အခန်း ၂၀၀၆

အခန်း (၂၀၀၆) ဘယ်နေရာတူလဲ… တူတဲ့နေရာ လှီးပစ်မယ်

​ကျွယ်မင်ကြယ်တာရာ၊ ချင်ဝူဆန့်သည် တစ်ချိန်က ကျွယ်မင်နန်းတော် အကြီးအကဲများအဖွဲ့၏ ဗဟိုပင်မနန်းဆောင်ကြီးအတွင်း၌ ခန့်ညားတည်ငြိမ်စွာ ထိုင်နေခဲ့သည်။

​နန်းဆောင်ကြီး၏ ဘေးတစ်ဖက်တွင် မတ်တတ်ရပ်နေကြသည့်သူများမှာမူ… သူနှင့်အတူ ချန်းရွှေနတ်ဘုရားနယ်မြေမှ လိုက်ပါလာခဲ့ကြသည့် သူ၏ တိုက်ရိုက်အနွယ်အဆက် သူတော်စင်များသာ ဖြစ်ကြပေသည်၊ တစ်ပိုင်းသူတော်စင်အဆင့်မျှရှိသည့် သူများပင်လျှင် ထိုနန်းဆောင်ကြီးအတွင်း၌ မတ်တတ်ရပ်ပိုင်ခွင့် မရှိကြရှာဘဲ နန်းဆောင်ကြီး၏ အပြင်ဘက်တွင်သာ တောင့်တောင့်မတ်မတ် ရပ်နေခဲ့ကြရ၏။

​"သခင်လေး… အရိပ်တပ်မက နယ်မြေကိုးခုရဲ့ နယ်စပ်ဂိတ်တွေကို အပြည့်အဝ ပိတ်ဆို့ချုပ်ကိုင်ထားပြီးပါပြီ၊ လက်ရှိမှာ ကျန်တဲ့ တပ်မငါးခုနဲ့အတူ အတွင်းထဲကို တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် အရှိန်ဟုန်ပြင်းပြင်းနဲ့ ချီတက်တိုက်ခိုက်နေပါတယ်၊ သူတို့ ဖြတ်သန်းသွားတဲ့ နေရာမှန်သမျှမှာ… ကြက်တစ်ကောင်၊ ခွေးတစ်ကောင်ကအစ မကျန်အောင် အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ရှင်းလင်းနေပါတယ်"

စိမ်းစိုပြီး ကောက်ကွေးနေသည့် ဆံနွယ်များရှိကာ အသားအရေမှာ အလွန်တရာ ဖြူဆွတ်လွန်းလှသည့် သူတော်စင်တစ်ဦးက လက်အုပ်ချီကာ ပြုံးလျက် လျှောက်တင်လိုက်သည်။

​"ကောင်းပြီ၊ အခုအချိန်မှာ အဲဒီ မော်ထျန်းတီကျန့်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိဖို့ပဲ လိုအပ်တော့တယ်၊ သူမကို ရှာတွေ့တာနဲ့ နယ်မြေကိုးခုရဲ့ ကိစ္စရပ်တွေက လုံးဝ ဥဿုံ ပြီးဆုံးသွားပြီပဲ။

ဒီနေရာက ရှန်းဟုန်မျိုးနွယ်စုရဲ့ အကြွင်းအကျန်တွေရဲ့ အဓိက အကျဆုံး ဗဟိုချက်မ စစ်တပ်စခန်း ဖြစ်ရမယ်။

အဲဒီနောက်ပိုင်းကျမှ လူတွေကို အရပ်မျက်နှာအနှံ့ ထပ်ပြီး စေလွှတ်လိုက်… ပြင်ပမှာ လွင့်မျောပုန်းအောင်းနေတဲ့ ပုရွက်ဆိတ်လေးတွေလို အကြွင်းအကျန်အချို့ကို ရှာဖွေပြီး တစ်ကောင်မကျန် လိုက်လံသတ်ဖြတ်ပစ်လိုက်ရင် ရပြီ"

ချင်ဝူဆန့်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်စွန်းလေးများက နူးညံ့သိမ်မွေ့လှသော အပြုံးတစ်ခုအလား တွန့်ကွေးသွားခဲ့ရသည်၊ အပေါ်ယံကြည့်လိုက်ရုံမျှဖြင့်ပင်… သူသည် ပထမဆုံးအကြိမ် လောကထဲသို့ ခြေချလာသည့် အထက်တန်းလွှာ မိသားစုကြီးတစ်ခုမှ သခင်လေးတစ်ဦးအလား ထင်မှတ်ရပေသည်။

