အခန်း ၅၅
Vol. 4 Ch. 55
အခန်း (၅၅) … အဆတစ်ရာ တိုးပွားလာသော ပူဇော်သက္ကာများ … ဆဋ္ဌမအဆင့် မြေကမ္ဘာကြာပန်း
နတ်ဘုရားနယ်မြေ အတွင်းဝယ်။
လီယွဲ့၏ အကြည့်သည် ပူဇော်ရာစင်ပေါ်ရှိ ပူဇော်သက္ကာများပေါ်သို့ ကျရောက်သွား၏။ သူသည် ဤမဟာပူဇော်ပွဲကို မျှော်လင့်နေခဲ့သည်မှာ ကြာပြီ ဖြစ်သည်။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မဟာပူဇော်ပွဲ၏ ပူဇော်သက္ကာများမှသာ တန်ဖိုးကို အဆတစ်ရာ တိုးပွားစေနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။
သူသည် ခြောက်လအတွင်းမှာပင် နဝမအဆင့် မြေစောင့်နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်လာနိုင်ခဲ့၏။ ထို့အပြင် သူသည် များပြားလှသော ထာဝရတန်ခိုးတော်များကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် နဝမအဆင့် မြေစောင့်နတ်ဘုရားတစ်ပါးလည်း ဖြစ်သည်။ ဤအရာအားလုံး၏ အစမှာ လွန်ခဲ့သော ခြောက်လက ပြုလုပ်ခဲ့သည့် မဟာပူဇော်ပွဲမှ အဆတစ်ရာ တိုးပွားလာသော ပူဇော်သက္ကာများကြောင့်ပင် ဖြစ်၏။ ထိုအဆတစ်ရာ တိုးပွားမှုသာ မရှိခဲ့လျှင် သူသည် အခြားသော ကမ္ဘာမြေနတ်ဘုရားများထက် ဤမျှအထိ ရှေ့ရောက်နေနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
ခြေလှမ်းတစ်လှမ်း စောသူသည် အမြဲတမ်း ရှေ့က ပြေးနေနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။
သူသည် မြန်ဆန်ခဲ့သဖြင့် ဒုတိယအဆင့် ယင်လက်နက် ကို ပထမဆုံး ရောင်းချနိုင်ခဲ့ပြီး ထာဝရတန်ခိုးတော် ၇၆၀ ရရှိကာ နဝမအဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် လိုအပ်ချက်ကို ဖြည့်ဆည်းနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ၏ မြန်ဆန်မှုကြောင့်ပင် သူ၏ အုပ်ချုပ်မှုနယ်မြေမှာ ဟက်တာတစ်ထောင်အထိ ကျယ်ပြန့်လာခဲ့ပြီး ထိုမှတစ်ဆင့် မိစ္ဆာစက္ကူအရုပ်ဆိုင်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိကာ နှိမ်နင်းနိုင်ခဲ့သဖြင့် နဝမအဆင့် နတ်မှော်ဥပဒေသ အပိုင်းအစ တစ်ရာကို ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။
“နတ်ဘုရားလမ်းစဉ်မှာ ရှေ့ကနေ ပြေးနေသရွေ့တော့ ထာဝရတန်ခိုးတော်တွေ ရဖို့ အခွင့်အရေး ပိုများမှာပဲ”
“နောက်ကျန်ခဲ့မယ်ဆိုရင်တော့…”
“အခြေအနေကို ပြန်လှည့်ဖို့က အတော်လေး ခက်ခဲသွားလိမ့်မယ်”
“ဒါ့အပြင် [နတ်ဘုရားတို့၏ စစ်ပွဲ] ဟာ ငါတို့ခေါင်းပေါ်မှာ ဆွဲထားတဲ့ ဓားတစ်လက်လိုပဲ… နောက်ခြောက်လလောက်ဆိုရင် ကြယ်တာရာပြာ နတ်ဘုရား အမြောက်အမြား သေဆုံးကြလိမ့်မယ်လို့ ခန့်မှန်းရတယ်”
လီယွဲ့ တစ်ယောက်တည်း တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်၏။ သူ၏ မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ပူဇော်ရာစင်ပေါ်ရှိ ပူဇော်သက္ကာမှာ ကြည်လင်တောက်ပနေသော ကြာပန်းတစ်ပွင့် ဖြစ်၏။ ၎င်းမှ ထွက်ပေါ်နေသော အငွေ့အသက်များအရ ၎င်းသည် တတိယအဆင့် ပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း သိသာလှသည်။ လွန်ခဲ့သော ခြောက်လက ပထမအဆင့် ခွန်အားဖြည့်မြက် သည် အဆတစ်ရာ တိုးပွားသွားပြီးနောက် စတုတ္ထအဆင့် နဂါးသွေးမီးတောက်မြက် ဖြစ်လာခဲ့၏။
