အခန်း ၅၁

အခန်း (၅၁) - ဝိညာဉ်ဖမ်းဆီးရေးဌာန တည်ထောင်ခြင်း၊ အသက်နှင့် သေခြင်းသည် ကံစီမံရာဖြစ်၍ ပြောင်းလဲ၍မရနိုင်။

“ဒါက ဘာလဲ”

ကျောက်ကျိုယွမ်သည် သူ့လက်ထဲတွင် ပေါ်လာသော လက်ဖွဲ့ကို ကြောင်ကြည့်နေမိသည်။ ၎င်းမှာ ဖျော့တော့သော ရွှေရောင်ရှိပြီး တောက်ပလွန်းခြင်းမရှိဘဲ ထာဝရတန်ခိုးများလည်း ထွက်ပေါ်မနေပေ။ ဤလက်ဖွဲ့ သူ့လက်ထဲတွင် ပေါ်လာသောအခါ သူ့စိတ်ထဲတွင် ဤလက်ဖွဲ့၏ အမည်နှင့် အာနိသင်ကို သဘာဝကျကျပင် သိရှိသွားသည်။

တိမ်တိုက်နှင့် မြူခိုး အကာအကွယ်လက်ဖွဲ့။

စိတ်ကူးတစ်ခုနှင့်အတူ သူသည် ဤလက်ဖွဲ့ကို အသက်သွင်းနိုင်ပြီး တိမ်တိုက်နှင့် မြူခိုးများကို စုစည်း၍ မိမိကိုယ်ကို ကာကွယ်နိုင်သည်။ ၎င်းသည် အဆင့်နိမ့် သို့မဟုတ် အဆင့်လတ် စတုတ္ထအဆင့် မိစ္ဆာများ၏ တိုက်ခိုက်မှုကိုပင် ခုခံနိုင်စွမ်း ရှိ၏။ တတိယအဆင့် မိစ္ဆာ သို့မဟုတ် တတိယအဆင့် အထွတ်အထိပ် မိစ္ဆာတစ်ကောင်ပင်လျှင် အနည်းဆုံး ရက်ဝက်ခန့် တိုက်ခိုက်မှုကို ခုခံနိုင်လိမ့်မည်။

“ဒါဟာ အရှင်လီယွဲ့ဆီက လက်ဆောင်ပဲ"

သူ ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားပြီး စိတ်လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် လွှမ်းမိုးကာ မြေစောင့်နတ်စင်ရှိရာ ဘက်သို့ လှည့်၍ ဝပ်စတွား ဦးချလိုက်သည်။

“ယုံကြည်သူ ကျောက်ကျိုယွမ်က အရှင်လီယွဲ့ရဲ့ ကြီးမားတဲ့ ကျေးဇူးတော်အတွက် ကျေးဇူးတင်ရှိပါတယ်"

သူ့အသံမှာ အလွန်ပင် ကြည်ညိုလေးစားမှု ရှိလှသည်။ စစ်မှန်သော နတ်ဘုရား အရှင်လီယွဲ့ထံမှ ဤကဲ့သို့သော ကောင်းချီးမျိုး ရရှိလိမ့်မည်ဟု သူ တစ်ခါမှ မစဉ်းစားခဲ့ဖူးပေ။

ဒါက သူ့ကို ဘယ်လိုလုပ် စိတ်မလှုပ်ရှားစေဘဲ နေပါ့မလဲ။

ထို့ပြင် ဤ တိမ်တိုက်နှင့် မြူခိုး အကာအကွယ်လက်ဖွဲ့ နှင့်အတူ သူ့မြေးကို ကယ်တင်နိုင်ရန် ယုံကြည်မှုများ ပိုမိုတိုးပွားလာခဲ့သည်။

သူ့ဘေးတွင် ကျောက်ယီနျန်သည် သူ့ဖခင်၏ လုပ်ရပ်ကို ကြောင်ကြည့်နေ၏။

အဖေ ဘာလုပ်နေတာလဲ။

သူ့ဖခင်သည် ခန့်ညားထည်ဝါသော မြေစောင့်နတ်စင်ရှေ့တွင် ဒူးထောက်နေသည်ကို သူ မြင်ဖူးသော်လည်း ယခုမူ အဘယ်အရပ်သို့ ဦးချနေသနည်း။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ သူသည် လေးပြင်ကျယ်ကျေးရွာရှိ မြေစောင့်ဝိညာဉ်နတ်စင်ဘက်သို့ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး စိတ်မအေးဖြစ်မိသည်။ လေးပြင်ကျယ်ကျေးရွာက ဒဏ္ဍာရီလာ နတ်ဘုရားတွေက တကယ်ပဲ တည်ရှိနေတာလား။

ဒါမှမဟုတ်ရင် အဖေက ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် သက်ဝင်ယုံကြည်နေရတာလဲ။

သူ့ဖခင်သည် မိစ္ဆာများ၏ လှည့်ဖြားခြင်းကို ခံရလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ပေ။ ဒါကို စဉ်းစားရင်း သူသည်လည်း သူ့ဖခင်၏ ဘေးတွင် ချက်ချင်း ဒူးထောက်ကာ လိုက်လံ ဦးချလိုက်သည်။

...

