အခန်း ၅၂

အခန်း (၅၂) - သက်တမ်းကုန်ဆုံးတော့မည့် ယုံကြည်သူ အယောက်လေးဆယ် ဝိညာဉ်ဖမ်းဆီးရေးဌာန သို့ ဝင်ရန် မိမိအလိုအလျောက် သဘောတူကြခြင်း

“လီယူကျင်း... ရှင် နားလည်မှု လွဲနေပြီ”

မြူခိုးများ ဖုံးလွှမ်းနေသော တံခါးဝတွင် လျောင်ရှို့အာ ရပ်နေပြီး လီယူကျင်းကို ပြုံး၍ ကြည့်ကာ စကားဆို၏။

“ရှင့်မှာ အသက်ရှင်ဖို့ ၁၂ ရက် ကျန်ပါသေးတယ်… အခုက ငြိမ်းချမ်းစွာ သေဆုံးရမယ့် အချိန် မဟုတ်သေးပါဘူး”

“ဒါပေမဲ့ အရှင်မြတ်က ဝိညာဉ်တွေကို ဖမ်းဆီးသိမ်းဆည်းတဲ့ တာဝန်ကို သီးသန့်ဆောင်ရွက်ဖို့ ဝိညာဉ်ဖမ်းဆီးရေးဌာန ကို တည်ထောင်လိုက်ပြီး လက်ရှိမှာ ဝိညာဉ်ဖမ်းဆီးမယ့် တစ္ဆေအရာရှိတွေ လိုအပ်နေပါတယ်”

“ရှင့်ရဲ့ သက်တမ်းက ကုန်ဆုံးတော့မှာဆိုတော့... ဝိညာဉ်ဖမ်းဆီးရေးဌာန ကို ဝင်ပြီး တစ္ဆေတမန်တစ်ယောက် ဖြစ်လာဖို့ ဆန္ဒရှိပါသလား”

အမှန်စင်စစ် သူ မသေဆုံးမီက လီယူကျင်းကို သိခဲ့၏။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူ၏ အမိဘက်က အဘိုး၊ လီယူမင်၊ လီယိုထန်နှင့် လီယူကျင်းတို့သည် ငါးဆက်အတွင်း တော်စပ်သော ညီအစ်ကိုဝမ်းကွဲများ ဖြစ်ကြသည်။ သို့သော် သူတို့သည် တစ္ဆေတမန်များ ဖြစ်လာကြပြီဖြစ်သဖြင့် ယင်နှင့်ယန် နယ်ပယ်များ သီးခြားစီ ဖြစ်သွားကြပြီ ဖြစ်၏။

လူ့ဘဝတွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှသည် ယခုအခါ လွင့်မျောသွားသော တိမ်တိုက်များကဲ့သို့သာ ဖြစ်တော့သည်။ လူ့ဘဝတွင် ဖြစ်တည်ခဲ့သော ပတ်သက်မှုအားလုံးသည် အကျုံးမဝင်တော့ပေ။ သူသည် ဤအရာအားလုံးကို ကောင်းစွာ နားလည်ထား၏။ အရှင်မြတ်သည် သူ၏ တစ္ဆေတမန်များတွင် ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ ပတ်သက်မှုများစွာ ရှိနေခြင်းကို အလိုရှိမည် မဟုတ်ပေ။ ထို့ကြောင့် သူသည် သူ၏ အစ်ကိုဖြစ်သူ လျောင်ချန်ဖိန်ကိုပင် ထိုနည်းတူစွာ ဆက်ဆံလာခဲ့သည်။

သူတွင် ရည်မှန်းချက် ရှိ၏။ ပျားမိစ္ဆာချိုင့်ဝှမ်းတွင် ရှိစဉ်က တတိယအဆင့် အလယ်အလတ်ရှိသော ပျားဘုရင်မ ပြောသည်ကို သူ တစ်ခါကြားဖူးခဲ့သည်။ ပျားဘုရင်မကသာ အလုပ်ကို ကောင်းမွန်စွာ ထမ်းဆောင်ပါက၊ အရှင်မြတ်က သူကို ရာထူးခန့်အပ်၍ အရှင်မြတ်၏ လက်အောက်တွင် နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်လာစေကာ နှစ်ပေါင်းသောင်းချီသော သက်တမ်းကို ခံစားစေမည်ဟု အရှင်မြတ်ကိုယ်တိုင် မိန့်ကြားခဲ့ကြောင်း ဖြစ်သည်။

