အခန်း ၈၈၄

အပိုင်း(၈၈၄) ထောင်ချောက်နှင့် တန်ပြန်ထောင်ချောက်

လင်းယွမ်က ဘေးနားရှိ ကျင်းရှီရုံ၏ ကိုယ်ပွားကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး လက်ကိုင်ဖုန်းထဲမှ စောင့်ကြည့်ကင်မရာ မြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ ခပ်ပေါ့ပေါ့ ပြောလိုက်၏။ "မင်းရဲ့ ပင်မခန္ဓာကိုယ်က တော်တော်လေး ရိုမန်တစ် ဆန်တာပဲ... ဒီနေရာမှာ အိမ်တစ်လုံးတောင် ရှိနေသေးတယ်"

ကျင်းရှီရုံ၏ ကိုယ်ပွားက မျက်ဝန်းများ အရောင်လက်သွား၏။ အိမ်ထဲရှိလူမှာ သူ၏ ပင်မခန္ဓာကိုယ် ဖြစ်သည်ကို သူ ယခုအထိ အတည်မပြုနိုင်သေးပေ။

ရုတ်တရက် အိပ်ခန်းဘက်ဆီမှ လှုပ်ရှားသံ တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

လင်းယွမ်နှင့် ကျင်းရှီရုံ၏ ကိုယ်ပွားတို့သည် လက်ကိုင်ဖုန်း၏ စောင့်ကြည့်ကင်မရာ မြင်ကွင်းကို လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသည်။

မုတ်ဆိတ်မွေး ပါးပါးနှင့် အနည်းငယ် ဝဖြိုးသော အမျိုးသားတစ်ဦးက အခန်းတံခါးကို ဖွင့်လိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရ၏။

သူ၏ ရုပ်ရည်မှာ သာမန်သာဖြစ်ပြီး အနည်းငယ် ဝဖြိုးသော ပါးပြင်များကြောင့် သဘောကောင်းကာ ရိုးသားမည့်ပုံ ပေါ်နေသည်။

ထိုပုံစံက လင်းယွမ်ဘေးရှိ ကျင်းရှီရုံ၏ ကိုယ်ပွားနှင့် လုံးဝ တခြားစီ ဖြစ်နေလေသည်။

သို့သော် သူတို့နှစ်ဦး၏ မျက်နှာသွင်ပြင်နှင့် ဟန်ပန်မှာမူ တစ်ထပ်တည်း တူညီနေ၏။

ယုံမှားသံသယဖြစ်ဖွယ် မရှိဘဲ ဗီဒီယိုစောင့်ကြည့် ကင်မရာထဲမှ လူသည် ကျင်းရှီရုံ၏ ပင်မခန္ဓာကိုယ်ပင် ဖြစ်သည်။

လင်းယွမ်ဘေးရှိ ကျင်းရှီရုံ ကိုယ်ပွား၏ သူငယ်အိမ်မှာ ချက်ချင်း ကျုံ့ဝင်သွားပြီး မျက်ဝန်းထဲတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ပေါ်လွင်လာသည်။

သူက ပင်မခန္ဓာကိုယ်ကို သတိပေးချင်သော်လည်း ယခုအချိန်တွင် လှုပ်ရှား၍ မရနိုင်ဘဲ စကားပြောရန်ပင် မတတ်နိုင်ဖြစ်နေ၏။

လင်းယွမ်က ရယ်မောလိုက်ပြီး လက်တစ်ဖက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ ဝိညာဉ်ချုပ်နှောင်ခြင်း သင်္ကေတ တစ်ခုကို စုစည်းဖန်တီးလိုက်သည်။

ထို့နောက် ကျင်းရှီရုံ၏ ဤကိုယ်ပွားထဲသို့ အရှိန်ပြင်းပြင်း ထည့်သွင်းလိုက်လေသည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ကျင်းရှီရုံ၏ ကိုယ်ပွားမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်သွားပြီး မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်လာကာ အချိန်မရွေး သတိလစ်သွားတော့မည့်ပုံ ပေါ်နေသည်။