[ကိုယ်ပိုင်တာဝန် - ၉]

[တာဝန်ဖော်ပြချက်]: ယခု သင်သည် နဝမအဆင့် မြေစောင့်နတ်ဘုရား တစ်ပါးဖြစ်ပြီး သင်၏ နတ်ဘုရားဥပဒေများသည် မြေဧက တစ်ထောင်ကျော်ကို လွှမ်းခြုံထားသည်။ သင်၏ နတ်ဘုရားဥပဒေ နယ်မြေအတွင်း ယင်နှင့် ယန် အဆင့်များသည် သီးခြားစီ ဖြစ်နေသဖြင့် သေဆုံးသူများ၏ ဝိညာဉ်များသည် ငရဲပြည်သို့ မိမိအလိုအလျောက် မသွားနိုင်ကြပေ။ ဤဝိညာဉ်များ လူ့လောကတွင် ကျန်ရစ်မနေစေရန် ဝိညာဉ်များကို ဖမ်းဆီးထိန်းသိမ်းမည့် အင်အားကြီးသော ဝိညာဉ်စေတမန်အဖွဲ့တစ်ခု လိုအပ်သည်။

[တာဝန်ရည်မှန်းချက်]: အဆင့်ဒီ နှင့် အထက်ရှိသော ဝိညာဉ်စေတမန် ငါးဆယ်ဦးကို ခန့်အပ်ရန်။

[တာဝန်ဆုလာဘ်]: ဒုတိယအဆင့် ယင်စစ်သည် လက်နက် ၂၀ ခု၊ တတိယအဆင့် ယင်စစ်သည် လက်နက် ၃ ခု၊ ထာဝရတန်ခိုးတော် ၁၈၀ ယူနစ်။

...

“ဝိညာဉ်စေတမန် ခန့်အပ်ရမယ့် တာဝန်ပဲ”

“အခု ဝိညာဉ်စေတမန် တစ်ဆယ့်နှစ်ဦးပဲ ရှိသေးတော့၊ ၃၈ ဦး လိုသေးတယ်”

လူလေးဆယ်လောက် စုလိုက်ရအောင်။

လီယွဲ့သည် အတွေးထဲ နစ်ဝင်နေပုံရသည်။ သူ လက်ကို အသာအယာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ ရုတ်တရက် မြေကမ္ဘာမှတ်တမ်း သည် သူ့လက်ထဲသို့ ပျံဝင်လာပြီး ညင်သာစွာ ဖွင့်ကြည့်လိုက်၏။ ထိုမှတ်တမ်းတွင် လေးပြင်ကျယ်ကျေးရွာသား အားလုံး၏ ဘဝဇာတ်ကြောင်းနှင့် ကျန်ရှိသော သက်တမ်းများကို ရှင်းလင်းစွာ မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။

သူသည် သက်တမ်းကုန်ဆုံးလုနီးပါးဖြစ်သော အဆင့်ဘီ ယုံကြည်သူ အယောက်လေးဆယ်ကို ရွေးချယ်ရန် စီစဉ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် လျောင်ရှို့အာကို စေလွှတ်၍ ငရဲပြည်သို့ ပြန်လာကာ ဝိညာဉ်စေတမန် ဖြစ်လိုခြင်း ရှိ၊ မရှိ မေးမြန်းခိုင်းလိုက်သည်။ အကယ်၍ ဆန္ဒရှိပါက သူတို့၏ ရုပ်ခန္ဓာမှာ သေဆုံးသွားမည်ဖြစ်ပြီး၊ ဝိညာဉ်ကိုမူ သူက ရာထူးခန့်အပ်ပေးမည် ဖြစ်သည်။ ဆန္ဒမရှိပါကလည်း သူသည် သဘာဝအတိုင်း သေဆုံးချိန်အထိ စောင့်ဆိုင်းနေမည်ဖြစ်ပြီး ဘာမှဂရုစိုက်မည် မဟုတ်ပေ။

