အခန်း ၅၄

အခန်း (၅၄) - အရှင်လီယွဲ့ကို သုံးကြိမ် ဦးညွှတ်၍ ပူဇော်သက္ကာများကို ခံယူရန် နတ်ဘုရားအား ပင့်ဖိတ်ခြင်း

“မြန်မြန်လုပ်"

“ငါတို့ ဆန်ကူမြို့ နယ်မြေထဲကို ရောက်နေပြီ… နောက်ထပ် နာရီဝက်လောက်ဆိုရင် လေးပြင်ကျယ်ကျေးရွာကို ရောက်တော့မှာ"

“လေးပြင်ကျယ်ကျေးရွာကို ရောက်တာနဲ့ ငါတို့ တစ်မိသားစုလုံး လွတ်ပြီ"

ကျောက်ကျိုယွမ်သည် တစ်ကိုယ်လုံး သွေးများ ပေကျံနေပြီး သူ့ဇနီးကို ကျောပိုးထားကာ အံကြိတ်၍ ရှေ့သို့ လျင်မြန်စွာ လျှောက်ရင်း ပြောလိုက်၏။

သူ့ဘေးတွင် သူ့သား ကျောက်ယီနျန်နှင့် မြေးဖြစ်သူ ကျောက်ယုံယွမ်တို့ ပါလာကြသည်။ ကျောက်ယီနျန်သည်လည်း သူ့ဇနီးကို ကျောပိုးထား၏။ သူ့မျက်နှာမှာ သွေးများ ပေကျံနေပြီး မောပန်းနွမ်းနယ်ပုံ ပေါ်သော်လည်း သူ့မျက်လုံးများတွင်မူ ပြတ်သားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သူတို့ အသက်ရှင်ရမည်။ မြူခိုးလွှာတစ်ခုသည် သူတို့ ငါးဦးကို ဝန်းရံထား၏။ ထိုတိမ်တိုက်သည် သူတို့နှင့်အတူ ရှေ့သို့ ရွေ့လျားနေသော်လည်း သူတို့၏ အမြင်အာရုံကိုတော့ ကွယ်မထားပေ။

“ပြေးစမ်း"

“မင်းတို့ ဘယ်အထိ ပြေးနိုင်မလဲ ကြည့်ရသေးတာပေါ့"

“မင်းတို့ မူးယစ်မိစ္ဆာတောင် ရဲ့ ဘုရင်သုံးပါးရဲ့ သားတွေကို သတ်လိုက်ပြီးမှ အသက်ရှင်ချင်သေးတယ်ပေါ့”

“ဒီလောကမှာ မင်းတို့ကို ကယ်နိုင်တဲ့ လူသားတစ်ယောက်မှ မရှိဘူး" “လေးပြင်ကျယ်ကျေးရွာလား… အဲဒီမှာရှိတဲ့ လူသားတစ်ယောက်မကျန် ငါ အကုန်စားပစ်မယ်"

“အချိန်ကုန်မခံဘဲ ငါနဲ့အတူ ပြန်လိုက်ခဲ့ဖို့ ငါ အကြံပေးချင်တယ်"

သူတို့နောက်တွင် မိစ္ဆာစွမ်းအင်များ တဟုန်ထိုး တိုးပွားလာပြီး အနက်ရောင် မိစ္ဆာတိမ်တိုက်များအဖြစ် ပေါင်းစပ်သွားသည်။ မိစ္ဆာတိမ်တိုက်ထဲမှ ကြီးမားသော ကြွက်ခေါင်းကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ ၎င်း၏ မျက်လုံးများမှ ဖျော့တော့သော မိစ္ဆာအလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်နေ၏။ ၎င်းသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် အပြေးအလွှား သွားနေသော ကျောက်ကျိုယွမ်တို့ ငါးဦးကို ငုံ့ကြည့်ကာ အေးစက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ဘုန်း - ။

