အခန်း (၈၇)

အခန်း ၈၇ - အိမ်မှာပဲ ထိုင်နေရင်း ရတနာတွေ ရောက်လာခြင်း

ဤအခိုက်အတန့်တွင်... အဖိုးအို၏ နှလုံးသားထဲ၌ မကြုံစဖူးသော ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်မှုတစ်ခု တိုးဝင်လာခဲ့သည်။ သူ၏ ကလေးဘဝသည် ဆင်းရဲဒုက္ခများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့ပြီး မိဘများနှင့် ဆွေးမျိုးများအားလုံး မိစ္ဆာများ၏ စားသုံးခြင်းကို ခံခဲ့ကြရသည်။ ဆယ်ကျော်သက်အရွယ်တွင် သူသည် အဆင့် ၅ ဂူကောင်းကင်အဆင့် ရှိ ဆရာကြီးတစ်ဦးနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီး သွေးစွန်းသော စမ်းသပ်မှုတစ်ခုတွင် ပါဝင်ရန် ဂိုဏ်းသို့ ခေါ်ဆောင်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။

သူသည် သွေးစွန်းသော စမ်းသပ်မှုများအတွင်း၌ ထူးချွန်ထွက်မြောက်ခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ဂိုဏ်း၏ တပည့်စစ်အမှန် ဖြစ်လာခဲ့ကာ အဆင့် ၅ သို့ပင် ရောက်ရှိခဲ့သည်။ ထိုစဉ်က သွေးစွန်းသော စမ်းသပ်မှုများအတွင်း၌ပင် သူသည် ဤကဲ့သို့သော မျှော်လင့်ချက်မဲ့သည့် ကြောက်ရွံ့မှုကို မခံစားခဲ့ရဖူးပေ။

စကြာဝဠာ၏ နက်ရှိုင်းသော နေရာမှ သူ့ကို ငုံ့ကြည့်နေသည့်အလား ထိုတည်ငြိမ်သော မျက်လုံးများကို ကြည့်ရင်း... သူ့ခန္ဓာကိုယ်သည် ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ တုန်ရင်လာခဲ့သည်။

ပုရွက်ဆိတ်…

ငါက ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်မျှသာပဲ။ ထိုမျက်လုံးများ၏ ပိုင်ရှင်သည် မင်းကို လက်ညှိုးတစ်ချောင်းတည်းဖြင့် ချေမှုန်းနိုင်သည်။ သူသည် အဆင့် ၆ ဓမ္မအသွင်အပြင်အဆင့် မှ လူသားကျင့်ကြံသူအစစ်အမှန်တစ်ဦးလား။ သူသည် အဆင့် ၆ ဓမ္မအသွင်အပြင်အဆင့် ရှိ ကျင့်ကြံသူအစစ်အမှန်ကို မမြင်ဖူးသော်လည်း ခံစားမိသည်မှာ... ယှဉ်ပြိုင်၍မရနိုင်သော ဤကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားကို အဆင့် ၆ ဓမ္မအသွင်အပြင်အဆင့် မှ လူသားကျင့်ကြံသူအစစ်အမှန်သာလျှင် တတ်နိုင်လိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

ပိုမိုမြင့်မားသောအဆင့် ၇ အတွက်လား။

သူသည် တွေးရန်ပင် မဝံ့ရဲပေ။

ထိုအဆင့်မှာ သူ့အတွက် အလွန်ပင် ဝေးကွာလွန်းလှသည်။

သူတစ်ဦးတည်း မဟုတ်ပေ။

လီရှို့ဝူကို ဖမ်းရန် လက်သည်းကို ဆန့်ထုတ်ထားသော နီရဲသော ခြင်္သေ့ကြီးသည်လည်း ရုတ်တရက် ထိုနေရာတွင်တင် တောင့်ခဲသွားခဲ့သည်။ ၎င်း၏ ကြီးမားလှသော ဦးခေါင်းသည် လှုပ်ရှားမှုမရှိဘဲ မျက်လုံးသူငယ်အိမ်များသည် အပ်နဖားခေါင်းခန့်အထိ ကျုံ့ဝင်သွားကာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုများနှင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

