အခန်း ၂၀၀၁
Vol. 201 Ch. 2001
အခန်း (၂၀၀၁) ကျန်းဝူး ဧကရာဇ်မင်းကြီးအား ကျေးဇူးတင်ရှိပါတယ်
မသေမျိုးသန့်စင်ကန်ကြီးက ဘယ်လောက်တောင် နက်ရှိုင်းသလဲ...
ဖန့်ချန် မသိပါချေ။ သူ သိသည်ကတော့ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ကန်ရေပြင်အောက်ခြေသို့ တရွေ့ရွေ့ဖြင့် အဆက်မပြတ် နစ်မြုပ်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
အချိန်ကာလသည် အလွန်တရာ ကြာမြင့်စွာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီဟု ထင်မှတ်ရသော်လည်း... ကန်အောက်ခြေသို့ လုံးဝ ဆိုက်ရောက်သွားခြင်း မရှိသေးချေ။
ဤလမ်းခရီးတစ်လျှောက်တွင်မူ... သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ရှိနေသည့် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်အတန်းများမှာ အဆက်မပြတ် ဆုတ်ယုတ်ပျက်ပြယ် ကုန်ဆုံးနေခဲ့ရသည်။
အဆင့် ၈ မသေမျိုး မှသည် အဆင့် ၇ သို့ လျော့ကျသွားခဲ့ရပြီး၊အဆင့် ၇ မှသည် အဆင့် ၆ သို့ ထပ်မံ၍ လျော့ကျသွားခဲ့ရပြန်သည်။
ထိုစဉ်အခါက အဆင့် ၆ မှ အဆင့် ၇ သို့ တက်လှမ်းစဉ် ရရှိခဲ့သော မသေမျိုးမှတ်တမ်း သည်လည်း... သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ တရွေ့ရွေ့ဖြင့် သီးခြား ကွဲထွက်လာခဲ့ရတော့သည်။
သူ၏ ရင်ထဲတွင်မူ... နှစ်ပေါင်းများစွာကြာအောင် ပေါ်ထွက်မလာခဲ့ဖူးသည့် စိုးရိမ်ထိတ်လန့်ခြင်း အရိပ်အယောင်လေးတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ရ၏။
သို့သော်လည်း... ထိုစိုးရိမ်ထိတ်လန့်မှုလေးကို သူ အလွန်လျင်မြန်စွာပင် ပြန်လည်နှိပ်ကွပ် မျိုသိပ်လိုက်နိုင်ခဲ့သည်။
ဤသို့သော ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ခြင်း ခံစားချက်မျိုးသည် လုံးဝ မလိုအပ်သည့်အပြင်၊ မိမိအတွက် မည်သည့် အကျိုးကျေးဇူးမျှ ယူဆောင်လာပေးနိုင်စွမ်း မရှိသော စိတ်ခံစားမှုတစ်ခုသာ ဖြစ်ပေသည်။
အချိန်တိုင်းမှာ အစွမ်းကုန် တည်ငြိမ်အေးဆေးနေမှသာလျှင်... အမှန်ကန်ဆုံးသော ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ချမှတ်နိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပါလား။
"မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်တွေ... လုံးဝ ဥဿုံ သန့်စင်ပျောက်ကွယ်သွားတဲ့ အဲဒီအချိန်ကျရင်၊ ချက်ချင်းပဲ အကန့်အသတ်ကျော်လွန်ခြင်းကျင့်စဉ် ကို လည်ပတ်လိုက်တော့"
"လုပ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ပြီးပြီပဲ... ဘာမှ တွန့်ဆုတ်တုံ့ဆိုင်းမနေနဲ့တော့"
မှန်လေး၏ စကားသံများက... ဖန့်ချန်၏ နားထဲတွင် အဆက်မပြတ် ပဲ့တင်ထပ်၍ မြည်ဟီးနေခဲ့သည်။
