အခန်း (၉၀)

အခန်း ၉၀ - ကောင်းကင်ဘုံ၏ ခန့်ညားထည်ဝါသော စွမ်းအား၊ ဓားတော်၏ လမ်းညွှန်မှု

နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်လာခြင်း…

ဂူရှင်းအတွက်မူ ဤအရာသည် ဒဏ္ဍာရီများနှင့် ပုံပြင်များထဲတွင်သာ ဖြစ်ပျက်လေ့ရှိသောအရာ ဖြစ်သည်။ သူသည် ယခင်က နတ်ဘုရားများ တည်ရှိသည်ကို မယုံကြည်ခဲ့ပေ။ လေးပြင်ကျယ်မြို့၏ အရှင် လီယွဲ့ကသာ သူ့ကို နတ်ဘုရားများ တည်ရှိကြောင်း ရှစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းခန့် ယုံကြည်လာစေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင်... ယခုအချိန်အထိပင် ဖြစ်သည်။

သူသည် လေးပြင်ကျယ်မြို့၌ ကိုးကွယ်ကြသော အရှင် လီယွဲ့သည် တရားဝင် နတ်ဘုရားစစ်အမှန်တစ်ပါး ဖြစ်သည်ကို ရှစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းခန့်သာ ယုံကြည်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမူကား နတ်ဘုရားများဟူသော သဘောတရားသည် အလွန်ပင် ဝေဝါးပြီး စိတ်ကူးယဉ်ဆန်လွန်းသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ယခင်က မည်သူသည် နတ်ဘုရားစစ်အမှန်ကို မြင်ဖူးသနည်း။

ဤအရာများသည် အခြေအမြစ်မရှိသော ကောလာဟလများသာဖြစ်ပြီး အလေးအနက် မထားသင့်ပေ။ လေးပြင်ကျယ်မြို့သည် များစွာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး အဆင့် ၄ မိစ္ဆာကြီးများ အပါအဝင် မိစ္ဆာအမြောက်အမြားကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သောကြောင့်သာ သူသည် ရှစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းခန့် ယုံကြည်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ကိုယ်တိုင်မမြင်ရဘဲနှင့်မူ သူသည် လုံးဝဥဿုံ ယုံကြည်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

အစကမူ... သူ ဤအရှင် လီယွဲ့သည် အမှန်တကယ် နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဟုတ်မဟုတ် သွားရောက်ကြည့်ရှုရန် လေးပြင်ကျယ်မြို့သို့ သွားရန် စီစဉ်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူသည် နောက်ထပ် စဉ်းစားမိသည်မှာ... အကယ်၍ အခြားတစ်ဖက်သည် နတ်ဘုရားတစ်ပါး မဟုတ်ဘဲ မင်းကိုယ်တိုင် ဤလျှို့ဝှက်ချက်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားခဲ့လျှင် အကျိုးဆက်က ပြောင်းပြန်ဖြစ်သွားမည်လား။

ယခုအခါတွင် အခြားတစ်ဖက်သည် လူသားမျိုးနွယ်ကို ကာကွယ်ပေးနေပြီး ရွှမ်ခရိုင်အတွက် မိစ္ဆာများနှင့် သရဲတစ္ဆေများကို နှိမ်နင်းပေးနေသည်။ သူတို့သည် နတ်ဘုရားစစ်အမှန် ဟုတ်သည်ဖြစ်စေ၊ မဟုတ်သည်ဖြစ်စေ ငါတို့သည် သူတို့ကို နတ်ဘုရားများကဲ့သို့သာ ဆက်ဆံသင့်သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် လေးပြင်ကျယ်မြို့သို့ မသွားခဲ့ပေ။

သို့သော် ယခုမူ... လေးပြင်ကျယ်မြို့၏ နတ်စင်ဂေါပက လီယူမင်မှ ဘာပြောလိုက်သနည်း။ ကျောက်ကျိုယွမ်သည် ပိုင်ဟူတောင်၏ တောင်စောင့်နတ်ဘုရားအဖြစ် ခန့်အပ်ခံရပြီး ထိုအချိန်မှစ၍ မသေမျိုး နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်လာခဲ့ပြီတဲ့လား။

