အခန်း ၈၉၉

အပိုင်း (၈၉၉) အကျပ်ကိုင်ခြင်း

အကယ်၍ ဝူမုန့် နိုးထလာခဲ့သော အစွမ်းသည် ဒြပ်စင်အမျိုးအစား သန္ဓေပြောင်းအစွမ်းသာ ဖြစ်ခဲ့မည်ဆိုပါက သူသည် ယခုဆိုလျှင် အမှန်တကယ် ထိပ်တန်းအဆင့် အစွမ်းပိုင်ရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်နေလောက်ပြီဟု လင်းယွမ်က ယုံကြည်ထားသည်။

အစွမ်းပိုင်ရှင်များကို ပို၍ တွေ့မြင်လာရသည်နှင့်အမျှ သန္ဓေပြောင်းအစွမ်းများကြားတွင် အားနည်းခြင်းနှင့် အားကောင်းခြင်းဆိုသည့် ကွာဟချက် အမှန်တကယ် ရှိနေကြောင်းကို လင်းယွမ် ပို၍ ရှင်းလင်းစွာ သဘောပေါက်လာခဲ့သည်။

မဟုတ်သေး... အားနည်းခြင်း၊ အားကောင်းခြင်းလို့ ပြောတာထက် အသုံးပြုနိုင်တဲ့ အခြေအနေ အတိုင်းအတာလို့ ပြောတာက ပိုမှန်လိမ့်မည်။

ဒြပ်စင်အမျိုးအစား သန္ဓေပြောင်းအစွမ်းများသည် အန္တရာယ်များသော အခြေအနေ အများစုနှင့် ကိုက်ညီမှုရှိသည်။

တိုက်ခိုက်ရေးပိုင်းကို ကြည့်မည်ဆိုလျှင် ဒြပ်စင်အစွမ်းပိုင်ရှင်များသည် အနီးကပ် တိုက်ခိုက်နိုင်ရုံသာမက အဝေးမှလည်း လှမ်း၍ တိုက်ခိုက်နိုင်သည်။

ကာကွယ်ရေးပိုင်းတွင်လည်း ဒြပ်စင်အစွမ်းပိုင်ရှင်များသည် အကာအကွယ် ဒိုင်းလွှားများကို ဖွဲ့စည်းနိုင်ပြီး ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ထိခိုက်မှုများကို ကာကွယ်ရန် မိမိကိုယ်ကို ဒြပ်စင်အဖြစ်ပင် အသွင်ပြောင်းလဲနိုင်ကြသည်။

ပုန်းကွယ်ခြင်းပိုင်း၌လည်း ဒြပ်စင်အစွမ်းပိုင်ရှင်များသည် ဒြပ်စင်ပုံစံသို့ ကူးပြောင်းကာ အနီးအနားရှိ တူညီသော ဒြပ်စင် အရာဝတ္ထုများထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေနိုင်သည်။

ထို့ကြောင့် ဒြပ်စင်အစွမ်းပိုင်ရှင်များက ခွန်အားအမျိုးအစားနှင့် အလျင်အမျိုးအစား အစွမ်းပိုင်ရှင်များကို အထင်သေးရခြင်းမှာ ဤအချက်များကြောင့်လည်း တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ပါဝင်သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။

သေချာသည်ကတော့ အရာရာတိုင်းတွင် ကောင်းကျိုးရှိသလို ဆိုးကျိုးလည်း ရှိတတ်စမြဲမို့ အခြားအစွမ်းပိုင်ရှင်များတွင်လည်း ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင် အားသာချက်များ သေချာပေါက် ရှိကြပေမည်။

ဒြပ်စင်အစွမ်းပိုင်ရှင်များတွင်လည်း ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင် အားနည်းချက်များ ရှိနေသေးသည်။

ပုံမှန် အစွမ်းပိုင်ရှင်များထက် တစ်ဆပိုမြန်နေသော ဝူမုန့်၏ လေ့ကျင့်မှုနှုန်းကို တွေးမိလိုက်သောအခါ လင်းယွမ်၏ စိတ်ထဲတွင် ခန့်မှန်းချက် တစ်ခု ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"သူ့ရဲ့ သွေးသားကြီးထွားခြင်းအစွမ်းက သူ့ကို အမှားလုပ်မိရင်တောင် ပြန်ပြင်နိုင်တဲ့ အခွင့်အရေးတွေ ပိုရစေတော့ မျိုးရိုးဗီဇ ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းခြင်း ၆၀% အဆင့်ကို အမြန်ဆုံး ရောက်သွားတာ ဖြစ်ရမယ်"

