အခန်း ၁၈၀
Vol. 18 Ch. 180
အခန်း (၁၈၀) ယန်ချန်ဖုန်းကို မောင်းထုတ်ခြင်း
"ဝိညာဉ်သစ်သီးတစ်လုံးလား..."
ရှန့်ယွင်ချွမ်းသည် သစ်သားသေတ္တာကို ဖွင့်လိုက်ပြီး မိုးကြိုးပုံစံ ရွှေရောင်သစ်သီး၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လှိုင်းထန်မှုများကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် အံ့အားသင့်သွားသည်။ တစ်ခဏချင်းမှာပင် ရှန့်ယွင်ချွမ်းသည် သစ်သားသေတ္တာကို အမြန်ပိတ်လိုက်၏။
"ကျောက်လင်... ဒါက တန်ဖိုး အရမ်းကြီးလွန်းတယ်..."
ရှန့်ယွင်ချွမ်းသည် သစ်သားသေတ္တာကို ကျောက်လင်ထံ ပြန်ပေးရန် ပြင်လိုက်သည်။ ကျောက်လင်က ခြေတစ်လှမ်း နောက်ဆုတ်လိုက်သည်။
"တပ်မှူး... ကျွန်တော်တို့ ကျားရဲစစ်တပ်မှာ တာဝန်ထမ်းဆောင်စဉ်က တပ်မှူးရဲ့ ရဲစွမ်းသတ္တိနဲ့ ဂရုစိုက်မှုကို ကျွန်တော် လေးစားခဲ့ပါတယ်... လွန်ခဲ့တဲ့ရက်အနည်းငယ်က ရှရွှယ်ချန်တောင်မှာ လုပ်ဆောင်ခဲ့တဲ့ စစ်ဆင်ရေးတုန်းကလည်း တပ်မှူးဟာ ယွီရွှေခရိုင် ပြည်သူတွေအတွက် ဓားပြဂိုဏ်းကို အမြစ်ပြတ် ချေမှုန်းပေးခဲ့လို့ တစ်ခရိုင်လုံး တည်ငြိမ်အေးချမ်းသွားခဲ့ပြီ..."
"ဒီဝိညာဉ်သစ်သီးက ကျွန်တော့်အတွက်တော့ အသုံးမဝင်ပေမဲ့ တပ်မှူးအတွက်တော့ အကျိုးအများကြီး ရှိစေမှာပါ..."
"ယူထားလိုက်ပါ... တပ်မှူး မစားဘူးဆိုရင် ဒီသစ်သီးရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေ မကြာခင် ပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မယ်..."
ကျောက်လင်က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ ကျောက်လင်သည် ရှန့်ယွင်ချွမ်းအား အမှန်ပင် သဘောကျသည်။ ဤမိုးကြိုးပုံစံ ရွှေရောင်သစ်သီးသည် ရှန့်ယွင်ချွမ်းအား ရွှေခန္ဓာနယ်ပယ် အလယ်အလတ်အဆင့်မှ နောက်ဆုံးအဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်စေရန် ကူညီပေးနိုင်ပြီး ကျင့်ကြံရမည့် အချိန်တစ်နှစ် သို့မဟုတ် နှစ်နှစ်ကို သက်သာစေလိမ့်မည်။
"ကောင်းပါပြီ... အဲ့ဒီလိုဆိုရင်လည်း ငါ ရှန့်ယွင်ချွမ်းက ဒီဝိညာဉ်သစ်သီးရဲ့ ကျေးဇူးကို ဘယ်တော့မှ မမေ့ပါဘူး..."
