အခန်း ၄၅၇

အခန်း (၄၅၇) သဲလွန်စများ အပိုင်း (၂)

"ဒီကိစ္စ က... မင်းရဲ့ ဘိုးဘေး ကိုယ်တိုင်တောင် မမျှော်လင့်ထားခဲ့တဲ့ အရာ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်"

ဆုမို က အသာအယာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"အဲဒီနောက်... ဘာဆက်ဖြစ်ခဲ့လဲ ဟင်"

"အဲဒီနောက်မှာတော့..."

လီကျန်းယွမ် ၏ မျက်ခုံးတန်းများ တွန့်ကွေးသွားတော့၏။

"မင်းရဲ့ ဘိုးဘေး က ထူးခြားတဲ့ နောက်ခံ ရှိသူ ဆိုတော့... ဇီယန်ဂိုဏ်း က သူ့ကို အထူးတလည် ဂရုစိုက် စောင့်ကြည့်နေခဲ့တာပေါ့"

"ဒါပေမဲ့ ရလဒ် ကတော့... လူတိုင်းရဲ့ မျက်စိရှေ့မှာတင် သူက ခြောက်လ လုံးလုံး ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တာပဲ"

"အဲဒီအချိန်တုန်းက ဇီယန်ဂိုဏ်း တစ်ခုလုံး အရူးအမူး လိုက်ရှာခဲ့ကြပေမဲ့... သူ့အရိပ်အယောင် လေးတောင် မတွေ့ခဲ့ရဘူး"

"ခြောက်လ ပြည့်တဲ့ အချိန်ကျမှပဲ... သူက သန့်စင်သော ယန် ခန်းမဆောင် ထဲမှာ ရုတ်တရက် ပြန်ပေါ်လာခဲ့တယ်"

"သွေးတွေ ရွှဲရွှဲစိုပြီး... သေလုမျောပါး အခြေအနေ နဲ့လေ"

"အဲဒီ မြင်ကွင်းက... ဆရာအဘိုး ပြန်ရောက်လာတုန်းက မြင်ကွင်း နဲ့ တစ်ထပ်တည်း ပဲ"

"ဒါပေမဲ့ အဲဒီလောက် ဆိုးရွားနေတဲ့ အခြေအနေ မှာတောင်... သူက ပြုံးနေခဲ့တယ်"

လီကျန်းယွမ် ၏ မျက်ဝန်းများက ထို အမည်မသိ အတိတ်ကာလ ဆီသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

"အဲဒီအချိန်တုန်းက... ငါက အသက် (၂၀) တောင် မပြည့်သေးဘူး... ဆရာ့နောက် ကနေ လိုက်ပြီး ဂိုဏ်း ထဲက အဲဒီ ဒဏ္ဍာရီဆန်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး ကို ငေးကြည့်နေခဲ့တာ"

"သူက သန့်စင်သော ယန် ခန်းမဆောင် ထဲက ကုလားထိုင် တစ်လုံးပေါ်မှာ ပျော့ခွေကျနေတယ်... ဖော်ပြလို့ မရနိုင်လောက်အောင် ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေပြီး... အရင်တုန်းက လွတ်လပ် ပေါ့ပါးခဲ့တဲ့ သူ့ရဲ့ ဟန်ပန် တွေနဲ့ လုံးဝကို ကွာခြားနေခဲ့တာ"

"ဒါပေမဲ့ သူ့မျက်နှာ ပေါ်မှာတော့... တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးခဲ့တဲ့ ပျော်ရွှင် ကျေနပ်နေတဲ့ အပြုံး ကြီး တစ်ခု အထင်းသား ပေါ်လွင်နေခဲ့တယ်"

"ငါ ငယ်ငယ်လေး ကတည်းက သူ့မျက်နှာ ပေါ်မှာ အဲဒီလောက်တောင် ဝမ်းသာပီတိ ဖြစ်နေတဲ့ အပြုံး မျိုး တစ်ခါမှ မတွေ့ခဲ့ဖူးဘူး"

"သူက ဒီ သေတ္တာလေး တစ်လုံး အတွက်... သေမင်း တံခါးဝ ကို ကိုးကြိမ် တိတိ သွားခဲ့ရတယ် လို့ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပဲ ပြောခဲ့တယ်... သူ ရောက်ခဲ့တဲ့ နေရာ က ကမ္ဘာမြေ ပေါ်က ငရဲပြည် လိုပဲ တဲ့လေ"