ဝူမုန့်က မည်သည့်နည်းလမ်းကို အသုံးပြု၍ ဤအဆင့်ထိ ရောက်လာသနည်း ဆိုသည်ကို သူ အကြမ်းဖျင်း ခန့်မှန်းမိနေပြီ ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ မိမိ၏ အားကောင်းလှသော သွေးသား ပြန်လည်ကုသခြင်းစွမ်းရည်ကို အသုံးချကာ မျိုးရိုးဗီဇ ပေါင်းစပ်မှု အမျိုးမျိုးကို အဆက်မပြတ် စမ်းသပ်နေခြင်းပင် ဖြစ်လိမ့်မည်။

အကယ်၍ ကျရှုံးသွားခဲ့လျှင်တောင် အသက်ရှင်ရန်အတွက် အမြီးဖြတ်ပြေးရသည့် အိမ်မြှောင်တစ်ကောင်လို မျိုးရိုးဗီဇ ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းခြင်း ကျရှုံးသွားသည့် သွေးသားအစိတ်အပိုင်းကို အချိန်မီ ဖြတ်ထုတ်ပစ်လိုက်ရုံသာ ဖြစ်သည်။

သေချာသည်ကတော့ ဤနည်းလမ်းကို အခြားအစွမ်းပိုင်ရှင်များအနေဖြင့် မည်သို့မျှ လုပ်ဆောင်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

မျိုးရိုးဗီဇ ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းခြင်းတွင် အမှားအယွင်း တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် မျိုးရိုးဗီဇ အဆင့်တစ်ခုလုံးကို လျင်မြန်စွာ ရပ်တန့်သွားစေနိုင်သည်။

မျိုးရိုးဗီဇ သံကြိုး တစ်ခုလုံး ပြိုကွဲသွားခြင်းက ခန္ဓာကိုယ်ကို လျင်မြန်စွာ ပုံပျက်ပန်းပျက် ဖြစ်သွားစေလိမ့်မည်။

ထိုအချိန်မျိုးတွင် ရပ်တန့်ပစ်ရန် ကြိုးစားလျှင်တောင် ရပ်တန့်နိုင်မည် မဟုတ်ဘဲ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရ တိုက်ရိုက် ဖြတ်တောက်လိုက်ခြင်းမှလွဲ၍ အခြားနည်းလမ်း မရှိတော့ပေ။

လင်းယွမ်က မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်လိုက်ရင်း ရုတ်တရက် စိတ်ထဲတွင် လှုပ်ရှားသွားသည်။

"ဒါကလည်း လေ့ကျင့်နှုန်းကို မြှင့်တင်ဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခုပဲ... အခုချိန်ထိ ပြန်လည်ကုသခြင်း အမျိုးအစား အစွမ်းကို ငါ မရှာတွေ့သေးတော့ စမ်းကြည့်လို့ ရနိုင်တယ်"

"ဒါပေမဲ့ တိတိကျကျ ပြောရရင် ငါ့ရဲ့ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲခြင်း အစွမ်းကလည်း တကယ်တော့ ခန္ဓာကိုယ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အစွမ်းတစ်မျိုးလို့ သတ်မှတ်လို့ ရတယ်"

"ငါ မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ မနိုးထလာခင် အစောပိုင်းကတည်းက ဆင့်ကဲပြောင်းလဲခြင်း အစွမ်းက ငါ့ကို အန္တရာယ်ရှိတဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်တွေနဲ့ အလျင်အမြန် အသားကျစေနိုင်ခဲ့တာပဲ"

လင်းယွမ်သည် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲခြင်း အစွမ်းကို စတင် နိုးထလာချိန်ကတည်းက ဒဏ်ရာရခဲ့လျှင်ပင် လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာနိုင်စွမ်း ရှိခဲ့သည်။

ဆင့်ကဲပြောင်းလဲခြင်း အစွမ်းသည် အလိုအလျောက် ကိုယ်ပိုင်ကုသခြင်းစွမ်းရည် ကို ဆင့်ကဲပြောင်းလဲစေပြီး ဒဏ်ရာများ ကျက်လွယ်စေရန် အရှိန်မြှင့်ပေးနိုင်သည်။

