အခန်း ၆၁

အခန်း ၆၁ - ငါသည် မကောင်းမှုမှန်သမျှကို ချေမှုန်းမည့် တရားမျှတသော နတ်ဘုရားဖြစ်၏။

ကျောက်ကျိုယွမ်သည်လည်း အံ့အားသင့်သွားသည်။ သို့သော် လီယူမင်မှာ လူမိုက်မဟုတ်ကြောင်း သူကောင်းကောင်းသိသည်။ အကယ်၍ ဟိုဘက်လူက ဤမိစ္ဆာအိမ်တော်ကြီးကို မြေပြင်နှင့်တစ်သားတည်းဖြစ်အောင် ဖျက်ဆီးပစ်မည်ဟု ပြောရဲပါက သူတို့တွင် အောင်မြင်ရန် လုံးဝသေချာသည့် အစီအစဉ်ရှိနေရမည်ဖြစ်သည်။

ဒါဟာ နတ်ဘုရားပင့်ဖိတ်ခြင်း အစီအရင်ဖြင့် အရှင်လီယွဲ့နတ်ဘုရားကို ပင့်ဆောင်မလို့လား။

သူ စိတ်လှုပ်ရှားမှုတို့ဖြင့် ရင်ခုန်သွားသည်။ မဆိုင်းမတွပင် သူချက်ချင်း လိုက်သွားခဲ့၏။

"မင်းတို့ အပြင်မှာပဲ စောင့်နေကြ… ငါတို့ ခဏနေရင် ပြန်လာခဲ့မယ်… ဒီမိစ္ဆာအိမ်တော်က လူတွေကို အချိန်အတော်ကြာ ဒုက္ခပေးနေခဲ့တာ… ဒီနေ့တော့ ဒါကို ချေမှုန်းပစ်မယ်"

ကျောက်ကျိုယွမ်၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဟယ်ချွမ်းနှင့် အခြားတပ်သားများသည် သူ့၏ နောက်ကျောကိုကြည့်ကာ တစ်ဖန်ပြန်၍ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ လေးပြင်ကျယ်ရွာမှ နတ်စင်ဂေါပကသည် အလွန်အမင်း မောက်မာလွန်းလှသည်။ သူသည် အထဲဝင်သွားကာ သေဆုံးရတော့မည်ဖြစ်၏။

နတ်ဘုရားတပ်မှူးကြီးကတောင် ဘာကြောင့် အထဲဝင်သွားရတာလဲ။

နတ်ဘုရားတပ်မှူးကြီးသည် ဤမိစ္ဆာအိမ်တော်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပုံကို မသိတာလား။

"အရှင်… ရူးနေပြီလား… ဒါက မိစ္ဆာတစ်ကောင်လေ… စတုတ္ထအဆင့် မိစ္ဆာတစ်ကောင်ကိုပင် ဝါးမြိုပစ်နိုင်တဲ့ မိစ္ဆာတစ်ကောင်"

လီယူမင်သည် ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်ခြင်းကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပေ။ မိစ္ဆာတစ်ကောင်ကို အမြစ်ပြတ်ချေမှုန်းနိုင်မည့်သူ ရှိနိုင်မည်ဟု သူ လုံးဝမယုံကြည်နိုင်ခဲ့ပါ။ ရွှမ်ခရိုင်တွင် တပ်သားအဖြစ် နှစ်ပေါင်းများစွာ တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သော်လည်း မိစ္ဆာများ ချေမှုန်းခံရသည်ကို တစ်ခါမျှ မကြားဖူးခဲ့ပေ။ စတုတ္ထအဆင့်ရှိ အစွမ်းထက်မိစ္ဆာများပင်လျှင် မိစ္ဆာများကို ကပ်ရောဂါကဲ့သို့ ရှောင်ဖယ်ကြသည်။ သူတို့ရှေ့တွင် လေးပြင်ကျယ်ရွာမှ နတ်စင်ဂေါပကတစ်ယောက်နှင့် ခရိုင်မြို့မှ တပ်သားတစ်ယောက်သာ ရှိသော်လည်း ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိဘဲ တိုက်ရိုက်ဝင်သွားကြသည်။ ဒါဟာ သေလမ်းကို ရှာနေတာ မဟုတ်ဘူးလား။

