အခန်း ၂၀၀၄

အခန်း (၂၀၀၄) ချီယန် ပြန်လည်ပေါ်ပေါက်လာခြင်း

​နာရီဝက် မျှသော အချိန်တိုလေးအတွင်းမှာတင်……

ဟာလေယင်းပေါ်၌ အသက်ရှူနိုင်စွမ်း ရှိနေသေးသည့်သူ မှန်သမျှအားလုံးကို ဝတ်ရုံခရမ်းရောင် ဝတ်ဆင်ထားသည့် လူငယ် ရှိနေသော မသေမျိုးလှေကြီးပေါ်သို့ ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်လာခဲ့ကြချေပြီ။

​ရွှမ်ဝမ်တို့တစ်သိုက်အပြင်၊ ကျွယ်မင်နန်းတော်မှ အမာခံတပည့် နှစ်ဦးကိုလည်း အရှင်လတ်လတ် ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်လာခဲ့ကြသေးသည်။

ထိုနှစ်ဦး၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာ အဆင့် ၅ မသေမျိုး ဝန်းကျင်တွင် ရှိကြပြီး၊ ၎င်းတို့ မသေမျိုးလှေပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာသည့် အချိန်ကျမှသာ... ဤနေရာကြီးက ဘယ်လောက်တောင်မှ ထိတ်လန့်ချောက်ချားဖွယ် ကောင်းနေသလဲ ဆိုတာကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ခံစားလိုက်ရတော့သည်။

​၎င်းတို့ကို အေးစက်တင်းမာပြီး လျစ်လျူရှုစူးစိုက်ကြည့်နေကြသည့် မျက်ဝန်းအစုံပေါင်းများစွာ၏ အောက်တွင်... ၎င်းတို့ ဘယ်လိုနည်းနဲ့မျှ အကဲမခတ်နိုင်လောက်သည့် အစွမ်းထက် ကျင့်ကြံသူကြီးများစွာ ရှိနေခဲ့ကြချေပြီ။

သူတော်စင်အဆင့် ကျင့်ကြံသူ ခြောက်ဆယ်နှင့် တစ်ပိုင်းသူတော်စင် ခြောက်ရာတို့သည်... ယခုအချိန်တွင် ထိုမသေမျိုးလှေကြီးပေါ်၌ အပြည့်အဝ စုဝေးရောက်ရှိနေကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

၎င်းတို့ထဲမှ မည်သူမဆို တစ်ချက်မျှ လှမ်း၍ ကြည့်လိုက်ရုံမျှဖြင့်ပင်... ထိုအကြည့်များက နေနှင့်လ၊ ကြယ်တာရာများအလား ပြောင်းလဲသွားနိုင်ပြီး၊ လူကို အတိုင်းအဆမရှိလှသော ဖိအားဆိုးကြီးများကို ပေးဆောင်နေခဲ့ကြသည်။

​"ဒီပြင်ပရန်သူတွေက... သတင်းတွေထဲကအတိုင်း အမှန်တကယ်ပဲ အလွန်တရာ အားကောင်းလွန်းတာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ဘာဖြစ်လို့…… သူတို့ရဲ့ ရုပ်အသွင်အပြင်တွေက ငါတို့နဲ့ အများကြီး ဆင်တူနေကြရတာလဲ"

ဖမ်းဆီးချုပ်နှောင်ခြင်း ခံထားရသည့် လူတိုင်းသည် ရင်ထဲမှ ပြင်းထန်လှသော ဖိအားများကို အတင်းအကျပ် ကြံ့ကြံ့ခံရင်း... ၎င်းတို့၏ ရှေ့မှောက်တွင် ရှိနေသည့် ဤပြင်ပရန်သူ အုပ်စုကြီးကို မျက်တောင်မခတ်တမ်း စိုက်ကြည့်နေခဲ့ကြမိသည်၊ အသက်ရှင်နေစဉ် အချိန်အတွင်းမှာတင် ရန်သူ၏ သဲလွန်စများကို အတတ်နိုင်ဆုံး ပိုမိုသိရှိနားလည်ထားချင်ကြ၍ ဖြစ်ပေသည်။