သို့သော် ဝူမုန့်တို့၏ အဆင့်မြင့် ကိုယ်ပိုင်ကုသခြင်းစွမ်းရည်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လိုက်ပါက ဆင့်ကဲပြောင်းလဲခြင်း အစွမ်းမှ ရရှိလာသော ကိုယ်ပိုင်ကုသခြင်းစွမ်းရည်မှာ အနည်းငယ် လိုအပ်ချက် ရှိနေသေးသည်။

ဥပမာအားဖြင့် ကျင်းရှီရုံက ဤကဲ့သို့သော စွမ်းရည်မျိုးကို ပုံတူကူးချထားခဲ့သည်။

လင်းယွမ်နှင့် သူ၏ မူလခန္ဓာကိုယ်တို့ တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြစဉ်က ကျင်းရှီရုံ၏ အားနည်းချက်သည် စိတ်စွမ်းအင်သာ မဟုတ်ခဲ့လျှင် လင်းယွမ်အနေဖြင့် သူ့ကို သတ်ဖြတ်ရန် အမှန်တကယ် ခက်ခဲသွားလိမ့်မည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။

အကြောင်းမှာ တစ်ဖက်လူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် အဆင့်မြင့် ကိုယ်ပိုင်ကုသခြင်းစွမ်းရည် ရှိနေသောကြောင့်ပင်။ ခေါင်းကို ခုတ်ဖြတ်လိုက်လျှင်ပင် ခေါင်းနှင့် ကိုယ်သာ လုံးဝ ကွဲကွာမသွားပါက ပြန်လည် ဆက်စပ် ကြီးထွားလာနိုင်သေးသည်။

ထိုစဉ်က လင်းယွမ်သည် ကျင်းရှီရုံ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဟင်းလင်းပြင် လှိုင်းလေထဲသို့ ခြေထောက်ဖြင့် ကန်သွင်းခဲ့ရာ ကျင်းရှီရုံမှာ ခေါင်းတစ်လုံးတည်းသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သော်လည်း လည်ပင်းအောက်ပိုင်း အစိတ်အပိုင်းများကို အသည်းအသန် ပြန်လည်ကြီးထွားလာစေရန် ကြိုးပမ်းနေသေးသည်။

အကယ်၍သာ အစွမ်းများကို ထောက်ပံ့ပေးမည့် နှလုံး မရှိတော့ခြင်းသာ မဟုတ်ပါက အမှန်တကယ်ပင် ပြန်လည် ကြီးထွားလာနိုင်လောက်သည်။

သို့သော် လင်းယွမ်၏ ကိုယ်ပိုင်ကုသခြင်းစွမ်းရည်ကတော့ ဤမျှအထိ ထူးကဲသော အဆင့်သို့ မည်သို့မျှ ရောက်ရှိနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

"မုန်ယာကုမ္ပဏီ နဲ့ ခိုက်ရီနည်းပညာ ကို ပေါင်းစည်းပြီးသွားရင် ဒီဘက်နဲ့ သက်ဆိုင်တဲ့ မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ ရှိ၊ မရှိ စနစ် ထဲမှာ ရှာကြည့်ရမယ်"

လင်းယွမ်သည် စိတ်ထဲမှ တွေးတောနေရင်း ချက်ချင်းပင် အတွေးများကို ပြန်လည် သိမ်းဆည်းလိုက်ကာ ရှေ့တွင်ရှိနေသော လီထင်းနှင့် အခြားသူများကို ကြည့်လိုက်သည်။

လီထင်းတို့အဖွဲ့၏ ဤအကြိမ် လုပ်ဆောင်ချက်မှာလည်း သေးငယ်လှသည် မဟုတ်ပေ။ ရေပေါ်ကျွန်းနှင့် လေပေါ်ကျွန်း အများအပြားကို ပြန်လည် ယူဆောင်လာနိုင်ခဲ့သဖြင့် အမှန်တကယ်ပင် ဆုချီးမြှင့်သင့်ပေသည်။

သို့သော် မည်သို့ ဆုချီးမြှင့်ရမည်ကိုမူ သေချာစွာ စဉ်းစားရဦးမည် ဖြစ်သည်။

လီထင်းသည် မုန်ယာကုမ္ပဏီ၏ ယခင် ဒါရိုက်တာတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး မူလကတည်းက ရာထူးနှင့် လုပ်ပိုင်ခွင့် ကြီးမားသူဖြစ်ရာ သူမကို မုန်ယာကုမ္ပဏီအား ပြန်လည် ဦးစီးခိုင်းမည်ဆိုလျှင်လည်း အဆင်ပြေနိုင်ပုံရသည်။