ဖန့်ချန်၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်သည် မသေမျိုးအဆင့်အတန်းမှသည်... တစ်စစချင်း ပျံတက််လှမ်းဆင့်သို့ လျော့ကျသွားခဲ့ရချေပြီ။
သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ မသေမျိုးစွမ်းအား များသည်လည်း ရိုးရိုးဝိညာဥ်စွမ်းအား များအဖြစ်သို့ တရွေ့ရွေ့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရသော်လည်း၊ ခန္ဓာကိုယ်ကြီး အောက်သို့ နစ်မြုပ်နေဆဲ ခံစားချက်ကမူ ဆက်လက် တည်ရှိနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။
သူ နှိပ်ကွပ်ထားခဲ့သည့် စိုးရိမ်ထိတ်လန့်မှုများမှာမူ ယခုအချိန်တွင် လုံးဝ ဥဿုံ ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့ရချေပြီ။
မိမိအတွက် နောက်ဆုတ်စရာ လမ်းကြောင်း လုံးဝ မရှိတော့သည်ကို သူ ကောင်းစွာ သဘောပေါက်လိုက်သည်။
ဤအခြေအနေကပင်... သူ၏ စိတ်နှလုံးသားကို ကြည်လင်ပြတ်သားလှသော မှန်ချပ်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်ပေါ်သွားစေခဲ့တော့သည်။
အချိန်သည် တရွေ့ရွေ့ဖြင့် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ရ၏။
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာတင်... ဖန့်ချန်သည် မိမိကိုယ်ကိုယ် သာမန်လူသားတစ်ဦး၏ ခန္ဓာကိုယ်အဖြစ်သို့ လုံးဝ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီဟု ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။
အသက်ရှူကျပ်ပြီး မွန်းကြပ်လှသော ခံစားချက်ကြီးတစ်ခုက နှလုံးသားထဲသို့ တရဟော တိုးဝင်လာခဲ့တော့၏။
ဒီအချိန်ပဲ...
အကန့်အသတ်ကျော်လွန်ခြင်းကျင့်စဉ်... စတင်ခြင်း
အကန့်အသတ်ကျော်လွန်ခြင်းကျင့်စဉ်ကို စတင်ဖွင့်လှစ်လိုက်သည့် ထိုစက္ကန့်ပိုင်းမှာပင်... အလွန်တရာ လေးလံထုထည်ကြီးမားလှသော ဖိအားဆိုးကြီးတစ်ခုက စိတ်နှလုံးထဲသို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်လာခဲ့ရသည်။
ဖန့်ချန်၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားသည် ကြီးမားလှသော တိုက်ခိုက်မှုကို ခံလိုက်ရသည့်အလား... ဝုန်းခနဲ အောက်သို့ နစ်ဝင်သွားခဲ့ရပြီး၊ သူ သတိပြန်ဝင်လာသည့် အခါတွင်မူ... ချက်ချင်းပင် မိမိ၏ ကြီးမားပြည့်စုံလှသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ထုတ်ဖော်ကာ ထိုဖိအားဆိုးကြီးကို ကြံ့ကြံ့ခံ၍ တွန်းလှန်လိုက်တော့သည်။
မှန်လေးက ဘာဖြစ်လို့ ထိုအချိန်က 'ဒီအကန့်အသတ်ကျော်လွန်ခြင်းကျင့်စဉ်ကို ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်ဖို့အတွက်... သေချာပေါက် အားကောင်းတဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအား ရှိနေမှ ဖြစ်မယ်' ဟု အသေအချာ မှာကြားခဲ့ရသလဲ ဆိုတာကို... သူ ယခုမှပဲ ကောင်းစွာ သဘောပေါက်လိုက်ရတော့သည်။