၎င်း၏ လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်ထားသော နတ်ဘုရားစွမ်းအားသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကမ္ဘာတစ်ခုလုံးကို ဖြတ်သန်းစီးဆင်းသွားပြီး အရပ်မျက်နှာအားလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားခဲ့သည်။ ထိုနတ်ဘုရားစွမ်းအား၏ အရှိန်အဝါသည် မည်မျှပင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသနည်းဆိုလျှင် အဆင့် ၅ အလယ်အလတ်အဆင့် သားရဲတစ်ကောင်၏ စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော နီရဲသော ခြင်္သေ့ကြီးပင်လျှင် လုံးဝ မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ပေ။

“အဆင့် ၆ ဖြစ်တည်မှုတစ်ခုပါလား...”

“ဘယ်လိုလုပ်... ဘယ်လိုလုပ် ဒီနေရာမှာ အဆင့် ၆ ဖြစ်တည်မှုတစ်ခု ရှိနေနိုင်ရတာလဲ"

၎င်းသည် ကြောက်ရွံ့မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ခြင်္သေ့၏ အမွေးအမျှင်အားလုံး ထောင်မတ်ကုန်သည်။ အဆင့် ၆ ဖြစ်တည်မှုတစ်ခု၏ တည်ရှိမှုသည် အဆင့် ၅ ဖြစ်တည်မှုထက် များစွာ သာလွန်သည်။

၎င်းတို့၏ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုများကြားတွင် အဆင့် ၅ ကို မိစ္ဆာကြီးဟု ခေါ်ဆိုကြသော်လည်း အဆင့် ၆ ကိုမူ မိစ္ဆာစစ်အမှန် ဟု ခေါ်ဆိုကြသည်။ မိစ္ဆာစစ်အမှန် တစ်ကောင်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းမှုသည် မည်သည့် အဆင့် ၅ မိစ္ဆာကြီးထက်မဆို များစွာ သာလွန်သည်။ ၎င်းသည် နောင်တများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ အကယ်၍ ဤနေရာတွင် အဆင့် ၆ ဖြစ်တည်မှုတစ်ခု ရှိနေသည်ကို သိခဲ့လျှင် ၎င်းသည် အသေရိုက်သတ်ခံရလျှင်ပင် ဤနေရာသို့ မလာခဲ့ပေ။

ပိုမိုမြင့်မားသော တိုက်ပွဲဝင်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် စိတ်ကူးကိုမူ ၎င်းသည် စောစီးစွာပင် စွန့်လွှတ်လိုက်ပြီဖြစ်ပြီး ယခု ၎င်းအလိုရှိသည်မှာ အသက်ရှင်သန်ခွင့်သာ ဖြစ်သည်။ ဤအဆင့် ၆ ဖြစ်တည်မှု၏ ရှေ့မှောက်တွင် ငါ ဘယ်လိုလုပ် အသက်ရှင်နိုင်မှာလဲ။

“အဆင့် ၆ ဖြစ်တည်မှုတစ်ခုတဲ့လား"

သစ်ကျားနက်နှင့် မြစိမ်းရောင်မြွေကြီးတို့သည်လည်း ထိုလွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်ထားသော နတ်ဘုရားစွမ်းအားကြောင့် ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် တောင့်ခဲနေပြီး မလှုပ်ရှားနိုင်ကြတော့ပေ။ သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် ဤနေရာတွင် အဆင့် ၆ ဖြစ်တည်မှုတစ်ခုနှင့် ကြုံတွေ့ရလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ကြပေ။

အဆင့် ၆။

ထိုအရာက မည်မျှအစွမ်းထက်သော ဖြစ်တည်မှုမျိုးလဲ။ ဤကဲ့သို့ ဝေးလံခေါင်သီပြီး ဆင်းရဲနွမ်းပါးသော နေရာမျိုးသို့ ဘယ်လိုလုပ် ရောက်ရှိနေရတာလဲ။