လင်းယွမ်ကမူ ဂရုမစိုက်ဘဲ ခပ်ပေါ့ပေါ့ ပြောလိုက်၏။ "မင်းရဲ့ ပင်မခန္ဓာကိုယ်ကို ရှာတွေ့ပြီဆိုတော့... နောက်တစ်ဆင့်က သူ့ကို ဘယ်လို ရှင်းရမလဲဆိုတာ စဉ်းစားရတော့မယ်"

"ခဏနေရင် မင်းကို သုံးရင် သုံးရနိုင်တယ်... ငါ့အမိန့်ကို အချိန်မရွေး နာခံဖို့ အသင့်ပြင်ထား... နားလည်လား"

ကျင်းရှီရုံ၏ ကိုယ်ပွားက တဖြည်းဖြည်း တုန်ယင်မှု ရပ်တန့်သွားပြီး လင်းယွမ်သည်လည်း တစ်ဖက်လူ၏ ဝိညာဉ်နက်ရှိုင်းရာမှ နာခံမှုနှင့် ကြောက်ရွံ့ရိုသေမှုကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ခံစားလိုက်ရသည်။

သူက ပြုံးလိုက်ပြီး လက်ကို လွှတ်ပေးလိုက်ကာ ရုပ်သေးကြိုးမျှင် များကိုလည်း ဖြေလျှော့ပေးလိုက်၏။

ကျင်းရှီရုံ၏ ကိုယ်ပွားက ပြန်လည်ခုခံခြင်း မရှိဘဲ ရိုသေစွာ ခေါင်းညိတ်ပြသည်။

လင်းယွမ်က ထိုအချိန်တွင် စောင့်ကြည့်ကင်မရာ မြင်ကွင်းကို ထပ်မံကြည့်ရှုလိုက်ရာ ကျင်းရှီရုံ၏ ပင်မခန္ဓာကိုယ် ထွက်လာပြီး အမျိုးသမီးနှင့် ရယ်မောစကားပြောနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

အမျိုးသမီးက ထမင်းဟင်းပြင်ဆင်ရန် မီးဖိုချောင်သို့ ထသွားပြီး ကျင်းရှီရုံ၏ ပင်မခန္ဓာကိုယ်ကမူ ဧည့်ခန်းထဲတွင် ကလေးကို ချော့မြူနေ၏။

မိသားစု သုံးယောက်မှာ ကြည့်ရသည်မှာ အလွန် ပျော်ရွှင်နေပုံရသည်။ ဤကျင်းရှီရုံသည် မုန်ယာကုမ္ပဏီ ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကြီးမားသော ခေါင်းဆောင်၊ မိန်းမလိုက်စားပြီး အပြစ်ကင်းသော အမျိုးသမီးငယ် မြောက်မြားစွာကို အဓမ္မကျင့်ခဲ့သည့် အရှက်မရှိသော လူယုတ်မာကြီး ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု မည်သူကမျှ ထင်မှတ်ထားမည် မဟုတ်ပေ။

"ယောက်ျား... ထမင်းစားရအောင်"

မီးဖိုချောင်ထဲမှ လှပသော အမျိုးသမီးက ကျင်းရှီရုံကို လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။

ကျင်းရှီရုံက ပြုံးလျက် သမီးဖြစ်သူကို ပွေ့ချီကာ ပြောလိုက်၏။ "သမီးလေး... လာ... မေမေ ဘာဟင်းတွေ ချက်ထားလဲ သွားကြည့်ရအောင်"

"မွှေးနေတာပဲ မိန်းမရေ... ဒီနေ့ ဝက်နံရိုးဟင်း ချက်ထားတာလား" ကျင်းရှီရုံက ရယ်မောလျက် မေးလိုက်သည်။

သမီးငယ်လေးကလည်း ဝမ်းသာအားရ လက်ခုပ်တီးကာ အော်လိုက်သည်။ "အသား... အသား..."

