အခန်း ၄၅၄

အခန်း (၄၅၄) စုံစမ်း မေးမြန်းခြင်း အပိုင်း (၂)

"ယေဘုယျအားဖြင့်တော့ ငါတို့ လန်ယွဲ့နန်းတော် က အသာစီးရနေသေးတာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ဓားသိုင်းပညာ သက်သက်ကိုပဲ ပြောရမယ်ဆိုရင်တော့ နည်းနည်းလေး နိမ့်ကျနေတာ အမှန်ပဲ"

ဝေဇီယီ က ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပင် ပြုံး၍ ဆိုသည်။

"နင်က လျူဆွေ့ဖုန်း နဲ့ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ ဆက်ဆံရေး ကောင်းတယ်လေ။ သူ့ဒဏ်ရာတွေကြောင့် ထျန်းချူမြို့ ကို မရောက်လာနိုင်တော့မှာကို နင် မစိုးရိမ်ဘူးလား"

"မစိုးရိမ်ပါဘူး"

ဆုမို က ခေါင်းခါယမ်းလိုက်၏။

"သခင်ကြီး လျူ ရဲ့ သိုင်းပညာက အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်နေတာ။ သူ အနည်းငယ် ဒဏ်ရာရသွားတယ် ဆိုပေမဲ့၊ ဒါက သူ့ရဲ့ ဓားသိုင်းကို ပိုပြီး ထက်မြက်လာအောင် သွေးပေးလိုက်တာပဲ။ ဒီတိုက်ပွဲအပြီးမှာ သူ့ရဲ့ ဓားသိုင်းပညာက သိသိသာသာကို တိုးတက်သွားလောက်ပြီ"

"အဲဒါလည်း ဟုတ်တာပဲ"

ဝေဇီယီ က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"နင့်ရဲ့ ဇီယန်ဂိုဏ်း က တပည့်တွေက မကြာသေးခင် နှစ်တွေအတွင်း သိုင်းလောကထဲ သိပ်မထွက်ကြဘူး ဆိုပေမဲ့၊ သတင်းတော့ အတော်လေး နားပါးကြတယ်... လျူဆွေ့ဖုန်း ရဲ့ ကိစ္စ ဖြစ်ပြီးတာနဲ့ ချက်ချင်းပဲ ဒါကို အခွင့်အရေး တစ်ခုလို မြင်သွားတဲ့သူတွေ ရှိလာတယ်"

"ယွမ်ရှန်းဓားဂိုဏ်း ရဲ့ တောင်ခြေမှာ လျူဆွေ့ဖုန်း ကို ချုံခိုတိုက်ခိုက်ခဲ့ကြတာ"

"တိုက်ခိုက်တဲ့သူတွေက နာမည်ကျော်တွေ ဖြစ်ရုံသာမက သိုင်းပညာလည်း အတော်လေး မြင့်မားကြတယ်"

"ဒါပေမဲ့လည်း လျူဆွေ့ဖုန်း က ဓားတစ်လက်တည်းနဲ့ သူတို့ကို အပြတ်အသတ် အနိုင်ယူပြီး အခြေအနေကို ပြောင်းပြန်လှန်ပစ်လိုက်တယ်"

"သူ့ရဲ့ ဂုဏ်သတင်း နဲ့ သိုင်းပညာ က ဆက်တိုက် စိန်ခေါ်မှုတွေနဲ့အတူ တကယ်ကို ပိုပြီး အစွမ်းထက်လာခဲ့တာပဲ"

"ဒီအရှိန်အဟုန် နဲ့ဆိုရင် ထျန်းချူဓားပြိုင်ပွဲ အတွက် မျှော်လင့်ချက် တွေက လုံးဝ အထင်သေးလို့ မရတော့ဘူး"

"ဝမ်ချန်ရှင်း က သူ့ပြိုင်ဘက် မဟုတ်နိုင်ဘူး ဆိုရင်တောင်၊ ပွဲကို ရောက်လာမယ့် လျူဆွေ့ဖုန်း ကိုတော့ လူတွေက အရမ်းကို မျှော်လင့် စောင့်စားနေကြပြီ"

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ဆုမို ၏ မျက်ခုံးတန်းများ အနည်းငယ် တွန့်ကွေးသွားတော့၏။

