အခန်း ၄၅၆
Vol. 31 Ch. 456
အခန်း (၄၅၆) သဲလွန်စများ
ဆုမို သည် သေတ္တာငယ် ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် လီကျန်းယွမ် ကို ဆက်လက် ကြည့်ရှုလိုက်သည်။
သူ၏ အကြည့်များထဲတွင် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်မှု အချို့ ရောယှက်နေပေသည်။
ဤ သေတ္တာငယ် ကို သွမ့်ဆုန် က ဇီယန် အာမခံဌာန မှ ယူဆောင်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ ဆုထျန်းယန် ၏ စာအရ ဤပစ္စည်းကို ဇီယန်ဂိုဏ်း က ဆုထျန်းယန် ထံသို့ သိမ်းဆည်းထားရန် အပ်နှံခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည် မဟုတ်ပါလော။
ယခု ဆုမို မေးမြန်းနေသော မေးခွန်းများအတွက် ဤ သေတ္တာငယ် က အဖြေပေးနိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း အထင်အရှား ပေါ်လွင်နေပေသည်။
လီကျန်းယွမ် က ပြုံးလိုက်ပြီး၊ ဆုမို အား အရင် ထိုင်ရန် လက်ဟန်ဖြင့် အချက်ပြလိုက်ကာ သူကိုယ်တိုင်လည်း ဆုမို ၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။
“ဒီ သေတ္တာငယ် ရဲ့ ဇာစ်မြစ် ကို မင်း သိလား”
ထိုင်ပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လီကျန်းယွမ် မေးလိုက်သော ပထမဆုံး မေးခွန်းက ဆုမို ကို စကားပြောမထွက်အောင် ဖြစ်သွားစေတော့၏။
သူက ခေါင်းကို အသာအယာ ခါယမ်းလိုက်သည်။
“ဆရာအဘိုး ပဲ ရှင်းပြပေးပါ ခင်ဗျာ”
“ဒီ သေတ္တာ က... မင်းရဲ့ ဘိုးဘေး ဆုချန်ယွီ ရှာတွေ့ခဲ့တာပဲ”
လီကျန်းယွမ် က စကားကို လှည့်ပတ် မနေတော့ချေ။
“ဒီ သေတ္တာ ထဲမှာ ကြီးမားလှတဲ့ လျှို့ဝှက်ချက် ကြီး တစ်ခု ရှိနေတယ်... မြွေခေါင်း ဓား ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက် ပါ အပါအဝင် ပေါ့”
“ဒါပေမဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာခဲ့တာတောင်... မင်းရဲ့ ဘိုးဘေး ကိုယ်တိုင်တောင် ဒီ လျှို့ဝှက် သေတ္တာ ကို မဖွင့်နိုင်ခဲ့ဘူး”
“နောက်ဆုံးတော့ ဆု မိသားစု ရဲ့ မျိုးဆက် အသီးသီး ဆီကိုပဲ လက်ဆင့်ကမ်း သယ်ဆောင်လာခဲ့ရတော့တာပဲ”
“မင်းရဲ့ အဘိုး ကနေ စခဲ့တယ်... ပြီးတော့ မင်းအဖေ”
“အခုတော့... ဒီ သေတ္တာ က မင်းဆီကို လွှဲပြောင်းပေးရမယ့် အချိန် ရောက်လာပြီပေါ့”
“...”