“အဆင့်... အဆင့် ၆ တဲ့လား"

“လေးပြင်ကျယ်မြို့ရဲ့ နောက်ကွယ်က ဖြစ်တည်မှုက အဆင့် ၆ မှာ ရှိနေတာလား"

“မြို့ငယ်လေးတစ်ခုကို အဆင့် ၆ ဖြစ်တည်မှုတစ်ခုက တာဝန်ယူ စောင့်ရှောက်နေတာလား"

“ငါ... ငါက အဆင့် ၆ ဖြစ်တည်မှုတစ်ခုကို ရင်ဆိုင်ဖို့ အဆင့် ၅ ဖြစ်တည်မှု သုံးကောင်ကို ငှားခဲ့တာလား"

ကောင်းကင်မျောက်ဝံဘိုးဘေးသည် ဆွံ့အသွားခဲ့သည်။ ၎င်း၏ စိတ်ထဲတွင် စူးစူးဝါးဝါး အသံတစ်ခု ပြည့်နှက်သွားခဲ့သည်။

၎င်းသည် အဘယ်ကြောင့် ရှေ့မှ ၎င်း၏ နောင်တော်ကြီး သုံးယောက်ကို ကာကွယ်ပေးခဲ့သနည်း။ အဘယ်ကြောင့် ဘေးအန္တရာယ်နှင့် ကြုံတွေ့ရသောအခါ လှည့်ပြေးရန် ပြင်ဆင်ခဲ့သနည်း။ ဤအရာအားလုံးသည် ထိရောက်မှု မရှိတော့ပေ။ ၎င်းသည် အနည်းငယ် အလှမ်းဝေးသော နေရာတွင် ရပ်နေသော်လည်း ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် တောင့်ခဲနေပြီး မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ရာ မည်သို့လျှင် ထွက်ပြေးနိုင်မည်နည်း။ ၎င်း၏ နှလုံးသားထဲတွင် မျှော်လင့်ချက်မဲ့မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ပြီးပါပြီ...

လုံးဝ ပြီးဆုံးသွားပါပြီ...

၎င်းသည်လည်း နောင်တများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ဘာလို့ ငါ ပိုပြီး သတိမထားခဲ့မိတာလဲ။

၎င်းတို့၏ မျိုးနွယ်စုဝင်တစ်ဦးသည် ရှေးဟောင်းရူးသွပ်သားရဲ ကျူကျန့် ၏ သွေးတစ်စက်ကို ပေါင်းစပ်ပြီးနောက် သေဆုံးသွားခဲ့သည်ကို ကြားသိရစဉ်ကတည်းက ၎င်းတို့သည် ရွှမ်ခရိုင်မှ ချက်ချင်း ထွက်ခွာခဲ့သင့်သည်။ သို့သော် မည်သူက စိတ်ကူးမိမည်နည်း။

ဤကဲ့သို့သော မြို့ငယ်လေး၏ နောက်ကွယ်တွင် အဆင့် ၆ ဖြစ်တည်မှုတစ်ခု အမှန်တကယ် ရှိနေလိမ့်မည်ဟု။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မိစ္ဆာလေးကောင်သည် ထိုနေရာတွင်ပင် တောင့်ခဲနေကြသည်။ နောက်ကွယ်မှ မြည်းနက်ကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲထားသော အဖိုးအိုသည်လည်း ထိုနေရာတွင်တင် တောင့်ခဲနေသည်။ ယင်းက ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် ကြီးမားလှသော ပယင်းတုံးကြီး လေးတုံး ဆိုင်းငံ့နေသကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး ဟုန်းဟုန်းတောက်နေသော မိစ္ဆာတိမ်တိုက်များသည်ပင် ၎င်းတို့ကို အနည်းငယ်မျှ မလှုပ်ရှားစေနိုင်တော့ပေ။