ကျင်းရှီရုံက ဟားတိုက်ရယ်မောလိုက်ပြီး ဝက်နံရိုးတစ်တုံးကို ညှပ်ကာ သမီးလေး၏ ပန်းကန်ထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်၏။

သမီးငယ်လေးက ဝက်နံရိုးကို ကိုင်ကာ အရသာခံ၍ တစ်ကိုက် ကိုက်စားလိုက်သည်။

သမီးလေး၏ ချစ်စရာကောင်းသော ပုံစံကို ကြည့်ပြီး အမျိုးသမီးကလည်း ညင်သာစွာ ပြုံးလိုက်ကာ ပြောလိုက်၏။ "ဒီနေ့ ဝက်နံရိုး နည်းနည်း ဈေးပေါလို့ ကျွန်မ နည်းနည်း ဝယ်လာတာ"

ကျင်းရှီရုံက ရယ်မောလိုက်သည်။ "ငါ့မိန်းမက တကယ် လိမ္မာရေးခြား ရှိတာပဲ"

အမျိုးသမီးက ပြုံးလျက် "ယောက်ျားလည်း အမှတ်တွေ ရှာရတာ လွယ်တာမှ မဟုတ်တာ... ကျွန်မတို့ ချွေတာသင့်တာ ချွေတာရမှာပေါ့"

ကျင်းရှီရုံ၏ မျက်ဝန်းများတွင် ညင်သာမှုများ ဖြတ်ပြေးသွားပြီး ထမင်းစားရန် ပြင်လိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် သူ၏ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး ရင်ထဲတွင် အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွား၏။

သူ့စိတ်ထဲတွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ကို ချောင်းကြည့်နေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ၏ စိတ်ထဲ လေးလံသွားပြီး အကြည့်များက ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ဝဲကြည့်ရှုလိုက်သည်။

သူ၏ စွမ်းအားအဆင့်တွင် မည်သည့် ချောင်းမြောင်းကြည့်ရှုမှုမျိုးမဆို သူ၏ စိတ်အာရုံကို ချက်ချင်း သတိပေးချက် ဖြစ်စေနိုင်သည်။

သူ၏ စိတ်စွမ်းအင်များ အခန်းတစ်ခန်းလုံးကို ဖြတ်သန်းသွားသည်နှင့် ထောင့်တစ်နေရာရှိ အသေးစား စောင့်ကြည့်ကင်မရာလေး တစ်ခုကို ချက်ချင်း သတိထားမိလိုက်သည်။

ထိုကင်မရာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွား၏။

နောက်တစ်ခဏတွင် လင်းယွမ်က ကင်မရာမြင်ကွင်းထဲ၌ ကျင်းရှီရုံ လက်တစ်ဖက် ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရပြီး "ဂျစ်" ဟူသောအသံ ထွက်ပေါ်လာကာ စခရင်မှာ ချက်ချင်း အမည်းရောင် ပြောင်းသွားလေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အကြောင်းအကျိုး ကြိုးမျှင်က လျင်မြန်စွာ လင်းလက်သွားပြီး မြေအောက်နက်ရှိုင်းရာသို့ ချက်ချင်း တိုးဝင်သွားသည်။

လင်းယွမ်က ချက်ချင်း လိုက်မသွားဘဲ တစ်ဖက်လူ ထွက်ပြေးသွားသည်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်နေလိုက်၏။

"ဝုန်း"

ရုတ်တရက် ထိုအဆောက်အအုံကြီးမှာ ပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွဲထွက်သွားလေသည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲသံကြီးက ကောင်းကင်ယံအထိ ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး အဆောက်အအုံ တစ်ခုလုံး ချက်ချင်း ပြိုကျသွား၏။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပေါက်ကွဲမှု လှိုင်းလုံးကြီးက အရပ်လေးမျက်နှာသို့ ချက်ချင်း လွှမ်းခြုံသွားသည်။

လင်းယွမ်၏ အကြည့်များ စူးရှသွားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အရိပ်ထဲသို့ စောစီးစွာ ဝင်ရောက်ပုန်းအောင်းသွားခဲ့သည်။

မျက်မြင်မရသော စွမ်းအင် ပေါက်ကွဲလှိုင်းကြီးက ချက်ချင်း လွှမ်းခြုံသွားပြီး အရိပ်များအပေါ်မှ ဖြတ်သန်း တုန်ခါသွား၏။

လင်းယွမ်၏ မျက်နှာမှာ မည်းမှောင်သွားသည်။ "ဟက်... ရက်စက်လှချည်လား"