ထိုကျင့်စဉ်လမ်းစဉ်မှာ... ဦးခေါင်းပေါ်တွင် နေနှင့်လကို ရွက်ထားရသည့်အလား တူညီလှပြီး၊ ထိုနေလတို့၏ အရှိန်အဝါ ဖိအားများကို အသုံးပြုကာ အထူးခြားဆုံးသော ကျော်လွန်ခြင်းကို သွန်းလုပ်ရခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။
အကယ်၍သာ ထိုဖိအားကို မခံမရပ်နိုင်ဖြစ်သွားခဲ့ပါက... ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးသည် ဖုန်မှုန့်များအဖြစ်သို့ လုံးဝ ကြေမွပျက်စီးသွားရမည်ဖြစ်ပြီး၊ အရိုးပင် ကျန်ရစ်လိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။
ထူးခြားကျော်လွန်ခြင်း ဆိုသည့် စကားလုံးမှာလည်း... နောက်ထပ် တည်ရှိနေတော့မည် မဟုတ်ပါလား။
သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံးမှာမူ... အလွန်တရာ ငြိမ်သက်တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ရသည်။
အချိန်ကာလကြီးတစ်ခုလုံးပင် တန့်သွားခဲ့သည့်အလား ခံစားလိုက်ရ၏။
ပြင်ပလောကတွင်မူ တစ်စက္ကန့်မျှသာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်သော်လည်း... အကန့်အသတ်ကျော်လွန်ခြင်းကျင့်စဉ်ကို ဖွင့်လှစ်ထားသည့် အခြေအနေတွင် ရှိနေသော ဖန့်ချန်အဖို့မူ၊ ၎င်းထဲ၌ နှစ်ပေါင်း ရာချီ၍ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီဟု ခံစားနေရသည်။
ကံကောင်းသည်မှာ... ယခင်က တာအိုပေါင်းစပ်ခြင်း ကို ကျင့်ကြံစဉ်အခါက၊ သူသည် ဝမ်ချွမ်းမြစ် ၏ အတွင်း၌ သာမန်လူသားတစ်ဦးအဖြစ် နှစ်ပေါင်းများစွာကြာအောင် တရားဓမ္မကို ဆင်ခြင်သိမြင်ခဲ့ဖူးသဖြင့်၊ ဤသို့သော ဆင်တူလှသည့် ဖြစ်စဉ်မျိုးကို ကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။
အကယ်၍သာ အခြားသော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးဦးနှင့် အစားထိုးလိုက်မည်ဆိုပါက... ထိုမျှလောက် ကြာမြင့်လှသော ဖြစ်စဉ်အတွင်းမှာတင် မိမိ၏ စိတ်နေစိတ်ထားနှင့် ကိုယ်ပိုင်အသိစိတ်များ တစ်စစချင်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရမည် ဖြစ်ပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် ဝိညာဉ်မဲ့နေသည့် ရုပ်ခန္ဓာသက်သက် ကြီးတစ်ခုအဖြစ်သို့သာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရပေလိမ့်မည်။
သို့သော်လည်း အချိန်များ ကုန်ဆုံးလာသည်နှင့်အမျှ... ဝိညာဉ်စွမ်းအားသက်သက်ဖြင့်သာ တောင့်ခံတွန်းလှန်နေရသည့် ဖိအားဆိုးကြီးမှာမူ ပိုမို၍သာ ပြင်းထန်ကာ ခွန်အားကြီးမားလာခဲ့ရသည်။
သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌မူ... အကန့်အသတ်ကျော်လွန်ခြင်း စွမ်းအား ၏ အရိပ်အယောင်လေးတစ်ခုမျှပင် ယခုထက်ထိ ပေါ်ထွက်မလာသေးချေ။
ဒီအတိုင်းသာ ဆက်သွားနေမည်ဆိုပါက... သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားသည် ထိုဖိအားကြီးကို မတွန်းလှန်နိုင်တော့သည့် အချိန်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်နှင့်၊ အကန့်အသတ်ကျော်လွန်ခြင်းကျင့်စဉ်သည် လုံးဝ ဥဿုံ ကျရှုံးသွားရတော့မည် ဖြစ်သည်။
ထိုသို့ ကျရှုံးသွားခဲ့လျှင် ရရှိလာမည့် အကျိုးဆက်မှာမူ... သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားသည် လုံးဝ ခြေဖျက်ခံလိုက်ရမည် ဖြစ်ပြီး၊ ဝိညာဉ်နှင့် လိပ်ပြာများပါ ကွယ်ပျောက်သွားရမည် ဖြစ်ရာ၊ နောက်ဆုံးတွင် သံသရာအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခွင့်ရမည့် အခွင့်အရေးလေးပင် လုံးဝ ရှိတော့မည် မဟုတ်ချေ။
ဖန့်ချန်သည် အနည်းငယ်မျှ ထိတ်လန့်ခြင်း မရှိဘဲ... အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာဖြင့် အကန့်အသတ်ကျော်လွန်ခြင်းကျင့်စဉ်ကို စနစ်တကျ ဆက်လက်လည်ပတ်နေဆဲပင် ဖြစ်သည်။
နောက်ဆုံးရလဒ်က ဘယ်လိုဖြစ်လာမလဲ ဆိုတာကိုတော့... သူကိုယ်တိုင်လည်း အတိအကျ မထိန်းချုပ်နိုင်ချေ။
သူ ထိန်းချုပ်နိုင်သည့် တစ်ခုတည်းသောအရာမှာ... ထိုကျင့်စဉ်တစ်ခုလုံး၏ ဖြစ်စဉ်ကြီးကို စနစ်တကျနှင့် အမှားအယွင်းမရှိဘဲ တောက်လျှောက် လည်ပတ်နေစေရန် ဖြစ်ပေသည်။
ဖြစ်စဉ်အတွင်းမှာ အမှားအယွင်း မရှိသရွေ့... အကန့်အသတ်ကျော်လွန်နိုင်မည့် အခွင့်အရေးက ပိုမိုကြီးမားလာလိမ့်မည် မဟုတ်ပါလား။
……
ပြင်ပလောကတွင်မူ... ဆယ်ရက်ကျော်မျှ အချိန်ကာလကြီး ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ရချေပြီ။
မိမိတို့၏ ရှေ့မှောက်တွင် ရှိနေကြပြီး မသေမျိုးသန့်စင်ကန်အတွင်းသို့ တစ်ခေါက်စီ ဆင်းသွားခဲ့ကြရသည့် လူအုပ်ကြီးကို စိုက်ကြည့်ရင်း... ဝါ့ထျန်းဧကရာဇ်၏ မျက်ဝန်းအစုံတွင် နက်ရှိုင်းလှသော စဉ်းစားတွေးတောခြင်း အရိပ်အယောင်များ ထင်ဟပ်နေခဲ့ရသည်။
ဖျင်ရွှီ တစ်ပိုင်းသူတော်စင်သည်လည်း ဘေးနားတွင် မတ်တတ်ရပ်နေခဲ့ပြီး ဘာစကားမျှ ဝင်ရောက်မပြောဝံ့ချေ၊ ဝါ့ထျန်းဧကရာဇ်က အလွန်တရာ ကြာမြင့်စွာ တိတ်ဆိတ်နေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့် အခါမှသာ... သူသည် သတ္တိကို အနည်းငယ် မွေးလိုက်ရင်း တိုးညှင်းလှသော လေသံဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။
"ဧကရာဇ်မင်းကြီး... အဲဒီလူက မသေမျိုးသန့်စင်ကန်ထဲမှာတင် ရေနစ်ပြီး သေဆုံးသွားခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်မလား"
ရေနစ်ပြီး သေဆုံးသွားတာလား...
