အခန်း ၈၉၃

အပိုင်း(၈၉၃) ကြယ်တံခွန်ကျွန်းကို ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်ခြင်း

ဝူမုန့်က အားပြိုင်လိုစိတ်ပြင်းထန်သူတစ်ယောက်ဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ်လျှင် ပိုမိုအားကောင်းလာစေရန်အတွက် ထိုက်ယန်တောင် သိုင်းဘုရင်ဂေဟာမှ အာဏာကိုပင် စွန့်လွှတ်ကာ စစ်တပ်ကိုရှာဖွေရန် ကွမ်ဖူသို့သွားမည့်လမ်းကို ပြတ်သားစွာ ရွေးချယ်ခဲ့မည် မဟုတ်ပေ။

ယခု သူသည် မျိုးရိုးဗီဇ ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းခြင်း အဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် သူ၏ အစွမ်းထက်သော သွေးသားကြီးထွားခြင်းအစွမ်းကို အားကိုး၍ ဤအဆင့်တွင် သူနှင့် အသင့်တော်ဆုံးသော ကျင့်စဉ်ကို ရှာတွေ့ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

အခြားသူများကမူ မျိုးရိုးဗီဇကွင်းဆက်များကို သတိကြီးစွာ ဆက်စပ်ကာ မျိုးရိုးဗီဇစုံများကို ဖွဲ့စည်းနေကြသည်။

ဝူမုန့်ကမူ မည်သည့်အရာကိုမျှ ဂရုစိုက်နေစရာမလိုဘဲ မျိုးရိုးဗီဇများကို ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းနိုင်သည်။ ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းခြင်း ကျရှုံးသွားလျှင်ပင် ထိုသွေးသားအစိတ်အပိုင်းကို ချက်ချင်း ဖြတ်ထုတ်ပစ်လိုက်ရုံသာ ရှိသည်။

မျိုးရိုးဗီဇ ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းခြင်း ကျရှုံးမှုက လုံးဝ အခြေအနေဆိုးမသွားမီ တိုက်ရိုက် ဖြတ်ထုတ်ပစ်လိုက်ရန်သာ လိုအပ်သည်။

သူ့ထံတွင်ရှိသော သွေးသားကြီးထွားခြင်းအစွမ်းက သူ့ကို လျင်မြန်စွာ ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာစေလိမ့်မည်။

ဤအစွမ်းက မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ အဆင့်တွင် သိပ်ပြီး အစွမ်းမထက်လှပေ။

သို့သော် မျိုးရိုးဗီဇ ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းခြင်း အဆင့်သို့ ရောက်သောအခါ ဝူမုန့်က ၎င်းကို အမှားခံနိုင်စွမ်း အလွန်မြင့်မားသည့် ထိပ်တန်းအဆင့် အစွမ်းတစ်ခုအဖြစ် အတင်းအဓမ္မ ဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့သည်။

၎င်းက သူ မြေမိခင်ဂိုဏ်းမှ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်လာပြီးနောက် အချိန်အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ပုန်းအောင်းနေခဲ့ရကာ မည်သည့် အရင်းအမြစ်၊ မည်သည့် မျိုးရိုးဗီဇ စက်ကိရိယာမှ မရှိဘဲနှင့် ကျင့်ကြံခြင်းအရှိန်အဟုန် အလွန်လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာရခြင်း၏ အဓိက အကြောင်းရင်းပင် ဖြစ်သည်။

ယခု သူ၏ မျိုးရိုးဗီဇ ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းခြင်း တိုးတက်မှုသည် မြေမိခင်ဂိုဏ်းမှ လူအားလုံးကိုပင် ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ရှီလျန်ဟိုင် ပင်လျှင် သူ့ရှေ့ရောက်ပါက ကျွန်းသခင် ဟု ရိုသေစွာ ခေါ်ဆိုရမည်သာ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် သူက လင်းယွမ်နှင့် ယခုအချိန်တွင် မျက်နှာချင်းမဆိုင်လိုသေးဘဲ တစ်ဖက်လူကို သူ့ရှေ့တွင် မာနတခွဲသားနှင့် ဝင်ရောက်လာခွင့် မပြုချင်ပေ။

