အခန်း ၁၇၆

အခန်း (၁၇၆) အိုယန်ပင်း၏ လက်ထပ်ထိမ်းမြားခြင်းကိစ္စ

"ဖက်တီး... ငါ ရောက်ပြီ"

ကျောက်လင် အာကာသတဲထဲသို့ ရောက်သောအခါ ဝိညာဉ်ကြွက်လေးမှာ အနီးရှိ သစ်ပင်တစ်ပင်ပေါ်တွင် ပုန်းအောင်းနေသည်ကို သိရှိပြီးဖြစ်သော်လည်း အာကာသတဲကို ရည်ရွယ်ပြီး အော်ခေါ်လိုက်သည်။

ဝိညာဉ်ကြွက်လေးက စနောက်လိုပါကလည်း သူက စနောက်သည့်အတိုင်း လိုက်လုပ်ပေးရုံသာ။

"ကျွီ..."

ရုတ်တရက် ဝိညာဉ်ကြွက်လေးမှာ လျှပ်စီးကဲ့သို့ ပေါ်လာပြီး ကျောက်လင်၏ ပခုံးဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ပြေးလာသည်။

ကျောက်လင်သည် သူ၏ လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ လေထဲတွင် ပျံသန်းလာသော ဝိညာဉ်ကြွက်လေးကို အမှန်တကယ်ပင် ဖမ်းမိသွားသည်။

သူ၏ စိတ်စွမ်းအား အာရုံခံမှုအောက်တွင် ဝိညာဉ်ကြွက်လေး၏ ပျံသန်းရာ လမ်းကြောင်းကို ကျောက်လင် ခြေရာခံနိုင်သည်။

ကျောက်လင်သည် ရွှေခန္ဓာနယ်ပယ် အလယ်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းပြီးဖြစ်သည်။ ယခုအခါ ဝိညာဉ်ကြွက်လေးကို သူ၏ အကြီးအကဲဟု သဘောထားပြီး အမြဲတမ်း အရှိန်ဖြင့် ခြောက်လှန့်ရန် မကြိုးစားရန် ပြောလိုသည်။

"ကျွီ..."

ဝိညာဉ်ကြွက်လေးက ဆန္ဒပြသော်လည်း အသံထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှု အရိပ်အယောင်များ ပါဝင်နေသည်။

ယခင်က ဝိညာဉ်ကြွက်လေးသည် သူ၏ အရှိန်ကို ဂုဏ်ယူလေ့ရှိပြီး ကျောက်လင်ကို ခြောက်လှန့်ရန် အမြဲ အသုံးပြုကာ ကြွားဝါလေ့ရှိသည်။

ယခုအခါ သူ အလွန်ဂုဏ်ယူခဲ့သောအရှိန်မှာ ကျောက်လင်ကို မထိခိုက်နိုင်ကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် အလွန်ပင် စိတ်ဓာတ်ကျသွားသည်။

ကျောက်လင်က ဝိညာဉ်ကြွက်လေးကို အာကာသတဲထဲသို့ ပစ်ထည့်လိုက်သည်။

"မင်းကို စတုတ္ထအဆင့် ဝိညာဉ်သားရဲအဖြစ် တက်လှမ်းအောင် ကူညီပေးမယ်လို့ ကတိပေးထားတယ်လေ..."

"ဒီနေ့ မင်း ရွှေခန္ဓာနယ်ပယ်ကို တက်လှမ်းနိုင်အောင် မိုးကြိုးပုံစံ ရွှေရောင်သစ်သီး၁၀ လုံး ပေးမယ်"

ဝိညာဉ်ကြွက်လေး၏ စိတ်ဓာတ်ကျနေသော အမူအရာကို မြင်သော်လည်း ကျောက်လင်မှာ မရယ်မောဘဲ မနေနိုင်ပေ။

"ကျွီ.."