သူ၏ နှုတ်ထွက်စကား တစ်ခွန်းတည်းဖြင့်ပင်… နယ်မြေကိုးခုတွင် ရှိနေသည့် သန်းပေါင်းများစွာသော သက်ရှိဇီဝကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံးကို ပြာအဖြစ် ချက်ချင်း ပြောင်းလဲပစ်နိုင်စွမ်း ရှိနေလိမ့်မည်ဟူ၍မူ ဘယ်လိုနည်းနဲ့မျှ မထင်မှတ်နိုင်ပါချေ။

​သူက စကားကို ခဏမျှ ရပ်တန့်လိုက်ပြီးနောက်… ထိုစိမ်းစိုကောက်ကွေးသည့် ဆံနွယ်များနှင့် အသားဖြူဆွတ်လှသည့် သူတော်စင်ကို လှမ်း၍ ကြည့်လိုက်မိသည်။

"ချင်ချန်… ငါ့ရဲ့ ဝေးကွာလှတဲ့ မျိုးနွယ်စုညီငယ် ချင်ရှူးလန်ရဲ့ သတင်းကိုကော… အခုအချိန်မှာ စုံစမ်းသိရှိရပြီလား"

​"သခင်လေး… ကျွန်တော်မျိုးကလည်း ဒီကိစ္စကို အခုတင်ပဲ လျှောက်တင်ဖို့ ပြင်ဆင်နေတာပါ"

ချင်ချန်က ရိုသေကိုင်းညွတ်လှသော အမူအရာဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်တို့ ဖမ်းဆီးရမိထားတဲ့ သုံ့ပန်းအချို့ထဲကနေ… နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်း စစ်ဆေးမေးမြန်းမှုတွေကို မခံနိုင်ဘဲ ပြောလာကြတာကတော့၊ သခင်လေး ချင်ရှူးလန်တို့ သုံးယောက်က… ဒီနေရာကို အစောဆုံး ရောက်ရှိလာခဲ့ကြတဲ့ သူလျှိုတွေထဲက ဖြစ်တယ်လို့ သိရပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ သူတို့တွေ ရောက်ရှိလာခါစမှာတင် သတင်းအချက်အလက်တွေ ပေါက်ကြားသွားခဲ့ပြီး… ယင်လောကရဲ့ လျှို့ဝှက်စောင့်ရှောက်ရေးဌာနက ဝိညာဉ်စစ်သည်တွေရဲ့ စောင့်ကြည့်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး ဖမ်းဆီးခြင်း ခံလိုက်ရပါတယ်၊ လက်ရှိအချိန်မှာတော့ ယင်လောကရဲ့ တရားသူကြီးဌာနထဲမှာ ပိတ်လှောင်ချုပ်နှောင်ခြင်း ခံထားရပါတယ်။

ယင်လောကရဲ့ ကိစ္စရပ်တွေကိုတော့… ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စုတွေကပဲ အဓိက ဆုံးဖြတ် စီရင်ပိုင်ခွင့် ရှိကြတာမို့၊ ကျွန်တော်တို့တွေ လောလောဆယ် လက်လှမ်းမမီနိုင်သေးပါဘူး၊ သခင်လေး ချင်ရှူးလန်ကို အရင်ဆုံး ကယ်ထုတ်နိုင်ဖို့အတွက်… ရွှမ်အယ် ဝိညာဉ်တမန်ကို တစ်ချက်မျှ အသိပေး စကားပြောထားလိုက်ရမလား"

​"မလိုအပ်ဘူး… သူလျှိုတစ်ယောက် ဖြစ်နေပါလျက်နဲ့ နယ်မြေကိုးခုဆီ ရောက်လာတဲ့အချိန်မှာ သတင်းအချက်အလက်တွေကို မဖုံးကွယ်နိုင်ဘဲ၊ အခြေအနေတွေကို မွှေနှောက်ပြီး အဖမ်းခံလိုက်ရတယ်ဆိုကတည်းက… ဟော်ဆွေ့မျိုးနွယ်စုရဲ့ မျက်နှာကို လုံးဝ အိုးမည်းသုတ်ပစ်လိုက်တာပဲ။

သူတို့ကို အဲဒီအထဲမှာပဲ ဒုက္ခ ဆက်ပြီး ခံစားခိုင်းထားလိုက်ဦး၊ ဒီနေရာက ကိစ္စရပ်အားလုံးကို အမြစ်ပြတ် ရှင်းလင်းပြီးသွားတဲ့ အချိန်ကျမှပဲ… သူတို့ကို တစ်ခါတည်း ခေါ်ဆောင်သွားကြတာပေါ့"