သူ့အနေဖြင့် အချိန် အနည်းငယ် လိုအပ်သေးသည်။

"ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုတွေ ပိုပြီး အစွမ်းထက်တဲ့ အဆင့်အထိ ရောက်အောင် စောင့်လိုက်ဦး... အဲဒီအချိန်ကျမှ ငါတို့ ပြန်တွေ့ကြတာပေါ့"

ဝူမုန့်က ရင်ထဲတွင် တွေးလိုက်ပြီးနောက် နှလုံးအမြူတေကို လည်ပတ်စေကာ ရေပေါ်ကျွန်းကို အဆက်မပြတ် ရွေ့လျားသွားစေရန် တွန်းအားပေးလိုက်သည်။

အချိန်တစ်ဝက်ခန့် ကြာပြီးနောက် ကြယ်တံခွန်ကျွန်းသည် ကျိအန်မြို့ကို ဖြတ်သန်းကာ ယွီကျိုးပြည်နယ် ဘေးရှိ ရှန်ပေပြည်နယ် အနီးသို့ ရောက်ရှိလာတော့မည် ဖြစ်သည်။

ရှန်ပေပြည်နယ်သည် ယွီကျိုးပြည်နယ်၊ ကျန်းနန်ပြည်နယ်တို့နှင့် နယ်နိမိတ် ထိစပ်နေပြီး ကျန်းနန်ပြည်နယ်၏ အနောက်မြောက်ဘက်တွင် တည်ရှိသည်။

ယွီကျိုးပြည်နယ်ကမူ ကျန်းနန်ပြည်နယ်၏ မြောက်ဘက်တည့်တည့်တွင် တည်ရှိလေသည်။

ပြည်နယ်သုံးခုဆုံရာ နေရာဖြစ်သော်လည်း ရှန်ပေပြည်နယ် နယ်မြေအတွင်း တောင်တန်းများနှင့် ရေကန်များ ပေါများကာ စီးပွားရေးအရ အခြားပြည်နယ်နှစ်ခုနှင့် ယှဉ်လျှင် အများကြီး နောက်ကျကျန်နေခဲ့သည်။

တောင်တန်းများနှင့် ရေကန်များ များပြားသောကြောင့် လမ်းပန်းဆက်သွယ်ရေး ခက်ခဲပြီး သွားလာရန် အဆင်မပြေပေ။

ဤနေရာတွင် လူဦးရေလည်း နည်းပါးပြီး လူငယ်အများစုမှာ အလုပ်ထွက်လုပ်ကြသည်။

ကပ်ဘေးမတိုင်မီကတည်းက လူဦးရေ နည်းပါးခဲ့ရာ ကပ်ဘေးပြီးနောက်တွင်မူ ဆိုဖွယ်ရာပင် မရှိတော့ပေ။

ပို၍ ဝေးလံခေါင်ဖျားသော ဒေသဖြစ်လေ လူဦးရေ ပိုမိုကျဲပါးလေ ဖြစ်ပြီး အသက်ရှင်ကျန်ရစ်နိုင်ခြေမှာလည်း ပို၍ နည်းပါးသွားလောက်သည်။

ပြည်နယ်သုံးခုဆုံရာ ဒေသတွင် ရှန်ပေပြည်နယ်၌ တပ်စွဲထားသော အဖွဲ့အစည်းဟူ၍ လုံးဝ မရှိသလောက်ပင် ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် ရှန်ပေပြည်နယ်၏ ကောင်းကင်ထက်၌ လေပေါ်ကျွန်းများ ရှိနေလျှင်ပင် ရေထဲသို့ ကျသွားသည်နှင့် ရေပေါ်ကျွန်းများ ဖြစ်သွားကာ တောင်တန်းကြီးများကြားတွင် ပိတ်မိသွားမည်ဖြစ်ပြီး အပြင်သို့ ထွက်လာရန် အလွန် ခဲယဉ်းပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ရေလွှမ်းမိုးမှု ကပ်ဘေးစတင်ချိန်မှ ယနေ့အထိ ရှန်ပေတောင်တန်းများ မည်မျှပင် မြင့်မားစေကာမူ အားလုံး ရေအောက်ရောက်သွားလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