ထိုအချိန်တိုလေးအတွင်းမှာပင် မိစ္ဆာအိမ်တော်ဝင်ပေါက်၌ လူသတ်သမားကိုကြည့်ကာ လီယူမင်နှင့် ကျောက်ကျိုယွမ်တို့ အိမ်တော်ထဲသို့ ခြေချသွားသည်ကို သူမြင်လိုက်ရသည်။

အိမ်တော်ထဲ ဝင်သွားသည်နှင့် သူတို့နှစ်ယောက်ကို သူ မမြင်ရတော့ပေ။

"ပြီးသွားပြီ… အရှင်… နတ်စင်ဂေါပကနဲ့ တပ်မှူးကြီးတို့ အထဲမှာ သေသွားကြတော့မှာပဲ… ကျွန်တော်တို့ရဲ့ တာဝန်က…"

"ဒါက တပ်မှူးကြီးလေ"

တပ်သားတစ်ယောက်မှ ခါးသီးစွာ ပြောလိုက်သည်။

"...နည်းနည်းလောက် စောင့်ကြည့်ရအောင်… ဖြစ်နိုင်တာက…"

ဟယ်ချွမ်းသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်ပြီး သူကိုယ်တိုင်ပင် သူပြောသည့်စကားအပေါ် ယုံကြည်မှုမရှိဖြစ်နေသည်။

"သူတို့ အန္တရာယ်ကင်းကင်းနဲ့ ပြန်ထွက်လာနိုင်မှာပါ… ကျွန်တော် လေးပြင်ကျယ်ရွာက နတ်စင်ဂေါပကကို မသိပေမယ့် နတ်ဘုရားတပ်မှူးကြီးကိုတော့ သိပါတယ်… သူက အသက်ရှင်လျက် ပြန်ထွက်နိုင်မယ်လို့ မသေချာဘဲနဲ့တော့ ဒီလိုမိစ္ဆာအိမ်မျိုးထဲကို ရမ်းပြီး ဝင်သွားမှာ မဟုတ်ဘူး"

တပ်သားများလည်း တိတ်ဆိတ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။

မိစ္ဆာတွေကို ချေမှုန်းမယ်တဲ့လား။

ကျွန်တော်ဆိုရင် တွေးတောင် မတွေးရဲဘူး။

လေးပြင်ကျယ်ရွာက နတ်စင်ဂေါပကနဲ့ တပ်မှူးကြီးတို့တွင် အသက်ရှင်လျက် ထွက်လာနိုင်မည့် နည်းလမ်းရှိမည်ဟုသာ သူတို့ တွေးရဲကြသည်။

...

"နတ်စင်ဂေါပက လီယူမင်… အရှင်လီယွဲ့နတ်ဘုရားရဲ့ နတ်တန်ခိုးတော်တွေကို ဆင်းသက်လာအောင် လုပ်ပေးပါ"

မိစ္ဆာအိမ်တော်ထဲသို့ သူတို့ ခြေချလိုက်ကြပြီဖြစ်သည်။ လီယူမင်သည် မဆိုင်းမတွပင် လေးပြင်ကျယ်ရွာဘက်သို့ ဦးတည်၍ လေးနက်စွာ ဦးညွတ်လိုက်သည်။

မိစ္ဆာဆိုတာ ဘယ်လောက်တောင် ကြောက်ဖို့ကောင်းသလဲ။

သူကိုယ်တိုင် ခုခံနိုင်မည့် အစွမ်းအစ ရှိမည်ဟု သူ မယုံကြည်ခဲ့ပေ။

အရှင်လီယွဲ့၏ နတ်တန်ခိုးတော်ကို ပေါ်လွင်စေခြင်းဖြင့်သာ မိစ္ဆာများကို ချေမှုန်းနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

