အခန်း ၆၄

အခန်း (၆၄) - လေးပြင်ကျယ်မြို့တည်ဆောက်မှု ပြီးစီးခြင်းနှင့် အဋ္ဌမအဆင့် နတ်ဘုရားနယ်မြေသို့ တိုးမြှင့်ခြင်း စတင်ခြင်း

“ငါ လီယူမင်ဟာ နတ်စင်ဂေါပက ဖြစ်လာကတည်းက နတ်မင်းကြီး အရှင်လီယွဲ့ဆီကနေ ကောင်းချီးမင်္ဂလာတွေ အများကြီး ရရှိခဲ့တာ ဖြစ်တယ်… အခုတော့ နတ်မင်းကြီး လီယွဲ့ ပေးသနားတော်မူတဲ့ မိုးခေါ်နတ်အဆောင်ကို ကိုင်စွဲပြီး ဒီနေရာက မိစ္ဆာအားလုံးကို နှိမ်နင်းမယ်”

လီယူမင်မှ အေးစက်စွာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ချီ စွမ်းအင်များမှာ တဟုန်ထိုး ထွက်ပေါ်လာပြီး လက်ထဲရှိ မိုးရွာသွန်းခြင်း နတ်အတတ်အဆောင် ကို လှုံ့ဆော်လိုက်၏။

ဝုန်း…။

ကောင်းကင်ယံ၌ မည်းမှောင်သော တိမ်တိုက်များ ချက်ချင်း ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး သည်းထန်စွာ မိုးရွာသွန်းပါတော့သည်။ ဤမိုးမှာ သာမန်မိုး မဟုတ်ဘဲ နတ်စွမ်းအား ပါဝင်သော မိုးဖြစ်သည်။ သည်းထန်သော မိုးစက်များသည် လေထဲတွင် စုဝေးသွားပြီး ခဏချင်းမှာပင် မိုးနဂါး ခြောက်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ မိုးနဂါးများသည် ဟိန်းဟောက်ကာ သူတို့၏ အမြီးများသည် ကောင်းကင်ရှိ တိမ်တိုက်များနှင့် ဆက်သွယ်နေပြီး ဧရာမ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးများဖြင့် အောက်သို့ ထိုးဆင်းသွား၏။ ရှေ့သို့ ပြေးဝင်လာသော တတိယအဆင့် အမြင့်ဆုံး မိစ္ဆာခြောက်ကောင်မှာ မိုးနဂါးများ၏ ဝါးမျိုခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး ချက်ချင်းပင် အရိုးစုများအဖြစ် အရည်ပျော်သွားသည်။

မိုးခေါ်အတတ်သည် အံ့ဖွယ်မိုးကို ရွာစေပြီး အရာခပ်သိမ်းကို ရှင်သန်စေနိုင်သလို အရာအားလုံးကို တိုက်စားဖျက်ဆီးပစ်နိုင်သော မိုးကိုလည်း ဖြစ်စေနိုင်သည်။ နတ်အတတ်များ၏ ထူးခြားမှုမှာ စိတ်ဆန္ဒပေါ်တွင် မူတည်သည်။ ဤ မိုးရွာသွန်းခြင်း နတ်အတတ်အဆောင် မှာ ရန်သူကို နှိမ်နင်းရန်အတွက် ဖြစ်သည်။ မိုးသည် တဖြည်းဖြည်း ရွာသွန်းနေပြီး ရှေ့တွင် ဧရာမ မိုးနဂါးကြီးက လမ်းဖောက်ပေးနေသည်။ သို့သော် မိစ္ဆာခြောက်ကောင်ကို တိုက်စားပစ်သည်မှလွဲ၍ အခြား အပင်များကိုမူ တစ်စုံတစ်ရာ ထိခိုက်မှု မရှိစေခဲ့ချေ။

စေ့စေ့ကြည့်မည်ဆိုလျှင် မိုးစက်များသည် မြက်ပင်၊ သစ်ပင် သို့မဟုတ် မြေကြီးပေါ်သို့ ထိလိုက်သည်နှင့် ရေငွေ့အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ကောင်းကင်ယံရှိ တိမ်တိုက်များထဲသို့ ပြန်လည် လွင့်ပျံသွားသည်ကို တွေ့ရပါလိမ့်မည်။

