အခန်း ၆၆

အခန်း (၆၆) - အဋ္ဌမအဆင့်၏ အချက်အလက်များ၊ လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ကောင်းကင်ကို ဖုံးလွှမ်းကာ မိစ္ဆာအားလုံးကို နှိမ်နင်းခြင်း

[ကိုယ်ရေးအချက်အလက်]

[အမည်] - လီယွဲ့

[နတ်ဘုရားအမည်] - အရှင်လီယွဲ့

[နတ်ဘုရားရာထူး] - လေးပြင်ကျယ်မြို့ မြေနတ်မင်း

[နတ်ဘုရားအဆင့်] - အဋ္ဌမအဆင့်

[နတ်စွမ်းအား ၁၅၀,၀၀၀ အသုံးပြု၍ အဆင့်တိုးမြှင့်နိုင်သည်]

[နတ်စွမ်းအား] - ၁၁,၅၃၀

[အမွှေးတိုင် ပူဇော်မှု] - ၁၂၆,၄၂၀

[နတ်အတတ်များ] - … နတ်စင်ဂေါပက အဆင့်မြှင့်တင်ခြင်း [နတ်စွမ်းအား ၅၀၀]၊

ကြက်သွေးရောင် ကောင်းကင်မိုးကြိုး [နတ်စွမ်းအား ၃၀၀]၊

လေခေါ်မိုးခေါ်အတတ် [နတ်စွမ်းအား ၃၀၀]၊

တိမ်မြူနတ်အတတ် [နတ်စွမ်းအား ၃၀၀]၊

စတုတ္ထအဆင့် ယင်စစ်သည် လက်နက် [နတ်စွမ်းအား ၃၀၀]၊

ယင်စစ်သည် သုံးဆတိုးမြှင့်ခြင်း [နတ်စွမ်းအား ၃၀၀]၊

တောင်မအတတ် [နတ်စွမ်းအား ၃၀၀]၊

ဖမ်းဆီးခြင်း နတ်အတတ် [နတ်စွမ်းအား ၃၀၀]၊

မြေကြီးစွမ်းအား [နတ်စွမ်းအား ၃၀၀]၊

နေဖုံးအတတ် [နတ်စွမ်းအား ၅၀၀]၊

အလင်းထုတ်အတတ် [နတ်စွမ်းအား ၅၀၀]။

...

“ဘုရားရေ… အဋ္ဌမအဆင့် နတ်အတတ် တစ်ခုကို သုံးဖို့ အနည်းဆုံး နတ်စွမ်းအား သုံးရာတောင် လိုတာလား”

လီယွဲ့ အနည်းငယ် အံ့ဩသွားသည်။

အဆင့်နိမ့် နတ်အတတ်များဖြစ်သော ရွှေဓားအတတ်နှင့် အိပ်မက်ပေးအတတ်တို့ဆိုလျှင် နတ်စွမ်းအား တစ်စက်တည်းနှင့်တင် ရသည်။ နဝမအဆင့် နတ်အတတ်များဖြစ်သော မိုးကြိုးအတတ်၊ မိုးရွာသွန်းခြင်းအတတ်နှင့် တိမ်မြူအတတ်တို့ဆိုလျှင် နတ်စွမ်းအား ဆယ်စက် လို၏။ နဝမအဆင့် အမြင့်ဆုံး နတ်အတတ်များဖြစ်သော အဆင့်မြင့် မိုးကြိုးအတတ်နှင့် လက်ငါးချောင်းနတ်တောင်တို့မှာ နတ်စွမ်းအား ငါးဆယ် လိုလေသည်။ ယခုတော့ အဋ္ဌမအဆင့် နတ်အတတ် တစ်ခုကို သုံးရန် အနည်းဆုံး သုံးရာအထိ လိုနေပြီ ဖြစ်သည်။ နတ်စွမ်းအား သုံးရာဆိုသည်မှာ ယခုအချိန်တွင် မြေနတ်မင်း ဘယ်နှပါးမျှ ထွက်လာနိုင်မည်နည်း။