လီယူမင်၏ ပြတ်သားမှုကိုမြင်သောအခါ ကျောက်ကျိုယွမ် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ ဤမိစ္ဆာအိမ်တော်၏ ရှုခင်းကို ကောင်းကောင်းမကြည့်ရသေးခင်မှာပင် လီယူမင် နတ်ဘုရားပင့်ဖိတ်ခြင်း အစီအရင်ကို စတင်နေပြီဖြစ်သည်။ သူလည်း မဆိုင်းမတွပင် လိုက်၍ ဦးညွတ်လိုက်သည်။

မင်းတို့နှစ်ယောက်က ဒီကို ဘာလာလုပ်တာလဲ…

"မြန်မြန်လာကြ… ငါက သူငယ်ချင်းဖွဲ့ရတာ ဝါသနာပါတယ်… အခု မင်းတို့က ငါ့အိမ်တော်ကို ဧည့်သည်အဖြစ် ရောက်လာပြီဆိုတော့ မင်းတို့က ငါ့သူငယ်ချင်းတွေပေါ့"

လမ်းပြလာသည့် သူဌေးကြီးမှ လှည့်ကြည့်ကာ ရယ်မောလျက် ပြောသည်။ သို့သော် သူတို့နှစ်ယောက် သူ့ကို လျစ်လျူရှုထားသည်ကို သူမြင်လိုက်ရသည်။ သူ့မျက်နှာပေါ်မှ အပြုံးသည် တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။

"မင်းတို့က ငါ့မေးခွန်းကိုတောင် ပြန်မဖြေဘူးလား… မင်းတို့ ငါ့သူငယ်ချင်းတွေ မဖြစ်ချင်တော့ဘူးလား"

လီယူမင်နှင့် ကျောက်ကျိုယွမ်တို့သည် တိတ်ဆိတ်နေဆဲဖြစ်ပြီး နတ်တန်ခိုးတော် ဆင်းသက်လာမည့်အချိန်ကိုသာ စောင့်မျှော်နေကြသည်။

"မင်းတို့က ငါ့သူငယ်ချင်း မဖြစ်ချင်ဘူးဆိုရင်တော့ ငါမင်းတို့ကို မြေသြဇာ ဖြစ်စေရမယ်… ငါက မင်းတို့ကို ငါနဲ့ တစ်သားတည်း ဖြစ်စေချင်ခဲ့တာ… ငါ့ရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်စေချင်ခဲ့တာ… ကံမကောင်းတာက မင်းတို့က ဘာကကောင်းတယ်ဆိုတာ နားမလည်ကြဘူး… ဒီဂုဏ်ပုဒ်ကို ရဖို့ မထိုက်တန်ကြဘူး"

ထိုအရာရှိမှာ လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။ လီယူမင်နှင့် ကျောက်ကျိုယွမ်တို့သည် သူတို့ကိုယ်တိုင် မလှုပ်ရှားနိုင်တော့သည်ကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်လိုက်၏။ လေထဲတွင် မည်းနက်နေသည့် လက်နှစ်ဖက် ပေါ်လာပြီး သူတို့၏ လည်ပင်းကို လှမ်းဖမ်းရန် ကြိုးစားနေသည်။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင်…

လေးပြင်ကျယ်ရွာရှိ မြေစောင့်နတ်ဘုရားကျောင်းမှ တောက်ပသော ရွှေရောင်အလင်းတန်းသည် မိစ္ဆာအိမ်တော်အတွင်းသို့ ချက်ချင်း အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဝင်ရောက်လာသည်။

မိစ္ဆာအိမ်တော် အပြင်ဘက်တွင်။

ရွှေရောင်အလင်းတန်းကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ဟယ်ချွမ်းနှင့် အခြားသော လက်ထောက်အရာရှိများအားလုံး အံ့အားသင့်ကာ ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားကြကုန်၏။

