အခန်း ၄၉၁
Vol. 42 Ch. 491
အပိုင်း (၄၉၁)
ညီလာခံ ပြီးဆုံးသွားသည်နှင့် တပြိုင်နက် မိန်းမစိုးကြီး ဟောက်ချင့်သည် ချက်ချင်း ပြေးလာပြီး အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ “ဂုဏ်ပြုပါတယ် မင်းသမီး... ဝမ်းမြောက်ပါတယ် မင်းသမီး... မင်းသမီးနဲ့ သားတော် စီးကွမ် တို့ရဲ့ မင်္ဂလာဆောင်ရက်ကို ရှစ်လပိုင်း ရှစ်ရက်နေ့လို့ သတ်မှတ်လိုက်ပါပြီ။ ကျုပ် မင်းသမီးကို ဝမ်းမြောက်ကြောင်း ပြောကြားပါတယ်။”
မင်းသမီး ရှန်ရှန်းက တည်ငြိမ်စွာဖြင့် မေးလိုက်၏။ “သခင်လေး အောက်ယွီ ပြန်ရောက်လာပြီလား။”
မယ်တော်မိဖုရားခေါင်ကြီးက အေးစက်စက်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ “သူ့အကြောင်း မပြောနဲ့။ နင်က ဖြူစင်သန့်ရှင်းတဲ့ မိန်းကလေး တစ်ယောက်လေ။ အဲဒီနာမည်ကို မပြောရဘူး။ ငါ့ဆီမှာပဲ အေးအေးဆေးဆေး နေပြီး ရှစ်လပိုင်း ရှစ်ရက်နေ့ကျရင် စီးကွမ်နဲ့ လက်ထပ်ဖို့ ပြင်ဆင်ထားတော့။ အဘွားက နင့်အတွက်ကောင်းဖို့ လုပ်ပေးတာပါ။
ရှန်ချင်းနန်းဆောင် ဘက်ကို သွားပြောလိုက်... သူက ဧကရာဇ်ဟောင်း ဆိုရင် ငါက မယ်တော်မိဖုရားခေါင်ကြီးပဲ။ ငါ့မှာလည်း မြေးမလေးရဲ့ ပြုစုယုယမှုကို ခံယူဖို့ လိုအပ်တယ်။ ရှန်ရှန်းကို လာခေါ်ရဲတဲ့သူ ရှိရင် သူ့ခြေထောက်ကို ရိုက်ချိုးပစ်မယ်လို့ ပြောလိုက်။”
“အမိန့်တော်အတိုင်းပါ။” အပြင်ဘက်ရှိ မိန်းမစိုး များနှင့် အစေခံမများက အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ကြ၏။
ဟောက်ချင့် သည် အလွန် ရည်ရွယ်ချက် ဆိုးရွားသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်၏။ “သခင်လေး အောက်ယွီ ပြန်ရောက်လာပါပြီ။ ညီလာခံမှာ မင်းသမီးနဲ့ ကျိန့်ဟိုင် မြို့စား သားတော် တို့ရဲ့ အိမ်ထောင်ရေးကို ကန့်ကွက်ခဲ့လို့ အရာရှိ ဝတ်စုံနဲ့ ဦးထုပ် ချွတ်ခံရပြီး တိုက်ရိုက် မောင်းထုတ်ခံလိုက်ရပါတယ်။”
မင်းသမီး ရှန်ရှန်း တုန်ယင်သွားပြီးနောက် စကားတစ်ခွန်းမှ ထပ်မပြောတော့ချေ။
မိဖုရားခေါင်ကြီးက နူးညံ့စွာ ပြောလိုက်၏။ “ရှန်ရှန်း... နင် စကားနားထောင်ပါကွယ်။ စီးကွမ်က အောက်ယွီထက် အဆတစ်သောင်း ပိုကောင်းပါတယ်။ နင် ထပ်ပြီး ဟိုတွေးဒီတွေး မလုပ်နဲ့တော့။ အဘွားဆီမှာပဲနေပြီး ရှစ်လပိုင်း ရှစ်ရက်နေ့ကျရင် လှလှပပလေး လက်ထပ်သွားလိုက်ပါ။
ပြီးတော့... နင်က အင်ပါယာရဲ့ မင်းသမီး တစ်ပါး ဆိုတော့ အင်ပါယာရဲ့ အကျိုးစီးပွားကိုလည်း ထည့်တွက်ရမယ် မဟုတ်လား။ နင်က အောက်ယွီနဲ့ လက်ထပ်လိုက်ရင် ဘာအသုံးမှ မဝင်ဘူး။ ကျိန့်ဟိုင် မြို့စားအိမ်တော်ကို လက်ထပ်လိုက်ရင် အနည်းဆုံးတော့ ဒုက္ခသည် သန်းချီကို ကယ်တင်နိုင်တာပေါ့။”