အချို့ မြေနတ်မင်းများမှာ နဝမအဆင့်ကိုတက်ရန် နတ်စွမ်းအား တစ်ရာတောင် မစုမိသေးပေ။ သူကတော့ နတ်အတတ် တစ်ခုတည်းနှင့်တင် သုံးရာ သုံးရတော့မည် ဖြစ်၏။ ခြားနားချက်မှာ တကယ်ကို ကြီးမားလှသည်။

မှန်သည်။

အသုံးပြုရသည့် စွမ်းအား များသကဲ့သို့ သူ၏ အစွမ်းကလည်း တကယ်ကို ကြီးမားပေမည်။

“ဒါပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ အခု အဋ္ဌမအဆင့်နဲ့ဆိုရင် နတ်စွမ်းအား ငါးဆယ်ပဲ သုံးရတဲ့ နဝမအဆင့် နတ်အတတ်ကို သုံးရင်တောင် ဆဋ္ဌမအဆင့်နိမ့် စွမ်းအားကို ထုတ်ဖော်နိုင်တယ်… ဆဋ္ဌမအဆင့်နိမ့် ဆိုတာ ပဉ္စမအဆင့် ဘယ်လို ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးကိုမဆို အလွယ်တကူ ချေမှုန်းနိုင်တယ်”

လီယွဲ့၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ နယ်ပယ်ကြီး နှစ်ခု ခြားနားချက်က ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးလိုပါပဲ။

ထို့နောက် သူ၏ အကြည့်သည် အဋ္ဌမအဆင့် နတ်အတတ် နှစ်ခုဖြစ်သော နေဖုံးအတတ် နှင့် အလင်းထုတ်အတတ် ဆီသို့ ရောက်သွားသည်။

“နေဖုံးအတတ် ဆိုတာ ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို ဖုံးကွယ်တဲ့ နည်းလမ်းပဲ… ဒါဟာ တခြားသူတွေရဲ့ တွက်ချက်မှုတွေကို တားဆီးနိုင်တယ်… အလင်းထုတ်အတတ် ဆိုတာကတော့ ကာကွယ်ရေး နတ်အလင်းကို ထုတ်လွှတ်ပေးတာ… အဲဒီအလင်းက ဘယ်လို မှော်အတတ်ကိုမဆို ခံနိုင်ရည်ရှိပြီး မကောင်းဆိုးဝါး မှန်သမျှကို နှင်ထုတ်နိုင်တယ်… တကယ်ကို အံ့ဩဖို့ကောင်းတဲ့ နတ်အတတ်တွေပဲ”

သူ ကျေနပ်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

ဒီလောကမှာ မိစ္ဆာတွေ အများကြီးရှိပြီး တချို့မှာ ထူးခြားသော မွေးရာပါ စွမ်းရည်များ ရှိကြသည်။ အကယ်၍ မိစ္ဆာတစ်ကောင်မှ တွက်ချက် ခန့်မှန်းနိုင်သည့် စွမ်းရည်ရှိနေလျှင်လည်း ဒီ နေဖုံးအတတ် ရှိနေသည့်အတွက် သူ စိတ်ပူစရာ မလိုတော့ပေ။

သူသည် ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ရုံဖြင့် နတ်ဘုရားနယ်မြေ မှ ထွက်ခွာလာပြီး တောင်ထိပ်တစ်ခုပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ဤတောင်ထိပ်မှာ ပေလေးရာကျော် မြင့်ပြီး အလွန် မတ်စောက်လှ၏။ ပတ်ပတ်လည်တွင် တောင်ငယ် ရာပေါင်းများစွာ ဝန်းရံနေပြီး ထိုတောင်ငယ်များသည် မြေခွေးတစ်ကောင်က ဝပ်တွား ဦးခိုက်နေသကဲ့သို့ ရှိနေသည်။

“မြေခွေးတစ်ရာတောင်”

“ဒါဟာ တကယ်တော့ နဝမအဆင့် တောင်ထိပ်တစ်ခုပဲ၊ နဝမအဆင့် တောင်ထိပ်ဆိုရင် နဝမအဆင့် တောင်စောင့်နတ်အဖြစ် ခန့်အပ်နိုင်တယ်”