ယခု လေးပြင်ကျယ်ကျေးရွာတွင် ယုံကြည်သူ ၅,၀၀၀ ကျော်ရှိပြီး၊ ၎င်းတို့ထဲတွင် ၈၀၀ ကျော်မှာ အဆင့်ဘီ ယုံကြည်သူများ ဖြစ်ကြသည်။

“ဒီလူ ၅၂ ယောက်က အသက်ရှင်ဖို့ တစ်နှစ်တောင် မလိုတော့ဘူး”

“ဒီ ၅၂ ယောက်ထဲကမှ လူ ၄၀ ကို ရွေးကြတာပေါ့”

လီယွဲ့ တည်ငြိမ်နေသည်။

သူသည် ယုံကြည်သူများ၏ ရောဂါဝေဒနာ ကိုသာ ဂရုစိုက်ပြီး သူတို့ အကူအညီတောင်းရုံနှင့် ရောဂါများကို ကုသပေးမည်မဟုတ်ပေ။ ၎င်းမှာ အလွန်ပင် တန်ဖိုးနည်းလွန်းရာ ရောက်ပေလိမ့်မည်။

သူသည် နတ်ဘုရားတစ်ပါးဖြစ်ပြီး ကလေးထိန်း မဟုတ်ပေ။ သူသည် နှစ်စဉ် ပွဲတော်ကြီး နှစ်ကြိမ်တွင်သာ ရောဂါပျောက်ကင်းခြင်း အခမ်းအနား ကို ကျင်းပပြီး ယုံကြည်သူများထံမှ ရောဂါများကို ဖယ်ရှားပေးရန် စီစဉ်ထား၏။

သို့သော် ရောဂါပျောက်ကင်းခြင်းသည် သက်တမ်းတိုးပေးခြင်း မဟုတ်ပေ။

ငရဲမင်းမှ သန်းခေါင်ယံမှာ သေရမယ်လို့ သတ်မှတ်ထားရင် မိုးလင်းတဲ့အထိ အသက်ရှင်ခွင့် မရှိပေ။

လူသားများ၏ သက်တမ်းကို သူ့လက်ထဲက မြေကမ္ဘာမှတ်တမ်း မှာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မှတ်တမ်းတင်ထားပြီးသား ဖြစ်သည်။ ရောဂါဖယ်ရှားပေးခြင်းမှာ ခန္ဓာကိုယ်ကို နာကျင်မှုများမှ ကင်းဝေးစေရုံသာ ဖြစ်သည်။

ဒါပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ သက်တမ်းကုန်ဆုံးချိန် ရောက်လာရင်တော့ သေရမယ့်သူက သေရမှာပဲ။

ကိုယ်ခံပညာရှင် ဖြစ်လာမှသာ မိမိ၏ သက်တမ်းကို ပြောင်းလဲနိုင်သော စွမ်းရည် ရှိလာမှာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် မြေကမ္ဘာမှတ်တမ်း၏ ပိုင်ရှင်ဖြစ်ပြီး ကျေးရွာတစ်ရွာလုံး၏ အာဏာကို ဆုပ်ကိုင်ထားသော မြေစောင့်နတ်ဘုရားအနေနှင့် သူသည် လူသားများ၏ သက်တမ်းကို ပြောင်းလဲနိုင်စွမ်း ရှိသည်။

သို့ရာတွင် ထာဝရတန်ခိုးတော်များကို အသုံးပြုရမည် ဖြစ်သည်။ သူကတော့ ဒါကို သာမန်အားဖြင့် လုပ်မှာ မဟုတ်ပေ။ အသက်နှင့် သေခြင်းသည် ကံစီမံရာသာ ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ လမ်းစဉ်ကို ဆန့်ကျင်ခြင်းသည် နတ်ဘုရားတို့၏ စည်းကမ်းကို ချိုးဖောက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဝှစ် -

သူ၏ အကြည့်သည် မြေအောက်နက်ရှိုင်းသောနေရာ၊ နတ်ဘုရားနယ်မြေ အတွင်းရှိ ငရဲနယ်မြေထံသို့ ရောက်သွားသည်။ သူ လက်ကို အသာအယာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ ထာဝရတန်ခိုးတော် ၉၀ ပျံထွက်သွားပြီး ဤ ငရဲနယ်မြေ အတွင်းသို့ ချက်ချင်း ပေါင်းစပ်သွား၏။ ရုတ်တရက် ဤငရဲနယ်မြေသည် စတင်ကျယ်ပြန့်လာသည်။