ကျင်းရှီရုံသည် မိမိကိုယ်ကို စောင့်ကြည့်ခံနေရကြောင်း သတိထားမိပြီးနောက် အဆောက်အအုံထဲမှ ထွက်ပြေးရန် ချက်ချင်း ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အချိန်မီ ပေါက်ကွဲစေတတ်သော ပစ္စည်းများကိုပင် ချန်ထားခဲ့သေးသည်။ အကယ်၍ လင်းယွမ်သာ ထိုအချိန်က အဆောက်အအုံထဲသို့ အခြေအနေ သွားရောက်ကြည့်ရှုရန် ရဲတင်းခဲ့ပါက ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲမှု၏ ဒဏ်ကို ခံရမည် ဖြစ်၏။

ထိုဗုံးတစ်လုံး၏ အင်အားမှာ အလွန် ပြင်းထန်လှပြီး အဆောက်အအုံ တစ်ခုလုံးမှာ ချက်ချင်း ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရကာ ဖုန်မှုန့်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

အဆောက်အအုံထဲရှိ အခြားလူများမှာမူ မည်သူမျှ အသက်ရှင်နိုင်မည် မဟုတ်သည်မှာ သေချာလှပေသည်။

စောစောက ထိုအချိန်လေးအတွင်း ကျင်းရှီရုံက သူ၏ မိန်းမနှင့် ကလေးကို ကယ်တင်သွားနိုင်ခဲ့ခြင်း ရှိမရှိကိုတော့ လင်းယွမ် မသိပေ။

သို့သော် ကျင်းရှီရုံသည် တကယ်ကို ရက်စက်ပြီး ပြတ်သားလွန်းသည်ဟုသာ ဆိုရမည် ဖြစ်၏။

သူ၏ ပင်မခန္ဓာကိုယ်က လုံလောက်အောင် စွမ်းအားကြီးမားပြီး ပုံတူကူးချအစွမ်း ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသောကြောင့် ပင်မခန္ဓာကိုယ်သည် မရေမတွက်နိုင်သော သန္ဓေပြောင်းအစွမ်း များကို တတ်ကျွမ်းထားမည်မှာ သေချာသည်။

သို့တိုင်အောင် သူသည် တိုက်ခိုက်လိုစိတ် အနည်းငယ်မျှပင် မရှိဘဲ ပုန်းအောင်းရန်ကိုသာ ပထမဆုံး အချိန်တွင် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။

သူက အရမ်းကို သတိကြီးလွန်းသည်။

လင်းယွမ်က ရင်ထဲမှ အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး ထိုအကြောင်းအကျိုး ကြိုးမျှင်ကို စူးစိုက်ကြည့်နေလိုက်၏။

မကြာမီ ထိုအကြောင်းအကျိုး ကြိုးမျှင်သည် မြေအောက်နက်ရှိုင်းရာသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီးနောက် ဆက်လက် လှုပ်ရှားခြင်း မရှိတော့ပေ။

"ဟက်... သေချာ ပုန်းပြီးပြီလား... ဒါဆို မင်းရဲ့ ဒုတိယမြောက် ပုန်းအောင်းရာ တွင်းက ဘယ်မှာလဲဆိုတာ ငါ ကြည့်လိုက်ဦးမယ်"

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ မြေအောက်သို့ လျင်မြန်စွာ ဝင်ရောက်သွားပြီး ထိုအကြောင်းအကျိုး ကြိုးမျှင်အတိုင်း လိုက်လံ ခြေရာခံလေသည်။

လင်းယွမ်ဘေးရှိ ကျင်းရှီရုံ၏ ကိုယ်ပွားကလည်း သူ့နောက်မှ ကပ်လျက် လိုက်ပါလာ၏။

မကြာမီ သူတို့နှစ်ဦးသည် မြေအောက်နက်ရှိုင်းရာသို့ ရောက်ရှိသွားသော်လည်း လင်းယွမ်မှာ သွေးသားနံရံတစ်ခု၏ တားဆီးမှုကို ချက်ချင်း ခံလိုက်ရသည်။