လီယွဲ့မှ ခြေဖဝါးအောက်ရှိ မြေခွေးတစ်ရာတောင်ကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။ မြေခွေးတစ်ရာတောင်၏ အောက်တွင် ကြွယ်ဝသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ ရှိနေပြီး အခြားသော နဝမအဆင့် ဝိညာဉ်နယ်မြေ ခြောက်ခုဖြစ်သည့် ဝံပုလွေတစ်ထောင်တောင်၊ အဆိပ်နဂါးတောင်ကုန်း၊ ဖျင်လဲ့တောင်၊ ကျားခေါင်းတောင်၊ စုန့်လင်မြစ်နှင့် မျက်နှာတစ်ထောင်တောင်တို့ထက် များစွာ သာလွန်သည်။ ဤခုနစ်နေရာမှာ သူ၏ အုပ်ချုပ်နယ်မြေ အတွင်းရှိ အကောင်းဆုံး နေရာများ ဖြစ်ကြသည်။

မှန်သည်။

ဤခုနစ်နေရာအပြင် သူသည် ယခုအခါ မြို့စားနတ်ဘုရား တစ်ပါး ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ နတ်ဘုရား ဥပဒေများအရ သူ့လက်အောက်တွင် ဘာသာရေး ကိစ္စများနှင့် ယုံကြည်သူများ၏ သဒ္ဓါတရားကို စီမံခန့်ခွဲရန်အတွက် ကျေးရွာစား နတ်ဘုရား လေးပါး ရှိသင့်သည်။ ထို့ကြောင့် သူ့လက်အောက်တွင် နတ်ဘုရားငယ် ၁၁ ပါး ရှိနေရမည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤအတွက် နတ်ဘုရား ဥပဒေ အပိုင်းအစများစွာ လိုအပ်၏။

“နတ်ဘုရား ခန့်အပ်ဖို့အတွက်တော့ မလောသေးပါဘူး… ကျောက်ကျိုယွမ်ရဲ့ သန့်စင်ခြင်း အဆင့်ကလည်း ပြီးတော့မယ်… နတ်ဘုရားများ စစ်ပွဲ စတင်ဖို့ နောက်ထပ် ငါးလ လိုသေးတယ်… တခြား သူတော်စင်အဆင့် ယုံကြည်သူ တွေ ထပ်ပေါ်လာမလား ကြည့်ရအောင်”

သူ တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် သူ၏ အကြည့်သည် မိစ္ဆာအုပ်စုဆီသို့ ရောက်သွားသည်။ သူ၏ အုပ်ချုပ်နယ်မြေမှာ ယခုအခါ ဟက်တာ ၂၀,၀၀၀ အထိ ကျယ်ပြန့်သွားပြီ ဖြစ်သည်။ လေးပြင်ကျယ်မြို့နှင့် အတော်လေး ဝေးသည်ဟု ထင်နေကြသော ထိုစတုတ္ထအဆင့် မိစ္ဆာများသည် ယခုအခါ သူ၏ အုပ်ချုပ်နယ်မြေ အတွင်းသို့ ရောက်ရှိနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

“ရှေးဟောင်း သားရဲကြီး ကျူးကျန်း ရဲ့ သွေးတစ်စက်လား… ဒီသွေးကို သုံးပြီး ပဉ္စမအဆင့် မိစ္ဆာတစ်ကောင်ကို အတင်းမွေးမြူပြီး ငါ့ကို တိုက်ခိုက်မလို့လား… ငါ အဋ္ဌမအဆင့်ကို တက်သွားပြီဆိုတာ မပြောနဲ့ဦး… မင်းတို့ အောင်တောင် မအောင်မြင်သေးဘူး… ငါ အဋ္ဌမအဆင့်ကို မတက်ခဲ့ရင်တောင် ဒီလို အတင်းအကျပ် မွေးမြူထားတဲ့ ပဉ္စမအဆင့်နိမ့် မိစ္ဆာတစ်ကောင်က ငါ့ကို ဘာလုပ်နိုင်မှာလဲ”

လီယွဲ့မှာ လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်လျက် မိစ္ဆာများကို ငုံ့ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ သူတို့ကြားမှာ မိုင် ၃၀၊ ၄၀ လောက် ဝေးပြီး တောင်တွေ ခြားနေသော်လည်း ဤသည်မှာ သူ၏ အုပ်ချုပ်နယ်မြေ ဖြစ်သည်။