မင်းသမီး ရှန်ရှန်းက နူးညံ့စွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ “မြေးမလေး နားလည်ပါပြီ။”
သန်းခေါင်ယံ အချိန်တွင် မင်းသမီး ရှန်ရှန်း မျက်လုံးဖွင့်လာပြီးကုတင်ပေါ်မှ ထလာတော့၏။
အပြင်ဘက်ရှိ အသက် ကြီးကြီး အစေခံမက ချက်ချင်း သတိထားမိသွားပြီး မေးလိုက်သည်။ “မင်းသမီး... ဘာလုပ်မလို့လဲ။”
ဤသည်မှာ အကျဉ်းထောင် တစ်ခုကဲ့သို့ အလွန် တင်းကျပ်စွာ စောင့်ကြပ်နေခြင်း ဖြစ်၏။
“ဘာမှ မလုပ်ပါဘူး။”
မင်းသမီး ရှန်ရှန်းက ပြောလိုက်ပြီးနောက် စောင်းအနီးသို့ သွားကာ လှပသော မျက်လုံးများကို မှိတ်၍ ပြောလိုက်သည်။ “ဝက်ဝံကြီး... ကျွန်မက ရှင်ကလွဲရင် တခြား ဘယ်သူ့ကိုမှ လက်မထပ်ဘူး။ ရှင်က အစွမ်းကုန် ကြိုးစားနေတယ် ဆိုတာကို ကျွန်မ သိပါတယ်။ ဒါဆိုရင် ရှန်ရှန်း အနေနဲ့လည်း ဒီအတိုင်း ထိုင်စောင့်မနေနိုင်ဘူး။ ကျွန်မလည်း ရှင့်အတွက် အသက်ကို ပေးဆပ်ပြီး ကြိုးစားပေးပါ့မယ်။”
ထို့နောက် သူမသည် သေးသွယ်ပြီး ထက်မြက်သော စောင်းကြိုး တစ်ချောင်းကို ကိုင်ဆောင်ကာ သူမ၏ လက်ကောက်ဝတ် သွေးကြောပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် လှီးဖြတ်လိုက်တော့သည်။ ချက်ချင်းပဲ သွေးများ ပန်းထွက်လာတော့၏။
“ဒုက္ခပါပဲ... ဒုက္ခပါပဲ။ မင်းသမီး... ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေသွားပြီ။ မင်းသမီး... ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေသွားပြီ။”
ခဏအကြာတွင် မယ်တော်မိဖုရားခေါင်ကြီး၏ ဆီအန်း နန်းဆောင် တစ်ခုလုံး လုံးဝ ပွက်လောညံသွားတော့သည်။
တော်ဝင် သမားတော်များ အလျင်အမြန် ပြေးလာပြီး မင်းသမီး ရှန်ရှန်းကို သွေးတိတ်အောင် ပြုလုပ်ကာ ဒဏ်ရာများကို ပတ်တီးစည်းပေးလိုက်ကြ၏။
မယ်တော်မိဖုရားခေါင်ကြီးသည် မင်းသမီး ရှန်ရှန်းကို ဖက်ကာ အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ငိုကြွေးလိုက်၏။ “ငါ့ရဲ့ အချစ်ဆုံးလေး... ငါ့ရဲ့ အသည်းနှလုံးလေး... နင် ဘာတွေ လုပ်နေတာလဲ။ နင် ဘာတွေ လုပ်နေတာလဲ။ နင်က အဘွားရဲ့ နှလုံးသားကို ဓားနဲ့ လှီးဖြတ်နေတာလား။”
မင်းသမီး ရှန်ရှန်းက မယ်တော်မိဖုရားခေါင်ကြီး၏ လက်ကို ကိုင်ကာ ပြောလိုက်သည်။ “အဘွားက ကျွန်မကို အချစ်ဆုံး၊ ကျွန်မကို အနားလည်ဆုံးပါ။ကျွန်မ တစ်သက်လုံး ဝက်ဝံကြီး တစ်ယောက်တည်းကိုပဲ လက်ထပ်ချင်တာပါ။ သူတစ်ယောက်တည်းကပဲ ကျွန်မအပေါ် ကောင်းမှာပါ။”
