အခန်း ၆၂

အခန်း ၆၂ - လီယူမင် ခရိုင်မြို့သို့ ရောက်ရှိလာခြင်း၊ မူးယစ်မိစ္ဆာတောင်၏ ဘုရင်သုံးပါး။

နတ်ဘုရားအဆင့် အပြင်ဘက်တွင်။

လီယွဲ့သည် ပျက်စီးနေသော နတ်ဘုရားဥပဒေအပိုင်းအစကို လက်တွင် ကိုင်ထားသည်။

နတ်တန်ခိုးတို့သည် သူ၏ ကိုယ်တွင်း၌ လှိုင်းထန်နေ၏။

တစ်ခု။ ဆယ်ခု။ အခုတစ်ရာ။

ဤနတ်ဘုရားဥပဒေအပိုင်းအစကို အပြည့်အဝ အသက်သွင်းရန်နှင့် ထူးဆန်းသည့် အရှိန်အဝါကို လုံးဝသန့်စင်ပစ်ရန် နတ်တန်ခိုးအစင်းပေါင်း ၁၃၅ စင်း လိုအပ်ခဲ့သည်။

တစ်ရာ့ငါးဆယ်ယူနစ်။

လီယွဲ့၏ နှုတ်ခမ်းတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

တကယ်ပါပဲ… ဤမိစ္ဆာအိမ်တော်သည် စာရွက်ယဇ်ပူဇော်သည့်ဆိုင်ထက် သာလွန်ပြီး နတ်ဘုရားဥပဒေအပိုင်းအစ ထက်ဝက်ခန့် ပိုမိုပါဝင်နေသည်။ သူ၏ နတ်ဘုရားဆင်းသက်ခြင်း အစီအရင် နှင့်အတူ အဆင့် ၉ နတ်ဘုရားပညာရပ်များဖြစ်သည့် ကောင်းကင်မိုးကြိုးပညာ နှင့် လက်ချောင်းငါးချောင်း နတ်ဘုရားတောင် တို့ကို အသုံးပြုခဲ့ရသည့် အားထုတ်မှုများသည် အလကားမဖြစ်ခဲ့ပေ။

စုစုပေါင်း သူ၏ နတ်တန်ခိုးယူနစ်ပေါင်း ၂၈၅ ခု ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။ နတ်ဘုရားအဆင့်၏ အဆင့် ၉ သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် နတ်စင်ဂေါပက၏ နတ်ဘုရားပင့်ဖိတ်ခြင်း အစီအရင် ကို တုံ့ပြန်ရာတွင် နတ်တန်ခိုးအစင်းပေါင်း ဆယ်စင်း မဟုတ်တော့ဘဲ ငါးဆယ်စင်း လိုအပ်လာသည်။

လှိုင်းလေတက်လာတိုင်း လှေလည်း မြင့်တက်လာသကဲ့သို့ပင်။

"ဒါပေမဲ့ ဒါဟာ တန်ဖိုးရှိတဲ့ ကုန်ကျစရိတ်ပါပဲ… အခု ငါ့ဆီမှာ အဆင့် ၉ နတ်ဘုရားဥပဒေအပိုင်းအစ စုစုပေါင်း နှစ်ရာ ရှိသွားပြီ… အကယ်၍ သူတော်စင်အဆင့် ယုံကြည်သူ နှစ်ယောက်ကို မွေးထုတ်ပေးနိုင်ရင် လိုအပ်တဲ့ နတ်ဘုရားဥပဒေအပိုင်းအစတွေက တစ်ဝက်လျော့ကျသွားမှာဖြစ်ပြီး ငါဟာ လက်အောက်ခံ နတ်ဘုရားနှစ်ပါးကို ဘွဲ့ပေးအပ်နိုင်မှာပေါ့..."

သူရေရွတ်လိုက်သည်။

သို့သော် လက်ရှိတွင် ကျောက်ကျိုယွမ်တစ်ယောက်သာ သူတော်စင်အဆင့်သို့ ကူးပြောင်းသည့် အဆင့်တွင်ရှိပြီး သူတော်စင်အဆင့် ယုံကြည်သူတစ်ယောက် ဖြစ်လာဖို့အတွက် အချိန်အနည်းငယ် လိုအပ်သေးသည်။ ဒုတိယမြောက်လူအတွက်ကော။

ထိပ်တန်းယုံကြည်သူများကြားတွင် ယခုအချိန်ထိ အရိပ်အယောင်မျှပင် မရှိသေးပေ။

"စိတ်ခံစားချက်..."