၎င်းတို့ ရှာဖွေတွေ့ရှိလိုက်ရသည်မှာ... ဤပြင်ပရန်သူများသည် ၎င်းတို့နှင့် အလွန်တရာ ဆင်တူလွန်းလှပေသည်။

အနည်းစုသော အရေအတွက်မျှသာ လူသားမျိုးနွယ်စုနှင့် မတူညီသော ရုပ်သွင်အပြင် ရှိကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

​တစ်ချိန်တည်းမှာပင်... ဝတ်ရုံခရမ်းရောင်နှင့် လူငယ်သည် သူ၏ လက်ထဲမှနေ၍ ကြေးနီပြား တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး၊ ထိုကြေးနီပြားဖြင့် ဤနေရာတွင် ရှိနေကြသည့် လူတိုင်းကို ဝေ့ဝဲလျက် ဖြတ်သန်းစစ်ဆေးလိုက်သည့်အခါ... ၎င်း၏ အပေါ်မှနေ၍ အလွန်တရာ တောက်ပလှသော အဖြူရောင် နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ ဝုန်းခနဲ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာခဲ့တော့သည်။

​"သေချာပေါက် ရှန်းဟုန်မျိုးနွယ်စုရဲ့ အကြွင်းအကျန်တွေပဲ၊ ငါတို့ နေရာအမှန်ကို ရှာတွေ့သွားခဲ့ပြီ၊ ဒီနေရာဟာ... နယ်မြေကိုးခု သေချာပေါက်ပဲ"

ဝတ်ရုံခရမ်းရောင်နှင့် လူငယ်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်စွန်းလေးများက ခပ်ဖွဖွ ကွေးညွတ်လျက် ပြုံးလိုက်မိသည်။

သူက ရွှမ်အယ် ဝိညာဉ်ဖမ်းသမားရှိရာ အရပ်သို့ လှမ်း၍ ကြည့်လိုက်ရင်း၊ လက်အုပ်ချီကာ ဆိုလိုက်တော့သည်။

"ရွှမ်အယ် ဝိညာဉ်တမန်... စစ်ပွဲကြီးက အချိန်မရွေး စတင်တော့မှာမို့၊ ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စုရဲ့ ကိစ္စရပ်တွေကိုတော့……"

​"ငါတို့ရဲ့ စီရင်ပိုင်ခွင့်အတိုင်းပဲ လုပ်ဆောင်သွားမှာပါ၊ ဟင်းလင်ပြင်ရဲ့ ဥပဒေက ဒီအတိုင်း သတ်မှတ်ထားတာမို့... ငါတို့တွေ ဥပဒေကို ဘယ်လိုနည်းနဲ့မျှ ချိုးဖောက်မှာ မဟုတ်ဘူး၊ မင်း စိတ်ချလက်ချသာ နေပါ"

ရွှမ်အယ် ဝိညာဉ်ဖန်းတမန် က ခေါင်းကို အသာအယာ ညိတ်ပြလိုက်၏။

​"ဒီလိုဆိုရင်တော့... ကျွန်တော်မျိုးလည်း ရင်ထဲမှာ စိုးရိမ်စရာ မရှိတော့ပါဘူး"

ဝတ်ရုံခရမ်းရောင်နှင့် လူငယ်က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်ပြီးနောက်... ဝူရှင်းလင်ကို လှမ်း၍ အမိန့်ပေးလိုက်တော့သည်။

"မင်း အရိပ်တပ်မ ကို ဦးဆောင်ပြီးတော့... နယ်မြေကိုးခုရဲ့ နယ်စပ်ဂိတ်လို့ ခေါ်တဲ့ နေရာတွေကို ပတ်ပြီးတော့ တိုက်ခိုက်ချေမှုန်းလိုက်စမ်း၊ အဲဒီနယ်စပ်ဂိတ်တွေကို အရင်ဆုံး အပိုင်စီးထားလိုက်၊ အဲဒီနောက်ပိုင်းကျမှ ကျန်တဲ့ တပ်မကြီးငါးခုက မင်းတို့နဲ့အတူ ပူးပေါင်းပြီးတော့ အထဲကို တရွေ့ရွေ့ ချီတက်လာကြလိမ့်မယ်။