ခေါင်းငိုက်စိုက်ကျနေသော ဝိညာဉ်ကြွက်လေးမှာ ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အာကာသတဲ၏ တံခါးဝတွင် ခုန်ပေါက်လိုက်ပြီး သူ၏ ရှေ့ခြေနှစ်ချောင်းကို လက်ခုပ်တီးသကဲ့သို့ တီးလိုက်သည်။

ကျောက်လင်သည် ဝတ်ရုံလက်စကို နှိုက်၍ မိုးကြိုးပုံစံ ရွှေရောင်သစ်သီး၁၀ လုံးကို ထုတ်ယူကာ သစ်သားအိမ်ငယ်လေးထဲသို့ ပစ်ထည့်ပေးလိုက်သည်။

"ကဲ... ဖြည်းဖြည်းချင်း စားပေတော့"

"ဖက်တီး... ဒီနေ့ကစပြီး ထင်းရှူးနက်ကျေးရွာရဲ့ လုံခြုံရေးကို မင်း ဂရုစိုက်ရတော့မယ်"

ကျောက်လင်က ပြုံးလျက် နောက်လှည့် ထွက်ခွာသွားသည်။

ဝိညာဉ်ကြွက်လေးသည် မိုးကြိုးပုံစံ ရွှေရောင်သစ်သီး၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လှုပ်ခတ်မှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး ၎င်းတို့သည် သူ့ကို စတုတ္ထအဆင့် ဝိညာဉ်သားရဲအဖြစ် တက်လှမ်းရန် သေချာပေါက် ကူညီပေးနိုင်မည်ဟု ယုံကြည်သည်။

ထို့ကြောင့် ဝိညာဉ်ကြွက်လေးသည် တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ မိုးကြိုးပုံစံ ရွှေရောင်သစ်သီး တစ်လုံးကို ကောက်ယူကာ တစ်ခါတည်း ဝါးမျိုလိုက်သည်။

မိုးကြိုးပုံစံ ရွှေရောင်သစ်သီး၁၀ လုံးဖြင့်ဆိုလျှင် ဝိညာဉ်ကြွက်လေး၏ အတွင်းနေရာလွတ်မှာ မည်မျှ ကျယ်ပြန့်သည်ဖြစ်စေ တက်လှမ်းရန် လုံလောက်ပေသည်။

ယွီရွှေခရိုင်မြို့။

ခရိုင်ဝန်ရုံးအတွင်းတွင် ရဲမက်ယူနီဖောင်း ဝတ်ဆင်ထားသော အိုယန်ပင်းမှာ ခရိုင်ဝန်၏ တိုင်ပင်ခန်းသို့ ရောက်ရှိလာ၏။

"အဖေ... သမီးကို ခေါ်လိုက်သလား"

အိုယန်ပင်း ဝင်လာသည်နှင့် ခရိုင်ဝန် အိုယန်ဝမ်ရှင်းကိုကြည့်ကာ တည်ငြိမ်စွာ မေးလိုက်သည်။

အိုယန်ဝမ်ရှင်းမှာ စာပန်းကန်လုံး ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ အသက်လေးဆယ်ရှိပြီ ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ မျက်နှာတွင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်သည့် အရိပ်အယောင်များ ရှိနေ၏။ သူသည် သမီးဖြစ်သူကို ကြည့်ပြီး စကားဆိုရန် ဝန်လေးနေသည်။

"ခုနကပဲ ယန်မိသားစုက ပွဲစားတစ်ယောက် ထပ်လွှတ်လိုက်တယ်... ယန်ချန်းဖုန်းက မင်းကို သဘောကျနေပြီး လက်ထပ်ဖို့ ဆွေးနွေးချင်နေတယ်"

အိုယန်ဝမ်ရှင်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်။

အိုယန်ပင်းက တုန်ယင်သွားသည်။ ထိုသတင်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် ကျောက်လင်၏ ပုံရိပ်မှာ ပြေးမြင်လာသည်။

"အဖေ.. သမီး လက်မထပ်ချင်ဘူး"

အိုယန်ပင်းက ချက်ချင်း ပြန်ပြောလိုက်သည်။

သူမသည် သူမ၏ အပျိုစင်ဘဝကို ကျောက်လင်ထံတွင် ဆုံးရှုံးခဲ့ပြီးပြီဖြစ်ရာ အခြားတစ်ယောက်နှင့် မည်သို့ လက်ထပ်နိုင်ပါမည်နည်း။

