အခန်း (၂၈၃-၂၈၄)

အခန်း(၂၈၃)

"အဓိကကတော့ တစ်နေရာကနေ နောက်တစ်နေရာကို သွားဖို့ ရက်အနည်းငယ်လောက် ခရီးနှင်ရလေ့ရှိတယ်လေ" လို့ မိုက်ကယ်က ရှင်းပြတယ်။

"ဒီလိုဖြစ်တဲ့အတွက် ခရီးသွားအများစုဟာ ခရီးစဉ်တစ်ခုလုံးအတွက် အသုံးအဆောင်ပစ္စည်းတွေနဲ့ စားစရာတွေကို အများကြီး ထုပ်ပိုးပြင်ဆင်ကြရတယ်။ အဲဒါက သူတို့အတွက် ကုန်ကျစရိတ် တော်တော်လေး များစေတယ်။

ဒါပေမဲ့ ငါကတော့ ရွှေလမ်းမကြီးပေါ်က ခရီးသွားတွေအတွက် ဘေးကင်းလုံခြုံတဲ့ နားခိုရာနေရာလေးတစ်ခု ဖန်တီးပေးဖို့ စီစဉ်နေတာ။ သူတို့ ခရီးနှင်လာတဲ့ ရက်အလိုက် ခရီးစဉ်တစ်လျှောက်မှာ အနားယူပြီး အမောဖြေနိုင်ဖို့အတွက် ထရပ်ကားဂိတ်လေးတွေကို တွေ့ရလိမ့်မယ်။ အဲဒီမှာ အိပ်မယ့်နေရာ၊ စားမယ့်နေရာနဲ့ သူတို့ရဲ့ အသုံးအဆောင်ပစ္စည်းတွေကို ပြန်ဖြည့်တင်းနိုင်မယ့်နေရာတွေကို တွေ့နိုင်မှာပါ"

မိုက်ကယ်က ရွှေလမ်းမကြီးပေါ်က ဒီ ထရပ်ကားဂိတ် အစီအစဉ်အကြောင်း အကုန်ပြောပြလိုက်တဲ့အခါမှာတော့ ဘားကပ်စ်ရဲ့ မျက်လုံးတွေဟာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် တောက်ပလာတယ်။

သူဟာ ဒီလိုမျိုး ဆန်းသစ်တဲ့ အိုင်ဒီယာကို တစ်ခါမှ မကြားဖူးခဲ့ပါဘူး။ ကမ္ဘာပေါ်မှာ နှစ်ပေါင်းထောင်ချီကြာအောင် ဘယ်သူမှ မဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့တဲ့ ပြဿနာကို မိုက်ကယ်က အဖြေရှာပေးလိုက်နိုင်ပြီလေ။

"အံ့ဩစရာကောင်းလိုက်တာ... မင်းရဲ့ ဒီအိုင်ဒီယာက တကယ့်ကို ထူးခြားပြောင်မြောက်လွန်းပါတယ်" လို့ ဘားကပ်စ်က မိုက်ကယ်ကို ချီးကျူးလိုက်တယ်။

အမှန်တော့ မိုက်ကယ်က သူ့ရဲ့ အရင်ကမ္ဘာက အိုင်ဒီယာတွေကို အများကြီး ငှားသုံးထားတာ ဖြစ်ပါတယ်။ အဲဒီကမ္ဘာမှာတော့ အဝေးပြေးလမ်းမကြီးတွေရဲ့ ကီလိုမီတာ တစ်ရာတိုင်းမှာ ထရပ်ကားဂိတ်တွေ ဒါမှမဟုတ် စက်သုံးဆီဆိုင်တွေ ရှိနေတာက ပုံမှန်ပဲလေ။

ဒီကမ္ဘာက လူတွေကတော့ အချိန်အကြာကြီး ခရီးနှင်ရတာ၊ တောထဲမှာ အိပ်စက်ရတာနဲ့ အသက်ရှင်ဖို့အတွက် အမဲလိုက်စားသောက်ရတာတွေကို ယဉ်ပါးနေကြပြီ။ ဒါပေမဲ့ မိုက်ကယ်က ဒီထရပ်ကားဂိတ်တွေကို တည်ဆောက်လိုက်ရင်တော့ သူတို့အနေနဲ့ တစ်ပတ်စာ စားနပ်ရိက္ခာတွေကို အိတ်ထဲမှာ အထုပ်အပိုးအပြည့် ထည့်သွားစရာ မလိုတော့တဲ့အတွက် အချိန်နဲ့ ငွေကြေးကို အများကြီး သက်သာစေမှာ ဖြစ်ပါတယ်။

ရီနေးတားကုမ္ပဏီအတွက်လည်း သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးအပိုင်းမှာ ပိုပြီးတော့ ထိရောက်မြန်ဆန်လာမှာပါ။ ရှင်းရှင်းပြောရရင် ရီနေးတားရဲ့ ထရပ်ကားတွေနဲ့ ဒီလို ခရီးဝေးမောင်းနှင်ရတာဟာ လမ်းမှာသုံးဖို့အတွက် အပိုဆီတိုင်ကီအကြီးကြီးတွေ သယ်သွားနိုင်မှသာ အဆင်ပြေတာလေ။ ဒါပေမဲ့ လမ်းတစ်လျှောက်လုံးမှာ ထရပ်ကားဂိတ်တွေ ရှိနေမယ်ဆိုရင်တော့ သူတို့အနေနဲ့ အပိုဆီတွေ အများကြီး သိုလှောင်သွားစရာ မလိုတော့ပါဘူး။

"မင်း ဘယ်လိုထင်လဲ" လို့ မိုက်ကယ်က သူ့ကို မေးလိုက်တယ်။

"အရင်ကတော့ ဂရက်ဖ်တက်ကလတ်စတာကို အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်နိုင်မှသာ ငါ့အတွက် အောင်မြင်မယ့် တစ်ခုတည်းသောလမ်းလို့ ထင်ခဲ့တာ။ မင်းတို့ ရီနေးတားကုမ္ပဏီက ငါတို့နယ်မြေကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာရင် ငါတို့ရဲ့ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း လမ်းကြောင်း ပျောက်ဆုံးသွားလိမ့်မယ်လို့ ထင်ခဲ့မိတယ်။

ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ငါ့ရဲ့ အမြင်က တကယ့်ကို ကျဉ်းမြောင်းခဲ့မှန်း သဘောပေါက်သွားပါပြီ။ မင်းရဲ့ အိုင်ဒီယာတွေနဲ့ မင်းရဲ့ ဘဝခံယူချက်တွေက လူတိုင်းရဲ့ လူနေမှုဘဝ အရည်အသွေးကို လုံးဝ ပြောင်းလဲပစ်လိမ့်မယ်။ ကမ္ဘာကြီးကို ပြောင်းလဲပစ်လိမ့်မယ်။ ပြီးတော့ ငါလည်း အဲဒီအထဲမှာ ပါဝင်ချင်တယ်"

ဘားကပ်စ်က မိုက်ကယ်ကို အရင်ကထက် ပိုပြီးတော့ ရိုသေလေးစားတဲ့ အကြည့်တွေနဲ့ ကြည့်လိုက်တယ်။

"ကျေးဇူးပြုပြီး ငါ့ရဲ့ ဘားကပ်စ်ကုမ္ပဏီကို ရီနေးတားကုမ္ပဏီရဲ့ လက်အောက်ခံ ကုမ္ပဏီတစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ခွင့်ပြုပါ"

ဘားကပ်စ်ဆီကနေ ဒီလို တည်ကြည်လေးနက်တဲ့ စကား ထွက်လာတာကို မြင်လိုက်ရတော့ မိုက်ကယ်တောင် အနည်းငယ် အံ့ဩသွားမိတယ်။ အဲဒီလူက မင်းညီမင်းသားတစ်ပါးရဲ့ ရှေ့မှာ ရောက်နေသလိုမျိုး သူ့ရှေ့မှာ ဒူးထောက်လိုက်တာလေ။

တကယ်တော့ လက်အောက်ခံ ကုမ္ပဏီတစ်ခု ဖြစ်လာတယ်ဆိုတာ ပိုကြီးတဲ့ ကုမ္ပဏီတစ်ခုရဲ့ မွေးစားခြင်းကို ခံလိုက်ရသလိုမျိုးပါပဲ။ ဘားကပ်စ်က သူ့ကိုယ်သူနဲ့ သူ့ရဲ့ ကုမ္ပဏီတစ်ခုလုံးကို မိုက်ကယ်ရဲ့ အရိပ်အောက်မှာ ခိုလှုံခွင့်ပြုလိုက်သလို ဖြစ်နေတယ်။

ဒါဟာ ဘားကပ်စ်ကုမ္ပဏီအနေနဲ့ ရီနေးတားကုမ္ပဏီရဲ့ အမိန့်တွေကို အပြည့်အဝ နာခံရတော့မယ်ဆိုတဲ့ သဘောပါပဲ။ ဒါတင်မကဘဲ သူတို့ရဲ့ အကျိုးအမြတ်ထဲက အစိတ်အပိုင်း အနည်းငယ်ကိုလည်း မိုက်ကယ်ဆီကို အမြတ်ဝေစုအနေနဲ့ ခွဲဝေပေးရမှာ ဖြစ်ပါတယ်။

ဘယ်ကုမ္ပဏီမှတော့ မိမိကိုယ်ကို ဒီလောက်အထိ နှိမ့်ချမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ အထူးသဖြင့် ကမ္ဘာ့ထိပ်တန်း ကုမ္ပဏီကြီး ၅၀၀ စာရင်းထဲမှာ ပါဝင်နေတဲ့ ကုမ္ပဏီမျိုးဆိုရင် ပိုတောင် မဖြစ်နိုင်သေးတယ်။

ဒါပေမဲ့ ဘားကပ်စ်ကတော့ မိုက်ကယ်ရဲ့ ကုမ္ပဏီလက်အောက်ခံ ဖြစ်လာတာက ရေရှည်မှာ သူ့အတွက် ပိုပြီး အကျိုးရှိလိမ့်မယ်လို့ အသေအချာ တွေးတောခဲ့တာ ရှင်းနေတာပဲ။

"မင်းက ငါတို့ရဲ့ လက်အောက်ခံ ဖြစ်ချင်တာလား"

"ဟုတ်ပါတယ်။ ငါ့မှာ ဂရက်ဖ်တက်ကလတ်စတာ တစ်ခုလုံးမှာ ဖြန့်ကြက်ထားတဲ့ ရင်းမြစ်တွေ အများကြီး ရှိပါတယ်။ မင်းရဲ့ လက်အောက်ခံ ကုမ္ပဏီဖြစ်လာခြင်းအားဖြင့် အနောက်ဘက် နယ်မြေမှာ ရွှေလမ်းမကြီးကို အရင်ကထက် ပိုပြီး မြန်မြန်ဆန်ဆန် ဖြန့်ကြက်နိုင်အောင် ငါ ကူညီပေးနိုင်ပါတယ်"

မိုက်ကယ်က လုပ်ငန်းပိုင်းဆိုင်ရာ နည်းပညာရပ်တွေအကြောင်း သိပ်မသိတဲ့အတွက် စီးပွားရေး ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်တစ်ဦးနဲ့ တိုင်ပင်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။

မကြာခင်မှာပဲ မိုက်ကယ်နဲ့ ဘားကပ်စ်တို့ဟာ အန်ဂိုရာမြို့ထဲမှာရှိတဲ့ ရီနေးတားကုမ္ပဏီရဲ့ ရုံးချုပ်ကို ပြန်ရောက်လာကြတယ်။

မိုက်ကယ်က ယူနာရဲ့ တံခါးကို ခေါက်လိုက်တဲ့အခါမှာတော့ သူမက အက်ဂ်နက်စ်၊ ပြီးတော့ လူတစ်ပိုင်းသတ္တဝါ အစောင့်အရှောက်တွေနဲ့အတူ အူနိုဖဲကစားလို့ အလုပ်ရှုပ်နေတဲ့ပုံပဲ။

