အခန်း ၁၈၉

အခန်း ၁၈၉ - အရှေ့ပင်လယ်က အင်မော်တယ် လိပ်၊ မျက်လုံးသုံးလုံးပါတဲ့ မြင်းအရှင်သခင်

အရှေ့ပင်လယ်...

ခါးသီးခြင်းပင်လယ် ၏ ဝဲဂယက် ပေါ်လာသည်နှင့် အရှေ့ပင်လယ်၏ နက်ရှိုင်းသော နေရာမှ အင်မော်တယ် လိပ် တစ်ကောင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ထို အင်မော်တယ် လိပ် မှာ အဆုံးမရှိသော ကုန်းမြေကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ကျယ်ပြန့်ပြီး ထိုလိပ်၏ ကျောပေါ်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော ကျမ်းစာများကို သယ်ဆောင်ထားသည်။ ထိုအရာမှာ လော့စာအုပ် ကို သယ်ဆောင်လာသော အင်မော်တယ် လိပ် ပင် ဖြစ်သည်။

ရေပြင်ပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာပြီးနောက် အင်မော်တယ် လိပ် မှာ အိုမင်းသည့် တာအိုဘုန်းကြီး တစ်ပါးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ထိုတာအိုဘုန်းကြီး အိုကြီးက ခါးသီးခြင်းပင်လယ် ရှိရာသို့ တစ်ခုခုကို အာရုံခံမိသကဲ့သို့ မော့ကြည့်လိုက်သည်။

တာအိုဘုန်းကြီး အိုကြီးက ခေါင်းခါယမ်းကာ သက်ပြင်းချရင်း ပြောဆိုလိုက်သည်။

"နောက်ဆုံးတော့ မွေးရာပါ ဝိညာဉ် သက်ရှိ တစ်ဦးက ဒီခြေလှမ်းကို လှမ်းလိုက်ပြီပဲ"

သူ၏ ကျောပေါ်ရှိ ကျမ်းစာများမှာ အဆုံးမရှိသော ကောင်းကင်ဘုံ လျှို့ဝှက်ချက်များ ပါဝင်နေသည်။

တာအိုဘုန်းကြီး အိုကြီးက သူ့ဘာသာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

"မြစ်က မြေပုံကို ဖန်တီးတယ်၊ လော့ က စာအုပ်ကို ဖန်တီးတယ်... ငါ ပေါ်လာတာက ကောင်းကင် တာအိုက ပြီးပြည့်စုံလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီဆိုတာကို ကိုယ်စားပြုတယ်... အကယ်၍ ဒီနေ့ မဟာတာအို ရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေသာ ချိုးဖျက်ခံရမယ်ဆိုရင် ဝိညာဉ်ကုန်းမြေ က အဲဒီအတွက်ကြောင့် အဆင့်တက်သွားလိမ့်မယ်... ဒီလုပ်ရပ်က ဝိညာဉ်ကုန်းမြေကို အကျိုးပြုတယ်... ဒါပေမဲ့ ကပ်ဘေးကို ကျော်ဖြတ်မယ့်သူအတွက် ပေးဆပ်ရမယ့် တန်ဖိုးကတော့ နည်းနည်း ကြီးလွန်းနေတယ် ထင်တယ်"

သူ၏ လေသံတွင် မျှော်လင့်ချက် တစ်စွန်းတစ်စနှင့် နှမြောတသမှု တစ်စွန်းတစ်စ ပါဝင်နေသည်။

ဝုန်း...

ထိုမျှမက ကောင်းကင်မြစ် အတွင်းမှ နဂါး တစ်ကောင်သည်လည်း ရေထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး မျက်လုံးသုံးလုံးပါသော တာအိုဘုန်းကြီး တစ်ပါးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

မျက်လုံးသုံးလုံးပါသော တာအိုဘုန်းကြီး က အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ကောင်းကင် တာအို ရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေကို စိန်ခေါ်ရဲတဲ့အထိ ဘယ်သူက ဒီလောက်တောင် မောက်မာနေရတာလဲ... ဒီလို သတ္တိမျိုးက ငါ အရှင်သခင် ထက်တောင် ပိုပြင်းထန်နေသေးတယ်"

ကြမ်းတမ်းကာ မောက်မာသည့် မျက်လုံးသုံးလုံးပါသော တာအိုဘုန်းကြီး သည်လည်း ဤအခိုက်အတန့်တွင် ခါးသီးခြင်းပင်လယ် ရှိရာသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

