အခန်း (၈၆)

အခန်း ၈၆ - ကောင်းကင်မျောက်ဝံဘိုးဘေး၏ နောင်တော်ကြီးမှ လေးပြင်ကျယ်မြို့သို့ အတင်းအဓမ္မ ဝင်ရောက်လာခြင်း

“စတုတ္ထညီလေး… အစ်ကိုက မင်းကို အပြစ်တင်နေတာ မဟုတ်ပါဘူး"

“မင်း ဒီရွှမ်ခရိုင်သေးသေးလေးမှာ နေနေရင် အနာဂတ်ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး"

“မင်း ဒီနေရာမှာ ဘုရင်လုပ်ပြီး လူသားတွေရဲ့ သွေးနဲ့အသားတွေကို အများကြီး စားသုံးနိုင်ရုံနဲ့ ကျေနပ်မနေပါနဲ့"

“မင်း စားသုံးနေတဲ့ လူသားအသားတွေက အရည်အသွေး အရမ်းညံ့တယ်… အဆင့် ၃ လူသားစစ်သည်တွေတောင် ခဲယဉ်းတယ်"

“ဒါပေမဲ့ အဲဒီမြို့ကြီးတွေမှာတော့ အဆင့် ၃ လူသားသွေးပူဇော်သက္ကာတွေ အများကြီး ရှိတယ်"

“ငါ့စကားကို နားထောင်စမ်းပါ ညီလေး… ဒီကိစ္စပြီးရင် ငါနဲ့အတူ သွေးမိစ္ဆာချောက်နက်ကို လိုက်ခဲ့ပြီး ကျင့်ကြံပါ"

သွေးနီရောင် မိစ္ဆာတိမ်တိုက်များအတွင်း၌ ကြီးမားလှသော ခြင်္သေ့ကြီးတစ်ကောင် ရပ်နေပြီး ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးသည် နီရဲကာ ခန့်ညားထည်ဝါသော အရှိန်အဝါနှင့် နက်ရှိုင်းလှသော အသံကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

၎င်းသည် ရှေးဟောင်းဒဏ္ဍာရီလာ သားရဲ ခေါင်းသုံးလုံး ရွှေခြင်္သေ့ ၏ သွေးမျိုးဆက် အနည်းငယ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး ပါရမီထူးချွန်ကာ ၎င်း၏ စွမ်းအားမှာ အဆင့် ၅ အလယ်အလတ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

“ဟုတ်ပါတယ်"

“စတုတ္ထညီလေး… မင်း ဒီနေရာမှာ ပုန်းအောင်းနေတုန်း ပြဿနာအချို့နဲ့ ကြုံတွေ့နေရလို့ ငါတို့ကို လာကူခိုင်းတာ မဟုတ်လား"

“သွေးမိစ္ဆာချောက်နက်ကို ဘာလို့မလာတာလဲ… မင်းရဲ့ နောင်တော်ကြီးက မင်းကို ကာကွယ်ပေးထားရင် မင်း ဆယ်နှစ်မပြည့်ခင်မှာတင် အဆင့် ၅ ကို တက်လှမ်းနိုင်လိမ့်မယ်"

မှောင်မိုက်သော မိစ္ဆာတိမ်တိုက်များအတွင်း၌ သစ်ကျားနက်တစ်ကောင် ရှိနေပြီး ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဖျတ်လတ်ကာ မျက်လုံးများမှာ အေးစက်ပြီး သွေးဆာနေပုံရသည်။

“အစ်ကိုတို့ရဲ့ စေတနာကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ဗျာ"

“ဒါပေမဲ့ ငါ ထွက်သွားရင် တောင်ပေါ်က မျောက်ဝံတွေနဲ့ သူတို့ရဲ့ သားသမီးတွေဟာ သူတို့ရဲ့ နေရပ်ကို မကာကွယ်နိုင်ဘဲ အခြားမိစ္ဆာတွေရဲ့ နှိပ်စက်မှုကို ခံရမှာ သေချာတယ်"

“ငါ ဘယ်လိုလုပ် လုပ်ရက်နိုင်မှာလဲ"

“ငါ အစ်ကိုတို့ရဲ့ စေတနာကို ငြင်းပယ်ရုံပဲ ရှိတော့တယ်"