အမှန်တကယ်ပင် ဤသို့သော ဖြစ်နိုင်ခြေမျိုး တည်ရှိနေပေသည်။
မရေမတွက်နိုင်သော ကျင့်ကြံသူများသည် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် မသေမျိုးသန့်စင်ကန်ထဲသို့ တစ်ခေါက်စီ ဆင်းခဲ့ကြရပြီး၊ အများစုမှာ ကုန်းပေါ်သို့ ပြန်လည်တက်လာနိုင်ခဲ့ကြသော်လည်း... အချို့သော သူများမှာမူ ကန်အောက်ခြေသို့ တိုက်ရိုက် နစ်မြုပ်သွားခဲ့ကြရပြီး၊ ရေပူဖောင်းလေးတစ်ခုမျှပင် ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာခြင်း မရှိခဲ့ချေ။
အကယ်၍ မသေမျိုးသန့်စင်ကန်ထဲသို့ လူအားလုံးကို မောင်းသွင်းပြီးပြီ ဖြစ်ပါလျက်နှင့်... ထိုဖန့်ငရဲမင်းကြီးကို ရှာမတွေ့သေးဘူးဆိုပါက၊ သူသည် ကန်အောက်ခြေတွင် ရေနစ်သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဟူသော အချက်တစ်ခုသာ ဖြစ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။
ဝါ့ထျန်းဧကရာဇ်၏ ခန့်မှန်းချက် မှားယွင်းသွားခဲ့ခြင်းမျိုးတော့ ဘယ်လိုနည်းနဲ့မျှ မဖြစ်နိုင်ချေ။
လော့ရွှမ်သူတော်စင်တို့တစ်သိုက် ကမူ... ဤကိစ္စသည် ထိုဖန့်ငရဲမင်းကြီးနှင့် လုံးဝ ပတ်သက်မှုမရှိဘဲ အခြားသော အကြောင်းအရင်းတစ်ခုခုကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်ဟု ရင်ထဲ၌ တိတ်တဆိတ် တွေးတောနေခဲ့ကြသော်လည်း၊ ယခုအချိန်တွင်မူ ဘေးနားမှနေ၍ ခေါင်းကိုသာ အသာအယာ ညိတ်ပြလိုက်ကြတော့သည်။
၎င်းတို့၏ ရင်ထဲတွင်လည်း တိတ်တဆိတ် တွက်ချက်နေကြသည်မှာ... အကယ်၍သာ ထို 'ခန္ဓာကိုယ်အစားထိုးကောင်' များ လုံးဝ မရှိတော့ဘူးဆိုပါက၊ လက်ရှိ ကျဆုံးမသေမျိုး မျိုးနွယ်စုများ လျှောက်လှမ်းနေသည့် ဤလမ်းစဉ်ကြီးက ၎င်းတို့အတွက် သင့်တော်ပါဦးမည်လော ဟူ၍ ဖြစ်ပေသည်။
"မသေမျိုးသန့်စင်ကန်ထဲကို ဆင်းသွားပြီးတော့မှ... ပြန်ထွက်မလာဘူးဆိုရင်တော့၊ ရေနစ်သေဆုံးသွားတာကလွဲလို့ အခြားအကြောင်း မရှိနိုင်ပါဘူး"
ဝါ့ထျန်းဧကရာဇ်က မသေမျိုးသန့်စင်ကန်ကြီးကို စိုက်ကြည့်လိုက်ရင်း တိုးညှင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်ပြီးနောက်... ချက်ချင်းပင် ထပ်မံ၍ ဆိုလိုက်သည်။
"ဒါပေမဲ့လည်း... ငါ ဒီနေရာကို မရောက်လာခင်ကတည်းက၊ သူက အသာအယာ တိတ်တဆိတ် ထွက်ခွာသွားခဲ့တာလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲ"
"ဒါဆိုရင်တော့..."