"နှောင့်ယှက်မိတာ စိတ်မရှိပါနဲ့။ ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့အကူအညီ လိုလို့ပါ။ ဒီမှာ ငါတို့ရဲ့ လက်အောက်ခံ ကုမ္ပဏီ ဖြစ်ချင်တဲ့သူတစ်ယောက် ရှိနေတယ်"

"ဘယ်သူလဲ" လို့ သူမက ဝေခွဲမရတဲ့ ပုံစံနဲ့ မေးလိုက်တယ်

မိုက်ကယ်က သူ့ဘေးမှာ ရပ်နေတဲ့၊ သစ်ရွက်တွေနဲ့ သစ်ကိုင်းတွေ ယှက်ဖြာပြီး လုပ်ထားတဲ့ သံချပ်ကာကို ဝတ်ဆင်ထားတဲ့ ဘားကပ်စ်ကို ညွှန်ပြလိုက်တယ်။

"လက်အောက်ခံ ကုမ္ပဏီတစ်ခု ဖြစ်လာဖို့ဆိုတာ လွယ်ကူတဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက် မဟုတ်ဘူးနော်။ မင်း အသေအချာ စဉ်းစားပြီးပြီလား" လို့ သူမက ဘားကပ်စ်ကို မေးလိုက်တယ်။

"ဟုတ်ကဲ့။ ငါ့စိတ်ထဲမှာ ဘာသံသယမှ မရှိပါဘူး" လို့ သူက တုံ့ဆိုင်းမှုမရှိဘဲ ပြန်ဖြေတယ်။

ယူနာက အဲဒီအဖြေကို သဘောကျသွားပုံပဲ။ "ကောင်းပြီလေ... မင်းရဲ့ ဘဝတစ်ခုလုံးမှာ အကောင်းဆုံး ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ချလိုက်တာပဲ။ မိုက်ကယ်က လူပျင်းတစ်ယောက် ဖြစ်နေနိုင်ပေမယ့် မင်းကို ပိုမိုကောင်းမွန်တဲ့ အနာဂတ်ဆီကိုတော့ အသေအချာ ခေါ်ဆောင်သွားပေးနိုင်လိမ့်မယ်" လို့ ပြောရင်း မိုက်ကယ်ကို လျှာထုတ်ပြလိုက်တယ်။

"ဟေး" မိုက်ကယ် စိတ်ဆိုးသွားမိတယ်။ သူက ဘယ်တုန်းက ပျင်းလို့လဲ။

ထို့နောက် သူမက သူတို့ကို မိုက်ကယ်က သူမရဲ့ ပုံစံအတိုင်း အထူးတည်ဆောက်ပေးထားတဲ့ ရုံးခန်းထဲကို ဖိတ်ခေါ်လိုက်တယ်။

သူမ တံခါးဖွင့်လိုက်တာနဲ့ တပြိုင်နက် ဘားကပ်စ်ဟာ အေးစိမ့်တဲ့ လေညင်းက သူ့မျက်နှာတစ်ခုလုံးကို လာရိုက်ခတ်သွားတာကို ခံစားလိုက်ရပြီး တောင်ထိပ်တစ်ခုပေါ်ကို ခြေချလိုက်ရသလိုမျိုး ခံစားလိုက်ရတယ်။

"ချမ်းလိုက်တာ" လို့ သူက ရေရွတ်လိုက်မိတယ်။

"ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်တာလဲ"

ယူနာက ပြတင်းပေါက်နားမှာရှိတဲ့ သတ္တုသေတ္တာဆီကို လျှောက်သွားပြီး ခလုတ်ကို လှည့်ပိတ်လိုက်ကာ လေအေးပေးစက်ကနေ ထွက်လာတဲ့ အေးစိမ့်တဲ့ လေညင်းကို လျှော့ချလိုက်တယ်။

"ဒါက ရီနေးတားကုမ္ပဏီရဲ့ အကျိုးခံစားခွင့်တွေထဲက တစ်ခုပဲလေ။ ကွင်းစ်နယ်မြေမှာ လျှပ်စစ်မီး ဖြန့်ကြက်ပြီးသွားရင် မင်းလည်း မင်းရဲ့ အိမ်အတွက် ဒါမျိုးတစ်ခု ဝယ်လို့ရတယ်" လို့ ယူနာက ဘားကပ်စ်ကို ရှင်းပြတယ်။

သူမရဲ့ အခန်းထဲမှာရှိတဲ့ ဒီအထူးစက်ကတော့ သာမန်စက်တွေနဲ့ မတူပါဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒါက လျှပ်စစ်မီးနဲ့ လည်ပတ်တာ မဟုတ်လို့ပဲ။ အဲဒီအစား ဒါကို သဟဇာတ မီသရယ်နဲ့ မောင်းနှင်ထားတာ ဖြစ်ပြီး အဲဒါကို ထုတ်လုပ်ဖို့ ကုန်ကျစရိတ်ကလည်း လုံးဝမနည်းလှပါဘူး။

မီသရယ် မှော်ဝင်ပစ္စည်းထဲမှာ ရှိနေတဲ့ ဒြပ်စင်ရှစ်မျိုးစလုံးရဲ့ မှော်စွမ်းအင်တွေဟာ စွမ်းအင်အဖြစ် အသုံးချနိုင်မယ့် အားကောင်းတဲ့ ပေါက်ကွဲမှုစွမ်းအားကို ဖန်တီးပေးတာ ဖြစ်ပါတယ်။ အခုတော့ အဲဒါကို သူမရဲ့ အခန်းထဲက လေအေးပေးစက်နဲ့ မီးလုံးတွေအတွက် စွမ်းအင်ပေးဖို့ သုံးထားတယ်။

"မင်းက အသုံးအဖြုန်း သိပ်ကြီးတာပဲလို့ ငါ မင်းကို ပြောဖူးလား" လို့ သူက ယူနာကို ပြောလိုက်တယ်။

