အခန်း ၂၀၀၇
Vol. 201 Ch. 2007
အခန်း (၂၀၀၇) ကြီးမားလှတဲ့ လောကကမ္ဘာကြီးရဲ့ သူတော်စင်
ချန်အင်းရွှယ်သည် ဟင်းလင်ပြင် အဆင့်မြင့်မဟာမိတ်အဖွဲ့ဘက်မှ ကျင့်ကြံခြင်း စနစ်အဆင့်အတန်းများကို ကောင်းစွာ နားလည်သဘောပေါက်ထားခဲ့ပြီး ဖြစ်ပေသည်။
အဆင့် ၉ ၏ အထက်တွင်မူ… ကန့်သတ်ချက်ကို ချိုးဖျက်ခြင်း အဆင့်ဆင့် သုံးဆင့် ရှိနေခဲ့၏။
ထိုအဆင့်၏ နောက်ပိုင်းကျမှသာ… ကိုယ်ပိုင်အတွင်းနယ်မြေကို စတင်စုစည်းတည်ဆောက်နိုင်ကြပြီး၊ တစ်ပိုင်းသူတော်စင် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိအောင်မြင်နိုင်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။
နောက်ဆုံး အဆင့်ကျမှသာလျှင်… စစ်မှန်လှသော သူတော်စင် အဆင့်အတန်းဆီသို့ သက်သေပြ ဝင်ရောက်နိုင်ကြပေသည်။
သို့သော်လည်း ကောင်းကင်ဘုံ လမ်းစဉ်ဆိုသည်မှာမူ… သာမန်သူတော်စင်ထက်စာလျှင် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမို အစွမ်းထက်လွန်းလှသည် မဟုတ်ပါလား၊ ယခုအချိန်တွင် တစ်ဖက်လူက သူတော်စင် ဒုတိယအဆင့်သည် ကောင်းကင်ဘုံ လမ်းစဉ်နှင့် ထပ်တူကျရုံမျှမက… တစ်ဆင့်ပင် ပိုမို သာလွန်နေသေးသည်ဟူ၍ ပြောဆိုလာသည့်အခါတွင်မူ… သူမသည် ချက်ချင်းပင် နှာခေါင်းရှုံ့လျက် အထင်အမြင်သေးစွာဖြင့် နှုတ်ခမ်းတွန့်လိုက်မိတော့သည်။
"မင်း မယုံဘူးပေါ့"
ချင်ဝူဆန့်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်စွန်းလေးများက အနည်းငယ်မျှ အပေါ်သို့ ကော့ညွှတ်သွားခဲ့ရသည်။
"မင်းရဲ့ စိတ်ထဲမှာ ထင်မှတ်ထားတာကတော့… သူတော်စင်အဆင့်ရဲ့ အထက်မှာ နယ်မြေအရှင်သခင် ရှိနေတယ်လို့ပဲ၊ ဟုတ်တယ်မလား"
"နင် ဘာဖြစ်လို့ ငါ့ကို ဒီလိုမျိုး အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ စကား အပိုတွေကို လာပြောနေရတာလဲ။ ငါ့ရဲ့ ရုပ်အသွင်အပြင်က နင့်ရဲ့ မိတ်ဆွေဟောင်းနဲ့ နည်းနည်းလေး ဆင်တူနေရုံနဲ့ပဲလား။ ဒါပေမဲ့ နင်လည်း သေသေချာချာ သိထားသင့်ပါတယ်… ငါက ဘယ်လိုနည်းနဲ့မျှ နင့်ရဲ့ မိတ်ဆွေဟောင်း ဖြစ်မလာနိုင်ဘူးဆိုတာကိုလေ"
ချန်အင်းရွှယ်က တည်ငြိမ်အေးဆေးစွာဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။
"သခင်လေး… သူမက ရှန်းဟုန်မျိုးနွယ်စုရဲ့ အကြွင်းအကျန် ဖြစ်ပါတယ်၊ ဟော်ဆွေ့မျိုးနွယ်စုရဲ့ စည်းမျဉ်းအရဆိုရင်တော့ ဘယ်လိုနည်းနဲ့မျှ ခွင့်မပြုနိုင်……"
ချင်ချန်သည် ဤနေရာသို့ အရောက်တွင်မူ အရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း တိုးလိုက်မိပြီး… သတိပေးစကား လျှောက်တင်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်၏။
သို့သော်လည်း ထိုအချိန်မှာပင်… ချင်ဝူဆန့်က သူ့ကို ရုတ်တရက် မျက်လုံးတစ်ချက် လှမ်း၍ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။