ဘယ်လောက်ပင် သေးငယ်သည့် လှုပ်ရှားမှုမျိုးဖြစ်ဖြစ် သူ့ကို မသိအောင် လုပ်လို့ မရပေ။ သူ့နယ်မြေထဲမှာတော့ သူဟာ အရာအားလုံးကို စီရင်နိုင်သည့် နတ်ဘုရား ဖြစ်သည်။

“ဒါဆိုရင် မင်းတို့ကို မျှော်လင့်ချက်မဲ့ခြင်းကို မြည်းစမ်းခိုင်းရတာပေါ့… လူသားတွေကို စားတဲ့ မိစ္ဆာတွေဟာ ချေမှုန်းခံရဖို့ပဲ ထိုက်တန်တယ်”

သူ လက်ကို ညင်သာစွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

...

“ငါ ဘာလို့ ဖိအားတစ်ခုခု ခံစားနေရတာလဲ”

ယစ်မူး မိစ္ဆာတောင်၏ ပထမဘုရင်မှ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ မကြာခင်ကတင် သူသည် ထူးဆန်းသော ဖိအားတစ်ခုကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ဒီဒေသမှာ တစ်ခုခု ပြောင်းလဲသွားသလိုပါပဲ။

သို့ရာတွင် ဘာပြောင်းလဲသွားသလဲဆိုတာကိုတော့ သူ အတိအကျ မပြောနိုင်ချေ။

“ငါလည်း အတူတူပဲ ခံစားရတယ်… ကောင်းကင်မျောက်တောင်က အဲဒီလူ အောင်မြင်တော့မှာ ဖြစ်ရမယ်… ပဉ္စမအဆင့် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက်ရဲ့ အရှိန်အဝါက ငါတို့ကို ဒီလို ဖိအားမျိုး ပေးနေတာပဲ”

ဝူရှန်းဂူမှ တတိယဂူသခင်က တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ ဧရာမ ဖြူကောင်ကြီးတစ်ကောင် ဖြစ်ပြီး တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ဓားများကဲ့သို့ ထက်မြက်သော ဆူးများ ရှိနေသည်။

“သံသယဖြစ်စရာ မရှိပါဘူး… အဲဒါပဲ ဖြစ်ရမယ်… သွေးကန်ထဲက သွေးတွေ အမြန် လျော့နည်းသွားတာက ငါ့ရဲ့ ဝမ်းကွဲညီလေး အောင်မြင်တော့မယ်ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲ”

ကောင်းကင်မျောက်တောင်မှ စတုတ္ထအဆင့် ကောင်းကင်မျောက်ကြီးက ပြောလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ အရပ် ခြောက်လံကျော် မြင့်ပြီး လက်ထဲတွင် ဧရာမ သံတုတ်ကြီး တစ်ချောင်းကို ကိုင်ထားကာ အသံမှာ အင်မတန် ဟိန်းထွက်နေသည်။

“ပဉ္စမအဆင့် ကောင်းကင်မျောက် တစ်ကောင်ရှိရင် လေးပြင်ကျယ်ကျေးရွာကို ဖျက်ဆီးဖို့က အရမ်း လွယ်သွားပြီ… အားလုံးပဲ… မင်းတို့ရဲ့ တတိယအဆင့် မိစ္ဆာတွေကို ထိန်းထားကြဦး… ငါတို့ အရင်က ခွဲတမ်းချထားတဲ့အတိုင်း လူသားတွေကို ခွဲဝေယူကြမယ်”

မိစ္ဆာလတောင် မှ ကင်းမြီးကောက် မိစ္ဆာမှ ပြောလိုက်သည်။ ၎င်း၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှ ကြောက်စရာကောင်းသော အစိမ်းရောင် မိစ္ဆာအငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်နေသည်။

“ငါတော့ မစောင့်နိုင်တော့ဘူး… ပဉ္စမအဆင့် ကောင်းကင်မျောက်ရဲ့ အစွမ်းကို ကိုယ်တိုင် မြင်ချင်လှပြီ… ငါ ပဉ္စမအဆင့် ပုဂ္ဂိုလ်ကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး”