ငါကတော့ ယခုတစ်ကြိမ်မှာ ရှန်းဟုန်မျိုးနွယ်စုရဲ့ အကြွင်းအကျန်တွေကို အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ရှင်းလင်းပစ်မှာမို့... မီးပွားစလေး တစ်စမျှတောင် ချန်ထားခဲ့လို့ မဖြစ်ဘူး၊ နွေဦးလေပြေ တိုက်ခတ်လာတဲ့အခါ... မြက်ရိုင်းပင်တွေ ပြန်ပြီး ရှင်သန်ကြီးထွားလာမှာမျိုး ကို ငါ လုံးဝ အဖြစ်မခံနိုင်ဘူး"

​"သခင်လေး... ဒီလိုမျိုး လုပ်ဆောင်မယ်ဆိုရင်တော့ သတင်းတွေ သေချာပေါက် ပေါက်ကြားသွားလိမ့်မယ်၊ အဲဒါထက်စာရင် ရန်သူ့ရဲ့ အဓိက အင်အားစု ရှိတဲ့နေရာကို တိုက်ရိုက် စီးနင်းတိုက်ခိုက်လိုက်တာက ပိုပြီး မကောင်းဘူးလား"

ဝူရှင်းလင်က ခဏမျှ စဉ်းစားတွေးတောလိုက်ပြီးနောက် လျှောက်တင်လိုက်၏။

​"သတင်းပေါက်ကြားမှာကတော့ သေချာပေါက်ပဲ၊ ဒါပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ တုံ့ပြန်မှု အရှိန်အဟုန်ကတော့... ငါတို့လောက် ဘယ်လိုနည်းနဲ့မျှ မြန်ဆန်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

ဝတ်ရုံခရမ်းရောင်နှင့် လူငယ်က အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

"ဒါ့အပြင်... ဒီနေရာမှာ ရွှမ်အယ် ဝိညာဉ်ဖမ်းတမန်ကိုယ်တိုင် စောင့်ကြပ်နေတာမို့၊ သူတို့တွေ ယင်လောက ကတစ်ဆင့် သတင်းပို့ဖို့ဆိုတာ ဘယ်လိုနည်းနဲ့မျှ မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ ပေါက်ကြားသွားတဲ့ သတင်းတွေက သူတို့ရဲ့ နားထဲကို ရောက်ရှိသွားဖို့အတွက်ဆိုရင်... အချိန်အတော်ကြာအောင် လိုအပ်ဦးမှာပဲ"

​"ချင်မိတ်ဆွေ... ငါ ထိန်းချုပ်ထားတဲ့ အဲဒီဝိညာဉ်တွေကို ကြည့်ရတာတော့၊ တစ်စုံတစ်ခုရည်ရွယ်ချက် ရှိရှိနဲ့ ဒီနေရာမှာ လှည့်ကင်း လှည့်လည်နေကြပုံရတယ်၊ သူတို့တွေမှာ တာဝန်လဲလှယ်မယ့် အချိန် ရှိနေလောက်တယ်၊ တာဝန်ကျတဲ့ နောက်တစ်ဖွဲ့ ရောက်လာတာနဲ့... အခြေအနေ တစ်ခုခု မှားယွင်းနေပြီဆိုတာကို ချက်ချင်း ရိပ်မိသွားကြလိမ့်မယ်။

ဒါကြောင့်မို့လို့... မင်းအနေနဲ့ အားလုံးကို အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ရှင်းလင်းနိုင်ဖို့အတွက် အတင်းအကျပ် အားမစိုက်ပါနဲ့၊ အခုတစ်ကြိမ် မင်းရဲ့ ရည်မှန်းချက် ဆယ်ပုံပုံရင် လေးပုံ ငါးပုံလောက် အောင်မြင်ရင်ပဲ... လုံလောက်နေပါပြီ"