မိဖုရားခေါင်ကြီးက ပြောလိုက်၏။ “ဒါပေမဲ့ အောက်ယွီရဲ့ နာမည်ဂုဏ်သတင်းက အရမ်း ဆိုးနေတယ်လေ။ သူက နေ့တိုင်း အောက်တန်းကျတဲ့ မိန်းမတွေနဲ့ပဲ သွားပြီး ရောနှောနေတာ။ နင်သာ သူ့ကို လက်ထပ်လိုက်ရင် နင့်ရဲ့ နာမည်ဂုဏ်သတင်းတွေပဲ ညစ်နွမ်းသွားမှာပေါ့။”
မင်းသမီး ရှန်ရှန်းက ပြောလိုက်သည်။ “အဘွား... အဘွားတို့ကကျွန်မကို စီးကွမ်နဲ့ လက်ထပ်ဖို့ အတင်းအကျပ် ဖိအားပေးနေတယ်။ အနာဂတ်မှာ စီးမိသားစု ပုန်ကန်တဲ့အခါ ကျွန်မ မျက်နှာ ဘယ်လို ထားရမလဲ။”
မိဖုရားခေါင်ကြီးက နာကျင်စွာဖြင့် ပြောလိုက်၏။ “မဖြစ်နိုင်ပါဘူး... မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။ စီးကွမ်က မြို့တော်မှာ အမြဲတမ်း ဓားစာခံ အဖြစ် နေနေရတာပဲလေ။ တောင်ပိုင်းမှာလည်း အင်ပါယာရဲ့ တပ်တော် သိန်းချီ ရှိနေတာပဲ။ သူ့မိသားစုက ပုန်ကန်ချင်ရင်တောင် ပုန်ကန်လို့ မရပါဘူး။”
ဧကရာဇ် နှင့် မိဖုရားကြီးတို့လည်း ရောက်ရှိလာကြပြီး ဤမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့ရချိန်မှာတော့ မျက်မှောင်ကြုတ် သွားကြသည်။
“မင်းသမီး ရှန်ရှန်း ဘယ်လိုနေလဲ။ အသက်အန္တရာယ် ရှိလား။” ဧကရာဇ်က မေးလိုက်၏။
တော်ဝင်သမားတော် လင်ကျုံးရင်က တိုးတိုးလေး ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ “အသက်အန္တရာယ် မရှိပါဘူး။”
ထို့နောက် တော်ဝင် သမားတော် လင်ကျုံးရင်သည် တွေဝေစွာဖြင့် ပြောလိုက်၏။ “အရှင်မင်းမြတ်... ကျွန်မ မဖြစ်မနေ ပြောရမယ့် စကားတစ်ခွန်း ရှိပါတယ်။”
ဧကရာဇ်က အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ “ပြော။”
တော်ဝင် သမားတော် လင်ကျုံးရင်က ပြောလိုက်၏။ “မင်းသမီး ရှန်ရှန်းက တမင်တကာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေတာပါ။ လူတွေရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို ရချင်လို့ပါ။ တကယ် သေချင်တာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေပြီး ဖိအားပေးတာပါ။”
ဤစကားမှာ အလွန် ရည်ရွယ်ချက် ဆိုးရွားလေသည်။
မိဖုရားကြီးက တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်၏။ “အရှင်မင်းမြတ်... မယ်တော်မိဖုရားခေါင်ကြီးက စိတ်ပျော့သွားပြီ။ ရှန်ရှန်းရဲ့ လှည့်စားမှုကို တကယ်ပဲ ခံလိုက်ရလောက်ပြီ။ ရှန်ရှန်းကို ဒီမှာ ဆက်ထားလို့ မဖြစ်တော့ဘူး။”