ထျန်းယွမ်ဘိုးဘေးသည် မျက်ရည်များကို သုတ်ရင်း ရှိုက်ကြီးတငင် ပြောဆိုလိုက်သည်။

သွေးမိစ္ဆာချောက်နက်ကို သွားရမယ်တဲ့လား။

နောက်ပြောင်နေတာပဲ။

အကယ်၍ ၎င်း၏ ပါရမီဖြင့် သွေးမိစ္ဆာချောက်နက်သို့ သွားခဲ့လျှင် ရရှိမည့် လူသားအသားပမာဏမှာ ယခုထက် များစွာ နည်းပါးသွားလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမူကား ၎င်းသည် လက်ရှိအဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခြင်းမှာ ရွှမ်ခရိုင်ကို သိမ်းပိုက်ထားနိုင်ပြီး လူသားအသားများကို အစဉ်မပြတ် ရရှိနေခြင်းကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။

“ကောင်းပြီ"

“ဒီတစ်ကြိမ်တော့ ငါ မင်းကို ကူညီပြီး အဲဒီလေးပြင်ကျယ်မြို့ကို ဖျက်ဆီးပေးမယ်"

“မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းကိုပဲ အာရုံစိုက်ပါ"

“မင်း အဆင့် ၅ ကို အမှန်တကယ် တက်လှမ်းနိုင်ပြီဆိုရင် ဒီနေရာသေးသေးလေးကနေ ထွက်ခွာချင်စိတ် ပေါ်လာလိမ့်မယ်"

နီရဲသော ခြင်္သေ့ကြီးသည် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ လျစ်လျူရှုဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ခဏအကြာတွင် မိစ္ဆာတိမ်တိုက်လေးခုသည် လေးပြင်ကျယ်မြို့အနီးသို့ ချဉ်းကပ်လာကြသည်။ ထျန်းယွမ်ဘိုးဘေး၏ မိစ္ဆာတိမ်တိုက်သည် နောက်ကွယ်မှ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ အဝေးမှကြည့်လျှင် မိုင်ပေါင်းများစွာ ကွာဝေးသော လေးပြင်ကျယ်မြို့ကို မြင်တွေ့နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

“မင်းတို့ ယုံမှာ မဟုတ်ဘူး"

“ငါ့ရဲ့ ထျန်းယွမ်ဘိုးဘေးမှာ အဆင့် ၅ ရှိတဲ့ နောင်တော်ကြီး သုံးယောက် ရှိတယ်ဗျ"

“အကြီးဆုံးအစ်ကိုက အဆင့် ၅ အလယ်အလတ်အဆင့်မှာ ရှိပြီး သူတို့အားလုံးမှာ အဆင့် ၅ ရတနာတွေ ရှိကြတယ်… သူတို့ရဲ့ စွမ်းအားက အမွေအနှစ်မရှိတဲ့ အဆင့်တူ မိစ္ဆာတွေထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်တယ်"

“ရွှမ်ခရိုင်နယ်မြေအတွင်းမှာ အကြီးစိုးဆုံး အင်အားစုတစ်ခုပဲ ရှိရမယ်"

“ငါ့နယ်မြေကို လုယူချင်တာလား"

“မင်း အဆင့် ၅ အောက်ခြေအဆင့် မိစ္ဆာတစ်ကောင် ဖြစ်နေရင်တောင် ဒီနေ့ ကွပ်မျက်ခံရမှာပဲ"

ကောင်းကင်မျောက်ဝံဘိုးဘေးသည် အေးစက်စွာ မိမိဘာသာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

ရန်သူသည် အဆင့် ၅ အလယ်အလတ်အဆင့် မိစ္ဆာတစ်ကောင် ဖြစ်နေပါက မည်သို့ဖြစ်မည်နည်း။ ၎င်း၏ နောင်တော်ကြီးက လမ်းပိတ်ထားသဖြင့် ၎င်းအနေဖြင့် အနည်းငယ်မျှ ထိခိုက်ဒဏ်ရာရမည် မဟုတ်ပေ။ ရန်သူသည် အဆင့် ၅ အဆင့်မြင့် မိစ္ဆာတစ်ကောင် ဖြစ်နေလျှင်ပင် ၎င်း၏ နောင်တော်ကြီးများက တားဆီးပေးထားစဉ် ၎င်းအနေဖြင့် လွတ်မြောက်အောင် ပြေးနိုင်သေးသည်။