နောက်ထပ် စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်းမှာပင်… ချင်ချန်သည် သေခြင်းနဲ့ ရှင်ခြင်းကြားမှ ကြီးမားလှသော ကပ်ဘေးအန္တရာယ်ကြီးတစ်ခုကို ခန္ဓာကိုယ်အပြည့် ခံစားလိုက်ရသကဲ့သို့… ချက်ချင်းပင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ခြင်းကြီးစွာဖြင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဒူးထောက်လျက် ဝပ်စင်းလိုက်မိပြီး၊ သူ၏ နဖူးပြင်ပေါ်မှနေ၍ အေးစက်လှသော ချွေးစေးများက တစ်ပေါက်ချင်းစီ စီးကျလာခဲ့ရရှာတော့သည်။
နန်းဆောင်ကြီးအတွင်းရှိ အခြားသော သူတော်စင်များသည် ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ကြရသည့်အခါ… အချင်းချင်း တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြရင်း ဘာစကားမျှပင် မပြောရဲကြတော့ပါချေ။
ချီယန်သူတော်စင်သည်လည်း ဦးခေါင်းကို ချက်ချင်းပင် အောက်သို့ အစွမ်းကုန် နှိမ့်ချလိုက်ရင်း… ဆိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေသည့် အမူအရာကိုသာ လုပ်ဆောင်ထားလိုက်မိသည်။
ချင်ချန်၏ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်အတန်းက သူ့ထက်စာလျှင် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမို မြင့်မားလွန်းလှသည် မဟုတ်ပါလား၊ ထိုကဲ့သို့သော တည်ရှိမှုမျိုးကိုပင်လျှင် မျက်လုံးတစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရုံမျှဖြင့်ပင်… ဤမျှလောက်အထိ ကြက်ကလေး၊ ငှက်ကလေးလို ဖြစ်သွားအောင် ခြောက်လှန့်နိုင်စွမ်း ရှိနေခဲ့ချေပြီ။
သူသည် မိမိတို့၏ ရှေ့မှောက်ရှိ သခင်လေးက… လက်ရှိအချိန်တွင် မည်မျှလောက်အထိ မြင့်မားလှသော ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်အတန်းဆီသို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီလဲဆိုသည်ကိုပင်… စိတ်ကူးနဲ့တောင် တွေးတောရန် ခက်ခဲလှပေတော့သည်။
"ချင်ချန်… မင်းရဲ့ မျိုးရိုးအမည်က ချင် ဖြစ်နေရတာကတော့၊ မင်းက ဝိညာဉ်အတုအယောင်အဆင့်ကို ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့လို့ပဲ… ပြီးတော့ ကြီးမားလှတဲ့ အရည်အချင်း ကောင်းမှုတွေကိုလည်း တည်ဆောက်နိုင်ခဲ့လို့၊ ငါတို့ရဲ့ ချင်မျိုးနွယ်စုရဲ့ မျိုးရိုးအမည်ကို ခံယူပိုင်ခွင့် အရည်အချင်း ရရှိခဲ့တာပဲ။
ဒါပေမဲ့ မင်း သေသေချာချာ မှတ်သားထားဖို့က… ငါတို့ ချင်မျိုးနွယ်စုရဲ့ တိုက်ရိုက်အနွယ်အဆက်တွေကမှ သုံးလုံးပါတဲ့ အမည်နာမကို ပိုင်ဆိုင်ပိုင်ခွင့် ရှိကြတာ၊ မင်းရဲ့ အမည်က ချင်ချန် လို့ ခေါ်ဆိုနေသရွေ့တော့… ငါ့ရဲ့ ရှေ့မှောက်မှာ ဝင်ရောက်ပြီး စွက်ဖက်ညွှန်ကြားပိုင်ခွင့် အရည်အချင်း လုံးဝ မရှိဘူး"
ချင်ဝူဆန့်၏ စကားလုံးများက နူးညံ့သိမ်မွေ့လှပြီး… လေသံမှာလည်း အလွန်တရာ အေးချမ်းသာယာလှပေသည်၊ သို့သော်လည်း ထိုစကားလုံးများက ချင်ချန်ကိုမူ ရေခဲတိုက်ကြီးတစ်ခုအတွင်းသို့ ကျရောက်သွားခဲ့ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရစေပြီး… ရင်ထဲမှနေ၍ အေးစက်လှသော အအေးဓာတ်များက အဆက်မပြတ် ရိုက်ခတ်ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ရရှာတော့သည်။
သူက မြေပြင်ပေါ်သို့ အကြိမ်ကြိမ် ဦးခေါင်းဖြင့် စိုက်လျက် ကန်တော့လိုက်မိရင်း