ကျောက်ကျိုယွမ်နှင့် ဝေရှန့်ရန်တို့သည် မြေစောင့်နတ်ဘုရားနတ်ကွန်းထံသို့ အလေးအနက် ဦးညွှတ်လိုက်ကြပြီးနောက် မြေခွေးတစ်ရာတောင်နှင့် ရှွန့်လင်မြစ်တို့ဆီသို့ အသီးသီး ပြန်လည်ထွက်ခွာသွားခဲ့ကြသည်။

အောက်တွင်... လေးပြင်ကျယ်မြို့ရှိ ရွာသူရွာသား အားလုံးသည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့ရသောအခါ စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြသည်။

“ကျွန်တော်တို့ကို ကာကွယ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အရှင်လီယွဲ့"

လီယူမင်သည် ဒူးထောက်ကာ ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“ကျွန်တော်တို့ကို ကာကွယ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အရှင်လီယွဲ့"

ရွာသူရွာသား အားလုံးသည် ဒူးထောက်ကာ အလွန်အမင်း သက်ဝင်ယုံကြည်စွာဖြင့် ဦးချလိုက်ကြသည်။

ယခုအခါတွင် လေးပြင်ကျယ်မြို့၏ ရွာသူရွာသားများသည် သူတို့၏ သက်ဝင်ယုံကြည်မှု၌ ထူးခြားစွာ တည်ကြည်ကြသည်။ အဆင့်ဘီ ယုံကြည်သူ လေးထောင်ကျော်အနက် လေးပုံသုံးပုံကျော်မှာ လေးပြင်ကျယ်မြို့မှ လာကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျန်ရှိသော လေးပုံတစ်ပုံအောက်သာလျှင် ဟွန်းရှာရွာ၊ ဆန်မုမြို့၊ မိစ္ဆာသတ်ရွာနှင့် ပိုင်ဟူရွာ စသည့်နေရာများမှ လာကြခြင်း ဖြစ်သည်။

“ချမ်းသာ... ချမ်းသာပေးပါ...”

“ငါ... ငါက သွေးမိစ္ဆာချောက်နက်က လာတာပါ...”

“ငါ့ရဲ့ သွေးမိစ္ဆာချောက်နက်မှာလည်း... အဆင့် ၆ မိစ္ဆာစစ်အမှန်တွေ ရှိကြပါတယ်...”

နီရဲသော ခြင်္သေ့ကြီးသည် ခက်ခဲစွာဖြင့် ခံတွင်းကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ၎င်း၏ အသံမှာ ကြောက်ရွံ့မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

“ငါ့ရဲ့ ကျွယ်တွမ့်တောင်မှာလည်း အဆင့် ၆ မိစ္ဆာစစ်အမှန်တစ်ကောင် ရှိပါတယ်...”

“ငါ... ရွှေနဂါးဂူရဲ့ သခင်က အဆင့် ၆ မိစ္ဆာစစ်အမှန်တစ်ကောင်ပါ...”

“ငါ့ကို ချမ်းသာပေးပါ...”

သစ်ကျားနက်နှင့် မြစိမ်းရောင်မြွေကြီးတို့သည်လည်း အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် အသက်ဘေးမှ ချမ်းသာပေးရန် အသည်းအသန် တောင်းပန်နေကြသည်။ သူတို့ မျှော်လင့်သည်မှာ... ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖြစ်တည်မှုသည် သူတို့၏နောက်ကွယ်ရှိ အဆင့် ၆ မိစ္ဆာစစ်အမှန်များကို ထောက်ထားသောအားဖြင့် သူတို့၏ အသက်ကို ချမ်းသာပေးရန် ဖြစ်သည်။

“ငါ...”