ကျောက်လင်၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် ရှန့်ယွင်ချွမ်း စဉ်းစားကြည့်လိုက်ရာ မှန်ကန်ကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။ ဝိညာဉ်သစ်သီးကို အပြင်မှာ ထားထားလျှင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အသုံးမဝင်သည့် အသီးဖြစ်သွားလိမ့်မည်။ ထိုသို့ဖြစ်မည့်အစား ကိုယ်တိုင်စားလိုက်ခြင်းက ပို၍ ကောင်းပေသည်။ ထို့အပြင် ဤမျှ တန်ဖိုးကြီးသည့် ဝိညာဉ်သစ်သီးမျိုးသည် ဈေးကွက်ထဲတွင် ရှားပါးလှပြီး အင်အားကြီးမားသည့် အဖွဲ့အစည်းများနှင့် ရှေးဟောင်း စစ်သည်တော်မိသားစုများသာ ပိုင်ဆိုင်ထားကြသည်။
ရှန့်ယွင်ချွမ်းသည် တပ်မှူးတစ်ဦး ဖြစ်သော်ငြား စတုတ္ထအဆင့် ဝိညာဉ်သစ်သီးမျိုးကို ရရှိရန်မှာ အလွန်ခက်ခဲပေသည်။ ရှန့်ယွင်ချွမ်းသည် ရှရွှယ်ချန်တောင် စစ်ဆင်ရေးတွင် စွမ်းဆောင်ရည်ပြခဲ့သဖြင့် အထက်မှ စတုတ္ထအဆင့် ဝိညာဉ်ဆေးလုံးတစ်လုံး ဆုချီးမြှင့်နိုင်သော်လည်း ချက်ချင်းလက်ငင်း ရရှိလာမည် မဟုတ်ပေ။
ရှန့်ယွင်ချွမ်း ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ယန်ချန်ဖုန်းမှာ နောက်ဆုတ်ရန် စိတ်ကူးမိသွားသည်။ ရှန့်ယွင်ချွမ်းကို မကြောက်ရွံ့သော်လည်း ရှန့်ယွင်ချွမ်း ရောက်လာပြီးနောက်တွင် ကျောက်လင်ကို တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်ရန်မှာ မလွယ်ကူတော့ပေ။ ထို့ကြောင့် ယန်ချန်ဖုန်းသည် အေးအေးဆေးဆေး ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်သည်။
"ယန်ချန်ဖုန်း... အခု ရောက်နေမှတော့ ငါ့ကို အခွင့်အရေးတစ်ခုလောက် ပေးပါဦးလား..."
ကျောက်လင်သည် ယန်ချန်ဖုန်းကို အမြဲ အကဲခတ်နေခဲ့ပြီး သူ ထွက်ခွာသွားတော့မည့် အချိန်တွင် ချက်ချင်း ခေါ်လိုက်သည်။ ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ယန်ချန်ဖုန်းမှာ အလှည့်အပြောင်းမလုပ်ဘဲ ထွက်သွား၍ မရတော့ပေ။ သူသည် ယန်မိသားစု၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ကိုယ်စားပြုနေသူ ဖြစ်သည်။
"ကျောက်လင်... အဲ့လောက်နဲ့ မဝါကြွားပါနဲ့..."
"မင်း အိုယန်ပင်းကို ခိုးယူသွားတာ ငါ့ကို စော်ကားလိုက်တာပဲ... မင်း တစ်နေ့ကျရင် နောင်တရလိမ့်မယ်..."
ယန်ချန်ဖုန်းက မာန်မာနမလျှော့သေးပေ။ ကျောက်လင်သည် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် စနောက်သည့် လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"မင်းက ကိုယ့်အရည်အချင်းကို အဲ့လောက်တောင် ယုံကြည်နေတာပဲ...ငါ အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေးမယ်... မင်းသာ ငါ့ဇနီးကို အနိုင်ယူနိုင်ရင် ငါ မင်းကို ငွေပြား သုံးသိန်းပေးမယ်... ဘယ်လိုလဲ..."