တောက်ပနေသော သံခွကို ကိုင်ထားရင်း ၎င်းသည် ကျောက်ကျိုယွမ်တို့ ငါးဦးထံသို့ ရုတ်တရက် ထိုးနှက်လိုက်၏။ သို့သော် မြူခိုးများမှာ ထူထပ်လှသည်။ သံခွသည် ပြင်းထန်သော မိစ္ဆာအငွေ့အသက်များဖြင့် တောက်ပနေသော်လည်း ၎င်းသည် တိမ်တိုက်နှင့် မြူခိုးများကို ထိမှန်လိုက်သည်နှင့် စွမ်းအားအားလုံး ဆုံးရှုံးသွားကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ပြုတ်ကျသွားတော့သည်။ “ဟွန့်"

“ဒီအရာက မင်းတို့ကို ဘယ်လောက်အထိ အကာအကွယ် ပေးနိုင်မလဲ ကြည့်ရသေးတာပေါ့"

“မင်းတို့ ကျောက်မိသားစုမှာ ဒီလို ရတနာမျိုး ရှိလိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားဘူး"

ကြွက်မိစ္ဆာမှ အေးစက်စွာ ဆို၏။ သူ့နောက်တွင် အခြားသော အနက်ရောင် မိစ္ဆာတိမ်တိုက်နှစ်ခု လိုက်ပါလာပြီး တစ်ခုစီမှ ထွက်ပေါ်နေသော ကြောက်မက်ဖွယ် ကိုယ်ရောင်ကိုယ်ဝါမှာ တတိယအဆင့် အလယ်အလတ်ရှိသော ယွမ်ကန်းနယ်ပယ် မဟာကိုယ်ခံပညာဆရာကြီး ကျောက်ကျိုယွမ်ထက် များစွာ သာလွန်နေသည်။ ကျောက်ကျိုယွမ် စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောပေ။

သူသည် ဇနီးသည်ကို ကျောပိုးထားရင်း သားဖြစ်သူနှင့် မြေးဖြစ်သူတို့နှင့်အတူ လေးပြင်ကျယ်ကျေးရွာဆီသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးသွားနေ၏။ သူ့မျက်လုံးများတွင် မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ လေးပြင်ကျယ်ကျေးရွာကို ရောက်တာနဲ့ အဲဒါက နတ်ဘုရားတစ်ပါး ကိန်းဝပ်ရာ အရှင်လီယွဲ့ရဲ့ နယ်မြေပဲ။ နတ်ဘုရားတစ်ပါးရဲ့ ရှေ့မှောက်မှာတော့ ဒီမိစ္ဆာသုံးကောင်ဟာ ဘာပြဿနာမှ ရှာနိုင်မှာ မဟုတ်ပေ။

မကြာခင် ရောက်တော့မယ်။

မကြာခင် ရောက်တော့မယ်။

...

လေးပြင်ကျယ်ကျေးရွာ။

မြေစောင့်နတ်စင် အတွင်း၌။

ကြီးမားထည်ဝါလှသော မြေစောင့်နတ်ရုပ်ကြီး မတ်တပ်ရပ်နေပြီး ၎င်း၏ တည်ငြိမ်သော မျက်လုံးများသည် အောက်ဘက်ရှိ မြေပြင်ကို ငုံ့ကြည့်နေ၏။ လီယူမင်သည် မြေစောင့်နတ်စင်၏ အပြင်ဘက်တွင် ရပ်နေပြီး သူ့မျက်နှာမှာ လေးနက်နေသည်။ အရှေ့ဆုံးတွင် အသစ်စက်စက် ပူဇော်သည့် စားပွဲတစ်ခုကို ချထားပြီး ၎င်းပေါ်တွင် တိရစ္ဆာန် သုံးမျိုးအပါအဝင် ပူဇော်သက္ကာများနှင့် အနီရောင်အဝတ် ဖုံးအုပ်ထားသော ပူဇော်သက္ကာတစ်ခုကို တင်ထား၏။

