အခန်း ၅၉၃
Vol. 40 Ch. 593
အခန်း (၅၉၃) - ကြယ်တာရာ ဟင်းလင်းပြင် ဌာနခွဲကို ပထမဆုံး ဖန်တီးခြင်းနှင့် ကြွယ်ဝသော အသီးအပွင့်များ
~“ဂိုဏ်းချုပ် သမီး ထပ်မှားပြန်ပြီလား”
ဟူဖေးဖေး က နှုတ်ခမ်းလေးစူကာ သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဝမ်းနည်းနေသော အမူအရာဖြင့် မေးလိုက်၏။
ယဲ့ဖုန်းမှာ ကူကယ်ရာမဲ့သွားတော့၏။
“မဟုတ်ပါဘူး ဆက်လုပ်ပါ”
“ရပါတယ်လေ”
ဟူဖေးဖေး က ဟွမ်ယွမ် တုတ်တို ကို မြှောက်ကာ မသေသေးသော မူလနတ်ဘုရား အဆင့် သစ်ပင်နတ်ဆိုး များဆီသို့ ပြေးဝင်သွားပြီး တစ်ချက်တည်းနှင့် တံမြက်လှည်းသလို ရှင်းလင်းကာ အများအပြားကို သတ်ဖြတ်ပစ်လိုက်၏။
“ဒါ”
ယဲ့ဖုန်းက သူ၏ မျက်နှာကို လက်ဖြင့် အုပ်လိုက်ပြီး ဘာပြောရမှန်းပင် မသိတော့ချေ။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သစ်ပင်နတ်ဆိုး နယ်မြေ ရှိ သစ်ပင်နတ်ဆိုး အများစုက လူသားမျိုးနွယ်စု အပေါ် အငြိုးအာဃာတ ရှိနေကြသည် ဖြစ်ရာ သူတို့ကို သတ်ပစ်လိုက်လည်း သိပ်တော့ ကိစ္စမရှိလှပေ။
ထို့ကြောင့် ယဲ့ဖုန်းက ဟူဖေးဖေး ကို ဆက်လက် တားဆီးရန် စိတ်မကူးတော့ချေ။
သူက လေဝိညာဉ် ပုလဲလုံး ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ဟင်းလင်းပြင်ဖြိုခွဲ အဆင့် သစ်ပင်နတ်ဆိုး သုံးကောင်ထံမှ အစစ်အမှန်ယွမ် များကို စတင် ထုတ်ယူလိုက်ရာ တစ်ခုစီက လူ့ခေါင်းအရွယ်အစားရှိ သလင်းကျောက် များအဖြစ် စုစည်းသွားတော့၏။
“ညီလေးယဲ့ ငါတို့ရဲ့ ရတနာတွေ အများစုက ဒီမှာကွ”
လင်မြောင်ဘိုးဘေး က မြေပြင်ပေါ်ရှိ ကြီးမားသော ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး ရတနာ အပုံကြီးကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်၏။
ယဲ့ဖုန်းက အလျင်အမြန် အကြည့်ပို့လွှတ်လိုက်၏။
အရာရာကို ပုံဖော်နိုင်သော မျက်လုံး က ချက်ချင်း ပွင့်လာသည်။
“သစ်သားစိမ်း အနှစ်သာရ ဝတ်ဆံ၊ သက်တမ်း သုံးထောင်”
“လင်လုံ ကြက်သွေးရောင် သစ်သီး၊ သက်တမ်း နှစ်ထောင်လား”
“ပျံဝဲနေတဲ့ အစိမ်းရောင် သစ်သီး၊ သက်တမ်း ရှစ်ရာ”... ... …
“ကျင့်ကြံရေး ဝိညာဉ်မြက်ပင် တွေတောင် ပါသေးတာလား”
ယဲ့ဖုန်း လုံးဝ အံ့အားသင့်သွားရ၏။
ဤ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး ရတနာ အပုံကြီးမှာ အလွန် မျိုးစုံလှပြီး အမျိုးအစားပေါင်း တစ်သောင်းကျော်ပင် ရှိနေ၏။
ထိုအထဲတွင် တန်ဖိုးအနည်းဆုံး အရာကပင် အထွတ်အထိပ်အဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်တုံးနှင့် ညီမျှသည်။
“ငါတို့တော့ ချမ်းသာပြီကွ”
ယဲ့ဖုန်းမှာ အသက်ရှူမှားသွားရတော့၏။