သို့သော် လင်းယွမ် သတိထားရမည့် အချက်တစ်ချက် ရှိနေသည်။ အကယ်၍ လီထင်းသာ ရည်မှန်းချက် ကြီးမားသူ တစ်ယောက် ဖြစ်နေပါက အနာဂတ်တွင် မုန်ယာကုမ္ပဏီကို ဦးဆောင်ကာ သီးခြား ခွဲထွက်သွားမည်လား ဆိုသည်ပင်။

ထို့ကြောင့် လီထင်းအား မုန်ယာကုမ္ပဏီကို ပြန်လည် အုပ်ချုပ်ခိုင်းခြင်းက မဖြစ်နိုင်သည်တော့ မဟုတ်ပေ။ သို့သော် တစ်ဖက်လူအနေဖြင့် သူ့စကားကို အကြွင်းမဲ့ နာခံရန်တော့ လိုအပ်သည်။

ဤပြဿနာအတွက် ဖြေရှင်းရမည့် နည်းလမ်းကလည်း တကယ်တော့ ရိုးရှင်းလှသည်။ ဝိညာဉ် ချုပ်နှောင်ခြင်း သင်္ကေတ တစ်ခုတည်းဖြင့်ပင် ပြီးပြတ်သွားနိုင်ပေသည်။

ဤနေရာအထိ တွေးမိပြီးနောက် လင်းယွမ်သည် လီထင်းကို ကြည့်လိုက်ကာ စကားပြောရန် အနည်းငယ် ပြင်ဆင်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ဒီတစ်ခေါက် ခင်ဗျားတို့ရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်က မဆိုးပါဘူး... အခု မုန်ယာကုမ္ပဏီကို ပြန်လည် ဖွဲ့စည်းနေတဲ့ အချိန်နဲ့လည်း တိုက်ဆိုင်နေတော့ လူလိုနေတဲ့ အချိန်ပဲ"

"လီထင်း... ခင်ဗျားက မူလကတည်းက မုန်ယာကုမ္ပဏီရဲ့ ထိပ်တန်း ဒါရိုက်တာ ဆယ်ဦးထဲမှာ ပါဝင်ခဲ့တာဆိုတော့... ဒီလိုလုပ်ကြတာပေါ့... ရှေ့ဆက်ပြီး မုန်ယာကုမ္ပဏီရဲ့ ထိပ်တန်း ဒါရိုက်တာ ဆယ်ဦး ဖွဲ့စည်းပုံကို အရင်အတိုင်းပဲ ထားမယ်... ခင်ဗျားက ကျင်းရှီရုံ နေရာကို ဆက်ခံပြီး မုန်ယာကုမ္ပဏီရဲ့ ပထမ ဒါရိုက်တာ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်"

"ဒုတိယ ဒါရိုက်တာ နေရာကိုတော့ လျှိုချင့်ဟုန်က တာဝန်ယူပြီး... မိုးကြိုးနတ်မင်း အဘိုးဟုန်ကတော့ တတိယ ဒါရိုက်တာ နေရာကို ဆက်ပြီး တာဝန်ယူရလိမ့်မယ်"

"နောက်က ဒါရိုက်တာ နေရာတွေအတွက်တော့ လူရွေးချယ်တာကို ကျွန်တော် ထပ်ပြီး စီစဉ်သွားမယ်... ဒါရိုက်တာတွေရဲ့ ခံစားခွင့်နဲ့ လုပ်ပိုင်ခွင့်တွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့ ကျွန်တော် နောက်မှ စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းတွေ ရေးဆွဲဖို့ လူလွှတ်လိုက်မယ်"

"အားလုံးကို ကျွန်တော် တစ်ချက် ထပ်ပြီး အလေးအနက် ပြောချင်တာက... ကျွန်တော်က ကျင်းရှီရုံ မဟုတ်ဘူး... မုန်ယာကုမ္ပဏီရဲ့ အရင်က အယူအဆတွေက ကျွန်တော်တို့ ထိုက်ယန်တောင် ရဲ့ အယူအဆတွေနဲ့ မကိုက်ညီတဲ့အတွက် အားလုံးကို ဖျက်သိမ်းပစ်ရလိမ့်မယ်"

"ခင်ဗျားတို့ အားလုံးကို ကျင်းရှီရုံရဲ့ စနစ်အဟောင်း လမ်းဟောင်းကြီးနောက်ကို ထပ်ပြီး လိုက်မသွားစေချင်ဘူး"