ဤလောကတွင် အမျိုးသမီးတစ်ယောက်၏ ဂုဏ်သိက္ခာမှာ အရေးကြီးဆုံးဖြစ်သည်။

အိုယန်ပင်းသည် သူမ ယန်ချန်းဖုန်းနှင့်သာ လက်ထပ်လိုက်ပါက သူမ၏ အပျိုစင်ဘဝ မရှိတော့ကြောင်း သိသွားလိမ့်မည်ဖြစ်ပြီး ကွာရှင်းခြင်း ခံရပေလိမ့်မည်ဟု တွေးကြည့်နိုင်သည်။ သူမ၏ ဂုဏ်သတင်း ပျက်စီးသွားမည်ဖြစ်ပြီး အဖေဖြစ်သူ အိုယန်ဝမ်ရှင်းမှာလည်း ခရိုင်ဝန်ရာထူးမှ ကျဆင်းသွားပေလိမ့်မည်။

"အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ ပြောမနေနဲ့... မိန်းကလေးတစ်ယောက်ဆိုတာ အရွယ်ရောက်ရင် လက်ထပ်ရမှာပဲ... ဒါက ရှေးခေတ်အစဉ်အလာပဲ"

အိုယန်ဝမ်ရှင်း၏ အမူအရာမှာ မကောင်းမွန်တော့ပေ။

ထိုအချိန်တွင် အိုယန်ဝမ်ရှင်းမှာ အိုယန်ပင်းအပေါ် မည်သို့ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်ကို မသိရှိသေးပေ။

"သမီး... သမီးမှာ ကြိုက်နေတဲ့သူရှိတယ်"

အဖေဖြစ်သူ၏ တင်းမာသော မျက်နှာကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် အိုယန်ပင်းမှာ ယနေ့ ဤအတားအဆီးကို ကျော်ဖြတ်နိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် သူမအတွက် အခြားခိုင်လုံသော အကြောင်းပြချက်တစ်ခု ရှာရပေလိမ့်မည်။

"မင်း ဘယ်သူ့ကို ကြိုက်နေ ကြိုက်နေ ငါ ဂရုမစိုက်ဘူး... အဲ့ဒီအကြံကိုသာ ဖျောက်လိုက်"

"ယန်မိသားစုဆိုတာ ယွီရွှေခရိုင်မှာ ထူးခြားတဲ့ မိသားစုတစ်ခုပဲ"

"ယန်ဟုန်နျန်ဆိုတာ ချီလင်အကယ်ဒမီရဲ့ နည်းပြချုပ်ဖြစ်ပြီး ရွှေခန္ဓာနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူလည်းဖြစ်တယ်... ယွီရွှေခရိုင်က ခရိုင်ဝန်တောင် သူ့ကို ရိုသေရတယ်"

"ယန်ချန်းဖုန်းဆိုတာ ယန်ဟုန်နျန်ရဲ့ အချစ်ဆုံး မြေးဖြစ်ပြီး ထူးချွန်တဲ့ လူငယ်လေးပဲ"

"မင်း ယန်မိသားစုထဲကို လက်ထပ်ဝင်ရောက်သွားရင် သူတို့ရဲ့ သြဇာအာဏာနဲ့ဆိုရင် ငွေရောင်ရိုးတွင်းခြင်ဆီနယ်ပယ်ကို တက်လှမ်းဖို့က အရမ်းလွယ်သွားမှာပဲ"

အိုယန်ဝမ်ရှင်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အဖေဖြစ်သူ အိုယန်ဝမ်ရှင်းမှာ ဤလက်ထပ်ခြင်းအတွက် အလွန်ကျေနပ်နေကြောင်း အိုယန်ပင်း သိလိုက်သည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်လည်း အိုယန်ဝမ်ရှင်းမှာ ခရိုင်ဝန် ရာထူးတက်ရန် ယန်မိသားစု၏ သြဇာကို အသုံးချလိုနေခြင်းဖြစ်သည်။

"အဖေ... သမီး ကြိုက်တဲ့သူက ယန်ချန်းဖုန်းထက် သေချာပေါက် ပိုကောင်းတယ်"