"ကျွန်တော်မျိုး အမှားကြီး မှားသွားခဲ့ပါတယ်"
"ကြည့်စမ်း"
ချင်ဝူဆန့်က ချင်ချန်ကို ဆက်လက်၍ ဂရုစိုက်ခြင်း မပြုတော့ဘဲ… ချန်အင်းရွှယ်ဆီသို့ မျက်လုံးကို ပြန်လည် လွှဲပြောင်း စိုက်ကြည့်လိုက်မိသည်။
"သူက သူတော်စင်အဆင့်ပဲ၊ သူတော်စင်အဆင့်ကြီး ငါးခုရဲ့ အထဲမှာ… သူက ပထမဆုံး အဆင့်ဖြစ်တဲ့ ကမ္ဘာငယ် အဆင့်မှာ ရှိနေတာ၊ ပြီးတော့ ကမ္ဘာငယ် အဆင့်မှာတင်… အဆင့်ဆင့် သုံးဆင့် ထပ်ပြီး ကွဲပြားသေးတယ်၊ အဲဒါတွေကတော့ စွမ်းအင်စုဆောင်းခြင်း၊ ဝိညာဉ်အတုအယောင် ခံယူခြင်းနဲ့ လောကကမ္ဘာကို တည်ငြိမ်စေခြင်း တို့ပဲ။
မင်းတို့ရဲ့ ရှန်းဟုန်မျိုးနွယ်စုရဲ့ အကြွင်းအကျန်တွေ အတိတ်တုန်းက ပုန်းအောင်းနေခဲ့ကြတဲ့ ရှန်ချန်းနတ်ဘုရားနယ်မြေလိုမျိုး အရပ်ဒေသမှာ…ဟင်းလင်ပြင်အဆင့်မြင့် မဟာမိတ်အဖွဲ့က စေလွှတ်လိုက်တဲ့ သူတော်စင် ဆယ်ယောက်ထဲမှာဆိုရင်၊ အဲဒီ နဂါးသူတော်စင် တစ်ယောက်တည်းသာ ဝိညာဉ်အတုအယောင် အဆင့်ကို ရောက်ရှိနေခဲ့တာ… လောကကမ္ဘာ တည်ငြိမ်စေခြင်း အဆင့်ကိုတောင် မရောက်သေးဘူး"
စကားပြောပြီးသွားသည့် အခါတွင်မူ… သူက ချီယန်သူတော်စင်ကို လက်ညှိုးဖြင့် ခပ်ဖွဖွ ထိုးပြလိုက်ရင်း -
"မင်းတို့ အတိတ်တုန်းက ရှိနေခဲ့ကြတဲ့ ရှန်ချန်းနတ်ဘုရားနယ်မြေရဲ့ မီးနတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စု သူတော်စင် ချီယန်ကတော့… နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာအောင် ကျင့်ကြံလာခဲ့တာတောင်မှ၊ အခုအချိန်အထိ ကမ္ဘာငယ် ပထမအဆင့်ရဲ့ စွမ်းအင်စုဆောင်းခြင်း ကာလနှောင်းပိုင်း မှာပဲ ရှိနေသေးတာပဲ"
ချန်အင်းရွှယ်သည် ရင်ထဲမှနေ၍ အနည်းငယ်မျှ တုန်လှုပ်အံ့ဩသွားခဲ့ရသည်၊ တစ်ချိန်တည်းမှာပင်… သူမသည် မိမိ၏ ရှေ့မှောက်ရှိ လူသား၏ လှုပ်ရှားမှု လုပ်ဆောင်ချက်များအပေါ်၌လည်း အနည်းငယ်မျှ နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။
တစ်ဖက်လူက ထိုကဲ့သို့သော အခြေအနေများအားလုံးကို စီကာပတ်ကုံး ရှင်းပြနေခြင်းက…… နောက်ပိုင်းကျမှ မိမိကိုယ်ကိုယ် အဆင့်အတန်း မြှင့်တင်ပြီး ဂုဏ်ဖော်ပြချင်လို့လား။
ထိုအချက်ကို တွေးတောမိလိုက်သည့် အခါတွင်မူ… ချန်အင်းရွှယ်က ရုတ်တရက် မေးမြန်းလိုက်တော့သည်။
"နင်ကကော ဘာကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်အတန်းလဲ။ လောကကမ္ဘာ တည်ငြိမ်စေခြင်း အဆင့်လား"
ချင်ဝူဆန့်က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်မိရင်း -
"လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း ခြောက်သောင်းတုန်းက… ငါက လောကကမ္ဘာ တည်ငြိမ်စေခြင်း အဆင့်မှာ ရှိနေခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ အခုအချိန်မှာတော့… ငါက ဒုတိယအဆင့်ဖြစ်တဲ့ ကြီးမားလှတဲ့ လောကကမ္ဘာကြီးရဲ့ သူတော်စင် အဆင့်ကို ရောက်ရှိနေပြီ။
ဒါကလည်း နင့်ရဲ့ စိတ်ကူးထဲမှာ ထင်မှတ်ထားတဲ့ ကောင်းကင်ဘုံ လမ်းစဉ်ရဲ့ အဆင့်အတန်းနဲ့ အတူတူပဲပေါ့။