လီယူမင်နှင့် ကျောက်ကျိုယွမ်တို့သည် မြူခိုးများဖြင့် ဝန်းရံကာ ဧရာမ မိုးနဂါးကြီး၏ နောက်မှ လိုက်ပါသွားကြသည်။ ကောင်းကင်ရှိ မည်းမှောင်သော တိမ်တိုက်များကလည်း သူတို့နောက်သို့ လိုက်ပါလာသည်။ ဤ မိုးရွာသွန်းခြင်း နတ်အတတ်အဆောင် ၏ နတ်စွမ်းအားများ ကုန်ဆုံးခြင်း မရှိသေးသည်မှာ ထင်ရှားသည်။ အဝေးတစ်နေရာတွင်မူ ယစ်မူး မိစ္ဆာတောင် ၏ ပထမဘုရင်နှင့် ဒုတိယဘုရင်တို့သည် တောင်ထိပ်ပေါ်တွင် ရပ်လျက် ဤမြင်ကွင်းကို မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ကြည့်နေကြသည်။ သူတို့အားလုံးမှာ နွားမိစ္ဆာများဖြစ်ကြပြီး ကြီးမားသော ခန္ဓာကိုယ်နှင့် သံအပ်များကဲ့သို့ ထောင်နေသော မည်းနက်သော အမွှေးအမျှင်များ ရှိကြသည်။

“ဘယ်လိုတောင် သည်းထန်တဲ့ မိုးလဲ… တတိယအဆင့် အမြင့်ဆုံး မိစ္ဆာကိုတောင် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာ အရိုးစုဖြစ်အောင် တိုက်စားနိုင်တာ တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းတာပဲ”

ယစ်မူး မိစ္ဆာတောင်၏ ပထမဘုရင်က စိုးရိမ်တကြီး ပြောလိုက်သည်။ သူသည် မိမိကိုယ်တိုင် မသွားဘဲ တတိယအဆင့် မိစ္ဆာတွေကို အရင်လွှတ်ပြီး စမ်းသပ်ခဲ့ခြင်းမှာ ကံကောင်းသည်ဟု ခံစားနေရသည်။ မဟုတ်လျှင် ထိုဧရာမ မိုးနဂါးကြီး ကျဆင်းလာသောအခါ သူကိုယ်တိုင်ပင် ဒဏ်ရာမရဘဲ လွတ်မြောက်ရန် မလွယ်ကူကြောင်း သိနေသည်။

“တတိယအဆင့် လူသားတစ်ယောက်က စက္ကူတစ်ချပ်တည်းနဲ့ ဒီလောက် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ မိုးသက်မုန်တိုင်းကို ခေါ်ယူနိုင်တယ်… ဒီလူရဲ့ နောက်ကွယ်က လေးပြင်ကျယ်ကျေးရွာဟာ တကယ်ပဲ နတ်ဘုရားတစ်ပါးပါး ရှိနေတာလား”

ယစ်မူး မိစ္ဆာတောင်၏ ဒုတိယဘုရင်မှ ကျောချမ်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

“မဖြစ်နိုင်တာ… ဒီလောကမှာ နတ်ဘုရားဆိုတာ မရှိဘူး… လေးပြင်ကျယ်ကျေးရွာရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ အင်မတန် အစွမ်းထက်တဲ့ မိစ္ဆာကြီး တစ်ကောင်ရှိနေတာပဲ ဖြစ်ရမယ်လို့ ငါ ပိုယုံကြည်တယ်”

ပထမဘုရင်မှ ခေါင်းခါရင်း ပြောလိုက်သည်။ ဒဏ္ဍာရီလာ နတ်ဘုရားတွေသာ တကယ်ရှိရင် ဘာလို့ အရင်က ပေါ်မလာခဲ့တာလဲ။

နတ်ဘုရားဆိုတာ ရှေးခေတ်ကတည်းက ရှိခဲ့တဲ့ ဒဏ္ဍာရီတစ်ခုသာ ဖြစ်ပြီး ဘယ်သူကမှ တကယ် မမြင်ဖူးကြပေ။

“သွားကြစို့… ကောင်းကင်မျောက်တောင်ကို သွားမယ်… လေးပြင်ကျယ်ကျေးရွာက လူတွေဟာ အောက်ကျို့မှုမရှိဘဲ ငါ့ရဲ့ ယစ်မူး မိစ္ဆာတောင်က ဘုရင်တစ်ပါးကို သတ်ခဲ့တယ်… ဒီကိစ္စကို ဒီအတိုင်း လွှတ်ထားလို့ မဖြစ်ဘူး”