ဖျင်ရွှီ တစ်ပိုင်းသူတော်စင်တို့တစ်သိုက်၏ မျက်နှာအမူအရာများမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရတော့သည်။
အကယ်၍သာ ထိုခန့်မှန်းချက်သာ အမှန် ဖြစ်ခဲ့မည်ဆိုပါက... ၎င်းတို့အနေဖြင့် ထိုဖန့်ငရဲမင်းကြီးကို ဖမ်းဆီးနိုင်မည့် အခွင့်အရေး လုံးဝ ရှိတော့မည် မဟုတ်ချေ။
ထိုသူ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည့် 'ခန္ဓာကိုယ်အစားထိုးကောင်' များကိုလည်း ဘယ်လိုနည်းနဲ့မျှ ပြန်လည်ရရှိနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပါလား။
ဝါ့ထျန်းဧကရာဇ်က ရုတ်တရက် ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်ရင်း... မျက်နှာတစ်ခုလုံး ညိုမှိုင်းနေသည့် ကျန်းဝူး တစ်ပိုင်းသူတော်စင် အပါအဝင်၊ နက်နက်နဲနဲ စဉ်းစားတွေးတောနေကြသည့် လော့ရွှမ်သူတော်စင်တို့တစ်သိုက်ကို မျက်ဝန်းဖြင့် ဝေ့ဝဲကြည့်ရှုလိုက်ပြီးနောက် အေးဆေးစွာ ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။
"ဒီနေရာမှာ 'ခန္ဓာကိုယ်အစားထိုးကောင်' တွေ ရှိနေရုံတင်မကပါဘူး... ငါကိုယ်တိုင်ရဲ့ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ ထဲမှာလည်း၊ အလွန်တရာ အထူးချွန်ဆုံးဖြစ်တဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အစားထိုးကောင် တစ်သိုက်ကို သီးခြား သိမ်းဆည်းထားပါသေးတယ်။ သူတို့ရဲ့ ပါရမီ အရည်အချင်းတွေက ဒီလောကမှာ အထွတ်အထိပ်အဆင့်တွေချည်းပဲ၊ အရေအတွက်ကတော့ သိပ်မများလှဘူး... ဘာပဲပြောပြော ဆယ်ဂဏန်းအနည်းငယ်လောက်ပဲ ရှိတာပါ"
ကျန်းဝူး တစ်ပိုင်းသူတော်စင်တို့တစ်သိုက်၏ မျက်ဝန်းများမှာ ချက်ချင်းပင် ဝင်းခနဲ တောက်ပသွားခဲ့ရတော့သည်။
ဖျင်ရွှီ တစ်ပိုင်းသူတော်စင်တို့ပင်လျှင် အံ့အားသင့်သွားသည့် အမူအရာများ ထင်ဟပ်သွားခဲ့ရသော်လည်း... ရင်ထဲတွင်မူ အမှန်တကယ်ပင် အံ့ဩနေခြင်းမျိုး မဟုတ်ချေ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လွန်ခဲ့သော အချိန်ကတည်းက ဝါ့ထျန်းဧကရာဇ်၏ လက်ထဲတွင် အခြားသော အဆင့်မြင့် 'ခန္ဓာကိုယ်အစားထိုးကောင်' များစွာ သီးခြား တည်ရှိနေသေးသည်ကို ၎င်းတို့ ကောင်းစွာ သိရှိထားခဲ့ကြ၍ ဖြစ်ပေသည်။
ဘာပဲပြောပြော... နတ်ဘုရားစွန့်လွှတ်ခြင်းကျင့်စဉ်ဆိုသည်မှာ ဝါ့ထျန်းဧကရာဇ် ကိုယ်တိုင် တီထွင်ဖန်တီးခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ ဝါ့ထျန်းဧကရာဇ်ကိုယ်တိုင်ကလည်း ဤအရာအားလုံးကို အစောဆုံးကတည်းက စတင်၍ စနစ်တကျ စီမံပြင်ဆင်ထားခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပါလား။
"ငါနဲ့အတူ... လိုက်ခဲ့ကြစို့"
ဝါ့ထျန်းဧကရာဇ်က စိတ်အာရုံကို တစ်ချက် လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့်... သူ၏ နောက်ကွယ်တွင် ကြီးမားခမ်းနားလှသော စွမ်းအင်တံခါးပေါက်ကြီးတစ်ခု ဝုန်းခနဲ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ရသည်။
သူက ရှေ့ဆုံးမှနေ၍ ထိုတံခါးပေါက်အတွင်းသို့ ဦးစွာ လျှောက်လှမ်းဝင်ရောက်သွားခဲ့၏။
လော့ရွှမ်သူတော်စင်တို့တစ်သိုက် ကလည်း တစ်ဦးကိုတစ်ဦး လှမ်း၍ ကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက်... အတူတကွ နောက်ကနေ လိုက်ပါသွားကြတော့သည်။
၎င်းတို့အားလုံး ထွက်ခွာသွားကြပြီးသည့် နောက်တွင်မှ... ဖျင်ရွှီ တစ်ပိုင်းသူတော်စင်က သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများကို ဆက်လက်၍ အမိန့်ပေးစေခိုင်းလိုက်ပြီး၊ လူအုပ်ကြီးကို မိမိတို့၏ ယခင်နေရာများသို့ ပြန်လည်ပို့ဆောင်စေခဲ့ကာ၊ နတ်ဘုရားစွန့်လွှတ်ခြင်းကျင့်စဉ် ၏ အစပိုင်းကို ချက်ချင်း ပြန်လည်လေ့ကျင့် ကျင့်ကြံကြရန် တိုက်ရိုက် စီစဉ်ညွှန်ကြားလိုက်တော့သည်။
"ဒါက...ဘာတွေ ဖြစ်ကုန်တာလဲကွာ..."