သူ့နောက်တွင် လူ ၁၁ ဦး ရှိနေကြပြီး ၎င်းတို့မှာ လီတဲယန်၊ လျောင်ကျန်းရှန်း၊ ချန်မာကျိ၊ ကျန်းရုံကွေ့၊ လီရှို့ဝူ၊ လီရှို့လင်၊ ချန်အာကော်၊ တိန့်ကျိုအယ်၊ ကျန်းချီအန်း၊ လီရှို့တောက် နှင့် လီရှို့ချီ တို့ ဖြစ်ကြသည်။

ဤ ၁၁ ဦးမှာ ယခုအခါ လေးပြင်ကျယ်ကျေးရွာ၏ အဆင့်မြင့်ပုဂ္ဂိုလ်များ ဖြစ်ကြပြီး၊ သူတို့၏ ကိုယ်ခံပညာ အနိမ့်ဆုံးအဆင့်မှာပင် ပထမအဆင့် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေကြပြီ ဖြစ်သည်။ သူတို့အထဲတွင် လီတဲယန်၊ လျောင်ကျန်းရှန်း၊ ချန်မာကျိ၊ လီရှို့ဝူ၊ လီရှို့လင် နှင့် ကျန်းချီအန်း တို့မှာ ဒုတိယအဆင့် အလယ်အလတ်ရှိသော ချီစွမ်းအင်နယ်ပယ် ကိုယ်ခံပညာရှင်များ ဖြစ်ကြသည်။

“အရှင်… ရွာသားအားလုံး ရောက်ပါပြီ"

လီရှို့တောက်မှ လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်၏။ သူသည် အလွန်ငယ်ရွယ်ပုံ ပေါ်သော်လည်း အတော်လေး တည်ငြိမ်လှသည်။ သူသည် အသက်ကြီးသော လီရှို့ဝူနှင့် လီရှို့လင်တို့ထက်ပင် ပိုမိုတည်ငြိမ်ပုံ ရ၏။ ၎င်းမှာ သူ၏ ကလေးဘဝ အတွေ့အကြုံများနှင့်လည်း ဆက်စပ်နေသည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူ ငယ်စဉ်က သူ့မိဘတွေဟာ ဝံပုလွေတောင်က ဝံပုလွေမိစ္ဆာတွေရဲ့ စားသောက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရတာကို သူကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ခဲ့ရသည် မဟုတ်ပါလား။

ထိုမြင်ကွင်းများကို သူ ဘယ်တော့မှ မေ့လိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။

ထို့ကြောင့် သူသည် ကျေးရွာရှိ မိသားစုများစွာ၏ ကျွေးမွေးစောင့်ရှောက်မှုဖြင့် ကြီးပြင်းလာခဲ့ရသော်လည်း၊ လီရှို့ဝူ၏ မိဘများသည် တောင်ပေါ်တွင် အမဲလိုက်ရင်း ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း၊ သူကမူ သူတို့ စားသောက်ခံရသည်ကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြုံခဲ့ရခြင်း ဖြစ်၏။

၎င်း၏ ရိုက်ခတ်မှုမှာ စိတ်ကူးကြည့်၍ပင် မရနိုင်ပေ။

လီယူမင် လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ မြေစောင့်ဝိညာဉ်နတ်စင်ရှေ့ရှိ ကွင်းပြင်ကျယ်ကြီးတွင် ပြည့်နှက်နေသော ရွာသားများကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် လေးနက်စွာ ပြောလိုက်၏။

“ရွာသူရွာသားအပေါင်းတို့"

“ကျွန်ုပ်ကတော့ အရှင်လီယွဲ့ ကိုယ်တိုင် ခန့်အပ်ထားတဲ့ နတ်စင်စောင့် လီယူမင် ဖြစ်ပါတယ်"