ဟင်းလင်းပြင်ဖြိုခွဲ အဆင့် ရှိသော အစစ်အမှန်ယွမ် သလင်းကျောက် အနည်းငယ်ကို ထည့်တွက်မည်ဆိုလျှင် ယနေ့ ရရှိလိုက်သော ရတနာများက လေဝူ မင်းဆက် နှင့် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် နိုင်ငံတော် တို့ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း သိမ်းပိုက်လိုက်ရသည်နှင့် တူညီနေသည်။
“တာအိုရောင်းရင်းတို့ ခင်ဗျားတို့ လိုချင်တဲ့ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီး ရတနာ တွေကို စိတ်ကြိုက် ရွေးယူကြပါ”
ယဲ့ဖုန်းက အရာအားလုံးကို သူ့အတွက်ချည်း သိမ်းမထားချင်ပေ။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျန်းလင်းဘိုးဘေး နှင့် လင်မြောင်ဘိုးဘေး တို့ကလည်း ကြိုးစားအားထုတ်ခဲ့ကြသည် ဖြစ်ရာ ရတနာများထဲမှ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို သူတို့အား ခွဲဝေပေးခြင်းကသာ တရားမျှတပေလိမ့်မည်။
“ဒါဆိုရင် ငါတို့ အားမနာတော့ဘူးနော်”
ဘိုးဘေးနှစ်ဦး၏ မျက်လုံးများကလည်း ရတနာ အတော်များများအပေါ်သို့ ရောက်ရှိနေကြ၏။
အချို့က သူတို့ ကိုယ်ပိုင် ဆေးဖော်စပ်ရန်အတွက် ဖြစ်ပြီး အချို့ကမူ ပါရမီရှင် လူငယ်မျိုးဆက်များကို သူတို့၏ အခြေခံအုတ်မြစ် ခိုင်မာလာစေရန် ကူညီပေးရန်အတွက် ရည်ရွယ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော် သူတို့က အများကြီး မယူခဲ့ကြချေ။
စုစုပေါင်း ရတနာများ၏ ငါးပုံတစ်ပုံကိုသာ ယူခဲ့ကြရာ တစ်ဦးလျှင် ပျမ်းမျှ ဆယ်ပုံတစ်ပုံစီ ရရှိသွားကြ၏။
ကျန်ရှိနေသော ရတနာများက သဘာဝကျစွာပင် ယဲ့ဖုန်းထံသို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။
“ဒီ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီး ရတနာ တွေကို ဂိုဏ်းဆီ ယူသွားပြီးရင် တပည့်တွေ အားလုံး သေချာပေါက် အရှိန်အဟုန်နဲ့ တိုးတက်လာကြတော့မှာပဲ။ အရမ်း ကောင်းတာပေါ့”
ယဲ့ဖုန်း၏ အပြုံးက ပို၍ပို၍ ကျယ်ပြန့်လာ၏။
“ဂိုဏ်းချုပ် သမီး ပြန်လာပြီ”
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဟူဖေးဖေး က ဟွမ်ယွမ် တုတ်တို ကို ကိုင်ဆောင်ကာ ပြန်ရောက်လာပြီး အနီးအနားရှိ လေထဲတွင် လွင့်မျောနေသော အရောင်အသွေးစုံလင်သည့် မြူခိုးတိမ်တိုက် ဆယ်ခုကျော်ကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။
၎င်းတို့မှာ သူမက တုတ်တစ်ချက်တည်းနှင့် ချေမွပစ်လိုက်သော မူလနတ်ဘုရား အဆင့် သစ်ပင်နတ်ဆိုး များ၏ အကြွင်းအကျန်များ ဖြစ်ကြ၏။
ယခုအခါ ကျယ်ပြောလှသော သစ်ပင်နတ်ဆိုး နယ်မြေ အတွင်း၌ မူလနတ်ဘုရား အဆင့် သို့ ရောက်ရှိနေသော မည်သည့် သက်ရှိသတ္တဝါမျှ မရှိတော့ချေ။