ဝူယဲ့တီသည် လမ်းခရီးတစ်လျှောက်လုံးတွင် တိုးညှင်းစွာ ရေရွတ်ညည်းတွားနေခဲ့ပြီး... မုရုံဟွေ့က ခေါင်းငုံ့ကာ ဘာစကားမျှ ဝင်မပြောသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါတွင်မူ၊ သူက မနေနိုင်ဘဲ ဆိုလိုက်မိသည်။
"မုရုံဟွေ့... နင်က ငါတို့ကို လှည့်စားပြီး ဒီနေရာကို ခေါ်လာခဲ့တာ၊ အခုတော့ နင်က ဘာမှမဖြစ်ဘဲ အသက်ရှင်နေပြီး... ကျင့်ကြံဖော် ဝမ် ကိုတော့ ကန်ထဲမှာ ရေနစ်သေဆုံးအောင် လုပ်လိုက်ပြီ"
"မင်း စကားကို ဘယ်လိုပြောနေတာလဲ... အဲဒီ ဝမ်မျိုးနွယ် ရေနစ်သေသွားတာက သူကိုယ်တိုင်ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်က မလောက်မငှ ဖြစ်နေလို့ပဲလေ"
ကျန်းနင်က ရုတ်တရက် စကားဖြတ်၍ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
ယခုအချိန်တွင် လူတိုင်းမှာ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်များ လုံးဝ မရှိတော့သဖြင့်... မည်သူက မည်သူ့ကိုမျှ ကြောက်ရွံ့ရိုသေနေစရာ အကြောင်း လုံးဝ မရှိတော့ချေ။
ဝူယဲ့တီက အေးစက်စက် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ရင်း... ကျန်းနင်နှင့် အပြန်အလှန် အော်ဟစ်ဆဲဆို ငြင်းခုံလိုက်ကြပြီး၊ လမ်းပြနေသည့် အစောင့်အကြပ်များက ပြင်းထန်စွာ ဟောက်လိုက်သည့် အခါမှသာ... ၎င်းတို့၏ စကားသံများကို အသာအယာ ရပ်တန့်လိုက်ကြတော့သည်။
လူအုပ်ကြီးက ယခင်က နေထိုင်ခဲ့သည့် အိမ်ရာဝင်းလေးသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသည့် အခါတွင်မူ... တစ်စုံတစ်ဦးက အိမ်တံခါးဝသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး၊ လူတိုင်းထံသို့ နတ်ဘုရားစွန့်လွှတ်ခြင်းကျင့်စဉ် ၏ ရှေ့ပြေးကျမ်းစာများကို စတင်၍ သင်ကြားပို့ချပေးလိုက်တော့သည်။
ဤသည်မှာ... လူတိုင်းအဖို့ ယခုကဲ့သို့သော အလွန်တရာ နက်နဲဆန်းကြယ်လှသည့် ကျင့်စဉ်လမ်းစဉ်မျိုးကို ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ထိတွေ့ခွင့်ရရှိခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။
၎င်းတို့ နားမလည်နိုင်သည့် လျှို့ဝှက်ချက်များစွာ ပါဝင်နေသေးသော်လည်း... လူတိုင်း၏ ရင်ထဲတွင်မူ ကမ္ဘာသစ်ကြီးတစ်ခုကို စတင်မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အလား ခံစားချက်မျိုး ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ရတော့သည်။
"ငါ သဘောပေါက်ပြီ... တကယ်တော့ ငါတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်တွေကို ဖျက်ဆီးလိုက်တာက... ပိုပြီး မြင့်မားတဲ့ မသေမျိုးကျင့်စဉ်တွေကို အစကနေ ပြန်ပြီး လေ့ကျင့်နိုင်အောင်လို့ပဲ ဖြစ်ရမယ်"
ကျန်းနင်က အလွန်တရာ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်သွားခဲ့ရ၏။
"ဒါက... အမှန်တကယ်ပဲ မသေမျိုးကံတရားကြီး ပါပဲလား..."