ပထမဘုရင်မှ အသက်ပြင်းပြင်းရှူကာ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ လေးပြင်ကျယ်ကျေးရွာ၏ နောက်ကွယ်က အရာဟာ ဘယ်လောက်ပဲ အစွမ်းထက်ပါစေ၊ ကောင်းကင်မျောက်တောင်က ကောင်းကင်မျောက် ဘိုးဘေး ထက်တော့ မသာနိုင်ဘူးဟု သူ ခံစားရသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသိရသလောက် ကောင်းကင်မျောက် ဘိုးဘေးသည် ပဉ္စမအဆင့် နယ်ပယ်ကို ထိတွေ့နေပြီဖြစ်ပြီး ခြေတစ်ဖက်ပင် လှမ်းနေပြီ ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ လေးပြင်ကျယ်ကျေးရွာ၏ နောက်ကွယ်က အရာသည် သူ့လက်အောက်မှာ စတုတ္ထအဆင့် ပညာရှင်တောင် မရှိသည့်အတွက် သူကိုယ်တိုင်မှာ စတုတ္ထအဆင့် ပညာရှင်သာ ဖြစ်ရပါမည်။

စတုတ္ထအဆင့်မှာတော့ ကောင်းကင်မျောက် ဘိုးဘေးကို ယှဉ်နိုင်သူ မရှိပါ။

ဒုတိယဘုရင်ကလည်း ချက်ချင်း ခေါင်းညိတ် ထောက်ခံလိုက်သည်။ ဤကဲ့သို့ အမည်မသိ အစွမ်းထက်သော အင်အားစု တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခြင်းကို ကောင်းကင်မျောက်တောင်အနေဖြင့် လျစ်လျူရှုထား၍ မရနိုင်ပါ။

...

လီယူမင်မှာ လေးပြင်ကျယ်ကျေးရွာသို့ အောင်မြင်စွာ ပြန်ရောက်လာသည်။ သူသည် ကျန်ရှိသော နတ်အဆောင် နှစ်ချပ်ကို နတ်စင်ပေါ်တွင် ချက်ချင်း တင်ထားပြီး ကြည်ညိုစွာ ဆုတောင်းလိုက်၏။ နတ်မင်းကြီး လီယွဲ့မှာ သူ့အား နတ်အဆောင် စုစုပေါင်း ငါးချပ် ပေးသနားခဲ့သည်။ သူသည် သုံးချပ်ကို အသုံးပြုခဲ့ပြီး မြေလျှိုးနတ်အတတ်အဆောင် တစ်ချပ်နှင့် ကောင်းကင်မိုးကြိုး နတ်အတတ်အဆောင် တစ်ချပ် ကျန်ရှိနေသည်။

“ကျေးရွာကနေ မြို့အဖြစ် ပြောင်းလဲဖို့ မှတ်တမ်းတင်ပြီးပြီ… ဒါပေမဲ့ လေးပြင်ကျယ်ကျေးရွာကို တကယ့်မြို့တစ်မြို့အဖြစ် တည်ဆောက်ဖို့ လိုသေးတယ်”

လီယူမင်မှ လေးပြင်ကျယ်ကျေးရွာကို ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

ယခုအခါ လေးပြင်ကျယ်ကျေးရွာတွင် အသစ်ဆောက်ထားသော အိမ်များစွာ ရှိနေပြီး စနစ်တကျ စီစဉ်ထားမှုကြောင့် အလွန် သပ်ရပ်လှပသည်။ သို့သော် မူလအိမ်များမှာမူ စနစ်မကျဘဲ တစ်အိမ်နှင့်တစ်အိမ် အလှမ်းဝေးနေသည်။ မူလကျေးရွာ လေးရွာမှာ တစ်ရွာနှင့်တစ်ရွာ နီးကပ်မှု မရှိခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူသည် ရွာလူကြီး လီတီယန်ကို သွားရောက်တွေ့ဆုံကာ အချိန်အတော်ကြာ တိုင်ပင်ဆွေးနွေးပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် မြေပုံတစ်ခု ဆွဲသားနိုင်ခဲ့သည်။ ဤမြေပုံမှာ လေးပြင်ကျယ်မြို့အတွက် သူတို့၏ စီမံကိန်းဖြစ်သည်။ သူတို့သည် အသစ်ဆောက်ထားသော အိမ်များကို တိုးချဲ့ကာ ရွာသားအားလုံးကို ထိုနေရာသို့ ရွှေ့ပြောင်းရန် စီစဉ်ကြသည်။ မြို့ပြစီမံကိန်းတွင် လူနေရပ်ကွက်၊ ကုန်သွယ်ရေးဇုန်နှင့် အပန်းဖြေနေရာများပင် ပါဝင်သည်။ မြေနတ်မင်းဗိမာန်ကိုမူ လေးပြင်ကျယ်မြို့၏ မြောက်ဘက်တည့်တည့်တွင် တည်ထားပြီး မြို့တစ်ခုလုံးကို စောင့်ကြည့်နိုင်အောင် စီစဉ်ထားသည်။