ဝိညာဉ်ပင်လယ် အဆင့် ရှိသော သတ္တဝါများပင်လျှင် အရေအတွက် အလွန် နည်းပါးသွားပြီ ဖြစ်၏။
“ညီလေးယဲ့.. ဒီမှာ ရတနာတွေ မရှိတော့ဘူး ထင်တယ်။ ငါတို့ အိမ်ပြန်ကြမလား”
ကျန်းလင်းဘိုးဘေး က မေးလိုက်သည်။
“မလောပါနဲ့ဦး”
ယဲ့ဖုန်း၏ နှုတ်ခမ်းများက အနည်းငယ် တွန့်ကွေးသွား၏။
“စဉ်းစားကြည့်ကြပါဦး။ သစ်ပင်နတ်ဆိုး မျိုးနွယ်စု က ငါတို့ လူသားမျိုးနွယ်စု အပေါ် အမြဲတမ်း နက်ရှိုင်းတဲ့ အငြိုးအာဃာတတွေ ရှိနေခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား”
“အဲဒါတော့ ဟုတ်တယ်”
ဘိုးဘေးနှစ်ဦးစလုံးက ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။
“ဒါဆိုရင် ငါတို့က သစ်ပင်နတ်ဆိုး နယ်မြေ ကို အမာခံစခန်း ဒါမှမဟုတ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ တစ်ခု အဖြစ် ဘာလို့ မပြောင်းလဲလိုက်ရမှာလဲ။ ပြီးရင် ငါတို့ ဂိုဏ်းက တပည့်တွေကို ဒီကိုလာပြီး လေ့ကျင့်ခိုင်းလို့ ရတာပေါ့”
ဤအကြံပြုချက်က ဘိုးဘေးနှစ်ဦး၏ စိတ်ကြိုက် ဖြစ်သွားစေတော့၏။
အထူးသဖြင့် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် နိုင်ငံတော် တစ်ခုလုံးကို ရင်ဝယ်ပိုက်ထားသော လင်မြောင်ဘိုးဘေး မှာ အလွန် ဝမ်းသာသွားတော့၏။
“သစ်ပင်နတ်ဆိုး နယ်မြေ က မိုင်တစ်သန်းတောင် ကျယ်တာကွ။ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် နိုင်ငံတော် ဆယ်ခုထက်တောင် ပိုကြီးသေးတယ်။ အကယ်လို့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်မယ်ဆိုရင် လူငယ်မျိုးဆက်တွေ ဒီမှာ အချိန်အတော်ကြာ လေ့ကျင့်ဖို့ လုံလောက်တာပေါ့”
ကျန်းလင်းဘိုးဘေး ကလည်း မျက်တောင်လေး ပုတ်ခတ်ပုတ်ခတ်လုပ်ကာ
ပြောလိုက်သည်။
“ငါ့ လက်အောက်မှာက အသုံးမကျတဲ့ ဂိုဏ်းတစ်ခုတည်း ရှိတာ။ တပည့်တွေကလည်း သိပ်ပါရမီ မပါကြဘူး။ သူတို့ သစ်ပင်နတ်ဆိုး နယ်မြေ မှာ လာလေ့ကျင့်ရင် ကောင်းမှာပဲ”
သစ်ပင်နတ်ဆိုး နယ်မြေ သည် ကပ်ဘေးကြီးတစ်ခုနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရတော့သည်။
သစ်ပင်နတ်ဆိုး ဘိုးဘေး သုံးဦး ကျဆုံးသွားခဲ့သည်။
မူလနတ်ဘုရား အဆင့် သစ်ပင်နတ်ဆိုး မဟာတန်ခိုးရှင် ရာပေါင်းများစွာ ချေမွခံခဲ့ရသည်။
ယခုလက်ရှိတွင် နယ်မြေအတွင်း၌ ကျန်ရှိနေသော သစ်ပင်နတ်ဆိုး အများစုမှာ နတ်ဆိုး ဗိုလ်ချုပ် နှင့် နတ်ဆိုးစစ်သည် အဆင့်များသာ ဖြစ်ကြပြီး နတ်ဆိုး ဘုရင် များ အလွန်နည်းပါးသဖြင့် လူငယ်မျိုးဆက်များ လေ့ကျင့်ရန်အတွက် အလွန် သင့်တော်နေသည်။
“ဒါဆိုရင် ခင်ဗျားတို့ နှစ်ယောက်က သစ်ပင်နတ်ဆိုး နယ်မြေ ကို အသွင်ပြောင်းဖို့ ဒုက္ခခံပေးရပါတော့မယ်”
ယဲ့ဖုန်းက ပြုံးကာ ပြောလိုက်၏။