“လွန်ခဲ့တဲ့ ခြောက်လက ကျွန်ုပ်ဟာ လီမိသားစုကျေးရွာက ကျန်းမာရေးမကောင်းဘဲ သေခါနီးဖြစ်နေတဲ့ သာမန်အဖိုးအို တစ်ယောက်သာ ဖြစ်ပါတယ်"

“အရှင်လီယွဲ့ရဲ့ ကြီးမားတဲ့ ကျေးဇူးတော်ကြောင့်သာ ကျွန်ုပ်ကို နတ်စင်စောင့်ရာထူး အပ်နှင်းခဲ့ပြီး လူ့လောကမှာ နတ်ဘုရားရဲ့ ကိုယ်စားလှယ်အဖြစ် ဆောင်ရွက်ခွင့်ပေးကာ ကျွန်ုပ်ရဲ့ ဆံပင်ဖြူတွေကို အနက်ရောင် ပြန်ပြောင်းပေးခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်"

“လွန်ခဲ့တဲ့ ခြောက်လက ဒီနေရာဟာ မိစ္ဆာတွေ ကြီးစိုးခဲ့ပြီး ကျွန်ုပ်တို့ လူသားတွေဟာ သူတို့ရဲ့ အစာဖြစ်ခဲ့ရပါတယ်"

“အရှင်လီယွဲ့ရဲ့ နတ်ဘုရားတန်ခိုးတော်ကြောင့်သာ မိစ္ဆာတွေကို နှိမ်နင်းနိုင်ခဲ့ပြီး ကျွန်ုပ်တို့ကို မိစ္ဆာတွေရဲ့ စားသောက်ခြင်းခံရတဲ့ ဘဝကနေ လွတ်မြောက်စေကာ လူသားပီပီ သားနားစွာ နေထိုင်ခွင့် ပေးခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်"

“အရှင်လီယွဲ့ဟာ မိစ္ဆာနယ်မြေက မိစ္ဆာကြီးကို နှိမ်နင်းပေးခဲ့လို့ မိစ္ဆာနယ်မြေက လူတွေဟာ မိစ္ဆာတွေရဲ့ အစာဖြစ်မယ့်ဘေးကနေ ကင်းဝေးခဲ့ရတာ ဖြစ်ပါတယ်"

“ဒါ့အပြင် အရှင်လီယွဲ့ရဲ့ နတ်မိန့်ကြောင့်ပဲ ကျွန်ုပ်ဟာ နတ်ဘုရားရဲ့ ကိုယ်စား ဆောင်ရွက်ခဲ့ပြီး လေးပြင်ကျယ်ကျေးရွာကနေ ထွက်ခွာကာ ဆန်ကူမြို့က မိစ္ဆာကြီး ခြောက်ကောင်ကို နှိမ်နင်းပြီး လူတွေကို ဆင်းရဲဒုက္ခကနေ ကယ်တင်နိုင်ခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်"

“ရွာသူရွာသားအပေါင်းတို့… ဒီထဲမှာ မူလ လေးပြင်ကျယ်ကျေးရွာက ရွာသားတွေရှိသလို မိစ္ဆာနယ်မြေ၊ အဆိပ်နဂါးတောင်တန်း၊ မြေခွေးတောင်ခြေနဲ့ ဆန်ကူမြို့စတဲ့ နေရာတွေကနေ ရောက်လာတဲ့သူတွေလည်း ရှိကြပါတယ်"

သို့သော် ယခုမူ

“ကျွန်ုပ်တို့ အားလုံးဟာ လေးပြင်ကျယ်ကျေးရွာသားတွေ ဖြစ်ကြပြီး အရှင်လီယွဲ့ရဲ့ ကောင်းချီးကို ခံစားနေကြရသူတွေ ဖြစ်ပါတယ်"

“ကျွန်ုပ်တို့ရဲ့ အေးချမ်းတဲ့ ဘဝဟာ အရှင်လီယွဲ့ရဲ့ ကောင်းချီးတွေကြောင့်ပဲ ဖြစ်ပါတယ်"