ဒါပေမဲ့ ဒီလိုမျိုး အသက်ဝိညာဉ်ကို သတ်ဖြတ်ပြီး ရလဒ်ကောင်းတွေ ရယူတတ်တဲ့ လမ်းစဉ်ဆိုးကြီးနဲ့ စာရင်တော့… ကြီးမားလှတဲ့ လောကကမ္ဘာကြီးရဲ့ သူတော်စင် လမ်းစဉ်က ဆယ်ဆမက ပိုမို သာလွန် ကောင်းမွန်လွန်းလှပါတယ်"
ချန်အင်းရွှယ်၏ အပေါ်ယံ မျက်နှာပြင်တွင် မည်သို့သော အမူအရာမျိုးမျှ ထင်ဟပ်ပြောင်းလဲသွားခြင်း မရှိခဲ့သော်လည်း… သူမ၏ နှလုံးသားကြီးတစ်ခုလုံးကမူ ကြီးမားလှသော လှိုင်းတံပိုးကြီးများ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်ခတ်သွားခဲ့ရချေပြီ။
သူမသည် ယခုတစ်ကြိမ် ပြင်ပလောကသားများ ဝင်ရောက်ကျူးကျော်လာခဲ့ကြသည့် အထဲတွင်… ကောင်းကင်ဘုံ လမ်းစဉ်နှင့် အဆင့်အတန်းချင်း ထပ်တူညီမျှနေသည့် တည်ရှိမှုကြီးတစ်ခု အမှန်တကယ် ပါဝင်လာခဲ့လိမ့်မည်ဟူ၍ ဘယ်လိုနည်းနဲ့မျှ ထင်မှတ်မထားခဲ့မိပါချေ။
"အကယ်၍ မင်းတို့ဆီက တစ်စုံတစ်ယောက်က လမ်းစဉ်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားပြီး… ကောင်းကင်ဘုံလမ်းစဉ် ဖြစ်လာခဲ့မယ်ဆိုရင်တောင်မှ၊ ငါ့ကို လာပြီး တားဆီးနိုင်မှာက မဟာမိတ်အဖွဲ့ရဲ့ စည်းမျဉ်းဥပဒေတွေပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်… မင်းတို့ရဲ့ ကောင်းကင်ဘုံလမ်းစဉ် ကိုယ်တိုင်ကတော့ ငါ့ကို ဘာမှ လုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။
ငါ ပြင်ပလောကမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာကြာအောင် တိုက်ခိုက်လာခဲ့တဲ့ သမိုင်းကြောင်းတစ်လျှောက်မှာ… ငါ့ရဲ့ လက်အောက်မှာ ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ရတဲ့ ကောင်းကင်ဘုံလမ်းစဉ်တွေက… လက်နှစ်ဖက်ရဲ့ လက်ချောင်း အရေအတွက်ထက်တောင် မနည်းတော့ဘူး"
ချင်ဝူဆန့်က ရယ်မောလျက် ဆိုလိုက်သည်။
"ဘယ်လိုလဲ… မင်းအနေနဲ့ မင်းတို့ရဲ့ ရှန်းဟုန်မျိုးနွယ်စုရဲ့ အကြွင်းအကျန်တွေမှာ အနိုင်ရနိုင်မယ့် အခွင့်အရေးများ ရှိနေသေးတယ်လို့ ထင်နေတုန်းပဲလား"
"နင် ဒီလောက်တောင် စကားတွေ အများကြီး ပြောနေတာကတော့… ငါ့ရဲ့ ရင်ထဲမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ခြင်းတွေ ဖြစ်ပေါ်သွားအောင် လာပြီး လုပ်ဆောင်နေတာပဲ မဟုတ်လား၊ နင့်ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း စွမ်းရည်တွေက ဘယ်လောက်တောင်မှ အစွမ်းထက် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလဲဆိုတာကို ငါ့ဆီကနေ ချီးကျူးစကား ကြားချင်လို့ပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ငါကတော့ နင့်ကို တကယ်ပဲ သနားစရာကောင်းတဲ့ လူတစ်ယောက်လို့ပဲ မြင်မိတယ်။
နင်က ငါ့ကို နင့်ရဲ့ မိတ်ဆွေဟောင်းတစ်ယောက်လို သတ်မှတ်ထားပြီးတော့… ငါ့ရဲ့ ပါးစပ်ကနေ ချီးကျူးစကားတွေကို အသည်းအသန် လိုချင်နေခဲ့တာပဲ။
ဒီအချက်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့်… အဲဒီ မိတ်ဆွေဟောင်းကတော့ နင့်ကို ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်၊ ရွှံ့နွံတစ်ခုလိုပဲ သတ်မှတ်ထားခဲ့ပုံရတယ်နော်"
ချန်အင်းရွှယ်က ရင်ထဲမှနေ၍ ခပ်ဖွဖွ သက်ပြင်းချလျက် ဆိုလိုက်မိသည်။