ထို့ကြောင့် ၎င်းသည် ရှေ့မှ နောင်တော်ကြီးများကို ကာကွယ်ပေးရင်း အရှိန်ကို တဖြည်းဖြည်း လျှော့ချလိုက်၏။ အကြောင်းမူကား အဆင့် ၅ အဆင့်မြင့် မိစ္ဆာတစ်ကောင်သည် ဤကဲ့သို့သော ခရိုင်မြို့ငယ်လေးကို မည်သည့်အခါမျှ ငဲ့ကြည့်မည်မဟုတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ၎င်းသည် သတိကြီးစွာ ထားနေဆဲ ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် အဝေးတစ်နေရာ၌ မြည်းနက်စီးထားသော လူသားအဖိုးအိုသည်လည်း မိမိကိုယ်ကို ဖုံးကွယ်ကာ တိတ်တဆိတ် လိုက်ပါလာခဲ့သည်။

“ငါ ဘယ်လိုလုပ် ဒီကို ရောက်လာတာလဲ...”

“အဲဒီ နှလုံးကိုးခု မိစ္ဆာကြာပန်း က ဒီနားတင် ရှိနေတာ...”

“ငါ အစက ထျန်းယွမ်တောင်ကို ဒီဒေသမှာ အစွမ်းထက်တဲ့ ဖြစ်တည်မှုတွေ ပုန်းအောင်းနေသလားလို့ မေးမလို့ပဲ...”

“ဒါပေမဲ့ သူတို့က ဒီကို လာရဲတယ်ဆိုကတည်းက ဘာမှမရှိလို့ နေမှာပါ"

“သူတို့ ဘယ်လိုရတနာမျိုးကို ရှာတွေ့ထားလဲဆိုတာ ငါ သိချင်မိသား...”

အဖိုးအိုသည် နှုတ်ခမ်းကို လျက်ကာ လက်ထဲရှိ နောက်ဆုံး ဆီးသီးယိုနှစ်တုံးကို စားလိုက်သည်။ လူသားမျိုးနွယ်တို့၏ ဝိညာဉ်များသည် သူ့ခံတွင်းထဲမှ အော်ဟစ်ငိုကြွေးနေကြသော်လည်း ယင်းက သူ့ကို ပိုမိုစိတ်လှုပ်ရှားစေသည်။

...

နတ်ဘုရားနယ်မြေအတွင်း၌။

လီယွဲ့သည် မိစ္ဆာလေးကောင်နှင့် လူသားတစ်ဦး မိမိ၏ နယ်မြေအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာသည်ကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်ရှုနေသည်။

“သူလည်း လူသားမဟုတ်တော့ဘူးပဲ"

“ဒီလူက အရင်လူလိုပဲ၊ လူသားသွေးမျိုးဆက်ကို စွန့်ပယ်ပြီး မိစ္ဆာခန္ဓာကိုယ်အဖြစ် ပြောင်းလဲထားတာ ကြာပြီ"

“ပြီးတော့ သူက လူအများကြီးကိုလည်း စားခဲ့ပြီးပြီ"

“ဒီကမ္ဘာမှာ အောက်ခြေလူသားတွေဟာ မိစ္ဆာတွေရဲ့ အစာ ဖြစ်လာကြရတာပဲ"

“အစွမ်းထက်တဲ့ လူသားတွေကျတော့ သစ္စာဖောက်တွေ ဖြစ်လာပြီး လူသားသွေးမျိုးဆက်ကို စွန့်ပယ်ကာ မိစ္ဆာတွေအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကြတယ်"

“လူသားမျိုးနွယ်အတွက် တကယ်ပဲ မျှော်လင့်ချက် မရှိတော့ပါလား"

သူသည် မိမိဘာသာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

အကယ်၍ နတ်ဘုရားလမ်းစဉ် ပေါ်ထွက်မလာပါက ဤကမ္ဘာရှိ လူသားမျိုးနွယ်သည် မိစ္ဆာများ၏ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံရသည်မှာ ရေတွက်၍မရနိုင်သော နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်နေပြီ ဖြစ်လိမ့်မည်။

သို့မဟုတ် ထာဝရကာလပတ်လုံး သူတို့သည် မိစ္ဆာများ၏ အသားနှင့် သွေးများသာ ဖြစ်နေလိမ့်မည်။ အကြောင်းမူကား ဤကမ္ဘာရှိ မိစ္ဆာများသည်လည်း အတော်အတန် အသိဉာဏ်ရှိကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် လူသားများကို မည်သို့ဦးနှောက်ဆေးရမည်ကို လုံးဝနားလည်ကြပြီး လူသားများသည် မိစ္ဆာများ၏ အသားနှင့် သွေးများဖြစ်ရန် မွေးဖွားလာခြင်းဖြစ်သည်ဟု ယုံကြည်စေခဲ့ကြသည်။

နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင်၊ နှစ်ပေါင်းတစ်သောင်း ကြာပြီးနောက် လူသားတို့၏ မာန်မာနသည် ဘယ်မှာ ကျန်ရှိတော့မည်နည်း။ သူတို့သည် မိစ္ဆာများ၏ စားသုံးခြင်းကို ခံရသည်မှာ သဘာဝကျသောအရာဟုသာ ထင်မြင်ကြလိမ့်မည်။ မွေးဖွားခြင်း၊ အိုခြင်း၊ နာခြင်း၊ သေခြင်းတို့ကဲ့သို့ပင် ယင်းက သဘာဝကျသောအရာ ဖြစ်သည်ဟု ထင်မှတ်ကြလိမ့်မည်။ ထိုအချိန်သို့ ရောက်လျှင် အခြေအနေကို ပြောင်းပြန်လှန်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအခါတွင် ရှင်တို လမ်းစဉ် ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ အခြေအနေမှာ သဘာဝအတိုင်း လုံးဝကွဲပြားသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် မိစ္ဆာလေးကောင်သည် လေးပြင်ကျယ်မြို့၏ ကောင်းကင်ယံထက်တွင် ရပ်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ကောင်းကင်မျောက်ဝံဘိုးဘေးမှာမူ အနည်းငယ် အလှမ်းဝေးသော နေရာတွင် ရပ်နေသည်။

ဟုန်းဟုန်းတောက်နေသော မိစ္ဆာအရှိန်အဝါသည် ကောင်းကင်ယံကို လွှမ်းခြုံထားပြီး နီရဲသော ခြင်္သေ့ကြီး၊ မှင်ကဲ့သို့ မည်းနက်သော သစ်ကျားနက်နှင့် မြစိမ်းရောင် မြွေအိုကြီးတို့သည် ရှေ့တွင် ရပ်ကာ အောက်ရှိ လေးပြင်ကျယ်မြို့ကို ငုံ့ကြည့်နေကြသည်။ ခေါင်းသုံးလုံး မိစ္ဆာသည် ကြီးမားလှပြီး ၎င်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ် မိစ္ဆာအရှိန်အဝါအောက်တွင် တောင်ငယ်တစ်ခုကဲ့သို့ ရှိနေသည်။

“ဒီနေရာရဲ့ နောက်ကွယ်က မိစ္ဆာ… အပြင်ကို ထွက်ခဲ့စမ်း"

နီရဲသော ခြင်္သေ့ကြီးသည် ခံတွင်းကို ကြီးစွာဖွင့်ကာ နားကွဲလုမတတ် ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ ခြင်္သေ့၏ ဟိန်းဟောက်သံသည် မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး ထင်ရှားစွာ မြင်တွေ့နိုင်သော လှိုင်းတွန့်များအဖြစ် အရပ်ရပ်သို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ ထိုထက်မကသော လှိုင်းတွန့်များသည် လေးပြင်ကျယ်မြို့ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။

ဤကြောက်မက်ဖွယ် လှိုင်းတွန့်အောက်တွင် သာမန်လူသားအားလုံး သေကျေပျက်စီးကြရမည် ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ အဆင့် ၅ မိစ္ဆာတစ်ကောင်၏ တိုက်ခိုက်မှု ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ အဆင့်မှာ ကျယ်ပြန့်ပြီး စွမ်းအား လျော့နည်းသွားသော်လည်း အဆင့် ၁ သို့မဟုတ် အဆင့် ၂ ကိုယ်ခံပညာရှင်များ တောင့်ခံနိုင်သောအရာ မဟုတ်ပေ။

“ရိုင်းစိုင်းလှချည်လား...”