သစ်ပင်နတ်ဆိုး နယ်မြေ သည် မြူခိုးဂိုဏ်း တစ်ခုတည်းကသာ စီမံခန့်ခွဲရန် အလွန် ကျယ်ဝန်းလွန်းလှ၏။ အကယ်၍ သူတို့က လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် နိုင်ငံတော် မှ အင်အားစု အသီးသီး၏ အကူအညီကို ရယူနိုင်မည်ဆိုလျှင် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု အရှိန်နှုန်းက အဆပေါင်းများစွာ မြင့်တက်လာမည် ဖြစ်သည်။
“ပြဿနာ မရှိပါဘူး”
“နောက်ဆက်တွဲ ကိစ္စတွေကို ငါတို့ နောက်မှ အသေးစိတ် ဆွေးနွေးကြတာပေါ့”
ဘိုးဘေးနှစ်ဦးစလုံးက ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။
မြေပြင်ပေါ်တွင်၊
ယဲ့ဖုန်းက ဆေးဖို ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။
ယခုအခါ သူ၏ ခွန်အားများ တိုးတက်လာပြီ ဖြစ်ရာ ဝိညာဉ်ကိရိယာ မျိုးစုံနှင့် ဝိညာဉ်ရတနာ များကိုပင် ဖန်တီးနိုင်စွမ်းရှိသော ဤအထူး ကိရိယာကို ထုတ်ဖော်ပြသရန် သူ မကြောက်တော့ချေ။
ယဲ့ဖုန်းက သစ်ပင်နတ်ဆိုး နယ်မြေ အတွင်းမှ စုဆောင်းရရှိလာသော ပစ္စည်းများကို ဆေးဖို ထဲသို့ ပစ်ထည့်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဆေးဖို ထံမှ “ဂလွမ်.. ဒေါင်... ” ဟူသော အသံများ ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာတော့၏။
နာရီဝက် ကြာပြီးနောက်၊
ဆေးဖို အဖုံး ပွင့်သွား၏။
မပြီးပြတ်သေးသော ဝိညာဉ်ကိရိယာ အများအပြား လေထဲသို့ ပျံတက်လာပြီး ယဲ့ဖုန်းက ဖမ်းယူလိုက်သည်။ ထို့နောက် ၎င်းတို့ကို မြေပြင်ပေါ်တွင် တပ်ဆင်ကာ အလယ်အလတ်အဆင့် နှစ်လမ်းသွား နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း ဝင်္ကပါ နှစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်၏။
“ပြီးပြီ”
ယဲ့ဖုန်းက သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်၏။
ယခုမှစ၍ သူတို့သည် ဤ နှစ်လမ်းသွား နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း ဝင်္ကပါ အစုံကို အသုံးပြုကာ ရေပေါ်ဖြူ မြို့တော် နှင့် သစ်ပင်နတ်ဆိုး နယ်မြေ ကို ချိတ်ဆက်နိုင်ပြီ ဖြစ်၏။
“အင်း ရေပေါ်ဖြူ မြို့တော် နဲ့ နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စု တိုက်ကြီး က တာ့ယွီ မင်းဆက် ကို ချိတ်ဆက်ဖို့ နောက်ထပ် နှစ်လမ်းသွား နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း ဝင်္ကပါ တစ်စုံ တည်ဆောက်ဖို့ လိုသေးတာပဲ”
ယဲ့ဖုန်းက ဤအချက်ကို တွေးမိသွား၏။
တာ့ယွီ မင်းဆက် တွင် လူသားမျိုးနွယ်စု လူဦးရေ တစ်သန်း ရှိ၏။ ကျင့်ကြံသူများ သိပ်မများသော်လည်း ၎င်းက ရေပေါ်ဖြူ မြို့တော် အတွက် လူဦးရေ အရင်းအမြစ်တစ်ခု အဖြစ် ဆောင်ရွက်ပေးနိုင်သည်။