ချင်ဝူဆန့်က ခေါင်းကို ခပ်ဖွဖွ ယမ်းလိုက်သည်။

​စကားပြောနေစဉ် အတောအတွင်းမှာပင်… သူက နန်းဆောင်ကြီး၏ အပြင်ဘက်ဆီသို့ ရုတ်တရက် လှမ်း၍ ကြည့်လိုက်မိ၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်… နန်းဆောင်ကြီး၏ အပြင်ဘက်မှနေ၍ အသံတစ်သံ ပဲ့တင်ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရသည်။

​"ကျွန်တော်မျိုး ချီယန်… သခင်လေးကို ဖူးမြော်ခွင့် ပြုပါရန် တောင်းခံအပ်ပါတယ်"

ချီယန်သူတော်စင်သည် လက်အုပ်ချီကာ အလေးအမြတ်ပြုလျက်… နန်းဆောင်ကြီး၏ အပြင်ဘက်တွင် ရိုသေကိုင်းညွတ်စွာ မတ်တတ်ရပ်နေခဲ့သည်။

​ချင်ချန်သည် ချင်ဝူဆန့်က ခေါင်းကို အသာအယာ ညိတ်ပြလိုက်သည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့်… နန်းဆောင်ကြီး၏ အပြင်ဘက်သို့ လှမ်း၍ ကြည့်လိုက်ရင်း၊ တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

"အတွင်းထဲကို ဝင်ပြီး စကားပြောစမ်း"

​ချီယန်သူတော်စင်က အနည်းငယ်မျှပင် မဆိုင်းမတွဝံ့ဘဲ… ဦးခေါင်းကို အောက်သို့ အစွမ်းကုန် နှိမ့်ချလျက် နန်းဆောင်ကြီး၏ အတွင်းထဲသို့ တရွေ့ရွေ့ဖြင့် လျှောက်လှမ်းဝင်ရောက်လာခဲ့ပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင်မူ ချင်ဝူဆန့်၏ ရှေ့မှောက်၌ တရွေ့ရွေ့ ဒူးထောက်လျက်… ဝတ်ပြုကန်တော့ခြင်း ရိုသေမှု အစီအစဉ်အားလုံးကို တစ်ခုမကျန် စနစ်တကျ လုပ်ဆောင်လိုက်တော့သည်။

နန်းဆောင်ကြီးအတွင်းရှိ အခြားသော သူတော်စင်များသည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ကြရသည့်အခါ… ၎င်းတို့၏ မျက်ဝန်းအနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာ၌ အထင်အမြင်သေးလှသော လှောင်ပြုံးအရိပ်အယောင်လေးများ တစ်ချက်မျှ ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့ရကြချေပြီ။

သူတော်စင်အဆင့် သို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ကြပြီဆိုလျှင်… ဒူးထောက်အလေးပြုခြင်း ဝတ်ပြုမှုမျိုးကို လုပ်ဆောင်ရန် လုံးဝ မလိုအပ်တော့ပါချေ၊ ထိုကိစ္စရပ်ကို ဟင်းလင်ပြင် အဆင့်မြင့် မဟာမိတ်အဖွဲ့အတွင်း၌လည်း စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းများဖြင့် အတိအကျ ပြဋ္ဌာန်းသတ်မှတ်ထားခဲ့ပြီး ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော်လည်း ဟင်းလင်ပြင် အဆင့်မြင့် မဟာမိတ်အဖွဲ့က ဒူးထောက်ဝတ်ပြုခဲ့မည်ဆိုပါက မည်သို့သော ပြစ်ဒဏ်မျိုးကို ပေးဆောင်ရမည်ဟူ၍မူ အတိအကျ သတ်မှတ်ထားခြင်းမျိုး မရှိပါချေ။

​"ချီယန်… အတိတ်တုန်းက ငါ မင်းတို့ရဲ့ ရှန်ချန်းနတ်ဘုရားနယ်မြေကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့တဲ့ အချိန်တုန်းက၊ အစောဆုံး တွေ့ဆုံခဲ့ရတဲ့သူက မင်းပဲဆိုတာ ငါ ကောင်းစွာ မှတ်မိနေသေးတယ်၊ မင်းရဲ့ ပါးစပ်ကနေပဲ… ရှန်းဟုန်မျိုးနွယ်စုရဲ့ အကြွင်းအကျန်တွေရဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေကို စတင်သိရှိခဲ့ရတာ မဟုတ်လား"