"သမီးကို တစ်လလောက် အချိန်ပေးပါ... သမီး သူ့ကို အဖေ့ဆီ ခေါ်လာပြမယ်... အဲ့ကျရင် အဖေ သေချာပေါက် စိတ်ပြောင်းသွားလိမ့်မယ်"

အိုယန်ပင်းက သည်းခံကာ ဖျောင်းဖြလိုက်သည်။

သူကောင်းမကောင်းကို သူမ ဂရုမစိုက်နိုင်။

"ယန်မိသားစုရဲ့ အာဏာနဲ့ သြဇာက မေးခွန်းထုတ်စရာမလိုဘူး"

"ငါ သိတာတစ်ခုပဲရှိတယ်... မင်း ယန်မိသားစုထဲ လက်ထပ်ဝင်ရောက်သွားတာနဲ့ မင်းမှာ အားကောင်းတဲ့ ကျောထောက်နောက်ခံရှိသွားမယ်... မင်းရဲ့ ဘဝက တစ်သက်လုံး စိတ်ပူစရာ မရှိတော့ဘူး"

အိုယန်ဝမ်ရှင်းက သူ၏ ရွေးချယ်မှုမှာ မှန်ကန်ကြောင်း ယုံကြည်ချက်ရှိစွာဖြင့် တည်ငြိမ်စွာပြောလိုက်သည်။

သမီးဖြစ်သူ၏ ပျော်ရွှင်မှုအတွက် ဖြစ်စေ၊ သူ့ကိုယ်ပိုင် အသက်မွေးဝမ်းကြောင်း တိုးတက်မှုအတွက်ဖြစ်စေ ယန်မိသားစုမှာ အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှု ဖြစ်သည်။

အိုယန်ဝမ်ရှင်းမှာ ဤမျှလောက်အထိ ဆုံးဖြတ်ချက် ခိုင်မာနေခြင်းမှာ ထိုကြောင့်ဖြစ်သည်။

"အဖေ့.."

အဖေဖြစ်သူ၏ ဆုံးဖြတ်ချက် ခိုင်မာနေပုံကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် သူမ၏ အဖေကို ကျိုးကြောင်းပြ၍ မရနိုင်ကြောင်း အိုယန်ပင်း သိလိုက်ရသည်။

သို့သော်လည်း အိုယန်ပင်းမှာ သူမ၏ အပျိုစင်ဘဝ မရှိတော့ကြောင်း ဝန်ခံရန် မဝံ့ရဲပေ။

ပုံမှန်အားဖြင့် တည်ငြိမ်သူ အိုယန်ပင်းမှာ ယခုအခါ စိတ်အခြေအနေမှာ အလွန် ဆိုးရွားနေသည်။

"ကောင်းပြီ... ပွဲစားက ပြောသွားတယ်... သုံးရက်နေရင် ယန်ချန်းဖုန်းကို ငါတို့ဆီ ခေါ်လာပြီး လက်ထပ်ဖို့ ဆွေးနွေးလိမ့်မယ်"

"မင်းလည်း အဲ့ဒီလက်တွေ့မကျတဲ့ အကြံတွေကို စွန့်လွှတ်ပြီး အဲ့ဒီလူကို မေ့ပစ်လိုက်တော့"

"မင်းသာ သုံးရက်နေရင် ငါ့ကို ပြဿနာရှာရင် ငါတို့သားအဖ ဆက်ဆံရေး ပျက်ပြားသွားလိမ့်မယ်... မင်းလည်း ဒီအိမ်ကို တစ်ခါမှ ထပ်ပြီး ခြေမချနဲ့တော့"

အိုယန်ဝမ်ရှင်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြောသော်လည်း သူ၏ အသံမှာ အလွန်ပင် ခိုင်မာနေသည်။

"ဟွန့်..."