တစ်စုံတစ်ဦးကလည်း တိုးညှင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်မိသည်။
ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ... လူအများအပြားက မုရုံဟွေ့ထံသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသည့် မျက်ဝန်းများမှာ ချက်ချင်းပင် သိသိသာသာ နူးညံ့ပျော့ပျောင်းသွားခဲ့ကြရတော့သည်။
ထိုဖြစ်စဉ်ကြီးတစ်ခုလုံးမှာ... ၎င်းတို့ ယခင်က စိတ်ကူးယဉ် မျှော်လင့်ထားခဲ့သမျှ အရာများနှင့် အနည်းငယ် ကွဲပြားခြားနားနေခဲ့သော်လည်း၊ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ နောက်ဆုံးရလဒ်ကမူ ၎င်းတို့ မထွက်ခွာမီက မျှော်လင့်ထားခဲ့သည့် ရည်မှန်းချက်များကို အပြည့်အဝ အောင်မြင်သွားစေခဲ့ပြီ မဟုတ်ပါလား။
……
မျက်လုံးအစုံကို တင်းကြပ်စွာ မှိတ်ထားခဲ့ပြီး... အသားအရေမှာ ဆီးနှင်းကဲ့သို့ ဖြူစင်ဝင်းပနေကာ၊ အလွန်တရာ လှပဆန်းပြားလှသည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးက ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိဖြင့် မိမိ၏ မျက်ဝန်းအစုံကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်ဟလိုက်တော့သည်။
နောက်ထပ် စက္ကန့်ပိုင်းမှာပင်... ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော အကန့်အသတ်ကျော်လွန်ခြင်း စွမ်းအား များသည် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ဝုန်းခနဲ ပွင့်ထွက်လာခဲ့ပြီး၊ တစ်ကိုယ်လုံးမှာလည်း ထူးခြားလှသော နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများဖြင့် ရစ်ပတ်လွှမ်းခြုံခံလိုက်ရသဖြင့်... ဘေးနားမှ လူများအဖို့ တည့်တည့်ပင် စိုက်မကြည့်ဝံ့လောက်အောင်အထိ ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။
လော့ရွှမ်သူတော်စင်တို့တစ်သိုက် ကမူ ဤမြင်ကွင်းကို ငြိမ်သက်စွာ စိုက်ကြည့်နေခဲ့ကြပြီး... ၎င်းတို့၏ မျက်ခုံးအစုံမှာလည်း အခြားသူများ သတိမပြုမိနိုင်လောက်အောင် ခပ်ဖွဖွ တွန့်ကွေးသွားခဲ့ရ၏။
ထိုအမျိုးသမီးက ရုတ်တရက် အလွန်တရာ အံ့ဩဝမ်းသာသွားသည့် အပြုံးတစ်ခုကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်ပြီးနောက်... ချက်ချင်းပင် ဝါ့ထျန်းဧကရာဇ်ထံသို့ ဦးတည်ကာ လက်အုပ်ချီ၍ ရိုသေစွာ ဆိုလိုက်တော့သည်။
"ကျန်းဝူး... ဧကရာဇ်မင်းကြီးကို ကျေးဇူးတင်ရှိပါတယ်"