ချင်ဝူဆန့်က ရင်ထဲမှနေ၍ အနည်းငယ်မျှ သက်ပြင်းချလျက် ဆိုလိုက်သည်။

​ချီယန်သူတော်စင်က ခေါင်းကို အလျင်အမြန် ညိတ်ပြလိုက်မိသည်။

"သေချာပေါက် မှန်ကန်လှပါတယ်၊ အတိတ်တုန်းက သခင်လေးနဲ့ ပထမဆုံးအကြိမ် ဆုံတွေ့ခဲ့ရတဲ့ အချိန်တုန်းက… ကျွန်တော်မျိုးက သခင်လေးကို…… လို့ ထင်မှတ်မှားခဲ့မိပါသေးတယ်"

သူက ဤနေရာသို့ အရောက်တွင်မူ စကားကို ဆက်လက်၍ မပြောတော့ဘဲ ရပ်တန့်လိုက်သဖြင့်… မျက်နှာတွင် အနည်းငယ်မျှ အိုးတိုးအမ်းတမ်း ဖြစ်နေသည့် အရိပ်အယောင်များ ထင်ဟပ်ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ရသည်။

​"ဟော်ဆွေ့မျိုးနွယ်စုနဲ့ ရှန်းဟုန်မျိုးနွယ်စုက… မူလကတည်းကပင် မြစ်ဖျားခံရာ အရင်းအမြစ်တစ်ခုတည်းကနေ ဆင်းသက်လာခဲ့ကြတာမို့၊ မင်းအနေနဲ့ မှားယွင်းသွားတာကလည်း သဘာဝကျပါတယ်၊ ပြောစမ်းပါဦး… အခုတစ်ကြိမ် လှုပ်ရှားမှုမှာ ဘာတွေများ ထူးထူးခြားခြား ရလဒ်တွေ ရရှိခဲ့သလဲ"

ချင်ဝူဆန့်က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလျက် ဆိုလိုက်၏။

​ချီယန်သူတော်စင်က သူ ရှဲ့ကျစ်ဌာနသို့ သွားရောက်ခဲ့ပြီးနောက်ပိုင်း ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည့် အခြေအနေ ဖြစ်ပျက်ပုံအားလုံးကို တစ်လုံးမကျန် စီကာပတ်ကုံး လျှောက်တင်လိုက်တော့သည်။

​"ဒါဆိုရင် အဲဒီ ဖန့်လဲ့ဆိုတဲ့လူက… တစ်ချိန်လုံး ကိုယ်ယောင်ဖျောက်ပြီး ထွက်မလာခဲ့ဘူးပေါ့"

ချင်ဝူဆန့်က တစ်စုံတစ်ခုကို စဉ်းစားတွေးတောလိုက်သည့်အလား ခေါင်းကို ညိတ်ပြလိုက်ပြီးနောက်… စူးစမ်းလိုစိတ်ကြီးစွာဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ငါကိုယ်တိုင် ဖြစ်ရင်တောင်… အခြားသူတစ်ယောက်ရဲ့ အတွင်းနယ်မြေ တည်ရှိရာ အရပ်မျက်နှာကို ချက်ချင်း မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာ ခံစားသိရှိနိုင်စွမ်း မရှိဘူး၊ မင်းက ဘယ်လိုနည်းနဲ့ ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားနိုင်တာလဲ"

​ချီယန်သူတော်စင်က အလွန်တရာ နှိမ့်ချလှသော အမူအရာဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်မျိုးရဲ့ အတွင်းနယ်မြေက… အနည်းငယ်မျှ ထူးခြားဆန်းပြားလှတဲ့ စွမ်းရည်လေးအချို့ ရှိနေခဲ့လို့ပါ၊ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပဲ ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားခဲ့ရတာမို့… ကံကောင်းသွားတယ်လို့ပဲ သတ်မှတ်ရပါလိမ့်မယ်"

​သူတော်စင်များအားလုံးသည်လည်း အတွင်းနယ်မြေများ၏ ပုံစံများက အမျိုးမျိုး အဖုံဖုံ ထူးခြားဆန်းပြားလှကြောင်း ကောင်းစွာ သိရှိနားလည်ထားကြပေသည်၊ တူညီသော ကျင့်စဉ်အမွေအနှစ်များကို ကျင့်ကြံထားကြသည့်သူများ ဖြစ်လျှင်ပင်… လုံးဝ ထပ်တူကျနေသည့် အတွင်းနယ်မြေမျိုး ရှိလာနိုင်ခြင်းမရှိဘဲ၊ ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင် ထူးခြားဆန်းပြားလှသည့် စွမ်းရည်လေးများ ရှိနေတတ်ကြစမြဲ ဖြစ်ပေသည်။