"ဒီစာချုပ်တွေနဲ့ ဥပဒေပိုင်းဆိုင်ရာ အကြံဉာဏ်တွေအတွက် ငါ့ရဲ့ လုပ်အားခကလည်း ပိုက်ဆံအများကြီး ပေးရတယ်လို့ ငါကော နင့်ကို ပြောဖူးလား" လို့ သူမက ပြန်ချေပတယ်။ "ငါတို့ အချင်းချင်း အကြွေးကျေသွားတယ်"

မိုက်ကယ်က ပခုံးတွန့်လိုက်တယ်။ "တရားမျှတပါတယ်လေ။ ကဲ... ဒါဆို ဒီလက်အောက်ခံ ကုမ္ပဏီ ဖြစ်လာမယ့်ကိစ္စကို ဘယ်လို အပြီးသတ်ကြမလဲ"

ယူနာက သူမရဲ့ လက်ကို မြှောက်လိုက်တဲ့အခါ သူမရဲ့ စားပွဲပေါ်က ငှက်မွေးကလောင်တံက လေထဲမှာ ပျံတက်လာတယ်။ ရိုးရှင်းတဲ့ စာချုပ်ဖန်တီးခြင်းမန္တန်တစ်ခုတည်းနဲ့တင် ကုမ္ပဏီတစ်ခုကို ရီနေးတားရဲ့ လက်အောက်ခံ ဖြစ်လာစေမယ့် ဥပဒေကြောင်းအရ စည်းနှောင်မှုရှိတဲ့ သဘောတူညီချက်တစ်ခုကို သူမက အလွယ်တကူ ဖန်တီးပေးလိုက်နိုင်ပါတယ်။

တစ်မိနစ်လောက်ပဲ ကြာပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ သူတို့ရဲ့ သဘောတူညီချက်ကို ခိုင်မာစေမယ့် ဥပဒေကြောင်းအရ ရေးသားချက်တွေ အပြည့်အစုံ ပါဝင်တဲ့ တူညီတဲ့ စာရွက်နှစ်ရွက်ဟာ မိုက်ကယ်နဲ့ ဘားကပ်စ်တို့ဆီကို လွင့်မျောလာခဲ့တယ်။

"ဒါက မင်းရဲ့ ကုမ္ပဏီအနေနဲ့ မိုက်ကယ်ဆီကနေ အကူအညီ တောင်းခံပိုင်ခွင့် ရှိတယ်ဆိုတဲ့ သဘောပဲ။ ဥပဒေအရ ပြောရရင် မင်းတို့အနေနဲ့ ထရပ်ကားတွေ၊ လူပု မိုင်းလုပ်သားတွေရဲ့ အသုံးအဆောင် ပစ္စည်းတွေနဲ့ ရီနေးတားက ပေးဆောင်တဲ့ အခြားပစ္စည်း ဒါမှမဟုတ် ဝန်ဆောင်မှုတွေကို ပိုင်ဆိုင်ခွင့် ရရှိမှာ ဖြစ်ပါတယ်။ အပြန်အလှန်အနေနဲ့ မင်းတို့ရဲ့ အကျိုးအမြတ်ထဲက အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုကို မိုက်ကယ်ရဲ့ ကူညီမှုတွေအတွက် အမြတ်ဝေစု ပုံစံမျိုးနဲ့ ပေးဆောင်ရမှာပါ"

ဘားကပ်စ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး စာရွက်ပေါ်မှာ ရေးထားတဲ့ စည်းကမ်းချက်တွေကို သဘောတူလိုက်တယ်။ "ငါ လက်ခံပါတယ်"

မိုက်ကယ်က စာမျက်နှာတွေကို ကြည့်တောင်မကြည့်ဘဲ ဥပဒေကြောင်းအရ လုပ်ငန်းစဉ် အားလုံးကို နိုဗာနဲ့ ယူနာတို့ကပဲ အဆင်ပြေအောင် ဆောင်ရွက်ပေးလိမ့်မယ်လို့ ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပဲ ယုံကြည်ထားလိုက်တယ်။

"ဒီနေရာမှာ မင်းရဲ့ နာမည်နဲ့ မင်းရဲ့ ကုမ္ပဏီနာမည်ကို ရေးထိုးလိုက်ရုံပါပဲ" လို့ ယူနာက ဘားကပ်စ်ကို ပြောလိုက်တယ်။

ဘားကပ်စ်က သူ့ရဲ့ ကုမ္ပဏီနာမည်ကို ချရေးလိုက်တာနဲ့ ယူနာရဲ့ မျက်လုံးတွေဟာ အံ့ဩမှုကြောင့် ကျယ်ပြန့်သွားရတယ်။

"နေဦး... ဘားကပ်စ်ကုမ္ပဏီ ဟုတ်လား။ မင်းတို့က ကမ္ဘာ့အဆင့် ၄၈၇ ရှိတဲ့ ကုမ္ပဏီကြီး မဟုတ်ဘူးလား"

ဘားကပ်စ်က စာချုပ်ပေါ်မှာ သူ့နာမည်ကို လက်မှတ်မထိုးခင် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်တယ်။

ယူနာက မိုက်ကယ်ကို မယုံနိုင်စရာကောင်းတဲ့ အကြည့်တွေနဲ့ ကြည့်လိုက်မိတယ်။

"နင်က ကမ္ဘာ့ထိပ်တန်း ကုမ္ပဏီကြီး ၅၀၀ စာရင်းဝင် ကုမ္ပဏီတစ်ခုကို နင့်ရဲ့ လက်အောက်ခံ ဖြစ်အောင် လုပ်နိုင်ခဲ့တယ် ဟုတ်လား"

"အင်းလေ" မိုက်ကယ်က ခေါင်းညိတ်ပြပြီး စာချုပ်ပေါ်မှာ လက်မှတ်ထိုးလိုက်တယ်။

ယူနာက ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်မိတယ်။ အခုအချိန်မှာတော့ ကမ္ဘာ့ထိပ်တန်း အဆင့် ၁၀ ရှိတဲ့ ကုမ္ပဏီကြီးက မိုက်ကယ်ရဲ့ မဟာမိတ် ဖြစ်လာမယ်ဆိုရင်တောင် သူမအနေနဲ့ အံ့ဩနေတော့မှာ မဟုတ်ပါဘူး။