"အခုတော့ ဒီ သေတ္တာ ကို ပြန်ယူလာနိုင်ခဲ့ပြီ... အကယ်၍ ဒါကိုသာ ဖွင့်နိုင်ခဲ့မယ် ဆိုရင်၊ မြွေခေါင်း ဓား ကို ကိုင်ဆောင်ထားတဲ့ လူတွေရဲ့ ဇာစ်မြစ် ကို သိနိုင်လိမ့်မယ် လို့ သူ ပြောခဲ့တယ်"

"ပြီးတော့ ကြီးမားလှတဲ့ လျှို့ဝှက်ချက် ကြီး တစ်ခု ကိုတောင် ဖော်ထုတ်နိုင်လိမ့်မယ် တဲ့"

"ဒါ့အပြင်... အဲဒီလူတွေ ရဲ့ အင်အား နဲ့ ဩဇာ အာဏာ က စိတ်ကူးယဉ်လို့တောင် မရနိုင်လောက်အောင် ကြီးမား နက်ရှိုင်းပြီး... တုန်းဟွမ် နယ်မြေလေး တစ်ခုတည်းမှာ ကန့်သတ်ထားတာ မဟုတ်ဘူး လို့လည်း သူ ပြောခဲ့သေးတယ်"

"သူတို့မှာ စိုးရိမ်စရာ အကြောင်း တစ်ခုခု ရှိနေလို့သာ သိပ်ပြီး ရမ်းကား မလှုပ်ရှားရဲကြတာ တဲ့"

"မဟုတ်ရင်... ကောင်းကင် နဲ့ မြေကြီး ကြားမှာ သူတို့ကို ယှဉ်ပြိုင်နိုင်မယ့် ဂိုဏ်း ဒါမှမဟုတ် အင်အားစု ဆိုတာ လုံးဝ ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး တဲ့လေ"

"ဒါပေမဲ့... သူတို့ အတိအကျ ဘာကို စိုးရိမ်နေတာလဲ... ဘာကို ကြောက်နေတာလဲ ဆိုတာကိုတော့... ဒီနေ့ အချိန်အထိ ငါလည်း မသိသေးဘူး"

ထိုသို့ ပြောဆိုပြီးနောက် လီကျန်းယွမ် က သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ခုကို မှုတ်ထုတ်လိုက်ပြီး ဆုမို ကို စူးစိုက် ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ ဘိုးဘေး က... နောက်ဆုံးတော့ သန့်စင်သော ယန် ခန်းမဆောင် ထဲမှာပဲ ကွယ်လွန်သွားခဲ့တယ်"

"သူ မသေခင် လေးမှာ မှာကြားသွားခဲ့တာ က... ဘယ်သူမှ ဒီ သေတ္တာ ကို မဖွင့်နိုင်ခဲ့ဘူး ဆိုရင်၊ မင်းရဲ့ အဘိုး ဆီကို လွှဲပြောင်းပေးပါ တဲ့"

"အကယ်၍ မင်းရဲ့ အဘိုး လည်း မဖွင့်နိုင်ခဲ့ဘူး ဆိုရင်တော့... မင်းရဲ့ အဖေ ဆီကို ထပ်ပြီး လက်ဆင့်ကမ်း ပေးပါ တဲ့လေ"

"အခုချိန် အထိတော့ ငါလည်း ဒီ သေတ္တာ ကို မဖွင့်နိုင်သေးဘူး... ဒါကြောင့်... မိုအာ... ဒီ သေတ္တာ ကို မင်း ယူမလား"

သူက လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ လျှို့ဝှက် သေတ္တာ ကို ဆုမို ဘက်သို့ တွန်းပို့ပေးလိုက်၏။

ဆုမို က သေတ္တာ ကို ကြည့်ရင်း အတွေးနက် သွားတော့သည်။

တစ်ခဏမျှ ကြာသောအခါ လီကျန်းယွမ် ကို မော့ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"ဆရာအဘိုး... သုံးပါး အစွန်းရောက် ဂိုဏ်း ကရော ဒီ မြွေခေါင်း ဓား နဲ့ ပတ်သက်မှု တစ်ခုခု ရှိနေလား ဟင်"

"ရှိတာပေါ့"

လီကျန်းယွမ် က အသာအယာ ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

"သူတို့က... အရင်းအမြစ် တစ်ခုတည်း ကနေ ဆင်းသက်လာတာ ဖြစ်ရမယ်"

"အရင်းအမြစ် တစ်ခုတည်း ကနေ လား"