‘အနာဂတ်မှာ ငါတို့ဆီ တပည့်တွေ ပိုများလာတဲ့အခါ သူတို့ကို နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စု တိုက်ကြီး ဒါမှမဟုတ် သစ်ပင်နတ်ဆိုး နယ်မြေ မှာ တာဝန်တွေ သွားလုပ်ခိုင်းတာက သူတို့အတွက် လေ့ကျင့်မှု တစ်ခု ဖြစ်စေရုံသာမကဘဲ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီး ရတနာ တွေကိုပါ စုဆောင်းခွင့် ရစေမှာပဲ’
ယဲ့ဖုန်းက တိတ်တဆိတ် စီစဉ်လိုက်၏။
“ညီလေးယဲ့ ..နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း ဝင်္ကပါ ကို ငါတို့ ဘယ်နေရာမှာ ထားရမလဲ” လင်မြောင်ဘိုးဘေး က မေးလိုက်သည်။
“ဒီမှာပဲ ထားလိုက်ပါ”
ယဲ့ဖုန်းက သစ်ပင်နတ်ဆိုး နယ်မြေ ၏ ဗဟိုချက်ရှိ ကောင်းကင်အထိ မြင့်မားနေသော ရှေးဟောင်း သစ်ပင်ကြီးကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။ ၎င်းက သစ်ပင်နတ်ဆိုး ဘိုးဘေး စွန့်ပစ်ခဲ့သော ခန္ဓာကိုယ်ဟောင်း တစ်ခု ဖြစ်၏။
သူ ကျဆုံးသွားပြီးနောက် ရှေးဟောင်း သစ်ပင်ကြီးမှာလည်း ခြောက်သွေ့သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
“အဲဒါ အဆင်ပြေတယ်”
ဘိုးဘေးနှစ်ဦးစလုံးက ထိုနေရာသည် အဆင်ပြေနိုင်သည်ဟု ယူဆလိုက်ကြ၏။
နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း ဝင်္ကပါ ကို သစ်ပင်နတ်ဆိုး နယ်မြေ ၏ ဗဟိုချက်တွင် ထားရှိခြင်းက ပါရမီရှင် လူငယ်များ သစ်ပင်နတ်ဆိုး နယ်မြေ အတွင်းရှိ နေရာအသီးသီးသို့ အတွေ့အကြုံ ရှာဖွေရန် အလွယ်တကူ သွားရောက်နိုင်စေသည်။
“ဝုန်း... ဝုန်း...”
လင်မြောင်ဘိုးဘေး ကိုယ်တိုင် မန္တန်များ ရွတ်ဆိုလိုက်ရာ အနီးအနားရှိ တောင်တစ်တောင် ပြိုကျသွားပြီး မြေကြီးနှင့် ကျောက်တုံးများ အများအပြားကို မပျက်စီးနိုင်သော အုတ်နီများအဖြစ် ဖိသိပ်ကာ သေးငယ်သော်လည်း လူသူကင်းမဲ့နေသော မြို့လေးတစ်မြို့ကို တည်ဆောက်လိုက်၏။
“ဒီ ဆောက်လုပ်ရေး စွမ်းရည်က အံ့မခန်းပဲ”
ယဲ့ဖုန်းမှာ မှင်သက်သွားရတော့၏။
ရှီလေ့ ၏ ဆောက်လုပ်ရေး စွမ်းရည်များက တော်တော်လေး အထင်ကြီးစရာ ကောင်းလှသည်ဟု သူ အစက ထင်ထားခဲ့သော်လည်း လင်မြောင်ဘိုးဘေး နှင့် နှိုင်းယှဉ်လိုက်သောအခါ ချက်ချင်းဆိုသလို အရောင်မှိန်သွားတော့သည်။
“ကိစ္စသေးသေးလေးပါကွာ” လင်မြောင်ဘိုးဘေး က သူ၏ မုတ်ဆိတ်မွေးများကို ညင်သာစွာ သပ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။
“ဒီနေ့ကစပြီး ဒီမြို့လေးက သစ်ပင်နတ်ဆိုး နယ်မြေ မှာ ငါတို့ရဲ့ အမာခံစခန်း ဖြစ်လာလိမ့်မယ်”
“သဘောတူပါတယ်” ယဲ့ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