"ကျောက်ကျိုယွမ်ဟာ အလွန်ပြင်းထန်တဲ့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ထိတ်လန့်မှုမျိုး ကြုံခဲ့ရပြီး မိစ္ဆာတွေရဲ့ လိုက်လံဖိအားပေးမှုကိုလည်း ခံခဲ့ရတယ်... တစ်လမ်းလုံးမှာ လေးပြင်ကျယ်ရွာကို ရောက်ဖို့ပဲ တောင့်တခဲ့တယ်… သူ့မိသားစုတစ်ခုလုံးက ငါ့ရဲ့ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မှုအောက်မှာ ရှိနေခဲ့တာကြောင့် သူတော်စင်ဖြစ်လာမယ့် အရိပ်အယောင်တွေ ပြခဲ့တာပဲ... တချို့အရာတွေက တုပဖို့ ခက်ခဲတယ်..."

သူ ခေါင်းခါလိုက်သည်။

ဤအတွေ့အကြုံကို တုပရန်မှာ အလွန်ခက်ခဲသည်။ ပြီးတော့ အဲဒါကို တုပနိုင်ရင်တောင်... နောက်ထပ် အဆင့်အေ ယုံကြည်သူတစ်ယောက်သည် ကျောက်ကျိုယွမ် မဟုတ်နိုင်ဘဲ သူတို့တွင် တူညီသောအတွေ့အကြုံ ရှိခဲ့လျှင်ပင် သူတော်စင်ဖြစ်လာသည့် လုပ်ငန်းစဉ်ကို စတင်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

အရာရာကို သဘာဝအတိုင်းပဲ ဖြစ်ပျက်ပါစေတော့။ "ထိပ်တန်းယုံကြည်သူတစ်ယောက်က ရုတ်တရက် အသိဉာဏ်ပွင့်သွားတာမျိုး မဖြစ်နိုင်ဘူးလို့တော့ မဆိုလိုပါဘူး... အကယ်၍ ငါသာ အတင်းအကျပ် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မယ်ဆိုရင် အဆင်မပြေနိုင်ဘူး"

သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ တည်ငြိမ်နေသည်။ ထို့နောက် သူသည် နတ်တန်ခိုးရရှိရန်အတွက် ဒုတိယအဆင့် ယင်စစ်သည် မှော်လက်နက် များကို ဆက်လက် သန့်စင်နေလိုက်သည်။

သူအတွက်တော့ ယခုတွင် သိသာထင်ရှားသည့် နတ်တန်ခိုးများ ပိုင်ဆိုင်ထားသော်လည်း နတ်ဘုရားတစ်ပါးအနေဖြင့် နတ်တန်ခိုးများလွန်းသည်ဟု ဘယ်သောအခါမှ ငြီးတွားမည် မဟုတ်ပေ။ သူ၏ ဒေသအတွင်းရှိ အခြားသော အဆင့် ၉ မြေစောင့်နတ်ဘုရားတစ်ပါး ထွက်ပေါ်လာပြီး မိစ္ဆာတစ်ကောင်ကို ကံကောင်းထောက်မစွာ သတ်ဖြတ်နိုင်သည့်အခါ သူ၏ စီးပွားရေးသည် ယခင်ကလောက် အဆင်မပြေတော့ပေ။

အရာရာ အဆင်ပြေနေသေးသည့်အချိန်မှာ တတ်နိုင်သလောက် များများလုပ်ထားရမည်။ အနားယူဖို့အတွက်လား။

ဤကဲ့သို့သော ဒေသခံ နတ်ဘုရားတစ်ပါးက အနားယူဖို့ ဘာလို့ လိုအပ်မှာလဲ။

...

လီယူမင် ရွှမ်ခရိုင်သို့ ဝင်ရောက်လာသည်။

ဤသည်မှာ အတော်အတန် ကျယ်ဝန်းသော ခရိုင်မြို့တစ်မြို့ဖြစ်သည်။ လမ်းနှစ်ဖက်စလုံးတွင် အိမ်များတန်းစီနေပြီး ဈေးသည်များက ကုန်ပစ္စည်းများကို ရောင်းချနေကြကာ လမ်းသွားလမ်းလာများလည်း စည်ကားနေသည်။ လမ်းသွားလမ်းလာအားလုံးသည် အဝတ်အစားကောင်းကောင်း ဝတ်ဆင်ထားပြီး ကျန်းမာရေးကောင်းမွန်ပုံပေါက်ကာ ပိန်လှီနေသည့်သူ တစ်ယောက်မျှ မရှိပေ။

လမ်းဘေးတွင်လည်း သူတောင်းစားများ မတွေ့ရပေ။

"ဒီခရိုင်မြို့ကို ရောက်တာ ဒါ ပထမဆုံးအကြိမ်လား ဆရာ"