"ကျွန်တော်တို့ အားလုံးက လူသားတွေချည်းပဲ... အစွမ်းပိုင်ရှင် ဆိုတာက ဒုတိယ အချက်ပဲ... အသက်တစ်ချောင်းနဲ့ ရင်ဆိုင်ရတဲ့အခါ အနည်းဆုံးတော့ အခြေခံ လေးစားမှုလေး ရှိဖို့ လိုအပ်တယ်"

"သာမန်လူတွေရဲ့ အသက်ကလည်း အသက်ပဲ... ဒီအချက်ကို ခင်ဗျားတို့ အားလုံး သေချာ မှတ်သားထားဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"

လီထင်းတို့မှာ ချက်ချင်းပင် ရိုသေလေးစားစိတ်များ ဖြစ်ပေါ်လာကြပြီး အသီးသီး ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ကြသည်။

အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် မည်သူကမျှ မွေးရာပါ လူသတ်ရသည်ကို နှစ်သက်ကြသည် မဟုတ်ပေ။ စနစ်တကျ ခေတ်မီ လူ့အဖွဲ့အစည်း၏ ပညာရေးကို သင်ကြားခဲ့ဖူးသူတိုင်းတွင် ဤကဲ့သို့သော ဖောက်ပြန်နေသည့် စိတ်ကူးမျိုး ရှိနိုင်မည် မဟုတ်ပါ။

ထို့ကြောင့် လင်းယွမ် ကိုယ်စားပြုသော ထိုက်ယန်တောင် ၏ အယူအဆမှာ အမှန်တကယ်တော့ လူအများစု၏ တန်ဖိုးထားမှုများနှင့် ကိုက်ညီနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

တည်ငြိမ်အေးချမ်းပြီး ကောင်းမြတ်သော စေတနာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည့် လူ့အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုတွင် မည်သူက ရှင်သန်ချင်စိတ် မရှိဘဲ နေမည်နည်း။

လီထင်းတို့အဖွဲ့မှာ ယခုအချိန်တွင် စိတ်ထဲ၌ အတိုင်းမသိ ဝမ်းသာပီတိ ဖြစ်နေကြပြီး တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်ကာ အချင်းချင်း၏ မျက်လုံးများထဲမှ ကျေနပ်မှု အရိပ်အယောင်များကို မြင်တွေ့လိုက်ကြသည်။

ထင်ရှားသည်မှာ သူတို့၏ ဤအကြိမ် ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုများသည် အလကား မဖြစ်ခဲ့ပေ။

ဆရာလင်းယွမ်သည် တကယ်ကို အပြစ်နှင့်အကျိုးကို ရှင်းလင်းစွာ ခွဲခြားသိမြင်သူ ဖြစ်သည်။

ထိုသို့ တွေးမိပြီးနောက် လီထင်းက ထပ်မံ၍ စကားစလိုက်သည်။ "ဆရာလင်းယွမ်... ကျွန်မတို့ ဝူမုန့်ကို ဖမ်းမမိခဲ့ဘဲ ကြယ်တံခွန်ကျွန်းကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပေမဲ့ ဝူမုန့်က ကျွန်မတို့ကို ကျေးဇူးတစ်ခုတော့ ပြုခဲ့ပါတယ်"

"သူက လူနှစ်ယောက်ကို ကျွန်မတို့ဆီ အပ်ခဲ့တယ်... အဲဒီလူနှစ်ယောက်က အရမ်း အရေးကြီးတယ်တဲ့... ဆရာလင်းယွမ် အနေနဲ့လည်း ဒီလက်ဆောင်ကို သေချာပေါက် သဘောကျလိမ့်မယ်လို့ ပြောလိုက်ပါတယ်"

လင်းယွမ်က ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အံ့အားသင့်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "ဘယ်သူတွေလဲ"

လီထင်းက ပြုံး၍ ဖြေလိုက်၏။ "မြေမိခင်ဂိုဏ်းက ရှီလျန်ဟိုင် နဲ့ ကွမ်မောက်ချိုင် ပါ"

"ဟင်"

လင်းယွမ် ချက်ချင်း မျက်ခုံးပင့်သွားပြီး စိတ်ဝင်စားသွားလေသည်။ "သူတို့ ဟုတ်လား... အဲဒီနှစ်ယောက်က ခင်ဗျား လက်ထဲမှာလား"