ယခုမူ တတိယအဆင့် ကြာပန်းတစ်ပွင့်သည် အဆတစ်ရာ တိုးပွားသွားပြီးနောက် မည်သည့်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားမည်နည်း။
ပဉ္စမအဆင့်လား… သို့မဟုတ် ဆဋ္ဌမအဆင့်လား။
ပဉ္စမ သို့မဟုတ် ဆဋ္ဌမအဆင့်ကို ထားလိုက်ပါဦး။
စတုတ္ထအဆင့် ပစ္စည်းတစ်ခုကိုပင် လီယူမင်နှင့် ရွာရှိ ယုံကြည်သူများအနေဖြင့် မိမိဘာသာ ရရှိရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် စတုတ္ထအဆင့် ပစ္စည်းများသည် အခြေခံအားဖြင့် စတုတ္ထအဆင့်ရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်များ၏ လက်ထဲတွင်သာ ရှိကြသည် မဟုတ်ပါလား။
ကံကောင်းလွန်း၍ စတုတ္ထအဆင့် ပစ္စည်းတစ်ခုကို တွေ့ခဲ့လျှင်ပင် ၎င်းကို ရရှိရန်အတွက် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အန္တရာယ်များ ရှိနေမည်ဖြစ်ရာ၊ စတုတ္ထအဆင့်အောက်ရှိ ပုဂ္ဂိုလ်များအတွက် ရရှိရန်မှာ အလွန်ခက်ခဲလှပေသည်။
ယခုမူ ဤအရာသည် တတိယအဆင့် ပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်၏။ ဤသည်မှာ လီယူမင်မှ ဆန်ကူမြို့နယ်ရှိ တတိယအဆင့် မိစ္ဆာခြောက်ကောင်ကို နှိမ်နင်းရာမှ ရရှိခဲ့သည့် အရာများထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်သင့်သည်။ ၎င်းသည် ရရှိသမျှ အရာအားလုံးထဲတွင် အဖိုးတန်ဆုံးအရာ ဖြစ်မည်မှာ သေချာ၏။
“ဒီတစ်ကြိမ်မှာ အခြား ကြယ်တာရာပြာ နတ်ဘုရားတွေ ရရှိမယ့် ပူဇော်သက္ကာတွေဟာ အလွန်ဆုံးရှိမှ ဒုတိယအဆင့်ပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်”
“ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့ရဲ့ နတ်စင်စောင့်တွေက ဒုတိယအဆင့်ပဲ ရှိကြသေးတာလေ”
လီယွဲ့၏ မျက်နှာတွင် ကျေနပ်သော အမူအရာ ပေါ်လာသည်။ သူ လက်ကို ခပ်ဖွဖွ ဝှေ့ယမ်းလိုက်၏။ ရုတ်တရက် မြေစောင့်နတ်စင်၏ အပြင်ဘက်တွင် ပူဇော်ရာစင်ပေါ်ရှိ ကြည်လင်တောက်ပနေသော ကြာပန်းသည် ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
[သင်၏ ယုံကြည်သူသည် မဟာပူဇော်ပွဲကို အောင်မြင်စွာ ကျင်းပပြီးစီးခဲ့သည်။]
[သင်၏ ယုံကြည်သူသည် သင့်အား တတိယအဆင့် လရောင်ဖြူ ကြည်လင်ကြာပန်း ကို ပူဇော်သက္ကာအဖြစ် ဆက်သခဲ့သည်။]
[သင်သည် နံ့သာတိုင်ပူဇော်မှုနှင့် ဆုတောင်းခြင်းစွမ်းအား ၁၄၆,၂၂၀ ကို ရရှိခဲ့သည်။]
[နတ်ဘုရားလမ်းစဉ်၏ ဥပဒေသများက တိုးပွားစေလျက် ရှိသည်။]
[သင် ရရှိသော တတိယအဆင့် လရောင်ဖြူ ကြည်လင်ကြာပန်း ပူဇော်သက္ကာသည် နတ်ဘုရားလမ်းစဉ်၏ ဥပဒေသများအရ အဆတစ်ရာ တိုးပွားသွားခဲ့သည်။]
[သင်သည် ဆဋ္ဌမအဆင့် မြေကမ္ဘာကြာပန်း ကို ရရှိခဲ့သည်။]
...