ရွှမ်အယ် ဝိညာဉ်ဖမ်းတမန်က တိုးညှင်းစွာ ဆိုလိုက်၏။

​"ရွှမ်အယ် ဝိညာဉ်ဖမ်းတမန်က ဒီလို ပြောမှတော့လည်း... ပိုးမွှားကောင်လေး အချို့ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားတာက ဘာမှ အရေးမကြီးပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ဝူတပ်မခေါင်းဆောင်... မင်းအနေနဲ့ နယ်မြေကိုးခုရဲ့ နယ်စပ်ဂိတ်အားလုံးကို အရင်ဆုံး လက်ဝါးကြီးအုပ် ထိန်းချုပ်ထားဖို့ လိုအပ်တယ်၊ အဲဒီနောက်ပိုင်းမှ အတွင်းထဲကို တရွေ့ရွေ့ ချီတက်သွားကြတာပေါ့၊ အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ဦးက နယ်စပ်ဂိတ်ကို ဖြတ်ကျော်ပြီး ဟင်းလင်ပြင်ထဲကို ထွက်ပြေးသွားခဲ့မယ်ဆိုရင်တော့…… လျှစ်လျူရှုထားလိုက်လို့ ရပါတယ်"

ဝတ်ရုံခရမ်းရောင်နှင့် လူငယ်က ရယ်မောလျက် ဆိုလိုက်သည်။

​"မှန်လှပါ"

ဝူရှင်းလင်က ခေါင်းကို အသာအယာ ညိတ်ပြလိုက်၏။

နောက်ထပ် စက္ကန့်ပိုင်းမှာပင်... သူမက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ၊ အရိပ်တပ်မသို့ အုပ်စိုးသည့် ကျင့်ကြံသူများသည် သူမနှင့်အတူ မသေမျိုးလှေအုပ်စုကြီးထဲမှနေ၍ ချက်ချင်း လမ်းခွဲထွက်ခွာသွားခဲ့ကြတော့သည်။

​"သခင်လေး... လွန်ခဲ့တဲ့ အချိန်က ဝူတပ်မခေါင်းဆောင် ပြောခဲ့တဲ့ စကားအရဆိုရင်တော့၊ ဒီနေရာမှာ ကောင်းကင်ဘုံလမ်းစဉ်ကို သက်သေပြ ဖို့ ကြိုးစားနေတဲ့သူ ရှိတယ်လို့ သိရတယ်၊ အခုကြည့်ရတာတော့... အဲဒီ ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ အရှင်သခင်နေရာ က အောင်မြင်သွားပုံ မရသေးဘူး၊ ငါတို့တွေ အရင်ဆုံး ဒီလူကို ရှာဖွေတွေ့ရှိအောင် လုပ်ပြီး... သူ လမ်းစဉ်သက်သေပြတာကို ဟန့်တား တားဆီးရပါလိမ့်မယ်"

တစ်စုံတစ်ဦးက လက်အုပ်ချီ၍ အကြံပြုလိုက်သည်။

​"အင်း... ဒီကိစ္စကိုလည်း မင်းတို့တွေ သေသေချာချာ အလေးထားပြီး လုပ်ဆောင်ကြဦး"

ဝတ်ရုံခရမ်းရောင်နှင့် လူငယ်၏ မျက်ဝန်းအစုံက နက်မှောင်အေးစက်သွားခဲ့ရသည်။

"ငါ ဒီတစ်ကြိမ်မှာ ရှန်းဟုန်မျိုးနွယ်စုရဲ့ အကြွင်းအကျန်တွေရဲ့ ဦးခေါင်းခွံတွေကို အသုံးပြုပြီးတော့... ငါ့ရဲ့ သူတော်စင်မျှော်စင် ကြီးတစ်ခုလုံး ပြည့်သွားအောင် ထည့်သွင်းဆောက်လုပ်ပစ်မယ်"