ထိုစကားကြောင့် လူတိုင်းမှာ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ ရှန့်ယွင်ချွမ်းသည်လည်း နှုတ်ခမ်းကို စုလိုက်ပြီး အံ့သြသွားသည်။ ကျောက်လင်က ငွေတွေကို ဘယ်ကနေ အဲ့လောက်များများ ရလာတာလဲ။ ယဲ့လင်အာနှင့် အိုယန်ပင်းတို့သည်လည်း ကျောက်လင်က ငွေပြား သုံးသိန်းအထိ လောင်းကြေးထပ်မည်ကို ကြားရသဖြင့် အလွန်တုန်လှုပ်သွားသည်။
ယန်ချန်ဖုန်းမှာလည်း အံ့သြသွားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် တုန်ရီသွား၏။ သူသည် ယန်မိသားစုမှ ဖြစ်သော်ငြား ငွေပြားပမာဏ ထိုမျှအထိ အလွယ်တကူ ထုတ်မပေးနိုင်ပေ။ ထို့ကြောင့် ယန်ချန်ဖုန်းမှာ အလွန် စိတ်ဝင်စားသွားသည်။
"မင်းဇနီးလား... ဘယ်သူလဲ..."
"သူလား..."
ယန်ချန်ဖုန်းက ယဲ့လင်အာကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။ ကျောက်လင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"ပြောရရင် ငါ့ဇနီးကလည်း မင်းလိုပဲ ရွှေခန္ဓာနယ်ပယ် အစောပိုင်းအဆင့်ပဲ..."
"ငါ အခွင့်အရေးပေးမယ်... မင်းသာ သူမကို အနိုင်ယူနိုင်ရင် ငွေပြားသုံးသိန်း ပေးမယ်..."
"မင်းသာ ရှုံးရင် အိုယန်ပင်းကို ထပ်မနှောင့်ယှက်ရဘူး... အိုယန်ပင်းရဲ့ မိသားစုကိုလည်း အခက်အခဲ မပေးရဘူး... ဘယ်လိုလဲ..."
ကျောက်လင်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ ယခုလေးတင် ယန်ချန်ဖုန်း ရောက်လာပြီး အိုယန်ပင်းကို အပြစ်တင်စဉ်ကပင် ကျောက်လင်၏ စိတ်စွမ်းအားသည် ယန်ချန်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင်းရှိ စွမ်းအားကို ခံစားမိခဲ့သည်။ သူ၏ ရွှေခန္ဓာနယ်ပယ်သည် ဆေးလုံးများဖြင့် အတင်းအကျပ် ဖောက်ထွက်ထားခြင်းသာ ဖြစ်သဖြင့် အခြေခံမှာ အားနည်းသည်။
ကျောက်လင်သည် ယန်ချန်ဖုန်းက ယန်မိသားစု၏ အရှိန်အဝါကို မှီခိုနေကြောင်း ကောင်းစွာ သိရှိထားသည်။ သဘာဝအရည်အချင်း မရှိသော်လည်း ဆေးလုံးများ၏ လှုံ့ဆော်မှုဖြင့် ရွှေခန္ဓာနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိအောင် ကြိုးပမ်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယန်ချန်ဖုန်းသည် တစ်သက်လုံး ရွှေခန္ဓာနယ်ပယ်တွင်သာ ရပ်တန့်နေမည်ဖြစ်ပြီး ကျောက်စိမ်းနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိရန်မှာ အလွန်ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။
ယဲ့လင်အာသည် ရွှေခန္ဓာနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိသည်မှာ မကြာသေးသော်လည်း ငယ်စဉ်ကတည်းက 'သွေးဆီးနှင်းပန်း' ကျင့်စဉ်ဖြင့် လေ့ကျင့်ထားသူ ဖြစ်သည်။ သူမ၏ တိုက်ခိုက်မှုနည်းစနစ်များ သို့မဟုတ် တိုက်ပွဲဝင်စိတ်ဓာတ်အရ ယန်ချန်ဖုန်းကို အနိုင်ယူနိုင်မည်မှာ သေချာသည်။ ဤသည်မှာ ယဲ့လင်အာအပေါ် ကျောက်လင်၏ ယုံကြည်ချက်ပင် ဖြစ်သည်။
“တကယ်ပဲလား…”
ထိုအခြေအနေကို ကြားရသောအခါ ယန်ချန်ဖုန်းမှာ စိတ်ကူးတစ်ခု ရသွားသည်။ သူသည် ရွှေခန္ဓာနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိရန် တစ်နှစ် ကြိုးပမ်းခဲ့ရသလို ချီလင်ကျောင်းတော်တွင်လည်း တစ်နှစ် ပညာသင်ကြားခဲ့ရသဖြင့် မိမိကိုယ်ကို အလွန်အမင်း ယုံကြည်နေသူဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ချီလင်ကျောင်းတော်၏ အငယ်ဆုံး နည်းပြတစ်ဦးအနေဖြင့် စိန်ခေါ်မှုကို ငြင်းဆိုလိုက်လျှင် အထင်သေးခံရပေလိမ့်မည်။ အနိုင်ရလျှင် ငွေပြား သုံးသိန်းရမည်၊ ရှုံးလျှင် အိုယန်ပင်းကို လက်လွှတ်ရမည်ဆိုသည်မှာ နှစ်ဖက်စလုံးအတွက် အကျိုးရှိသယောင် ဖြစ်နေသည်။
"သဘောတူတယ်..."
