အခန်း (၈၄)
Vol. 6 Ch. 84
အခန်း ၈၄ - လူသားမျိုးနွယ်၏ အဓိက တိုက်ပွဲဝင်ခန္ဓာကိုယ် ကိုးခုထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သော အတောင်ပံတိုက်ပွဲဝင်ခန္ဓာကိုယ်
“ငါတို့ လူသားမျိုးနွယ်က နောက်ဆုံးတော့ နောက်ထပ် တိုက်ပွဲဝင်နိုင်တဲ့ သတ္တဝါတစ်ယောက်ကို မွေးထုတ်ပေးနိုင်ခဲ့ပြီလား...?”
“ဒါက ဘယ်လို တိုက်ပွဲဝင်ခန္ဓာကိုယ်မျိုးလဲဆိုတာ ငါမသိဘူး”
အဘိုးအိုမှာ ရိုးရှင်းသော မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဆံပင်နှင့် မုတ်ဆိတ်များ ဖြူဖွေနေကာ ၎င်း၏ မျက်နှာကမူ တံစဥ်တစ်ခုကဲ့သို့ ပိန်ချိုင့်နေပြီး မိမိကိုယ်ကိုယ် ရေရွတ်လိုက်သည်။
သူက ဖြည်းညှင်းစွာ ထရပ်လိုက်ပြီး သူ့လက်များက အရေပြားနှင့် အရိုးသာ ကျန်တော့ကာ ကြက်ခြေသည်းကဲ့သို့ ပိန်လှီနေခဲ့သည်။
“ဒါက လွန်ခဲ့တဲ့ အနှစ်ငါးဆယ်အတွင်းမှာ သုဝဏ်ခရိုင်ထဲမှာ မွေးဖွားလာတဲ့ သတ္တမမြောက် လူသားတိုက်ပွဲဝင်ခန္ဓာကိုယ်ပဲ...”
“ဒီလူသားစစ်သည်တော်က မလွဲမသွေ ပြိုင်ဆိုင်မှုတွေ အများကြီး ဆွဲဆောင်နိုင်လိမ့်မယ်” ဟု အဘိုးအိုက မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး သူ့မျက်လုံးများက နက်ရှိုင်းကာ အတိုင်းအဆမရှိ ဖြစ်နေခဲ့သည်။
သူက ခန်းမဆောင်ကြီး၏ တံခါးကို ဖြည်းညှင်းစွာ တွန်းဖွင့်လိုက်ရာ စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းသော နေရောင်ခြည်ကြောင့် သူ့မျက်လုံးများကို မှေးစင်းလိုက်၏။
ခန်းမဆောင်၏ အဝင်ဝတွင် ရပ်ကာ ဝေးကွာလှသော တောင်တန်းကြီးများကို လှမ်းကြည့်ရင်း သူသည် အခြားကမ္ဘာတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။
အနှစ်ငါးဆယ်အတွင်းမှာ သူ အဲဒီတံခါးကို ခုနစ်ကြိမ်သာ ဖွင့်ခဲ့ဖူးသည်။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် တစ်ယောက်ယောက်က သူ့အတွက် နေ့တိုင်း အစားအစာ လာပို့ပေးနေမှာ ဖြစ်သည်။
သူ့ရဲ့ တာဝန်က တိုက်ပွဲဝင်ခန္ဓာကိုယ် ခေါင်းလောင်း ကို ခြေလှမ်းတိုင်းမှာ စောင့်ကြပ်ဖို့ဖြစ်ပြီး ဒီရှေးဟောင်း တိုက်ပွဲဝင်ခန္ဓာကိုယ် ခေါင်းလောင်း က သူ့အလိုလို မြည်လာမယ့်အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေခြင်း ဖြစ်၏။
“ဒီတိုက်ပွဲဝင်ပုံသဏ္ဌာန်က ဘယ်နေရာမှာ မွေးဖွားလာတာလဲ ငါသိချင်မိတယ်...”