ပျားဘုရင်မတောင် ဤအခွင့်အရေး ရနိုင်သည်ဆိုလျှင် သူသာ ကောင်းကောင်း လုပ်ဆောင်နိုင်ပါက ထိုအခွင့်အရေး ရမည်မှာ သေချာသည်ဟု သူ ယုံကြည်၏။ ထို့ကြောင့် သူသည် မိမိကိုယ်မိမိ တစ်နေ့လျှင် သုံးကြိမ် ပြန်လည်စစ်ဆေးကာ အရာအားလုံးကို အကောင်းဆုံးဖြစ်အောင် လုပ်ဆောင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

“တစ္ဆေတမန် ဖြစ်ရမှာလား”

လီယူကျင်း မှင်သက်သွား၏။

သူသည် အရှင်လီယွဲ့ တန်ခိုးမပြမီကတည်းက လီမိသားစုကျေးရွာတွင် အစွဲအလမ်းကြီးသော ယုံကြည်သူတစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့သည်။ သူ တစ်ခါတစ်ရံ တွေးမိသည်မှာ သူသာ ဤမျှ အသိပညာမနည်းဘဲ တစ်ဘဝလုံး လယ်ထဲမှာပဲ အချိန်မကုန်ခဲ့လျှင် နတ်စင်စောင့်တစ်ဦး ဖြစ်လာနိုင်သည်ဟု ဖြစ်၏။

ယခုမူ သူသည် တစ္ဆေတမန်တစ်ဦး ဖြစ်လာပြီး အရှင်လီယွဲ့ထံတွင် အမှုထမ်းရန် အခွင့်အရေး ရလာပြီလော။

သူ ချက်ချင်းပင် စိတ်လှုပ်ရှားသွား၏။ သူ့တွင် အသက်ရှင်ရန် ၁၂ ရက်သာ ကျန်သည်ဖြစ်စေ၊ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကျန်သည်ဖြစ်စေ သူ တွန့်ဆုတ်နေမည် မဟုတ်ပေ။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူသည် အရှင်လီယွဲ့၏ လက်အောက်ငယ်သား ဖြစ်လာမည် မဟုတ်ပါလား။ မြေစောင့်နတ်ဘုရား အရှင်လီယွဲ့၏ လက်အောက်တွင် အလုပ်လုပ်ရခြင်းသည် သဘာဝကျကျပင် တောက်ပသော အနာဂတ်သို့ ဦးတည်နေခြင်း ဖြစ်၏။

သူ့တွင် လောကီဗဟုသုတ နည်းပါးသော်လည်း သာမန်ဘဝဖြင့်သာ တင်းတိမ်နေသူ မဟုတ်ပေ။ သူ ငယ်ရွယ်စဉ်က လီယူမင်နှင့်အတူ ကိုယ်ခံပညာ လေ့ကျင့်ခဲ့သော်လည်း ပါရမီ အလွန်ညံ့ဖျင်းသဖြင့် ချီနှင့်သွေးကို အသွင်မပြောင်းနိုင်ဘဲ ကြာလာသောအခါ လက်လျှော့ခဲ့ရသည်။

“ဒီလူအိုကြီးက ဝိညာဉ်ဖမ်းဆီးရေးဌာန ကို ဝင်ပြီး တစ္ဆေတမန်တစ်ယောက် ဖြစ်လာဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်"

သူသည် လျောင်ရှို့အာကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ထပ်မံ ဦးညွှတ်လိုက်၏။

လျောင်ရှို့အာမှာ များစွာ အံ့သြခြင်း မရှိပေ။

ဤကဲ့သို့သော အခွင့်အရေးမှာ ခဲယဉ်းလှသည် မဟုတ်ပါလား။

သူ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

“ငါက ဝိညာဉ်ဖမ်းဆီးရေးဌာန ရဲ့ စစ်ဆေးရေးမှူးအဖြစ် ယာယီတာဝန်ယူပြီး အားလုံးကို အုပ်ချုပ်ရမယ်”