ချင်ဝူဆန့်၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ ပြုံးရယ်ခြင်း အရိပ်အယောင်များက တဖြည်းဖြည်းချင်း လွင့်ပျယ်ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရပြီး… ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားခဲ့ပြီးနောက်၊ သူက နန်းဆောင်ကြီး၏ တံခါးအပြင်ဘက်ဆီသို့ ရုတ်တရက် လှမ်း၍ ကြည့်လိုက်မိရင်း -
"ရွှမ်အယ် ဝိညာဉ်တမန်က ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီပဲ၊ ဘာဖြစ်လို့ နန်းဆောင်ရဲ့ အပြင်ဘက်မှာ မတ်တတ်ရပ်နေရတာလဲ… ဒါက ငါ့အနေနဲ့ ဧည့်သည်အပေါ် တာဝန်မကျေရာ ရောက်မနေဘူးလား"
ရွှမ်အယ် ဝိညာဉ်တမန်သည် နန်းဆောင်ကြီး၏ အတွင်းထဲသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လှမ်း ဝင်ရောက်လာခဲ့ပြီးနောက်… ချန်အင်းရွှယ်ကို မျက်လုံးတစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းကြည့်ရှုလိုက်ရင်း၊ တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။
"ဝိညာဉ်တွေရဲ့ ကိစ္စရပ်က ကျွန်တော်တို့ မျိုးနွယ်စုရဲ့ စီရင်ပိုင်ခွင့်အောက်မှာ ရှိတာပဲ… ချင်မိတ်ဆွေ၊ ဒါကို မေ့လျော့သွားခြင်း မရှိဘူးမလား"
"မမေ့ပါဘူး… ငါက သူမရဲ့ ရုပ်အသွင်အပြင်က ငါ့ရဲ့ မိတ်ဆွေဟောင်းတစ်ယောက်နဲ့ ဆင်တူနေတာကို မြင်တွေ့လိုက်ရလို့… စကားအနည်းငယ် ထပ်ပြီး ပြောဆိုနေခဲ့မိတာပါ၊ အခုတော့ ရွှမ်အယ် ဝိညာဉ်တမန်ပဲ သူမကို ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်သွားပါတော့"
ချင်ဝူဆန့်က လက်အုပ်ချီလျက် ပြုံး၍ ဆိုလိုက်သည်။
ရွှမ်အယ် ဝိညာဉ်တမန်ကလည်း စကားကို အပို ဆက်လက်၍ မပြောတော့ပါချေ၊ သူ၏ နောက်ကွယ်မှနေ၍ ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စု ဖြစ်တည်မှု နှစ်ဦးက ချက်ချင်းပင် ရှေ့သို့ တိုးထွက်လာခဲ့ကြပြီး… ချန်အင်းရွှယ်ကို ဖမ်းဆီးချုပ်နှောင်လျက် ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့ကြတော့သည်။
ရွှမ်အယ် ဝိညာဉ်တမန်သည်လည်း ထိုအချိန်ကျမှသာ ချင်ဝူဆန့်ကို လက်အုပ်ချီ၍ နှုတ်ဆက်လိုက်ပြီးနောက်… လှည့်ပြန် ထွက်ခွာသွားခဲ့ချေပြီ။
၎င်းတို့အားလုံး ထွက်ခွာသွားခဲ့ကြပြီးနောက်တွင်မူ… နန်းဆောင်ကြီးအတွင်း၌ အလွန်တရာ လေးလံထိုင်းမှိုင်းလှသော တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်ခြင်းများက ဆက်လက်၍ စိုးမိုးနေခဲ့ရပြန်သည်။
ဤနေရာတွင် ရှိနေကြသည့် သူတော်စင်များအားလုံးသည်… အခြားသူတစ်ဦး၏ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပြက်ရယ်ပြု စော်ကားခြင်းကို ခံလိုက်ရသည့် ချင်ဝူဆန့်အနေဖြင့်၊ လက်ရှိအချိန်တွင် ရင်ထဲ၌ မည်မျှလောက်အထိ ဒေါသတရားများ ပြင်းထန်စွာ တောက်လောင်နေခဲ့ပြီလဲဆိုသည်ကိုပင်… စိတ်ကူးနဲ့တောင် တွေးတောရန် မဝံ့ရဲကြရှာပါချေ။
"ကျွယ်မင်နန်းတော်က… သေချာပေါက် ရှန်းဟုန်မျိုးနွယ်စုရဲ့ အကြွင်းအကျန်တွေရဲ့ အဓိက အကျဆုံး ဗဟိုချက်မ ဖြစ်ရမယ်၊ ဒါကြောင့်မို့လို့ နယ်မြေကိုးခုကို လိုက်လံနှိမ်နင်း သုတ်သင်ရှင်းလင်းတဲ့ နေရာမှာ… ဒီအချက်ကိုပဲ အဓိက အကျဆုံး ကိစ္စရပ်အနေနဲ့ သတ်မှတ်ပြီး လုပ်ဆောင်ကြရမယ်၊ တစ်ယောက်မကျန်အောင် လုံးဝ ချန်လှပ်ထားခဲ့လို့ မဖြစ်ဘူး။