ထို့ကြောင့် ချီယန်သူတော်စင်၏ ရှင်းပြချက်က အကျိုးအကြောင်း ညီညွတ်မျှတလှသဖြင့်… အားလုံးက ဤကောင်လေး ကံကောင်းလွန်းလှသည်၊ ရောက်ခါစမှာတင် ကြီးမားလှသော အရည်အချင်း ကောင်းမှုများကို တည်ဆောက်နိုင်ခဲ့သည်ဟုသာ တွေးတောလိုက်ကြတော့သည်။

​"မဆိုးဘူး… တကယ့်ကို မဆိုးဘူးပဲ၊ မင်း ဒီတစ်ကြိမ်မှာ သတ်ဖြတ်လိုက်ရတဲ့ ရှန်းဟုန်မျိုးနွယ်စုရဲ့ အကြွင်းအကျန်တွေက… အများစုက ဒီနေရာရဲ့ အဓိက အကျဆုံး ဗဟိုချက်မ ပုဂ္ဂိုလ်တွေ ဖြစ်ကြတယ်၊ လက်ရှိအချိန်မှာတော့ ရွှမ်အယ် ဝိညာဉ်တမန်က ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်သွားခဲ့ပြီ။

အကယ်၍ မင်းသာ မရှိခဲ့ဘူးဆိုရင်… သူတို့တွေသာ အရပ်မျက်နှာအနှံ့ ပုန်းအောင်းသွားခဲ့ကြမယ်ဆိုရင်၊ ငါတို့တွေအနေနဲ့ သူတို့ကို တစ်ယောက်ချင်းစီ လိုက်လံနှိမ်နင်း သုတ်သင်ရှင်းလင်းနိုင်ဖို့အတွက်… အချိန်အတော်ကြာအောင် ထပ်ပြီး အချိန်ကုန်ခံရဦးမှာ သေချာတယ်"

ချင်ဝူဆန့်က ခေါင်းကို အသာအယာ ညိတ်ပြလိုက်သည်။

"ငါကတော့ ဘယ်အချိန်မဆို အမှားရှိရင် ပြစ်ဒဏ်စီရင်ပြီး အကောင်းဆုံး လုပ်ဆောင်နိုင်ရင် ဆုလာဘ် ပေးဆောင်တတ်တဲ့သူပဲ၊ မင်းရဲ့ လက်ရှိ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်က… ကမ္ဘာငယ် ပထမအဆင့်ရဲ့ စွမ်းအင်စုဆောင်းခြင်း ကာလနှောင်းပိုင်း မှာ ရှိနေတာမလား။

အတိတ်တုန်းက မင်းကို ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဆုံခဲ့ရတဲ့ အချိန်တုန်းက… မင်းက စွမ်းအင်စုဆောင်းခြင်း ကာလအစောပိုင်း မှာပဲ ရှိနေသေးတာ၊ ဒီလိုမျိုး ကျင့်ကြံခြင်း တိုးတက်မှု အရှိန်အဟုန်က… မင်းတို့လို လူမျိုးတွေအတွက်ဆိုရင်တော့ မနှေးလွန်းဘူးလို့ ပြောရမယ်။

အတိတ်တုန်းက မင်းတို့ရဲ့ နတ်ဘုရားနယ်မြေထဲကို စေလွှတ်ခဲ့တဲ့ သူတော်စင် ဆယ်ယောက်ကပါ… အများစုက ဒီကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်အတန်းမှာပဲ ရှိနေခဲ့ကြတာ။

အဲဒီ နဂါးသူတော်စင် တစ်ယောက်တည်းသာ… ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်အတန်းက တစ်ဆင့် ပိုမိုမြင့်မားနေခဲ့ပြီး၊ ကမ္ဘာငယ် ဒုတိယအဆင့် ရဲ့ စွမ်းအင်အတုအယောင် ကာလအစောပိုင်း ကို ရောက်ရှိနေခဲ့တာ"

​ချီယန်သူတော်စင်က အလွန်တရာ ရိုသေကိုင်းညွတ်စွာဖြင့် ဦးခေါင်းကို အောက်သို့ စိုက်ချထားလျက်… ချင်ဝူဆန့်၏ နောက်ပိုင်းမှ ထွက်ပေါ်လာမည့် စကားလုံးများကို တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်စွာဖြင့် စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့မိသည်။