ရှင်းလင်းစွာပင် ၎င်းသည် မင်ဟူကျွန်း ဟုခေါ်သော ရေပေါ်ကျွန်း ကြီး၏ အလောင်းကောင်ပင် ဖြစ်သည်။

လင်းယွမ်က ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက် ကြည့်ရှုလိုက်ရာ သွေးသားနံရံ အတွင်းပိုင်းသို့ တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်နိုင်သော မကြီးမငယ် တွင်းတစ်ခုကို ချက်ချင်း တွေ့ရှိသွား၏။

သို့သော် လင်းယွမ်က ခေတ္တစဉ်းစားလိုက်ပြီး အထဲသို့ ချက်ချင်း ဝင်မသွားပေ။

"ဒီကျင်းရှီရုံက ပါးနပ်ပြီး ကောက်ကျစ်တယ်... အဆောက်အအုံထဲမှာတောင် ထောင်ချောက် ထားခဲ့သေးတာ... ဒီသွေးသားနံရံရဲ့ တစ်ခုတည်းသော ဝင်ပေါက်မှာရော ထောင်ချောက် ရှိမနေနိုင်ဘူးလား"

ထိုသို့ တွေးမိသည်နှင့် လင်းယွမ်သည် ဤဝင်ပေါက်မှ တိတ်တဆိတ် ဆုတ်ခွာလိုက်ပြီး (၃) မိုင်ခန့် ကွာဝေးသော အခြား သွေးသားနံရံရှေ့သို့ ပြောင်းရွှေ့သွားလေသည်။

"ဒီလောက် အကွာအဝေးဆိုရင်တော့ ကျင်းရှီရုံရဲ့ စိတ်စွမ်းအင် ဘယ်လောက်ပဲ အားကောင်းနေပါစေ ခံစားမိမှာ မဟုတ်တော့ဘူး"

လင်းယွမ်၏ မျက်ဝန်းများ အနည်းငယ် အရောင်လက်သွားပြီး လက်ဝါးကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ လက်ဖဝါးထဲတွင် သင်္ကေတများ လည်ပတ်သွားပြီး ပရိုတင်း စားဆေးရည် အမြောက်အမြားကို စုစည်းလိုက်သည်။

သူ၏ လက်ဝါးက ထိုသွေးသားနံရံပေါ်သို့ ဖိချလိုက်သည်နှင့် "ရှဲ" ဟူသောအသံ ထွက်ပေါ်လာကာ ပရိုတင်းများ ပျက်စီးသွားသော အနံ့ဆိုးများ ထွက်ပေါ်လာပြီး မီးခိုးလုံးကြီးများ ထောင်းခနဲ ထွက်လာ၏။

ထိုသွေးသားနံရံမှာ သာမန်မျက်စိဖြင့် မြင်တွေ့နိုင်သော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် အရည်ပျော်သွားကာ ဧရာမ တွင်းပေါက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

လင်းယွမ်၏ လက်ရှိစွမ်းအားဖြင့် ရေပေါ်ကျွန်း၏ သွေးသားများကို စားမြုံ့ပျက်စီးစေခြင်းက ပိုမို လွယ်ကူလာခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

မကြာမီ သွေးသားနံရံမှာ စားမြုံ့ပျက်စီးသွားပြီး လမ်းကြောင်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။

လင်းယွမ်က ကျင်းရှီရုံ၏ ကိုယ်ပွားကို ခေါ်ဆောင်ကာ ခြေလှမ်းကျဲကျဲဖြင့် ဝင်ရောက်သွားလေသည်။

"မင်း အရှေ့ကသွား"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ... သခင်"

ကျင်းရှီရုံ၏ ကိုယ်ပွားက နာခံစွာ ခေါင်းညိတ်ပြပြီး လင်းယွမ်၏ အရှေ့မှ လျှောက်သွား၏။

သူတို့နှစ်ဦး ရှေ့ဆင့်နောက်ဆင့်ဖြင့် သွေးကြောလမ်းကြောင်းအတိုင်း စတင် ရှာဖွေကြလေသည်။

ထိုသွေးကြောလမ်းကြောင်းမှာ ကွေ့ကောက်နေပြီး လင်းယွမ် အတန်ကြာ လျှောက်သွားပြီးနောက် ပို၍ ကျယ်ဝန်းသော သွေးကြောလမ်းကြောင်း တစ်ခုဆီသို့ တဖြည်းဖြည်း ရောက်ရှိသွားသည်။