ဒါ့အပြင်… အဲဒီ မော်ထျန်းတီကျန့်ရဲ့ လမ်းစဉ် သက်သေပြရာ အရပ်ဒေသကိုလည်း အမြန်ဆုံး ရှာဖွေတွေ့ရှိအောင် လုပ်ကြ… သူမ လမ်းစဉ် အောင်မြင်သွားမှာကို တားဆီးပစ်ရမယ်။
ပြီးတော့ အဲဒီ ဖန့်လဲ့ ဆိုတဲ့လူကလည်း… သူက နယ်မြေကိုးခုရဲ့ ဘုံသခင် ဖြစ်လာနိုင်စွမ်း ရှိနေခဲ့ပြီး… နယ်မြေကိုးခုရဲ့ အစွမ်းထက်ဆုံး စွမ်းအင်တွေကိုပါ ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ခဲ့တာမို့၊ ကိုးပုံဆယ်ပုံလောက်ကတော့… ရှန်းဟုန်မျိုးနွယ်စုရဲ့ တိုက်ရိုက်အနွယ်အဆက် အမွေခံ ဖြစ်ရမယ်။
သူ့ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိအောင် လုပ်ပြီး… ငါ့ရဲ့ ရှေ့မှောက်ဆီကို ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်လာခဲ့ကြစမ်း၊ အဲဒီလူက ဘယ်လောက်တောင်မှ ထူးခြားဆန်းပြားလှတဲ့ အရည်အချင်းမျိုး ရှိနေမလဲဆိုတာကို ငါကိုယ်တိုင် ကြည့်ရှုလိုတယ်"
ချင်ဝူဆန့်က အမိန့်များစွာကို တစ်ခါတည်း ဆက်တိုက် ထုတ်ပြန်ပေးလိုက်ပြီးနောက်တွင်မူ… လက်ကို နောက်ပစ်လျက် နန်းဆောင်ကြီးအတွင်းမှနေ၍ လှည့်ပြန် ထွက်ခွာသွားခဲ့ချေပြီ။
ထိုအချိန်ကျမှသာလျှင်… ချင်ချန်သည် မြေပြင်ပေါ်မှနေ၍ ဖြည်းညှင်းစွာ မတ်တတ်ရပ်ရဲတော့သည်။
"ချင်ချန်… မင်း နောက်တစ်ကြိမ်ကျရင် ဒီလောက်အထိ စိတ်လိုက်မာန်ပါ မလုပ်ပါနဲ့တော့၊ သခင်လေး လုပ်ဆောင်မယ့် ကိစ္စရပ်တွေအပေါ်မှာ… အခြားသူတစ်ယောက်က ဘေးကနေ ဝင်ရောက်ပြီး စွက်ဖက်ညွှန်ကြားခွင့် ရှိလို့လား"
သူတော်စင်တစ်ဦးက ထိုစကားကို ဆိုလိုက်သည်၊ သူသည်လည်း တပ်မကြီး ခြောက်ခု၏ ခေါင်းဆောင်တစ်ဦး ဖြစ်ပုံရသဖြင့်… ချင်ချန်နှင့် အဆင့်အတန်းချင်း တူညီစွာ စကားပြောဆိုနိုင်ပြီး၊ လေသံထဲတွင်မူ အနည်းငယ်မျှ ပြစ်တင်မာန်မဲခြင်း အရိပ်အယောင်များ ပါဝင်နေခဲ့၏။
"ကံကောင်းတာက… သခင်လေးက အခုအချိန်မှာ ကရုဏာတော် ကြီးမားလွန်းလှလို့ပဲ၊ အကယ်၍ အတိတ်တုန်းက အခြေအနေမျိုးနဲ့သာ ဆိုရင်တော့… မင်း ချင်မျိုးနွယ်စုရဲ့ မျိုးရိုးအမည်ကို ရရှိထားခဲ့ရင်တောင်မှ၊ သေချာပေါက် သူတော်စင်အဆင့် ပျက်စီးဆုံးရှုံးသွားရမှာပဲ"
အခြားသော သူတော်စင်တစ်ဦးကလည်း တည်ငြိမ်စွာဖြင့် စကားဆိုလိုက်မိသည်။
ချင်ချန်က ဘာစကားမျှ ပြန်လည်၍ မပြောတော့ဘဲ… ရင်ထဲမှနေ၍ အသက်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် တစ်ချက် မျှ ရှူသွင်းလိုက်ရင်း -
"အားလုံးပဲ… သခင်လေးက ကျွန်တော်မျိုးကို ခွင့်လွှတ်ပေးခဲ့ပြီမို့၊ အားလုံးအနေနဲ့ ဒီကိစ္စကို ထပ်ပြီး မပြောဆိုကြပါနဲ့တော့၊ အရင်ဆုံး သခင်လေး ပေးအပ်ထားခဲ့တဲ့ ကိစ္စရပ်တွေကို အကောင်းဆုံး ပြီးမြောက်အောင် ရှင်းလင်းကြတာပေါ့"
စကားပြောပြီးသွားသည့် အခါတွင်မူ… ချင်ချန်က တစ်ချိန်လုံး ဘာစကားမျှ မပြောဘဲ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည့် ချီယန်သူတော်စင်ဆီသို့ လှမ်း၍ ကြည့်လိုက်မိရင်း -
