောင်းကို ပထမဆုံး ကြားစဉ်က အလွန်ပင် အံ့အားသင့်ခဲ့ရသည်။ နောက်ဆုံးတော့ အရင်တုန်းက မိစ္ဆာနယ်မြေမှာဆိုရင် ငွေတစ်ပြားဆိုတာတောင် အလွန်တန်ဖိုးရှိခဲ့တာ မဟုတ်ပါလော။

အခုဆိုရင် သူ ပိုးမွှားနှိမ်နင်းရင်း ရလာတဲ့ ပိုးကောင်အလောင်းတွေကို နေ့တိုင်း ငွေပြား ခြောက်ဆယ်၊ ခုနစ်ဆယ်လောက်နဲ့ ရောင်းနိုင်နေပြီဆိုတော့ ဒီဝိညာဉ်စပါးတွေဟာ ဘယ်လောက်တန်ဖိုးရှိသလဲဆိုတာ ပိုပြီး နားလည်လာရသည်။ သူ စိတ်ဆုံးဖြတ်ထားပြီးသား ဖြစ်၏။

တိန်ကျိုးအယ် သေရင် သေပါစေ… ဒီမြင့်မြတ်တဲ့ စပါးခင်းတွေကို ဘယ်သူ့ကိုမှ ဖျက်ဆီးခွင့် ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး။

ထိုအချိန်မှာပင် မြေစောင့်နတ်ကျောင်းရှိရာမှ တောက်ပသည့် အဖြူရောင်အလင်းတစ်ခု ပျံသန်းလာသည်ကို သူမ တွေ့လိုက်ရသည်။

"အရှင်လီယွဲ့ဆီက နတ်ဘုရားဆုလာဘ်လား"

တိန်ကျိုးအယ်သည် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး တုန်ရီသွားပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် ချက်ချင်း ဒူးထောက်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ မြင်လိုက်ရသည်မှာ တောက်ပသည့် အဖြူရောင်အလင်း ဖြာဆင်းလာပြီး အဖြူရောင်ကျောက်စိမ်း ဝိညာဉ်စပါးခင်းတစ်ခုလုံးပေါ်သို့ မရေမတွက်နိုင်သော ကြယ်စင်အလင်းတန်းများကို ဖြန်းပက်လိုက်သည်။

ထို့နောက်တွင်မူ သူ တွေ့ရှိလိုက်ရသည့် အရာကြောင့် အလွန်ပင် အံ့အားသင့်သွားရတော့သည်။ ကြယ်စင်အလင်းတန်းများ ပက်ဖျန်းခံလိုက်ရသည့် အဖြူရောင်ကျောက်စိမ်း ဝိညာဉ်စပါး အညှောက်လေးများ မျက်စိရှေ့တင် သိသိသာသာ မြန်ဆန်လှသည့် အရှိန်ဖြင့် အပေါ်သို့ ထိုးတက် ကြီးထွားလာကြတော့သည်။

"အဆင့်စီ ဝိညာဉ်လယ်ကွင်း"

"အဖြူရောင်ကျောက်စိမ်း ဝိညာဉ်စပါး"

"ဝိညာဉ်စပါး အဆီအနှစ်"

ထိုမြင်ကွင်းကို… လေးပြင်ကျယ်ရွာ နတ်ကျောင်း အစောင့်အရှောက်များ၏ လမ်းပြမှုနှင့်အတူ မြေစောင့်နတ်ကျောင်းဆီသို့ လာနေသည့် ကျောက်ကျိုယွမ်တစ်ယောက် အမှတ်မထင် မြင်တွေ့သွားခဲ့ပါတော့သည်။

ထိုအခါ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကြီး တုန်ရင်သွားပြီး မယုံနိုင်လောက်အောင် အော်ဟစ်လိုက်မိ၏။