* * * * * * * *

စာစဉ်(၂၄)

အခန်း(၂၈၄)

သဘောတူညီချက်ကို အပြီးသတ် ဆုံးဖြတ်ပြီးတာနဲ့ ဘားကပ်စ်ဟာ ဘားကပ်စ်ကုမ္ပဏီရဲ့ အရင်းအမြစ် အားလုံးနဲ့ မိုက်ကယ်ကို ချက်ချင်း မိတ်ဆက်ပေးပါတယ်။

"ဒီလယ်ကွင်းပြင်ကြီး တစ်ခုလုံးက ကျွန်တော့်ပိုင်နက်ပဲ" လို့ လယ်သမားတွေ အပင်တွေကို ပြုစုပျိုးထောင်နေကြတဲ့ ကျယ်ပြောလှတဲ့ ကွင်းပြင်ကြီးကို တွဲပြီး ကြည့်ရင်း ဘားကပ်စ်က မိုက်ကယ်ကို ပြောလိုက်တယ်။

"ကျွန်တော်က ဂရက်ဖ်တက်ကလတ်စတာမှာ ရှိတဲ့ မြေဆီလွှာကောင်းတဲ့ မြေရိုင်းတွေရဲ့ ၆၄ ရာခိုင်နှုန်းလောက်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားတာ။ ဒါကြောင့် ဒီနယ်မြေမှာ ထွက်သမျှ ကောက်ပဲသီးနှံ အားလုံးကို အဓိက တင်ပို့ပေးနေတဲ့သူပေါ့"

အခုဆို သူက ရီနေးတားကုမ္ပဏီရဲ့ လက်အောက်ခံ ကုမ္ပဏီတစ်ခု ဖြစ်သွားပြီမို့ မိုက်ကယ်အနေနဲ့ ဂရက်ဖ်တက်ကလတ်စတာအတွက် ဒေသထွက်ပစ္စည်းတွေ ထုတ်လုပ်ဖို့ ဒီလယ်ကွင်းပြင်တွေကို အပြည့်အဝ အသုံးချနိုင်ပြီ ဖြစ်ပါတယ်။

"ဒါက ကားကြီးတွေ နားမယ့် ဂိတ်တွေအတွက် အတော်ပဲ။ ဒီနေရာဟာ နောက်ပိုင်း အဲဒီမှာ ဆောက်မယ့် စားသောက်ဆိုင်တွေနဲ့ တည်းခိုဆောင် ယမကာဆိုင်တွေအားလုံးအတွက် ကုန်ကြမ်းတွေ ပံ့ပိုးပေးမယ့် နေရာ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် စိတ်ထဲ ထင်နေတယ်"

ရီနေးတား နိုင်ငံတော်က ဒီ ဂရက်ဖ်တက်ကလတ်စတာနဲ့ အလှမ်းဝေးလွန်းတာကြောင့် ဒီမှာထုတ်မယ့် ပစ္စည်းတွေကို ဒီဒေသထွက် ကုန်ကြမ်းတွေနဲ့ပဲ လုပ်တာက ပိုပြီး အဆင်ပြေပါတယ်။

"ကျွန်တော့်ရဲ့ စိုက်ပျိုးရေး ပညာရှင်တွေကို ခင်ဗျားရဲ့ လယ်ကွင်းတွေအားလုံးကို လာစစ်ခိုင်းလိုက်မယ်။ သူတို့တွေက ဒီရာသီမှာ ကောက်ပဲသီးနှံတွေ ပိုပြီး အထွက်တိုးအောင် သေချာပေါက် ကူညီပေးနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် ယုံကြည်တယ်"

မိုက်ကယ်က ရီနေးတား နိုင်ငံတော်ရဲ့ စိုက်ပျိုးရေးဌာနက အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ကို လွှတ်ပေးဖို့ ရီနေးတားနိုင်ငံသားတွေကို ညွှန်ကြားလိုက်ပါတယ်။

အလုပ်တွေ ပိုပြီး မြန်ဆန်သွားအောင်လို့ မိုက်ကယ်ဟာ သူ့ရဲ့ အရိပ်ကတစ်ဆင့် သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး စွမ်းရည်ကို သုံးပြီး သူတို့ကို ချ်မြေရိုင်းတွေဆီကနေ ဂရက်ဖ်တက်ကလတ်စတာဆီ ကိုယ်တိုင် သယ်ဆောင်ပေးခဲ့တယ်။

စိုက်ပျိုးရေးအဖွဲ့ထဲမှာ မြွေလူသားတွေ၊ ဆိတ်လူသားတွေနဲ့ မျောက်လူ အများအပြား ပါဝင်ပါတယ်။ သူတို့ရဲ့ ခေါင်းဆောင်က မိုက်ကယ်နဲ့ ဘားကပ်စ်ကို ဦးညွှတ် အလေးပြုပြီးတာနဲ့ လယ်ကွင်းပြင်တွေရဲ့ လက်ရှိအခြေအနေကို စစ်ဆေးဖို့ သူတို့ရဲ့ ပင်ကိုယ်စွမ်းရည်တွေနဲ့ မန္တန်တွေကို ချက်ချင်း သုံးလိုက်ကြတယ်။

"မြေကြီးထဲမှာ ရှိတဲ့ စိုထိုင်းဆက အခြေအနေ သိပ်မကောင်းဘူး သခင်။ ဒီရာသီမှာ ကောက်ပဲသီးနှံတွေ အများဆုံး ထွက်ရှိလာအောင် စနစ်တကျ ရေသွင်းတဲ့ စနစ်တစ်ခုကို ကျွန်တော်တို့ တည်ဆောက်ရလိမ့်မယ်။ သခင်... မြေဆီလွှာ ကောင်းမွန်လာအောင် မှော်ပညာ သုံးခွင့်ပြုမလား"