"ဟုတ်ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ အဲဒီနှစ်ယောက်က အခုဆိုရင် သတိရနေလောက်ပြီမို့... ကျွန်မ ချိုးခုံငါး သိုလှောင်အိတ် ကို ရမ်းပြီး မဖွင့်ရဲလို့ သူတို့ကို မထုတ်ပေးသေးတာပါ" ဟု လီထင်းက အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။

သူမတွင် ရန်သူများကို နှိမ်နင်းနိုင်မည့် နည်းလမ်းများစွာ မရှိပေ။ အကယ်၍ ထိုနှစ်ယောက်ကို လွှတ်ပေးလိုက်ပါက သူတို့နှစ်ဦးမှာ သေချာပေါက် ပြင်းထန်စွာ ပြန်လည် ခုခံကြမည် ဖြစ်သည်။

လင်းယွမ်က ရယ်မောလိုက်ပြီး "ကိစ္စမရှိပါဘူး... ကျွန်တော့်ဆီ ရောက်လာမှတော့ စိတ်ပူစရာ မလိုတော့ပါဘူး"

"သူတို့ကို ထုတ်လိုက်ပါ"

"ဟုတ်ကဲ့"

လီထင်းက ချက်ချင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ချိုးခုံငါး သိုလှောင်အိတ် ကို အလျင်အမြန် ထုတ်ယူလိုက်သည်။

လူအများ၏ အကြည့်များအောက်တွင် သူမက အစွမ်းကို လှုံ့ဆော်လိုက်ရာ ချိုးခုံငါး သိုလှောင်အိတ် မှ အပြာရောင်အလင်းတန်းများ ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာပြီး ခွံပေါက် ပွင့်သွားလေသည်။

ထိုအခါ အလင်းတန်းတစ်ခု ချက်ချင်း ပျံထွက်လာပြီးနောက်တွင်မူ ယိမ်းယိုင်နေသော လူရိပ်နှစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။

အလင်းရောင် မပျောက်ကွယ်မီမှာပင် ထိုလူရိပ်နှစ်ခုသည် ထွက်ပြေးသည့် အလင်းတန်း နှစ်ခုအဖြစ် ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားကာ အလျင်အမြန် ထွက်ပြေးသွားကြတော့သည်။

လင်းယွမ်က ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်သောအခါ မနေနိုင်ဘဲ ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်မိသည်။

"ယွိအာ"

ဝမ်ယွိအာ က ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားပြီး ပြုံးလိုက်ကာ လက်ခုပ်တစ်ချက် တီး၍ အော်ပြောလိုက်သည်။ "အစီအရင် ဖွင့်"

"ဝုန်း"

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း မလှမ်းမကမ်းရှိ ခန်းမဆောင်ကြီးမှ အလင်းရောင်များ ရုတ်တရက် တောက်ပလာပြီး ဧရာမ စွမ်းအင်ချိတ်ပိတ် အစီအရင် ကြီးတစ်ခု ချက်ချင်း လင်းထိန်လာခဲ့သည်။

မူလက ထွက်ပြေးသည့် အလင်းတန်းနှစ်ခု အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ အလွန်လျင်မြန်စွာ ထွက်ပြေးနေကြသော လူရိပ်များသည် စွမ်းအင်မဲ့သွားသော လေယာဉ်များကဲ့သို့ "ဖုန်း... ဖုန်း" ဟူသော အသံနှစ်ချက်နှင့်အတူ လေထဲမှ တိုက်ရိုက် ပြုတ်ကျလာပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ဘုန်းခနဲ ပြုတ်ကျသွားကြလေသည်။

ရှီလျန်ဟိုင် နှင့် ကွမ်မောက်ချိုင် တို့မှာ သွေးဆုတ်နေသော မျက်နှာများဖြင့် အလျင်အမြန် ကုန်းရုန်းထလိုက်ကြသည်။

"စွမ်းအင်ချိတ်ပိတ် အစီအရင်"

သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် လင်ကျန်းမြို့မှ လာခဲ့ကြသူများ ဖြစ်ရာ ဤစွမ်းအင်ချိတ်ပိတ် အစီအရင် ကို အလွန်ပင် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေကြသည်။

သိထားသင့်သည်မှာ ဤချိတ်ပိတ် သင်္ကေတ ကို အစောဆုံး ဖြန့်ဝေခဲ့သူများမှာ သူတို့၏ ဘာသာရေးဂိုဏ်းကြီး သုံးခုမှ ဖြစ်သည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် မသိစိတ်၏ လှုံ့ဆော်မှုကြောင့် မျိုးရိုးဗီဇ ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းခြင်း ပြုလုပ်ကာ ဖောက်ထွက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်ကြသည်။