ယင်းက အမှန်လား၊ အတုလား။

သူသည် ယခင်က တာကျိုးမင်းဆက် ပျက်စီးချိန်တွင် ရွှမ်ခရိုင်၏ အုပ်ချုပ်ရေးမှူးဖြစ်ခဲ့ဖူးသည်ဟု သံသယရှိရသော ဝေရှန့်ယန်အမည်ရှိ ရှန့်လင်မြစ်၏ မြစ်စောင့်နတ်ဘုရားတစ်ပါးကို အရှင် လီယွဲ့က နတ်ဘုရားအမိန့်တော် ချီးမြှင့်ခဲ့သည်ဟူသော သတင်းကို လက်ခံရရှိခဲ့ဖူးသော်လည်း သူသည် ဝေရှန့်ယန်နှင့် မရင်းနှီးခဲ့ပေ။

သို့သော် ကျောက်ကျိုယွမ်မှာမူ မိတ်ဆွေဟောင်းတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ကျောက်ကျိုယွမ်သည် သူ့လက်အောက်တွင် နှစ်ပေါင်းနှစ်ဆယ်ကျော် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့ပြီး ၎င်းကို သူ အလွန်ကောင်းမွန်စွာ သိရှိသည်။ မိမိ အလွန်ကောင်းမွန်စွာ သိကျွမ်းခဲ့ဖူးသော လက်အောက်ခံတစ်ဦးက ရုတ်တရက် နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်သွားခဲ့ပြီတဲ့လား။

သူ၏ ခံစားချက်များသည် အလွန်ပင် ရှုပ်ထွေးလှသည်။

အကြောင်းမူကား သူသည် အရှင် လီယွဲ့ကို နတ်ဘုရားစစ်အမှန်အဖြစ် ရှစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်း ယုံကြည်ထားသဖြင့် ကျောက်ကျိုယွမ်သည်လည်း အမှန်တကယ်ပင် အမြင့်မြတ်ဆုံး နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်လာခဲ့သည်ကို ရှစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်း ယုံကြည်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ မသေမျိုး ဖြစ်လာခြင်းတဲ့လား။

သူသည် အလွန်ပင် မနာလိုဖြစ်မိသည်။ အဆင့် ၃ ယွမ်ကန်းအဆင့်ရှိ ကိုယ်ခံပညာဆရာကြီးတစ်ဦးအနေဖြင့် သူ၏ သက်တမ်းသည် အနှစ် ၁၂၀ ထက်မပိုဘဲ ကန့်သတ်ချက် ရှိသည်။ သူသည် ယခုအခါ အသက်ငါးဆယ်ကျော် ရှိနေပြီဖြစ်ရာ ရှင်သန်ရန် အနှစ်ငါးဆယ် သို့မဟုတ် ခြောက်ဆယ် ကျန်ရှိနေသေးသော်လည်း မသေမျိုးဖြစ်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။ မည်သူက ယင်းကို မလိုချင်ဘဲ နေမည်နည်း။ မသေမျိုး ဖြစ်လာခြင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် အနှစ် ၁၂၀ သက်တမ်းဆိုသည်မှာ သမုဒ္ဒရာထဲမှ ရေတစ်စက်မျှသာ ဖြစ်သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင်။

သူသည် နောင်တပင် ရမိသည်။ ဘာလို့ ငါ အစက ကျောက်ကျိုယွမ်ကို လေးပြင်ကျယ်မြို့သို့ စေလွှတ်ခဲ့မိတာလဲ။ ဘာလို့ ငါကိုယ်တိုင် ထိုနေရာသို့ မသွားခဲ့တာလဲ။ အကယ်၍ မင်းသွားခဲ့လျှင်... ယခု နတ်ဘုရားအဖြစ် တင်မြှောက်ခံရသူသည် ငါ ဖြစ်နေနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။