“မင်းကို မနက်ဖြန်ညမှာ ဝိညာဉ်ဖမ်းဆီးရေးဌာန ဆီ ခေါ်သွားမယ်… မိုးလင်းရင် မင်းရဲ့ မိသားစုဝင်တွေကို နောက်ဆုံးမှာမှာစရာ ရှိတာတွေ မှာထားလိုက်တော့”

“တစ္ဆေတမန်အကြောင်းကို ဖုံးကွယ်ထားစရာ မလိုဘူး… လူသိအောင် ပြောပြလို့ရတယ်”

“ဒါပေမဲ့ မင်း ဝိညာဉ်ဖမ်းဆီးရေးဌာန ကို ဝင်ပြီး တစ္ဆေတမန် ဖြစ်လာပြီဆိုရင်တော့ လူ့လောကက ကိစ္စတွေကို ဝင်မစွက်ဖက်ရသလို မင်းရဲ့ မိသားစုဝင်တွေကိုလည်း နောက်ထပ် ဘယ်တော့မှ တွေ့ခွင့်မရှိတော့ဘူး”

“နားလည်လား”

စကားအဆုံးတွင် သူ၏ အသံမှာ တင်းမာခက်ထန်သွား၏။ ဝိညာဉ်ဖမ်းဆီးရေးဌာန ၏ စစ်ဆေးရေးမှူး ဖြစ်လာပြီးနောက် သူသည် တစ္ဆေတမန် အားလုံးကို အုပ်ချုပ်ရမည် ဖြစ်သည်။ တစ္ဆေတမန်တစ်ဦးဦး အမှားလုပ်မိလျှင် သူတွင် တာဝန်ရှိသည် မဟုတ်ပါလား။ ထို့ကြောင့် သူ၏ တစ္ဆေတမန်များကြားတွင် ပြဿနာတစ်စုံတစ်ရာ ဖြစ်လာမည်ကို သူ အဖြစ်မခံနိုင်ပေ။ တစ္ဆေတမန်အကြောင်းကို လူသိရှင်ကြား ပြောခွင့်ပြုခြင်းမှာမူ ၎င်းက လေးပြင်ကျယ်ကျေးရွာသားများကို အရှင်လီယွဲ့အပေါ် ပိုမိုသက်ဝင်ယုံကြည်လာစေမည် ဖြစ်သဖြင့် သူ တားဆီးမည်မဟုတ်ပေ။

“နားလည်ပါပြီ"

လီယူကျင်း ရင်ထဲ ထိတ်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး ချက်ချင်း ပြန်ပြောလိုက်၏။

လျောင်ရှို့အာ ခေါင်းညိတ်ပြကာ သူ့အိမ်မှ ထွက်ခွာသွားသည်။ လျောင်ရှို့အာ ထွက်သွားသည်နှင့် ထူထပ်သော မြူခိုးများ တဖြည်းဖြည်း လွင့်ပြယ်သွားသည်။

လီယူကျင်းလည်း သူ့ထံသို့ ပြင်းထန်သော ဆွဲအားတစ်ခု သက်ရောက်လာသည်ကို ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရသဖြင့် လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကုတင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေပြီး ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ဆွဲအားတစ်ခုက သူ့ကို ကိုယ်တွင်းသို့ ဆွဲသွင်းနေခြင်း ဖြစ်၏။

ဝှစ်…

လီယူကျင်း ရုတ်တရက် မျက်လုံးများ ပွင့်လာသည်။ ယခုလေးတင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှသည် အိပ်မက်မဟုတ်ဘဲ ထင်ရှားရှင်းလင်းနေ၏။ သူ ထထိုင်လိုက်ပြီး တုန်ယင်နေသော လက်များဖြင့် ရေတစ်ဖန်ခွက် ငှဲ့သောက်ကာ လှုပ်ရှားနေသော စိတ်အစဉ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ကြိုးစားလိုက်သည်။

“သားသမီးတွေကို ပြောပြရမယ်”

“တစ်ရက်ပဲ ကျန်တော့တာပဲ”