သို့သော် ထိုအချိန်မှာပင် ရင်းနှီးနေသော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"ခင်ဗျားတို့ နှစ်ယောက်... ရပ်လိုက်ကြပါတော့... ကျွန်တော်သာ ခင်ဗျားတို့ နေရာမှာဆိုရင် ဒီလို အလကား အားအင်တွေ ဖြုန်းတီးနေမှာ မဟုတ်ဘူး"

နှစ်ယောက်စလုံးက အသံလာရာဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

မလှမ်းမကမ်းတွင် လင်းယွမ်သည် လီထင်းနှင့် အခြားသူများကို ခေါ်ဆောင်ကာ လျှောက်လာနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ရှီလျန်ဟိုင် ၏ မျက်နှာမှာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားလေသည်။ "လင်းယွမ်"

ကွမ်မောက်ချိုင် ကလည်း သွားကြိတ်ကာ ဒေါသတကြီး ခေါ်လိုက်၏။ "လင်းယွမ်"

ထို့နောက် နှစ်ယောက်စလုံးက ပတ်ဝန်းကျင် အခြေအနေကို တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် သူတို့၏ ရင်ထဲတွင် ချက်ချင်းပင် အေးစက်သွားတော့သည်။

သူတို့ကို ဝိုင်းရံထားသူများထဲတွင် မျိုးရိုးဗီဇ ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းခြင်း အဆင့်ရှိသည့် ပညာရှင်များချည်းသာ ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသောကြောင့်ပင်။

ထိုလူများအားလုံးသည် သူတို့နှစ်ဦးကို ပြုံးစစ မျက်နှာထားများဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။

ထိုခဏ၌ပင် သူတို့နှစ်ဦး၏ စိတ်ထဲတွင် မျှော်လင့်ချက်များ အားလုံး ပြာကျသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရတော့သည်။

မျိုးရိုးဗီဇ ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းခြင်း အဆင့်ရှိသူ ဤမျှများပြားနေသည်ဖြစ်ရာ သူတို့အနေဖြင့် မျိုးရိုးဗီဇ ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းခြင်း ပုံစံသို့ ပြောင်းလဲလိုက်လျှင်တောင် ဤနေရာမှ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်ရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

နှစ်ယောက်သား အချင်းချင်း တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက် သူတို့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့နေသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လွင်လာသည်။

ကွမ်မောက်ချိုင် က အသက်ကို ပြင်းပြင်းတစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်ပြီး လင်းယွမ်ကို ကြည့်ကာ လေးနက်သော လေသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "လင်းယွမ်... မင်း ဘာလိုချင်တာလဲ"

လင်းယွမ်က ပြုံးလိုက်ပြီး "အရင်တုန်းက ချန်ချုံးတောင် မှာ လမ်းခွဲခဲ့ပြီးနောက်ပိုင်း ကျွန်တော်က ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်း ကို အရင် ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့တယ်... အဲဒီနောက် မြေမိခင်ဂိုဏ်း က လူတွေကို ပြန်သွားရှာဖို့ လုပ်တော့ ခင်ဗျားတို့နဲ့ မျက်နှာချင်းဆိုင်တောင် မတွေ့ခဲ့ရဘူးလေ"

"ဒီလိုနဲ့ပဲ အချိန်တွေ ကုန်သွားတာ တစ်နှစ်တောင် ပြည့်တော့မယ်... ကျွန်တော်တို့ ဒီနေရာမှာ ပြန်ဆုံကြမယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး"

"ဟားဟား... ခင်ဗျားတို့ပဲ ပြောကြည့်ပါဦး... ဒါက ရေစက်လား... ဒါမှမဟုတ် ခင်ဗျားတို့ ဝဋ်လည်တာလား"

နှစ်ယောက်စလုံး၏ မျက်နှာများ မည်းမှောင်သွားပြီး ရှီလျန်ဟိုင် က ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "လင်းယွမ်... နိုင်တဲ့သူက ဘုရင်၊ ရှုံးတဲ့သူက သူခိုး ဆိုတဲ့အတိုင်း ဘာမှပြောစရာ မလိုပါဘူး... လင်ကျန်းမြို့ မှာ ငါတို့ ရှုံးခဲ့တယ်... အဲဒီတော့ လင်ကျန်းမြို့ ကနေ ငါတို့ ဆုတ်ခွာပေးခဲ့ပြီးပြီလေ... မင်း ဘာထပ်လိုချင်သေးလို့လဲ... အမြစ်ပြတ် သတ်ချင်နေတာလား"