ယစ်မူး မိစ္ဆာတောင်၏ ဒုတိယဘုရင်မှာ မျှော်လင့်တကြီး ပြောလိုက်သည်။ အခြားသော စတုတ္ထအဆင့် မိစ္ဆာများကလည်း ခေါင်းညိတ်ကြပြီး သူတို့၏ မျက်နှာတွင် မျှော်လင့်ချက်များ အသီးသီး ရှိနေကြသည်။ ကောင်းကင်မျောက်တောင်ရှိ စတုတ္ထအဆင့် မျောက်ကြီးကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် ရင်ခုန်နေသည်။ သူကိုယ်တိုင်လည်း ပဉ္စမအဆင့် ကောင်းကင်မျောက်ကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤနေရာတွင် စုစုပေါင်း စတုတ္ထအဆင့် မိစ္ဆာ ခြောက်ကောင် ရှိသည်။

ယစ်မူး မိစ္ဆာတောင်မှ နှစ်ကောင်၊ ဝူရှန်းဂူမှ နှစ်ကောင်၊ မိစ္ဆာလတောင်မှ တစ်ကောင်နှင့် ကောင်းကင်မျောက်တောင်မှ တစ်ကောင် ဖြစ်သည်။

ဝုန်း…။

သွေးကန်အတွင်းမှ သွေးများသည် ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်။ အရပ် ရှစ်လံမြင့်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါရှိသော သွေးနီရောင် ကောင်းကင်မျောက်ကြီး တစ်ကောင်မှာ ကန်ထဲမှ ခုန်ထွက်လာသည်။

“ဝေါင်း…”

သွေးနီရောင် ကောင်းကင်မျောက်ကြီးသည် ကောင်းကင်ကို ကြည့်ကာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ အသံလှိုင်းများသည် ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ရိုက်ခတ်သွားပြီး ပေနှစ်ဆယ်အတွင်းရှိ ကျောက်တုံးများ၊ မြက်ပင်များနှင့် သစ်ပင်များအားလုံးမှာ ဖုန်မှုန့်များအဖြစ် ကြေမွသွားပါတော့သည်။

စတုတ္ထအဆင့် မိစ္ဆာများသည် ပဉ္စမအဆင့် မိစ္ဆာ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားကြောင့် ကျောချမ်းသွားကြပြီး သူတို့၏ မျက်နှာတွင် ထိတ်လန့်မှုနှင့်အတူ ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်မှုများ ဖြစ်ပေါ်နေသည်။ ပဉ္စမအဆင့် ကောင်းကင်မျောက်ဟာ တကယ်ကို အစွမ်းထက်လှသည်။

ဒီလောက် ကြောက်စရာကောင်းသည့် ပဉ္စမအဆင့် ကောင်းကင်မျောက်ကို ဘယ်သူက ယှဉ်နိုင်မှာလဲ။

လေးပြင်ကျယ်ကျေးရွာ နောက်ကွယ်က အရာဟာ စတုတ္ထအဆင့် အမြင့်ဆုံး ဖြစ်နေဦးတော့၊ ဒီကောင်းကင်မျောက်ကြီးရဲ့ လက်ထဲမှာ အပိုင်းပိုင်း ပြတ်သွားမည်ပင် ဖြစ်သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကောင်းကင်ယံ၌ လေနှင့် တိမ်များမှာ တဟုန်ထိုး လှုပ်ရှားလာသည်။ ပေတစ်ရာကျော် ကျယ်ဝန်းပြီး နေမင်းကြီးကဲ့သို့ တောက်ပသော ရွှေရောင်လက်ဝါးကြီး တစ်ခုသည် ကောင်းကင်မှ ပေါ်ထွက်လာ၏။ လွှမ်းမိုးနိုင်သော နတ်စွမ်းအားများသည် အောက်သို့ ဖိနှိပ်ကျဆင်းလာသည်။ ကောင်းကင်ဘုံ၏ တန်ခိုးတော်ကဲ့သို့ပင် ထိုစွမ်းအားသည် ပဉ္စမအဆင့် ကောင်းကင်မျောက်၊ စတုတ္ထအဆင့် မိစ္ဆာ ခြောက်ကောင်နှင့် တတိယအဆင့် မိစ္ဆာ ၁၉ ကောင်လုံးကို လုံးဝ လှုပ်ရှား၍ မရအောင် ချုပ်နှောင်လိုက်ပါတော့သည်။