“ဆဋ္ဌမအဆင့် မြေကမ္ဘာကြာပန်း တဲ့”
လီယွဲ့၏ မျက်လုံးများတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။ ၎င်းသည် ပထမအဆင့်တွင် ရှိစဉ်ကနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်၏။ အဆတစ်ရာ တိုးပွားပြီးနောက် အဆင့်ကြီး သုံးဆင့် တိုက်ရိုက် မြင့်တက်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။
ဆဋ္ဌမအဆင့် ပစ္စည်းတစ်ခု။
ဤသည်မှာ အလွန်ပင် အဖိုးတန်လှသော အရာဖြစ်၏။ လူသားကိုယ်ခံပညာရှင်များ ဆဋ္ဌမအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပါက မည်သို့ခေါ်ဆိုသည်ကိုပင် သူ မသိပေ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ရွှမ်ခရိုင်တွင် အားအကောင်းဆုံး ကိုယ်ခံပညာရှင်မှာ တတိယအဆင့် ယွမ်ကန်းနယ်ပယ် သာ ဖြစ်ပြီး၊ စတုတ္ထအဆင့် ယင်ယန်နယ်ပယ် ရှိသော မဟာဆရာကြီးတစ်ဦးပင် မရှိချေ။
ဆဋ္ဌမအဆင့် ဆိုသည်မှာတော့ ပြောနေစရာပင် မလိုတော့ပါ။
၎င်းမှာ ရွှမ်ခရိုင်က လူများ လှမ်းမမီနိုင်လောက်အောင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အင်အားကြီး ပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
ရွှမ်ခရိုင်အတွင်းရှိ စတုတ္ထအဆင့် မိစ္ဆာများအတွက်ပင် ဆဋ္ဌမအဆင့် မိစ္ဆာများသည် လှမ်းမမီနိုင်သော အရာများ ဖြစ်ကြ၏။ သူသည် မိမိရှေ့တွင် လေဟာနယ်ထဲမှ ပေါ်ထွက်လာသော မြေကမ္ဘာကြာပန်း ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ၎င်းမှာ ဖျော့တော့သော အဝါရောင် ရှိပြီး ကြာပွင့်ချပ် ၃၆ ခုမှာ တစ်လွှာချင်း ထပ်နေကာ ကြာပွင့်အလယ်မှ ဖျော့တော့သော အဝါရောင် အငွေ့အသက်များ ဝေ့ဝဲနေ၏။
“ဒါက ဘယ်လောက်တန်သလဲ ကြည့်ရအောင်”
“ဒါက ငါ့ကို အဋ္ဌမအဆင့် နတ်ဘုရားအဖြစ် တက်လှမ်းဖို့ လုံလောက်ပါ့မလား...”
လီယွဲ့ စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထား၍ မိမိကိုယ်မိမိ ရေရွတ်လိုက်သည်။
ဝှစ် …
သူ ဒေသတွင်း အရောင်းအဝယ် ကို ဖွင့်လိုက်ပြီးနောက် နတ်ဘုရားဆိုင်ကို ဖွင့်လိုက်၏။ သူ လက်ကို ခပ်ဖွဖွ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး မိမိရှေ့ရှိ မြေကမ္ဘာကြာပန်း ကို နတ်ဘုရားဆိုင်ထဲသို့ ထည့်လိုက်၏။ ရုတ်တရက် မြေကမ္ဘာကြာပန်း ၏ အချက်အလက်နှင့် တန်ဖိုးမှာ နတ်ဘုရားဆိုင် တွင် ပေါ်လာတော့သည်။
...
[အမည်] … မြေကမ္ဘာကြာပန်း
[အဆင့်] … ဆဋ္ဌမအဆင့်
[အကျိုးအာနိသင်] … မြေကမ္ဘာကြာပန်း ကို စားသုံးသော လူသားနှင့် မိစ္ဆာများသည် မြေကမ္ဘာခန္ဓာ ကို ရရှိမည်ဖြစ်ပြီး၊ သူတို့၏ ခွန်အားမှာ နှစ်ဆ မြင့်တက်လာကာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ခြေချလိုက်သည်နှင့် သံမဏိလူသားကဲ့သို့ အားကောင်းလာမည် ဖြစ်သည်။
[ဈေးနှုန်း] … ထာဝရတန်ခိုးတော် ၁၈,၀၀၀
...