သို့ပေမည့် မင်းသမီး ရှန်ရှန်းက မယ်တော်မိဖုရားခေါင်ကြီးဆီမှာ မရှိလျှင် ရှန်ချင်းနန်းဆောင်က လူလွှတ်ပြီး လာခေါ်ချိန်၌ တခြားလူများက တားဆီးနိုင်မှာ မဟုတ်ပေ။ မယ်တော်မိဖုရားခေါင်ကြီး တစ်ယောက်တည်းပဲ တားဆီးနိုင်မှာဖြစ်သည်။
မိဖုရားကြီးက ဆက်ပြောလိုက်၏။ “ပြီးတော့ မင်းသမီး ရှန်ရှန်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေတဲ့ အထဲမှာ နောက်ထပ် ရည်ရွယ်ချက် တစ်ခုလည်း ရှိနေသေးတယ်။ ဒီသတင်းသာ ရှန်ချင်းနန်းဆောင်ဆီ ရောက်သွားရင် ဧကရာဇ်ဟောင်းက လူလွှတ်ပြီး အတင်းအကျပ် လာခေါ်ခိုင်းတဲ့အခါ မယ်တော်မိဖုရားခေါင်ကြီးတောင်မှ တားဆီးနိုင်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ရှန်ရှန်းက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်တောင် သတ်သေထားတာလေ။”
ဧကရာဇ်၏ မျက်လုံးများ အေးစက်သွားပြီး ပြောလိုက်သည်။ “ဒီလောက် ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ စိတ်ဓာတ်က ဒီလောက်တောင် နက်နဲနေပြီလား။ ဖြူစင် ချစ်စရာကောင်းတယ်ဆိုတာ အလကားပဲ။”
တခြားဘက်တွင်တော့ မင်းသမီး ရှန်ရှန်းက မယ်တော်မိဖုရားခေါင်ကြီးကို ဆက်လက် ဖျောင်းဖျနေပြီး နူးညံ့စွာ ပြောလိုက်၏။ “အဘွား... ကျွန်မနဲ့ အောက်ယွီရဲ့ သံယောဇဉ်က မတူပါဘူး။ နောက်ပိုင်းကျရင် ကျွန်မ ဖြည်းဖြည်းချင်း ရှင်းပြပါ့မယ်နော်။ အဲဒီတုန်းက ကျွန်မတို့ မီတျဲ ချိုင့်ဝှမ်းထဲမှာ အတူတူ ဆေးကုသမှု ခံယူခဲ့ကြတာလေ။”
“အရှင်မင်းမြတ်... တော်ဝင်တရားရုံး အကြီးအကဲ ရောက်လာပါတယ်။”
စုချင်ဝမ် အလျင်အမြန် ဝင်ရောက်လာပြီး ပတ်တီးစည်းထားသော မင်းသမီး ရှန်ရှန်း၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို မြင်တွေ့ရချိန်မှာတော့ ချက်ချင်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားတော့သည်။
“အရှင်မင်းမြတ်... ကျုပ် မင်းသမီး ရှန်ရှန်းနဲ့ စကားနည်းနည်းလောက် ပြောခွင့် ရမလား။” စုချင်ဝမ်က တောင်းဆိုလိုက်၏။
ဧကရာဇ်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
တော်ဝင်တရားရုံး အကြီးအကဲ စုချင်ဝမ် သည် မယ်တော်မိဖုရားခေါင်ကြီး နှင့် မင်းသမီး ရှန်ရှန်း တို့၏ အရှေ့သို့ သွားကာ အေးစက်စက်ဖြင့် ပြောလိုက်၏။ “မင်းသမီး ရှန်ရှန်း... ခန္ဓာကိုယ်၊ ဆံပင်၊ အသားအရေ ဆိုတာ မိဘတွေ ပေးထားတာပါ။ ခင်ဗျားက အခုလိုကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် နာကျင်အောင် လုပ်ပြီး အဘွားကို ဖိအားပေးတာ၊ မိဘတွေကို ဖိအားပေးတာဟာ ခင်ဗျားရဲ့ မိဘကျေးဇူး သိတတ်မှု ဘယ်ရောက်သွားပြီလဲ။