ကွမ်မောက်ချိုင် ကလည်း လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်ကာ လင်းယွမ်ကို ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ဆရာလင်းယွမ်... အားလုံးက ကိုယ့်အကျိုးစီးပွားအတွက် တိုက်ခိုက်နေကြတာပဲ... သေချေပျက်စီးတဲ့အထိ အဆုံးစွန် ရင်ဆိုင်ဖို့ တကယ်ပဲ လိုအပ်လို့လား"

လင်းယွမ်က ချက်ချင်းပင် လှောင်ရယ် ရယ်မောလိုက်သည်။ "ခင်ဗျားတို့ နှစ်ယောက် ပြောတဲ့စကားက တကယ်ကို ရယ်ရတယ်ဗျာ... အရင်တုန်းက ခင်ဗျားတို့ ဘာသာရေးဂိုဏ်းကြီး သုံးခုက လူတွေခေါ်ပြီး ထိုက်ယန်တောင် ကို လာတိုက်တုန်းက ကျွန်တော့်လူ ဘယ်လောက်တောင် သေခဲ့ရလဲ"

"အဲဒီအချိန်တုန်းကကျတော့ ဘာလို့ အဲဒီလူတွေကို ချမ်းသာပေးမယ်လို့ မပြောခဲ့ကြတာလဲ"

"ထားပါတော့... ဒီလို အလကားစကားတွေ ပြောနေစရာ မလိုတော့ပါဘူး... မြေဝါနတ်ဘုရားကျွန်း ရဲ့ နှလုံးအမြူတေ နဲ့ ဦးနှောက်အမြူတေ က ခင်ဗျားတို့ဆီမှာ ရှိနေတာ မဟုတ်လား"

သူတို့နှစ်ဦး၏ စိတ်ထဲတွင် ချက်ချင်း လှုပ်ရှားသွားပြီး ထိုအခါမှသာ လင်းယွမ်က သူတို့ကို တိုက်ရိုက် မသတ်ပစ်ရသည့် အကြောင်းရင်းကို သဘောပေါက်သွားကြသည်။

ဟုတ်ပေသည်။ သူတို့တွင် ဆွေးနွေးနိုင်မည့် အရေးကြီးသော ဖဲချပ်တစ်ခု ရှိနေသေးသည်။

ရှီလျန်ဟိုင် နှင့် ကွမ်မောက်ချိုင် တို့မှာ ချက်ချင်း ဝမ်းသာသွားကြပြီး အချင်းချင်း တစ်ချက်ကြည့်ကာ အချင်းချင်း အနည်းငယ် ကပ်သွားလိုက်ကြသည်။

ကွမ်မောက်ချိုင် က အော်ပြောလိုက်၏။ "လင်းယွမ်... ငါတို့က မြေဝါနတ်ဘုရားကျွန်း ရဲ့ ဦးနှောက်အမြူတေ နဲ့ နှလုံးအမြူတေ ကို ပေးမယ်ဆိုရင် မင်း ငါတို့ကို လွှတ်ပေးနိုင်မလား"

ရှီလျန်ဟိုင် ကလည်း ဝင်ပြောသည်။ "လင်းယွမ်... ရေပေါ်ကျွန်း ရဲ့ နှလုံးအမြူတေ နဲ့ ဦးနှောက်အမြူတေ အကြောင်း မင်း ကောင်းကောင်း သိမှာပါ... ပိုင်ရှင်က သူ့သဘောနဲ့သူ ထုတ်မပေးဘူးဆိုရင် မင်း ဘယ်လိုမှ ရနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

"မင်း ငါတို့နှစ်ယောက်ကို သတ်လိုက်ရင်တောင် နှလုံးအမြူတေ နဲ့ ဦးနှောက်အမြူတေ တွေက ငါတို့ သေဆုံးတာနဲ့အတူ ပျောက်ကွယ်သွားမှာပဲ"

"တကယ်လို့ မင်းသာ ငါတို့ကို လွှတ်ပေးမယ်လို့ ကတိပေးရင် နှလုံးအမြူတေ နဲ့ ဦးနှောက်အမြူတေ ကို ငါတို့ လက်နှစ်ဖက်နဲ့ ကမ်းပေးပါ့မယ်"

ဆက်ရန်...