ယခု ရှန်ပေနယ်မြေအတွင်းမှ သွားမည်ဆိုလျှင် ပြဿနာ ကြီးကြီးမားမား ရှိမည်မဟုတ်ပေ။

ရှန်ပေမှတစ်ဆင့် ယွီကျိုးပြည်နယ်ကို ကွေ့ပတ်ကာ မြောက်ဘက်ရှိ ယွီကျိုးပြည်နယ်၏ နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော် နယ်မြေအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်နိုင်သည်။

၎င်းက ဝူမုန့်တို့အဖွဲ့ ကြိုတင်ရေးဆွဲထားသော လမ်းကြောင်းပင် ဖြစ်သည်။

……

ကောင်းကင်ယံတွင် လူရိပ်တစ်ဒါဇင်ကျော်ခန့် လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းလာကြသည်။

သူတို့ကို ဦးဆောင်လာသူမှာ မိုးကြိုးပြစ်ဒဏ်ကျွန်း၏ ကျွန်းသခင် ဟုန်လိန်ပင် ဖြစ်သည်။

ဟုန်လိန်၏ ဘေးတွင် လီထင်း၊ လျှိုချင့်ဟုန်တို့ ရှိနေပြီး သူတို့နှင့်အတူ ဤအချိန်တစ်ဝက်အတွင်း အညံ့ခံလာသော ဆင်တောင်ကျွန်း၏ ကျွန်းသခင် လျှိုရှီဆန်းနှင့် လက်နက်ချရန် ဖျောင်းဖျခံခဲ့ရသည့် အိုအေစစ်ကျွန်း၏ ကျွန်းသခင် လင်းချိုးယွဲ့တို့လည်း ပါဝင်သည်။

အခြားသူများမှာမူ အဖွဲ့အစည်း အသီးသီးမှ ခေါ်ဆောင်လာသော မျိုးရိုးဗီဇ ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းခြင်း အဆင့်ရှိ အစွမ်းပိုင်ရှင်များ ဖြစ်ကြသည်။

စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းသည်မှာ လျှိုရှီဆန်းဖြစ်စေ၊ လင်းချိုးယွဲ့ဖြစ်စေ ဟုန်လိန်နှင့် လီထင်းတို့၏ လက်နက်ချရန် ဖျောင်းဖျမှုကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် မည်သို့မျှ တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ချက်ချင်းပင် သဘောတူခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

သူတို့သည် ကျိအန်မြို့၏ အကြီးဆုံး ရေပေါ်ကျွန်းသုံးကျွန်းအနေဖြင့် ယွီကျိုးပြည်နယ်နှင့် အနီးကပ်ဆုံး အဖွဲ့အစည်းများ ဖြစ်ကြရာ မုန်ယာ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပုံကို သဘာဝကျကျ ကောင်းစွာ သိရှိထားကြသည်။

သို့သော် ထိုမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မုန်ယာမှ မာနထောင်လွှားလှသည့် ကျင်းရှီရုံက ထိုက်ယန်တောင်၏ လက်အောက်တွင် ဤသို့ပင် အလွယ်တကူ ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့လေသည်။

ထို့ကြောင့် သူတို့ မည်သို့များ မကြောက်ဘဲ နေနိုင်မည်နည်း။

ထို့ကြောင့် လီထင်းနှင့် ဟုန်လိန်တို့က သူတို့ထံ လာရောက်မရှာဖွေလျှင်ပင် သူတို့ဘာသာ ထိုက်ယန်တောင်သို့ သွားရောက်ကာ လင်းယွမ်ကို ဂါရဝပြုပြီး မိမိတို့သဘောဖြင့် သစ္စာခံကြမည်သာ ဖြစ်သည်။