မျက်လုံးသုံးလုံးပါသော တာအိုဘုန်းကြီး က ပြုံးကာ ထပ်မံ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ကောင်းပါတယ်... အကယ်၍ တစ်ယောက်ယောက်က ကောင်းကင် တာအိုရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေကို တကယ် ချိုးဖျက်နိုင်ပြီး ဒီဝိညာဉ်ကုန်းမြေကို ထပ်ပြီး အဆင့်တက်အောင် လုပ်ပေးနိုင်မယ်ဆိုရင် ကောင်းကင် တာအိုရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေကို ပြန်လည် တည်ဆောက်တဲ့အခါ ငါတို့လည်း ဒီ မွေးရပ်မြေ လို့ ခေါ်တဲ့ နေရာကနေ ထွက်သွားလို့ ရပြီပေါ့"

သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ဝုန်း...

မအိုမင်းခြင်း တောင် တားမြစ်နယ်မြေ အတွင်း၌လည်း ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးမှာ တုန်ခါသွားပြီး ဟင်းလင်းပြင် နယ်ပယ် အတွင်းမှ ရွှေရောင် ရတနာ စမ်းရေ တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ စမ်းရေမှာ သာယာနာပျော်ဖွယ် အသံများ ထွက်ပေါ်နေပြီး သက်ရှည်ခြင်း စွမ်းအားများ ပါဝင်နေသည်။

တောက်ပသော အလင်းတန်းများ ကျဆင်းလာသည်နှင့်အမျှ တောင်ပေါ်ရှိ ကျင့်ကြံသူ မည်မျှမှန်း မသိရသော သူများသည် သူတို့၏ အသက်ဓာတ်များ အနည်းငယ် သန်စွမ်းလာသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

ကျင့်ကြံသူများက ဝမ်းသာအားရ အော်ဟစ်လိုက်ကြသည် ။

"မအိုမင်းခြင်း စမ်းရေ... ဒါက မအိုမင်းခြင်း စမ်းရေ ပဲ... ဟားဟား၊ နှစ်ပေါင်းများစွာ စောင့်ခဲ့ရပြီးတော့ နောက်ဆုံးတော့ ဒီမအိုမင်းခြင်း စမ်းရေ ကို ငါ စောင့်နေခဲ့ရတာ တန်သွားပြီ"

ဝှစ်... ဝှစ်... ဝှစ်...

မအိုမင်းခြင်း စမ်းရေ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် မအိုမင်းခြင်း တောင် အတွင်း နေရာတိုင်းတွင် အလွန် ဝမ်းသာပျော်ရွှင်နေသော အသံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ မျှော်လင့်ချက် ရောင်ခြည်လေး တစ်ခုကို ရှာဖွေရန် မအိုမင်းခြင်း တောင်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာကြသော ထို ကျင့်ကြံသူများသည် မအိုမင်းခြင်း စမ်းရေ ဆီသို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပြေးဝင်သွားကြသည်။

ဝုန်း...

သို့သော် ဤအခိုက်အတန့်တွင် မအိုမင်းခြင်း စမ်းရေ မှာ အနည်းငယ် တုန်ခါသွားပြီး စမ်းရေအတွင်းမှ ရွှေရောင် လှံတစ်လက် အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ လှံတစ်ချက်တည်းဖြင့် မအိုမင်းခြင်း စမ်းရေ ဆီသို့ ပြေးဝင်လာသော ကျင့်ကြံသူများမှာ ရွှေရောင် လှံ၏ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် တစ်ပြိုင်နက်တည်း လွင့်စင်သွားကြသည်။

မအိုမင်းခြင်းတောင် မှ ကျင့်ကြံသူများ အားလုံး အလွန် အံ့အားသင့်သွားကြပြီး မအိုမင်းခြင်း စမ်းရေ အတွင်းမှ ပျံထွက်လာသော လှံကို ဇဝေဇဝါဖြင့် ကြည့်နေကြသည် ။

"ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ"

ချလွင်...