ဆုမို တစ်ယောက် လီကျန်းယွမ် ကို အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်စွာဖြင့် အကြည့်ပို့လွှတ်လိုက်သည်။ သူက ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ ဝေဝါးသော ခန့်မှန်းချက် အချို့ ရှိနေခဲ့သော်ငြားလည်း၊ လီကျန်းယွမ် ထံမှ ဤမျှ တိကျသေချာသော အဖြေမျိုးကို ရရှိလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။

"အရင်းအမြစ် တစ်ခုတည်း ကနေ ဆင်းသက်လာတယ် ဆိုတာက... သိပ်ပြီး တိကျချင်မှ တိကျမှာပါ"

ထိုသို့ ပြောဆိုပြီးနောက် လီကျန်းယွမ် က နောက်တစ်ကြိမ် ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ပြန်သည်။

"ပိုပြီး တိတိကျကျ ပြောရရင်... သုံးပါး အစွန်းရောက် ဂိုဏ်း က အဲဒီ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် တဲ့ ဂိုဏ်း ရဲ့ အစိတ်အပိုင်း တစ်ခုပဲ လို့ ပြောတာက ပိုမှန်လိမ့်မယ်"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဆုမို အနည်းငယ် တွေဝေသွားတော့၏။

သုံးပါး အစွန်းရောက် ဂိုဏ်း တွင် အခြားသော ဇာစ်မြစ်များ သေချာပေါက် ရှိနေပေသည်။

တစ်ခါက၊ လျိုယွင် ပညာရှင် နှင့် လူသားဂိုဏ်းချုပ်တို့ စကားပြောဆိုနေကြစဉ်၊ ပင်မ ဌာနချုပ်' ဟူသော စကားလုံးကို အသုံးပြုခဲ့ကြသည် မဟုတ်ပါလော။

နောက်ပိုင်းတွင် ဤကိစ္စကို ယန်ရီဇီ နှင့် ပြန်လည် ဆွေးနွေးခဲ့ကြရာ၊ ဤ ဂိုဏ်း ၏ နောက်ကွယ်တွင် ပိုမို ကြီးမားသော အရာများ ရှိနေကြောင်း ခန့်မှန်းခဲ့ကြသည်။

သို့သော် ယန်ရီဇီ သည် မြွေခေါင်း ဓား ၏ ဇာစ်မြစ် နှင့် ပတ်သက်၍ သိပ်ပြီး ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မသိထားခဲ့ချေ။

‘ဒါပေမဲ့ လီကျန်းယွမ် ပြောတာကသာ မှန်တယ် ဆိုရင်... လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တွေတုန်းက ငါ့အဘိုး ရဲ့ အာမခံ ခရီးစဉ် မှာ ဒီ လူတွေနဲ့ပဲ သွားဆုံခဲ့တာများလား’

တကယ်တော့ ဆုမို က ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ အစောကြီးကတည်းက ခန့်မှန်းထားခဲ့ပြီး ဖြစ်သော်ငြားလည်း၊ ထို ခန့်မှန်းချက် များမှာ ခိုင်လုံသော အထောက်အထား မရှိခဲ့ပေ။

‘အဲဒီနှစ် တုန်းက... ဆုထျန်းယန် က ငါ့အဘိုး ကို အရင်ဆုံး ရှာတွေ့ခဲ့တာ... ပြီးတော့ သူတို့က ပြင်းထန်တဲ့ တိုက်ပွဲ တစ်ခုကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရတာ သေချာနေတယ်။

အပြန်လမ်းမှာမှ ရှို့ရွှမ်နဲ့ သွားဆုံခဲ့တာလေ။

ဒီ တိုက်ဆိုင်မှု တွေက နည်းနည်းလေး များလွန်းမနေဘူးလား’

သို့သော် ထိုအချိန်က ပါဝင်ပတ်သက်ခဲ့သူများ အားလုံး ကွယ်လွန်သွားခဲ့ကြပြီ ဖြစ်ရာ၊ ဤ ခန့်မှန်းချက် များမှာ အမြစ်မပါသော ဗေဒါပင်များ အလား လွင့်မျောနေခဲ့ရုံသာ ရှိသည်။

နောက်ပိုင်းတွင် ဆုထျန်းယန် က ထို အာမခံ ခရီးစဉ် ၏ ဇာစ်မြစ် ကို စုံစမ်းခဲ့ရာ၊ ဇာစ်မြစ် က ခိုင်မာ မှန်ကန်ပြီး ကုန်ပစ္စည်း များလည်း အရောက်ပို့ပြီးသား ဖြစ်နေကြောင်း၊ အပ်နှံသူ ရော၊ လက်ခံသူ မှာပါ မည်သည့် ပြဿနာမျှ မရှိကြောင်း သိရှိခဲ့ရ၏။