ဆုမို သည် လီကျန်းယွမ် က သူ့ဘက်သို့ တွန်းပို့ပေးလာသော ထို လျှို့ဝှက် သေတ္တာ ကို ကြည့်ရင်း တစ်ခဏမျှ စကားပြောမထွက်အောင် ဖြစ်နေမိတော့၏။
ဆု မိသားစု မှ လူတိုင်းတွင် ကိုယ်ပိုင် လျှို့ဝှက်ချက်များ ရှိကြသည် ဟု ဦးလေးဖူ ပြောခဲ့ဖူးသည်ကို သူ ပြန်လည် သတိရသွားသည်။
ငါ့အဖေ မှာလည်း လျှို့ဝှက်ချက် ရှိခဲ့တယ်၊ ငါ့အဘိုး မှာလည်း ရှိခဲ့တယ်... ဒါဆို... သူတို့ အားလုံးရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက် တွေက ဒီ လျှို့ဝှက် သေတ္တာ ထဲမှာများ ရှိနေမလား။
“ဒီ လျှို့ဝှက် သေတ္တာ ထဲမှာ ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ လျှို့ဝှက်ချက် က အတိအကျ ဘာများလဲ... ပြီးတော့ အဲဒီ မြွေခေါင်း ဓား ဆိုတာကရော ဘာလဲ ဗျ”
ဆုမို က မနေနိုင်တော့ဘဲ လီကျန်းယွမ် ကို အကြည့်ပို့လွှတ်ကာ မေးလိုက်သည်။
ထိုအခါ၊
လီကျန်းယွမ် က သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ခုကို မှုတ်ထုတ်လိုက်၏။
“ဒီကိစ္စ က တော်တော်လေးကို ကြာခဲ့ပြီ... ငါ့ရဲ့ ဆရာအဘိုး က မင်းရဲ့ ဘိုးဘေး ဆုချန်ယွီ ကို ခေါ်လာခဲ့တဲ့ အချိန်အထိ နောက်ကြောင်း ပြန်လှည့်ရလိမ့်မယ်”
“ငါ့ရဲ့ ဆရာအဘိုး ကို သိုင်းလောကသား တွေက သူရဲကောင်း ထျဲ့ယန် လို့ ခေါ်ကြတယ်”
“ထျဲ့ ဆိုတာက သံမဏိ လို မာကျောပြီး ဘက်လိုက်မှု ကင်းမဲ့တဲ့ တရားမျှတမှု ကို ကိုယ်စားပြုပြီး၊ ယန် ဆိုတာက နေမင်း လို တောက်ပတဲ့ သူ့ရဲ့ ပြောင်မြောက်လှတဲ့ သိုင်းပညာ စွမ်းရည် တွေကို ဖော်ပြနေသလို၊ သူ့ရဲ့ ဇာစ်မြစ် ကိုလည်း သွယ်ဝိုက်ပြီး ညွှန်ပြနေတယ်”
“သူက ရဲရင့် ပွင့်လင်းတယ်... တရားမျှတ ပြီး ဖြောင့်မတ် မှန်ကန်တယ်”
“သူ့ရဲ့ သိုင်းပညာ က တုန်းဟွမ် တစ်ခွင်မှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းတယ် လို့ ပြောရင် နည်းနည်းတော့ လွန်ရာကျပေမဲ့... သူ့ကို အနိုင်ယူနိုင်တဲ့ သူဆိုတာ တကယ်ကို လက်ချိုးရေလို့ ရတဲ့ အထိ ရှားပါးလွန်းလှတယ်”
“မှတ်သားစရာ တစ်ခုက... သူက လောကကြီး တစ်ခွင် လှည့်လည် သွားလာရတာကို နှစ်သက်တယ်... မြောက်ပိုင်း နယ်မြေ ပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ မိုင်တစ်သောင်း ရေခဲပြင် ပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ တောင်ပိုင်းပင်လယ် ပဲ ဖြစ်ဖြစ်... နေရာတိုင်းကို သူ စွန့်စား သွားလာခဲ့ဖူးတယ်”
“လောကကြီး ထဲက မတရားမှု မှန်သမျှကို သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် စွမ်းအား နဲ့ အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ပစ်ဖို့ သူ ရည်ရွယ်ထားခဲ့တာ”
“ဒါပေမဲ့ ဒီလို ကြိုးပမ်းမှု မျိုးက ကောင်းကင်ဘုံ ကို တက်လှမ်းရသလိုပဲ အလွန်တရာ ခက်ခဲလွန်းလှတယ်လေ”
“ဒါတောင်မှ သူက မမောနိုင်မပန်းနိုင် လုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီး... နှစ်တစ်နှစ် ရဲ့ အချိန် အများစု ကို လောကကြီး အနှံ့ လှည့်လည် သွားလာရင်း နဲ့ပဲ ကုန်ဆုံးစေခဲ့တာ”
“ဒါပေမဲ့ နှစ်ကုန်ခါနီး တိုင်းမှာတော့ သူက အချိန်မှန် အိမ်ပြန်လာတတ်ပြီး၊ ငါ့ရဲ့ ဆရာ နဲ့ တခြား ဆရာတွေ အတွက် လက်ဆောင် တချို့ကို အမြဲတမ်း ပြင်ဆင်လာလေ့ ရှိတယ်”
“ဒါပေမဲ့ နှစ်တစ်နှစ် မှာတော့... သူ မျှော်လင့်ထားသလို ပြန်ရောက်မလာခဲ့ဘူး...”