သူ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်၏။

သူ့ဇနီးသည်မှာ လွန်ခဲ့သော နှစ်အနည်းငယ်ကတည်းက ကွယ်လွန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူ အဝတ်အစားလဲကာ တုတ်ကောက်ကို ကိုင်၍ တံခါးဖွင့်ပြီး သားကြီး၏ အိမ်သို့ ဦးတည်သွား၏။

ဒုန်း ဒုန်း ဒုန်း…

သူ တံခါးခေါက်လိုက်သည်။

မှောင်နေသေးသော်လည်း ကြယ်ရောင် လရောင်တို့ကြောင့် လုံးဝ အမှောင်အတိတော့ မဟုတ်ပေ။

“ဘယ်သူလဲ”

“ဘာလို့ ညသန်းခေါင်ကြီး တံခါးလာခေါက်နေတာလဲ”

အခန်းထဲမှ စိတ်မရှည်သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။

“ငါပါ”

လီယူကျင်း စကားဆိုလိုက်သည်။

“အဖေလား”

တံခါးပွင့်လာပြီး လီတဲယွမ်မှ သူ့ဖခင်အိုကြီးကို အံ့သြတကြီး ကြည့်လိုက်ကာ

“အဖေ… ဘာလို့ ညသန်းခေါင်ကြီး ထလာတာလဲ”

သူသည် လီယူကျင်းကို အိမ်ထဲသို့ ချက်ချင်းပင် တွဲခေါ်သွား၏။

လီယူကျင်း လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“မင်းရဲ့ ညီမနှစ်ယောက်နဲ့ သူတို့ရဲ့ ယောက်ျားတွေကိုပါ သွားခေါ်လိုက်”

“အခုချက်ချင်း သွား”

စကားအဆုံးတွင် သူ အိမ်ထဲ၌ ဝင်ထိုင်လိုက်၏။ “အခုပဲလား”

လီတဲယွမ် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ သူ့ဖခင်ကို စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်လိုက်မိသော်လည်း လျင်မြန်စွာပင် အဝတ်အစားလဲ၍ လူသွားခေါ်တော့သည်။

ထိုစဉ်မှာပင် လီတဲယွမ်၏ ဇနီးသည်လည်း ထွက်လာပြီး “အဖေ” ဟု ချက်ချင်း ခေါ်လိုက်၏။

လီယူကျင်း ခေါင်းညိတ်ပြကာ ထိုင်ရန် အမူအရာ ပြလိုက်သည်။ မကြာမီမှာပင် လီတဲယွမ်၏ ညီမနှစ်ယောက်နှင့် ယောက်ျားနှစ်ဦးတို့ အပြေးအလွှား ရောက်လာကြသည်။

“အားလုံး ထိုင်ကြပါ”

“ငါပြောတာ နားထောင်ကြ”

သူတို့ ဘာမှမမေးရသေးမီမှာပင် လီယူကျင်းမှ တည်ငြိမ်စွာ ဆို၏။

“ငါ့ရဲ့ သက်တမ်းက ကုန်ဆုံးတော့မယ်… ခုနတင် တစ္ဆေတမန်တစ်ယောက် ငါ့ဆီ လာသွားတယ်”

ဤစကားကို ကြားသောအခါ လီတဲယွမ်နှင့် အခြားသူများ ချက်ချင်း ထရပ်လိုက်ကြပြီး မျက်နှာပျက်သွားကြကာ

“အဖေ… အဖေက...”

သူတို့အားလုံး ဘာလုပ်ရမှန်းမသိ ဖြစ်သွားကြပြီး ရင်ထဲတွင် ဝမ်းနည်းမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။ မည်သူကမျှ ချစ်ရသူ၏ သေဆုံးတော့မည့် သတင်းကို တည်ငြိမ်စွာ ရင်မဆိုင်နိုင်ကြသည် မဟုတ်ပါလား။

လီယူကျင်း လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ တည်ငြိမ်သော အမူအရာဖြင့် ဆို၏။

“ဝမ်းမနည်းကြပါနဲ့… ငါက အရှင်လီယွဲ့ဆီမှာ အမှုထမ်းပြီး သူ့လက်အောက်က တစ္ဆေတမန် ဖြစ်လာမှာပါ”