ကျောက်ကျိုယွမ်မှ မေးသည်။

"မဟုတ်ပါဘူး… ငယ်ငယ်တုန်းက အများကြီး ခရီးသွားခဲ့ဖူးတယ်"

လီယူမင် ခေါင်းခါရင်း ခရိုင်မြို့မှ မြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောသည်။ ဤခရိုင်မြို့၏ မျက်နှာပြင်ကို ကြည့်ရသမျှ လူသားတို့သည် အတော်အတန် အဆင်ပြေစွာ နေထိုင်နေကြပုံရသည်။ သို့သော် သူသိသည်။

ဒါတွေအားလုံးသည် အခိုးအငွေ့သာ ဖြစ်သည်။

ဘာလို့ သူတောင်းစားတွေ မရှိတာလဲ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတောင်းစားဖြစ်လာသူတိုင်းကို မိစ္ဆာများမှ ဖမ်းဆီးပြီး စားပစ်လိုက်၍ပင်။

ဘာကြောင့် နွေးနွေးထွေးထွေး ဝတ်ဆင်ထားပြီး ကောင်းကောင်း စားသောက်နေရတာလဲ။

ဒါက ဒီနေရာဟာ မိစ္ဆာတွေရဲ့ သိုးခြံ ဖြစ်နေလို့ပဲ။

လူသားအားလုံးသည် မိစ္ဆာတွေရဲ့ အစာတွေပဲ။ ခရိုင်အတွင်းရှိ အစွမ်းထက် မိစ္ဆာတပ်ဖွဲ့များသည် လူသားများကို အဆမတန် ခေါင်းပုံမဖြတ်ကြပေ။

ထိုအစား လူသားမျိုးနွယ်ကို ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ပြုစုပျိုးထောင်ပေးပြီး ပို၍အရသာရှိအောင် လုပ်ထားကြသည်။

သူသည် ကျောက်ကျိုယွမ်ထံမှပင် သိခဲ့ရသည်မှာ... ခရိုင်မြို့ရှိ အဓိက မိစ္ဆာတပ်ဖွဲ့တိုင်းတွင် တစ်နှစ်လျှင် ခရိုင်မြို့မှ လူသားသွေးလှူဒါန်းမှု ဘယ်လောက်ရရှိရမည်၊ လူသားစစ်သည်တော် ဘယ်နှစ်ယောက်ရရှိရမည်ဟူသော သတ်မှတ်ချက်ရှိသည်။

မြို့နေလူသားများကို အတင်းအဓမ္မ ဝင်ရောက်စီးနင်းခြင်းကို ခွင့်မပြုပေ။

"သူတို့က တကယ်ပဲ အိမ်မွေးကြက်ငှက်တွေလို ဖြစ်နေကြပြီ..."

လီယူမင် သူ့ဘာသာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

သူသည် ဆန်ကူမြို့တွင် လုပ်ဆောင်ခဲ့သကဲ့သို့ ရွှမ်ခရိုင်ရှိ မိစ္ဆာအားလုံးကို ချေမှုန်းပစ်ရန် တောင့်တသည်။ သို့သော် သူ၏ လက်ရှိစွမ်းအားသည် အဝေးကြီး လိုအပ်နေသေးကြောင်း သူသိသည်။ အရှင်လီယွဲ့၏ နတ်ဘုရားအမိန့်တော်အရသာ သူတို့ လုပ်ဆောင်နိုင်သည်။

အရှင်လီယွဲ့သည် ခရိုင်မြို့ရှိ မိစ္ဆာများကို သတ်ဖြတ်ရန် နတ်ဘုရားအမိန့် မထုတ်ခဲ့ရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ… အဲဒါကတော့ အရှင်လီယွဲ့၏ အကြံအစည်များ ရှိနေမှာဖြစ်ပြီး သူ ခန့်မှန်းရဲမည် မဟုတ်ပေ။

မကြာမီပင် တပ်သား ဟယ်ချွမ်း၏ ဦးဆောင်မှုဖြင့် လီယူမင်နှင့် ကျောက်ကျိုယွမ်တို့ ခရိုင်အစိုးရရုံးသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။ ထို့နောက် ကျောက်ကျိုယွမ် ပေါ်လာသည်။ ခရိုင်အစိုးရရုံးရှိ လူအချို့ ထိတ်လန့်သွားသည့် အမူအရာများ ပြသပြီးနောက် တိတ်ဆိတ်စွာ ထွက်ခွာသွားကြသည်။