“သူ့ရဲ့ သိုင်းပညာ စွမ်းရည် ကို သိထားကြတဲ့ ငါတို့ ဂိုဏ်း က လူတွေက သူ့ရဲ့ အသက်အန္တရာယ် အတွက်တော့ မစိုးရိမ်ခဲ့ကြပါဘူး”
“ကိစ္စ တစ်ခုခု ကြောင့် ကြန့်ကြာနေပြီး လောလောဆယ် ရုန်းမထွက်နိုင် သေးတာလို့ပဲ ထင်မှတ်ထားခဲ့ကြတာ”
“ဒါပေမဲ့ နှစ်သစ် ကူးပြီး (၃) လ အကြာ... ညတစ်ည မှာတော့... သွေးတွေ ရွှဲရွှဲစိုနေတဲ့ အနေအထား နဲ့ ဇီယန်ဂိုဏ်း ကို သူ ပြန်ရောက်လာခဲ့တယ်”
“အဲဒီအချိန်ကျမှပဲ... အဲဒီ (၃) လ လုံးလုံး သူက လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ လူတစ်စု နဲ့ အသည်းအသန် ရင်ဆိုင် တိုက်ခိုက်နေရတယ် ဆိုတာကို လူတိုင်း သဘောပေါက် သွားကြတော့တာပဲ”
“အဲဒီ လူဆိုးဂိုဏ်း က ထူးကဲ ပြောင်မြောက်တဲ့ သိုင်းပညာ တွေကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြပြီး... ရက်စက် ကြမ်းကြုတ်သလို အလွန်တရာ ကောက်ကျစ် စဉ်းလဲတဲ့ နည်းလမ်း တွေကိုလည်း သုံးကြတယ်”
“ပြီးတော့ သူတို့ရဲ့ အဝတ်အစား တွေပေါ်မှာ မြွေခေါင်း ဓား သင်္ကေတ လေး ပါရှိတယ်”
“ဆရာအဘိုး က သူတို့နဲ့ ပထမဆုံး ဆုံတွေ့ခဲ့တဲ့ အချိန်တုန်းက... သူတို့ လက်ထဲကနေ ကလေးငယ် တစ်ယောက်ကို ကယ်တင်ခဲ့တာ... အဲဒါက (၃) လ တိုင်တိုင် ကြာမြင့်ခဲ့တဲ့ သွေးထွက်သံယို လွန်ဆွဲပွဲ ကြီးရဲ့ အစအပျိုး ပဲ”
“သူ့ ခန္ဓာကိုယ် ပေါ်မှာ မြင်ရတဲ့ ဒဏ်ရာ ရော၊ မမြင်ရတဲ့ အတွင်းဒဏ်ရာ တွေပါ ပေါင်းလိုက်ရင် အနည်းဆုံး ရာဂဏန်း လောက် ရှိနေခဲ့တယ်”
“သူ့ရဲ့ နောက်ဆုံး ထွက်သက် လေးမှာ ဂိုဏ်း ကို အရောက် ပြန်လာနိုင်ဖို့ ဘယ်လို စိတ်ဓာတ်ခွန်အား မျိုးကို အသုံးပြုပြီး အတင်းအကျပ် ရုန်းကန်လာခဲ့ရသလဲ ဆိုတာကိုတော့ ဘယ်သူမှ မသိနိုင်ခဲ့ဘူး”
“ငါတို့ သိလိုက်ရတာ ကတော့... သူ မကွယ်လွန်ခင် လေးမှာ၊ သူ ကယ်တင်ခဲ့တဲ့ အဲဒီ ကလေးငယ် ကို ဂိုဏ်း ရဲ့ အစောင့်အရှောက် အောက်မှာ ထားပေးဖို့ မှာကြားသွားခဲ့တာပဲ”