"ကြည့်ရတာ ဒီသွေးကြောလမ်းကြောင်းက ပင်မသွေးကြော ဖြစ်ရမယ်... မဟုတ်ရင် ဒီလောက် ကျယ်ဝန်းနေမှာ မဟုတ်ဘူး"

လင်းယွမ်က အကြောင်းအကျိုး ကြိုးမျှင်၏ ဦးတည်ရာကို ခန့်မှန်းတွက်ချက်လိုက်ပြီးနောက် ဤကျယ်ဝန်းသော သွေးကြောလမ်းကြောင်းအတိုင်း ရှေ့ဆက် လျှောက်သွား၏။

တစ်ခါတစ်ရံတွင် ရှေ့သွားမည့် လမ်းကြောင်းနှင့် အကြောင်းအကျိုး ကြိုးမျှင်တို့ လွဲချော်နေတတ်သော်လည်း လင်းယွမ်က လမ်းကြောင်းအတိုင်း ဆက်လက် လျှောက်သွားဆဲပင်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကျင်းရှီရုံ ဤနေရာတွင် ရှိနေသရွေ့ သူ သွားနိုင်မည့် တစ်ခုတည်းသော လမ်းမှာ ဤသွေးကြောလမ်းကြောင်းသာ ဖြစ်မည်ကို သူ ကောင်းကောင်း သိထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အချိန်သိပ်မကြာလိုက်ဘဲ လင်းယွမ်က အကြောင်းအကျိုး ကြိုးမျှင်မှာ ပိုပိုတိုလာသည်ကို တကယ်ပင် သတိထားမိလိုက်ပြီး သူနှင့် ကျင်းရှီရုံ၏ ပင်မခန္ဓာကိုယ်ကြား အကွာအဝေးမှာ ပိုပိုနီးကပ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

ချက်ချင်းပင် သူက အသံတိတ် အရိပ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ ကျင်းရှီရုံ ကိုယ်ပွား၏ အရိပ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ပုန်းအောင်းသွားသည်။

ထို့နောက် ကျင်းရှီရုံ၏ ကိုယ်ပွားသည် သူ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ရှေ့သို့ ဆက်လက် လျှောက်သွားလေသည်။

ခဏအကြာတွင် ကျင်းရှီရုံ၏ ကိုယ်ပွား ရပ်တန့်သွား၏။

လင်းယွမ်က အရိပ်ထဲမှနေ၍ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ အရှေ့ဘက်တွင် မကြီးမငယ် ဟင်းလင်းပြင် နေရာတစ်ခု ပေါ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

ကြည့်ရသည်မှာ လူအများ တူးဖော်ထားသော နေရာတစ်ခု ဖြစ်ပုံရ၏။

ထိုနေရာတွင် လူရိပ်တစ်ခု ရပ်နေပြီး လမ်းကြောင်းတစ်ခုဆီသို့ ကြည့်ကာ တစ်ခုခုကို စောင့်ဆိုင်းနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

လင်းယွမ်၏ ရင်ထဲတွင် အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားပြီး အကြောင်းအကျိုး ကြိုးမျှင်၏ အဆုံးသတ်မှာ ထိုလူရိပ်အပေါ်တွင် ရှိနေသည်ကို သူ မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။

ရှင်းလင်းစွာပင် ကျင်းရှီရုံ၏ ပင်မခန္ဓာကိုယ်က မျက်စိရှေ့တွင် ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

"ဘယ်သူလဲ"

ကျင်းရှီရုံက ချက်ချင်း လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး အကြည့်များက လင်းယွမ်တို့ဘက်သို့ ရောက်လာသည်။

လင်းယွမ်၏ စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားပြီး ကျင်းရှီရုံ၏ ကိုယ်ပွားထံသို့ စိတ်စွမ်းအင်ဖြင့် အလျင်အမြန် အသံလှမ်းပို့လိုက်၏။ "သွား... အခွင့်အရေးရတာနဲ့ ခိုးတိုက်"