​လူတိုင်း၏ ရင်ထဲတွင် တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားသွားခဲ့ရသည်၊ ဘာပဲပြောပြော ၎င်းတို့သည် ဤပုဂ္ဂိုလ်၏ သူတော်စင်မျှော်စင် ပိုင်နက်နယ်မြေကြီးက ဘယ်လောက်တောင်မှ ကျယ်ပြောလှသလဲ ဆိုတာကို ကောင်းစွာ သိရှိနားလည်ထားကြ၍ ဖြစ်ပေသည်။

၎င်းကို အပြည့်အဝ ဖြည့်ဆည်းနိုင်ရန်အတွက်ဆိုလျှင်... နယ်မြေကိုးခုတွင် ရှိနေသည့် ရှန်းဟုန်မျိုးနွယ်စု၏ အကြွင်းအကျန်များအားလုံး၏ ဦးခေါင်းခွံများကို ပေါင်းစပ်လိုက်လျှင်ပင် လုံလောက်နိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပါချေ။

၎င်းတို့သည် ဤစကားများထဲမှနေ၍... လက်ရှိ ၎င်းတို့၏ သခင်လေးရင်ထဲ၌ ရှိနေသည့် ပြတ်သားလှသော ဆုံးဖြတ်ချက်များကို ကောင်းစွာ ခံစားလိုက်ရသဖြင့်၊ နောက်ပိုင်းတွင် မည်သို့ ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ရမည်ကို သဘာဝကျကျပင် ကောင်းစွာ နားလည်သဘောပေါက်သွားခဲ့ကြရချေပြီ။

​……

​ရှဲ့ကျစ်ဌာန

​အရပ်မျက်နှာအနှံ့မှ ထိပ်တန်းအင်အားစုကြီးများ၏ ခေါင်းဆောင်ကြီးများသည်... နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် ဤနေရာ၌ အတူတကွ ပြန်လည်ဆုံတွေ့နေကြပြန်သည်။

သို့သော်လည်း ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ... လူတိုင်း၏ မျက်နှာအမူအရာများသည် တစ်ယောက်ထက်တစ်ယောက် ပိုမိုလေးနက် တင်းမာနေခဲ့ကြရရှာသည်။

​ရှကျီ က လူတိုင်းကို တစ်ချက် မျှ ဝေ့ဝဲကြည့်ရှုလိုက်ရင်း၊ တိုးညှင်းစွာ ဆိုလိုက်၏။

"ဟာလေယင်း နယ်စပ်ဂိတ်မှာ အခြေအနေတွေ ထူးဆန်းစွာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ၊ ငါ့ရဲ့ လက်အောက်မှာ ရှိတဲ့ လျှို့ဝှက်စောင့်ရှောက်ရေးဌာနက ဝိညာဉ်စစ်သည် အမြောက်အမြား ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ရသလို... တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ကျွယ်မင်နန်းတော်ရဲ့ နယ်မြေသစ်ရှာဖွေရေးအဖွဲ့ ၁၁ ဖွဲ့လည်း ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ရပြီ။

သူတို့တွေ အားလုံးက လက်ရှိအချိန်မှာ ဘယ်ရောက်လို့ ရောက်သွားမှန်း မသိဘဲ ပျောက်ဆုံးနေကြတယ်၊ ဒီလိုမျိုး ကိစ္စရပ်ကို လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်း ရှိတာကတော့... ပြင်ပရန်သူ အုပ်စုတွေကလွဲလို့ အခြားသူ မရှိနိုင်တော့ဘူး"

​"ဟင်းလင်ပြင် အဆင့်မြင့် မဟာမိတ်အဖွဲ့ရဲ့ ပြင်ပစစ်ပွဲတွေ ဆင်နွှဲတတ်တဲ့ အလေ့အထအရဆိုရင်တော့... သူတို့ရဲ့ အဖွဲ့ထဲမှာ သေချာပေါက် ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စုရဲ့ ဝိညာဉ်ဖမ်းသမားတွေ ပါဝင်လာလိမ့်မယ်။