ဘယ်လိုများ ဖြစ်သွားရတာပါလိမ့်။

ထိုရွှေရောင်တောက်ပမှုက ဘာများပါလဲ။

သူတို့တွေ အပြင်ဘက်ကနေ ဒီမိစ္ဆာဂေဟာထဲကို ဘယ်လိုများ ရုတ်တရက် တိုးဝင်လာနိုင်ကြတာပါလိမ့်။

လေးပြင်ကျယ်ကျေးရွာက နတ်စင်စောင့်ရဲ့ ယုံကြည်မှုတွေက ဒီရွှေရောင်တောက်ပမှုကနေ ဆင်းသက်လာတာများလား။

အခြားတစ်ယောက်၏ အသံမှာလည်း သူတို့၏ စိတ်အာရုံထဲ၌ ပဲ့တင်ထပ်သွား၏။

"ဒီနေရာကို ငြိမ်သက်အောင် လုပ်ပြီးမှ ငါ ခရိုင်ဝန်မင်းကို သွားတွေ့မယ်"

...

ဘုန်း—!

ရွှေရောင်အလင်းတန်းများသည် ကောင်းကင်ယံ၌ ဝဲလှည့်နေပြီးနောက် ဝေဝါးသော မျက်နှာကြီးတစ်ခုအဖြစ် စုစည်းသွား၏။ ထိုဝေဝါးသော မျက်နှာကြီးသည် မြင့်မားသော ကောင်းကင်ထက်မှနေ၍ မြင့်မြတ်သော တန်ခိုးအာနုဘော်၊ ကျယ်ပြောလှသော စွမ်းပကားတို့နှင့်အတူ ငုံ့ကြည့်နေ၏။ ၎င်းမှာ နတ်ဘုရား၏ တန်ခိုးတော် သက်သက်မျှသာ ဖြစ်ပါသည်။

၎င်းသည် ထိုအရာရှိ ဖန်တီးထားသည့် ကတ္တရာစေးကဲ့သို့ မည်းနက်နေသော လက်ဝါးနှစ်ဖက်ကို အစအနမကျန်အောင် ချေမှုန်းပစ်လိုက်၏။

ထိုအရာရှိက မော့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများထဲ၌ အံ့အားသင့်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။ သူတို့သည် ဤကဲ့သို့သော မြင်ကွင်းမျိုးကို တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့ကြသည်မှာ ရှင်းလှပါသည်။

သို့သော် သူသည် အမှန်တကယ်တွင် သတိပြုမိခြင်း မရှိဘဲ သူ၏ လုပ်ဆောင်ချက်အားလုံးသည် စည်းမျဉ်းများအတိုင်းသာ ဖြစ်ပေါ်နေပြီး နောက်တစ်ခဏ၌ ကောင်းကင်ယံသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ပျံတက်သွား၏။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကွဲအက်သွားပြီး ဝေဝါးနေသော ရွှေရောင်မျက်နှာကြီးကို ဦးတည်ကာ မည်းနက်နေသော လက်ပေါင်းများစွာ ပစ်ခတ်ထွက်ပေါ်လာ၏။

သို့သော် ထိုလက်မည်းကြီးများသည် လီယွဲ့၏ ဝေဝါးသော မျက်နှာအနီးသို့ ရောက်ရှိလာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ရုတ်တရက် ဘောလုံးအသေးလေးတစ်ခုအဖြစ် ကျုံ့ဝင်သွားပြီး လေဟာနယ်ထဲမှ ပေါ်ထွက်လာသော ဝေဝါးသည့် လက်ဝါးကြီးတစ်ခုပေါ်သို့ ကျဆင်းသွား၏။ ဝေဝါးတောက်ပနေသော လက်ဝါးကြီးတစ်ဖက်သည် ဤညစ်ညမ်းနေသော နတ်ဘုရားဥပဒေသ အပိုင်းအစလေးကို ဖမ်းဆုပ်ချုပ်နှောင်ထားလိုက်ပါသည်။