မြည်းနက်ကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲထားသော အဖိုးအိုသည် ခံတွင်းကို ဖွင့်လိုက်သည်။ သူ့နောက်ကွယ်တွင် အဆင့် ၆ ဓမ္မအသွင်အပြင်အဆင့် မှ ဆရာကြီးတစ်ဦးမျှ မရှိပေ။ ဘာလုပ်ရမလဲ။ ငါ ဘယ်လို တောင်းပန်ရမလဲ။ သူသည် အသေအချာ စဉ်းစားပြီးနောက် လောင်းကြေးထပ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

“ငါ့ရဲ့ မျိုးနွယ်စုဟာ မိစ္ဆာတွေကို နှိမ်နင်းတဲ့ ပညာရပ်တွေကို တတ်ကျွမ်းပါတယ်… ငါ မိစ္ဆာခန္ဓာကိုယ်ကို ယူထားရပေမယ့် ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်ကတော့ လူသားဝိညာဉ်အဖြစ် ကျန်ရှိနေဆဲပါပဲ"

“ငါ သေရမှာကို နောင်တမရပါဘူး… ဒါပေမဲ့ လူသားမျိုးနွယ်တွေ ရေရှည်ရှင်သန်နိုင်ဖို့ကိုပဲ မျှော်လင့်ပါတယ်ဗျာ"

သူ ခက်ခဲစွာ ပြောဆိုလိုက်သော်လည်း သူ၏ အသံမှာ အတော်အတန် စိတ်အားထက်သန်ပုံရသည်။ အမှန်စင်စစ် သူသည် အလွန်ပင် စိုးရိမ်ပူပန်နေသည်။ သူသည် ခန့်မှန်းကြည့်ရုံမျှသာ ဖြစ်သည်။ လေးပြင်ကျယ်မြို့၏ နောက်ကွယ်ရှိ ဖြစ်တည်မှုသည် မိစ္ဆာတစ်ကောင် မဟုတ်ဘဲ လူသားအစစ်အမှန်တစ်ဦး ဖြစ်တန်ရာသည်။

အရှင်လီယွဲ့။

သူသည် အောက်ရှိ လူသားတို့၏ အော်ဟစ်သံများကို ကြားသိခဲ့ရသည်။ ဘွဲ့ထူးအဖြစ် “အရှင်” ဟု ချီးမြှင့်ခံရသူများသည် ယေဘုယျအားဖြင့် လူသားများ ဖြစ်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ပြောင်းပြန်လုပ်ဆောင်ကာ မိမိကိုယ်ကို လူသားမျိုးနွယ်၏ အရေးအတွက် အနစ်နာခံမည့် မဆုတ်မနစ်သော စစ်သည်တော်တစ်ဦးအဖြစ် ဟန်ဆောင်ပြလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

...

နတ်ဘုရားနယ်မြေအတွင်း၌။

လီယွဲ့သည် မြည်းနက်ကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲထားသော အဖိုးအို၏ သရုပ်ဆောင်မှုကို ကြည့်ရင်း မရယ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ မိမိ၏ မျက်စိရှေ့တွင် ဤအဖိုးအိုသည် အသတ်ခံရပြီး စားသုံးခံခဲ့ရသော လူသားတို့၏ ရန်ငြိုးအာဃာတများကို များစွာ သယ်ဆောင်ထားသည်။ ထိုရန်ငြိုးများသည် ဝိညာဉ်ထံတွင်ပင် စွဲကပ်နေပြီး ဝိညာဉ်ကို ပျက်စီးစေသည့် ရန်ငြိုးများ ဖြစ်ကြသည်။

ဤကဲ့သို့သော သစ္စာဖောက်တစ်ဦးက သူ့ကို မည်သို့လျှင် လှည့်စားနိုင်မည်နည်း။

သူသည် စကားမပြောပေ။ သူသည် တည်ငြိမ်စွာပင် လက်ညှိုးတစ်ချောင်းကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။

ရုတ်တရက်... လေးပြင်ကျယ်မြို့ရှိ ရွာသူရွာသား အားလုံး၏ မျက်စိရှေ့တွင် ကောင်းကင်ယံ၌ ကြီးမားလှသော ရွှေဝါဖျော့ရောင် လက်ညှိုးကြီးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။ ထိုရွှေဝါဖျော့ရောင် လက်ညှိုးမှ ကျယ်ပြောပြီး လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်ထားသော နတ်ဘုရားစွမ်းအားတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

နတ်ဘုရားစွမ်းအားသည် ဖြတ်သန်းစီးဆင်းသွားပြီး တောင်တန်းများ တုန်ရင်သွားခဲ့သည်။ ကောင်းကင်ယံရှိ တိမ်ဖြူများသည် ကြေမွပျက်စီးသွားခဲ့ပြီး ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်တစ်ခုလုံး၌ ဤလက်ညှိုးတစ်ချောင်းတည်းသာ ကျန်ရှိတော့သည့်အလား ဖြစ်နေသည်။

ဖူး...