​"ဒါပေမဲ့ နှမြောဖို့ကောင်းတာကတော့… မင်းရဲ့ အတွင်းနယ်မြေ အဆင့်အတန်း အရည်အသွေး က သိပ်ပြီး မမြင့်မားလှဘူး၊ စွမ်းအင်စုဆောင်းခြင်း ပြည့်စုံခြင်းအဆင့် ကို ရောက်ရှိသွားနိုင်ဖို့ကပဲ… မင်းအတွက်တော့ အစွမ်းကုန် အကန့်အသတ် ဖြစ်နေလိမ့်မယ်၊ ဒါကြောင့် လောလောဆယ်တော့ တပ်မတစ်ခုရဲ့ ခေါင်းဆောင်နေရာကို တာဝန်ယူဖို့ အရည်အချင်း မပြည့်မီသေးဘူး"

ဤစကား ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည့် အချိန်တွင်… ချီယန်သူတော်စင်၏ မျက်နှာအမူအရာက မည်သို့မျှ ပြောင်းလဲသွားခြင်း မရှိခဲ့သော်လည်း၊ သူ၏ နှလုံးသားကြီးတစ်ခုလုံးကမူ အခြားသူတစ်ဦး၏ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဆွဲညှစ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသဖြင့် အလွန်တရာ ခါးသီးနာကျင်သွားခဲ့ရရှာသည်။

​"ဒီလိုပဲ လုပ်ကြတာပေါ့… အရိပ်တပ်မရဲ့ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်တဲ့ ဝူရှင်းလင်ကလည်း အတိတ်တုန်းက ရှန်ချန်းနတ်ဘုရားနယ်မြေကနေ ထွက်လာခဲ့တဲ့သူပဲ၊ ဒါပေမဲ့ သူမရဲ့ ပါရမီအရည်အချင်းက ပိုပြီးတော့ ကောင်းမွန်လွန်းလှလို့… လက်ရှိအချိန်မှာ စွမ်းအင်အတုအယောင် ကာလအစောပိုင်းကို ရောက်ရှိနေပြီ၊ မင်း သူမရဲ့ ဘေးနားမှာ ဒုတိယတပ်မှူးအဖြစ် သွားရောက်ပြီး ကူညီပေးလိုက်ပါ၊ ဒီနေရာက ကိစ္စရပ်အားလုံး ပြီးဆုံးသွားတဲ့ အခါကျမှပဲ… မင်းကို ငါနဲ့အတူ ချန်းရွှေနတ်ဘုရားနယ်မြေဆီ ခေါ်ဆောင်သွားဖို့ အခွင့်အရေး ရှိမလားဆိုတာကို ပြန်ပြီး စဉ်းစားပေးမယ်"

ချင်ဝူဆန့်က ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်

"အဲဒီနေရာမှာတော့… ကြီးမားလှတဲ့ လောကကမ္ဘာကြီးရဲ့ ရတနာပေါင်းများစွာ ရှိနေသလို… ကောင်းကင်ဘုံ ဖြစ်တည်မှု ရတနာတွေ နဲ့ ထာဝရလမ်းစဉ် ရတနာတွေ တောင်မှ ရှိနေသေးတာမို့၊ မင်းရဲ့ ကံကြမ္မာဆိုးကြီးကို ပြောင်းလဲပစ်နိုင်စွမ်း ရှိကောင်းရှိနိုင်ပြီး… စွမ်းအင်အတုအယောင် အဆင့်အတန်းဆီကို ရောက်ရှိသွားနိုင်မယ့် အခွင့်အရေး ကံကောင်းမှုတွေ ရရှိလာနိုင်ပါတယ်"

​ချီယန်သူတော်စင်သည် ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ရင်ထဲမှနေ၍ အလွန်တရာ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်သွားခဲ့ရသဖြင့်… မြေပြင်ပေါ်သို့ ချက်ချင်းပင် အပြည့်အဝ ဝပ်ကန်တော့လိုက်တော့သည်။

"ကျွန်တော်မျိုးအား… ကြီးမားလှတဲ့ ကရုဏာတော်တွေကို ပေးဆောင်ပေးတဲ့အတွက် သခင်လေးကို အထူးပင် ကျေးဇူးတင်ရှိအပ်ပါတယ် "

​ချင်ဝူဆန့်က ပြုံးလျက် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်ပြီး… ချီယန်သူတော်စင်ကို ဘေးတစ်ဖက်တွင် သွားရောက်ရပ်တန့်နေရန် အချက်ပြလိုက်၏။