ကျောက်လင်သည် သူ၏ အိတ်ကပ်ထဲမှ ငွေစက္ကူ သုံးသိန်းကို ထုတ်လိုက်သည်။
"လင်အာ... အားမလျှော့နဲ့နော်..."
ကျောက်လင်သည် ယဲ့လင်အာ၏ အနားသို့ ကပ်ကာ တိုးတိုးလေး မှာလိုက်သည်။ ယဲ့လင်အာသည် ကျောက်လင်၏ အဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်သွားပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ ချက်ချင်းပင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ပြည်သူများသည် သူတို့နှစ်ဦးအတွက် လမ်းဖယ်ပေးလိုက်ကြသည်။ ယန်ချန်ဖုန်းသည် ညာလက်တွင် ဓားကို ဆုပ်ကိုင်ကာ ယဲ့လင်အာကို အေးစက်စက် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
"မိန်းကလေးတစ်ယောက် ဖြစ်လို့ ငါက လက်လျော့ပေးမယ်လို့ မထင်နဲ့..."
"ဓားနဲ့ လှံက မျက်စိမရှိဘူး၊ သတိထားတာ ကောင်းမယ်..."
ယန်ချန်ဖုန်းက လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။ ယဲ့လင်အာသည် သူမ၏ သတ္တုစပ်ထန်ဓားကို ထုတ်ယူကာ တည်ငြိမ်စွာ လျှောက်သွားလိုက်သည်။ နှစ်ဦးသား သုံးမီတာသာ ကွာဝေးသည့်အခိုက် ယန်ချန်ဖုန်းသည် ရုတ်တရက် ပြေးဝင်လာပြီး ဓားကို လျှပ်စီးပမာ ထိုးသွင်းလိုက်သည်။ ဤသည်မှာ ယန်ချန်ဖုန်း၏ မိသားစုဓားသိုင်း 'ကောင်းကင်သို့ အမျက်ဒေါသ' ဖြစ်သည်။ အဓိကမှာ မြန်ဆန်မှုပင် ဖြစ်သည်။ ယန်ချန်ဖုန်းသည် ဤနည်းစနစ်ကို နှစ်ပေါင်းနှစ်ဆယ် ကျင့်ကြံခဲ့သဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်၏ အလိုအလျောက် တုံ့ပြန်မှု ဖြစ်နေသည်။ ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် ယဲ့လင်အာကို အနိုင်ယူနိုင်မည်ဟု ထင်နေစဉ်တွင် သူ၏ ညာလက်က ပေါ့ပါးသွားသလို ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏ ဓားမှာ ကျိုးသွားသည်။ ယဲ့လင်အာသည် ငယ်စဉ်ကတည်းက သတ်ဖြတ်ခြင်း နည်းစနစ်များကို လေ့ကျင့်ခဲ့သူ ဖြစ်သဖြင့် မည်သည့်နည်းစနစ်တွင်မဆို ကျွမ်းကျင်သည်။ ယန်ချန်ဖုန်း၏ ဓားသိုင်းမှာ မြန်ဆန်သော်လည်း ယဲ့လင်အာ၏ မျက်လုံးထဲတွင်တော့ ထက်မြက်မှု မရှိလှပေ။ အထူးသဖြင့် ယန်ချန်ဖုန်း၏ အခြေခံမှာ အားနည်းသည်။ လက်မြန်သော်လည်း ဓားမှာ တုန်ခါနေသည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်နေသည်။ ယဲ့လင်အာသည် သတ္တုစပ်ထန်ဓားဖြင့် ယန်ချန်ဖုန်း၏ တန်ဖိုးကြီးဓားကို နှစ်ပိုင်းဖြစ်အောင် လွယ်လွယ်ကူကူ ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။
"မဖြစ်နိုင်တာ..."