ပြီးတော့ ခင်ဗျားက အောက်ယွီကို လက်ထပ်ချင်တယ်လို့ အကြိမ်ကြိမ် ပြောနေတယ်။ အောက်ယွီဟာ အခုချိန်မှာ ခင်ဗျားရဲ့ ဖခမည်းတော်ရဲ့ ရန်သူ ဖြစ်နေပြီဆိုတာ သိရဲ့လား။ ခင်ဗျားက ခင်ဗျား ဖခမည်းတော်ရဲ့ ရန်သူကို လက်ထပ်ချင်နေတာ ဘာရည်ရွယ်ချက် ရှိလို့လဲ။
အခု နိုင်ငံတော် ဘဏ္ဍာတိုက်မှာ ငွေမရှိတော့ဘူး။ ဒုက္ခသည်တွေကို ကယ်တင်ဖို့ ငွေတွေ လိုအပ်နေတယ်။ စားနပ်ရိက္ခာတွေ လိုအပ်နေတယ်။ အင်ပါယာရဲ့ ပင်လယ်ရေကြောင်းကုန်သွယ်ရေး အာဏာတွေကို စီးမိသားစုကို အားကိုးနေရတယ်။
ဧကရာဇ်မင်းမြတ်က ခင်ဗျားနဲ့ သားတော် စီးကွမ်ကို လက်ထပ်ပေးဖို့ အမိန့်ထုတ်ပြီးပြီ။ အကယ်၍ စေ့စပ်ထားတာကို ဖျက်သိမ်းလိုက်ရင် မျိုးရိုးမတူတဲ့ ဘုရင်ကို စော်ကားရာ မကျဘူးလား။ လန်ကျိုးက ဒုက္ခသည် သန်းချီကို ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။
ခင်ဗျားက မင်းသမီး တစ်ပါး ဖြစ်တဲ့အတွက် တိုင်းပြည်အတွက် စိုးရိမ်ပူပန်ပေးသင့်တာ မဟုတ်ဘူးလား။ အဲဒီအစား သေဖို့ပဲကြိုးစားနေတာ ခင်ဗျားရဲ့ ယဉ်ကျေးမှု ဘယ်ရောက်သွားပြီလဲ။ ခင်ဗျားသာ စေ့စပ်ထားတာကို ဖျက်သိမ်းလိုက်ရင် သဘာဝဘေးအန္တရာယ် ကယ်ဆယ်ရေးအတွက် လိုအပ်တဲ့ ငွေသား သန်းချီ၊ စားနပ်ရိက္ခာ သိန်းချီကို ဘယ်ကနေ သွားရမှာလဲ။”
ဤကဲ့သို့ ဆက်တိုက် မေးခွန်းထုတ်ခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်ကအရမ်းကို ပြင်းထန်ပြီး ဆိုးရွားလွန်းလှသည်။
မင်းသမီး ရှန်ရှန်း အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် စုချင်ဝမ်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်၏။ “တော်ဝင်တရားရုံး အကြီးအကဲ... ကျွန်မတို့ တောင်ပိုင်းကျိုးအင်ပါယာဟာ သမီးရောင်းစားရတဲ့အထိ ဆင်းရဲနွမ်းပါးသွားပြီလား။ အကယ်၍ ဒီလို အခြေအနေမျိုး ရောက်နေပြီဆိုရင် တိုင်းပြည် ဆိုတာ တိုင်းပြည် မဟုတ်တော့ဘူး။ ဘာမှ အဓိပ္ပာယ် မရှိတော့ဘူး။”
လူတိုင်း လုံးဝ အံ့ဩသွားကြပြီး ဖြူစင်ချစ်စရာကောင်းသော မင်းသမီး ရှန်ရှန်းက ဤကဲ့သို့သော စကားမျိုး ပြောထွက်လာလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ မယုံကြည်နိုင်အောင် ဖြစ်သွားကြတော့သည်။
တော်ဝင်တရားရုံး အကြီးအကဲ စုချင်ဝမ်၏ မျက်လုံးများ အေးစက်သွားပြီး ပြောလိုက်၏။ “အရှင်မင်းမြတ်... ဒီမိန်းကလေးကို မဆုံးမဘူးဆိုရင် ဘေးဒုက္ခ ဖြစ်လာနိုင်ပါတယ်။”