သူ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။
တုန်တုန်ရင်ရင်ဖြင့် သူ့အိတ်ထဲမှ ခရမ်းရောင်စက္ကူတစ်ရွက်ကို ထုတ်ယူကာ လှည့်၍ လေထဲသို့ မြှောက်တင်လိုက်ပြီး ကြေးညိုရောင်ဖုံးနေသော တိုက်ပွဲဝင်ခန္ဓာကိုယ် ခေါင်းလောင်း ပေါ်သို့ ကပ်လိုက်သည်။
ရုတ်တရက်ဆိုသလို…
တိုက်ပွဲဝင်ခန္ဓာကိုယ် ခေါင်းလောင်း က ညင်သာစွာ တုန်ခါသွားပြီး ကြေးညိုရောင် အစင်းကြောင်းများ စုစည်းလာကာ ခရမ်းရောင်စက္ကူပေါ်တွင် မြေပုံတစ်ခုအဖြစ် ပုံနှိပ်သွားခဲ့သည်။
အဘိုးအိုက ရှေ့သို့ တိုးလာပြီး ခရမ်းရောင်စက္ကူကို ခွာကာ ၎င်းပေါ်ရှိ မြေပုံကို ကြည့်လိုက်သည်။
“ဒါက တကယ်ပဲ သုဝဏ်ခရိုင်အတွင်းမှာလား”
“သုဝဏ်ခရိုင်မှာ တိုက်ပွဲဝင်ခန္ဓာကိုယ်တွေ မပေါ်လာတာ အနှစ်အကြာကြီး ရှိပြီ”
“ဘယ်ဘက်က ဒီတိုက်ပွဲဝင်ခန္ဓာကိုယ်ကို လုယူသွားမလဲ ငါသိချင်မိတယ်”
“ငါ့ရဲ့ လူသားတိုက်ပွဲဝင်ခန္ဓာကိုယ်...”
“သူက တစ်ချိန်က ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးကို ဆန့်ကျင်တိုက်ခိုက်ခဲ့ဖူးပြီး ကျိုးမင်းဆက်ကြီးအတွက် မရေမတွက်နိုင်တဲ့ မိစ္ဆာတွေကို သတ်ဖြတ်ပေးခဲ့ဖူးတာ”
“အတိတ်တုန်းကဆိုရင် အစွမ်းထက်ဆုံး မိစ္ဆာဘုရင်တွေတောင် လူသားစစ်သည်တော်တွေရဲ့ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံခဲ့ရတာ”
ဒါပေမယ့် အခုတော့…
အဘိုးအိုက နောင်တရစရာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေကာ သက်ပြင်းအရှည်ကြီး ချလိုက်သည်။
“ဒါပေမယ့် ဒါက မိစ္ဆာတွေအတွက် အစွမ်းထက်တဲ့ ဆေးဝါးတစ်ခုအဖြစ် လျှော့ချခံလိုက်ရပြီ...”
တွေဝေမနေတော့ဘဲ သူ ခန်းမဆောင်ကြီးထဲကနေ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လှမ်းထွက်ခွာသွားခဲ့ပြီး ထိုသတင်းကို အမျိုးမျိုးသော မိစ္ဆာအင်အားစုများထံသို့ လက်ဆင့်ကမ်း အကြောင်းကြားလိုက်သည်။
ဘယ်မိစ္ဆာအင်အားစုက ဒီလူသားစစ်သည်တော်ကို ဖမ်းဆီးပြီး အစွမ်းထက်သော ဆေးဝါးတစ်ခုအဖြစ် စားသုံးနိုင်မလဲဆိုတာကတော့ အဲဒီမိစ္ဆာအင်အားစုများ၏ အသုံးပြုသည့် နည်းလမ်းများပေါ်မှာပဲ မူတည်သည်။
“နှမြောစရာပဲ……”
“ငါက ဒီနေရာမှာပဲ ပိတ်မိနေတာ...”
“ဒါမှမဟုတ်ရင်...”
“ငါ့မျိုးနွယ်ရဲ့ ဒီတိုက်ပွဲဝင်ပုံသဏ္ဌာန်ကို ငါကိုယ်တိုင်ပဲ ဝါးမြိုပစ်လိုက်မှာ...”
အဘိုးအိုက သူ့နှုတ်ခမ်းကို လျှာဖြင့် သပ်လိုက်ပြီး သူ့မျက်လုံးထဲတွင် ထူးဆန်းသော အစိမ်းရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သည်။
လူသားစစ်သည်တော်များ မိစ္ဆာများ၏ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံရမည့်အရေးကို တွေးတောမိသည့်အခါ သူသည် မည်သည့် သနားညှာတာမှုကိုမျှ မခံစားရပါ။
နှမြောစရာကောင်းတာကတော့။
သူကိုယ်တိုင် အကျိုးအမြတ်ထဲက ဝေစုမရရှိနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။
သူကလည်း ရှေ့ဆက်တိုးတက်ဖို့အတွက် လူသားတိုက်ပွဲဝင်ခန္ဓာကိုယ်ကို စားသုံးချင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။
ခန်းမဆောင်ကြီးထဲသို့ ပြန်ရောက်သည့်အခါ။
သူက နန်းတော်တံခါးကို ပိတ်လိုက်ပြီး တင်ပျဉ်ခွေ ဆက်ထိုင်ကာ တိုက်ပွဲဝင်ခန္ဓာကိုယ် ခေါင်းလောင်း နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်မြည်မည့်အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။
...