“ထာဝရတန်ခိုးတော် တစ်သောင်းရှစ်ထောင်”
လီယွဲ့၏ မျက်လုံးများတွင် နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ တောက်ပသွား၏။ ဤဆဋ္ဌမအဆင့် မြေကမ္ဘာကြာပန်း သည် အမှန်တကယ်ပင် ထာဝရတန်ခိုးတော် ၁၈,၀၀၀ တန်ကြေးရှိ၏။ ထာဝရတန်ခိုးတော် တစ်သောင်းရှစ်ထောင် ဆိုသည်မှာ သူ မမောမပန်း အလုပ်လုပ်၍ ဒုတိယအဆင့် ယင်စစ်သည် နတ်လက်နက် ၂၄ ခုကို နေ့စဉ်ရောင်းချလျှင်ပင် ထိုမျှရရန် ငါးလခန့် အချိန်ယူရမည် ဖြစ်သည်။
သို့သော် လေးပြင်ကျယ်ကျေးရွာရှိ လက်ရှိယုံကြည်သူများ၏ နံ့သာတိုင်ပူဇော်မှုနှင့် ဆုတောင်းခြင်း စွမ်းအားများအပေါ်တွင်သာ အမှီပြုမည်ဆိုလျှင်မူ ၎င်းမှာ နှစ်နှစ် သို့မဟုတ် သုံးနှစ်ခန့် ကြာမြင့်မည် ဖြစ်သည်။ ဤအရှိန်မှာ အမှန်တကယ်တော့ မနှေးပေ။ သူ သိထားသရွေ့တော့... ဤဒေသရှိ ကြယ်တာရာပြာ နတ်ဘုရား တစ်သိန်းကျော်ထဲတွင် အင်အားအကောင်းဆုံးသူပင်လျှင် တစ်နေ့လျှင် နံ့သာတိုင်ပူဇော်မှုနှင့် ဆုတောင်းခြင်းစွမ်းအား သုံးလေးထောင်ခန့်သာ ရရှိနိုင်ပြီး ၎င်းမှာ ထာဝရတန်ခိုးတော် သုံးလေးမျှင်နှင့်သာ ညီမျှ၏။
အားနည်းသူများမှာမူ တစ်နေ့လျှင် တစ်ထောင် သို့မဟုတ် နှစ်ထောင်ခန့်သာ ရရှိနိုင်ကြသည်။ ထာဝရတန်ခိုးတော် ၁၈,၀၀၀ စုဆောင်းရန် မည်မျှ ကြာမြင့်မည်နည်း။ ၎င်းမှာ စိတ်ကူးကြည့်၍ပင် မရနိုင်တော့ပေ။ ယခုမူ သူသည် နေ့စဉ် နံ့သာတိုင်ပူဇော်မှုနှင့် ဆုတောင်းခြင်းစွမ်းအားမှာ ၁၄,၆၀၀ ကျော်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်၏။ ယင်း၏ အပိုင်းအစလေးတစ်ခုပင်လျှင် ကမ္ဘာမြေရှိ အခြားနတ်ဘုရား အားလုံးထက် ပိုများနေသည် မဟုတ်ပါလား။
“နေ့စဉ် ဘယ်လောက်ပဲ နံ့သာတိုင်ပူဇော်မှုတွေ ရနေပါစေ… မဟာပူဇော်ပွဲအတွင်း အဆတစ်ရာ တိုးပွားသွားတဲ့ ပူဇော်သက္ကာကိုတော့ ဘယ်လိုမှ မမှီနိုင်ဘူး”
လီယွဲ့၏ မျက်နှာတွင် အပြုံးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ တွန့်ဆုတ်မနေတော့ဘဲ သူ ဤ မြေကမ္ဘာကြာပန်း ကို နတ်ဘုရားဆိုင်သို့ တိုက်ရိုက် ရောင်းချလိုက်၏။
မြေကမ္ဘာကြာပန်း ၏ အကျိုးအာနိသင်မှာ အလွန်အားကောင်းလှသည်။
သို့သော် မည်မျှပင် အားကောင်းပါစေ၊ ၎င်းမှာ ယုံကြည်သူများအတွက်သာ ဖြစ်၏။ ယုံကြည်သူများ၏ ခွန်အားတိုးတက်မှုသည် မိမိကိုယ်တိုင်၏ ခွန်အားတိုးတက်မှုနှင့် မည်သို့ယှဉ်နိုင်ပါမည်နည်း? ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရလျှင် ယုံကြည်သူများသည် နတ်ဘုရားတို့၏ စစ်ပွဲတွင် အလွန်အရေးကြီးပြီး နတ်ဘုရားတို့၏ ခွန်အား ၃၀ ရာခိုင်နှုန်းနှင့် ဆက်စပ်နေသော်လည်း သူသည် အဋ္ဌမအဆင့် နတ်ဘုရားအဖြစ် တက်လှမ်းရန်သာ လိုအပ်သည်။