သူက မြို့လေး၏ ဗဟိုချက်သို့ သွားရောက်ကာ နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း ဝင်္ကပါ တစ်ခုကို တပ်ဆင်လိုက်ပြီးနောက် ဆေးဖို ကို အသုံးပြုကာ မြို့လေး တစ်ခုလုံးကို ကာကွယ်ရန် ကြီးမားသော ဝင်္ကပါ တစ်ခုကို တည်ဆောက်လိုက်၏။
အဆင့်မြင့် မူလနတ်ဘုရား အဆင့် ပညာရှင်များကို မခေါ်ယူဘဲ မည်သူကမျှ ဤ ဝင်္ကပါ ကို မဖျက်ဆီးနိုင်ချေ။
“ညီလေးယဲ့.. မင်းက ဆောက်လုပ်ရေးပိုင်းကို တော်တော် စိတ်ဝင်စားပုံရတယ်။ ငါ မင်းကို ဒီ ရှေးဟောင်း စာအုပ်လေး ပေးမယ်ကွာ”
လင်မြောင်ဘိုးဘေး က ထူထဲပြီး အရောင်ဝါနေသော စာအုပ်တစ်အုပ်ကို ထုတ်ယူလိုက်၏။
ယဲ့ဖုန်းက ၎င်းကို ယူလိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် အံ့အားသင့်မှုများ ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။
“‘မြေကြီးနှင့် ကျောက်တုံး ဆောက်လုပ်ရေး ကျမ်း’... ဒါက အဖိုးတန် ရှေးဟောင်းကျမ်း တစ်အုပ်ပဲ။ ကျွန်တော်တို့ မြူခိုးဂိုဏ်း ရဲ့ တပည့်ကြီး ရှီလေ့ က ဒီလိုစာအုပ်မျိုးတွေကို အရမ်း စိတ်ဝင်စားတာ။ ဒါကို သူ့ကို ပေးလိုက်ရင် သေချာပေါက် အရမ်း အကျိုးရှိမှာပဲ”
ယဲ့ဖုန်းက ပြုံးကာ ပြောလိုက်၏။
သူ ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကြည့်ပို့လွှတ်လိုက်ရာ လောလောဆယ်တွင် ဤနေရာ၌ လုပ်စရာ ဘာမှ မရှိတော့ကြောင်း တွေ့လိုက်ရသဖြင့် လူတိုင်းကို ဦးဆောင်ကာ မိုင်သန်းပေါင်းများစွာ အဝေးရှိ မြူခိုး လမ်းကြောင်း ဆီသို့ ပျံသန်းသွားပြီး မြေအောက်လှိုဏ်ဂူကမ္ဘာ သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားကြ၏။
နောက်ဆုံးတွင် သူတို့သည် ရေပေါ်ဖြူ မြို့တော် သို့ ပြန်ရောက်လာကြပြီး ရေပေါ်ဖြူ မြို့တော် ၏ မြို့စားမင်း စံအိမ် တွင် အခြား နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း ဝင်္ကပါ ကို တပ်ဆင်လိုက်ကြသည်။
စမ်းသပ်ကြည့်ပြီးနောက် သူတို့သည် သစ်ပင်နတ်ဆိုး နယ်မြေ သို့ နေရာရွှေ့ပြောင်းနိုင်ကြောင်း ယဲ့ဖုန်း တွေ့ရှိသွား၏။
သို့သော် တစ်ကြိမ် ရွှေ့ပြောင်းတိုင်း အထွတ်အထိပ်အဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်တုံးနှင့် ညီမျှသော အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အနည်းဆုံး တစ်ရာခန့် ကုန်ကျမည် ဖြစ်သည်။
“နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း ကုန်ကျစရိတ်က အရမ်း စျေးကြီးလွန်းတယ်”
ယဲ့ဖုန်းက ညည်းညူလိုက်၏။
“တခြားနည်းလမ်း မရှိဘူးလေ။ သစ်ပင်နတ်ဆိုး နယ်မြေ က ကြယ်တာရာ ဟင်းလင်းပြင် ရဲ့ နက်ရှိုင်းတဲ့ နေရာမှာ ရှိနေတာ။ ရှန်ကျိုးတိုက်ကြီး နဲ့ အရမ်း ဝေးလွန်းတော့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တွေ ဒီလောက် အများကြီး ကုန်တာက ပုံမှန်ပါပဲ” ကျန်းလင်းဘိုးဘေး က ရှင်းပြလိုက်သည်။