မူလက အလျား ၃ တောင်၊ အနံ ၃ တောင်နှင့် အမြင့် ၁ တောင်သာ ရှိသော နေရာသည် အလျား ၁၀ တောင်၊ အနံ ၁၀ တောင်နှင့် အမြင့် ၁ တောင်အထိ ကျယ်ပြန့်သွားသည်။ ၎င်းသည် ယခင်ထက် ၁၁ ဆကျော် ပိုမိုကျယ်ဝန်းသွားသဖြင့် ဝိညာဉ်စေတမန် ငါးဆယ်ဦး နေထိုင်အလုပ်လုပ်ရန် လုံလောက်သော နေရာလွတ် ဖြစ်သွားသည်။

“လျောင်ရှို့အာ”

သူ၏ ဘုန်းတန်ခိုးကြီးမားသော အသံသည် လျောင်ရှို့အာ၏ စိတ်ထဲတွင် ဟိန်းထွက်သွားသည်။

“လေးပြင်ကျယ်ကျေးရွာဟာ တဖြည်းဖြည်း ကြီးထွားလာပြီး ရွာသားအရေအတွက်လည်း တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ များပြားလာပြီ… ဒါကြောင့် ဝိညာဉ်တွေကို ဖမ်းဆီးဖို့ ဝိညာဉ်ဖမ်းဆီးရေးဌာန ကို တည်ထောင်ဖို့ ငါ အမိန့်ပေးလိုက်တယ်"

“မင်းက ဝိညာဉ်ဖမ်းဆီးရေးဌာန ရဲ့ စစ်ဆေးရေးမှူးအဖြစ် ယာယီတာဝန်ယူရမယ်… လီယိုထန်ကတော့ ဒုတိယစစ်ဆေးရေးမှူးအဖြစ် ယာယီတာဝန်ယူရမယ်"

“ဝိညာဉ်ဖမ်းဆီးရေးဌာနမှာ တစ္ဆေအရာရှိ အယောက် (၅၀) ထားရှိဖို့ ငါ သတ်မှတ်ထားတယ်… သက်တမ်းကုန်ဆုံးတော့မယ့် ယုံကြည်သူစာရင်းကို မင်းကို ပေးမယ်… သူတို့ဆီသွားပြီး ဝိညာဉ်ဖမ်းဆီးရေးဌာနကို ဝင်ချင်လားလို့ မေးကြည့်ပါ… ဒါဟာ သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ဆန္ဒအပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်"

ဝိညာဉ်စေတမန် အရေအတွက် များပြားလာသည်နှင့်အမျှ အဖွဲ့အစည်းတစ်ခု လိုအပ်လာသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ဝိညာဉ်ဖမ်းဆီးရေးဌာန ကို တိုက်ရိုက် တည်ထောင်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ငရဲနယ်မြေ အတွင်းဝယ်။

ဤအမိန့်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လျောင်ရှို့အာ အလွန်ဝမ်းသာသွားပြီး မြေပြင်ပေါ် ဒူးထောက်ကာ ကြည်ညိုစွာ ပြောလိုက်သည်။

“ကျွန်မ ဝိညာဉ်ဖမ်းဆီးရေးဌာန ကို ကောင်းကောင်း စီမံခန့်ခွဲပြီး ဝိညာဉ်ဖမ်းဆီးတဲ့ တာဝန်ကို ကြိုးကြိုးစားစား ထမ်းဆောင်ပါ့မယ်"

သူ အလွန်ဝမ်းသာနေသည်။

အတိတ်မှာတော့ သူသည် ဝိညာဉ်စေတမန်အဖွဲ့၏ ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်သာ ဖြစ်ခဲ့၏။ ယခုမူ အရှင်က ဝိညာဉ်ဖမ်းဆီးရေးဌာန ကို တည်ထောင်လိုက်ပြီး သူ စစ်ဆေးရေးမှူး ဖြစ်လာခဲ့ရာ ၎င်းမှာ တရားဝင် ရာထူးတစ်ခု ရရှိလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူသည်လည်း အနာဂတ်တွင် နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်လာရန် အခွင့်အလမ်း ရှိလာနိုင်သည်။ ဒါကို စဉ်းစားရင်း သူ ပိုမိုစိတ်လှုပ်ရှားလာပြီး ဝိညာဉ်ဖမ်းဆီးခြင်း တာဝန်ကို တစ်စုံတစ်ရာ အမှားအယွင်းမရှိစေရန် ကြိုးစားလုပ်ဆောင်မည်ဟု စိတ်ထဲကနေ သစ္စာဆိုလိုက်သည်။

မကြာခင်မှာပင် ညအချိန်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။ လျောင်ရှို့အာသည် ဤတာဝန်ကို အခြားသူများကို မလွှဲအပ်ဘဲ၊ စာရင်းထဲပါသော ယုံကြည်သူများထံသို့ ကိုယ်တိုင်သွားရောက်ကာ ဝိညာဉ်ဖမ်းဆီးရေးဌာန သို့ ဝင်လိုခြင်း ရှိ၊ မရှိ မေးမြန်းခဲ့သည်။

...