“ရွာသူရွာသားအပေါင်းတို့…”

“အရှင်လီယွဲ့ကို ဂါရဝပြုကြစို့"

လီယူမင်သည် လှည့်၍ နတ်စင်အတွင်းရှိ မြေစောင့်နတ်ရုပ်ရှေ့တွင် ဒူးထောက်ကာ အလွန်စစ်မှန်သော အသံဖြင့် ကျယ်လောင်စွာ ကြွေးကြော်လိုက်၏။

“ကျွန်ုပ်တို့ လူသားတွေကို အကာအကွယ်ပေးပြီး မိစ္ဆာတွေနဲ့ မကောင်းဆိုးဝါးတွေကို နှိမ်နင်းပေးတဲ့အတွက် အရှင်လီယွဲ့ကို ကျေးဇူးတင်ရှိပါတယ်"

လီတဲယန်နှင့် အခြား ၁၁ ဦးမှာလည်း ချက်ချင်းပင် လိုက်၍ ဒူးထောက်ကြပြီး၊ သူတို့၏ အသံမှာလည်း ထပ်တူပင် ကြည်ညိုလေးစားမှု ရှိလှ၏။

“ကျွန်ုပ်တို့ လူသားတွေကို အကာအကွယ်ပေးပြီး မိစ္ဆာတွေနဲ့ မကောင်းဆိုးဝါးတွေကို နှိမ်နင်းပေးတဲ့အတွက် အရှင်လီယွဲ့ကို ကျေးဇူးတင်ရှိပါတယ်"

လူအုပ်ကြီး၏ နောက်ကွယ်တွင် လေးပြင်ကျယ်ကျေးရွာမှ ရွာသား ငါးထောင်ကျော်သည် ဒူးထောက်၍ ဟစ်ကြွေးကြ၏။

“ကျွန်ုပ်တို့ လူသားတွေကို အကာအကွယ်ပေးပြီး မိစ္ဆာတွေနဲ့ မကောင်းဆိုးဝါးတွေကို နှိမ်နင်းပေးတဲ့အတွက် အရှင်လီယွဲ့ကို ကျေးဇူးတင်ရှိပါတယ်"

ထိုအသံမှာ ကောင်းကင်သို့ တိုင်အောင် ဟိန်းထွက်သွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တောင်တန်းများဆီသို့ ပဲ့တင်ထပ်သွား၏။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် ထိုပွဲတော်၏ အငွေ့အသက်များကြောင့် မူလက သိပ်ပြီး သက်ဝင်ယုံကြည်မှု မရှိသူများ သို့မဟုတ် အခြားသော ရည်ရွယ်ချက်ရှိသူများပင်လျှင် ပိုမိုသက်ဝင်ယုံကြည်လာကြပြီး တည်ကြည်လေးနက်လာကြသည်။

“နံ့သာတိုင် ထွန်းညှိကြ"

“အရှင်လီယွဲ့သည် လူတို့၏ ပူဇော်သက္ကာများကို ခံယူကာ လေးပြင်ကျယ်ကျေးရွာရှိ ယုံကြည်သူများအားလုံး ဘေးကင်းအေးချမ်းပြီး အစစအရာရာ အဆင်ပြေအောင် ကောင်းချီးပေးတော်မူပါ"

လီယူမင် ထပ်မံ ဦးချလိုက်ပြီး သူ၏ အသံမှာ အရပ်မျက်နှာ အနှံ့သို့ ပဲ့တင်ထပ်သွား၏။

မကြာမီမှာပင် ရွာသားအားလုံးသည် သူတို့လက်ထဲရှိ နံ့သာတိုင်များကို ထွန်းညှိလိုက်ကြသည်။ မီးခိုးများ တလိပ်လိပ် တက်လာပြီး မြေစောင့်နတ်စင်ဆီသို့ ပျံတက်သွားကာ၊ နတ်စင်တစ်ခုလုံးကို ဝေဝေဝါးဝါး မြူခိုးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားစေ၏။