မိုက်ကယ်က ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်တဲ့အခါ စိုက်ပျိုးရေးအဖွဲ့ဟာ မိနစ်ပိုင်းအတွင်းမှာတင် အကောင်းဆုံး မြေဩဇာ ကျွေးထားတဲ့ မြေဆီလွှာကို ချက်ချင်း ဖန်တီးပေးလိုက်ကြတယ်။ ဒါတင်မကဘဲ ပါရမီရှင် အင်ဂျင်နီယာ အနည်းငယ်ရဲ့ အကူအညီနဲ့ သူတို့ဟာ အလိုအလျောက် ရေသွင်းစနစ်တစ်ခုကို တည်ဆောက်နိုင်ခဲ့ကြလို့ အလုပ်သမားတွေရဲ့ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို အနည်းဆုံး ထက်ဝက်လောက် လျှော့ချပေးနိုင်ခဲ့ပြီး တစ်ရက်အတွင်း ကောက်ပဲသီးနှံတွေကို ပိုပြီး စိုက်ပျိုးနိုင်ခဲ့ကြတယ်။

ဘားကပ်စ်ဟာ ဒါတွေအားလုံးကို အံ့ဩမှင်တက်ရင်း ငေးကြည့်နေမိတယ်။ သူက ရီနေးတားကုမ္ပဏီကို ပန်းပဲပညာနဲ့ ချပ်ဝတ်တန်ဆာ လုပ်တဲ့နေရာမှာပဲ ကျွမ်းကျင်တယ်လို့ ထင်ထားတာ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဲဒါက အန်ဂိုရာမြို့မှာ သူတို့ နာမည်ကြီးခဲ့တဲ့ အလုပ် မဟုတ်လား။ ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့ ရီနေးတား စိုက်ပျိုးရေးသမားတွေ ပြသလိုက်တဲ့ နည်းပညာတွေကတော့ အနည်းဆုံး အနာဂတ် ရောက်နေသလိုမျိုး ဆန်းသစ်လွန်းလှပါတယ်။

လယ်ကွင်းပြင်တွေကို စစ်ဆေးပြီးတဲ့နောက် မိုက်ကယ်နဲ့ ဘားကပ်စ်ဟာ သူတို့ပိုင်ဆိုင်တဲ့ မွေးမြူရေး တိရစ္ဆာန်တွေကို ဆက်ပြီး သွားကြည့်ကြတယ်။

ကျယ်ပြန့်တဲ့ ကွင်းပြင်ကြီး သုံးခုမှာ အနည်းဆုံး နွားအကောင်ရေ တစ်ထောင်လောက် ရှိတဲ့ မွေးမြူရေးခြံကြီးတွေ၊ တောင်နှစ်လုံး အနီးမှာ သိုးအကောင်ရေ ငါးရာလောက်နဲ့ ခြံတွေထဲမှာ မွေးမြူထားတဲ့ ကြက်အကောင်ရေ သုံးထောင်နီးပါးလောက် ရှိနေတယ်။ အဲဒါက ဘားကပ်စ်ကုမ္ပဏီက စီမံခန့်ခွဲနေတဲ့ နယ်မြေတွေထဲက တစ်ခုတင် ရှိသေးတာ ဖြစ်ပါတယ်

ဒီလို သဘာဝ အရင်းအမြစ်တွေ အားလုံးကို မြင်လိုက်ရတဲ့အခါ ဘားကပ်စ်ဟာ တစ်ကမ္ဘာလုံးမှာ အဆင့် ၄၈၇ အထိ ဘယ်လိုမျိုး ရောက်ရှိခဲ့လဲဆိုတာ မိုက်ကယ် သဘောပေါက်သွားတယ်။ သူက ဂရက်ဖ်တက်ကလတ်စတာ တစ်ခုလုံးအတွက် အစားအသောက်နဲ့ အာဟာရပိုင်းမှာ အဓိက ပံ့ပိုးပေးနေတဲ့သူပဲ။

"ကျွန်တော်တို့က မြေနေရာ သိပ်မရှိတဲ့ တခြားမြို့တွေနဲ့ နယ်မြေတွေကို ပြန်လည် တင်ပို့ရာကနေလည်း ဝင်ငွေ အများကြီး ရပါတယ်" လို့ ဘားကပ်စ်က ရှင်းပြတယ်။

"အန်ဂိုရာမြို့က အဲဒီလို နေရာမျိုးထဲက တစ်ခုပေါ့။ ဒါပေမဲ့ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး အချိန် အကြာကြီး ပေးရတဲ့အခါ အသားတွေက မကြာခဏ ပုပ်သိုးသွားတတ်လို့ အဲဒီမြို့တစ်ခုတည်းကိုပဲ ကန့်သတ်ပြီး ပို့နိုင်တယ်"

မိုက်ကယ်က ပြုံးလိုက်ပြီး "နောက်ဆို အဲလို ဖြစ်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး" လို့ ပြောလိုက်တယ်။ အစားအသောက် ရေရှည်ခံအောင် ထိန်းသိမ်းတဲ့ ခေတ်မှီ နည်းစနစ်တွေအပြင် မော်တော်ကား ကုန်တင်ကားကြီးတွေရဲ့ မြန်ဆန်တဲ့ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး အချိန်တွေကြောင့် ဘားကပ်စ်ကုမ္ပဏီအနေနဲ့ သူတို့ရဲ့ ကုန်သွယ်မှု နယ်ပယ်ကို အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ အကြီးအကျယ် တိုးမြှင့်နိုင်တော့မှာ ဖြစ်ပါတယ်။

အခြေခိုင်ပြီးသား ဖြစ်တဲ့ ဘားကပ်စ်ကုမ္ပဏီရဲ့ အကူအညီကြောင့် ရီနေးတားကုမ္ပဏီဟာ ရွှေလမ်းမကြီးကို ဂရက်ဖ်တက်ကလတ်စတာ တစ်ခုလုံးဆီ ပိုပြီး ချောချောမွေ့မွေ့ ဖြန့်ကျက်နိုင်ခဲ့တယ်။