ထိုဝေဝါးသော လက်ဝါးကြီးမှာ ရုတ်တရက် ပြောင်းပြန်လှန်လိုက်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကွဲအက်နေသူကို လက်ဝါးထဲသို့ ဖိသွင်းကာ အခြားသော ညစ်ညမ်းသည့် နတ်ဘုရားဥပဒေသ အပိုင်းအစ ဘောလုံးလေးတစ်ခုအဖြစ် နယ်ဖတ်ပစ်လိုက်၏။ ဤသည်မှာ အဆင့် (၉) ရှိသော ငါးလက်မ နတ်တောင် နတ်ဘုရားအတတ်ပညာပင် ဖြစ်ပါသည်။

အကယ်၍ မျက်နှာချင်းဆိုင် တိုက်ခိုက်ရမည်ဆိုပါက သူသည် စတုတ္ထအဆင့် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေသော မိစ္ဆာဝိညာဉ်ကို သုတ်သင်ရန် လုံလောက်သည့် နဝမအဆင့် နတ်ဘုရားအတတ်ပညာကို အသုံးပြုခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ သို့သော် ယခုအခါတွင် သူသည် နတ်ဘုရား ကိုယ်ပွားဆင်းသက်လာသည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေသဖြင့် နဝမအဆင့် နတ်ဘုရားအတတ်ပညာကို ထုတ်ဖော်တော့မည် ဖြစ်ပါသည်။

ထို့ပြင် နတ်ဘုရား၏ ကြားဝင်ဆောင်ရွက်မှုအပြီးတွင် သူ ခံစားလိုက်ရသည်မှာ ဤမိစ္ဆာဂေဟာသည် စတုတ္ထအဆင့် အထွတ်အထိပ်တွင် ရှိနေသော်လည်း စက္ကူအရုပ်ဆိုင်ထက် ပိုမိုအားကောင်းပြီး ပဉ္စမအဆင့်သို့ ရောက်လုနီးပါး ဖြစ်နေသည်ဟူ၍ ဖြစ်ပါသည်။

"ငါက ဖြောင့်မတ်တဲ့ နတ်ဘုရားပဲ"

"ကောင်းကင်ဘုံ မိုးကြိုးကို ကိုင်စွဲပြီး မကောင်းမှုဟူသမျှကို ငါ အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်မယ်"

မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ဟိန်းဟောက်သံများ ငြိမ်သက်သွား၏။ နောက်တစ်ခဏ၌ မည်းမှောင်သော တိမ်တိုက်များသည် ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားပြီးနောက် ကောင်းကင်ဘုံမှ မိုးကြိုးတစ်စင်း ပစ်ချလိုက်ရာ အရာအားလုံးကို အပိုင်းပိုင်းပြတ်တောက်သွားစေ၏။ ၎င်းမှာ နတ်ဘုရား၏ တန်ခိုးအာနုဘော်ပင် ဖြစ်ပါသည်။

မိုးကြိုးသည် ဂေဟာကို ထိမှန်သွားပြီး တစ်ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် ဂေဟာတစ်ခုလုံး ဖျက်ဆီးခြင်းစွမ်းအားများဖြင့် ပြည့်နှက်သွား၏။ ထိုအချိန်၌ ငါးလက်မ နတ်တောင် သည် ကောင်းကင်ယံမှ တစ်ဖန် ကျဆင်းလာပြီး ဖျက်ဆီးခြင်းစွမ်းအားကြောင့် ကြေမွသွားသည့် ညစ်ညမ်းသော နတ်ဘုရားဥပဒေသများကို ပြန်လည်စုစည်းလိုက်၏။

ထို့နောက်တွင် လီယွဲ့သည် ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ညစ်ညမ်းသော နတ်ဘုရားဥပဒေသ အပိုင်းအစများနှင့်အတူ တစ်ခဏချင်း ပျောက်ကွယ်သွားပါတော့သည်။