"ချီယန်… မင်းရဲ့ အတွင်းနယ်မြေက ထူးခြားဆန်းပြားလှတဲ့ စွမ်းရည်ရှိနေခဲ့လို့… အဲဒီ ရှဲ့ကျစ်ကို လွယ်လွယ်ကူကူ ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားနိုင်ခဲ့တာပဲ၊ ဖြစ်နိုင်တာကတော့ အဲဒီ မော်ထျန်းတီကျန့်ရဲ့ ပုန်းအောင်းရာ ခြေရာလက်ရာ သဲလွန်စတွေကိုပါ ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်လိမ့်မယ်၊ မင်း လောလောဆယ် ငါ့ရဲ့ နောက်ကနေပဲ လိုက်ပါခဲ့ဦး"
"ချင်လူကြီးမင်း… အမှန်တော့ ကျွန်တော်မျိုးမှာ ခန့်မှန်းချက်တစ်ခု ရှိနေခဲ့ပါတယ်၊ သူတို့တွေက… နတ်ဘုရားလောကရဲ့ အထဲမှာ ပုန်းအောင်းနေခဲ့ကြတာမျိုးကော ဖြစ်နိုင်မလား"
ချီယန်သူတော်စင်က အသံကို နှိမ့်ချလျက် ဆိုလိုက်သည်။
"အို"
သူတော်စင်များအားလုံး၏ မျက်နှာအမူအရာများက ချက်ချင်းပင် လှုပ်ရှားသွားခဲ့ကြရချေပြီ။
ချင်ချန်က စဉ်းစားတွေးတောလိုက်သည့် အမူအရာဖြင့် ဆိုလိုက်မိရင်း -
"ဝူမိတ်ဆွေဆီကနေ ပြန်လည် ပေးပို့လာခဲ့တဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေအရဆိုရင်တော့… နတ်ဘုရားလောက ကလည်း သေချာပေါက် တစ်ချိန်တုန်းက သူတော်စင်တစ်ဦး ချန်လှပ်ထားခဲ့တဲ့ အတွင်းနယ်မြေ ဖြစ်ရမယ်၊ ပြီးတော့ အဲဒီ သူတော်စင်ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်အတန်းကလည်း… လောကကမ္ဘာ တည်ငြိမ်စေခြင်း အဆင့်ကိုတောင် ရောက်ရှိနေခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်တယ်"
လောကကမ္ဘာ တည်ငြိမ်စေခြင်း အဆင့် ဟုတ်လား။
သူတော်စင်များအားလုံး၏ နှလုံးသားတစ်ခုလုံးကမူ အနည်းငယ်မျှ တုန်ခါသွားခဲ့ရကြချေပြီ။
"ဒါပေမဲ့ အဲဒီပုဂ္ဂိုလ်က လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာကတည်းက သူတော်စင်အဆင့် ပျက်စီးဆုံးရှုံးသွားခဲ့ရပြီ၊ မဟုတ်ရင်တော့… ဒီနေရာက အခြေအနေတွေက ဒီလိုမျိုး ပုံစံမျိုး ဖြစ်လာစရာ အကြောင်းမရှိဘူး။
လက်ရှိအချိန်မှာတော့ နတ်ဘုရားလောက ကို… ကျဆုံးမသေမျိုး လို့ ခေါ်ဆိုအပ်တဲ့ မျိုးနွယ်စုတွေက ထိန်းချုပ် စီမံခန့်ခွဲနေကြတာပဲ။
ပြီးတော့ အဲဒီ ကျဆုံးမသေမျိုး တွေရဲ့ မြစ်ဖျားခံရာ အရင်းအမြစ်ကလည်း… အမှန်တော့ မင်းတို့နဲ့ အနည်းငယ်မျှ ပတ်သက်ဆက်နွှယ်မှု ရှိနေသေးတယ် မဟုတ်လား၊ ချီယန်။
သူတို့တွေက မူလက ရှန်းဟုန်မျိုးနွယ်စုရဲ့ အကြွင်းအကျန်တွေ ဖြစ်ကြပေမယ့်… အတိတ်တုန်းက ရှန်ချန်းနတ်ဘုရားနယ်မြေရဲ့ ပထမဆုံး အစွမ်းထက်ဆုံး မျိုးနွယ်စုဖြစ်တဲ့ နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စုရဲ့ ကျင့်စဉ်တွေကို ကျင့်ကြံခဲ့ကြတာ။
နောက်ဆုံးကျမှ လူမဆန်၊ သရဲမဆန်တဲ့ ပုံစံမျိုးတွေ ဖြစ်သွားခဲ့ကြရတာပဲ။
အဲဒီ ကျဆုံးမသေမျိုးတွေရဲ့ စိတ်နေသဘောထားက အလွန်တရာ ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲပြီး… ယုတ်မာညစ်ပတ်လွန်းလှတာမို့၊ နယ်မြေကိုးခုမှာ ရှိနေတဲ့ ရှန်းဟုန်မျိုးနွယ်စုရဲ့ အကြွင်းအကျန်တွေက သူတို့နဲ့ ဘယ်တုန်းကမျှ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ခဲ့ကြခြင်း မရှိဘူး၊ အကျိုးအကြောင်းအရ ဆိုရင်တော့… မော်ထျန်းတီကျန့်က အဲဒီ နတ်ဘုရားလောကထဲမှာ ရှိနေနိုင်မယ့် အခွင့်အရေးက… သိပ်ပြီး မမြင့်မားလှဘူး"