နယ်မြေ ၂၈ ခုထဲက ၁၃ ခုလောက်ဟာ ရွှေလမ်းမကြီးနဲ့ အပြီးသတ် ချိတ်ဆက်မိသွားပြီး နယ်မြေတစ်ခုချင်းစီက ရီနေးတားရဲ့ လူနေမှုဘဝ ပုံစံတွေကို လွယ်လွယ်ကူကူပဲ လက်ခံ ကျင့်သုံးလာကြတယ်။ ဥပမာအားဖြင့် သက်တောင့်သက်သာ ရှိမှုမျိုးပေါ့။

ရီနေးတားကုမ္ပဏီက ဂရက်ဖ်တက်ကလတ်စတာကို မိတ်မဆက်ပေးခင်တုန်းက ဒီဒေသက မျိုးနွယ်စုတွေဟာ တစ်ဦးနဲ့တစ်ဦး တော်တော်လေး သီးခြားစီ ဖြစ်နေခဲ့ကြတာ။ ဒါတင်မကဘဲ သူတို့ရဲ့ စားဝတ်နေရေးအတွက် သူတို့ရဲ့ အိမ်နောက်ဖေးကနေ သဘာဝအတိုင်း ထွက်တဲ့ အသီးအနှံတွေအပေါ်မှာပဲ မှီခိုနေခဲ့ကြရတယ်။

ဒါပေမဲ့ ရွှေလမ်းမကြီး ပေါ်ပေါက်လာပြီး နယ်မြေတိုင်းမှာ ရီနေးတား အရောင်းဌာနတွေ ဆောက်လုပ်ပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ ဒီပြည်သူတွေဟာ လွယ်ကူတဲ့ ကုန်သွယ်မှု စနစ်နဲ့ အလျင်အမြန် ထိတွေ့ခွင့် ရရှိသွားကြတယ်။

သူတို့ အစားအစာ လိုချင်သလား။ အသက်ရှင်ဖို့အတွက် သူတို့ဘာသာ တိရစ္ဆာန်တွေကို လိုက်လံ အမဲလိုက်နေစရာ မလိုတော့ဘူး။ ရီနေးတား အရောင်းဌာနတွေကနေ တာရှည်ခံအောင် လုပ်ထားတဲ့ အသားတွေကိုပဲ ဝယ်ယူနိုင်တော့တယ်။ သူတို့ ရေလိုချင်သလား။ အိမ်တိုင်းမှာ တပ်ဆင်ထားတဲ့ ရီနေးတား ရေမော်တာတွေကို သုံးပြီး မြေအောက်ရေကို အလွယ်တကူပဲ မောင်းတင်နိုင်တော့တယ်။

ချိတ်ဆက်ထားတဲ့ လမ်းမကြီးတွေကြောင့် နယ်မြေတစ်ခုစီက ပြည်သူတွေဟာ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ပိုပြီး လွယ်လွယ်ကူကူ သွားလာနိုင်ကြလို့ ခရီးသွားဧည့်သည်တွေနဲ့ ကုန်သွယ်မှုတွေ ပိုမို များပြားလာပြီး ရီနေးတားကုမ္ပဏီနဲ့ အဖွဲ့ဝင် ကုမ္ပဏီအားလုံးအတွက် အကျိုးအမြတ်တွေ တိုးပွားလာစေခဲ့တယ်။

အန်ဂိုရာမြို့မှာ ဂရက်ဖ်တက်ကလတ်စတာကနေ လာရောက်လည်ပတ်သူတွေ အများကြီး ရှိလာတာဟာ ရီနေးတားကနေ နယ်မြေတိုင်းမှာ ပေးဆောင်ထားတဲ့ သင့်တင့်တဲ့ တက္ကစီ ဝန်ဆောင်မှုတွေကြောင့် ဖြစ်ပါတယ်။

ပြီးတော့ ရီနေးတားရဲ့ အကူအညီကြောင့်ပဲ ဘားကပ်စ်ဟာ သူ့ရဲ့ စိုက်ပျိုးရေးနဲ့ မွေးမြူရေး လုပ်ငန်းကို ဂရက်ဖ်တက်ကလတ်စတာရဲ့ အပြင်ဘက်အထိ ပိုမို ဖြန့်ကျက်နိုင်ခဲ့တယ်။ မိုက်ကယ်က အန်ဂိုရာမြို့မှာ ရှိပြီး သူတို့ရဲ့ ထုတ်ကုန်တွေအတွက် လတ်ဆတ်တဲ့ ကောက်ပဲသီးနှံတွေ လိုအပ်နေတဲ့ ကုမ္ပဏီတွေနဲ့ ချိတ်ဆက်ပေးခဲ့လို့ မော်တော်ကားတွေကတစ်ဆင့် အလွန်လတ်ဆတ်စွာ ပို့ဆောင်ပေးနိုင်ခဲ့ပါတယ်။

မကြာခင်မှာပဲ မိုက်ကယ်ဟာ ရွှေလမ်းမကြီးပေါ်မှာ ပထမဆုံး ကားကြီးတွေနားမယ့် ဂိတ်ကို စတင် ဆောက်လုပ်ခဲ့တယ်။

ဒီနေရာက အန်ဂိုရာမြို့နဲ့ ဂရက်ဖ်တက်ကလတ်စတာကြား လမ်းရဲ့ အလယ်ဗဟိုတည့်တည့်မှာ တည်ရှိပြီး စလစ်ဇီနဲ့ ဓားပြတွေ ကုန်တင်ကားကို ခြုံခိုတိုက်ခိုက်ခဲ့တဲ့ နေရာနဲ့လည်း တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် တူညီနေခဲ့တယ်။