လီယူကျင်းသည် လီမိသားစုကျေးရွာ၏ အစောဆုံး လူကြီးပိုင်းများထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူ၊ လီယူမင်နှင့် လီယိုထန်တို့သည် မျိုးဆက်တူများ ဖြစ်ကြပြီး ဘိုးဘွားချင်းလည်း တော်စပ်ကြသည်။ တစ်နည်းအားဖြင့် သူ့အဘိုးနှင့် လီယူမင်၊ လီယိုထန်တို့၏ အဘိုးများသည် ညီအစ်ကိုများ ဖြစ်ကြသည်။

“လီယူကျင်း”

“လီယူကျင်း - ”

လီယူကျင်းသည် သူ့အခန်းထဲတွင် အိပ်ပျော်နေစဉ် ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ယောက်မှ သူ့နာမည်ကို ခေါ်နေသံ ကြားလိုက်ရသည်။ သူ မျက်လုံးကို ဝေဝေဝါးဝါး ဖွင့်ကြည့်လိုက်သောအခါ အခန်းထဲတွင် မြူခိုးများ ဖုံးလွှမ်းနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ အသက်ကို ခပ်ဖွဖွ ရှူကြည့်လိုက်ရာ ထိုမြူခိုးများသည် အလွန်သက်သောင့်သက်သာရှိလှ၏။

“ဘယ်သူ ငါ့ကို ခေါ်တာလဲ”

သူ စကားပြောရင်း ကုတင်ပေါ်တွင် တုန်တုန်ချိချိ ထထိုင်ကာ တံခါးဘက်သို့ ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုနေရာတွင် မြူခိုးများ ပိုမိုထူထပ်နေပြီး ဝိညာဉ်စေတမန်ကဲ့သို့ ဝတ်ဆင်ထားကာ ခါးတွင် ဝိညာဉ်ချည်နှောင်ကြိုး ချိတ်ဆွဲထားသည့် ပုံရိပ်တစ်ခုကို ဝေဝေဝါးဝါး မြင်လိုက်ရသည်။

ထိုပုံရိပ်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လီယူကျင်း ချက်ချင်းပင် လန့်သွားသည်။

ဒါဟာ ဝိညာဉ်စေတမန်ပဲ။

နတ်စင်ဂေါပက လီယူမင်သည် ရွာသားအားလုံးကို ပြောပြထားဖူးသည်မှာ အကယ်၍ မိမိအိမ်တံခါးဝတွင် ဝိညာဉ်စေတမန်ကို မြင်တွေ့ရပါက ၎င်းသည် မိမိ၏ သက်တမ်းကုန်ဆုံးချိန် ရောက်ပြီဟု ဆိုလိုကြောင်းနှင့် ဘာမှမခုခံဘဲ ဝိညာဉ်စေတမန်နောက်သို့ လိုက်သွားသင့်ကြောင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ဝိညာဉ်စေတမန်၏ ပုံစံကိုလည်း ဆွဲသား၍ ရွာသားအားလုံးကို ပြသထားခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် တံခါးဝရှိ ပုံရိပ်သည် ဝိညာဉ်စေတမန် ဖြစ်ကြောင်း သူ ချက်ချင်း မှတ်မိသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခု ဝိညာဉ်စေတမန်က အိမ်အရောက် လာပြီ။

သူ့သက်တမ်း ကုန်ဆုံးသွားပြီ ဖြစ်ပုံရသည်။ သူ့သားသမီးတွေကိုတောင် နှုတ်မဆက်လိုက်ရပေ။ သို့သော် နာကျင်မှုမရှိ၊ ဘေးဒုက္ခမရှိဘဲ သေဆုံးရခြင်းသည် ပျော်ရွှင်စရာပင် ဖြစ်၏။

သူသည် တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်ဖြင့် ထရပ်လိုက်ပြီး တံခါးဝရှိ ဝေဝေဝါးဝါး မြင်နေရသော ဝိညာဉ်စေတမန်ကို ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

“ဒီလူအိုကြီးက လီယူကျင်းပါပဲ… လမ်းညွှန်ပေးဖို့ လာတဲ့အတွက် ဝိညာဉ်စေတမန်ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”

သူ့အသက်အရွယ်အရ သူသည် သေခြင်းတရားကို မကြောက်တော့ပေ။