ဝိညာဉ်ဖမ်းသမားတွေရဲ့ ဖြစ်တည်မှုက... မင်းရဲ့ လျှို့ဝှက်စောင့်ရှောက်ရေးဌာနက ဝိညာဉ်စစ်သည်တွေကို အပြည့်အဝ ဖိနှိပ်ချုပ်ခြောင်နိုင်စွမ်း ရှိတယ်၊ ဒါကြောင့်မို့လို့ သူတို့တွေ ယင်လောကကို အချိန်မီ ပြန်ပြီး သတင်း မပို့နိုင်ကြတာပဲ"

လန်တောက်ချွန်း က သူ၏ လက်ညှိုးဖြင့် စားပွဲခုံကို ခပ်ဖွဖွ တောက်လိုက်ရင်း ဆိုလိုက်မိသည်။

"ရန်သူတွေက နယ်မြေကိုးခုဆီကို သေချာပေါက် ရောက်ရှိနေကြပြီ၊ ဒါပေမဲ့ သူတို့တွေ ငါတို့ကို အပြည့်အဝ နှိမ်နင်းနိုင်ဖို့အတွက်ဆိုရင်တော့... အချိန်အတိုင်းအတာတစ်ခု ထပ်ပြီး လိုအပ်ဦးမှာပဲ၊ ဒီအချိန်အတွင်းမှာတော့... အားလုံးအနေနဲ့ အချို့သောအရာတွေကို စွန့်လွှတ်လိုက်ကြပြီး၊ လူစုခွဲ ပုန်းအောင်း ကြဖို့ပဲ လိုအပ်တယ်"

​"လူသားလောကရဲ့ နယ်မြေကိုးခုကတော့ ပြောရတာ လွယ်ကူပါသေးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ယင်လောကဘက်ကတော့... လူစုခွဲပြီး ပုန်းအောင်းဖို့ ဘယ်လိုနည်းနဲ့မျှ မဖြစ်နိုင်ဘူး။

အကယ်၍ ယင်လောကသာ ရန်သူ့လက်ထဲကို ကျရောက်သွားခဲ့မယ်ဆိုရင်... ဒီစစ်ပွဲကို ဘယ်လိုနည်းနဲ့ ဆက်ပြီး တိုက်ခိုက်တော့မှာလဲ"

ရှောက်မုန့်ယွမ် က မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ဆိုလိုက်သည်။

​အရပ်မျက်နှာအနှံ့မှ အဆင့် ၉ မသေမျိုးကြီးများသည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်ရှုလိုက်ကြရရှာသည်၊ ၎င်းတို့၏ လက်ရှိ အင်အားနှင့် စွမ်းရည်များဖြင့်ဆိုလျှင်... ထိုပြင်ပရန်သူ အုပ်စုကြီးကို ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်ရန်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တော့ပါချေ။

သို့သော်လည်း ယခုအချိန်တွင် တစ်ဖက်လှည့်ဖြင့် ရင်ဆိုင်ရန် သို့မဟုတ် အချိန်ဆွဲရန် ကြိုးစားမည်ဆိုလျှင်ပင်... အလွန်တရာ ခက်ခဲလွန်းလှကြောင်း ကောင်းစွာ သတိပြုမိလိုက်ကြရသည်။

အကယ်၍ ယင်လောကသာ လုယူခြင်း ခံလိုက်ရမည်ဆိုပါက... ၎င်းတို့ အသက်ဆုံးရှုံးသွားခဲ့လျှင်ပင် ဝိညာဉ်များသည် ရန်သူ့လက်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ကျရောက်သွားမည်ဖြစ်ရာ၊ မည်သည့် ကံကောင်းမှုမျိုးမျှ ရှိလာနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပါချေ။

​"အဲဒီ ငရဲကြင်ယာတော် ကော... သူမ လမ်းစဉ်သက်သေပြနိုင်ဖို့အတွက် အချိန် ဘယ်လောက်တောင် ထပ်ပြီး လိုအပ်ဦးမှာလဲ"