လျူဆွေ့ဖုန်း ၏ အဓိက ရည်ရွယ်ချက်မှာ ထျန်းချူမြို့ တွင် ဝမ်ချန်ရှင်း နှင့် ယှဉ်ပြိုင်ရန် မဟုတ်ချေ။

သူ၏ တကယ့် ပစ်မှတ် အစစ်အမှန်မှာ ယူချွမ်ဂိုဏ်း ပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤကိစ္စကို ယခုအချိန်တွင် ထုတ်ဖော်ပြောဆိုရန် လုံးဝ မသင့်လျော်ပေ။

အကယ်၍ ယူချွမ်ဂိုဏ်း ကသာ ကြိုတင် ကာကွယ်မှုများ ပြုလုပ်သွားမည် ဆိုပါက၊ ရလဒ်ကို မှန်းဆရန် အလွန် ခက်ခဲသွားပေလိမ့်မည်။

ဆုမိုက ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ပြီး ထိုကိစ္စကို ဆက်လက် မတွေးတောတော့ချေ။ သို့သော် ထိုအခိုက်အတန့်မှာပင် ခေါင်းထဲ၌ ရုတ်တရက် အကြံဉာဏ် တစ်ခု လျှပ်တစ်ပြက် လင်းလက်သွားသည်။

"အာ"

ဝေဇီယီ က ရုတ်တရက် အာမေဍိတ်သံ ပြုလိုက်ရာ၊ ဆုမို တစ်ယောက် လန့်ဖျပ်သွားပြီး သူမကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။

"နင် တစ်ခုခုကို စဉ်းစားမိသွားလို့လား"

"ဘာကို စဉ်းစားမိရမှာလဲ"

ဝေဇီယီ က သူမ ကိုင်ထားသော စာအုပ်ကို ဖွင့်လှန်လိုက်ပြီး လက်ညှိုးထိုးပြကာ ဆုမိုအား ပြောလိုက်၏။

"ဒါကို ကြည့်စမ်း"

ချက်ချင်းပင် စိတ်ဝင်စားသွားသော ဆုမိုက ဝေဇီယီ ၏ အနီးသို့ လျင်မြန်စွာ လျှောက်သွားလိုက်သည်။ သူမ၏ လက်ထဲမှ စာအုပ်ကို ယူကာ စာသားများကို လိုက်လံ ဖတ်ရှုကြည့်လိုက်ရာ၊ 'ဝေလငါး အစာမြိုသိုင်း' ဟူသော စကားစုကို အမှန်တကယ်ပင် မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ထို့နောက် သူက သက်ပြင်းရှည်ကြီး တစ်ခုကို မှုတ်ထုတ်လိုက်ပြီး ဝေဇီယီ အား ပြောလိုက်၏။

"မဆိုးဘူး... မဆိုးဘူး... နင့်ရဲ့ အသုံးဝင်မှု က အတော်လေး ခရီးရောက်သွားပြီပဲ"

"... နင် သေချင်နေတာလား"

ဝေဇီယီ တစ်ယောက် ဒေါသတကြီး ပေါက်ကွဲသွားတော့သည်။

"ငါ့ကိုလည်း ပေးကြည့်ဦး"

ဆုမို က ငြင်းဆန်ခြင်း မပြုတော့ချေ။ နောက်ပြောင်ထားသော စကားတစ်ခွန်းကို အတည်ယူ၍ မရနိုင်ဘူး မဟုတ်ပါလော။

ထို့နောက် သူတို့ နှစ်ဦးသား စာအုပ်ကို သေချာစွာ ဖတ်ရှု လေ့လာကြလေတော့သည်။

စာအုပ်၏ အဆိုအရ ဝေလငါး အစာမြိုသိုင်း သည် တောင်ပိုင်းပင်လယ် (နန်ဟိုင်) မှ စတင် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

တောင်ပိုင်းပင်လယ် သည် အဆုံးအစမရှိ ကျယ်ဝန်း ပြန့်ပြောလှ၏။

ထိုနေရာရှိ သိုင်းပညာ လမ်းစဉ်များမှာလည်း ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော တုန်းဟွမ် နယ်မြေ နှင့် အပြိုင် ကွဲပြားစုံလင်ပြီး တောက်ပလှပေသည်။