မိုက်ကယ်ဟာ ရွှေလမ်းမကြီးရဲ့ ဘေးတင်ရှိတဲ့ မြေလွတ်ဆီကို ကိုယ်တိုင် သွားလိုက်တယ်။

အဲဒီမှာ ရီနေးတား အင်ဂျင်နီယာတွေနဲ့ ဆောက်လုပ်ရေး အလုပ်သမားတွေဟာ အဆောက်အဦး တစ်ခုလုံးအတွက် ခိုင်မာတဲ့ ကွန်ကရစ် ကြမ်းခင်းကို ဖန်တီးဖို့ ကြိုးစားပမ်းစား လုပ်ကိုင်နေကြပြီ ဖြစ်ပါတယ်။

"သခင်" အင်ဂျင်နီယာတစ်ယောက်က ဗိသုကာပုံစံတစ်ခုကို ကိုင်ပြီး မိုက်ကယ်အနားကို ချဉ်းကပ်လာတယ်။ "ဒါက ကျွန်တော်တို့ ဓာတ်ဆီဆိုင် တည်ဆောက်မယ့် နေရာပါ"

အင်ဂျင်နီယာက သူ့ရဲ့ ဗိသုကာပုံစံများပုံဖော်ခြင်း စွမ်းရည်ကို သုံးပြီး မြေလွတ်ပေါ်မှာ ပြီးပြည့်စုံမယ့် ထုတ်ကုန်ရဲ့ ပုံရိပ်ယောင်ကို ဖန်တီးပြလိုက်တယ်။

ဓာတ်ဆီဆိုင်က မိုက်ကယ် သူ့ရဲ့ အရင်ဘဝတုန်းက မှတ်မိခဲ့တဲ့ ပုံစံအတိုင်း အတိအကျပါပဲ။

ဓာတ်ဆီပန့် လမ်းကြောင်း လေးခုလောက် ရှိပြီး ကားအစီးရေ ၁၆ စီးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဝန်ဆောင်မှု ပေးနိုင်တယ်။ လမ်းဘေး မြေအောက်ထဲမှာ ဝှက်ထားတဲ့ နေရာမှာတော့ အပြည့် ဖြည့်ထားရင် လောင်စာဆီ ဂါလန် ၃ သောင်းလောက် ဆံ့မယ့် ဧရာမ ဆီကန်ကြီး ရှိနေတယ်။

ဆံ့တဲ့ ပမာဏ တိုးလာတာတောင်မှ ဓာတ်ဆီဆိုင် ဆက်လည်ပတ်နိုင်ဖို့အတွက် ပါးချ်မြေရိုင်းတွေဆီကနေ ဒီနေရာအထိ နေ့တိုင်း ဆီတင်ကားတစ်စီး လွှတ်ပေးရလိမ့်မယ်လို့ မိုက်ကယ် ခန့်မှန်းထားတယ်။

သူက ဒီဓာတ်ဆီဆိုင်ကို ကားတွေအများကြီး ဖြတ်သန်းလိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ထားတာ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါက ရွှေလမ်းမကြီးရဲ့ ဒီအပိုင်းတစ်ခုလုံးမှာ တစ်ခုတည်းသော ဆိုင် မဟုတ်လား။

ပြီးတော့ ဓာတ်ဆီဆိုင်ရဲ့ ဘေးတင်မှာ မိုက်ကယ်က တခြား အဆောက်အဦးတွေကို ဆောက်ဖို့ စီစဉ်ထားတယ်။ ကားနားမယ့် ဂိတ်ရဲ့ အပိုင်းတစ်ခုကို ကားပါကင်အတွက် သီးသန့် ထားရှိမှာ ဖြစ်ပြီး နောက်ထပ် အပိုင်းတစ်ခုကိုတော့ ညအိပ် နားခိုနိုင်မယ့် တည်းခိုဆောင်တွေ၊ ယမကာဆိုင်တွေနဲ့ စားသောက်ဆိုင်တွေအတွက် ထားရှိမှာ ဖြစ်ပါတယ်။

ဒီကားနားမယ့် ဂိတ်က တော်တော်လေး ကြီးမားမှာ ဖြစ်ပြီး အပြည့်အစုံ ဆောက်လုပ်ပြီးသွားရင် မြို့ငယ်လေးတစ်မြို့ စာလောက် ရှိလိမ့်မယ်။

ပြီးတော့ ဒီဂိတ် ပြီးသွားရင် မိုက်ကယ်က ရွှေလမ်းမကြီးတစ်လျှောက် ခရီးသွားရက် တစ်ရက်စာ အကွာအဝေးတိုင်းမှာ ကားနားမယ့် ဂိတ်တွေကို ထပ်ပြီး ဆောက်ဖို့ စီစဉ်ထားတယ်။

သူက ကားနားမယ့် ဂိတ်တွေကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဆောက်ချင်ခဲ့တာ ဖြစ်ပေမဲ့ အဲလိုလုပ်ဖို့က ကုန်ကျစရိတ် အလွန်အမင်း များပြားလွန်းလှပါတယ်။

ရွှေလမ်းမကြီးကတင် ဘတ်ဂျက် အတော်လေး လိုအပ်နေတာ ဖြစ်ပြီး ဂရက်ဖ်တက်ကလတ်စတာမှာတောင် ဆောက်လုပ်လို့ မပြီးသေးဘူး။

"ဟူး... ငါ တော်တော် ဆင်းရဲတာပဲ" လို့ မိုက်ကယ်က သူ့ဘာသာ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်တယ်။

ခင်ဗျားသာ ဘားကပ်စ် ဒါမှမဟုတ် တခြား ကုမ္ပဏီတစ်ခုခုက သူ အဲလိုပြောတာကို ကြားရင် စိတ်ပျက်လွန်းလို့ အန်ချင်စိတ်တောင် ပေါက်သွားကြလိမ့်မယ်။ မိုက်ကယ်က ကမ္ဘာ့အဆင့်မှာ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်တဲ့အထိ ငွေကြေးဓန အင်အားပိုင်းမှာ ဧရာမ သားရဲကြီးတစ်ကောင် ဖြစ်လာဖို့ လမ်းကြောင်းပေါ် ရောက်နေပြီ ဖြစ်လို့ပါပဲ။

* * * * * * * *