ရွှေဝါဖျော့ရောင် လက်ညှိုးသည် နီရဲသော ခြင်္သေ့ကြီး၊ သစ်ကျားနက်၊ မြစိမ်းရောင်မြွေကြီး၊ ကောင်းကင်မျောက်ဝံဘိုးဘေးနှင့် မြည်းနက်ကြီးတို့ကို ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။ လူတိုင်းသည် တစ်စုံတစ်ခု ကြေမွသွားသည့် အသံကို ကြားလိုက်ရသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ ထိုအသံသည် သူတို့၏ နားထဲသို့ ရောက်ရှိလာခြင်း မဟုတ်ပေ။ ယင်းက သူတို့၏ ဝိညာဉ်များအတွင်း၌ ပဲ့တင်ထပ်လာခြင်း မဟုတ်ဘဲ သူတို့၏ ဖြစ်တည်မှုတစ်ခုလုံးတွင် ပဲ့တင်ထပ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

“သူတို့ရဲ့ ဝိညာဉ်တွေအားလုံး ကြေမွပျက်စီးသွားပြီ"

လီယူမင်သည် တိုးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။

လက်ညှိုးတစ်ချောင်းတည်းဖြင့် အရှင်လီယွဲ့သည် မိမိထက် များစွာအစွမ်းထက်သော၊ ထို့ထက်မက ပိုင်ဟူတောင်၏ တောင်စောင့်နတ်ဘုရား ကျောက်ကျိုယွမ်နှင့် ရွှန့်လင်မြစ်၏ မြစ်စောင့်နတ်ဘုရား ဝေရှန့်ရန်တို့ထက်ပင် ပိုမိုအစွမ်းထက်သော မိစ္ဆာတစ်ကောင်၏ ဝိညာဉ်ကို ချေမှုန်းပစ်ခဲ့သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ရိုသေခန့်ညားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ဤသည်မှာ အရှင်လီယွဲ့ ဖြစ်သည်။ အမှန်တကယ်ပင် အနိုင်မခံရှုံးမပေးသော တရားဝင်နတ်ဘုရားစစ်အမှန်ပါတကား။

ရှူး...

မိစ္ဆာရုပ်အလောင်း ငါးခုစလုံး ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး ကောင်းကင်ယံသည်လည်း ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်လည်ဖြစ်ပေါ်လာရာ မည်သည့်အရာမျှ မဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့်အလား ရှိနေသည်။

နတ်ဘုရားနယ်မြေအတွင်း၌။

လီယွဲ့သည် မိစ္ဆာရုပ်အလောင်း ငါးခုကို ကြည့်ရင်း သူ၏ မျက်နှာတွင် အပြုံးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

“ဒီဓနဥစ္စာတွေက ဘယ်ကနေ ရောက်လာတာလဲ...”

“သူတို့က ငါ့ဆီကို အဆင့် ၅ မိစ္ဆာရုပ်အလောင်း လေးခု ပို့ပေးရုံတင်မကဘဲ အဆင့် ၅ ရတနာ ငါးခုကိုလည်း ယူဆောင်လာပေးကြတာပဲ"

သူ အတော်အတန် ဝမ်းမြောက်နေသည်။

ဤသည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် မျှော်လင့်မထားသော လာဘ်လာဘကြီး ဖြစ်သည်။ လူက အိမ်မှာပဲ ထိုင်နေသော်လည်း ရတနာကတော့ သင့်ထံသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။