“ဝမ်းနည်းစရာ ကောင်းတာက သူ့ရဲ့ သက်တမ်း က ကုန်ဆုံးသွားပြီ ဖြစ်လို့... အဲဒီ ကောင်လေး ကို သူ ကိုယ်တိုင် သိုင်းပညာ မသင်ပေးနိုင်ခဲ့ဘူး... ဒါကြောင့် ငါ့ရဲ့ ဆရာ ကပဲ သူ့ကိုယ်စား သိုင်းပညာ တွေ သင်ကြားပေးခဲ့ရတာ”
“ပြီးတော့ အဲဒီ ကလေးငယ် က... မင်းရဲ့ ဘိုးဘေး ဆုချန်ယွီ ပဲလေ”
“ဒါဆို... ကျွန်တော့်ရဲ့ ဘိုးဘေး ကို ကယ်တင်ဖို့ အတွက်ပေါ့”
ဆုမို တစ်ယောက် အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်သွားကာ မော့ကြည့်လိုက်သည်။
လီကျန်းယွမ် က အသာအယာ ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။
“ဒါက မင်းရဲ့ ဘိုးဘေး ရဲ့ ရင်ထဲမှာ ဘယ်တော့မှ ဖြည်လို့ မရနိုင်တဲ့ အထုံးအဖွဲ့ ကြီး တစ်ခု အမြဲတမ်း ဖြစ်နေခဲ့တာ”
“ဆရာအဘိုး လုပ်ခဲ့တဲ့ လုပ်ရပ် တွေက ဘာဆုလာဘ် ကိုမှ မျှော်ကိုးပြီး လုပ်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘဲ၊ ကိုယ့်ရဲ့ စိတ်နှလုံး နဲ့ သူရဲကောင်း လမ်းစဉ် အပေါ် သစ္စာရှိရှိ၊ နောင်တ ကင်းမဲ့တဲ့ ဘဝ တစ်ခုကို နေထိုင်သွားဖို့ သက်သက်သာ ဖြစ်တယ် လို့ ငါ့ဆရာ က အကြိမ်ကြိမ်အခါခါ ပြောပြခဲ့ဖူးတယ်”
“အသက်အန္တရာယ် နဲ့ ရင်ဆိုင်နေရတဲ့ ကလေးငယ် တစ်ယောက်ကို မြင်ရက်သားနဲ့ သွားမကယ်ဘူး ဆိုရင်... သူ တစ်သက်လုံး ကျင့်ကြံလာခဲ့တဲ့ သိုင်းပညာ တွေက အချည်းနှီး ဖြစ်သွားလိမ့်မယ် လေ”
“ဒါကြောင့်မို့လို့ သူက ဆုချန်ယွီ အပေါ် ဘယ်လို အငြိုးအတေး မှ မထားခဲ့ပါဘူး”
“ဒါပေမဲ့... ဘိုးဘေး ဆုချန်ယွီ ကတော့ ဆရာအဘိုး ရဲ့ မျှော်လင့်ချက် တွေကို သူ မပြည့်မီဘူး လို့ အမြဲတမ်း ခံစားနေခဲ့ရပြီး၊ ငယ်ငယ်လေး ကတည်းက ညှိုးငယ် လွမ်းဆွေးတဲ့ ဘက်ကိုပဲ ယိမ်းယိုင်နေခဲ့တာ”