သူတို့ ဘာကြောင့် မထွက်ပြေးကြသနည်းဆိုလျှင် ထိုနှစ်ယောက်တွင် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် အစီအစဉ်များ ရှိနေသောကြောင့်ပင်။

ကျိအန်မြို့မှ ထွက်ပြေးပြီး ထိုက်ယန်တောင်၏ အုပ်ချုပ်မှုအောက်မှ လွတ်ကင်းသွားလျှင်တောင်မှ အခြားပြည်နယ်များသို့ သွားပါက ထိုနေရာများတွင် အစွမ်းထက်သူများ မရှိဘူးဟု မည်သူက အာမခံနိုင်မည်နည်း။

အနည်းဆုံးတော့ ကျိအန်မြို့တွင် ဆက်နေပါက ထိုက်ယန်တောင်မှ လင်းယွမ်၏ အကာအကွယ်ကို ရရှိနိုင်သေးပြီး အားလုံး အေးအေးချမ်းချမ်း အတူတကွ ကျင့်ကြံနိုင်ခြင်းက ပို၍ ကောင်းမွန်သည် မဟုတ်ပါလော။

အနည်းဆုံးတော့ ဤဆရာလင်းက ထိုကျင်းရှီရုံထက် အများကြီး ပိုကောင်းသည်ဟု သတင်းထွက်နေလေသည်။

ထိုက်ယန်တောင်၏ တိုးတက်ရေး အယူအဆကလည်း မုန်ယာနှင့် လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားပေသည်။

ထိုက်ယန်တောင်၏ အယူအဆက အားနည်းသူများဖြစ်သော သူတို့ကို စိတ်အေးချမ်းသာ ရှိစေသည်။

"တကယ် ပြေးနိုင်တာပဲ... အချိန် ဘယ်လောက်မှ မကြာသေးဘူး... ရှန်ပေပြည်နယ်ကိုတောင် ရောက်တော့မယ်... ကြယ်တံခွန်ကျွန်းရဲ့ ကျွန်းသခင်က ထိုက်ယန်တောင်ကို မပူးပေါင်းဖို့ တကယ် ဆုံးဖြတ်ထားပုံရတယ်" လျှိုရှီဆန်းက မနေနိုင်ဘဲ ရေရွတ်လိုက်သည်။

ဘေးတွင်ရှိနေသော လင်းချိုးယွဲ့က "ဒီ ကြယ်တံခွန်ကျွန်းရဲ့ ကျွန်းသခင် ပြောင်းသွားပြီလို့ ကြားတယ်... အရင်က လျှိုမင်ဝေ မဟုတ်တော့ဘဲ ဝူမုန့် ဆိုတဲ့ လူတစ်ယောက်တဲ့"

"လျှိုမင်ဝေသာ ဆိုရင် သူက ငါတို့ထက်တောင် အရင်ဦးဆုံး လက်နက်ချမယ့်ကောင်ပဲ" လျှိုရှီဆန်းက ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည်။

လင်းချိုးယွဲ့ကမူ လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်ပြီး "သူ့လို လူမျိုးကို ဆရာလင်းက လက်ခံချင်မှ လက်ခံမှာပါ... သူ့လုပ်ရပ်တွေက ကျင်းရှီရုံနဲ့ ဘာမှမကွာဘူး... မိန်းမလိုက်စားတဲ့ နေရာမှာတော့ တူတူပဲ... ဒါပေမဲ့ အစွမ်းအစကျတော့ ကျင်းရှီရုံလောက် မရှိဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"သူ့နယ်မြေလေးထဲမှာပဲ အာဏာပြပြီး ယုတ်မာနိုင်တာ... အသေဆိုးနဲ့ သေလည်း မသနားပါဘူး"

ဘေးတွင်ရှိနေသော လီထင်းက ထိုစကားကို ကြားသောအခါ "ရှင်တို့ ဒီ ဝူမုန့်ဆိုတဲ့ လူအကြောင်း စုံစမ်းကြည့်ဖူးလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