“မင်းကြီး… ကျွန်တော် မိစ္ဆာအင်အားစုတွေရဲ့ အသေးစိတ် အချက်အလက်တွေကို လိုအပ်ပါတယ်ဗျာ"

“ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်ကို ပေးပါဦး"

လီယူမင်သည် မျက်နှာအမူအရာ အမျိုးမျိုး ပြောင်းလဲနေသော ခရိုင်အုပ်ချုပ်ရေးမှူး ဂူရှင်းကို ကြည့်ရင်း တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။ သူသည် ဂူရှင်း ဘာတွေးနေသည်ကို သဘာဝကျကျ သိရှိသည်။ ယင်းက ကျောက်ကျိုယွမ်အပေါ် မနာလိုဖြစ်နေခြင်းထက် မပိုပေ။ အကြောင်းမူကား ကျောက်ကျိုယွမ်သည် တစ်ချိန်က အခြားတစ်ဖက်၏ လက်အောက်ခံ ဖြစ်ခဲ့ဖူးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင်... မိမိတို့ လေးပြင်ကျယ်မြို့တွင် ကျောက်ကျိုယွမ်ကို မနာလိုမဖြစ်ဘဲ နေနိုင်မည့်သူ မည်မျှရှိပါမည်နည်း။

သေချာသည်မှာ သူသည် မနာလိုမဖြစ်ပေ။ နတ်စင်ဂေါပကတစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် လူ့လောကတွင် နတ်ဘုရား လီယွဲ့ကို ကိုယ်စားပြု၍ ဆောင်ရွက်သည်။ နတ်ဘုရားများ ဖြစ်ကြသော ကျောက်ကျိုယွမ်နှင့် ဝေရှန့်ယန်တို့ပင်လျှင် သူ့ရှေ့မှောက်၌ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ရိုသေမှုကို ထိန်းသိမ်းကြရသည်။

“ခဏလောက် စောင့်ပါဦး သခင်လေး"

“ငါ သွားယူပေးပါ့မယ်"

ခရိုင်အုပ်ချုပ်ရေးမှူး ဂူရှင်းသည် အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး သူ၏ စိတ်ထဲရှိ ရှုပ်ထွေးလှသော အတွေးအမြင် အမျိုးမျိုးကို နှိပ်ကွပ်ကာ ခေါင်းညိတ်၍ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင်... သူသည် လေးပြင်ကျယ်မြို့သို့ သွားရန် အတွေးတစ်ခု နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် ပေါ်လာခဲ့ပြန်သည်။ ကျောက်ကျိုယွမ်သည် အမှန်တကယ် နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်လာခဲ့သည်မှာ ရှစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်း သေချာနေသည်။

ထိုရှစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းသော အခွင့်အရေးအတွက် သူသည် စွန့်စားရန် အသင့်ရှိနေသည်။ ကြိုးစားမှု မပြုလုပ်ပါက သူသည် သူ၏ ဘဝတွင် အကြီးမားဆုံးသော အခွင့်အရေးကို လက်လွတ်ရလိမ့်မည်ဟု ခံစားမိသည်။

...

ရှန်ဖုန်းတောင်ကုန်း။

လီယူမင်သည် တစ်နှစ်ပတ်လုံး ပြင်းထန်သော လေမုန်တိုင်းများ တိုက်ခတ်နေသည့် ရှေ့မှ တောင်ထိပ်များကို ကြည့်ရင်း ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းချင်းစီ တက်လှမ်းခဲ့သည်။ သူ့နောက်ကွယ်တွင်။ လီရှို့ဝူနှင့် ဟော်ယွမ်မင်းတို့ လိုက်ပါလာကြသည်။ ထိုထက်မကသော နောက်ကွယ်တွင် ပြင်းထန်သော ယင်စွမ်းအင်များကို ထုတ်လွှတ်နေသည့် ယင်စစ်သည်တော် ၁၇၀ ရှိနေကြပြီး တစ်ဦးချင်းစီမှာ မျက်နှာအမူအရာ မရှိဘဲ ယင်စစ်သည်တော် စစ်လှံများကို ကိုင်ဆောင်ထားကြသည်။