“အရွယ်ရောက်လာတဲ့ အခါမှာတော့... သူ့ရဲ့ ထူးကဲလှတဲ့ သိုင်းပညာ တွေနဲ့ ဉာဏ်ပညာ တွေကြောင့်၊ အသက် (၂၀) ကျော်လာတဲ့ အချိန်မှာ ငါ့ရဲ့ ဆရာ ကိုယ်တိုင်တောင် သူ့ကို သိုင်းကွက် (၃) ကွက် ထက် ပိုပြီး မခံနိုင်တော့တဲ့ အထိ ဖြစ်လာခဲ့တယ်”
“နောက်ပိုင်းမှာ သူက ဂိုဏ်း အတွက် ကြီးမားတဲ့ အကျိုးပြုမှု တွေကို အကြိမ်ကြိမ် လုပ်ဆောင်ပေးခဲ့တယ်”
“အဲဒီအချိန်တုန်းက မိစ္ဆာ လမ်းစဉ် က အရမ်းကို အားကောင်းနေပြီး၊ တရားသော လမ်းစဉ် နဲ့ မိစ္ဆာ လမ်းစဉ် ကြားမှာ အဆက်မပြတ် တိုက်ပွဲတွေ ဖြစ်နေခဲ့တာ”
“မင်းရဲ့ ဘိုးဘေး က အကြိမ်ပေါင်း (၃) ကြိမ် တိတိ အခြေအနေ ကို တစ်ယောက်တည်း ပြောင်းပြန်လှန်ပစ်ပြီး ဂိုဏ်း ကို ကယ်တင်ပေးခဲ့တယ်”
“အဲဒီရလဒ် တွေကြောင့်ပဲ၊ ဂိုဏ်းချုပ် က ဂိုဏ်း ရဲ့ ဦးဆောင်မှု နေရာကို သူ့ဆီ လွှဲပြောင်းပေးပြီး ဇီယန်ဂိုဏ်း ရဲ့ တာဝန်တွေကို ထမ်းဆောင်စေချင်ခဲ့တယ်”
“ဒါပေမဲ့ ဘိုးဘေး ဆုချန်ယွီ က သဘောမတူခဲ့ဘူး... တရားသော လမ်းစဉ် နဲ့ မိစ္ဆာ လမ်းစဉ် ကြားက တိုက်ပွဲတွေ ငြိမ်သက်သွားတဲ့ အထိ စောင့်ဆိုင်းပြီးတာနဲ့... သူက ဇီယန်ဂိုဏ်း ကနေ ပြတ်ပြတ်သားသား ထွက်ခွာသွားခဲ့တယ်”
“သူက လော့ရှားမြို့ မှာ ဇီယန် အာမခံဌာန ကို တည်ထောင်ခဲ့တာပဲ”
“အာမခံဌာန က သူ့အတွက် အရေးပါသလား ဆိုတာ အဓိက မဟုတ်ဘူး... သူက ပစ္စည်း ပို့ဆောင်ရတဲ့ အလုပ်ရဲ့ အဆင်ပြေမှု ကို အသုံးချပြီး အဲဒီ လူတွေကို လိုက်လံ ရှာဖွေချင်ခဲ့တာ သက်သက်ပဲ”
“ဒါပေမဲ့ လူတိုင်း မျှော်လင့်မထားခဲ့တဲ့ အရာက...”
“နှစ်တွေ ကြာလာတဲ့အခါ... ဇီယန် အာမခံဌာန ရဲ့ ဂုဏ်သတင်း က ကောင်းကင် အထိ ထိုးတက်သွားပြီး၊ သူတို့ရဲ့ ခြေရာတွေက တုန်းဟွမ် တစ်ခွင်လုံး နီးပါး လွှမ်းခြုံသွားခဲ့တော့တာပဲ”
ဤနေရာသို့ ရောက်သောအခါ လီကျန်းယွမ် သည် မနေနိုင်တော့ဘဲ ခေါင်းခါယမ်းကာ ပြုံးလိုက်လေတော့သည်။
--