လျှိုရှီဆန်းက အလျင်အမြန် ပြန်ဖြေသည်။ "ဒါရိုက်တာလီ... ကျွန်တော်တို့ အရင်က ဒီလူအကြောင်း စုံစမ်းကြည့်ဖူးပါတယ်... ကြားရသလောက်တော့ သူက လင်ကျောင်းမြို့ဘက်ကနေ ထွက်ပြေးလာတာလို့ သိရတယ်"

"ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ ကျိအန်မြို့အနေနဲ့ လင်ကျောင်းမြို့က သတင်းအချက်အလက်တွေကို သိပ်မသိရပါဘူး... အဖွဲ့အစည်းကြီးတွေနဲ့ ခေါင်းဆောင်တချို့လောက်ကိုပဲ သိတာ... ဒီ ဝူမုန့် ဆိုတဲ့နာမည်ကတော့ လူသိနည်းတဲ့အထဲမှာ ပါတယ်"

ဟုန်လိန်က မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် မေးလိုက်သည်။ "လင်ကျောင်းမြို့ကနေ ထွက်ပြေးလာတာ... သူက လင်ကျောင်းမြို့မှာ ပြဿနာ တစ်ခုခုများ ရှာခဲ့လို့လား"

လျှိုရှီဆန်းက ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။ "ဒါကိုတော့ ကျွန်တော်လည်း မသိပါဘူး"

လင်းချိုးယွဲ့က ရုတ်တရက် ဝင်ပြောလိုက်သည်။ "ပြဿနာရှာခဲ့လို့တော့ မဟုတ်လောက်ဘူး... သူက ထိုက်ယန်တောင်နဲ့ ရန်ငြိုးရန်စ ရှိနေတာများလားလို့ ကျွန်မ သံသယဖြစ်မိတယ်"

"ဟင်... ဘာဖြစ်လို့လဲ" ဟုန်လိန်က သူမကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

လင်းချိုးယွဲ့က ပြုံးလျက် "အားလုံး အသိပါပဲ... အရင်တုန်းက လင်ကျောင်းမြို့မှာ အဖွဲ့အစည်း အတော်များများ ရှိခဲ့ပေမဲ့ အင်အားအကြီးထွားဆုံးကတော့ အရင် ကွမ်ဖူ စစ်တပ်ပဲ"

"ကျွန်မတို့ ကျိအန်မြို့မှာ နေတဲ့သူတွေတောင် အဲဒီအချိန်က စစ်တပ်ရဲ့ နာမည်ကြီးပုံကို ကြားဖူးကြတယ်လေ"

"နောက်ပိုင်းကျတော့ ဆရာလင်းက အရှိန်အဟုန်နဲ့ တက်လာပြီး လင်ကျောင်းမြို့က ဂိုဏ်းကြီးသုံးခုကို ရှင်းပစ်ရုံသာမက နောက်ဆုံးမှာ စစ်တပ်ကိုတောင် သူကပဲ ဖြိုခွဲပစ်လိုက်တာလေ"

"ဒီလူက လင်ကျောင်းမြို့ကနေ ထွက်ပြေးလာတယ်ဆိုမှတော့... သေချာပေါက် ဆရာလင်း ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့တဲ့ အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုခုက လူပဲ ဖြစ်ရမယ်"

"ဘယ်အဖွဲ့ကလဲ ဆိုတာကိုတော့ အတိအကျ မသိရသေးဘူးပေါ့"

သူမ၏ သုံးသပ်ချက်များက ခိုင်လုံလှသဖြင့် ဟုန်လိန်ပင် သဘောတူစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်မိသည်။

ဟုန်လိန်၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားပြီး "တကယ်လို့ ထိုက်ယန်တောင်ရဲ့ ရန်သူဟောင်းသာ ဆိုရင်တော့ ဒါက အဓိပ္ပာယ်ရှိသွားပြီ"