လူတိုင်း၏ မျက်ဝန်းအစုံက ရှကျီထံသို့ တပြိုင်နက်တည်း ကျရောက်သွားခဲ့ကြရသည်။

​ရှကျီက ခဏမျှ စဉ်းစားတွေးတောလိုက်ပြီးနောက် ဆိုလိုက်၏။

"ဒီလောက်အထိတော့ မြန်ဆန်နိုင်ဦးမှာ မဟုတ်ဘူး၊ ပြီးတော့ သူမ လမ်းစဉ်သက်သေပြတာ တကယ် အောင်မြင်နိုင်ပါ့မလား ဆိုတာကလည်း မသေချာသေးဘူး"

​"ဟူး……"

"ဒါဆိုရင်တော့... နောက်ပိုင်းကျရင် ကြုံတွေ့ရတဲ့ အခြေအနေအတိုင်းပဲ ရင်ဆိုင်သွားကြရတာပေါ့၊ အဖမ်းမခံရအောင်ပဲ သတိထားကြတော့၊ ယင်လောကဘက်ကိုတော့... မင်းကိုယ်တိုင်ပဲ နည်းလမ်း ရှာကြံရလိမ့်မယ်"

လန်တောက်ချွန်းက ရှကျီကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီးနောက်၊ မတ်တတ်ထရပ်ကာ လှည့်ထွက်သွားခဲ့တော့သည်။

​လူတိုင်းသည်လည်း အမှန်တကယ်ပင် ကောင်းမွန်လှသော နည်းလမ်းကောင်းတစ်ခုကို ဆွေးနွေးတိုင်ပင်၍ မရရှိနိုင်ခဲ့ကြရှာပါချေ။

အတိုင်းအဆမဲ့လှသော အကြွင်းမဲ့ အင်အားကြီးတစ်ခု၏ ရှေ့မှောက်တွင်... ၎င်းတို့ လုပ်ဆောင်နိုင်သည်မှာ၊ မည်သို့သော နည်းလမ်းကိုမဆို အသုံးပြုပြီး ထိခိုက်ဒဏ်ရာရမှုနှင့် သေဆုံးမှု အရေအတွက်ကို အတတ်နိုင်ဆုံး လျှော့ချရန်သာ ရှိပေတော့သည်။

​လူတိုင်း ရှဲ့ကျစ်ဌာန၏ တံခါးမကြီးဆီသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြပြီး၊ လှည့်ထွက်သွားရန် ပြင်ဆင်လိုက်ကြစဉ်မှာပင်... ဟင်းလင်ပြင်ကြီးထဲမှနေ၍ ရုတ်တရက် ပြင်းထန်လှသော မြည်ဟီးသံကြီးတစ်ခု ဝုန်းခနဲ ထွက်ပေါ်လာခဲ့တော့သည်။

​"မြန်မြန် သွားကြစို့ "

ချန်ဖေးဖေး ၏ မျက်နှာအမူအရာက ရုတ်တရက် ဝုန်းခနဲ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရပြီး... လူတိုင်းနှင့်အတူ ရှဲ့ကျစ်ဌာနမှ ထွက်ခွာနိုင်မည့် တံခါးမကြီးကို ချိတ်ဆက်လှုပ်ရှားရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း၊ ထိုတံခါးမကြီးမှာ ထပ်မံ၍ ပေါ်ထွက်လာခြင်း မရှိတော့ကြောင်း ထိတ်လန့်ဖွယ် ရှာဖွေတွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

​"ရှဲ့ကျစ်ဌာနက... ဘာဖြစ်လို့ ဒီလောက်အထိ မြန်မြန်ဆန်ဆန်ကြီး ရန်သူ့ရဲ့ ရှာဖွေတွေ့ရှိတာကို ခံလိုက်ရတာလဲ"