လီယူမင်နှင့် ကျောက်ကျိုယွမ်တို့သာ ထိုနေရာတွင် ကျန်ရစ်ခဲ့၏။ မိစ္ဆာဂေဟာမှာ အစအနမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူတို့သည် ကွင်းပြင်ကျယ်ကြီးတစ်ခုထဲတွင် ရပ်နေကြပါသည်။

"ဒါ... ဒါက အရှင်လီယွဲ့ရဲ့ ကိုယ်ပွားဆင်းသက်လာတဲ့ နတ်ဘုရားတန်ခိုးတော်လား"

ကျောက်ကျိုယွမ်မှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွား၏။

၎င်းမှာ မယုံနိုင်စရာ ကောင်းလှပါသည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး ယုတ်မာလှသော ထိုဂေဟာကြီးမှာ သူတို့ ပြန်လည်တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း မရှိသည့်အဆင့်တွင် ရှိခဲ့ပါသည်။

သို့သော် ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် အရှင်လီယွဲ့၏ နတ်ဘုရားတန်ခိုးအောက်၌ ၎င်းတို့သည် လေထဲတွင်ပင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရပါသည်။ ဤသည်မှာ စစ်မှန်သော နတ်ဘုရားပင် ဖြစ်၏။ ဤကဲ့သို့ ကြီးမားလှသော နတ်ဘုရားတန်ခိုးတော်ရှိမှသာ စစ်မှန်သော နတ်ဘုရားဟု ခေါ်ဆိုနိုင်မည် ဖြစ်ပါသည်။

ထိုအချိန်၌ ဟယ်ချွမ်းနှင့် အခြားသော လက်ထောက်အရာရှိများသည် မှင်တက်ကာ ငေးကြည့်နေကြ၏။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မိုးကြိုးလျှပ်စီးတစ်ခု ပေါ်လာသည်ကိုသာ သူတို့ မြင်တွေ့လိုက်ရပြီးနောက် မိစ္ဆာဂေဟာတစ်ခုလုံး ပြိုလဲသွားကာ ဧရာမ ရွှေရောင်လက်ဝါးကြီးတစ်ခု လေထဲတွင် ပေါ်လာပြီး မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းကိုသာ မြင်လိုက်ရပါသည်။

"သခင်လေးလီ... သခင်လေးလီ… အဲ့ဒီ... အဲ့ဒီ မိစ္ဆာဝိညာဉ်က... သခင်လေးတို့ လက်နဲ့ပဲ... ချေမှုန်းပစ်လိုက်တာလား"

ဟယ်ချွမ်းမှ စကားများ ထစ်ငေါ့လျက် မေးလိုက်၏။

ဤမြင်ကွင်းမှာ မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင်ပင် ဖြစ်ပါသည်။

ထိုအရာက မိစ္ဆာဝိညာဉ်လေ။ အလွန်အမင်း အားကောင်းလှသော မိစ္ဆာဝိညာဉ်ကြီး ဖြစ်ပါသည်။ ဤမျှလောက်နှင့်တင် ပြီးသွားပြီလား။

သူသည် အိမ်မက်မက်နေသကဲ့သို့ ခံစားနေရ၏။

"ဒါ ငါ့ရဲ့ စွမ်းအားမဟုတ်ပါဘူး"

"ဒါက လေးပြင်ကျယ်ကျေးရွာရဲ့ ဒေသခံ မြေစောင့်နတ်မင်းပဲ… အရှင်လီယွဲ့ရဲ့ နတ်ဘုရားတန်ခိုးတော်ကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်တာ ဖြစ်ပါတယ်"

လီယူမင်မှ လေးနက်စွာ ပြောလိုက်ပါသည်။

မြေစောင့်နတ်မင်းလား။

ဒီလောကကြီးမှာ နတ်ဘုရားတွေ တကယ်ပဲ ရှိနေတာလား။

ဟယ်ချွမ်းနှင့် အခြားသော လက်ထောက်အရာရှိများသည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီး အားလုံးကပင် အလွန်အမင်း ရိုသေလေးစားသည့်စိတ်များ ဖြစ်ပေါ်လာကြပါတော့သည်။