“ဒါပေမဲ့ လူနဲ့ တစ္ဆေက မတူဘူး… ငါ တစ္ဆေတမန် ဖြစ်သွားရင် လူ့လောကက ကိစ္စတွေကို ငါ မပတ်သက်နိုင်တော့ဘူး”

“ငါ မင်းတို့ကို ခေါ်လိုက်တာက မှာစရာ အနည်းငယ် ရှိလို့ပါ”

“ပထမဆုံးကတော့ မင်းတို့ အရှင်လီယွဲ့အပေါ် ပိုပြီးတော့ သက်ဝင်ယုံကြည်ရမယ်… ဒါက အရေးအကြီးဆုံးပဲ”

“မင်းတို့ကိုယ်တိုင် ယုံကြည်ရုံတင်မကဘဲ မင်းတို့ရဲ့ သားမြေးတွေကိုပါ ယုံကြည်ဖို့ သွန်သင်ရမယ်"

“ဒုတိယအချက်ကတော့...”

...

တစ်ညတည်းအတွင်းမှာပင် လျောင်ရှို့အာသည် စာရင်းထဲရှိ သက်တမ်းအတိုဆုံး လူအယောက်လေးဆယ်နှင့် တွေ့ဆုံခဲ့သည်။ ဤအယောက်လေးဆယ်ထဲတွင် သက်တမ်း အရှည်ဆုံးလူမှာပင် ခုနစ်လခွဲသာ အသက်ရှင်ရန် ကျန်တော့သည်။ အယောက်လေးဆယ်လုံး တစ်ဦးမျှ မငြင်းဆန်ကြဘဲ ဝိညာဉ်ဖမ်းဆီးရေးဌာန သို့ ဝင်ကာ တစ္ဆေတမန်ဖြစ်ရန် အားလုံး သဘောတူကြ၏။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့သည် အဆင့်ဘီ ယုံကြည်သူများ ဖြစ်ကြသည် မဟုတ်ပါလား။

သူတို့သည် အရှင်လီယွဲ့အပေါ် အလွန်အမင်း သက်ဝင်ယုံကြည်သူများ ဖြစ်ကြသဖြင့် နတ်ဘုရား၏ လက်အောက်တွင် အမှုထမ်းရမည့် အခွင့်အရေးကို ငြင်းပယ်စရာ အကြောင်းမရှိပေ။ နောက်တစ်နေ့ ညသို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိလာသည်။

လျောင်ရှို့အာသည် လီယူကျင်းနှင့် အခြားလူလေးဆယ်တို့၏ ဝိညာဉ်များကို ချက်ချင်း ခေါ်ဆောင်၍ ငရဲနယ်မြေ အတွင်းသို့ ခေါ်လာခဲ့၏။ ထို့နောက် သူ ဒူးထောက်ကာ ကြည်ညိုစွာ ဆို၏။

“အရှင်မြတ်… ကျွန်မတို့ လေးပြင်ကျယ်ကျေးရွာက သက်တမ်းအတိုဆုံး လူအယောက်လေးဆယ်ကို ခေါ်လာပါပြီ… သူတို့အားလုံးက ဝိညာဉ်ဖမ်းဆီးရေးဌာန ကို ဝင်ပြီး တစ္ဆေတမန် ဖြစ်လာဖို့ မိမိအလိုအလျောက် သဘောတူကြပါတယ်”

လီယူကျင်းနှင့် အခြားသူများလည်း ချက်ချင်းပင် လိုက်၍ ဒူးထောက်ကြရာ အားလုံးမှာ အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ သူတို့သည် ကြီးမြတ်သော အရှင်လီယွဲ့နှင့် တွေ့ဆုံခွင့် ရတော့မည်လော။

စစ်မှန်သော ယုံကြည်သူတစ်ဦးအတွက် မိမိကိုးကွယ်သော နတ်ဘုရားကို တွေ့မြင်ရခြင်းထက် ပို၍ စိတ်လှုပ်ရှား ဝမ်းသာစရာ ဘာမှမရှိပေ။