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရွှေရောင် သံချပ်ကာ ဝတ်ဆင်ထားသော လက်ကြီးတစ်ဖက်က စမ်းရေထဲမှ ထွက်လာပြီး ရွှေရောင်လှံကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ရွှေရောင် သံချပ်ကာ ဝတ်ဆင်ထားသော သက်ရှိတစ်ဦးက စမ်းရေထဲမှ လျှောက်ထွက်လာပြီး အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးသို့ ရွှေရောင် အလင်းတန်းများ ထုတ်လွှတ်နေကာ ကြီးကျယ်ခမ်းနားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။ ထို ရွှေရောင် သံချပ်ကာ ဝတ်ဆင်ထားသော သက်ရှိမှာ တစ်ကိုယ်လုံး ရွှေရောင် သံချပ်ကာများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားပြီး ရွှေရောင် မျက်လုံးတစ်စုံကိုသာ မြင်တွေ့ရသည်။

ရွှေရောင်သံချပ်ကာ ဝတ်ဆင်ထားသော သက်ရှိ၏အသံမှာ ကျယ်လောင်၍ ရှေးကျကာ ခက်ခဲကြမ်းတမ်းသော အတွေ့အကြုံများစွာဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

“ငါ့နောက်မှာ နောက်ဆုံးတော့ တစ်ယောက်ယောက်က ကောင်းကင်တာအိုရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေကို ထပ်ပြီး စိန်ခေါ်လိုက်ပြီပဲ”

​သူသည် 'မအိုမင်းခြင်းတောင်' တားမြစ်နယ်မြေအတွင်း၌ မွေးဖွားလာသော မွေးရာပါ ဝိညာဉ်သက်ရှိဖြစ်သည်။ သူ၏ လေသံအရ သူသည်လည်း တစ်ချိန်က ကောင်းကင်တာအို၏ စည်းမျဉ်းများကို စိန်ခေါ်ရင်း အရှုံးပေးခဲ့ရဖူးသူ ဖြစ်ကြောင်း သိသာလှသည်။

​ရွှေရောင်သံချပ်ကာ ဝတ်ဆင်ထားသူသည် လက်ထဲရှိလှံကို ခါယမ်းကာ မောက်မာစွာ ကြုံးဝါးလိုက်သည်။

“အရင်တုန်းက ငါ ကျရှုံးခဲ့တယ်။ အဲဒီအတွက် ငါပေးဆပ်လိုက်ရတဲ့ တန်ဖိုးကတော့ ဒီရွှေရောင်သံချပ်ကာပဲ၊ ဒီစမ်းရေထဲကနေ ခြေတစ်လှမ်းတောင် ထွက်လို့မရတော့ဘူး ဒီနေ့ လူကရော အောင်မြင်နိုင်ပါ့မလား”

​ဝှစ်... ဝှစ်... ဝှစ်…

​သွေးပင်လယ်အတွင်းရှိ 'ပီလော့စင်မြင့်' ပေါ်တွင် ဖုယောင်ပန်းသည်လည်း အဆက်မပြတ် ယိမ်းနွဲ့နေသည်။ ပြိုင်ဘက်ကင်းသော ပုံရိပ်တစ်ခုမှာ ထိုပန်းပွင့်ထဲမှ ရုန်းထွက်လာတော့မည့်အလား စိုးရိမ်ဖွယ်ရာ ဖြစ်နေသည်။

​လီတိရှန်း၏ အမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ရေရွတ်လိုက်သည်။

“ဖုယောင်…”

​ဖုယောင်ပန်း ပျက်စီးသွားကတည်းက ယခုကဲ့သို့ တုန်လှုပ်မှုမျိုး တစ်ခါမျှ မရှိခဲ့ဖူးချေ။ ထို့နောက် လီတိရှန်း၏ မျက်နှာသွင်ပြင်မှာ လေးနက်သွားပြန်သည်။ ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံလာသော ဆန္ဒတစ်ခု ကျဆင်းလာသည်။

လီတိရှန်းသည် မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်ပြီး ခဏအကြာတွင် ရုတ်တရက် ပွင့်လာခဲ့သည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းအတွင်းမှ အဆုံးမရှိသော ဓားအရှိန်အဝါများ ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့သည်။

​သူသည် မျက်လုံးများကို ကျဉ်းမြောင်းလိုက်ကာ မေးခွန်းထုတ်လိုက်သည်။

“ငါ့ကို ကပ်ဘေးတစ်ခုအနေနဲ့ သုံးပြီး ဖုယောင်ကို ကယ်တင်နိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား”

“တာအိုဆန္ဒ”