ထိုအရပ်တွင်လည်း တရားသောလမ်းစဉ် နှင့် မိစ္ဆာလမ်းစဉ် ဟူ၍ ကွဲပြားခြားနားမှုများ ရှိသည်။

တစ်ခါက၊ ထူးခြားဆန်းပြားသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးသည် ဝေလငါးကြီး တစ်ကောင်က အရာအားလုံးကို ဝါးမြိုပစ်နေသည်ကို စောင့်ကြည့်ရာမှ စိတ်ကူးရရှိကာ ဝေလငါး အစာမြိုသိုင်း ကို ဖန်တီးခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

၎င်း၏ မူလ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ဝေလငါးကြီး တစ်ကောင်အလား အရာခပ်သိမ်းကို ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းသို့ စုပ်ယူ ဝါးမြိုပြီး အတွင်းအားများ အဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်ရန် ပါ။

မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်ရှိ သွေးကြောကွက် များကို သိုလှောင်ကန် များအဖြစ် အသုံးပြုကာ၊ အရာဝတ္ထုများကို စုပ်ယူပြီး နက်နဲဆန်းကြယ်သော နည်းလမ်း တစ်ခုဖြင့် အတွင်းအား အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲပစ်လိုက်ရာ၊ ထူးဆန်းစွာပင် ၎င်းက အမှန်တကယ် ထိရောက်မှု ရှိခဲ့သည်။

သွေးကြောကွက် များထဲတွင် အတွင်းအားများကို သိုလှောင်ထားခြင်းဖြင့်၊ ရန်သူနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ပြိုင်ဘက်က သူ၏ ဒန်တျန် ချီပင်လယ် ထဲမှ စွမ်းအင်များကိုသာ အသုံးပြုနိုင်မည် ဖြစ်ပြီး၊ သူကမူ သွေးကြောကွက် များထဲမှ ခမ်းခြောက်သွားခြင်း မရှိသော အတွင်းအားများကို အသုံးပြုနိုင်မည်ဟု ထိုသူက ယုံကြည်ခဲ့၏။

ဤနည်းအားဖြင့် သူသည် မည်သည့်အခါမျှ ရှုံးနိမ့်မည် မဟုတ်ဘဲ အမြဲတမ်း အနိုင်ရနေမည်မှာ သဘာဝပင် မဟုတ်ပါလော။

ထို့နောက် တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့်၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည် သူ၏ ဘဝ တစ်ဝက်နီးပါးကို အချိန်ပေးကာ စမ်းသပ် လေ့လာခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင်တော့ ဝေလငါး အစာမြိုသိုင်း ၏ ထက်ဝက်ကို အောင်မြင်စွာ ဖန်တီးနိုင်ခဲ့လေတော့သည်။

ကျန်ရှိနေသော ဒုတိယ ထက်ဝက်ကို အဘယ်ကြောင့် ဆက်လက် မဖန်တီးနိုင်ခဲ့သနည်း ဆိုသော်... ထိုသို့ မဖန်တီးနိုင်မီမှာပင် ဤ ဝေလငါး အစာမြိုသိုင်း ထက်ဝက် ကို ဖန်တီးခဲ့သူသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းရှိ အလွန်အမင်း ကြီးမားလှသော အတွင်းအားများ ပေါက်ကွဲထွက်မှုကြောင့် ခန္ဓာကိုယ်ပါ ပေါက်ကွဲ သေဆုံးသွားခဲ့ရသောကြောင့် ပါ။

နောက်ဆုံးတွင် သူသည် ပြာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရရှာသည်။

သူသည် သိုလှောင်ခြင်း အပိုင်းကို အောင်မြင်ခဲ့သော်ငြားလည်း ပြောင်းလဲခြင်း အပိုင်းကိုမူ မအောင်မြင်ခဲ့ချေ။

နောက်ဆုံး ရလဒ်မှာ ပြောနေစရာပင် မလိုတော့ပေ။

ထိုအချိန်မှစ၍ ဤ သိုင်းပညာ သည် တောင်ပိုင်းပင်လယ် တစ်ခွင်၌ ပြန့်နှံ့သွားခဲ့ပြီး လူအများအပြား၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

လူတစ်ဦးစီတိုင်းက ၎င်းနှင့် ပတ်သက်၍ မတူညီသော နားလည် သဘောပေါက်မှု များကို ရရှိခဲ့ကြ၏။