မိဖုရားကြီးက ဝင်ပြောလိုက်သည်။ “အရှင်မင်းမြတ်... မင်းသမီး ရှန်ရှန်းက ဒီလောက်တောင် နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေမှတော့ နောက်ဆက်တွဲ အနေနဲ့ အကြိမ်ကြိမ် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေဖို့ ကြိုးစားလာရင် ရှန်ချင်းနန်းဆောင်ကို လုံးဝ အသိပေးလိုက်သလို ဖြစ်သွားမှာပါ။ အကယ်၍ ဧကရာဇ်ဟောင်းက တကယ်ပဲ လူလာခေါ်မယ်ဆိုရင် အရမ်းကို အခြေအနေ ဆိုးသွားပါလိမ့်မယ်။”
စုချင်ဝမ်က ပြောလိုက်၏။ “အရှင်မင်းမြတ်... အခု အင်ပါယာဟာ ကျိန့်ဟိုင် မြို့စားအိမ်တော်ကို အရမ်း အားကိုးနေရပါတယ်။ ပင်လယ်ရေကြောင်းကုန်သွယ်ရေး အာဏာမှာ ကျုပ်တို့ တောင်ပိုင်းကျိုးက ဘယ်လောက် ကျန်သေးလို့လဲ။ လန်ကျိုး သဘာဝဘေးအန္တရာယ်ကယ်ဆယ်ရေးအတွက် လိုအပ်တဲ့ ငွေကြေးတွေကိုလည်း ကျိန့်ဟိုင် မြို့စားအိမ်တော် တစ်ခုတည်းကပဲ ချေးနိုင်တာပါ။
မင်းသမီးဟာ တောင်ပိုင်းကျိုး တော်ဝင်မိသားစုရဲ့ သွေးသား ဖြစ်တဲ့အတွက် အင်ပါယာ အတွက် စိုးရိမ်ပူပန်ပေးသင့်ပါတယ်။ မင်းသမီး ရှန်ရှန်းရဲ့ ဒီလို သဘောထားမျိုး အပြင်ကို သတင်းထွက်သွားရင် ပြဿနာတွေ ဖြစ်လာနိုင်ပါတယ်။”
ဧကရာဇ်၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားတော့၏။ သူသည် ယခင်က ရှန်ရှန်းကို ချစ်ခင်ခဲ့သော်လည်း ဧကရာဇ်ဟောင်းနှင့် ဆက်ဆံရေး ပြောင်းလဲသွားပြီးနောက် ရှန်ရှန်းအပေါ် သူ၏ ချစ်ခင်မှုသည်လည်း တစ်နည်းတစ်ဖုံ ရွံရှာမှု အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။
ထို့အပြင် ယခုအခါ မင်းသမီး ရှန်ရှန်းက အောက်ယွီကို လက်ထပ်ချင်သည်ဟု အကြိမ်ကြိမ် ပြောဆိုနေပြီး တိုင်းပြည် အတွက် စိုးရိမ်ပူပန်ပေးရမည်ကို လုံးဝ နားမလည်ချေ။ သို့ပေမည့် အချို့သော စကားများကို ဧကရာဇ် အနေဖြင့် ထုတ်မပြောဝံ့ပေ။
စုချင်ဝမ်က မေးလိုက်၏။ “သမားတော်လင်... လူကို အမြဲတမ်း အိပ်ပျော်နေစေပြီး မသောင်းကျန်းနိုင်အောင် လုပ်နိုင်တဲ့ ဆေးမျိုး ရှိလား။”
တော်ဝင် သမားတော် လင်ကျုံးရင်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ “ရှိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့...”
“ဒါပေမဲ့ ဘာဖြစ်လဲ။” စုချင်ဝမ်က အေးစက်စက်ဖြင့် မေးလိုက်၏။
“ဘာမှ မဖြစ်ပါဘူး။” လင်ကျုံးရင်က ချက်ချင်း ပါးစပ်ပိတ်သွားတော့သည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤကဲ့သို့ အမြဲတမ်း အိပ်ပျော်နေစေသော ဆေးဝါးသည် ဦးနှောက်ကို ဘေးထွက်ဆိုးကျိုး ဖြစ်စေနိုင်ပြီး ဦးနှောက် အာရုံကြောများကို ကြီးမားစွာ ထိခိုက်စေနိုင်သောကြောင့်ပင်။
……………