​ဟင်းလင်းပြင်မှ ရောက်ရှိလာသော ထိုဆန္ဒမှာ တာအို၏ အမိန့်ပေးချက်ဖြစ်သည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်က ကံကြမ္မာ၏ ကပ်ဘေးထဲသို့ ဝင်ရောက်ကာ ကောင်းကင်တာအို၏ စည်းမျဉ်းများကို စိန်ခေါ်ချင်နေသည်။ အကယ်၍ လီတိရှန်းသာ 'ကပ်ဘေး' တစ်ခုအဖြစ် သရုပ်ဆောင်ပြီး ကပ်ဘေးကြုံတွေ့နေရသူကို အစွမ်းကုန် ဟန့်တားပေးမည်ဆိုပါက၊ ဖုယောင်၏ အသက်ကို သက်တမ်းတိုးပေးနိုင်ရုံမက သူမ၏ မူလစွမ်းအင်များကိုပါ ပြန်လည်စုစည်းပေးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

လီတိရှန်း က ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

"အကယ်၍ အဲဒီလိုဆိုရင် ငါ လီတိရှန်း က ကပ်ဘေးတစ်ခု ဖြစ်ဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်"

လီတိရှန်း က ဖုယောင် ပန်းကို နှစ်သိမ့်ပေးလိုက်ပြီး သူ၏ လက်ထဲရှိ ဓားကို ဆုပ်ကိုင်ကာ သူ၏ ပုံရိပ်မှာ လျှပ်တစ်ပြက် လင်းလက်သွားပြီး ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

လီတိရှန်းသည် ခါးသီးခြင်းပင်လယ်သို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိသွားသည်။ လီတိရှန်း ရောက်ရှိလာသောအခါ တာလော့ဂိုဏ်းချုပ် နှင့် အခြားသူများ အားလုံးက ဘေးသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ လီတိရှန်း က သွေးပင်လယ် ကနေ အမှန်တကယ် ထွက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

ဤကဲ့သို့ အိမ်တွင်းအောင်းနေသူ တစ်ယောက်အတွက် ဤသည်မှာ အနောက်ဘက်ကနေ နေထွက်လာသကဲ့သို့ အတော်လေး ထူးဆန်းလှပေသည်။

လီတိရှန်း က တာလော့ဂိုဏ်းချုပ် ကို ကြည့်ကာ လေးစားစွာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"ဒီ မျိုးဆက်သစ် လီတိရှန်း က တာလော့ဂိုဏ်းချုပ် ကို နှုတ်ဆက်ပါတယ်"

တာလော့ဂိုဏ်းချုပ် က လီတိရှန်း ကို ကြည့်ကာ အတွေးထဲ နစ်မြုပ်နေသကဲ့သို့ အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

လင်းရီက အံ့အားသင့်စွာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

"နယ်နှင်ခံ အင်မော်တယ် လီတိရှန်း... ဘာလို့ ဒီကို ရောက်လာတာလဲ"

လီတိရှန်း က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ တစ်ခုခု မှားယွင်းနေကြောင်း သဘာဝကျကျပင် မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး ဖြေကြားလိုက်သည်။

"တစ်ယောက်ယောက်က ကပ်ဘေးတစ်ခုကို ကြုံတွေ့နေရတယ်... ပြီးတော့ ငါက ပထမဆုံး ကပ်ဘေးပဲ"

လင်းရီက တအံ့တဩ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"နယ်နှင်ခံ အင်မော်တယ် လီတိရှန်း က ပထမဆုံး ကပ်ဘေး အဖြစ်လား"

ဖာတောင်သခင်သည်လည်း ဘေးသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

လီတိရှန်း က ဖာတောင်သခင်ကို စဉ်းစားတွေးတောဟန်ဖြင့် ကြည့်ကာ ပြောဆိုလိုက်သည် ။

"ကြည့်ရတာ ကပ်ဘေးကြုံတွေ့နေရတဲ့သူက မင်းပဲ ဖြစ်ရမယ်"

ဖာတောင်သခင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်"

လီတိရှန်း က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"အကယ်၍ အဲဒီလိုဆိုရင် လီတိရှန်း က..."