ကျင်းရှီရုံ၏ ကိုယ်ပွားက ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်ပြပြီးနောက် အလျင်အမြန် လျှောက်သွားကာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပြောလိုက်သည်။ "ငါပါ... နံပါတ်(၉၄)"

ဟိုဘက်မှ ကျင်းရှီရုံ၏ ပင်မခန္ဓာကိုယ်က အနည်းငယ် ကြောင်သွားပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိ၏။ "နံပါတ်(၉၄)... မင်းက ချီတောင်မှာ မဟုတ်ဘူးလား... ဘယ်လိုလုပ် ဒီကို ရောက်လာတာလဲ"

"ချီတောင်မှာ ပြဿနာတက်နေပြီ... ထိုက်ယန်တောင်က လူတွေ လာတိုက်နေတယ်"

ကျင်းရှီရုံ၏ ကိုယ်ပွားက ပြောနေရင်းဖြင့် ကျင်းရှီရုံ၏ ပင်မခန္ဓာကိုယ်ဆီသို့ ဆက်လက် ချဉ်းကပ်သွားသည်။

သူ တဖြည်းဖြည်း နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ ကျင်းရှီရုံကလည်း သူ၏ ပုံစံကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်လိုက်ရ၏။

သူနှင့် တစ်ထပ်တည်း တူညီသော ရုပ်ရည်ဖြစ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ စိတ်အေးသွားသော်လည်း ချက်ချင်း ပြန်လည် သတိဝင်လာကာ အမြန် မေးလိုက်သည်။ "ရပ်လိုက်... ငါ ဒီမှာရှိနေမှန်း မင်း ဘယ်လို သိတာလဲ"

ကျင်းရှီရုံ၏ ကိုယ်ပွားက ခြေလှမ်း အနည်းငယ် ရပ်တန့်သွားပြီး ပြောလိုက်၏။ "ငါ မသိပါဘူး... ငါ ခိုက်ရီနည်းပညာ ဘက်ကို သွားပြီး တခြားကိုယ်ပွားတွေကို အကူအညီ လာတောင်းမလို့ လုပ်နေတုန်း... ရုတ်တရက် ဒီဘက်က ပေါက်ကွဲသံ ကြားလိုက်လို့ ဆင်းလာကြည့်တာ"

"ဒီလောက်တောင် တိုက်ဆိုင်သလား" ကျင်းရှီရုံ၏ ပင်မခန္ဓာကိုယ်က သံသယဖြင့် မေးလိုက်သည်။

ထိုသို့ ပြောရင်း သူကိုယ်တိုင်က ကိုယ်ပွားရှိရာဘက်သို့ လျှောက်လာခဲ့၏။

ကိုယ်ပွားက စကားပြောရန် ပြင်လိုက်စဉ် ရုတ်တရက် ကျင်းရှီရုံက အနောက်ဘက်သို့ လက်ညှိုးထိုးကာ အံ့သြစွာဖြင့် "ဟင်" ဟု ရေရွတ်လိုက်သည်။

ကိုယ်ပွားက မသိမသာ နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ထိုအချိန်မှာပင် ကျင်းရှီရုံ၏ ပင်မခန္ဓာကိုယ်က ရုတ်တရက် အရှိန်ပြင်းပြင်း တိုက်ခိုက်လိုက်တော့သည်။

"ဝုန်း"

လက်ဝါးတစ်ဖက်က ကိုယ်ပွား၏ ခေါင်းဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်၏။

ကိုယ်ပွားက အခြေအနေကို နားမလည်နိုင်ခင်မှာပင် ဤလက်ဝါးရိုက်ချက်က သူ၏ နောက်စေ့ကို ချက်ချင်း ထိမှန်သွားသည်။

ကိုယ်ပွား၏ မျက်စိရှေ့တွင် ချက်ချင်း မှောင်မိုက်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ခေါင်းစိုက်ကျသွားလေတော့သည်။

ကျင်းရှီရုံ၏ ပင်မခန္ဓာကိုယ်က ချက်ချင်း အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်၏။ "ဟာကွက်တွေ အများကြီးပဲ... မင်းက ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ပွား ဟုတ်ဟုတ် မဟုတ်ဟုတ်... အရင် ဖမ်းထားလိုက်မယ်"