စတုမဟာရာဇ်မြို့။
တောက်ပသော နေမင်းကြီးက လေထုထဲတွင် ပေါ်ထွက်လာပြီး ၎င်း၏ ပြင်းထန်သော အလင်းတန်းများကို ဖြာထွက်စေခဲ့သည်။
တောက်ပသော နေမင်းအောက်တွင် ကမ္ဘာကြီးသည် တောက်ပမှုများဖြင့် လွှမ်းခြုံသွားခဲ့သည်။
သို့သော် ထိုတောက်ပသော နေမင်းကြီးသည် ရွှေရောင်အတောင်ပံတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး လေထဲတွင် လွင့်မျောကာ အလင်းမိုးစက်များအဖြစ် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။
“ဒါက…”
“ဒဏ္ဍာရီလာ အတောင်ပံတိုက်ပွဲဝင်ခန္ဓာကိုယ် ပဲ”
ကျောက်ယုံယွမ်မှ ကောင်းကင်ယံရှိ ထူးဆန်းသော ဖြစ်စဉ်ကို ကြည့်ကာ မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။
အတောင်ပံတိုက်ပွဲဝင်ခန္ဓာကိုယ်…
၎င်းသည် လူသားမျိုးနွယ်၏ အဓိက တိုက်ပွဲဝင်ခန္ဓာကိုယ် ကိုးခုထဲတွင် အထက်ဆုံးနေရာ၌ ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။
ဒီအခိုက်အတန့်မှာ။
သူ အလွန်အမင်း မနာလိုဖြစ်မိသည်။
သူသည်…
သူ့မှာ ငယ်စဉ်ကတည်းက ထူးခြားပြောင်မြောက်တဲ့ ပါရမီရှိခဲ့ပြီး ထူးကဲတဲ့ သိုင်းပညာအရည်အချင်း ရှိခဲ့ကာ အသက် နှစ်ဆယ့်သုံးနှစ်အရွယ်မှာတင် ဒုတိယအဆင့် အထက်တန်းကျင့်ကြံမှုသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။
ဒါပေမယ့် ဒါက သာမန်ထက်ထူးခြားနေတာပဲ ရှိသည်။
လူသားတိုက်ပွဲဝင်ခန္ဓာကိုယ်ထက် အဆပေါင်းများစွာ နိမ့်ကျနေဆဲ ဖြစ်သည်။
ပြောစရာပင်မလိုဘဲ…
ဒါက ထိပ်တန်းအဆင့်ရှိတဲ့ အတောင်ပံတိုက်ပွဲဝင်ခန္ဓာကိုယ် ဖြစ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။
“ငါလည်း တိုက်ပွဲဝင်ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခု ရှိချင်လိုက်တာ...”