ခရိုင်အစိုးရရုံး၏ ပင်မခန်းမဆောင်။

အစေခံမလေးတစ်ယောက်မှ လက်ဖက်ရည် လာချပေးသည်။

ခဏအကြာတွင် ရာသီဥတုဒဏ်ခံထားရသည့် မျက်နှာနှင့် အာဏာရှိပုံပေါက်သော လူလတ်ပိုင်းအရွယ် လူတစ်ယောက် ဝင်လာသည်။ သူသည် ခရိုင်ဝန်၏ တရားဝင် ဝတ်ရုံနှင့် ဦးထုပ်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ခိုင်မာသော ခြေလှမ်းများနှင့် လမ်းလျှောက်လာသည်။ သူသည် ကျောက်ကျိုယွမ်ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ နှုတ်ဆက်လိုက်၏။ ထို့နောက် လီယူမင်ကို လေးနက်စွာ ကြည့်ကာ လေးလေးနက်နက် ဦးညွတ်၍ ပြောသည်။

"ဂူရှင်းက ဒီမိစ္ဆာကို ချေမှုန်းပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဆရာ"

လီယူမင်သည် ခရိုင်ဝန်ကို ချက်ချင်း လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"အရှင်… ကျေးဇူးတင်စရာ မလိုပါဘူး… ကျွန်တော်က နတ်ဘုရားပင့်ဖိတ်ခြင်းကို လုပ်ဆောင်ရုံသက်သက်ပါ… မိစ္ဆာတွေကို ချေမှုန်းသွားတာက လေးပြင်ကျယ်ရွာရဲ့ မြေစောင့်နတ်ဘုရား အရှင်လီယွဲ့ပဲ ဖြစ်ပါတယ်… အရှင်အနေနဲ့ ကျေးဇူးတင်ချင်တယ်ဆိုရင်တော့... နောင်အခါ အချိန်ရတဲ့အခါ လေးပြင်ကျယ်ရွာကို ကိုယ်တိုင်လာပြီး အရှင်လီယွဲ့ကို ကျေးဇူးတင်စကား ပြောကြားဖို့ ဖိတ်ခေါ်ချင်ပါတယ်"

ဂူရှင်း အတော်အတန် အံ့အားသင့်နေဆဲဖြစ်သည်။

အဆုံးမှာတော့… တပ်သား ဟယ်ချွမ်း၏ အစီရင်ခံစာကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ သူသည် ဟိုဘက်လူက အဓိပ္ပာယ်မရှိ စကားပြောနေသည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။ သို့သော် တပ်သားအားလုံးကို မေးမြန်းပြီးနောက် သူတို့အားလုံး တစ်ခုတည်းသော စကားကိုသာ ပြောဆိုကြသောကြောင့် သူ ယုံကြည်လာခဲ့၏။ ဤလောကတွင် တကယ့်နတ်ဘုရားဆိုတာ မရှိနိုင်ဟု သူယုံကြည်သော်လည်း ယခုတော့… သူ ပြန်၍ တုန်လှုပ်သွားသည်။

နတ်ဘုရား မဟုတ်ပါက မိစ္ဆာများကို မည်သူက ချေမှုန်းနိုင်မည်နည်း။

သူသည် ခရိုင်ဝန်ဖြစ်ပြီး လျှို့ဝှက်ချက်များစွာကို သိထားသည်။

မိစ္ဆာများသည် မသေနိုင်သော အစွမ်းရှိသည်ကို သူကောင်းကောင်း သိ၏။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားဖြင့်ပင် မိစ္ဆာများကို ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရအောင်သာ လုပ်နိုင်ပြီး လုံးဝသတ်ဖြတ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ယခုမူ… ဆန်ကူမြို့မှ ခရိုင်မြို့သို့ သွားသော လမ်းဘေးရှိ မိစ္ဆာအိမ်တော်သည် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ဘာမှ ကျန်မနေခဲ့ပေ။ နောက်ဆုံးအကြိမ်က ကျောက်ကျိုယွမ်သည် တကယ့်နတ်ဘုရားဖြစ်ကြောင်း ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ပြောခဲ့သည်။ အခု လီယူမင်ဆီကနေ ဒီစကားကို ထပ်ကြားရပြန်ပြီ။

ကမ္ဘာကြီးမှာ တကယ်ပဲ နတ်ဘုရားတွေ ရှိနေတာလား။

ဒါပေမဲ့ ဘာလို့ အတိတ်က မိစ္ဆာတွေကို သတ်ဖြတ်ဖို့ နတ်ဘုရားတွေ မပေါ်လာခဲ့တာလဲ။

"ဒီခရိုင်ဝန်က လေးပြင်ကျယ်ရွာကို ကိုယ်တိုင်သွားပြီး အရှင်လီယွဲ့ကို ရှိခိုးဦးချပါမယ်"