“ချက်ချင်းပဲ အကြီးစား တည်ဆောက်ရေး လုပ်ငန်းတွေကို စတင်ကြမယ်”

လီယူမင်မှ ညွှန်ကြားချက် ပေးလိုက်သည်။ ယနေ့ခေတ်တွင် ကျေးရွာအတွင်း၌ တတိယအဆင့် အလယ်အလတ် ယွမ်ကန်းနယ်ပယ် သိုင်းဆရာကြီး တစ်ဦး၊ ဒုတိယအဆင့် အမြင့်ဆုံး ချီစစ်နယ်ပယ် သိုင်းသမား ဆယ်ဦး၊ ပထမအဆင့် အမြင့်ဆုံး ခန္ဓာခိုင်မာရေးနယ်ပယ် သိုင်းသမား နှစ်ဆယ်ဦးနှင့် ပထမအဆင့် အလယ်အလတ် သိုင်းသမား ၁၃၈ ဦး ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ ဤမျှများပြားသော သိုင်းသမားများ စုပေါင်းလုပ်ဆောင်ကြမည်ဆိုလျှင် အကြီးစား တည်ဆောက်ရေး လုပ်ငန်းများကိုပင် အလွန်လျင်မြန်စွာ ပြီးစီးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ အခြားနေရာများတွင်ဆိုလျှင် သိုင်းသမားများသည် အဆင့်အတန်း မြင့်မားကြသဖြင့် သစ်ခုတ်ခြင်း၊ သစ်သယ်ခြင်းကဲ့သို့ ကြမ်းတမ်းသော အလုပ်များကို လုပ်ကြမည် မဟုတ်ပါ။ သို့သော် ဤနေရာတွင်မူ လီယူမင် အမိန့်ပေးသည်နှင့် မည်သူမျှ မငြင်းဆန်ဝံ့ကြပါ။ သိုင်းသမား ဖြစ်လာသူတိုင်းမှာ အနည်းဆုံး အဆင့်ဘီ ယုံကြည်သူများ ဖြစ်ကြသည်။ အဆင့်ဘီ ယုံကြည်သူများသည် အလွန် ကြည်ညိုသူများ ဖြစ်ကြရာ နတ်မင်းကြီး လီယွဲ့ကိုယ်စား ဆောင်ရွက်နေသော နတ်စင်ဂေါပက လီယူမင်၏ အမိန့်ကို မည်သို့ ငြင်းဆန်နိုင်ပါမည်နည်း။ လေးပြင်ကျယ်ကျေးရွာ တစ်ခုလုံးသည် အကြီးစား တည်ဆောက်မှုများကို လုပ်ဆောင်နေကြသည်။ လူငယ်နှင့် လူလတ်ပိုင်းအားလုံးကို စုစည်းထားပြီး လူတိုင်း၏ အလုပ်အပေါ် ထားရှိသော စိတ်ဓာတ်မှာ အလွန် တက်ကြွနေသည်။

...

တစ်လခွဲ အချိန်မှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကုန်ဆုံးသွားသည်။

နတ်ဘုရားနယ်မြေ အတွင်း၌ လီယွဲ့သည် အခြေခံအားဖြင့် ပြုပြင်မွမ်းမံမှု ပြီးစီးနေသော လေးပြင်ကျယ်ကျေးရွာကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။ သို့မဟုတ် လေးပြင်ကျယ်ကျေးရွာဟု မခေါ်တော့ဘဲ လေးပြင်ကျယ်မြို့ဟု ခေါ်ရပါမည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယနေ့တွင် သူသည် ရာထူးတိုးမြှင့်ရန် အသင့်ဖြစ်နေပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်၏။ ဆိုလိုသည်မှာ သူ၏ အဋ္ဌမအဆင့် နတ်ဘုရားရာထူးသို့ တိုးမြှင့်ရန် နောက်ဆုံးလိုအပ်ချက် ပြည့်စုံသွားပြီ ဖြစ်သည်။