"သူက ဆရာလင်း လက်စားချေမှာကို ကြောက်လို့ မိုင်ပေါင်းများစွာ အဝေးကြီးကို ထွက်ပြေးနေတာပဲ"

"ဒီတစ်ခေါက်သာ သူ့ကို ငါတို့ ဖမ်းထားနိုင်ပြီး ဆရာလင်းရှေ့ကို ခေါ်သွားနိုင်ရင် ဒါက ကြီးမားတဲ့ အောင်မြင်မှုတစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်တယ်"

"အားလုံးပဲ... သွားကြမယ်... အရှိန်တင်ကြ... သူ့ကို လွတ်မသွားစေနဲ့"

အခြားသူများလည်း အချင်းချင်း တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက် အပြုံးကိုယ်စီဖြင့် အနောက်မှ အပြေးအလွှား လိုက်ပါသွားကြသည်။

မကြာမီမှာပင် အဆုံးအစမရှိသော ရေပြင်ကြီးအထက်တွင် ဧရာမ ရေပေါ်ကျွန်းကြီးတစ်ခု ဖြည်းညင်းစွာ ရွေ့လျားသွားနေသည်ကို အားလုံး လှမ်းမြင်လိုက်ရသည်။

မှန်ပါသည်... ဤသို့ ဖြည်းညင်းသော အရှိန်ဆိုသည်မှာ သူတို့၏ ပျံသန်းသည့် အရှိန်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ထားခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

တကယ်တမ်းတွင်မူ ဤကျွန်း၏ အရှိန်မှာ မနှေးကွေးလှဘဲ သာမန် သင်္ဘောကြီးတစ်စင်း၏ အမြန်နှုန်းနီးပါးခန့် ရှိနေလေပြီ။

"ကြယ်တံခွန်ကျွန်းပဲ"

"တားကြ"

ဟုန်လိန်နှင့် လီထင်းတို့က ချက်ချင်း အော်ဟစ်လိုက်ပြီး အရှိန်မြှင့်လိုက်ကြသည်။

လေထဲတွင် အလင်းတန်းများ ဖြတ်သန်းသွားပြီးနောက် လူဆယ်ဂဏန်းခန့်သည် ကြယ်တံခွန်ကျွန်း၏ ကောင်းကင်ယံသို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိလာကြသည်။

ဟုန်လိန်က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး... "မိုးကြိုးကုဋေ" ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ကောင်းကင်ယံ၌ ဧရာမ လျှပ်စီးမိုးကြိုးဘောလုံးကြီးတစ်ခု စုစည်းဖြစ်ပေါ်လာသည်။

သူ လက်ကို အားကုန် လွှဲချလိုက်သည်နှင့် ထိုမိုးကြိုးဘောလုံးကြီးသည် လေခွင်းသံနှင့်အတူ ပြုတ်ကျလာတော့သည်။

"ဝုန်း"

ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားနေသော ရေပေါ်ကျွန်းထက်ရှိ အမြင့်ဆုံး အဆောက်အအုံမှာ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် တစ်စစီ ပေါက်ကွဲပျက်စီးသွားလေသည်။

ဤမြင်ကွင်းကြောင့် ကျွန်းပေါ်ရှိ ဝူမုန့်တို့အဖွဲ့မှာ ချက်ချင်း သတိထားမိသွားကြသည်။

"ဘယ်သူလဲ"

"ဒုက္ခပဲ... ရန်သူတွေ ဝင်တိုက်နေပြီ"

"အပြင်ထွက်ကြည့်ကြစမ်း"

"ကျွန်းသခင်... ခင်ဗျား ဆက်လုပ်နေ... ကျွန်တော်တို့ သွားကြည့်လိုက်မယ်"

ရှီလျန်ဟိုင်က ဝူမုန့်ကို အလျင်အမြန် တားဆီးပြောဆိုလိုက်သည်။

ယခုအချိန်တွင် ဤကျွန်း လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာနိုင်ရန်အတွက် ဝူမုန့်က နှလုံးအမြူတေကို ဆက်လက် ထိန်းချုပ်နေရန် လိုအပ်သေးသည်။