သူတို့ သွားလေရာရာ၌ သူတို့သည် လူသားများကြားတွင် လျှောက်လှမ်းခြင်း မရှိဘဲ ယင်စစ်သည်တော်များအတွက် လမ်းတစ်ခုကို အလိုအလျောက် ဖွင့်လှစ်ပေးခဲ့ကြသည်။ ယင်စွမ်းအင်များသည် ခြေဖဝါးအောက်တွင် စုစည်းပျံ့နှံ့နေပြီး လူ့လောကကို သီးခြားခွဲထုတ်ထားသည်။

သို့သော် အကယ်၍ မည်သည့်သက်ရှိမဆို ယင်းနှင့် တိုက်မိပါက ယင်စွမ်းအင်၏ သက်ရောက်မှုကို ခံရဆဲဖြစ်ပြီး ဝိညာဉ်အားနည်းသွားခြင်းကြောင့် ပြင်းထန်သော ရောဂါဝေဒနာ ခံစားရခြင်း သို့မဟုတ် သေဆုံးခြင်းပင် ဖြစ်ပေါ်နိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် ရှေးဟောင်းဒဏ္ဍာရီများအရ... ယင်စစ်သည်တော်များ လမ်းတောင်းပြီး လျှောက်လှမ်းကြသောအခါ သက်ရှိဝိညာဉ်အားလုံး ဆုတ်ခွာပေးကြရမည် ဖြစ်သည်။

“လေးပြင်ကျယ်မြို့ရဲ့ နတ်စင်ဂေါပက လီယူမင်ဟာ အရှင် လီယွဲ့ရဲ့ နတ်ဘုရားအမိန့်တော်အရ မိစ္ဆာတွေကို နှိမ်နင်းဖို့ ရောက်လာခဲ့ပြီ"

“ရှန်ဖုန်းတောင်ကုန်းက မိစ္ဆာသုံးကောင်… မင်းတို့က ဘာလို့ အပြင်ထွက်ပြီး အသေမခံကြသေးတာလဲ"

တောင်လယ်တွင် ရပ်ရင်း လီယူမင်သည် ရုတ်တရက် အေးစက်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူ၏ အသံသည် စွမ်းအားပြည့်ဝပြီး ဟိန်းဟောက်နေကာ ရှန်ဖုန်းတောင်ကုန်းတစ်ခုလုံးသို့ ချက်ချင်း ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ သူ ရွှမ်ခရိုင်မှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် တတိယမြောက် မှတ်တိုင် ဖြစ်သည်။ ပထမမှတ်တိုင် နှစ်ခုတွင်... သူသည် ငါးပါးကျင့်ကြံသူဂူနှင့် မိစ္ဆာလတောင်တို့ကို ဖျက်ဆီးခဲ့ပြီးပြီဖြစ်ကာ မိစ္ဆာများနှင့် သရဲတစ္ဆေအားလုံးကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် သူ့နောက်မှ လိုက်ပါလာသော ကိုယ်ခံပညာရှင် အယောက်တစ်ရာသည် မိစ္ဆာရုပ်အလောင်းများကို ပြန်လည်သယ်ဆောင်သွားခဲ့ကြသည်။

သူသည် လွန်ခဲ့သည့်အကြိမ်က အဆင့် ၄ မိစ္ဆာရုပ်အလောင်းတစ်ခုကို အလဟဿ ဖြုန်းတီးခဲ့မိသဖြင့် အချိန်အတော်ကြာ နှမြောတသ ဖြစ်ခဲ့ရသည်။

သို့သော် ရှေ့မှ ရှန်ဖုန်းတောင်ကုန်းသည် ငါးပါးကျင့်ကြံသူဂူနှင့် မိစ္ဆာလတောင်တို့နှင့် မတူညီပေ။ ငါးပါးကျင့်ကြံသူဂူနှင့် မိစ္ဆာလတောင်တို့မှ အဆင့် ၄ မိစ္ဆာများသည် အဆင့် ၄ အောက်ခြေအဆင့်မျှသာ ရှိကြသဖြင့် သူသည် တစ်ကွက်တည်းဖြင့် တိုက်ရိုက်သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်။