အိုယန်ပင်းက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ပြီး တိုင်ပင်ခန်းမှ ထွက်ခွာသွားသည်။

ရုံးတော်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ အိုယန်ပင်းသည် ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်ကို ကြည့်ရင်း အတွေးလွန်နေ၏။

"ကျောက်လင်... နင့်ကို ငါ ယုံနိုင်ပါ့မလား"

တစ်ချိန်တွင် အိုယန်ပင်းက ရုတ်တရက် တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

နောက်ဆုံးအကြိမ်က ကျောက်လင်သည် ပန်းတစ်ရာစံအိမ်တွင် ပန်းသူခိုးအမှုကို ဖြေရှင်းရန် အိုယန်ပင်းကို ကူညီပေးခဲ့သည်။ ထိုအချိန်က သူမ၏ အပျိုစင်ဘဝ ဆုံးရှုံးခဲ့သော်လည်း ပြန်တွေးကြည့်သောအခါ အိုယန်ပင်းမှာ ကျောက်လင်၌ လျှို့ဝှက်ချက်ကြီးတစ်ခုခု ရှိနေသည်ဟု ကောက်ချက်ချမိသည်။

ကျောက်လင်၏ အမြင်အာရုံ၊ သူ၏ အာရုံခံမှုများ၊ သို့မဟုတ် ပိုမိုအားကောင်းသော ပြိုင်ဘက်များကို အနိုင်ယူနိုင်သည့် စွမ်းရည်များကိုကြည့်လျှင် ကျောက်လင်မှာ အကန့်အသတ်မရှိသော အရည်အချင်းများရှိသည်ဟု အိုယန်ပင်း ခံစားမိသည်။

"မဖြစ်ဘူး... ဒီအတိုင်း ထိုင်နေလို့ မရဘူး"

"ငါ ထင်းရှူးနက်ကျေးရွာကို သွားပြီး ကျောက်လင်ကို ရှာရမယ်"

ရုတ်တရက် အိုယန်ပင်းမှာ ထိုင်နေရာမှ ထလိုက်သည်။

အိုယန်ဝမ်ရှင်း၏ စကားများက အိုယန်ပင်းအပေါ် အလွန်ကြီးမားသော ဖိအားများ ဖြစ်စေခဲ့သည်။ သူမသာ ဘာမျှမလုပ်လျှင် သူမမှာ ပျက်စီးသွားပေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် အိုယန်ပင်းသည် တာဝန်မှ ခွင့်ယူကာ မြင်းကို ချက်ချင်း စီးလိုက်ပြီး ယွီရွှေခရိုင်မှ ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်တော့သည်။

မြင်းမှာ ကျောက်တံတားဆီသို့ ရောက်ခါနီးတွင် အိုယန်ပင်းမှာ မျက်လုံးကို အားရပါးရ ပွတ်သပ်လိုက်ရာ အံ့သြတကြီး ဖြစ်သွားဟန် ပေါ်လာသည်။

"ကျောက်လင်"

အိုယန်ပင်းက ရုတ်တရက် အော်ခေါ်လိုက်သည်။

ကျောက်လင်သည်လည်း ထိုအချိန်တွင် မြင်းရိုင်းတစ်ကောင်ကို စီးနင်းလျက် မြို့တံခါးမှ ဝင်လာပြီး ယွီရွှေမြစ်ပေါ်ရှိ ကျောက်တံတားပေါ်သို့ တက်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ကျောက်လင်နှင့် အတူပါလာသူနှစ်ဦးမှာ ယဲ့လင်အာနှင့် ထျန်ကျီလင်တို့ ဖြစ်ကြသည်။

"ရဲမက်အိုယန်”

ကျောက်လင်သည် အိုယန်ပင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အနည်းငယ် အံ့သြသွားပြီး မြင်းကို ချက်ချင်း စီးလာခဲ့သည်။

ယဲ့လင်အာနှင့် ထျန်ကျီလင်တို့မှာ အိုယန်ပင်း၏ ပုံစံကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူတို့၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် စိတ်ပျက်အားငယ်ခြင်း အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။

ဇနီးသည်တိုင်းသည် မိမိ၏ ခင်ပွန်းမှာ အချစ်ရေး ကံကောင်းမှုရှိခြင်းကြောင့်သာ သက်ပြင်းချနိုင်ကြပြီး လက်မခံချင်သော်လည်း သည်းခံနေရုံမှအပ တခြားနည်းလမ်းမရှိကြပေ။