ကျိုးသွားသော ဓားကို ကိုင်ထားရင်း ယန်ချန်ဖုန်းမှာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ယဲ့လင်အာသည် တည်ငြိမ်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး လျင်မြန်သော အမူအရာဖြင့် သတ္တုစပ်ထန်ဓားကို ဝှေ့ယမ်းကာ ယန်ချန်ဖုန်း၏ ရင်ဘတ်ကို ထိမှန်သွားစေသည်။ နာကျင်မှုကြောင့် အော်ဟစ်လိုက်ရင်း ယန်ချန်ဖုန်းသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် လူးလှိမ့်သွားပြီး ထိုအရှိန်ဖြင့် နှစ်မီတာခန့် ဝေးရာသို့ ပြေးထွက်သွားကာ သတ္တုစပ်ထန်ဓား၏ တိုက်ခိုက်မှုအကွာအဝေးမှ လွတ်မြောက်သွားသည်။
"ငါ မတိုက်တော့ဘူး၊ ငါ မတိုက်တော့ဘူး..."
"ငါ ရှုံးတယ်..."
ယန်ချန်ဖုန်းသည် ကြွားဝါရတာကို ကြိုက်သော်လည်း လူမိုက်တော့ မဟုတ်ပေ။ တစ်ပွဲတည်းနှင့်ပင် ယဲ့လင်အာကို အနိုင်မယူနိုင်ကြောင်း သိလိုက်သည်။ ထို့အပြင် သူ၏ ဓားမှာလည်း ကျိုးသွားပြီဖြစ်ရာ ယဲ့လင်အာကို ပြန်တိုက်ခိုက်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။ ယဲ့လင်အာသည် အနည်းငယ် စိတ်မကောင်းစွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ မူလက ယဲ့လင်အာသည် ကျောက်လင်၏ မှာကြားချက်အရ ယန်ချန်ဖုန်းကို နောက်ထပ် အချက်အနည်းငယ် ထိုးစိုက်ပြီး ညှဉ်းပန်းရန် ရည်ရွယ်ထားသော်လည်း ယန်ချန်ဖုန်းက အရှုံးပေးလိုက်သဖြင့် တိုက်ခိုက်မှုများကို ရပ်တန့်လိုက်ရသည်။ ရင်ဘတ်မှ သွေးထွက်နေသော ယန်ချန်ဖုန်းသည် နောက်ပါ သုံးယောက်၏ အကူအညီဖြင့် အလျင်အမြန် ထွက်ပြေးသွားတော့သည်။ ရှန့်ယွင်ချွမ်းသည် ကျောက်လင်၏ ရှေ့တွင် ရပ်လိုက်သည်။
"ယန်ချန်ဖုန်းက ချီလင်ကျောင်းတော်ရဲ့ နည်းပြချုပ်ရဲ့ မြေးပဲ... မင်း သူ့ကို အရှက်ခွဲလိုက်တာမို့ ယန်မိသားစုက ဒီအတိုင်း လွှတ်ပေးလိမ့်မယ် မထင်ဘူး..."
"ဒီနောက်ပိုင်းတော့ တစ်ယောက်တည်း မသွားပါနဲ့... ယန်မိသားစုကို အခွင့်အရေး မပေးပါနဲ့..."
ရှန့်ယွင်ချွမ်းက နူးညံ့စွာ သတိပေးလိုက်သည်။ ကျောက်လင်သည် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။
ကိစ္စမရှိပါဘူး။