ချန်ဖေးဖေး၏ မျက်နှာက အလွန်တရာ အုံ့မှိုင်းသွားခဲ့ရသည်။

​ရှောက်မုန့်ယွမ်နှင့် လန်တောက်ချွန်းတို့သည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် စိုက်ကြည့်လိုက်မိကြရာ... ၎င်းတို့ နှစ်ဦးစလုံး၏ မျက်ဝန်းအနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာ၌ ပြတ်သားလှသော အသေခံယူဝံ့သည့် အရိပ်အယောင်များကို မြင်တွေ့လိုက်ကြရသည်။

​"ဒီနေရာမှာ ပိတ်မိသွားခဲ့ပြီဆိုမှတော့... တစ်ဖက်လူရဲ့ စွမ်းရည်တွေကို တစ်ချက်လောက် ရင်ဆိုင်ကြည့်တာပေါ့"

လန်သောက်ချန်းက အတတ်နိုင်ဆုံး တည်ငြိမ်ဟန်ဆောင်လျက် ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်မိသည်။

​နောက်ထပ် စက္ကန့်ပိုင်းမှာပင်... ပြင်းထန်လှသော မြည်ဟီးသံကြီးတစ်ခုနှင့်အတူ။

ခန့်ညားထည်ဝါလှသော တံခါးမကြီးတစ်ခုသည် လူတိုင်း၏ မျက်မှောက်တွင် ဝုန်းခနဲ ပေါ်ထွက်လာခဲ့တော့သည်။

ကောင်းကင်ယံကို လွှမ်းခြုံထားသည့် ထိတ်လန့်ဖွယ် ကောင်းလှသော ဖိအားဆိုးကြီးသည်... ထိုနေရာမှာတင် လူတိုင်းကို အရှိန်လွန်ကာ နောက်သို့ အဆက်မပြတ် ဆုတ်ခွာသွားစေခဲ့ရတော့သည်။

​"တော်တော်လေး စည်ကားနေတာပဲ၊ ဖန့်လဲ့ က ဒီနေရာမှာ မရှိဘူးလား၊ ငါ ကြည့်ရသလောက်တော့ ဒီ ရှဲ့ကျစ်အတွင်းနယ်မြေ က တော်တော်လေးကို သက်ဝင်လှုပ်ရှားနေဆဲပဲ၊ သူကိုယ်တိုင် ပြန်ပြီးတော့ သန့်စင်သွန်းလုပ်ထားတာ ဖြစ်ရမယ်"

ခန့်ညားထည်ဝါလှသော တံခါးမကြီးထဲမှနေ၍... လူတိုင်းသည် ပုံရိပ်တစ်ခုကို ဝေဝါးစွာ မြင်တွေ့လိုက်ကြရသော်လည်း၊ ထိုသူ၏ ရုပ်အသွင်အပြင်ကိုမူ သေသေချာချာ မမြင်တွေ့နိုင်ခဲ့ကြပါချေ။

​"ဒီကို ကြွလာတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်က ဘယ်သူလဲဆိုတာ သိပါရစေ၊ ဖန့်အဘိုးအိုက... လက်ရှိအချိန်မှာ တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံနေပါတယ်"

ရှကျီက လက်အုပ်ချီ၍ မေးမြန်းလိုက်သည်။

​"ငါလား... မင်းတို့တွေ ငါ့ကို ချီယန်သူတော်စင် လို့ ခေါ်ဆိုနိုင်ပါတယ်၊ မင်းတို့တွေ ငါ့ရဲ့ နာမည်ကို ကြားဖူးကြတယ်မလား။

ဘာပဲပြောပြော မင်းတို့ အုပ်စုထဲမှာ... မင်ရွှီခေတ်ကာလ ကတည်းက အသက်ရှင်ခဲ့ကြတဲ့ အဖိုးအိုတွေ အများကြီး ပါဝင်နေတာပဲ ဟုတ်တယ်မလား"

​ချီယန်သူတော်စင် ဟုတ်လား...

လူတိုင်း၏ မျက်နှာအမူအရာများမှာ ရုတ်တရက် ဝုန်းခနဲ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရတော့သည်။