“ငါ့အဘိုးက တော်ဝင်အမိန့်ပြန်တမ်းကို လက်ခံရရှိပြီး မြေခွေးတစ်ရာတောင်ရဲ့ တောင်စောင့်နတ်ဘုရား ဖြစ်လာခဲ့ပြီ”
“ငါလည်း အရှင်လီယွဲ့အပေါ် ပိုပြီး သစ္စာရှိရှိ ကိုးကွယ်သွားမယ်၊ ဒါဆိုရင် အနာဂတ်မှာ ငါလည်း တိုက်ပွဲဝင်ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ ကောင်းချီးကို ခံစားရနိုင်တာပဲ” ဟု သူ့နှလုံးသားထဲတွင် စိတ်အားထက်သန်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားခဲ့သည်။
လူသားစစ်သည်တော်တစ်ဦး မွေးဖွားလာခြင်းကို မျက်ဝါးထင်ထင် မြင်တွေ့ရခြင်းက သူ့အတွက် အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားစရာ ကောင်းလှသည်။
သူလည်း တိုးတက်ချင်သည်။
ထို့အပြင် သူသည် လူသားမျိုးနွယ်၏ တိုက်ပွဲဝင်ခန္ဓာကိုယ်အင်အားကို ကောင်းစွာ သိရှိထားသည်။
သူတို့သာ ချောချောမွေ့မွေ့ ကြီးပြင်းလာနိုင်မယ်ဆိုရင်…
ကျိုးမင်းဆက်ကြီးအတွင်းမှာတောင် သူသည် အထွတ်အထိပ်မှာ ရပ်တည်နိုင်မယ့် ထိပ်တန်းလူသားပညာရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်လာနိုင်သည်။
“အတောင်ပံတိုက်ပွဲဝင်ခန္ဓာကိုယ် ဟုတ်လား”
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လီယူမင်၊ လီတီယန်နှင့် အခြားသူများ၏ မျက်လုံးများက တောက်ပသွားခဲ့သည်။
ဒါက ဒဏ္ဍာရီလာ တိုက်ပွဲဝင်ပုံသဏ္ဌာန် ဖြစ်သည်။
လူသားမျိုးနွယ်၏ တိုက်ပွဲဝင်ခန္ဓာကိုယ် ဒဏ္ဍာရီက ခေတ်အဆက်ဆက် လက်ဆင့်ကမ်းလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
အတောင်ပံတိုက်ပွဲဝင်ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခု ပေါ်လာခြင်းက စတုမဟာရာဇ်မြို့ကို ပိုမိုသန်မာလာစေမည်မှာ သံသယဖြစ်စရာမလိုပါ။
“ကျင့်ကြံမှု၊ မင်းက စတုမဟာရာဇ်မြို့၊ သစ်တောမြို့၊ သဲပြင်ရွာ၊ နဂါးနက်ရွာ၊ မြေခွေးဖြူရွာ၊ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးရွာ... ထဲမှာရှိတဲ့ လူသားပြည်သူအားလုံးကို ဒီအကြောင်း သိအောင် လုပ်ရမယ်”
“သူတို့ကို နားလည်အောင် လုပ်ပေးရမယ်”
“အရှင်လီယွဲ့ကို သစ္စာရှိရှိ ကိုးကွယ်တဲ့သူတွေဟာ အရှင်လီယွဲ့ရဲ့ ဘွဲ့အမည် ပေးအပ်ခြင်းကို ခံရပြီး ဒေသခံနတ်ဘုရား ဖြစ်လာနိုင်တဲ့ မျှော်လင့်ချက် ရှိရုံတင်မကဘူး”
“အရှင်လီယွဲ့ရဲ့ ကရုဏာတော်ကို ခံရပြီး လူသားတိုက်ပွဲဝင်ခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်မယ့် အခွင့်အရေးလည်း ရှိတယ်”
လီယူမင် ချက်ချင်း အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
ဒီလို နတ်ဘုရားတန်ခိုးပြမှုများကို သဘာဝအတိုင်း လူသိရှင်ကြား ကြေညာသင့်ပြီး ပြည်သူများအနေနှင့် အရှင်လီယွဲ့အပေါ် ပိုပြီး သစ္စာရှိရှိ ယုံကြည်လာအောင် လုပ်ဆောင်ရမည်ဖြစ်သည်။
မိစ္ဆာတွေ သိသွားနိုင်တဲ့ အလားအလာ ရှိမလားဆိုရင်တော့…
မိစ္ဆာတွေသာ သေတွင်းထဲကို ကိုယ်တိုင်ဆင်းလာမယ်ဆိုရင် သူ ပိုလို့တောင် ဝမ်းသာမိဦးမည်ဖြစ်သည်။