မြေစောင့်နတ်စင်ထံမှ နတ်ဘုရားအငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်လာသဖြင့် အားလုံးမှာ ခန့်ညားထိတ်လန့်မှုကို ခံစားရပြီး ပိုမိုကြည်ညိုလာကြ၏။

“အရှင်လီယွဲ့သည် လူတို့၏ ပူဇော်သက္ကာများကို ခံယူကာ လေးပြင်ကျယ်ကျေးရွာရှိ ယုံကြည်သူများအားလုံး ဘေးကင်းအေးချမ်းပြီး အစစအရာရာ အဆင်ပြေအောင် ကောင်းချီးပေးတော်မူပါ" လီတဲယန်နှင့် အခြားသူများမှာလည်း ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်၍ ထပ်မံ ဦးညွှတ်ကြ၏။

“အရှင်လီယွဲ့သည် လူတို့၏ ပူဇော်သက္ကာများကို ခံယူကာ လေးပြင်ကျယ်ကျေးရွာရှိ ယုံကြည်သူျားအားလုံး ဘေးကင်းအေးချမ်းပြီး အစစအရာရာ အဆင်ပြေအောင် ကောင်းချီးပေးတော်မူပါ"

ရွာသား ငါးထောင်ကျော်မှာလည်း တပြိုင်နက်တည်း ဟစ်ကြွေးကြရာ ထိုအသံမှာ အားမာန်အပြည့်နှင့် စည်းလုံးညီညွတ်မှု ရှိလှ၏။

ဤအချိန်တွင် ရွာသားများနှင့် ယုံကြည်သူများအားလုံး၏ နောက်ကွယ်၌။

လျောင်ရှို့အာနှင့် လီယိုထန်တို့သည်လည်း တစ္ဆေတမန် ငါးဆယ်ဦးကို ဦးဆောင်၍ ဒူးထောက်ကာ တပြိုင်နက် ဟစ်ကြွေးနေကြ၏။

အခြားတစ်ဖက်ရှိ တောင်ထိပ်၏ အောက်ဘက်တွင်မူ ပျားဘုရင်မသည် သူ၏ ဒုတိယအဆင့် အဖိုပျားများနှင့် ပထမအဆင့် အလုပ်သမားပျားများကို ဦးဆောင်၍ ကြည်ညိုစွာ ဒူးထောက်နေ၏။ မဝေးလှသော နေရာတွင် ဆံပင်ဖြူ မြင်းမိစ္ဆာမသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ဝပ်တွား နေပြီး သူနောက်တွင် လေ့ကျင့်ပေးထားသော ပထမအဆင့် စစ်မြင်းအချို့ ရှိနေကြသည်။

သူတို့မှာ ဉာဏ်ပညာ သိပ်မရှိသော်လည်း ဤပထမအဆင့် စစ်မြင်းများသည် လေ့ကျင့်စဉ်အတွင်း ပိုင်ရူရွှယ်၏ ဦးနှောက်ဆေးခြင်းကို ခံခဲ့ရပြီး ကြီးမြတ်သော အရှင်လီယွဲ့ကို ယုံကြည်ကိုးကွယ်ရန် သွန်သင်ခြင်း ခံထားရသူများ ဖြစ်ကြသည်။

“အရှင်လီယွဲ့ကို သုံးကြိမ် ဦးညွှတ် ဂါရဝပြုပါတယ်"

“အရှင်လီယွဲ့… ပူဇော်သက္ကာများကို ခံယူတော်မူပါ"

လီယူမင်သည် ပူဇော်သည့် စားပွဲပေါ်ရှိ အနီရောင်အဝတ်ကို မလိုက်ရာ လေးပြင်ကျယ်ကျေးရွာမှ နတ်ဘုရားအတွက် ပြင်ဆင်ထားသော ပူဇော်သက္ကာများ ပေါ်လာတော့သည်။