​နောက်ထပ် စက္ကန့်ပိုင်းမှာပင်… တစ်ပိုင်းသူတော်စင်တစ်ဦးသည် ချန်အင်းရွှယ်ကို ဖမ်းဆီးချုပ်နှောင်ထားလျက် နန်းဆောင်ကြီး၏ အတွင်းထဲသို့ တရွေ့ရွေ့ဖြင့် လျှောက်လှမ်းဝင်ရောက်လာခဲ့ချေပြီ။

ချန်အင်းရွှယ်သည် ယင်မသေမျိုး ၏ ခန္ဓာကိုယ် ဖြစ်တည်မှု ဖြစ်သော်လည်း… ယခုအချိန်တွင် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ပြင်းပြင်းထန်ထန် ထိခိုက်ဒဏ်ရာရရှိထားခဲ့ပြီး၊ ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့တွင် ကောင်းမွန်လှသော အသားစလေး တစ်စမျှပင် ကျန်ရှိမနေခဲ့ရှာပါချေ။

​"ဘယ်လိုလဲ… သေသေချာချာ စဉ်းစားတွေးတောပြီးသွားပြီလား"

ချင်ဝူဆန့်က မြင့်မားလှသော အရပ်မျက်နှာမှနေ၍ ချန်အင်းရွှယ်ကို အပေါ်စီးမှ စိုက်ကြည့်ရင်း မေးမြန်းလိုက်သည်။

​"နံပါတ်ကိုးက ဘယ်နေရာမှာ ရှိနေလဲဆိုတာကို… နင် မသိသလို၊ နံပါတ်ကိုးရဲ့ ငရဲကြင်ယာတော်က ဘယ်နေရာမှာ ရှိနေလဲဆိုတာကိုလည်း… နင် ဘာမှ မသိဘူးပဲ။

နင့် ကို ကြည့်ရတာတော့… ငါတို့တွေ အတိတ်တုန်းက ထင်မှတ်ထားခဲ့ကြသလောက်ကြီး အစွမ်းထက်လှတဲ့ ပုံစံမျိုး မဟုတ်ပုံပဲနော်"

ချန်အင်းရွှယ်က သူမ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်စွန်းများကို တရွေ့ရွေ့ တွန့်ကွေးလိုက်ရင်း… ထူးဆန်းလှသော လှောင်ပြုံးတစ်ခုဖြင့် ရယ်မောလိုက်မိသည်။

​"သတ္တိရှိလှချည်လား"

ထိုတစ်ပိုင်းသူတော်စင်သည် ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ချက်ချင်းပင် ဒေါသအလွန်အမင်း ထွက်ပေါ်သွားခဲ့ရသဖြင့်… သူမကို ပညာပေးရန် လက်ရည်စမ်းရန် ပြင်ဆင်လိုက်စဉ်မှာပင်၊ ချင်ဝူဆန့်က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းပြလျက် တားဆီးလိုက်သည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။

​ချင်ဝူဆန့်က ချန်အင်းရွှယ်ကို စူးစိုက်ကြည့်ရှုလိုက်ရင်း… ရုတ်တရက် ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ ရုပ်အသွင်အပြင်က… ငါ့ရဲ့ မိတ်ဆွေဟောင်းတစ်ယောက်နဲ့ အနည်းငယ် ဆင်တူနေခဲ့တာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ အနည်းငယ်မျှသာ ဆင်တူနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်တာမို့… ငါ ပထမဆုံး အချိန်မှာ မင်းကို ရွှမ်အယ် ဝိညာဉ်တမန်ရဲ့ လက်ထဲကို တိုက်ရိုက် လွှဲပြောင်းမပေးခဲ့တာပဲ။

မဟုတ်ရင်တော့… မင်းလိုမျိုး ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စုရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ အလွန်တရာ ဆင်တူလွန်းလှတဲ့ ဖြစ်တည်မှုကို… ရွှမ်အယ် ဝိညာဉ်တမန်ကပဲ တိုက်ရိုက် လွှဲပြောင်းရယူပြီး စီမံခန့်ခွဲသွားရမှာဖြစ်ပြီး၊ ငါ့ရဲ့ လက်ထဲမှာ ရှိနေစရာ အကြောင်းမရှိဘူး"

​"မိတ်ဆွေဟောင်း ဟုတ်လား… ငါက ဘာဖြစ်လို့ ဒီလောက်တောင်မှ ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျပြီး၊ နင့်ရဲ့ မိတ်ဆွေဟောင်းနဲ့ သွားပြီး တူနေရတာလဲ။ နင် ပြောစမ်းပါဦး… ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ ဘယ်နေရာက တူနေလို့လဲ။