ရှီလျန်ဟိုင်တို့အဖွဲ့က မလိုအပ်သော ပြဿနာများ ထပ်မံမဖြစ်ပွားစေလိုဘဲ ကျိအန်မြို့မှ အမြန်ဆုံးထွက်ခွာကာ ရှန်ပေနယ်မြေထဲသို့သာ အမြန် ဝင်ရောက်ချင်နေကြသည်။

ချက်ချင်းပင် မြေမိခင်ဂိုဏ်းမှ အစွမ်းပိုင်ရှင်များ ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားကြပြီး အပေါ်ယံသို့ လေခွင်းသံများဖြင့် တဟုန်ထိုး ထွက်ပေါ်လာကြသည်။

မကြာမီမှာပင် ရှီလျန်ဟိုင်က ဟုန်လိန်တို့ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

တစ်ဖက်လူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ နက်ရှိုင်းသော သမုဒ္ဒရာကြီးအလား ကြီးမားလှသော စွမ်းအင်လှိုင်းများကို သူ ခံစားမိလိုက်သည်။

တစ်ချိန်က မြေမိခင်ဂိုဏ်း၏ အစွမ်းပိုင်ရှင်ဖြစ်ခဲ့သော သူပင်လျှင် မျက်နှာအနည်းငယ် ပျက်သွားမိသည်။

"မင်းတို့က ဘယ်သူတွေလဲ"

သူက အသံထွက်၍ မေးလိုက်သည်။

ဟုန်လိန်၏ အိုမင်းသော မျက်နှာကြီး တင်းမာသွားပြီး "မိုးကြိုးပြစ်ဒဏ်ကျွန်းက ဟုန်လိန်ပဲ" ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"မင်းက ကျွန်းသခင် ဝူမုန့်လား... ကျွန်းကို အခုချက်ချင်း ရပ်လိုက်စမ်း"

"ဒီကျွန်းက ကျိအန်မြို့ရဲ့ ကျွန်းပဲ... ကျွန်းပေါ်ကလူတွေကလည်း ကျိအန်မြို့သားတွေပဲ... ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ ကျိအန်မြို့ကနေ ထွက်သွားခွင့် မရှိဘူး"

ရှီလျန်ဟိုင် ဒေါသထွက်သွားသည်။ မိုးကြိုးပြစ်ဒဏ်ကျွန်း ဟူသော အမည်ကို သူ သေချာပေါက် ကြားဖူးထားသည်။

ဟုန်လိန်ဆိုသည်မှာ မုန်ယာ၏ နာမည်ကျော် မိုးကြိုးနတ်မင်း ဖြစ်ကြောင်းကိုလည်း သူ ပို၍ပင် ရှင်းလင်းစွာ သိထားလေသည်။

သူတို့သည် မုန်ယာ၏ အဓိက ဒါရိုက်တာဆယ်ဦး ဖြစ်သည်။ မုန်ယာထံ ခိုလှုံခဲ့ဖူးရာ ဤလူစု၏ နောက်ခံကို သေချာပေါက် သိရှိထားကြသည်။

သို့သော် ရှီလျန်ဟိုင် နားမလည်နိုင်သည်မှာ သူတို့ ရရှိထားသော သတင်းများအရ ကျင်းရှီရုံသည် လင်းယွမ်၏ လက်အောက်တွင် အကြီးအကျယ် ရှုံးနိမ့်သွားပြီး သူကိုယ်တိုင်ပင် သေဆုံးသွားလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

ဤ မုန်ယာမှ လူများ ရူးနေကြတာလား။

ဤအချိန်တွင် အပြင်ထွက်ပြီး အာဏာလာပြရဲသေးသည်လား။

ရှီလျန်ဟိုင်က အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး ခပ်ဩဩ အသံဖြင့် "ကျုပ် မှတ်မိသလောက်ဆိုရင် အဘိုးကြီး... ခင်ဗျားက မုန်ယာက လူမလား" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ခင်ဗျားတို့ မုန်ယာက အခု ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်တောင် မကာကွယ်နိုင်တော့တာကိုများ... ဟိုဟာဝင်စွက် ဒီဟာဝင်စွက် လာလုပ်နေသေးတာလား"