“ဒီမိစ္ဆာတွေက ဘယ်လိုတောင် သောင်းကျန်းရဲတာလဲ"

နတ်ဘုရားစွမ်းအား ပြည့်နှက်နေသော ဟိန်းဟောက်သံတစ်ခုသည် အဝေးမှ ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။

ကျောက်ကျိုယွမ်၏ ပုံရိပ်သည် လေးပြင်ကျယ်မြို့၏ ကောင်းကင်ယံထက်တွင် ပေါ်လာသည်။ သူသည် လက်ညှိုးထိုးလိုက်ရာ တိမ်တိုက်အမြောက်အမြား ပျံ့နှံ့သွားပြီး လေးပြင်ကျယ်မြို့ကို လွှမ်းခြုံသွားခဲ့သည်။ ဝေရှန့်ရန်၏ ပုံရိပ်သည်လည်း ပေါ်လာသည်။ သူတို့သည်လည်း အဆင့် ၉ နတ်ဘုရားပညာရပ် ဖြစ်သော တိမ်နှင့် မြူခိုးပညာရပ် ကို အသုံးပြု၍ လေးပြင်ကျယ်မြို့ကို တိမ်တိုက်နှင့် မြူခိုးအမြောက်အမြားဖြင့် ဖုံးလွှမ်းလိုက်ကြသည်။ သူတို့နှစ်ဦး ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ပြီးမှသာ ခြင်္သေ့၏ ဟိန်းဟောက်သံကို မနည်းတားဆီးနိုင်ခဲ့သည်။

အကြောင်းမူကား သူတို့သည် အဆင့် ၉ နတ်ဘုရားများသာ ဖြစ်ကြပြီး သူတို့၏ စွမ်းအားမှာ အဆင့် ၄ ၏ အထွတ်အထိပ်တွင်သာ ရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ နီရဲသော ခြင်္သေ့ကြီးမှာမူ အဆင့် ၅ အလယ်အလတ်အဆင့် မိစ္ဆာတစ်ကောင် ဖြစ်သည်။

“ဒါဆို ငါ့ညီရဲ့ မျိုးနွယ်စုဝင်တွေကို သတ်ခဲ့တာ မင်းတို့ပေါ့ ဟုတ်လား"

“မင်းတို့ရဲ့ အဆင့် ၄ အထွတ်အထိပ် စွမ်းအားလေးနဲ့ ငါ့နယ်မြေကို လုယူချင်တာလား"

“အခု ငါ ရောက်လာပြီဆိုတော့ ငါ့ရှေ့မှာ ဒူးထောက်စမ်း… ဒါဆိုရင် မင်းတို့ရဲ့ အသက်ကို ချမ်းသာပေးမယ်"

နီရဲသော ခြင်္သေ့ကြီးသည် အေးစက်ပြီး အာဏာစက်ပြင်းထန်သော မျက်နှာပေးဖြင့် ကျောက်ကျိုယွမ်နှင့် ဝေရှန့်ရန်တို့ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ သူတို့သာ ငြင်းဆန်သော စကားတစ်ခွန်း ပြောရဲလျှင် ချက်ချင်း သတ်ဖြတ်တော့မည့်အလား ဖြစ်သည်။

လေးပြင်ကျယ်မြို့အတွင်းရှိ ရွာသူရွာသား အမြောက်အမြားသည် ကြီးမားလှသော မိစ္ဆာကြီးလေးကောင်ကို မော့ကြည့်နေကြသော်လည်း သူတို့၏ မျက်နှာများတွင် ကြောက်ရွံ့မှု မရှိကြပေ။ ဤသည်မှာ ယခင်က စိတ်ကူး၍ပင် မရနိုင်သောအရာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုမူ... အရှင်လီယွဲ့ ၏ ကာကွယ်မှုဖြင့် သူတို့သည် မိစ္ဆာများကို မကြောက်ရွံ့ကြတော့ပေ။

သူတို့ သိကြသည်။

ယခုအချိန်တွင် အရှင်လီယွဲ့သည် ဤနေရာကို စောင့်ကြည့်နေရမည် ဖြစ်၏။ ဤမိစ္ဆာလေးကောင်သည် ယခု သောင်းကျန်းနေကြသော်လည်း ခေတ္တမျှကြာလျှင် အရှင်လီယွဲ့၏ ချေမှုန်းခြင်းကို ခံကြရမည် ဖြစ်သည်။

“ဟင်...”