သိုင်းပညာ လမ်းစဉ် ဆိုသည်မှာ အများအားဖြင့် မည်သို့ လေ့ကျင့်သနည်း ဆိုသည့် အပေါ်တွင်သာ မူတည်ပေသည်။ မှန်ကန်စွာ အသုံးပြုပါက တရားသော လမ်းစဉ်သို့ ရောက်ရှိပြီး၊ မှားယွင်းစွာ အသုံးပြုပါက လမ်းမှားသို့ ရောက်ရှိသွားတတ်သည် မဟုတ်ပါလော။

ထိုအထဲမှ လူတစ်စုက ဤ သိုင်းပညာကို ဝေလငါး အစာမြိုသိုင်း ဟု အမည်ပေးခဲ့ကြသည်။

သူတို့၏ အယူအဆ အရ၊ ဤသိုင်းပညာကို ကျင့်ကြံသူများသည် အတွင်းအား များကို စိတ်ကူး၍ပင် မရနိုင်လောက်အောင် လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲနိုင်စွမ်း ရှိသည်ဟု ယုံကြည်ခဲ့ကြ၏။

အတွင်းအားများ အပြည့်အဝ စိမ့်ဝင်နေသော အသားအသွေးများကို အလွန်တရာ အာဟာရ ပြည့်ဝသော အသက်စောင့်ဆေးလုံး အဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့ကြသည်။

ထို့ကြောင့် သူတို့က ပင်လယ်ပြင်ရှိ ဒုက္ခသည်များကို အထူးရွေးချယ် ဖမ်းဆီးခဲ့ကြပြီး ဤသိုင်းပညာကို အတင်းအကျပ် ကျင့်ကြံစေခဲ့သည်။ သိုင်းပညာ၏ အားနည်းချက်ကို ဖြေရှင်းရန် နည်းလမ်းရှာဖွေခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ အသားအသွေး များဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ဆေးလုံးများ ရရှိရန်အတွက်သာ လုပ်ဆောင်ခဲ့ကြခြင်း ပါ။

ဤ သိုင်းပညာကို ကျင့်ကြံသူများသည် မည်သည့်အရာများကိုပင် အလွန်အကျွံ စားသုံးခဲ့သည်ဖြစ်စေ၊ နောက်ဆုံးတွင်တော့ သူတို့အားလုံး လှောင်ချိုင့် များအတွင်း သော့ခတ် ဖမ်းဆီးခြင်း ခံခဲ့ရသည်။

သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များ ပေါက်ကွဲထွက်သွားသောအခါ၊ ကျန်ရစ်နေသော အသားစများကို ဆေးဖော်စပ်ရန်အတွက် စုဆောင်းခဲ့ကြပြီး ထွက်ပေါ်လာသော အရာကို 'လူသားဆေးလုံး' ဟု အမည်ပေးခဲ့ကြ၏။

နောက်ပိုင်းတွင်၊ 'လူသားဆေးလုံး' ဟူသော အမည်နာမ က လောဘကြီးသူများ၏ မျက်စိကျမှုကို ခံရနိုင်ပြီး၊ တရားသော လမ်းစဉ် မှ မာနကြီးသော ပုဂ္ဂိုလ်များ၏ ပြစ်တင်ရှုတ်ချမှု များကို ခံရမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် ဖြစ်မည် ထင်သည်။ ၎င်းကို 'မူလပြောင်းလဲခြင်း ဆေးလုံး' ဟု အမည်ပြောင်းလဲ ခေါ်ဝေါ်ခဲ့ကြသည်။

ထို လူတစ်စု သည် ဤ မူလပြောင်းလဲခြင်း ဆေးလုံး ကို အားထားကာ ထိပ်တန်း ကျွမ်းကျင်သူ များစွာကို အမှန်တကယ်ပင် မွေးထုတ်နိုင်ခဲ့ပြီး၊ တောင်ပိုင်းပင်လယ် တစ်ခွင်၌ သောင်းကျန်းကာ မရေမတွက်နိုင်သော မိစ္ဆာ လုပ်ရပ်များကို ကျူးလွန်ခဲ့ကြတော့၏။