မနေ့က ရှုန့်လင်မြစ်၏ မြစ်စောင့်နတ်ဘုရား ဝေရှန့်ရန်က သုဝဏ်ခရိုင်ထဲက မိစ္ဆာတွေကို နှိမ်နင်းဖို့ စစ်သည်တွေ စေလွှတ်မယ့်အကြောင်း ဆွေးနွေးဖို့ သူ့ဆီ ဆက်သွယ်လာခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။
“ဟုတ်ကဲ့ပါ”
လီရှို့တောက် ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး သူ့အမူအရာက တည်ငြိမ်နေခဲ့သည်။
ခဏအကြာတွင်။
ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ဖုံးလွှမ်းနေသော လီရှို့ဝူက မျက်လုံးပွင့်လာခဲ့သည်။
သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က မူလက ဒုတိယအဆင့်ရဲ့ ကန့်သတ်ချက်မှာပဲ ရှိနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော် ဒီအခိုက်အတန့်မှာတော့ ၎င်းက တိုက်ရိုက်ပြောင်းလဲသွားပြီး တတိယအဆင့် အလယ်အလတ်အထိ တိုးတက်သွားခဲ့သည်။
သူ့ရဲ့ ရုပ်ရည်က မူလက သာမန်မျှသာ ဖြစ်သော်လည်း အခုအခါတွင်မူ သူသည် ပန်းချီကားထဲကနေ လျှောက်လှမ်းထွက်လာတဲ့ သခင်လေးတစ်ယောက်လို ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့ပြီး ကျေးဇူးတော်ရှိတဲ့ ခံစားချက်မျိုးကို ပေးစွမ်းနေသည်။
သူသည် အေးချမ်းပြီး လောကုတ္တရာဆန်သော အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေကာ သာမန်လောကမှ ကျော်လွန်နေခဲ့သည်။
ထိုလူသည် အတွင်းရော အပြင်ပါ အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။
သူ ဒီအတိုင်း ငြိမ်ငြိမ်လေး ရပ်နေရုံမျှဖြင့် တစ်ခဏအတွင်းမှာတင် သူသည် ကောင်းကင်ဘုံသို့ ပျံတက်တော့မည့်အလား၊ လောကကြီးနှင့် ကင်းကွာနေသကဲ့သို့ ခံစားရစေသည်။
သူ၏ မူလဝတ်စုံကိုသာ ဝတ်ဆင်ထားဆဲ ဖြစ်သော်လည်း အလွန်သာမန်ဆန်နေဆဲ ဖြစ်သည်။
သို့ရာတွင် ဝတ်စုံ လေထဲမှာ ဝေ့ယမ်းနေချိန်တွင် သူသည် နတ်သားတစ်ပါး ဖြစ်နေသကဲ့သို့ ခံစားချက်မျိုးကို ပေးစွမ်းနေသည်။
ခန်းမထဲက လူငယ်တိုင်းက သူ့ကို အလွန်အမင်း မနာလိုစိတ်ဖြင့် လှမ်းကြည့်နေကြသည်။
သူက ပိုပြီး ချောမောလာခဲ့သည်။
သူတို့ရဲ့ အင်အားကလည်း တိုးတက်လာခဲ့သည်။
ဒါက လုံးဝကို ပြည့်စုံလှသည်။
ဘယ်သူကကော မလိုချင်ဘဲ နေပါ့မလဲ။
“ဒီခံစားချက်က...”
လီရှို့ဝူက ဒါကို မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် ဖြစ်နေခဲ့သည်။
ဒါက တကယ်ပဲ သူကိုယ်တိုင် ဟုတ်ရဲ့လား။
သူ့ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းက သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ထက် သာလွန်တဲ့ အင်အားကို ထုတ်လွှတ်နိုင်တယ်လို့ သူ ခံစားနေရသည်။
ထို့အပြင် ဘယ်လိုတိုက်ခိုက်မှုမျိုးမဆို ရန်သူ့ရဲ့ စွမ်းအင်စစ်စစ်နဲ့ မိစ္ဆာစွမ်းအင်တွေကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်သည်။
ရန်သူ့ဆီက ဘယ်လိုတိုက်ခိုက်မှုမျိုးမဆို သူ့ရဲ့ လက်ရှိခန္ဓာကိုယ်တည်ဆောက်ပုံကြောင့် ၎င်း၏ အင်အားက သဘာဝအတိုင်း လျော့နည်းသွားမည်ဖြစ်သည်။