ယုံကြည်သူများ စစ်ရှုံး၍ သူ၏ ခွန်အား ၃၀ ရာခိုင်နှုန်း လျော့နည်းသွားလျှင်ပင် သူသည် နဝမအဆင့် နတ်ဘုရားအားလုံးနှင့် အဆင့်နိမ့် နတ်ဘုရားအားလုံးကို အပြတ်အသတ် နှိမ်နင်းနိုင်ဦးမည် ဖြစ်သည်။
ဝှစ် …
ရုတ်တရက် သန့်စင်လှသော ထာဝရတန်ခိုးတော် တစ်သောင်းရှစ်ထောင်သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းဝယ် လေဟာနယ်ထဲမှ ပေါ်ထွက်လာသည်။ မူလက သူ ပိုင်ဆိုင်ထားသော ထာဝရတန်ခိုးတော် ၄,၆၅၀ နှင့် ပေါင်းလိုက်လျှင် စုစုပေါင်း အရေအတွက်မှာ ၂၂,၆၅၀ ဟူသော ကြောက်မက်ဖွယ် ပမာဏသို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။
“အဋ္ဌမအဆင့် နတ်ဘုရားအဖြစ် တက်လှမ်းပြီးရင်တောင်…”
“ထာဝရတန်ခိုးတော်တွေ အများကြီး ကျန်နေဦးမှာပဲ”
လီယွဲ့ အလွန်ပင် ကျေနပ်သွား၏။ မဟာပူဇော်ပွဲတိုင်းသည် သူ့အတွက် ထာဝရတန်ခိုးတော် စုဆောင်းရမည့် အချိန်များစွာကို သက်သာစေပြီး အခြားသော ကြယ်တာရာပြာ နတ်ဘုရားများထက် များစွာမြန်ဆန်သော အရှိန်ဖြင့် နတ်ဘုရားအဆင့် တက်လှမ်းနိုင်စေသည် မဟုတ်ပါလား။
“ဒါပေမဲ့ အဋ္ဌမအဆင့်ကို တက်ဖို့ဆိုရင်…”
“အခြေအနေ တစ်ခုတော့ လိုနေသေးတယ်”
သူ၏ အမူအရာမှာ တဖြည်းဖြည်း တည်ငြိမ်သွား၏။ သူ၏ အကြည့်မှာ နတ်ဘုရားနယ်မြေ ပြင်ပသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး လေးပြင်ကျယ်ကျေးရွာ တစ်ခုလုံးကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။
ရွာသား ငါးထောင်ကျော်နှင့်အတူ လေးပြင်ကျယ်ကျေးရွာမှာ ယခုအခါ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းနေပုံ ရ၏။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် လူဦးရေ များလေလေ၊ ပိုမိုများပြားသော စိုက်ပျိုးမြေများ လိုအပ်လေလေ ဖြစ်သည် မဟုတ်ပါလား။ အသက်ရှင်ဖို့အတွက် အမြဲတမ်း အမဲလိုက်အဖွဲ့တွေအပေါ်မှာပဲ အမှီပြုနေလို့ ဒါမှမဟုတ် အပြင်ကနေ အစားအစာတွေ ဝယ်နေလို့ မဖြစ်ဘူးလေ။
“အဲဒီ တောင်ညှိနတ်ဘုရားလက်ဖွဲ့ နှစ်ခုကို အခု သုံးသင့်ပြီ”
“လေးပြင်ကျယ်ကျေးရွာဟာ လေးပြင်ကျယ်မြို့နယ် ဖြစ်လာဖို့အတွက် မြေနေရာ ပိုလိုတယ်”
လီယွဲ့ တိုးတိုးလေး ဆို၏။
သူ လက်ချောင်းများကို ခပ်ဖွဖွ လှုပ်ရှားလိုက်သည်။
တောင်ညှိနတ်ဘုရားလက်ဖွဲ့ နှစ်ခုသည် နတ်ဘုရားနယ်မြေ အတွင်းမှ ချက်ချင်း ပျံထွက်သွားပြီး တစ်ခုမှာ လေးပြင်ကျယ်ကျေးရွာ၏ ဘယ်ဘက်ရှိ တောင်ထိပ်ဆီသို့၊ အခြားတစ်ခုမှာ လေးပြင်ကျယ်ကျေးရွာ၏ ညာဘက်ရှိ တောင်ထိပ်ဆီသို့ ပျံသန်းသွားတော့သည်။ သူသည် ဤတောင်နှစ်လုံးကို မြေပြင်နှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်အောင် ညှိပစ်ရန် အလိုရှိခြင်း ဖြစ်၏။