သူတို့၏ ရက်စက် ကြမ်းကြုတ်လှသော လုပ်ရပ်များက နောက်ဆုံးတွင်တော့ လူထု၏ ဒေါသကို ပေါက်ကွဲစေခဲ့သည်။

သူတို့ကို တောင်ပိုင်းပင်လယ် မှ ကျွမ်းကျင်သူ များက အသည်းအသန် လိုက်လံ တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြပြီး ပင်လယ်ပြင်တွင် အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ပစ်လိုက်ကြသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံး မျိုးတုံး ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရတော့၏။

မှတ်တမ်းက ဤနေရာတွင် ရုတ်တရက် အဆုံးသတ်သွားသည်။

ဆုမို နှင့် ဝေဇီယီ တို့က တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် အပြန်အလှန် ကြည့်လိုက်ကြသော်ငြားလည်း၊ ထို မှတ်တမ်းတွင် ဝေလငါး အစာမြိုသိုင်း ကို နောက်ပိုင်းတွင် မည်သို့ ဖြေရှင်းရမည် ဆိုသည့် အကြောင်းအရာကို ဖော်ပြမထားချေ။

သေစေနိုင်သော ပေါက်ကွဲမှု ကြီးကို ဘယ်လို ရှောင်ရှားရမလဲ ဆိုတာ မပါဝင်ပေ။

ဝေဇီယီ က နောက်ထပ် စာမျက်နှာ အနည်းငယ်ကို ထပ်မံ လှန်လိုက်ရာ ရုတ်တရက်

…မျက်ဝန်းများ အရောင်တလက်လက် တောက်ပသွားတော့သည်။

"နောက်ထပ် အကြောင်းအရာ တွေ ရှိသေးတယ်ဟဲ့"

ဆုမို က ဤ အကြောင်းအရာများကို ရင်ထဲတွင် သေချာစွာ မှတ်သားထားပြီး ဖြစ်ကာ၊ ဆက်လက် ဖတ်ရှုပြီးနောက် သူ၏ မျက်ခုံးတန်းများ အနည်းငယ် တွန့်ကွေးသွားသည်။

"ဒီနေရာမှာ ရေးထားတဲ့ မှတ်တမ်း က... ဝေလငါး အစာမြိုသိုင်း ကို အတင်းအကျပ် ကျင့်ကြံခဲ့ရတဲ့ သူတွေက ဒီပြဿနာကို နောက်ဆုံးမှာ ဘယ်လို ဖြေရှင်းခဲ့သလဲ ဆိုတဲ့ အကြောင်းပဲ"

"တောင်ပိုင်းပင်လယ် မှာ... ငွေအပ် တွေကို အသုံးပြုပြီး သွေးကြောကွက် တွေကို ဖောက်ထွင်းကာ ဝေလငါး အစာမြိုသိုင်း ကနေ ကျင့်ကြံရရှိထားတဲ့ အတွင်းအား တွေကို ပြန့်ကျဲသွားအောင် လုပ်နိုင်တဲ့ သူတွေ ရှိတယ် လို့ ရေးထားတယ်"

"အဲဒီနည်းလမ်း နဲ့ သူတို့ရဲ့ အသက်ကို ကယ်တင်နိုင်ခဲ့ကြတာပဲ"

"ကြည့်ရတာ... နင် နောက်ဆုံးတော့ ပင်လယ်ပြင်ဆီကို ခရီးတစ်ခေါက် သွားရတော့မယ့် ပုံပဲ"

ဝေဇီယီ က ဆုမိုကို ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ မျက်လုံးများက တောက်ပနေသည်။

"တောင်ပိုင်းပင်လယ် က အဆုံးအစမရှိ ကျယ်ပြောတယ်လေ... ငါလည်း ပင်လယ်ပြင်မှာ စွန့်စားခန်း ဖွင့်ချင်နေတာ... ယန် မိသားစု အစ်မ ကိုပါ ခေါ်ပြီး ငါတို့တွေ ပင်လယ်ပြင်ကို အတူတူ သွားကြရင်ရော ဘယ်လိုလဲ"

ဆုမို က သူမကို တစ်ချက် စောင်းကြည့်လိုက်၏။

"အဲဒီလောက်ထိ သွားဖို့ နင့်မှာ အချိန် ရှိလို့လား”

--