နှာခေါင်းလား… ပါးစပ်လား… နားရွက်လား… မျက်လုံးလား… ဒါတွေအားလုံးကို ငါ ကိုယ်တိုင် ထိုးဖောက်ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်တယ်။

ဘယ်နေရာတူလဲ… တူတဲ့နေရာ လှီးပစ်မယ်"

ချန်အင်းရွှယ်က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်၏။

​ဤနေရာတွင် ရှိနေကြသည့် သူတော်စင်များအားလုံး၏ မျက်နှာအမူအရာများမှာ အလွန်တရာ ထူးဆန်းသွားခဲ့ကြရရှာသည်၊ ၎င်းတို့၏ သခင်လေးအပေါ် နားလည်သဘောပေါက်ထားကြသည့် အခြေအနေများအရဆိုလျှင်… နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်သွားသည့်တိုင်အောင်၊ မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ သခင်လေး၏ ရှေ့မှောက်တွင် ဤကဲ့သို့သော စကားမျိုးကို ရဲရဲတင်းတင်း ပြောဆိုရဲခြင်း မရှိခဲ့ကြဖူးပါချေ။

၎င်းတို့အားလုံးက ယခုတစ်ကြိမ်တွင် သခင်လေး သေချာပေါက် ဒေါသထွက်ပေါ်သွားလိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့ကြသော်လည်း… ထင်မှတ်မထားခဲ့ဘဲ သခင်လေးက ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားခဲ့ပြီးနောက်၊ လက်ကို ခပ်ဖွဖွ တစ်ချက်မျှ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်ကိုသာ မြင်တွေ့လိုက်ကြရသည်။

​တောက်ပလှသော အလင်းတန်းတစ်ခုသည် ချန်အင်းရွှယ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ဝုန်းခနဲ ကျရောက်သွားခဲ့ပြီး… သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ထိခိုက်ဒဏ်ရာအားလုံးသည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာတင် လုံးဝ ဥဿုံ ပြန်လည်ကောင်းမွန် အသားကျသွားခဲ့ရတော့သည်။

ဤကဲ့သို့သော ထူးဆန်းအံ့ဩဖွယ် စွမ်းရည်ကြီး၏ အောက်တွင်… ချန်အန်းရွှယ်၏ လှောင်ပြုံးများ၏ အောက်ကွယ်၌၊ ရိပ်မိရခက်လှသော ထိတ်လန့်အံ့ဩခြင်း အရိပ်အယောင်လေးတစ်ခု တိုးပွားထင်ဟပ်သွားခဲ့ရချေပြီ။

တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပင်… ချင်ဝူဆန့်က ထိုထိတ်လန့်အံ့ဩသွားသည့် အမှုအရာလေးကို အမိအရ ဖမ်းဆီးကြည့်ရှုလိုက်မိသဖြင့်၊ သူ၏ မျက်ဝန်းအစုံထဲတွင် ခပ်ဖွဖွ ပြုံးရယ်ခြင်း အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ရသည်။

"ပုရွက်ဆိတ်တွင်းလိုမျိုး သေးငယ်လှတဲ့ အရပ်ဒေသမှာ… မင်းက တကယ့် စစ်မှန်လှတဲ့ ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးရဲ့ ဖြစ်တည်မှုကြီးကို ဘာမှ သိရှိနားလည်ထားခြင်း မရှိသေးဘူး၊ ဖြစ်နိုင်တာကတော့… ငါ မင်းကို သေသေချာချာ ရှင်းပြပြီးတဲ့ အချိန်ကျမှပဲ၊ မင်းရဲ့ စိတ်ကူးစိတ်သန်း ဆုံးဖြတ်ချက်တွေက ပြောင်းလဲသွားနိုင်လိမ့်မယ်"

​"မင်း သိထားဖို့က… သူတော်စင်အဆင့်မှာတောင်မှ၊ ကြီးမားလှတဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်အတန်းကြီး ငါးခု ရှိနေသေးတာ၊ ပြီးတော့ ဒုတိယ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်အတန်းကတင်… မင်းရဲ့ ရင်ထဲမှာ အလွန်တရာ အစွမ်းထက်လွန်းလှပါတယ်လို့ သတ်မှတ်ထားတဲ့ ကောင်းကင်ဘုံလမ်းစဉ်ထက်စာရင် ဘာမှ ကွာခြားမှု မရှိတော့တဲ့အပြင်… တစ်ဆင့်တောင် ပိုမို သာလွန်ကောင်းမွန်နေဦးမှာပဲ"