သို့သော် ရှေ့မှ ရှန်ဖုန်းတောင်ကုန်းမှ မိစ္ဆာသုံးကောင်မှာမူ... သူတို့အနက် အားအနည်းဆုံးသူသည် အဆင့် ၄ အလယ်အလတ်အဆင့်တွင် ရှိပြီး အစွမ်းထက်ဆုံးသူှာ အဆင့် ၄ အဆင့်မြင့်အဆင့်တွင် ရှိသည်။ ရွှမ်ခရိုင်အတွင်း၌ သူတို့သည် ထျန်းယွမ်တောင်ပြီးလျှင် ဒုတိယမြောက် အကြီးဆုံး မိစ္ဆာအင်အားစု ဖြစ်ကြသည်။ ဤစွမ်းအားမျိုးကိုမူ... သူတစ်ဦးတည်းဖြင့် ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်း မရှိတော့ပေ။ ယင်စစ်သည်တော်ဌာန ပါဝင်ပတ်သက်ရန် လိုအပ်သည်။

“ငါ့နယ်မြေထဲမှာ ဘယ်သူက လာပြီး အော်ဟစ်နေတာလဲ"

“အရှင် လီယွဲ့ဆိုတာ ဘာလဲ… ငါ့ရဲ့ အိပ်စက်ခြင်းကို လာမနှောင့်ယှက်နဲ့"

“မင်းတို့ ထပ်ပြီး အော်ရဲရင် ငါ မင်းတို့အားလုံးကို အရှင်လတ်လတ် စားပစ်မယ်"

“ထွက်သွားစမ်း...”

အေးစက်သော အသံတစ်ခုသည် ရှန်ဖုန်းတောင်ထိပ်မှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ယင်းနှင့်အတူ ပြင်းထန်သော လေမုန်တိုင်းတစ်ခု ကျရောက်လာပြီး သစ်ရွက်ခြောက်များနှင့် ကျောက်ခဲအမြောက်အမြားကို လွှင့်ပျံစေကာ လမ်းကြောင်းပေါ်ရှိ အရာအားလုံးကို ဝါးမြိုတော့မည့်အလား ဖြစ်နေသည်။

“ကောင်းကင်ဘုံ၏ ခန့်ညားထည်ဝါသော စွမ်းအား… ငါတို့ရဲ့ ဓားတော်တွေနဲ့ ထုတ်လွှတ်ကြစို့"

လီယူမင်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အေးစက်နေပြီး သူ၏ လက်ထဲတွင် သစ်သားဓားတစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။ သစ်သားဓားပေါ်တွင် မှော်စာလုံးအမြောက်အမြား တောက်ပလာပြီး သူသည် ၎င်းကို အထက်သို့ မြှင့်တင်လိုက်သောအခါ သိပ်သည်းလှသော ခရမ်းရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ကောင်းကင်ယံသို့ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်သွားခဲ့သည်။

ဝုန်း... တိမ်တိုက်အမှောင်ထုများ စုစည်းလာသည်။ မိုးကြိုးလျှပ်စီးများ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။

ကြီးမားလှသော မိုးကြိုးတစ်ချက် သက်ဆင်းလာပြီး ရှန်ဖုန်းတောင်ထိပ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်ပေါက်ကွဲသွားခဲ့သည်။

ဘုန်း... ကျောက်ခဲအမြောက်အမြား ကြေမွပျက်စီးသွားခဲ့သည်။

နောက်ထပ် ကောင်းချီးပေးမှုကို လက်ခံရရှိပြီးနောက် အဆင့် ၄ အလယ်အလတ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိခဲ့ရာ...

လီယူမင်သည် နောက်ဆုံးတွင် ကောင်းကင်မိုးကြိုးပညာရပ် ကို တတ်မြောက်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် နေ့ညမပြတ် လေ့လာခဲ့ပြီးနောက် မိုးကြိုးမှော်စာလုံးများ ရေးထွင်းထားသော မှော်ဓားကို အသုံးပြုခြင်းသည် ယင်းကို ပိုမိုအစွမ်းထက်စေကြောင်း ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။

“ဝူး...”