ဖာတောင်သခင်က လီတိရှန်း စကားမဆုံးမီ လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

"လီတိရှန်း... ပြိုင်ဘက်ကင်း သတ်ဖြတ်ခြင်းအင်မော်တယ် တစ်ပါးအနေနဲ့ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ဆုံးဖြတ်ချက် မပြတ်မသား ဖြစ်နေရတာလဲ"

ဖာတောင်သခင်က လီတိရှန်း ကို စိုက်ကြည့်ရင်း ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဒီ စီနီယာ က ကပ်ဘေးတစ်ခုကို ကြုံတွေ့နေရတာ ဖြစ်ပြီး အဆိုးဆုံးအတွက် ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားပြီးသားပါ... အကယ်၍ ငါ မင်းလက်ချက်နဲ့ တကယ် သေသွားရင်တောင် ငါ နောင်တရမှာ မဟုတ်ဘူး"

လီတိရှန်း က လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"အကယ်၍ အဲဒီလိုဆိုရင်တော့ ငါ လီတိရှန်းကလည်း အစွမ်းကုန် ကြိုးစားရမှာပေါ့"

ဖာတောင်သခင်က ယုံကြည်ချက်ဖြင့် ပြန်လည် ပြောဆိုလိုက်သည် ။

" ငါလည်း အစွမ်းကုန် ကြိုးစားရမှာပေါ့"

လင်းရီက လီတိရှန်း ကို ကြည့်ကာ အလွန် လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

"အကယ်၍ နယ်နှင်ခံ အင်မော်တယ် လီတိရှန်း က ပထမဆုံး ကပ်ဘေး ဖြစ်တယ်ဆိုရင် နောက်ထပ် ကပ်ဘေးတွေလည်း သေချာပေါက် ရှိရမှာပေါ့... ဒါပေမဲ့ ဒီပထမဆုံး ကပ်ဘေးက စီနီယာ လီတိရှန်း ဖြစ်နေမှတော့ နောက်လာမယ့် ကပ်ဘေးတွေက ဘယ်သူတွေများ ဖြစ်မလဲ"

ချန်ရှန်း က ဤအချိန်တွင် တည်ငြိမ်သွားပြီဖြစ်ပြီး လီတိရှန်း ကို ထက်မြက်သော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်ကာ ရှင်းပြသည် ။

"ကံကြမ္မာရဲ့ ကပ်ဘေး ကို ကပ်ဘေးသုံးခု အဖြစ် ခွဲခြားထားတယ်... ကောင်းကင် ကပ်ဘေး၊ မြေကြီး ကပ်ဘေး၊ နဲ့ လူသား ကပ်ဘေး တဲ့... လူသား ကပ်ဘေး ဆိုတာ လူတစ်ယောက်ရဲ့ တစ်သက်တာ ရန်သူပဲ၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒါက ကပ်ဘေးသုံးခုထဲမှာ အားအနည်းဆုံးပဲ"

လီတိရှန်းသည် ချန်ရှန်း ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ တောက်ပသွားပြီး မှတ်ချက်ချလိုက်သည်။

"မင်းက အရမ်း အစွမ်းထက်တာပဲ"

အကယ်၍ သူသည် ဤလူနှင့် တာအို အကြောင်း ဆွေးနွေးနိုင်ပါက အများကြီး ရရှိနိုင်မည်မှာ သေချာလှပေသည်။

လင်းရီက စပ်စုလိုစိတ်ဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည် ။

"မြေကြီး ကပ်ဘေး နဲ့ ကောင်းကင် ကပ်ဘေး ကရော"

ချန်ရှန်း က ခါးသီးသော အပြုံးဖြင့် ဖြေကြားလိုက်သည်။

"မြေကြီး ကပ်ဘေး ဆိုတာ ရှေးခေတ်ကနေ အခုအချိန်အထိ ကောင်းကင် တံခါး ထဲ မဝင်ရသေးတဲ့ အစွမ်းအထက်ဆုံး ကျင့်ကြံသူပဲ... ကောင်းကင် ကပ်ဘေး ဆိုတာ ရှေးခေတ်ကနေ အခုအချိန်အထိ ကောင်းကင် တံခါး ထဲ ဝင်သွားတဲ့ အစွမ်းအထက်ဆုံး ကျင့်ကြံသူပဲ"

လင်းရီနှင့် အခြားသူများက ထိုစကားကို ကြားသောအခါ တာလော့ဂိုဏ်းချုပ် ကို ဇဝေဇဝါဖြစ်စွာ ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ရှေးခေတ်ကနေ အခုအချိန်အထိ ကောင်းကင် တံခါး ထဲ မဝင်ရသေးတဲ့ အစွမ်းအထက်ဆုံး ကျင့်ကြံသူ ဟုတ်လား။

ထိုသူမှာ သူတို့ရှေ့တွင် ရှိနေသူပင် ဖြစ်သည်။

ဆရာဘိုးဘေးကြီးက အလွန်ကို အစွမ်းထက်လွန်းနေသည်ဟု သူတို့ တွေးလိုက်မိကြသည်။