ထိုသို့ပြောရင်း သူက ကိုယ်ကိုကိုင်းကာ ဤကိုယ်ပွားကို ကြိုးတုပ်ရန် ပြင်လိုက်သည်။

ဤကိစ္စက တကယ်ကို ထူးဆန်းလွန်းနေပြီး တစ်ဖက်လူ၏ ရှင်းပြချက်မှာ ဟာကွက်များ များလွန်းနေ၏။

သို့သော် ကျင်းရှီရုံ ခါးကိုင်းလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် မြေပြင်ပေါ်ရှိ အရိပ်မှာ ရုတ်တရက် ပုံပျက်သွားလေသည်။

ကျင်းရှီရုံ သတိမထားမိခင်မှာပင် "ဝှစ်" ဟူသောအသံ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နွယ်ပင်တစ်ခုက အရိပ်ထဲမှ ချက်ချင်း အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပစ်ထွက်လာ၏။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ဤနွယ်ပင်က ကျင်းရှီရုံ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို တိုက်ရိုက် ဖောက်ထွင်းသွားတော့သည်။

ချက်ချင်းပင် ကျင်းရှီရုံ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ သာမန်မျက်စိဖြင့် မြင်တွေ့နိုင်သော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် အလွန် လျင်မြန်စွာ ပိန်ခြောက်သွားလေသည်။

သူ၏ မျက်ဝန်းများတွင် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ထွက်လာ၏။

"မင်း... အွတ်..."

"ဘုန်း"

ကျင်းရှီရုံ၏ ပင်မခန္ဓာကိုယ်မှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဝုန်းခနဲ လဲကျသွားပြီး ထိုနတ်ညောင်ပင် နွယ်ပင်က သူ၏ သွေးအဆီအနှစ်များကို စုပ်ယူနေဆဲပင်။

လင်းယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်က အရိပ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ယခုအချိန်တွင် သူသည် သစ်သားလူသား တစ်ယောက်၏ အသွင်အပြင်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်၏။

သူသည် သစ်ဓာတ် မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ ဖြစ်သော မိုးမြေနတ်ညောင်ပင် အစွမ်းကို အသုံးပြုလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

"တကယ် သေသွားတာလား"

လင်းယွမ် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ မုန်ယာကုမ္ပဏီ ၏ အပြင်းထန်ဆုံး စွမ်းအားရှင်ကြီးက သူ့လက်ချက်ဖြင့် ဒီလောက် လွယ်လွယ်ကူကူ သေသွားရတာလား။

ဤသည်က အရမ်းကို လွယ်ကူလွန်းနေ၏။

ထို့ကြောင့်ပင် လင်းယွမ်သည် အနည်းငယ် ယုံတမ်းစကားဆန်နေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

သူက ငုံ့၍ အလောင်းကို စစ်ဆေးရန် ပြင်လိုက်စဉ် ရုတ်တရက် တစ်ခုခုကို တွေးမိသွားပြီး ချက်ချင်း ရပ်တန့်လိုက်၏။

သူက ကျင်းရှီရုံ၏ ကိုယ်ပွားရှိရာသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

ကိုယ်ပွားမှာမူ ထိုနေရာတွင် လဲလျောင်းနေပြီး သတိလစ်နေဆဲ အခြေအနေတွင် ရှိနေသည်ကို မြင်လိုက်ရ၏။

လင်းယွမ်၏ ရင်ထဲတွင် ဒိန်းခနဲ ခုန်သွားသည်။

"ပင်မခန္ဓာကိုယ် သေသွားတာတောင် ကိုယ်ပွားက အသက်ရှင်နေနိုင်သေးတာလား"

သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ချက်ချင်း သတိပေးချက် ဝင်လာပြီး ကျောဘက်မှ ကြက်သီးများ ဖျန်းခနဲ ထသွားလေတော့သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် အမှောင်ထုထဲမှ ရက်စက်သော ရယ်မောသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်ကို ကြားလိုက်ရ၏။

"ငါ့ကို ခိုးတိုက်ချင်နေတာလား... သွားသေလိုက်တော့"

ဆက်ရန်...