“နတ်ဘုရားလမ်းစဉ်နဲ့ လူသားလမ်းစဉ်ဟာ တစ်ခုနဲ့တစ်ခု အထောက်အပံ့ ဖြစ်စေတယ်… နတ်ဘုရားလမ်းစဉ်အတွက် နတ်စွမ်းအား ၁၅,၀၀၀ လိုအပ်ပြီး လူသားလမ်းစဉ်အရတော့ ကျေးရွာကနေ မြို့အဖြစ် ပြောင်းလဲဖို့ လိုအပ်တယ်”

လီယွဲ့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပြုံးယောင်သန်းလာသည်။ သူသည် ဤအခိုက်အတန့်ကို အချိန်အတော်ကြာ စောင့်ဆိုင်းခဲ့ရသည်။ နဝမအဆင့်မှာတင် သူသည် ပဉ္စမအဆင့် အမြင့်ဆုံး ကောင်းကင်အဆင့် နှင့် ယှဉ်နိုင်သော စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး ဖြစ်သည်။ သို့ဆိုလျှင် အဋ္ဌမအဆင့်သို့ တိုးမြှင့်လိုက်လျှင်ရော… ထို့ပြင် အဋ္ဌမအဆင့်သို့ ရောက်ပြီးနောက် သူသည် ရွာစားနတ်ဘုရား မဟုတ်တော့ဘဲ မြို့စားနတ်ဘုရား ဖြစ်လာမည် ဖြစ်သည်။

“အဝေးကနေ စောင့်ကြည့်နေရုံနဲ့တင် လွတ်မြောက်နိုင်မယ် ထင်နေတာလား”

လီယွဲ့မှ တည်ငြိမ်စွာ ပြောရင်း သူ၏ အုပ်ချုပ်နယ်မြေ အပြင်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ သူ အာရုံခံနိုင်သည်မှာ အုပ်ချုပ်နယ်မြေ အပြင်ဘက် မိုင် ၃၀ ခန့်အကွာတွင် စတုတ္ထအဆင့် မိစ္ဆာတစ်အုပ် မကြာခင်က ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုမိစ္ဆာများသည် မိုင် ၃၀ အကွာတွင်သာ နေကြပြီး လေးပြင်ကျယ်မြို့ထဲသို့ ဝင်လာရန် အစီအစဉ် မရှိကြပါ။ လွန်ခဲ့သော တစ်လခွဲက လီယူမင်၏ နတ်အဆောင် အသုံးပြုမှုကို ကြောက်လန့်သွားပြီး လေးပြင်ကျယ်မြို့ နယ်မြေထဲသို့ မဝင်ရဲကြခြင်း ဖြစ်မည်ဟု သူ ခန့်မှန်းလိုက်သည်။ သူတို့သည် တစ်ခုခုကို ကြံစည်နေကြခြင်း ဖြစ်နိုင်၏။ သို့သော် သူတို့မှာ စတုတ္ထအဆင့် မိစ္ဆာများသာ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့ ဘယ်လောက်ပဲ ခုန်ပေါက်နေပါစေ သူ့မျက်စိထဲမှာတော့ ပုရွက်ဆိတ်ကြီးတွေလိုပင်။ သူ့နယ်မြေထဲ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းဝင်လိုက်သည်နှင့် သူက လက်ဖျောက်တစ်ချက်တည်းဖြင့် ချေမှုန်းပစ်နိုင်သည်။

“လေးပြင်ကျယ်မြို့ နယ်မြေထဲ မဝင်ရင်လည်း ကိစ္စမရှိပါဘူး… ငါ အဋ္ဌမအဆင့်ကို တက်လိုက်တာနဲ့ ငါ့ရဲ့ အုပ်ချုပ်နယ်မြေဟာ ပိုကျယ်ပြန့်သွားပြီး အရာအားလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားလိမ့်မယ်… ဘယ်သူမှ လွတ်မှာ မဟုတ်ဘူး”

သူ တစ်ယောက်တည်း ရေရွတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် တွန့်ဆုတ်နေခြင်း မရှိဘဲ နတ်စွမ်းအား ၁၅,၀၀၀ ကို အသုံးပြုကာ ရာထူးတိုးမြှင့်ခြင်းကို စတင်လိုက်၏။ အဋ္ဌမအဆင့်သို့ ရောက်သွားလျှင် သူ မည်မျှ ပြောင်းလဲသွားမည်ကို အမှန်တကယ် မျှော်လင့်နေသည်။