“ညီလေးယဲ့.. သစ်ပင်နတ်ဆိုး နယ်မြေ မှာရှိတဲ့ လူသူကင်းမဲ့နေတဲ့ မြို့လေးဆီ လူတွေ သွားဖို့ စီစဉ်ရအောင် ငါ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် မြို့တော် ကို အရင် ပြန်သွားနှင့်မယ်။ အဲဒီမြို့လေးကို ပါရမီရှင် လူငယ်လေးတွေ ယာယီ နေထိုင်ဖို့ သင့်တော်တဲ့ စည်ကားတဲ့ နေရာတစ်ခု အဖြစ် စတင် တည်ဆောက်ပြီး အသွင်ပြောင်းရမယ်”
လင်မြောင်ဘိုးဘေး က အရိုအသေပေးကာ ပြောလိုက်ပြီး ထွက်ခွာသွားတော့သည်။
“ညီလေးယဲ့.. ငါလည်း ပြန်တော့မယ်ကွာ”
ကျန်းလင်းဘိုးဘေး ကလည်း အရိုအသေပေးကာ ပြောလိုက်ပြီး ကျောင်းယန် သန့်စင်သော မြို့တော် သို့ ပြန်ရန် ပြင်လိုက်၏။
“ဟုတ်ကဲ့၊ ခရီးစဉ် ဖြောင့်ဖြူးပါစေဗျာ”
ယဲ့ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
ယခု သစ်ပင်နတ်ဆိုး နယ်မြေ သို့ နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း ဝင်္ကပါ တည်ဆောက်ပြီးသွားပြီ ဖြစ်ရာ သူ လုပ်ဆောင်ရမည့် ကိစ္စများစွာ ရှိနေလေပြီ။
ဥပမာအားဖြင့်-
ထျန်းကျီးစံအိမ်၊ ကျင်းမေနန်းတော်၊ ဟေးရွှမ်ဂိုဏ်း နှင့် ဦးချို မွှေးပွ မျိုးနွယ်စု ကဲ့သို့သော နေရာများကို ဝင်ရောက်စီးနင်းကာ အကြီးအကျယ် လုယက်ရန်။
သို့မဟုတ်-
ရေပေါ်ဖြူ မြို့တော် ကို နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စု တိုက်ကြီး နှင့် ချိတ်ဆက်ရန် နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း ဝင်္ကပါ အသစ်တစ်ခု တည်ဆောက်ရန်။
“လုပ်စရာတွေ အရမ်းများလွန်းတယ်။ ငါ ဖြည်းဖြည်းချင်းပဲ လုပ်ရတော့မယ်”
ယဲ့ဖုန်းက သူ၏ အပန်းဖြေ ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ထိုင်လျက် သူ၏ နောက်ထပ် အစီအစဉ်များကို စဉ်းစားရင်း ခပ်ဖွဖွ ညည်းညူလိုက်၏။
မင်းသမီးလေး ဟူဖေးဖေး က သူ၏ ဘေးတွင် မတ်တတ်ရပ်လျက် လက်ဖက်ရည်ကို ဂရုတစိုက် ငှဲ့ပေးကာ ယဲ့ဖုန်း၏ ပခုံးများကို နှိပ်နယ်ပေးပြီး ကျောပြင်ကို ပွတ်သပ်ပေးနေ၏။ သူမ၏ အလွန် လှပသော မြေခွေးမလေး မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးများ ပြည့်နှက်နေလေသည်။
... ... ...
ကျောင်းယန် နယ်မြေ။
[စနစ် အသိပေးချက်။ ကျောင်းယန် ရှေးဟောင်းသူတော်စင် ထံမှ သတင်းစကား ပေးပို့ချက်တစ်ခု ရောက်ရှိလာပါတယ်]
ယွီကျူး သည် ကျောင်းယန် ရှေးဟောင်းသူတော်စင် ထံမှ သတင်းစကား တစ်ခုကို ရရှိခဲ့သဖြင့် ဤနေရာသို့ လာရောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။
--