ဟုန်လိန်၏ အကြည့်များ ချက်ချင်း စူးရှသွားပြီး အေးစက်စွာဖြင့် "ဟမ့်... အပိုတွေ ပြောမနေနဲ့... မင်းက ကျွန်းသခင်လား... မဟုတ်ရင် ထွက်သွားစမ်း"

ရှီလျန်ဟိုင်က ဒေါသထွက်လွန်း၍ ရယ်မောလိုက်ပြီး "ကျုပ်က မသွားဘူးဆိုရင်ရော"

"ဒါဆို မင်း သေလမ်းကို ရှာတာပဲ"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ဟုန်လိန်က မည်သို့မျှ တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ချက်ချင်း တိုက်ခိုက်လိုက်တော့သည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံး၌ လျှပ်စီးများ လက်သွားပြီးနောက် သူသည် ချက်ချင်းဆိုသလို ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

လေထဲတွင် လျှပ်စီးကြောင်းများ၏ တဂျွတ်ဂျွတ်မြည်သံများ သဲ့သဲ့ထွက်ပေါ်လာပြီး မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ ရှီလျန်ဟိုင်ကလည်း တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ သူ၏ သန္ဓေပြောင်းအစွမ်းကို ချက်ချင်း ထုတ်သုံးလိုက်သည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် အရေပြားနှင့် သွေးသားများသည် မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်လောက်သော အရှိန်ဖြင့် မာကျောသော ကျောက်တုံးများအဖြစ်သို့ လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

"ဝုန်း"

မိုးကြိုးများ ပေါက်ကွဲသွားပြီး ရှီလျန်ဟိုင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ကျရောက်လာသည်။

ရှီလျန်ဟိုင်ကမူ ဘာမှမဖြစ်သည့်အလား ရှေ့တွင် ပေါ်လာသော လူရိပ်ဆီသို့ လက်သီးဖြင့် အားကုန် ထိုးချလိုက်သည်။

"ဝုန်း"

လူရိပ်၏ အရှေ့တွင် လျှပ်စီးမိုးကြိုးများ ပေါက်ကွဲသွားလေသည်။

ရှီလျန်ဟိုင်က သူ၏ အရှေ့ဘက်တွင် ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်သွားသည်ကိုသာ ခံစားလိုက်ရပြီး တစ်ဖက်လူမှာမူ ပေါက်ကွဲသွားသော မိုးကြိုးတစ်အုပ်ကိုသာ ချန်ရစ်ခဲ့ကာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သူ့ကျောဘက်မှ ကြီးမားသော လက်တစ်ဖက်က သူ၏ လည်ပင်းကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်ကို သတိထားမိလိုက်သည်။

သို့သော် ရှီလျန်ဟိုင်က အနည်းငယ်မျှပင် ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိဘဲ "ဖယ်စမ်း" ဟု ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သူက တံတောင်ဆစ်ဖြင့် အနောက်သို့ အားကုန် ပြန်လည် ထိုးနှက်လိုက်ရာ ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး လေထုထဲတွင် ဆူညံသွားကာ ဟုန်လိန်မှာ ထပ်မံ ပျောက်ကွယ်သွားပြန်သည်။

လျှပ်စီးမိုးကြိုးများ၏ စွမ်းအားက အလွန် ကြီးမားလှသော်လည်း ကျောက်တုံးနှင့်တူသော ရှီလျန်ဟိုင်နှင့် တွေ့သောအခါ ဆက်တိုက်ဆိုသလို ရှုံးနိမ့်နေရသည်။

ဤသည်က ဟုန်လိန်ကို မျက်မှောင်ကြုတ်သွားစေလေတော့သည်။

ဆက်ရန်...