“ပုရွက်ဆိတ်လို အရေးမပါတဲ့ လူသားအသားတွေက ငါ့ကို မကြောက်ကြဘူးလား"

နီရဲသော ခြင်္သေ့ကြီးသည် လေးပြင်ကျယ်မြို့သူမြို့သားတို့၏ ကြောက်ရွံ့မှုကင်းသော အကြည့်များကို ခံစားမိပြီး မျက်လုံးများကို ချက်ချင်း ကျဉ်းမြောင်းလိုက်သည်။ ၎င်း၏ အကြည့်သည် လေးပြင်ကျယ်မြို့တစ်ခွင်သို့ ဝေ့ဝဲသွားပြီးနောက် ရုတ်တရက် ဒေါသပြည့်နှက်နေသော လီရှို့ဝူ၏ မျက်နှာထံတွင် ရပ်တန့်သွားသည်။

နောက်တစ်ကိုယ်တွင် ၎င်း၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း တောက်ပလာသည်။ လူသားမျိုးနွယ်၏ တိုက်ပွဲဝင်ခန္ဓာကိုယ်ပါတကား။

၎င်းသည် ဤနေရာတွင် လူသားစစ်သည်တစ်ဦးကို အမှန်တကယ် ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။

“ဟားဟားဟား...”

“ဒါတင်မကသေးဘူး… ပျံသန်းခြင်း တိုက်ပွဲဝင်ခန္ဓာကိုယ်ပဲလား"

“ဒါက ကောင်းကင်ကပေးတဲ့ လက်ဆောင်ပဲ"

၎င်းသည် ကျောက်ကျိုယွမ်နှင့် ဝေရှန့်ရန်တို့ကို လုံးဝဥပေက္ခာပြုကာ ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီးနောက် ၎င်း၏ ခြင်္သေ့လက်သည်းတစ်ခုဖြင့် လီရှို့ဝူကို ရုတ်တရက် လှမ်းဖမ်းလိုက်သည်။

“ပျံသန်းခြင်း တိုက်ပွဲဝင်ခန္ဓာကိုယ်လား"

နောက်ကွယ်မှ လိုက်ပါလာသော အဖိုးအိုသည်လည်း ချက်ချင်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားခဲ့သည်။ ဤကဲ့သို့သော နေရာလေးမှ လူသားစစ်သည်တစ်ဦး ပေါ်ထွက်လာလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ သူသည် လုံးဝ တုံ့ဆိုင်းမနေတော့ပေ။

သူသည် ၎င်း၏ သွေးနီရောင် ခံတွင်းကြီးကို ချက်ချင်းဖွင့်ကာ သူစီးနင်းလာသော မြည်းနက်ကို တစ်လုတ်တည်းဖြင့် ဝါးမြိုလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ့ခန္ဓာကိုယ်သည် ပွတ်ခနဲ ဖောင်းကားလာပြီး ငါးတောင် သို့မဟုတ် ခြောက်တောင်ခန့် မြင့်သော မြည်းနက်ကြီးတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ လီရှို့ဝူထံသို့ အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်နှုန်းဖြင့် ပြေးဝင်သွားခဲ့သည်။ သူသည် ခြင်္သေ့၏ ခံတွင်းမှ အစာကို လုယူရန် ကြိုးစားနေခြင်း ဖြစ်၏။

သူသာ ဤပျံသန်းခြင်း တိုက်ပွဲဝင်ခန္ဓာကိုယ်ကို စားသုံးနိုင်လျှင် အဆင့် ၅ အလယ်အလတ်အဆင့်သို့ အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းနိုင်ရုံသာမက အကျိုးကျေးဇူး အမြောက်အမြားကိုလည်း ရရှိလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။ ယင်းက သူ့ကို အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားပြီး ဝမ်းမြောက်စေသည်။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင်ပင်... မှောင်မိုက်သော ကောင်းကင်ယံထက်မှ စိတ်ကူး၍ပင်မရနိုင်သော နတ်ဘုရားစွမ်းအားတစ်ခု သက်ဆင်းလာခဲ့သည်။

ဝေဝါးဝါး အခြေအနေတစ်ခုအတွင်း။

သူသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကမ္ဘာကဲ့သို့ မြင့်မားလှပြီး မျက်နှာကိုမူ သဲသဲကွဲကွဲ မမြင်ရဘဲ ထင်ရှားစွာ မြင်တွေ့နေရသော မျက်လုံးတစ်စုံဖြင့် သူ့ကို တည်ငြိမ်စွာ ငုံ့ကြည့်နေသည့် ဖြစ်တည်မှုတစ်ခုကို မြင်တွေ့လိုက်ရသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဤဖြစ်တည်မှု၏ ရှေ့မှောက်တွင် သူသည်... ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်မျှသာ ဖြစ်သည်။