“ကျွန်တော်မျိုးကို ဒီလောက်အထိ ကရုဏာတော် ပေးသနားတဲ့အတွက် အရှင်လီယွဲ့ကို ကျေးဇူးတင်ရှိပါတယ်”
သူက ချက်ချင်းပင် မြေပြင်ပေါ်တွင် ဝပ်စတွက်ကာ ဒေသခံ မြေစောင့်နတ်ဘုရားကျောင်းဆီသို့ သစ္စာရှိရှိ ဦးချလိုက်သည်။
သူ အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားပြီး ရင်ခုန်သွားခဲ့သည်။
ယခင်က…
သူ့ရဲ့ အကြီးမားဆုံး ဆန္ဒကတော့ ဝဝလင်လင် စားရဖို့၊ နွေးနွေးထွေးထွေး ဝတ်ရဖို့နဲ့ မိစ္ဆာတွေရဲ့ ဝါးမြိုခြင်းကို မခံရဖို့ပဲ ဖြစ်သည်။
သူ တစ်ခါမှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ဖူးပါ၊ အိပ်မက်ထဲမှာတောင် မက်မက်ဖူးပါ၊ သူသည် တစ်နေ့တွင် ဒဏ္ဍာရီလာ လူသားတိုက်ပွဲဝင်ခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်လိမ့်မည်ဟု မထင်ခဲ့မိပါ။
ဒါတွေအားလုံးက။
ဒါတွေအားလုံးက ကြီးမြတ်လှတဲ့ အရှင်လီယွဲ့ရဲ့ ပေးသနားမှုကြောင့် ဖြစ်သည်။
“ကျွန်တော်မျိုးတို့ကို ဒီလောက်အထိ ကရုဏာတော် ပေးသနားတဲ့အတွက် အရှင်လီယွဲ့ကို ကျေးဇူးတင်ရှိပါတယ်”
လီယူမင်၊ လီတီယန်နှင့် အခြားသူများကလည်း ဒူးထောက်ကာ သစ္စာရှိရှိ ဆုတောင်းလိုက်ကြသည်။
ဒါက စတုမဟာရာဇ်မြို့မှ သူတို့ကို ပေးသနားလိုက်သော လူသားတိုက်ပွဲဝင်ခန္ဓာကိုယ် ဖြစ်သည်။
...
နတ်ဘုရားနယ်မြေအတွင်း။
လီယွဲ့က မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်နေသော လီရှို့ဝူကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ သူ့ရဲ့ အကြည့်က လီရှို့ဝူရဲ့ အရာအားလုံးကို ထိုးဖောက်မြင်နိုင်စွမ်း ရှိနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေခဲ့သည်။
“ဒါက လူသားမျိုးနွယ်ရဲ့ တိုက်ပွဲဝင်ခန္ဓာကိုယ်လား”
“အတောင်ပံတိုက်ပွဲဝင်ခန္ဓာကိုယ်... မဆိုးပါဘူး”
“ငါ့ဆီမှာ တတိယအဆင့် ကောင်းချီးပေးခြင်း အဆောင်လက်ဖွဲ့ ငါးခုနဲ့ စတုတ္ထအဆင့် ကောင်းချီးပေးခြင်း အဆောင်လက်ဖွဲ့ တစ်ခု ရှိသေးတယ်...”
“မကြာခင်ကျင်းပမယ့် ခမ်းနားတဲ့ အခမ်းအနားက လီရှို့ဝူရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်လိမ့်မယ်”
“အတောင်ပံတိုက်ပွဲဝင်ခန္ဓာကိုယ် ရဲ့ စွမ်းရည်နဲ့ဆိုရင် လီရှို့ဝူက စတုမဟာရာဇ်မြို့ ယုံကြည်သူတွေထဲမှာ အသန်မာဆုံး ဖြစ်လာလိမ့်မယ်”
“ဒါကလည်း [နတ်ဘုရားများ စစ်ပွဲ] ထဲမှာ အရေးပါတဲ့ အခန်းကဏ္ဍကနေ ပါဝင်လာမှာ ဖြစ်တယ်...”
လီယွဲ့က ကျေနပ်နေခဲ့သည်။
ထို့နောက်…
သူ၏ ကိုယ်ပိုင်တာဝန် ကို ဖွင့်လိုက်သည်။
[ကိုယ်ပိုင်တာဝန် - ၁၁] ၏ ဆုလာဘ်မှာ ဒီလောက်အထိ ရက်ရောနေပြီ ဖြစ်သည်။
ဒါဆိုရင် ကိုယ်ပိုင်တာဝန် - ၁၂ ရော ဘာဖြစ်မလဲ။
“စည်းမျဉ်းတွေအရတော့…”
“ဒါက နဝမအဆင့် နတ်ဘုရားအဆင့်အတွက် နောက်ဆုံးတာဝန် ဖြစ်သင့်တယ်...”
လီယွဲ့မှ အသစ်ပြန်လည်ဆန်းသစ်လာသော [ကိုယ်ပိုင်တာဝန် - ၁၂] ကို လှမ်းကြည့်လိုက်တော့သည်။