"ဒါပေမဲ့ သဲလွန်စ အခွင့်အရေးလေး တစ်ခုခုတော့ ရှိနေနိုင်သေးတာပဲ မဟုတ်လား၊ နတ်ဘုရားလောကရဲ့ အထဲကို… ကျွန်တော်မျိုး ကိုယ်တိုင် လူတွေကို ခေါ်ဆောင်သွားပြီး စုံစမ်းစစ်ဆေးကြည့်ရမလား"
ချီယန်သူတော်စင်က ရိုသေစွာဖြင့် တောင်းခံလိုက်သည်။
"ရတယ်… ငါ မင်းကို တစ်ပိုင်းသူတော်စင် ဆယ်ယောက်နဲ့… ကန့်သတ်ချက် ချိုးဖျက်ထားတဲ့သူ နှစ်ထောင် ခေါ်ဆောင်သွားဖို့ ခွင့်ပြုပေးမယ်၊ အဲဒီ နတ်ဘုရားလောက ဆီကို သွားရောက်ပြီး စုံစမ်းစစ်ဆေးလိုက်ပါဦး"
ချင်ချန်က ခဏမျှ စဉ်းစားတွေးတောလိုက်ပြီးနောက်… ခေါင်းကို အသာအယာ ညိတ်ပြလိုက်ပြီး၊ အနည်းငယ်မျှ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်နေသည့် ချီယန်သူတော်စင်ထံသို့ လူအင်အားများကို လွှဲပြောင်းပေးအပ်လိုက်ကာ… ၎င်းတို့ ထွက်ခွာသွားသည်ကို မျက်စိတဆုံး လိုက်လံကြည့်ရှုနေခဲ့မိတော့သည်။
"ဒီကောင်က သူတော်စင်အဆင့်ကို ရောက်ရှိနေခဲ့တာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်နေပြီဖြစ်တာတောင်မှ… ကိုယ့်ထက်စာရင် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမို အစွမ်းထက်လှတဲ့ အတွင်းနယ်မြေထဲကို ဇွတ်အတင်း ဝင်ရောက်သွားခဲ့မယ်ဆိုရင်၊ အဲဒီ အတွင်းနယ်မြေရဲ့ အရှင်သခင်က သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဆိုရင်တောင်မှ… အတွင်းနယ်မြေရဲ့ နာမ်ဝိညာဉ်ရဲ့ ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်မှုတွေကို ခံရလိမ့်မယ်ဆိုတာကို သူမသိဘူး ထင်တယ်နော်။
အကယ်၍ အဲဒီ နတ်ဘုရားလောက ရဲ့ အထဲမှာ… အတွင်းနယ်မြေရဲ့ သေဆုံးခြင်း နာမ်ဝိညာဉ်သာ မွေးဖွားပေါ်ပေါက်နေခဲ့ပြီဆိုရင်တော့၊ သူ သေချာပေါက် အရိုးပါမကျန်အောင် ဝါးမြိုခြင်း ခံလိုက်ရမှာပဲ"
သူတော်စင်တစ်ဦးက ခနဲ့တဲ့တဲ့ အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ဆိုလိုက်မိသည်။
ချင်ချန်က တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ဆိုလိုက်၏
"သူက ကြီးမားလှတဲ့ အရည်အချင်း ကောင်းမှုတွေကို ထပ်ပြီး ရချင်နေတာပဲလေ… ဒါဆိုရင်လည်း သူ့သဘောအတိုင်းပဲ လွှတ်ထားလိုက်တာပေါ့၊ အဲဒီ ရှဲ့ကျစ်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ရတဲ့ အရည်အချင်း ကောင်းမှုတွေက… သူ့ရဲ့ ရင်ထဲမှာ ရှိနေတဲ့ လောဘဇောတွေကို ပြည့်စုံသွားစေနိုင်ခြင်း မရှိသေးပုံပဲ"
သူတော်စင်များအားလုံး၏ မျက်ဝန်းအစုံထဲတွင်မူ… အေးစက်လှသော လှောင်ပြုံးအရိပ်အယောင်များ တစ်ချက်မျှ ထင်ဟပ်သွားကြသည်။
ချီယန်သူတော်စင်သည် ဘာစကားမျှ မပြောဘဲ… မိမိတို့နှင့် တိုင်ပင်ဆွေးနွေးခြင်း မရှိဘဲ ထိုရှဲ့ကျစ်ကို တိတ်တဆိတ် သွားရောက်ရှာဖွေခဲ့ကတည်းက… သူသည် ဤနေရာတွင် ရှိနေကြသည့် သူတော်စင်များအားလုံးကို အလုံးစုံ စော်ကားမိလျက်သား ဖြစ်သွားခဲ့ရပြီ မဟုတ်ပါလား။