ဂူရှင်း၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးပေါင်းများစွာ လှည့်ပတ်နေသော်လည်း မျက်နှာပြင်တွင် တည်ငြိမ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူ ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့လိုသည်။ တကယ့်နတ်ဘုရား ဟုတ်မဟုတ် ကိုယ်တိုင် သွားရောက် စစ်ဆေးကြည့်မည်။ နှစ်ယောက်စလုံး ဝင်ထိုင်လိုက်ကြပြီးနောက် မဆိုင်းမတွပင် လီယူမင်မှ သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို တိုက်ရိုက် ပြောဆိုသည်။

"ကျွန်တော် အရှင်ဆီ လာခဲ့တာက တောင်းဆိုစရာ အကူအညီ တစ်ခုရှိလို့ပါ"

ခရိုင်ဝန် ဂူရှင်းမှ ပြုံး၍

"ကျေးဇူးပြုပြီး စိတ်လွတ်ကိုယ်လွတ် ပြောပါ… ကျွန်တော်တို့ တတ်နိုင်သမျှ ဘယ်တော့မှ ငြင်းမှာ မဟုတ်ပါဘူး"

လီယူမင် ထရပ်လိုက်ပြီး လက်သီးကို လက်ဖဝါးဖြင့် ထိ၍ အရိုအသေပေးကာ လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောသည်။

"ကျွန်တော် လီဟာ နတ်ဘုရားအမိန့်တော်အရ ဒီကို ရောက်လာတာဖြစ်ပြီး ကျွန်တော်တို့ လေးပြင်ကျယ်ရွာကို ရွာအဆင့်ကနေ မြို့အဆင့်သို့ အဆင့်မြှင့်တင်ပေးနိုင်ဖို့ အမိန့်စာထုတ်ပေးပြီး အစိုးရတံဆိပ်တုံး ထုပေးဖို့ အရှင်ကို တောင်းဆိုချင်ပါတယ်"

ရွာကို မြို့အဖြစ် ပြောင်းလဲရမှာလား။

ဂူရှင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

သူအတွက်တော့ ဒါက အသေးအဖွဲ ကိစ္စလေးတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

"ဒါက လွယ်ပါတယ်… မကြာခင်မှာပဲ ကျွန်တော် အမိန့်စာ ထုတ်ပေးပြီး တရားဝင် တံဆိပ်တုံး ထုပေးပါမယ်… လေးပြင်ကျယ်ရွာဟာ လေးပြင်ကျယ်မြို့ ဖြစ်လာတော့မယ်လို့ အသိုင်းအဝိုင်းအားလုံးကို အကြောင်းကြားပေးပါမယ်"

သို့သော် ထိုအချိန်တွင်... အပြင်ဘက်မှ အေးစက်သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဖြည်းဖြည်း"

"မင်းတို့က ငါ့ရဲ့ မူးယစ်မိစ္ဆာတောင်က မိစ္ဆာကို သတ်ပစ်လိုက်ပြီး အခု ခရိုင်မြို့ကိုတောင် ဒီလောက်နဲ့ပဲ ထွက်လာရဲသေးတာလား"

"မင်းတို့က ငါ့ရဲ့ မူးယစ်မိစ္ဆာတောင် မရှိဘူးလို့ ထင်နေတာလား"

အသံနှင့်အတူ နီရဲသော မိစ္ဆာစွမ်းအင်များ လွင့်ပျံလာပြီး ခန်းမအပြင်ဘက်မှ ဝင်ရောက်လာသည်။

တစ်ခန်းလုံး… မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် မိစ္ဆာစွမ်းအင်များဖြင့် ဝါးမြိုခံလိုက်ရသည်။

"မူးယစ်မိစ္ဆာတောင်ရဲ့ ဘုရင်သုံးပါး”

ခရိုင်ဝန် ဂူရှင်း၏ အမူအရာသည် ပြင်းထန်စွာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

"စတုတ္ထအဆင့် မိစ္ဆာတစ်ကောင်"

လီယူမင်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သော်လည်း ကြောက်ရွံ့မှု တစ်စုံတစ်ရာ မပြခဲ့ပေ။ သူသည် အရှင်လီယွဲ့ကျောင်းတော်မှ နတ်စင်ဂေါပကဖြစ်ပြီး လူသားလောကတွင် နတ်ဘုရား၏ ကိုယ်စားလှယ်အဖြစ် ဆောင်ရွက်နေသူဖြစ်သည်။

မိစ္ဆာတွေကို ဘာလို့ ကြောက်ရမှာလဲ။