ထို့ပြင် ရှို့ရွှမ် က သုံးပါး အစွန်းရောက် ဂိုဏ်း နှင့် ဆုံတွေ့ခဲ့ပြီး၊ ဆုမို ၏ အဘိုး ကမူ မြွေခေါင်း ဓား နှင့် ဆုံတွေ့ခဲ့ခြင်း ပါ။

အကယ်၍ ဤ အဖြစ်အပျက် နှစ်ခုကို ထိုအချိန်တုန်းက ပေါင်းစပ်ပြီး မစဉ်းစားနိုင်ခဲ့ပါက၊ ဆုမို အနေဖြင့် သူ၏ အဘိုး ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော အဖြစ်အပျက်များ အတွက် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေရုံသာ တတ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

သို့ရာတွင် ယခုအခါ ဆုမို က ဆက်လက် မစဉ်းစားဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။

‘အဲဒီနှစ် တုန်းက ကုန်ပစ္စည်း တွေ ပို့ပြီးသွားတဲ့ အချိန်မှာ... ငါ့အဘိုး က မြွေခေါင်း ဓား ကိုင်ဆောင်ထားတဲ့ လူတွေရဲ့ ချုံခို တိုက်ခိုက်တာကို ခံခဲ့ရတာများလား။

သိုင်းလောက မှာ ကုန်ပစ္စည်း ပို့ဆောင်တဲ့ သူတွေ ဆိုတာ ကိုယ့်အလုပ် ကိုယ်လုပ်ပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဂရုစိုက်ရမှာ သဘာဝပဲလေ။

ဒါပေမဲ့ အဲဒီအချိန်တုန်းက ကုန်ပစ္စည်း လည်း ပို့ပြီးသွားပြီ... ပြီးတော့ မြွေခေါင်း ဓား ကိစ္စက ဆုချန်ယွီ ရဲ့ ဆရာအဘိုး နဲ့ ပတ်သက်နေသလို... ဆုချန်ယွီ ရဲ့ သေဆုံးမှု နဲ့လည်း တိုက်ရိုက် ဆက်စပ်နေနိုင်တယ် မဟုတ်လား။

သားတစ်ယောက် အနေနဲ့သာ... အဲဒီလို မြင်ကွင်းမျိုးကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မကြုံလိုက်ရဘူး ဆိုရင်တော့ တစ်မျိုးပေါ့။

ဒါပေမဲ့ အဲဒီအချိန်တုန်းက ဆုထျန်းယန် ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ခဲ့ရတယ် ဆိုရင်ရော... သူက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး လျစ်လျူရှု ထားနိုင်မှာလဲ။

ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေတဲ့ တိုက်ပွဲ အပြီးမှာ... ရှို့ရွှမ် က ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဒဏ်ရာရသွားပြီး၊ ငါ့ရဲ့ အဘိုး အပါအဝင် အာမခံဌာန က လူတွေ အားလုံး သေဆုံးသွားခဲ့ကြတာ။

ဆုထျန်းယန် က ငါ့ရဲ့ အဘိုး ကို ရှာတွေ့တဲ့ အချိန်မှာ... သူက မြွေခေါင်း ဓား သင်္ကေတ လေး ကိုပဲ အပ်နှံနိုင်ခဲ့တော့တယ်။

အဲဒါကို ဇီယန်ဂိုဏ်း ကို ပို့ပေးဖို့လေ။

ဒါပေမဲ့ အဲဒီနောက်မှာ ရှို့ရွှမ် နဲ့ တိုက်ဆိုင်စွာ ဆုံတွေ့ခဲ့ရတယ်...

ရှို့ရွှမ် က ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဒဏ်ရာရထားတော့ အဘိုး ရဲ့ အလောင်းကို ဆုထျန်းယန်.. မမြင်လိုက်ရဘူးလေ။

ဒါကြောင့်မို့လို့ ဒီ အဖြစ်အပျက် နှစ်ခုက တစ်ခုနဲ့တစ်ခု ဆက်စပ်လို့ မရခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်တယ်’

ယခု လီကျန်းယွမ် ၏ စကားများကို အခြေခံကာ၊ ဆုမို သည် ထိုအချိန်က ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အဖြစ်အပျက် များကို ခပ်ရေးရေးမျှ ပုံဖော် ကြည့်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် အသေးစိတ် အချက်အလက် များကို ထပ်မံ အတည်ပြုရန်မှာ ယခုအခါ ကောင်းကင်ဘုံ သို့ တက်လှမ်းရသကဲ့သို့ ခက်ခဲလွန်းလှပေသည်။

--