ဝံပုလွေသည် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

“ခြေနှစ်ချောင်းရှိတဲ့ သိုးသူငယ်မျှက ငါ့ရဲ့ ဂူဗိမာန်ကို ဖျက်ဆီးရဲတယ်ပေါ့ ဟုတ်လား"

“လူသားတွေက အသေစောချင်နေကြတာပဲ"

ပြင်းထန်သော လေမုန်တိုင်း တိုက်ခတ်လာပြီး ကြီးမားလှသော မီးခိုးရောင် ဝံပုလွေသုံးကောင်သည် မိစ္ဆာလေမုန်တိုင်းကို စီးနင်းလျက် ဟင်းလင်းပြင်တွင် ရပ်ကာ အောက်ရှိ လီယူမင်နှင့် အခြားသူျားကို အေးစက်ပြီး သွေးဆာသောအကြည့်ဖြင့် ငုံ့ကြည့်လိုက်ကြသည်။

မိစ္ဆာဝံပုလွေ သုံးကောင်စလုံးသည် ပြာလဲ့နေပြီး အလယ်ကတစ်ကောင်မှာ အကြီးမားဆုံးဖြစ်ကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။

ဘယ်ဘက်မှ ဝံပုလွေမှာမူ ဒဏ်ရာရရှိထားပြီး ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် မီးလောင်ကျွမ်းထားသော နေရာအမြောက်အမြား ရှိနေကာ မျက်လုံးများ နီရဲလျက် လီယူမင်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

“အဆင့် ၄ အလယ်အလတ်အဆင့်လား"

“ဒါက မင်းတို့ရဲ့ ယုံကြည်မှု အရင်းအမြစ်လား"

“အဆင့်တစ်ဆင့် သာလွန်ရုံနဲ့တင် မင်းတို့ကို အလွယ်တကူ ချေမှုန်းနိုင်တယ်ဆိုတာ ငါ ပြပေးမယ်"

စကားသံ ဆုံးသွားခဲ့သည်။

ပြာလဲ့နေသော လေဓား အမြောက်အမြားသည် ဝံပုလွေသုံးကောင်၏ ဦးခေါင်းထက်တွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။ လေဓားများသည် လေဆင်နှာမောင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သစ်ပင်များနှင့် မြက်ရိုင်းအားလုံးကို လွှမ်းခြုံကာ ၎င်းတို့ကို ဖုန်မှုန့်များအဖြစ် ဖြတ်တောက်လိုက်ကြသည်။ လေဆင်နှာမောင်း သုံးခုသည် လီယူမင်နှင့် သူ၏အဖွဲ့ထံသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်လာခဲ့ကြရာ အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။

“အခုမှ မလှုပ်ရှားရင် ဘယ်အချိန်မှာ လှုပ်ရှားမှာလဲ"

“ယင်စစ်သည်တော်ဌာန က မိတ်ဆွေတို့၊ ဒုက္ခရှာပေးရဦးမယ်ဗျာ"

လီယူမင်သည် ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သူ၏ စကားသံ ဆုံးသွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်... ရုတ်တရက် ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်ကြား၌ ကျောချမ်းဖွယ်ကောင်းသော လေအေးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ယင်စစ်သည်တော်များသည် တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး မိမိတို့ကိုယ်ကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်ကြပြီး ဟင်းလင်းပြင်တွင် ရပ်ကာ မိစ္ဆာသုံးကောင်ကို အေးစက်စွာ ငုံ့ကြည့်လိုက်ကြသည်။

လူ့လောကနှင့် မသက်ဆိုင်သော ကျယ်ပြောလှသည့် စွမ်းအင်သည် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှ၏။ ထို့ပြင် သူတို့၏ ခြေဖဝါးအောက်တွင်... ယင်နတ်ဘုရား၏ အစီအရင်ဇယားသည် တောက်ပသော အလင်းရောင်များကို ထုတ်လွှတ်နေလေသည်။